Mας αδικούν, όσοι λένε ότι είμαστε κακοί....
...και εμένα προσωπικά αυτό με πικραίνει!
Και μάλιστα τόσο πολύ, που μερικές φορές μου έρχεται να βάλω τα κλάματα!
Γιατί τέτοια κακία ρε παιδιά;
Σας κάναμε τίποτα;
Συγνώμη, μήπως σας θίξαμε;
Συγνώμη........(δάκρ-κλαψ-λυγμ)
Τελικά θα μείνω με την απορία, γιατί δεν με πάτε!
...ή μάλλον...Ή μάλλον μπορώ να φανταστώ τι συμβαίνει!
Οι φήμες που διαδίδει η Παπαρήγα!
Οι κομμουνιστές, οι αριστεριστές, οι επαναστάτες, οι Κερατιώτες, ο Φώτης Κουβέλης!
Άμα τον πιάσω όμως στα χέρια μου....
Μα δεν έχετε καταλάβει ότι θέλουμε το καλό σας;
...και ότι κάνουμε κάθε μέρα προσευχή στον Παντοδύναμο να σας δώσει κουράγιο, να πληρώνετε;
Δεν βλέπετε ρε γμτ ότι είμαστε έτοιμοι για κάθε θυσία για να σας στηρίξουμε;
Καλά, γελάτε εσείς...
(Ωχ! Καλή η φασολάδα που έφαγα με τον Πάγκαλο, αλλά δεν έπρεπε να φάω τρία πιάτα) δεν
(Ω μον Ντιέ, τι φούσκωμα;)
(Μπα, δεν κρατιέται! Θα την αφήσω!)
(Αααααα σκέτη απόλαυση! Κι΄ας μην ήτανε κούφια)
Ντομινίκ: Μη κάνεις έτσι και μας πάρουν χαμπάρι ντε. Μια ≈¥≈≈√~∞ ήταν.
Κυρία: Α, και νόμιζα ότι ήταν πυροβολισμός....
(Πωπω βρώμα!)
Παρακαλώ μη φεύγετε, αυτό ήταν, δεν έχω άλλη!
Ένα ακόμα και τελειώνω!
Όχι, αγαπητοί Έλληνες, δεν είμαστε κακοί...
...είμαστε κάτι σαν, σαν....σαν ένα γιατρό!
...που είναι αναγκασμένος για να σώσει τον ασθενή του, να τον υποβάλλει σε μια όχι και τόσο ευχάριστη θεραπευτική αγωγή....
...ή να αναγκαστεί στην χρησιμοποίηση μιας διαγνωστικής μεθόδου, που δεν ενθουσιάζει τον καθένα...Όπως πχ το δάχτυλο για τον προστάτη....
Αλλά πάντα με μέτρο και ανάλογα με τις απαιτήσεις του κάθε ασθενή, όπως μεγάλο δάχτυλο, δείκτης, αντίχειρας...
...αν και μερικές φορές υπάρχουν ασθενείς που προτιμούν ένα τόσο μεγάλο δάχτυλο...
...όπως καληώρα σε αυτήν εδώ την χώρα...
Τα λέμε παιδιά!
