Υπερκινητικότητα στο Κίνημα!

Έντονη κινητικότητα στο πασόκ.

Ο θλιβερός Παπαδημοψήφισμας παράτησε την εθνοσωτήρια αποστολή στον Παπαδημοτράπεζα και την τρισθλιβερή τρόϊκα της κυβέρνησης της τρόϊκας και γυαλίζει προς σωτηρίαν ημών τα κομματικά πόμολα ανά την επικράτεια. Βλέπετε δεν είναι και τόσο γαντζωμένος στην καρέκλα του πρόεδρου της ξεφτύλας, αλλά να μην την παρατήσουμε και τόσο ξαφνικά την κεχαριτωμένη εξουσία πάνω στον ανθό της ηλικίας της και μας ρέψει άνευ παπανδρεϊκής παρουσίας, σας παρακαλώ.

Ο Λοβέρδος ανακατεύει με μιά ξύλινη κουτάλα...

Η Διαμαντοπούλου προβάρει μιά μασέλα καρχαρία τελευταία λέξη της νεοφιλελεύθερης τεχνολογίας...

Ο Ραγκούσης αναπολεί τα παλιά όμορφα χρόνια που άστραφτε και βρόνταγε στον πολιτικό ουρανό σαν παντοδύναμος παττακός εσωτερικών...

Ο Χρυσοχοΐδης σκοτώνει στα κανάλια την άτιμη την καθομιλουμένη, βάζοντας με το σπαθί του με ένα μπαράζ από σαρδάμ υποψηφιότητα για την καρέκλα του αντιεξουσιαστή βεζύρη στην εξουσία στη θέση του αντιεξουσιαστή βεζύρη στην εξουσία. Τον άκουγε ο Χασαπάκιας του mega και δεν πίστευε στ΄αυτιά του: Καλά, πότε πρόλαβε και μπήκε ο υπουργός Ανάπτυξης στο...ΚΚΕ, αναρωτιώτανε ο πουλημένος αλλά αγνός πασοκογράφος του mega. Ο βραχόκηπος το εκφράζει πιό...λυρικά με εκείνη την αθάνατη παλιά λαϊκή σοφία: Βρήκε φούντα η μετριότητα και έγινε τσαρούχι*...

Ο Πετσάλνικος, ο παρά τρίχα πρωθυπουργός της τρόϊκας της κυβέρνησης της τρόϊκας, κάθεται και τους βλέπει από την καρέκλα του προέδρου της Βουλής από ψηλά και βλαστημάει τον πατέρα του που δεν του κληρονόμησε επίθετο που να αρχίζει με ΠΑΠΑ...

Ο Κακλαμάνης ξεπέρασε το σοκ της μη επιλογής του ως πρωθυπουργός και επέστρεψε στα ίδια θλιβερά επίπεδα της προ παπανδρεοσαμαρικής ζωοπανηγύρεως...

Ο μόλιος ο Καρχιδάκης, ο μεύτερος άνμρας στην ιεραρχία του πασόκ, μεινός ιμεολόγος και ιμιαίτερα μηδοφιλής στην δαρτυρική δεγαλόνησο Κρήτη, μίνει ρέστα στα κανάλια για την παραμοδή του πρόεμρου...(Όχι, μεν είδαι βλάσφηδος μπλόγκερ! Γιά άγνωστους λόγους αντιστρέφει το πληκτρολόγιό δου τα γράδδατα Μέλτα και Δι!)

(Αποκαταστάθηκε η βλάβη)

Έξη πασόκοι ναινέκοι συντάσουν πολιτικό ραβασάκι...

Δώδεκα πράσινοι βουλευτές, μεταξύ των οποίων και ο γίγαντας Χάρης Καστανίδης, ζητάνε παράδοση του Γιωργάκη άνευ όρων και νέα ιδρυτική διακύρηξη της ξεφτύλας...

Η Έλσα Παπαδημητρίου σκέφτεται σοβαρά να αναλάβει παπούλιαινα στην θέση του Παπούλια, όταν αλλάξουν οι πολιτικοί συσχετισμοί στην Βουλή...(Τι; Δεν είναι μέλος του πασόκ η Έλσα; Σοβαρά; Άντε!)

Ο Ρέππας κάθεται και γράφει για το μέλλον του κώματος ολόκληρα κατεβατά στα Νέα. Με μιά πρόχειρη ανάγνωση καταλαβαίνει και ο πιό απλοϊκός πωλητής κάρβουνου: Ο άνθρωπος δεν έμαθε τίποτα από την τραγωδία που ζει ο κόσμος. Στην κοσμάρα του ο Μήτσος!

Του...ανθηρόστομου του Πάγκαλου, του αφαίρεσε κάποιος αφελής το φίμωτρο, με αποτέλεσμα να καλέσει την γαλλική τηλεόραση και να της ξηγηθεί τρίπατο μπούργκερ με τρίβοϊδο μπιφτέκι: Σκρόφες οι Αγανακτισμένοι, λούγκρες του κερατά, θεμά τη μάνα τους, μη τους μπιιιιπ την μπιιιιπ και τον μπιιιιπ, κωλορουφιάνοι πολίτες-ψηφοφόροι της φωτιάς...

Ο Φωτόπουλος, ο ηλεκτρικός Τσε της πασκε, φωνάζει, φτύνει, καταριέται, κάνει καταλήψεις, συλλαμβάνεται από τα μπουζούκια της ΕΛΑΣ και αποσυλλαμβάνεται από τους ίδιους μπαγλαμάδες, αλλά δεν υπάρχει φαίνεται αρκετός λιγνίτης για να αποσυρθεί από το πασόκ, οπότε τον έχει στις θερμές αγκάλες του ο πράσινος σοσιαλισμός, άντε και με ένα γιό...

Η ίδια κινητικότητα και η ηρωική πασπ: Λέμε, κάνουμε, δήθεν, αλλά με σθένος, και τελικά το πασόκ πασόκ, τα πάντα ΔΕΝ ρει, και τίποτα δεν αλλάζει...

Ο μόνος που δεν κινείται, ή μάλλον που συνεχίζει να κινείται στα ίδια και στα ίδια, ο μόνος που δεν έχει πάρει χαμπάρι τι συμβαίνει γύρω του και επιμένει στο στοκάρισμα παλαιάς κοπής, ο δήθεν γάτας της ελληνικής πολιτικής, ο σιλουέτας οικονομικών και αντιγούρουνος της κυβέρνησης, τσακμάκης Βαγγέλας Βαζελίνος. Ούτε οσμή από τα "επί της γης" το παιδοβούβαλο του σοσιαλισμού, μεγάλο ανθρωπάκι Michelin: Θα πλερώσετε μαλάκες, θέτε δεν θέτε! Το "μαλάκες" δεν το είπε, αλλά το εννούσε. Τι λέμε εδώ εμείς οι οπαδοί; Δεν θα γίνεις πρόεδρος ποτέ, Ευάγγελε, Ευάγγελεεεεε εε...

Μιά γρήγορη στα δευτεράκια, μη τα αδικήσουμε.

Μπεγλίτης: Ρε άει στον διάολο που θα χαραμίσουμε λόγια για την ελαφρά υγρασία...

Παπουτσής: Έκοψε την αστυνομική δραστηριότητα και τραγουδάει στον φίλο του τον Γιωργάκη το "όσο αγαπώ, όσο αγαπώ τη μάνα μου, αγάπησα, αγάπησα και σένα"...

Νταλάραινα: Τραγουδάει το παραπάνω τραγούδι, αλλά όχι για τον Παπανδρέου...

Ανδρουλάκης: Δεν σταμάτησε να κινείται, αλλά δεν καταλαβαίνει κανένας γιατί...



Σε αποσύνθεση το ψοφήμι, σε πλήρη δράση τα σκουλήκια!

Καλή μας βδομαδίτσα...





 * Ίσα ρε, που θα μας πεις παλιά λαϊκή σοφία! Του βράχου το κόπιράϊτ ρε συ!

Χρυσοχοΐδης: Όχι και δελφίνος ντε. Ανεμόμυλος!

Μιά από τις πάμπολλες αρνητικές πατέντες που κατέχει το δικομματικό σύστημα εξουσίας της δύσμοιρης Ελλαδίτσας τους (δική τους, κατάδική "τους" είναι, δεν ήταν ποτέ δική μας!), είναι η ικανότητά της, να παραμένει στο στάδιο της προχωρημένης σήψης, αρνούμενη πεισματικά να παραδώσει το αμαρτωλό της πνεύμα στον διάολο και να ψοφήσει, να αναλάβει έργο η μάνα φύση, να τελειώνουμε.

Έτσι λοιπόν γινόμαστε θεατές του θέατρου του παράλογου, να σε γκρεμοτσακίζει η νουδοπασόκα πρώτα στα μνημονιακά -και όχι μόνο- Τάρταρα, και μετά να φοράει το πουκάμισο του θύτη από την ανάποδη, να μετατρέπεται σε...σωστικό συνεργείο και να σε ...σώνει! Ταυτόχρονα, με την βοήθεια ενός καταπληκτικού συστήματος αυτοκάθαρσης και αυτοσωτηρίας, πιάνονται σαν νέοι βαρώνοι Μυνχάουζεν από τα μαλλιά και τραβάνε τον εαυτό τους σε σίγουρους και στεγανούς τόπους υπέρτατης πολιτικής Αειπαρθενίας.

Και όλα αυτά τα απαράμιλλα και εντελώς σοβαρά επειδή η πλειοψηφία της κοινωνίας επιμένει ακόμα στον καταθλιπτικό ρόλο του θύματος-κομπάρσου, αντί να βουτήξει επιτέλους το...λάστιχο και να τους κάνει μούσκεμα. Τα θέλει βλέπετε ο κώλος της, της κυρίας πλειοψηφίας, αν δεν τα γούσταρε αυτά τα όμορφα, δεν θα τάχε! Για τις πολιτικές της επιλογές δεν φταίει ούτε η τρύπα του Όζοντος, ούτε η Μέρκελ και ο Σαρκοζύ....

Αυτά τα "θεσπέσια" Νεοελληνικά μεταφράζονται ως εξής: Εμείς οι αξιάτιμοι κύριοι ηγέτες των γαμάτων κομμάτων των Εξουσιαστών και Αντιεξουσιαστών στην Εξουσία (και κάτι εκατοντάδες βαγόνια τίγκα κάρβουνο) Καρά και Παπά, και ότι κατάφερε να ψιλοφυτρώσει εκτός...περιβολιού, σας δώσαμε (με την δική σας αθώα συμμετοχή-ανοχή-ηλιθιότητα) να καταλάβετε, σας κάναμε τελικά σαν τα μούτρα μας, σας κάναμε το τσαρδάκι αχούρι, σας ρίξαμε στα τέσσερα να έχετε να μπουσουλάτε και νάχουνε να...βολεύονται οι "όρθιοι", σας στείλαμε στο παρελθόν αφού σας βρήκαμε αδιάβαστους, αλλά ευτυχώς ρε τυχεράκηδες που έχετε εμάς που τελικά θα σας σώσουμε. Θέλετε δεν θέλετε.

 Δεν θα σκοτωθούμε κιόλας για το κοπυράϊτ καταστροφής και σωτηρίας. Φταίει η νέα δημοκρατία, κράζει η πασοκογλίδα, το πασόκ τάκανε μαντάρα, απαντάει το έτερο κώμα της Δεξιάς. Εδώ θα κάνουμε μιά εξαίρεση και θα δώσουμε δίκιο και στους δύο: Ευθύνονται αποκλειστικά και οι δύο! Εναλλάξ στην εντεταλμένη αποστολή καταστροφής, και τα δυό τους αγκαλίτσα μαζί με το λά.ος, τις ιέρειες της Δημοκρατίας, στην σωστική αποστολή της κυβέρνησης του Παπατράπεζα, που εξέλεξε ως γνωστόν ο λαός των...Βρυξελλών.

Τελικά άρχισε να χτυπάει λίγο στην φτέρνα η σωτηρία, τα ποσοστά της πασόκας στις δημοσκοπίσεις πέσανε στο κελάρι και δεν σηκωνόντουσαν ούτε με ένα τσουβαλάκι βιάγκρες. Πανικός στις τάξεις του κόμματος της σωτηρίας: Ο σώζον...σοσιαλισμόν, σωθήτω!

Να τα ποσοστά στον πάτο, να και το κράξιμο της αρκούδας ανά την επικράτεια, να και να μη τολμάνε να βγούνε έξω ούτε και για να πετάξουνε τα σκουπίδια, να και οι παπαριές του Γιωργάκη με τα δημοψηφίσματα να τον φτύνει απαξάπασα η Ενωμένη Τοκογλυφική Ευρώπη, τα χρειάστηκε ο κόμμας της αλλαγής, ένας ακόμα και πάμε φούντο παιδιά!

Τι κάνει ένας που κατάστρεψε την χώρα, όταν βλέπει ότι με την μέθοδο σωτηρίας που επέλεξε μαζί με τα εγχώρια και ξένα αφεντικά του καταστρέφεται και το ίδιο του το κόμμα; Άκου ερώτηση! Τι τι κάνει; Αυτό που κατέχει: Σώζει και το κόμμα του! Τι, μπρίκια κολλάει;

Πασόκ, εχτελούνται καταστροφές-σωτηρίες, πολυετής πείρα, ευκολίες χαρατσοπληρωμής, πλεροφορίαι εντός (και εκτός).

Παραδείγματα; Άπειρα! Πχ ο μέχρι πρότινος φιλογιωργακικός, νυν αναρχοχρυσοχοϊδικός υπουργός Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας, Ναυτιλίας και Κακού Συναπαντήματος, Μιχάλης Χρυσοχοΐδης. Μέγας ο τύπος, μέγεθος κινγκ σάιζ, κολοσσός! Ακούστε τι φλίταρε (μιλάμε για βαρβάτο ψέκασμα) σχετικά με την πολιτική που ασκεί το πασόκ αλλά φυσικά και ο ίδιος, σήμερα στον οχετό του mega .

...Η πολιτική του πασόκ οδήγησε "...σε αδιέξοδα, επιφέροντας φτώχεια, πρωτοφανή ύφεση, εθνική ταπείνωση και διάλυση του κρατικού μηχανισμού" 

Όσο ψέκαζε σαν πρωθυπουργός ο Γιωργάκης, ο Μιχαλάκης ήταν από τα πιό σεμνά και πειθαρχημένα παικτάκια της ομάδας της σωτηρίας. Υπάκουος, ένθερμος οπαδός και εκτελεστής της κυβερνητικής πολιτικής, παιδί τροϊκομάλαμα! Με το που...δημοψηφίζει ο Παπαστόκος, ξεφουσκώνει ξαφνικά το προζύμι και πάει με την μία περίπατο το εθνοσωτήριο παρελθόν και η τροϊκομνημονιακή αναγκαιότητα.

Ξαφνικά ενοχλεί τον γίγαντα Χρυσοχοΐδη η φτώχεια και η ύφεση, το προϊόν της πολιτικής της λιτότητας που ξεπατώθηκε ο ίδιος να διατυμπανίζει ως πατριδοαναγκαία και σωτηριοϋποχρεωτική μέχρι προχθές!

Ξαφνικά κόπτεται ο τύπος για το ξέσκισμα του Δημοσίου, που αυτός ο ίδιος υπερασπίστηκε σαν λέων επειδή ακριβώς από αυτή τη στάση θα περνούσε το λεωφορείο της σωτηρίας της πατρίς.

Και εντελώς ξαφνικά αισθάνεται το ρεντίκολο εθνική ταπείνωση! Ενάμιση χρόνο μας κάνει η ενωμένη ευρωπαϊκή ρεταλαρία παρτούζα, τώρα έπιασε τον Χρυσοχοΐδη το φιλότιμο!

Μάλιστα. Καλός παιδής ο Γιωργάκης, λέει, αλλά λίγος, να πάρει τα μπογαλάκια του και να πάει στην ευχή του Θεού, να κυβερνήσει και κάνας άλλος. Και αυτός ο άλλος δεν μπορεί να είναι κανένας άλλος εκτός από το θωρηκτό της σοσιαλιστικής πολιτικής, τον σούπερμαν Μιχαλάκη Χρυσοχοΐδη.

Μιλάμε για κωλοτούμπα επιστημονικής φαντασίας, αντάξια του ήθους και του μεγέθους του Μichael-Are-Us.

Μα να μην έχουν ίχνος τσίπας οι άθλιοι;

Εκπρόσωποι της τρόϊκας τηε κυβέρνησης της τρόϊκας στο Βερολίνο

Η τρόϊκα της κυβέρνησης της τρόϊκας σε ταξιδάκι αναψυχής ανά την Ενωμένη Ευρώπη (της κονόμας)! Πως αλλάζουν οι καιροί! Κάποτε, στα χρόνια της προηγούμενης χούντας, δεν τολμούσαν οι φασίστες για τον φόβο του βρωμόξυλου να ξεμυτίσουν από την πρεσβεία και τα προξενεία της Γερμανίας, σήμερα κυκλοφορούν σαν συγκυβερνήτες της ατιμασμένης και ρημαγμένης Ελλάδας ελεύθεροι κι΄ωραίοι!

Σήμερα γίναμε βλέπετε και εμείς οι αντιφρονούντες...Ευρωπαίοι. Σήμερα καθόμαστε και τους ακούμε, σήμερα καθόμαστε και τους βλέπουμε, σήμερα καθόμαστε και κάνουμε διάλογο μαζί τους! Γιατί βλέπετε αν τους πιάσεις και τους κάνεις τόπι στο ξύλο, που τολμάνε να το παίζουνε άνευ λαϊκής εντολής "κυβέρνηση", θα σε βούταγε ατάκα κι΄επιτόπου ο "πολιτισμός" από τον γιακά και θα σε τραβολογούσε σε τμήματα και φυλακές, αλλά στην δική τους περίπτωση, την εξαπάτηση εκατομμυρίων, την νόθευση του εκλογικού αποτελέσματος, την αλλοίωση της δημοκρατικής βούλησης του λαού ο "πολιτισμός" τα κάνει όλα αυτά μαζί με την κυρία Δημοκρατία γαργάρα, πρίμο-σεκόντο, και τα πάντα επιτρέπονται, και άμα δεν γουστάρεις μαλάκα πολίτη τιμώρησέ τους στις επόμενες εκλογές, και ανάθεμα αν έχει τιμωρηθεί με αυτόν τον τρόπο ποτέ κανένας...

Αυτόφωρο στην πολιτική δεν έχει, εκεί έχει δικαίωμα ο κάθε λίγδης να ενεργεί τέσσερα χρόνια κατά το καυλούν. Σου έριξαν ΘΑ και τόχαψες; Θα τους ανέχεσαι στην εξουσία μέχρι τις επόμενες εκλογές, που θα χάψεις το ΘΑ των άλλων! Αυτό που θα γίνει και τον ερχόμενο Φλεβάρη, ή Μάρτη, ή Απρίλη ντε!

Εύγε μας λοιπόν που το παίξαμε τόσο "πολιτισμένοι" στο Βερολίνο και παντού αλλού, κάτι τέτοια γουστάρει η Δημοκρατία από τότε που βγήκε στον δρόμο και έγινε πουτάνα.

Καλό σας μήνα!

Country of decadence

Ο φίλος μου ο Θόδωρας έχει τον δικό του ιδιαίτερο, όσο και αμείλικτο τρόπο να λέει τα σύκα-σύκα: Τι περιμένεις ρε συ από μαλάκες, που αντί να βγούνε έξω και να τους πάρουν τα κεφάλια, κάθονται και τρώνε από την ψωροσύνταξη του πατέρα τους; Ή τι περιμένεις από τους άλλους, τους ηλίθιους, που κάνουν ράϊ γιατί φοβούντε μη χάσουν τα λίγα που τους μείνανε; Τι περιμένεις από ανθρώπους που δεν αντιδρούν στην θεομηνία που τους ξέσκισε την ζωή, επειδή ελπίζουν ότι μπορεί να γίνει κάποτε ένα...θαύμα και ξαφνικά να αλλάξουν όλα;

Ο φίλος μου ο Θόδωρας δεν ανήκει πολιτικά πουθενά, αλλά μόνο απολιτίκ δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Απλά δεν είναι φτιαγμένος για οπαδός, καθότι πολύ έντιμος για πασόκος, πολύ άνθρωπος για φασίστας, πολύ ξύπνιος για νεοδημοκράτης και πολύ ανυπόταχτος για κομμουνιστής. Ο Θόδωρας έχει σηκώσει το δικό του μπαϊράκι και περιμένει....

Τακτοποιημένος είναι ο Θόδωρας, ανάγκη δεν έχει. Καμμία σχέση με το Δημόσιο και όλον αυτόν τον συφερτό της κομματοσκυλικής αποκατάστασης, απλά αποκαταστημένος με το ταλέντο του και το σπαθί του. Σίγουρα ήταν φτιαγμένος για πολύ περισσότερα, αλλά αυτό δεν τον απασχόλησε στιγμή! Ο Θόδωρας ανήκει σε αυτούς τους ελάχιστους, που έχουν καταφέρει να διατηρούν ένα ιδιαίτερα υψηλό βιοτικό επίπεδο, κολυμπώντας μιά ολόκληρη ζωή κόντρα στο ρεύμα! Τσαμπουκάς από τους λίγους ο Θοδωρής, δύσκολος, με την φλόγα στα μάτια πάντα  έτοιμη να ανάψει φωτιές και τον δείκτη ανά πάσα στιγμή έτοιμο για αμείλικτους Φιλιππικούς. Αλλά το πραγματικό παράσημο του φίλου μου, αυτό που τον κάνει μοναδικό, είναι ότι παρότι δεν του λείπει τίποτα, είναι κάθε στιγμή έτοιμος να τα ρισκάρει όλα!

Και μη νομίσει κανένας ότι είναι ένας "εντάξει, όχι φτωχός, αλλά μόνος καουμπόϋ"! Και παιδιά, και γυναίκες, και μανάδες και αδέρφια και υποχρεώσεις του κερατά υπάρχουν. Το μυστικό του Θόδωρα είναι ότι ΔΕΝ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΤΙΠΟΤΑ ΑΛΛΟ ΕΚΤΟΣ ΤΟΥ ΕΑΥΤΟΥ ΤΟΥ, ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ, ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ. Ο ζωχάς ο φίλος μου κατάφερε να διασώσει από τον θρίαμβο της μετριότητας και της αναλγησίας κατά της αξιοκρατίας, της δικαιοσύνης και του πολιτισμού ότι πιό πολύτιμο διέθετε: Τον Θόδωρα! Αυτόν τον άνθρωπο που περπατάει όρθιος, ο κόσμος να χαλάει! Αυτός είναι ο πλούτος του, πάνω σε τούτη τη βάση έχτισε, ότι έχτισε στην ζωή του.

Ρε συ Γιώργο, ξέρεις ρε συ πόσο χρειάζεται αυτή η χώρα κάτι τέτοιους τρελλούς σαν και μας τους δύο; με ρωτάει τις προάλλες μεταξύ πέμπτου και δέκατου στριφτού από την πλευρά του, και πέμπτου και δέκατου καφέ από τη δικιά μου.

Είπαμε μοναδικός ο Θόδωρας, αλλά σε καμμία περίπτωση αλάνθαστος. Σιγά μη χρειάζεται αυτός ο τόπος τύπους σαν και μας! Λες νάναι τυχαίο ότι ζούμε εκτός και μάλιστα τόσα χρόνια; Μπα, εμάς τους δύο και όλους αυτούς που σκέφτονται και πράττουν ανάλογα δεν τους έχει απολύτως καμμία ανάγκη αυτή η χώρα.

Τι να μας κάνει; Να μας βάλει σε κάνα κόμμα, να φωνάζουμε "ζήτω ο αρχηγός, όποιος και νάναι, θέλουμε να ξαναγίνουμε αντιεξουσιαστές στην εξουσία"; Δεν μπαίνουμε.

Να πάμε να διπλαρώσουμε την τότε υπουργό, αχ ξέρετε κυρία Πάλλη-Πετραλιά, σόϊ είμεθα, έστω πολύ μακρυνόν, να μην υποστούμε όμως και ημείς τας ευεργετικάς συνεπείας του υπερόχου καθεστώτος του νεποτισμού, ή έστω τας αποσπόντας αποκαταστατικάς τοιαύτας λόγω έστω απλής συνωνυμίας; Δεν πάμε!

Να πάμε να κάνουμε την δουλειά που κατέχουμε καλά; Και τι θα κάνουν αυτοί οι ανίδεοι που την έχουν καπαρωμένη;

Να υποβάλουμε τον εαυτό μας, τις γυναίκες μας και προπάντων τα παιδιά μας στο μεσαιωνικό ιεροεξεταστικό βασανιστήριο της Ελληνικής Τηλεόρασης;

Τι να μας κάνει αυτός ο τόπος, που δεν είμαστε άξιοι να χτίσουμε ούτε μια αυθαίρετη ξύλινη παράγκα; Που μας λείπει παντελώς ο νεοελληνικός ρεαλισμός της απόλυτης πνευματικής υπεροχής της φυλής μας επί όλων των άλλων φυλλών; Που δεν έχουμε την στοιχειώδη ευαισθησία να δούμε τα συνορεύοντα με την Ελλάδα κράτη, σαν αυτό που ακριβώς είναι, σαν εχθρούς; Που δεν μπορούμε ούτε μιά φορά να ξεφύγουμε από την ρουφιάνα την Θεωρία και να πούμε επιτέλους και ένα "άστο ρε, τι σε ενδιαφέρει εσένανε, δεν γαμιέται, παράτα το"; Που, που, που, που;

Και τι να πούνε αυτοί που σκέφτονται ανάλογα και μένουν και αδειάζουν το πικρό ποτήρι μέχρι πάτο; Και τι να πουν αυτοί που το πίνουν μέχρι πάτο, αλλά δεν σταματάνε ούτε στιγμή να παλεύουν και να αγωνίζονται;

Καλή ερώτηση. Θα τον ρωτήσω τον Θόδωρα, να δούμε τι θα πει. Αν και δεν χρειάζεται, την γνωρίζω την απάντησή του: Ρωτάς εσύ ρε; Και νόμιζα ότι είσαι ξύπνιος άνθρωπος....

Πολύ φοβάμαι, ότι ο Θόδωρας έχει γενικά δίκιο με αυτά που λέει και με τον τρόπο που τα λέει. Πολύ φοβάμαι, ότι δεν προσφέρει τίποτα, να γαντζώνεσαι πάνω σε μιάν ελπίδα που βασίζεται στην ποιότητα και αγωνιστικότητα μιάς μειοψηφίας, για να σώσεις την συνολική παρτίδα μιάς ολόκληρης παραπαίουσας κοινωνίας.

Μην την ψάχνεις ρε συ φίλε, μου είπε χτες όταν συζητάγαμε για την νέα εκτροπή του Πάγκαλου σε δηλώσεις του στην γαλλική τηλεόραση. Όταν αποκαλεί ένας αντιπρόεδρος της κυβέρνησης, και συγκεκριμένα η ΚΟΥΡΑΔΟΜΗΧΑΝΗ ο Πάγκαλος, τον πολίτη αυτής της χώρας ΜΑΛΑΚΑ και βρίσκεται μετά από μισή μέρα ακόμα στην θέση του, ε ξέχνα τότε αυτήν την χώρα και αυτόν τον λαό!

Θα την πετύχαινε την αλήθεια ο Κουκουλόπουλος, αν δεν ήταν...κουκουλοφόρα

Ιελάτι βρε πιδιάμ΄, μη κάανιτι ιέτς γιά ιένα αθώου ψιματάακ΄!

Αυτόν εδώ τον επιστήμονα στείλατε προς εκπροσώπηση στην Βουλή, αυτά τα όμορφα θα ακούσετε. Και σιγά τα πασούμια τώρα. Εδώ έχουν ξεφτυλίσει ορατά τε και αόρατα, στην σπασίκλα την αλήθεια θα κολώσουνε;

Και η πραγματική πλάκα είναι, ότι η τραγωδία της παράστασης του θεάτρου σκιών "Η Ελλάδα παράγκα του Καραγκιόζη" συνεχίζεται με τους αυτούς τους ίδιους πρωταγωνιστές! Και τους έχουμε κάθε μέρα στο γυαλί και τους ανεχόμαστε!

Βρε καλά να πάθουμε!

Ελλάς, μπορείς, μπορείς να προκριθείς!

Γενική απεργία πάλι αύριο, όλοι στους δρόμους. Πολύ ωραία, καιρό είχαμε να κάνουμε. Πρεμιέρα η αυριανή εκδήλωση για τον Λουκά Παπαδήμο, τον βιτρίνα της τρόϊκας της κυβέρνησης της τρόϊκας, ας βάλουμε τα δυνατά μας. Και αν διακρίνετε λιγουλάκι χολή στα γραπτά μου, μη βιαστείτε να βγάλετε συμπεράσματα. Καλή η γενική απεργία, δεν λέω, σίγουρα δεν κάνει κακό, καλύτερη από το τίποτα. Αλλά ρε παιδιά μου θυμίζει Εθνική Ελλάδος στο Πανευρωπαϊκό του 2008 σε Ελβετία και Αυστρία: Πίσω κάνουμε με τη βοήθεια του Θεού, ότι μπορούμε, μπροστά σημαδεύουμε με γιόμες το κεφάλι του Χαριστέα....

Ντάξει, να κάνουμε και γιόμες, να προσπαθήσουμε και με γιουρούσια, να δοκιμάσουμε τέλος πάντων και τα παιδιά που κάθονται στον πάγκο, ότι περνάει από το χέρι μας, να κάνουμε ότι μπορούμε αφού μας παίρνουνε οι Σουηδοί ξυλοκόποι τα σώβρακα και μας παίζουνε για την πλάκα τους μπαλαλάϊκα τα Ρωσάκια. Αλλά όχι μία από τα ίδια και στο τρίτο ματσάκι, που κατέβασαν οι σπανιόλοι γιά να μας σνομπάρουν τα δεύτερα! Ε όχι ρε παιδιά!

Τώρα να σε ξεσκίζουν κάθε μέρα, να σε διασύρουν από ήττα σε ήττα κι΄εσύ να επιμένεις στην ίδια σύνθεση και στην ίδια τακτική, αυτό δεν το αντέχει ούτε ο πιό χαζοχαρούμενος οπαδός! Αυτό δεν πάει! Εκτός πολιτικής θα είχε διωχθεί με τις κλωτσιές ο προπονητής, θα είχε πέσει η διοίκηση, θα είχε αλλάξει ο πρόεδρος, θα είχαν λυντσαριστεί οι ποδοσφαιριστές, και τέλος θα είχε αδειάσει-πέταλου μη εξαιρουμένου- η κερκίδα. Δηλαδή να γίνεται στην μπαλίτσα (που είναι χόμπυ να περνάει η ώρα μας) χαμός, και στην πολιτική (από την οποία είναι εξαρτημένη η ρουφιάνα η ζωή μας και το μέλλον των παιδιών μας) να μην κουνιέται φύλλο;

Κοντά δυό χρόνια πάνε από τότε που μας πήραν παραμάζωμα και μας παίζουν μονότερμα στο μισό γήπεδο. Δεν λέω ότι δεν προσπαθούμε, έχει γυρίσει όλη η ομάδα πίσω, να φανταστείτε ακόμα και ο Νίνης, έχει ταμπουρωθεί στην μεγάλη περιοχή και παλεύει με νύχια και με δόντια, να διώχνει "όπως όπως" την μπάλλα στην εξέδρα. Πέφτει με αυτοθυσία δεξιά και αριστερά ο τερματοφύλακάς μας, αλλά τι να πρωτοπιάσει; Τα άπιαστα; Τα τζάμπα γκολ; Τα απανωτά πέτσινα πέναλτυ;

Ντάξει, να κάνουμε γενική απεργία, αλλά να ξέρουμε για τι πράμα την κάνουμε. Άμα παίζεις με δύο εξάρια και με παλιομοδίτικο λίμπερο πίσω από την άμυνα, ξέρεις γιατί το κάνεις. Και αν δεν σου βγει το σύστημα, το θάβεις στο άψε σβήσε και υιοθετείς κάποιο άλλο. Ε ας αναρωτηθούμε επιτέλους ΤΙ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΝΙΚΗ ΑΠΕΡΓΙΑ. Ας ρωτήσει ο καθένας μας τον εαυτό του, και ας απαντήσει ο καθένας με ειλικρίνεια ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ!

Τι περιμένω εγώ; Λίγο πολύ αυτά που έχω δει μέχρι τώρα: Λίγο πολύ τον ίδιο κόσμο (τουλάχιστον η μισή Αθήνα και δύο τουρίστες, για τους διοργανωτές, με το ζόρι το μισό Σπόρτινγκ και πεντέξη άγνωστοι-γνωστοί κουκουλοφόροι, η αστυνομία), λίγο πολύ τα ίδια "μη σκύβεις το κεφάλι", λίγο πολύ τα ίδια "εμείς στην Κάννιγγος, εσείς Ομόνοια, αυτοί Προπύλαια", λίγο πολύ "βαράς εσύ, βαράω κι΄εγώ, μα ποιός βαράει πιό πολύ....", λίγο πολύ με τα ίδια αποτελέσματα: ΑΥΤΟΙ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΖΟΥΝ ΤΟ ΞΕΣΚΙΣΜΑ, ΚΑΙ ΟΙ ΞΕΣΚΙΣΜΕΝΟΙ ΝΑ ΕΙΜΑΣΤΕ ΠΑΝΤΑ ΕΜΕΙΣ!

Γενική απεργία στο όνομα της γενικής απεργίας, έτσι για να γίνεται, δεν έχει κανένα νόημα! Όπως δεν έχει νόημα, να κατεβάζεις μάπα ενδεκάδα για να στην κάνουν με τα κρεμμυδάκια. Ο αγώνας δεν γίνεται για την διαιώνιση της ήττας, αλλά και για τους τρεις βαθμούς της νίκης ρε γαμώτο! Και μετά γιά την επόμενη νίκη, για την μεθεπόμενη, κάποτε για το γαμημένο το πρωτάθλημα ρε σεις!

Οι γενικές απεργίες στην χώρα μας έχουν μεταλλάξει σε οργανωμένο περιοδικό γιούχα κατά της κυβερνητικής πολιτικής, κάτι σαν ντεπόν στον καρκίνο! Αυτό το "σύστημα", με την μορφή που έχει, δεν απέφερε και ούτε θα αποφέρει ποτέ καρπούς. Δεν ιδρώνει το αυτί της κυβέρνησης και τα αυτιά των αφεντικών της από κάτι τέτοια όμορφα, δεν σταματάει η επέλαση της βαρβαρότητας πάνω από χώρα και λαό με μονοήμερες απεργίες και πορείες προς τα Συντάγματα και τους Πύργους τους Λευκούς.

Καλά είναι τα όνειρα των οπαδών, τα προγράμματα των προέδρων, τα σχέδια των διοικήσεων, τα οράματα των ιδεολογιών*. Αλλά πίσω από όλα αυτά ενεδρεύει πάντα ο παράγων ΜΠΑΓΑΣΑΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ, ο παράγων ΗΓΕΣΙΑ. Και γιά όλους όσους θα παραξηγηθούν ίσως με τα παραπάνω αληθινά (η αληθινή παρεξήγηση γίνεται μόνο με αλήθειες) πίσω από κάθε τι που εξαρτάται από ανθρώπινες γνώμες και προσωπικές αντιλήψεις ενεδρεύει ο παράγων ΔΑΜΑΝΑΚΙΣΜΟΣ. Ακόμα και στην περίπτωση της ασφαλιστικής δικλείδας του Δημοκρατικού Συγκεντρωτισμού, όπως γνωρίζουμε όλοι δυστυχώς.

Είναι καιρός να φωνάξουμε εκεί που πρέπει, ότι δεν χρειαζόμαστε πιά κίνημα διαμαρτυρίας, αλλά κίνημα πρωταθλητισμού! Είναι καιρός να αφήσουμε την όχι και ιδιαίτερα επιτυχή πεπατημένη και να ρισκάρουμε αυτό που μας απέμεινε: Τις αλυσίδες μας! Το λαϊκό κίνημα είναι υποχρεωμένο επιτέλους να...κινηθεί. Και αυτή η κίνηση εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς!




*Μία είναι η ιδεολογία!

:-)

Αχ τι ανακούφιση! Πήραμε την δόση μας επιτέλους

Ουφ, την πήραμε την ρουφιάνα!

Χαρούλες να δείτε οι αξιάτιμοι οι δανειστές, αφού..."καταφέραμε" να μας δώσουν την δόση των 8 δις, για να τους επιστρέψουμε πάνω από 6 δις για τα μπαγάσικα τα τοκάκια.

Μεγάλη...βοήθεια οι "καλοί σαμαρίτες" των Βρυξελλών, τι θα γινόμαστε χωρίς αυτούς. Εδώ και έξη δόσεις φτύνει αίμα για το καλό των τραπεζών ο αναστενάζων, αλλά μέχρι εκεί, λαός. Με γειά του, με χαρά του!

Βασικά δεν θα πέρναγαν όλα αυτά τα όμορφα και γραφικά, που τείνουν να μετατρέψουν την χώρα στο μεγαλύτερο φτωχοκομείο των Βαλκανίων, αν όχι της Ευρώπης, αν δεν ατυχούσαμε να κοιμώμαστε με τα τσαρούχια μας όταν μας πιάνανε στον ύπνο. Γκαντεμιά!

Έξη δόσεις, έξη καλά γδαρσίματα, και έπονται άλλα τόσα!

Εκεί λοιπόν, συνεχίζουμε ακάθεκτοι, χαράτσια υπάρχουν άφθονα, όρεξη νάχουμε μόνο.

Α, και εκεί που δεν κουνιέται φύλλο, εκεί που ακόμα και η τυποποιημένη αντίσταση-άλλοθι πνίγεται μέσα στον απίστευτο αυτισμό των "αντιφρονούντων", εκεί ακριβώς ας μη σκύψει ο λαός το κεφάλι, καλά περνάνε οι δοσούλες και με ψηλά το κεφαλάκι βλέπετε.

Να τα λέμε όμως με το όνομά τους. Τώρα που έπεσαν όλες οι μάσκες, τώρα που ανέλαβε την διακυβέρνηση της "σωτηρίας της χώρας" το μνημονιακό συνοθύλευμα της δεξιάς, πασόκ-νουδού-λά.ος, ο ρόλος του αντιφρονούντα ανήκει αποκλειστικά στην Αριστερά. Και η Αριστερά την πεπατημένη της: Το ΚΚΕ να περιμένει τους υπόλοιπους για "συμπόρευση", και οι υπόλοιποι να περιμένουν για "συμμαχία" της Αριστεράς το ΚΚΕ!

Πολύς κόσμος περιμένει βρε παιδιά!

Αλλά να ερχότανε καμμιά φορά και κανένας....