Το προσωπικό δράμα του πασόκ: Για δες καιρό που διάλλεξε....

Ρέστα έδωσε το έτερον παιδοβούβαλο της αντιπροεδρίας, Ο Βαγγελάκης ο Βενιζέλος, τις προάλλες στην Βουλή. Του την είχε πέσει ο Τσιπράκος που λέτε, μπήξα-δήξα, ΄φάλα κεφαλαιοκράτη, (όχι, αυτό το τελευταίο του τόπε μάλλον η Αλέκα), πας καλά ρε; Ήδη μας έχετε φλομώσει με πέντε έκτακτες εισφορές, εφτά φόρους σε συνταξιούχους, πέντε στους μισθωτούς, τρεις περικοπές στο αφορολόγητο, τρεις φόρους στους πολύτεκνους, πέντε περικοπές μισθών, τρία τσεκουρέματα στο εφάπαξ, πέντε φόρους ακινήτων....

Και απαντάει ο διάττων αστήρ της ελληνικής πολιτικής παράγκας, Χοντροβενιζέλος, το αμίμητο εξής: 

Αντιλαμβάνεστε την....προσωπική περιπέτεια, την....συναισθηματική φόρτιση, το....δράμα που ζούνε οι βουλευτές, τα στελέχη, τα μέλη της κυβέρνησης του πασόκ; 

Εμένα που δεν είχα αντιληφθεί την προσωπική τους περιπέτεια, την συναισθηματική τους φόρτιση και το μεγάλο λούκι που περνάνε, μου ήρθαν τα ζουμιά! Κλάααμα να δείτε! Αλλά όταν στέρεψαν τα δάκρυα, κάτι παράξενο ξεσηκώθηκε μέσα μου, και με πιάσανε τα νεύρα. Μα νάμαι τόσο απρόσεκτος ρε γαμώτο και να μη πάρω τίποτα χαμπάρι από την τραγωδία αυτών των ανιδιοτελώς αγωνιζόμενων ανθρώπων; Εγώ που θεωρούσα εαυτόν αγαθοεργό και ευαίσθητο ευπατρίδη; Φτου μου ρε!

Είμαι σε δίλλημα: Να μπω (για να επανορθώσω) στην τοπική του κινήματος, ή να αγοράσω όλα τα σιντί του άντρα της Αννούλας Νταλάρα, να στηρίξω έτσι και την Κύπρο;

 

Στην θεωρητική αντεπίθεση τα τσόκαρα!

 Μετά τους επίορκους λαθρεπιβάτες της ελληνικής πολιτικής, τους ξεπούλες της πράσινης συμμορίας, τον αδίστακτο κόφτη Λοβιτούρα, το παριανό παττακοειδές Ραγκούση, και την διαμαντοκαρχαρία Παιδείας, Αννούλα-τα δαγκώνει ούλα, εμφανίστηκε και τέταρτο τσόκαρο-ιδεολόγος της νεοφιλελεύθερης ακρίδας!

Ο μέχρι τούδε ψιλοτίποτας σάλιας Τύπου, Μόσιαλος, μέχρι προ λίγων μηνών πολιτικά το ίδιο γνωστός όσο τα νούφαρα ως αντισυλληπτικά (μη δοκιμάσετε, όσοι το τόλμησαν κάνανε τελικά...βατραχάκια), θεώρησε εαυτόν ικανό να σηκώσει την βαριά κληρονομιά των Chicago Boys στους μαλθακούς ώμους του και μας φούσκωσε σήμερα άλλον έναν νεοφιλελεύθερο Τιτανικό, δεν έφτανε βλέπετε ο χθεσινός.

Ρε συ τι κόλλημα είναι αυτό που έχουν με την....φιλοσοφία τα θατσερίδια της μεταλλαγμένης πασόκας! Ο κάθε μπαγιάτικος κουραμπιές, ο κάθε ηθικά και πνευματικά ξεσκέπαστος, ο κάθε μηδέν μετά το κόμα κομματογαβγάβ βουτάει πένα και χαρτί και το παίζει ιδεολόγος! Δεν τους φτάνει το όργιο αντιλαϊκής βίας που σκηνοθετούν εδώ και δυό χρόνια, βάζουνε τώρα τους γραφιάδες τους να σκαρώνουν νεοφιλελεύθερα ευαγγέλια για να μας προσηλυτίσουν στην θρησκεία της Αγίας Αγοράς.

Σου λέει τώρα ο Γα Μόσιαλος, που αισθάνεται ξαφνικά μεγάλος και καμπόσος τώρα που του δώσανε για να μη ξύνει τα απαυτά του να κρατάει ένα μικρόφωνο στα χέρια του: Αφού τάπε ο υπό του μηδέν Ραγκούσης, ε δεν δικαιούμαι κι΄εγώ που είμαι και τόσο μπουλούκος, λιγάκι θεωρία;

Έχουν χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα οι λακέδες της τρόϊκας!

Αλλά που θα πάει, θα την.... ξαναβρούν σε λίγο την "επαφούλα" με τον Μεγάλο Μαλάκα, τον φτωχό που βλέπει να γυρίζει σιγά σιγά ο μπαγάσας ο τροχός! Ο Μόσιαλος και οι άλλοι αλπινιστές της νεοφιλελεύθερης σκέψης δεν γνωρίζουν άραγε τα χούγια του φτωχού, που έπονται του γυρίσματος του τροχού;

"Σωτηρία" έδωσες, "σωτηρία" θα λάβεις...

Όταν ραγίσει το γυαλί....

Κάτι τέτοια σοφά συνηθίζει να λέει ο λαός, όταν έχει μούσα γιατί τον δέρνει η φτώχεια. Η φτώχεια ναι, γιατί αυτή η μπαμπέσα σπρώχνει τον κοσμάκη στην σκέψη, ενώ η ρουφιάνα η καλοπέραση τον ωθεί στην μασαφουμαξάπλα.

Κάθεται και σκέφτεται (λέμε τώρα) ο μέσος όρος των βουλευτών του πασόκ: Ρε συ ναινέκο, τα πιστεύεις ρε μάγκα αυτά τα περί σωτηρίας; Φυσικά όχι, τι με πέρασες, μαλάκα; Μάλιστα. Ωραία, αλλά τι κάνουμε τώρα με το ξεσκισμένο πολυνομοσχέδιο, που ξεσκίζει και αυτά τα ολίγα που δεν έχουν ξεσκιστεί μέχρι τώρα, και θα μας ξεσκίσει πατόκορφα ο ξεσκισμένος ο λαός;

Νάαατο το δίλλημα! Νάαατο το ζόρι! Δίλλημα πραγματικό και βαρβάτο αυτή τη φορά, όχι όπως εκείνο το χλεμπονιάρικο προς ευρείαν χρήσην, "σοσιαλισμός ή βαρβαρότητα", που δεν πείθει πιά ούτε το μουστάκι του Παπανδρέου. Πως το αντιμετωπίζει αυτό το υπαρξιακό δίλλημα ο βουλευτής του πασόκ; Εξαρτάται.

Οι πάτοι, οι άβουλοι σηκωνωκουλοχέρηδες της ομάδας "σοσιαλιστική αλοιφή", οι ύστατες γλάστρες, δεν το αντιμετωπίζουν καν. Γι΄αυτούς δεν υφίσταται δίλλημα. Το μόνο που υφίσταται γιά δαύτους είναι το "ρε καλά δεν είναι που πηγαίνουμε με το ρεύμα και δεν χρειάζεται να καταναλώσουμε κολυμβητική ενέργεια για να πάμε παρακάτω;"

Αλλά υπάρχουν και οι άλλοι. Αυτοί που μπορεί να μην ανήκουν στην κατηγορία των τίμιων (βλέπε Σακοράφα) ή ξύπνιων (βλέπε Λιάνη) -που "την έκαναν" εγκαίρως και έσωσαν την ατομική τους παρτίδα - αλλά δεν συγκαταλέγονται και υποχρεωτικά στην απαξιωτική κατηγορία "μαλάκας". Εδώ χτυπάει το δίλλημα ταβάνι: Λέω ναι, την έχω βαμμένη, λέω όχι, την έχω βαμμένη και ξεβάφω!

Αυτοί εδώ έχουν και την σοσιαλιστική συνήθεια να...εξωτερικεύουν τον "προβληματισμό τους": Θα το καταψηφίσω, δεν κρατιέμαι, γράφει για τον βουλευτή τάδε το Νέο. Μη με υπολογίζετε αν τα πάρω εγώ στο κρανίο με την παράγραφο 37, γράφει για την βουλευτού δείνα ο...Δρασκελισμός. O Άρης παίρνει τ΄άρματα λοιπόν οι πράσινοι αντάρτες στα μήντια, και αγχώνεται ο κοσμάκης που θα πεθάνει τόσο απότομα ο σοσιαλισμός και θα μας αφήσει μονάχους μας με την βαρβαρότητα.

Τώρα υπάρχει και μιά υποκατηγορία βουλευτών που το σκέφτεται πραγματικά. Βαρέθηκα, λένε, να λέω σε κάθε πογκρόμ της κοινωνίας πάντα ναι. Φτάνει, θα πω τώρα όχι. Αυτούς εδώ δεν τους καταλαβαίνω παιδιά! Τι πα να πει βαρέθηκες να λες ναι ρε βουλευτή; Μήπως είναι το ναι κουραστικό και σου κόπηκε η μέση; Για σοβαρέψου παρακαλώ!

Δεν τους την πέφτει μόνο ο βραχόκηπος όμως! Έρχονται και τους την πέφτουνε και όλοι οι καθεστωτικοί!

Θα πεις όχι σύντροφε; Θα φτύσεις αίμα ψευτόμαγκα!
Γιατί ρε παιδιά, θα μας γδάρει ο λαός άμα πούμε ναι, κλαίγονται οι αντιστασιακοί. 
Γιατί αυτούς που θα πούνε όχι νομίζεις ότι θα τους αφήσουνε, ρωτάνε οι ναίδες. Άμα πείτε όχι, πέφτει αμέσως η κυβέρνηση και μας γδέρνουν απαξάπαντες.
Αν πούμε ναι δηλαδή δεν θα μας γδάρουνε;
Πως, θα μας γδάρουνε. Αλλά αργότερα! Κερδίζεις χρόνο, δεν είναι το ίδιο.

Κάθεται λιγάκι παραδίπλα η Έλσα Παπαδημητρίου και κρυφακούει. Και τι έγινε αν μας γδάρουν, σκέφτεται. Στο προσωπάκι μου αποκλείεται να κάνουν μεγαλύτερο στραπάτσο από το ήδη υπάρχον...

Όχι;
Ναι;
Αντίσταση;
Κοκοκοκοκό;

Δίλλημα;

Αλλά τι μπορείς να κάνεις όταν έχει ραγίσει το γυαλί; Πως θα κάνεις τώρα την παρθένα όταν έχεις κάνει δυό χρονάκια πιάτσα στη Συγγρού; Πως θα το γυρίσεις τώρα ξαφνικά από Ιούδας-Τσε Γκεβάρα, που έχει τρελλαθεί ο κόσμος να δένει κρεμάλες στις συκιές;

Μπα κύριοι και κυρίες της φράξιας της οχιάς! Πέρασε η εποχή που ίσχυε το δίλλημα, τώρα είναι αργά! Τώρα θα μείνετε εκεί και θα ψηφίσετε και στο πολυνομοσχέδιο ΝΑΙ! Είναι η λογική συνέχεια των ΝΑΙ στο μνημόνιο και στο μεσοπρόθεσμο. Θα μείνετε όπως είσαστε για να πάτε, όταν πάτε, αύτανδροι! Τώρα δεν έχετε άλλη επιλογή! Καθήστε λοιπόν και κλωσήστε το τελευταίο αυγουλάκι που σας έδωσαν τα αφεντικά σας.

Τώρα δεν σώζεται με τίποτα η παρτίδα βουλευτρόνια της πασόκας!

"Σωτηρία" δώσατε, "σωτηρία" θα λάβετε, κομματόσκυλα!

ΧΥΤΑ Φυλής: Τα σκουπίδια...απελευθέρωσαν τα σκουπίδια

Έπεσε το ύψωμα του ΧΥΤΑ Φυλής!

Ένα λίγο ξαφνικό αλλά κατά τα άλλα ιδιαίτερα αναμενόμενο ντου των ηρωικών ΜΑΤ σήμερα τα ξημερώματα είχε σαν αποτέλεσμα την απελευθέρωση των σκουπιδιών και φυσικά τον θρίαμβο του "απορριμματικού σοσιαλισμού".

Σύμφωνα με πληροφορίες που δεν έφτασαν ποτέ στο μπλογκ μας, παραλίγο όμως, οι αστυνομικές δυνάμεις αγωνίστηκαν με ιδιαίτερο σθένος, κάτι αναμφισβήτητα αναμενόμενο την στιγμή που βρίσκονταν -εν μέσω απορριμμάτων- στο στοιχείο τους.

Μάλιστα ακούστηκε ότι για πρώτη φορά στα χρονικά της ματατζήδικης καταστολής οι αστυνομικές δυνάμεις αγωνίστηκαν χωρίς μάσκες! Ειδικοί γιατροί που εξέτασαν μετά την επιχείρηση τους εισβολείς, διαπίστωσαν μιά σειρά ευεργετικών συνεπειών της εισπνοής καθαρού αέρα: Λαμπερή και λεία επιδερμίδα, ξαναμαύρισμα των γκρίζων κροτάφων και ολική εξαφάνιση των κάλων (Στα ποδάρια μόνο. Αυτοί στο μυαλό θεωρούνται σήμα κατατεθέν των ΜΑΤ και δεν εξαφανίζονται με τίποτα).

Αναμένουμε το επίσημο πολεμικό ανακοινωθέν του Μόσιαλου, για να μάθουμε ποιές εγκλωβισμένες δυνάμεις της κοινωνίας επεγκλωβίστηκαν τελικά από τα σκουπιδοσωστικά συνεργεία των ΜΑΤ.



ΥΓ: Δεν είμαστε σε θέση να σας πληροφορήσουμε πόσα αδέσποτα σκυλιά δέχτηκαν κλωτσιά από μπότα Ματατζή. Χίλια συγνώμη!

Με λένε Βουδούρη, είμαι βουλευτής του πασόκ, και σας γράφω κανονικά.

Μερικές φορές είναι το χάλι του "λαϊκού-εμένα μου λες-εκπροσώπου" τόσο μεγάλο, που το γιαουρτάκι μόνο σαν ύψιστη τιμή μπορεί να θεωρηθεί για δαύτον. Όλα τα λεφτά το "μεγαλείο" του πράσινου βουλευτή κατά την διάρκεια της χλιαρής -κατ΄εμέ- κατσάδας των εργαζομένων του νοσοκομείου: Ανέκφραστος, τα μάτια κάτω, απολύτως καμμία οπτική επαφή με τον συνομιλητή του, προφανώς και καμμία ακουστική επαφή, το "δεν γαμιέσαι ρε μαλάκα" στην πιό κραυγαλέα εκδοχή του.

Εδώ έχει γράψει ένα ολόκληρο λαό σε αυτά που θα είχε ανάμεσα στα σκέλια του, αν είχε, ο γίγαντας του πασόκ, σιγά μη λάβαινε σοβαρά μιά κοπελιά και έναν άνδρα τώρα! Και στο τέλος είχε το θράσος να σηκώσει...δάχτυλο και να παίξει την γνωστή εκφοβιστική ξιφομαχία: Εγώ που με βλέπετε, ο ύψιστος Βουδούρης, πράσινο κομματόσκυλο και λακές της τρόϊκας, σας κάνω σκουλήκια την χάρη και σας δέχομαι στο γραφείο μου. Τέτοια χάρη! Αλλά αυτά με τα γιαουρτάκια και τα λοιπά γαλακτομικά προϊόντα, αυτά αλλού χαμούρες!

Αυτά να τα βλέπει ο φιόγκος ο ψηφοφόρος, που μας κότσαρε κάτι τέτοια διαμάντια και τους κουβαλάμε τριάντα τόσα χρονάκια στην καμπούρα μας.

Κρίμα που ο κάμεραμάν έπρεπε να πάει για κατούρημα και δεν πρόλαβε να μας δείξει και το άλλο πράσινο σούργελο.

Σκίσε με Παγώνα, σκίσε με!

Ακούστε ρε τι έπαθα! Είχα μιά δουλειά στο κέντρο, ανάθεμα τη μάνα του για κέντρο. Σηκώνομαι νωρίς, πίνω ένα καφέ, ντύνομαι και κατεβαίνω με το μετρό Σύνταγμα. Καθώς κατεβαίνω προς την Μητροπόλεως έρχεται ένας καλοντυμένος πενηντάρης και με ρωτάει ευγενικά: Συγνώμη κύριε, μπορώ να σας ρωτήσω κάτι; Ε ναι, παρακαλώ, απαντάω. Το και το, μου λέει, σας είδα να κατεβαίνετε με αυτές τις βαριές μπότες που φοράτε και σκέφτηκα να σας ρωτήσω, αν θέλετε να μου κόψετε μία κλωτσιά στο καλάμι, να με ξεράνετε που τόχω τόσο ανάγκη.

Τι να του πεις; Κάνω τον σταυρό μου και συνεχίζω προς τα κάτω. Γωνία Νίκης βλέπω μιά πιτσιρίκα, λεπτούλα, εικοσάρα, να μου κάνει σινιάλα με το χέρι από την άλλη μεριά του δρόμου. Πριν προλάβω καλά καλά να καταλάβω τι γίνεται, κάνει κάτι τρελλά ζιγκ ζαγκ ανάμεσα στα αυτοκίνητα και στέκεται σε χρόνο ρεκόρ λαχανιασμένη δίπλα μου. Συγνώμη φίλε, μου λέει με οικείο τόνο, άνεργη είμαι, δεν είμαι στα πάνω μου. Ναι πρέπει να ομολογήσω ότι δεν αντέχω μπουνιά στο σαγόνι ή στο μάτι . Αλλά κάνα δυό ξεγυρισμένα χαστούκια, να δω το ψυγείο φεράρι, θα μου φτιάχνανε σίγουρα τη μέρα μου.

Ε, της ξηγιέμαι το μπινελίκι της, τον παπανδρέου σου μωρή κτλ και μετά κατηφορίζω για την Πατρόκλου που περίμενε ο φίλος μου ο Μπάμπης. Λίγο πριν φτάσω, βλέπω να ανεβαίνει σχεδόν τρέχοντας μια κατάξανθη τουρίστρια με σαντάλια και ένα σακίδιο 4χ4 στον ώμο, και δίπλα της ένας δικός μας χλεχλές να την τραβολογάει από το μανίκι. Μπαίνω μπροστά να κάνω τον ήρωα, αφού ήτανε στα μέτρα μου ο τυπάς, παίρνω και το αγαπημένο μου ταυρομαχέ υφάκι, έτοιμος για συνωστισμό στη Σμύρνη.

Άστηνε ρε μάγκα την κοπέλα, ρίχνω αγέρωχα και αφράτα. Σταματάνε και οι δύο. Ρε συ φίλε, μήπως ξέρεις κάνα γερμανικό, με ρωτάει με ικετευτικό ύφος ο τύπος. Ε ναι, του απαντάω σαστισμένος, φαρσί! Με σώνεις αδερφέ, μου λέει και πάει να με αγκαλιάσει από ευγνωμοσύνη. Άστο ρε, του λέω, τι θέλεις; Γερμανίδα είναι το κορίτσι φίλε, μου απαντάει, έχει και κάτι που θυμίζει έντονα Μέρκελ. Πως θα πούμε στα γερμανικά "μανάρα μου, γερμανιδάρα μου καγκελαριού πάτησέ μου δυό τρεις ξεγυρισμένες στο στομάχι και μετά μιά γκαζωμένη καρακλωτσιά στα αχαμνά, να τα πηγαίνω τα @@ μου αύριο βόλτα με το καροτσάκι";

Μου ήρθε να του τα χώσω εγώ τα αχαμνικά αντί να κάνω μετάφραση, αλλά είδα τον Μπάμπη να μου κάνει νεύμα από απέναντι και τον άφησα. Καθόμαστε και τα λέμε σε μιά καφετέρια. Ρε συ Μπάμπη, του λέω, το και το ρε. Ζουρλάθηκε ο κόσμος ρε! Γέλασε με νόημα. Δεν διάβασες την εφημερίδα ε; Όχι, απαντάω, τι έγινε; Τι να γίνει, λέει, συναντήθηκε ο δικός σου ο Γιωργάκης με την ρόμπα τον Ρομπάϊ, ούτε έκθεση ρόμπας νάτανε δηλαδή. Και; Ε, έκανε κάτι σουρεαλιστικές δηλώσεις ο Γιωργάκης, να πέφτουνε της γοργόνας τα λέπια από μόνα τους!

Αγανάκτησα! Πες ρε και με γκάστρωσες! Να ρε, διάβασε, μου λέει και μου σερβίρει την Ελευθεροτυπία που είχε μαζί του. Διαβάζω δήλωση Γιωργάκη και καταλαβαίνω πλέον το σύμπαν:

Γ. Παπανδρέου στις Βρυξέλλες: «Θέλει επώδυνες αλλαγές ο Ελληνικός λαός, όσο επώδυνες και νάναι»

Ρε που το γνώριζε ο Γιωργάκης ότι είμαστε μαζόχες του κερατά κι΄εγώ δεν είχα πάρει οσμή χαμπάρι! Ρε να πως εξηγούνται τα σημερινά παράξενα στον δρόμο. Ρε να πως εξηγείται η παθητική στάση εκατομμυρίων την στιγμή που εξαθλιώνονται με γοργούς ρυθμούς. Δε λέω, βγήκανε καμμιά δεκαριά χιλιάδες "ανώμαλοι" στους δρόμους, αλλά οι εκατομμύρια μαζόχες μείνανε στα σπιτάκια τους και τηράγανε στο γυαλί την Τρέμη.

Τώρα τα καταλαβαίνω όλα: Και την επιμονή της μάζας στο δικομματικό τουμπερλέκι, και την μανία με την αποχή και το λευκό, και το "σφάξε με αγά μου, να αγιάσω". Τώρα καταλαβαίνω και τα "όλοι ίδιοι είναι", και τα "δεν υπάρχει εναλλακτική λύση" και τα "σφίξε που δυό καμουτσικιές στον νότιό μου πόλο, Παγώνα μου, σκύλα μου".

Βάρα μας πασόκε, πάρε μας το κεφάλι, ο βιτσιόζος λαός, που επιμένει στον μαζοχισμό και δίνει στα σαπάκια εξουσίας, ακόμα και τώρα, πάνω από 50%!

Ε αφού θέλουμε τόσο πολύ την επώδυνη λύση που λέει και ο Γιωργάκης, ας την ρουφήξουμε μέχρι άσπρου πάτου, όσο επώδυνη και νάναι. 

Βοήθειά μας! 

Ματαξαναπάλι πήραν τ΄άρματα οι Οχιάδες της Κ.Ο του πασόκ!

 

Συγκλονιστική είδηση από την Κ.Ο (γνωστή και ως ΚΟΚΟΚΟΚΟΚΟ) του πασόκ! Εξαντλήθηκαν λέει, η υπομονή τους δηλαδή (άλλοι είναι αυτοί που εξαντλήθηκαν κανονικά και με το μνημόνιο) και τα έχουν πάρει με το πολυνομοσχέδιο στο κρανίο. Κακία και μίσος με την κυβέρνηση να δούνε τα μάτια σας πεντέξη πράσινοι βουλευτές-αγωνιστές, με το ζόρι τους κράταγε χτες ο χτυποκουδούνας ο Πετσάλνικος να μη κάνουνε στον Βενιζέλο φατούρο!

Δεν το ψηφάνε το πολυνομοσχέδιο, ο κόσμος να χαλάσει, λένε. Ούτε και αν κάνει την απειλή της πράξη, η Έλσα Παπαδημητρίου, και δεν κάνει ολική πλαστική φάτσας! Τόπε ξεκάθαρα και η γνωστή ως Αντάρτισσα του Κυλικείου της Βουλής βουλευτού της πασόκας, Γιαννακά: Το πολυτέτοιο; Πριτς! Τις βλέπετε αυτές τις γραμμές εκεί στο βάθος; Ε εκείνη η κόκκινη γραμμή δικιά μου είναι! Πολυνομοσχέδιο νο πασαράν!

Στην ΕΡΤ η παραπάνω φάση, και να δείτε που καμμιά φορά πιάνει τα πουλητάρια της πασοκικής, εεεε της κρατικής τηλεόρασης το φιλότιμο, και ρίχνουν κάτι ξεγυρισμένες ξώφαλτσες στους προαγωγούς τους, στα αφεντικά τους ήθελα να πω, συγνώμη, να μη μπορούν ούτε τον ήλιο να σηκώσουνε, σίγουρα ναι.

Λοιπόν, ακούει ο τύπος της ΕΡΤ την Γιαννακά να δείχνει ροζ γραμμούλες και μεταξωτές ζαρντιέρες και της χώνει ένα "και τι θα κα΄ μωρή...Ρόζα Λούξεμπουργκ αν δε το πάρουνε πίσω το πολυνομοσχέ΄; Θα το καταψηφί μωρή;" Ε τι ήθελε και της τόπε; Ανάβει η βουλευτού, σβήνει, αναβοσβήνει σαν λαμπιόνι χριστουγεννιάτικου δέντρου, αλλά όχι όπως αυτό της πλατείας Συντάγματος, γιατί αυτό το καίνε και γλυτώνουμε, ενώ αυτή δεν λέει να καεί, οπότε καιγόμαστε εμείς και γλυτώνουν οι τράπεζες, δράμα.

Που λέτε, εγώ περιμένω τώρα την βία. Λέω, δεν την βγάζει καθαρή ο ερτάς, θα του βγάλει την κάμερα από τη μύτη η βουλευτού, μη πω ότι μπορεί να του την βάλει και κάπου αλλού. Και εκεί όπου όλα μυρίζουν μπαρούτι γυρίζει η αγωνίστρια της αντίστασης που χλαπακιάζει με δώδεκα κουτάλια, αφού δεν είχε να κάνει καμμιά καλύτερη μαλακία ο ψηφίζων στόκος και την έστειλε στη Βουλή, να πάρτα μαλάκα, και του χώνει ένα αγέρωχο "ε, θα δούμε"!

Πωπω, τύφλα νάχουν τα μολών λαβέ! Και να φανταστείτε ότι την έκανε μόνη της η κυρά: Ούτε Τριακόσιοι, ούτε Πλαταιείς, ούτε καν ο Εφιαλτάκος που στην συγκεκριμένη πολιτική συγκυρία την έκανε γιά άλλα λιμάνια που έχει πέραση το επάγγελμα. Τι να κάνει ο άνθρωπος στην Ελλαδίτσα πούχει τόσον πληθωρισμό στο κουισλινγκίκι και στον δωσιλογισμό;

Πέσανε και άλλοι πράσινοι αντάρτες να φάνε την κυβέρνηση! Τόχουν χούι το όχι πριν το ναι τα ναινέκια της Κ.Ο του πασόκ. Σου λένε, αφού τελικά θα πω ναι, γιατί να μη πω πριν ένα όχι, αφού ευτυχώς δεν είμαι αόματος σαν τον Κουρουμπλή, άρα δεν τίθεται καν θέμα φιλότιμου και ευθιξίας; Βλέπετε λίγοι είναι αυτοί που πριν το γενικό ναι φοράνε ολίγον όχι. Μόστρα, δημοσιότητα, πασαρέλα, βιτρίνα, μαγκιά! Τζάμπα μαγκιά.

Αυτή τη φορά ξεσηκώθηκε και η Αννούλα η Νταλάραινα, του βάρδου η σύζυγος. Ε τάθελε ο κώλος του τού Γιωργάκη: Να μην την έπαυε από υφυπουργάντζα, να μην τα πάθαινε! Ξεσηκώθηκε η Αννούλα παιδιά που λέτε, και ποιός είδε το έτερον ήμισυ του ιδιαίτερα αγαπητού στο ισραηλινό κοινό λαϊκού βάρδου και δεν το φοβήθηκε! Το ήμισυ, όχι το κοινό. Την πέφτει η κυρά στο πολυνομοσχέδιο λες και ήταν παρέλαση και το πολυνομοσκίζει πολυμονοκανονικά!

Μα πότε έμαθε και τα οικονομικά η Αννούλα ρε σεις; Αυτή έγινε πολιτικό πολυεργαλείο με την μέθοδο "Πως γίνεσαι πολιτικός ηγέτης σε ένα σαββατοκύριακο" και μάλιστα άνευ διδασκάλου! Ή λέτε να τα έμαθε τα οικονομικά τόσο γρήγορα επειδή ο άντρας της είναι εκτός από ποιοτικός και εμπορικός καλλιτέχνης, και όταν πουλάς εσύ σαν βάρδος μιά καραβιά δίσκους με "Τα τραγούδια μας", ε κάτι θα μάθει και η σύντροφός σου από την επιστήμη του παρά.

Αλλά ας φύγουμε από την...αντιστασιακή λεπτομέρεια και ας μιλήσουμε γενικά για την κοινοκοκοκοκοκοβουλευτική ομάδα του πασόκ. Ας δανειστούμε το αθάνατο τραγούδι του Μάνου, πρώην ύμνο του πασόκ, και ας δούμε πως καταφέρνει αυτή η Κ.Ο να λειτουργεί μέσα σε τόσο σκοτάδι.

Κατ΄αρχήν υπάρχει μιά κατηγορία βουλευτών που ψηφίζει τα πάντα! Θα το σηκώσουμε το χέρι, σίγουρα ναι! Ότι και να τους βάλεις! Να κάψουμε τον Ιούδα το Πάσχα; Ναι! Να μην τον κάψουμε; Ναι! Να κάψουμε το....Ναι! Μα δεν τελείωσα ρε παιδιά! Ναι, δεν πειράζει!

Αυτή η κατηγορία είναι-ω τι ευτυχία-η πολυπληθέστερη, τα 4/5, υποκλινόμαστε. Η αμέσως επόμενη είναι προσεκτικά...αντιστασιακή. Θα το σηκώσουμε το χέρι, αλλά όχι εύκολα, ναι! Εδώ παίζει παζάρι: Σε δίνω ψόφο, ψήφο εννοώ, με δίνεις μελλοντικά ξέρεις εσύ, τό΄να χέρι πλένει τ΄άλλο, ...αίσθημα με άλλα λόγια.

Πάμε στην τρίτη και φαρμακερή κατηγορία: Δεν θα σηκώσω το κουλό μου, σίγουρα ρε! Σε αυτήν την γαμάτη κατηγορία ανήκουν μιά χούφτα αντιστασιακών βουλευτοκοκοκοκό, οι συνήθεις γνωστοί γνωστοί. Τους βλέπεις να σκίζουν ιμάτια εβδομάδες ολόκληρες πριν τις ψηφοφορίες και λες, μα να σκίσει ένας Αθανασιάδης μονάχος του ολόκληρον πανελλήνιο σοσιαλισμό! Τς τς τς. Κάθε μέρα στο γυαλί, κάθε μέρα πρωτοσέλιδα, μιά ολόκληρη χώρα να ασχολείται μαζί τους. Και στο τέλος; Και στο τέλος "Μεσοπρόθεσμο. Έλαβον: Υπέρ ΟΛΟΙ συν την κυρία Έλσα, καλή κυρία." ΟΛΟΙ λέμε ντε! Αντίσταση όχι τσάρκα στο πάρκο...

Αρκετά περί ναινέκων για σήμερα, επανέρχομαι με τα νέα... κρούσματα επανάστασης στο πασόκ.

Και ένα τελευταίο άσχετο αφιερωμένο στα τσίφτικα παιδάκια των ΜΑΤ:

"Θα τον κλωτσήσουμε τον σκύλο, σίγουρα ναι"....