Αποσύρει το...ποίημα γιά παραγραφή τόκων ο δικομματισμός

 


Τελικά θριάμβευσε η εγκράτεια! Τι έγινε; Τι να γίνει; Την είχανε πάλι έτοιμη για τα...περαιτέρω, στα τέσσερα παρακαλώ, την (κωλόγρια) Ελληνική Δημοκρατία τα χαρμάνια της πασόκας και της νουδού και λίγο πριν την έναρξη μιάς ακόμα "σεμνής τελετής" τους πήραν κάτι παιδάκια που κρατάγανε φανάρι, μυρωδιά, και η επιχείρηση "δικιά μας είναι, την ξεσκίζουμε" έλαβε άδοξα τέλος!


Για την "ρύθμιση ανεξόφλητων τόκων" των υπέροχων αυτών κομμάτων ο λόγος, ή για τα δανεικά και αγύριστα από το πορτοφόλι του Μαλάκα (όπως συνηθίζει να λέει ο λαός) που βάλανε στην τσέπη τους τα κοράκια του δικομματισμού. 

Ρύθμιση ανεξόφλητων τόκων, όπως λέμε "πιάσανε τα λεφτά σου πάνω μας ρίζες, γίγαντα λαέ, δεν βγαίνουν ούτε με ματσακόνι". Τα φάγανε τα παιδιά, και επειδή κρατάνε μαζί με το καρπούζι και το μαχαίρι, ε να μην παραγραφούν και τίποτα ψευτοτόκοι, τόσα και τόσα παραγράφονται σε τούτο τον τόπο.

Καλά τα είχαν ετοιμάσει τα αρχιλαμόγια των κωμάτων εξουσίας, Καρχιμάκης-Λυκουρέντζος, κακό πράμα ο τόκος άμα τον πλερώνεις εσύ από την τσέπα σου λένε, αλλά μας πήρανε χαμπάρι και δεν θα φτάνει πιά το πρόβιο Δωδώνης για γιαούρτωμα, τώρα που άρχισε να κάνει κατανάλωση και ο Γιώργος Νταλάρας, είπαν οι δύο γραμματείς και Φαρισαίοι και απέσυραν τελικά την πρόταση για τον νέο θρίαμβο του τζάμπα.


Και μόνο η ιδέα γιά αυτή την νέα ρεμούλα θα δικαιολογούσε κρέμασμα ανάποδα στον Εθνικό Κήπο, που έχει ανάγκη ένα χαϊλάϊτ εδώ και καιρό. Στην εποχή της σωτηρίας μέσω λαϊκής εξαθλίωσης δεν χρειάζεται και πολύ γιά να γίνουν κάτι τέτοια...οράματα πράξη. Από αυτό το πρίσμα λοιπόν, κακώς αποσύρθηκε η εν λόγω ρύθμιση!

Λαϊκό ανάθεμα στον λαϊκό βάρδο.

Πάρτε Νταλάρα και λάβετε θέσεις! Το θέμα "αγγίζει" κάθε διάσταση, αν ήταν ηλεκτρική οικιακή συσκευή θα λεγόταν σίγουρα multi dalaration.

Μπορούμε λοιπόν να το δούμε από κάθε οπτική γωνία και να το χαρακτηρίσουμε ανάλογα: Από βάρβαρο μέχρι δίκαιο και από γελοίο μέχρι ηρωϊκό. Από την μία κάνει χαρωπά γκελ η Υψηλή Τέχνη και από την άλλη βρωμάει η φάση δαμανακίλα, λοβερδίλα, παγκαλίλα, και ανδρουλακίλα.

Πόλεμο δεν έχουμε; Διαλλέγουμε ότι κάνει μπαμ/τσαφ και πονάει/τσούζει λοιπόν!

Ο Τζιμάκος ο Πανούσης καθιέρωσε κάποτε εκείνο το αγνό "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα λέω εγώ", το οποίο όμως έφαγε τα ψωμιά του και...εκλιπαρεί αντικατάσταση. Θα του κάνω στο τέλος την χάρη, λύγισα! Με την σειρά όμως.

Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα αυθεντικό προϊόν του συστήματος πασόκ/νδ. Θα έλεγα μάλιστα ότι πρόκειται για το καλύτερο του είδους του! Ότι καλύτερο μάλιστα είχε να μας παρουσιάσει το δικομματικό σύστημα, γιατί ο Γιώργος Νταλάρας -σε αντίθεση με όλους τους άλλους πρεσβευτές του συστήματος που συναγωνίζονται αλλήλους γιά τον τίτλο "ο ουραγός του αιώνα"- είναι προικισμένος από την φύση με ένα αναμφισβήτητο ταλέντο. Μοναδική φωνή, μοναδική καριέρα, κορυφή.

Αλλά μέχρι εκεί! Τίποτα περισσότερο.

Ναι, τίποτα περισσότερο, γιατί εκτός παλκοσένικου ο Γιώργος Νταλάρας είναι ακριβώς ότι και ο φίλος του ο Γιωργάκης: Λαθρεπιβάτης στο κρουαζιερόπλοιο του "σοσιαλισμού" που έχει αράξει και περνάει υπέροχα στο λιμάνι-σελφ σέρβις Ελλάδα! Καταπληκτικές ομοιότητες! Και οι δύο ακροβατούν με φανταστική άνεση πάνω στις ίδιες απάτες: Λεφτά υπάρχουν, ο ένας, ιδεώδη υπάρχουν, ο άλλος. Απατεώνας λόγω DNA ο Παπανδρέου, απατεώνας λόγω φιλοτομαρισμού ο Νταλάρας.

Δεν θα σας κουράσω, βαρέθηκα να ασχολούμαι άλλο με τα τρωκτικά της δικομματικής πανούκλας. Μόνο αυτά τα λίγα.

Δικαίωμα του κάθε Νταλάρα να επιλέγει την πολιτική που γουστάρει. Δικαίωμά του ακόμα και η κάθε κωλοτούμπα που έκανε ή σκέφτεται να κάνει. Δικαίωμά του να κάνει καριέρα χρησιμοποιώντας τα...μεταφορικά μέσα που τον πάνε πιό γρήγορα στην κορυφή. Δικαίωμά του, ακόμα και αν αυτά τα μεταφορικά μέσα είμαστε εμείς οι γάϊδαροι, που πιστέψαμε ότι τα τραγούδια του ήταν η προέκταση της ψυχής του. Δικαίωμά του νάναι δύσκολος, στρυφνός, μεγάλος καλλιτέχνης δηλαδή, έτσι συνηθίζουν οι μεγάλοι καλλιτέχνες. Δικαίωμά του να ξεχνάει από που ξεκίνησε, ποιός στάθηκε δίπλα του, ποιός τον πίστεψε, ποιά τραγούδια τραγούδησε και γιατί.

Εντάξει, κωλοδημοκρατία έχουμε, δικαίωμά του να γίνεται και υφυπουργός μέσω της κυράς του και να στηρίζει την πολιτική της λιτότητας και εξαθλίωσης.

Αλλά να διοργανώνει μετά συναυλίες...αλληλεγγύης για τα θύματα αυτής της πολιτικής, τους άνεργους που δεν έχουνε να φάνε, τους γέρους που δεν έχουν πλέον ούτε για καφέ στο ΚΑΠΗ, τους νέους που δεν έχουν καμμία προοπτική στην χώρα και τα μαζεύουνε για Γερμανίες, ε αυτό τα σπάει εντελώς!

Ο Νταλάρας έχει κάρτα απεριόριστων διαδρομών, μα τι λέω, ελευθέρας έχει! Πρώτος κοντά στο ΚΚΕ όταν είχαν παραπονεμένα λόγια τα τραγούδια του και έρεε άφθονο το παραδάκι στην τσέπη του, επειδή ζούσε το άδικο από την κούνια του, κορυφαίος στο πλευρό του πασόκ, μέγας επί νέας δημοκρατίας, άφταστος στην διάσωση των τραπεζών με το υστέρημα του λαού, μοναδικός στην εξαθλίωση της κοινωνίας και κορυφή στις μεγαλοψυχίες της δωρεάν διασκέδασης του πεινασμένου!

Νταλάρας παντός καιρού λοιπόν, το γνωστό "και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος". Τόχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι ο καραβολεμένος τραγουδιστής και δεν λέει να καταλάβει ότι με την στάση του προκαλεί. Το χθεσινό νεροκαρεκλοκαφεγιαούρτωμα και η γιούχα σε ρε δίεση στην συναυλία...αλληλεγγύης από σιχτιρισμένους πολίτες δεν φάνηκε πάντως να πτόησε τον λαϊκό βάρδο. Και πως να τον πτοήσει, αφού είδε ένα κάρο μαλάκες να γεμίζουν την αίθουσα;

Τι; Σας υποσχέθηκα αντικατάσταση του "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα"; Συγγνώμη παιδιά, ήθελα πράγματι να κάνω ένα τέτοιο βήμα, ναι, αλλά το σκέφτηκα μετά διαφορετικά. Αρχικά ήθελα να το αλλάξω σε "δεν γαμιέσαι ρε Νταλάρα λέω εγώ", αλλά τελικά αποφάσισα να τον αγνοήσω εντελώς.

Όπως του αξίζει.



...στη δουλειά και στον αγώνα, πάνω απ΄όλα η κονόμα...

Συγκλονίζει το Πανελλήνιο και τον Κόσμο η απόφαση της Ελληνικής Βουλής να παραπέμψει στην Δικαιοσύνη όλους τους πρώην πρωθυπουργούς!

Καιρός ήταν!

Σε δίκη ενώπιον ειδικού δικαστηρίου οδηγούνται οι εν ζωή πρώην Έλληνες πρωθυπουργοί, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Σημίτης, Κ. Καραμανλής, Α. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμος! Στην χθεσινή συγκλονιστική συνεδρίαση της Βουλής αποφασίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία η άρση της βουλευτικής ασυλίας και η ακύρωση - και μάλιστα αναδρομικά από το 1974 - της νομοθεσίας περί παραγραφής αδικημάτων των πολιτικών!

Οι πρώην πρωθυπουργοί κατηγορούνται για εγκληματικές πολιτικές ενάντια στο συμφέρον της χώρας, υπερβάσεις καθήκοντος, κραυγαλέες παραλείψεις, συνεχή καταπάτηση του Συντάγματος, εξαπάτηση του λαού και διάφορα άλλα αδικήματα τα οποία οδήγησαν την χώρα στην εξάρτηση και στην οικονομική καταστροφή.

Και γαμώ τις χώρες τελικά η Ελλαδίτσα μας, κατάφερε επιτέλους να βάλει τελεία και παύλα στο φαύλο πολιτικό παρελθόν και να γυρίσει σελίδα!


ΥΓ: Γκέιρ Χάαρντε το όνομα του αξιαγάπητου Ισλανδού πρώην πρωθυπουργού που καλείται να λογοδοτήσει γιά τις πολιτικές πατάτες που έκανε εις βάρος κράτους και κοινωνίας κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Οι "ξυλοκόποι" Ισλανδοί δεν ακολούθησαν το παράδειγμα των καραπολιτισμένων Ελλήνων...καλλιτεχνών που αφήνουν τον δικόν τους να αρμενίζει με τα κανώ-καγιάκ στα πέλαγα και πάνε τον πρώην τους πρωθυπουργό καροτσάκι στον καδή!

Όχι, η μέρα που θα κάνει ευτυχισμένους δέκα εκατομμύρια Έλληνες δεν έχει έρθει ακόμα. Φάτε μάτια...Ισλανδία τότε, γιατί κάτι μου λέει ότι αυτή η ξεσκισμένη μέρα δεν θάρθει σε τούτη την δεκαετία. Τουλάστιχον...







   

Λευτεριά στον Κούβελο! Το καράβι απ΄την Περσία ήθελε να αγοράσει λέει.

Παρακολουθώ τα του κώλου περί εκατομμυρίου στα μήντια τις τελευταίες ημέρες και μούρχεται να πάω να αγοράσω...καράβι ρε γαμώτο! Μεγάλο σιχτίρ με την παράγκα "δικαιοσύνης" που έστησαν τα παιδάκια της νουδοπασόκας, δεν πάει άλλο! Μα να βρίσκουν πάντα παροπλισμένους ή δευτεράτους για να κάνουν μόστρα και μαγκιά! Κούβελος και Άκης οι φταίχτες λέει, ξεθύμανε κόσμε, η αλήθεια έλαμψε...

Όχι ότι θα πάθουν τίποτα οι άνθρωποι, έστω και αυτοί οι για το σύστημα αδιάφοροι, ούτε αυτοί θα πληρώσουν κάποια γωνία από το μάρμαρο, αλλά να, τον ένανε δεν τον αφήνουνε να πάει να δει το Ντίσνεϋλαντ στο Παρίσι, και τον άλλονε τον στείλανε στο Ωνάσσειο να του βάλουνε για το τίποτα καλώδια του χριστιανού. Αδικίες!

Θέλεις προβατάκια για να βγάλεις το άχτι σου λύκε λαέ; Πάρε αυτά τα δύο εδώ να κάνεις την δουλειά σου και βλέπουμε μετά. Έξυπνο το σύστημα. Σου λέει, προκειμένου να γίνει λέων ο λαός και να ζητάει...νεανίες σαν και του λόγου μας στον λάκκο του, δώστου κάναν γέρο Τσοχατζόπουλο ή κάνα πρώην μέγα Κούβελο που δεν μετράνε πιά και έχεις την ησυχία σου. Τι; Να πιάσουν τα Πόθεν Έσχες των Παγκαλοβενιζέλων και να τα ξεσκίσουνε στην ψάξα; Σιγά ρε αγαθοί! Για να γίνει αυτό πρέπει να έρθουν τα πάνω κάτω. Και ο μόνος υπεύθυνος για κάτι τέτοια όμορφα δίνει στην νδ κοντά 30% και στον Φωτάκη τον Κουβέλη 16%, ξεχάστε το!

Είπαμε: Ο Έλλην είναι δυστυχώς τόσο βαθιά χωμένος στην δικομματική παρακμή, που χρειάζεται εξτρά κίνητρο γιά να αποφασίσει να θάψει μιά και καλή το μεταπολιτευτικό ψοφήμι: Το κίνητρο της πείνας! Και εδώ, όσον αφορά τον...επαναστατικό παράγοντα που ακούει στο ονοματάκι ΛΟΡΔΑ, εδώ καλά φαίνεται να πηγαίνουμε.

Θελέστα-παθέστα κύριε ψευτόμαγκα Έλληνα, αλλά πάψε σε παρακαλώ να ενοχλείς για το θεαθήναι γιά καραβιού...πήδημα πρώην βουλευτές και συζύγους νυν βουλευτών.

Η "πουτινοποίηση" των ερχόμενων βουλευτικών εκλογών είναι γεγονός

Μας είχαν συνηθίσει -πάνω από μισό αιώνα- να φοβούνται την "κακιά και μοβόρα σοβιετική αρκούδα". Ποιός θα φανταζότανε ότι σχεδόν εκατό χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση θα τους προκαλούσε φόβο και τρόμο αυτό για το οποίο είχαν δώσει δήθεν τόσους "αγώνες", αυτό το οποίο ήταν αποφασισμένοι να "προασπίσουνε" πάση θυσία; Η ακριβή και αχ τόσο πολύτιμή τους Δημοκρατία!

Την λέξη "εκλογές" ακούνε μονάχα και βγάζουν σπυράκια τα καλόπαιδα! Όχι ότι γίνανε οι άνθρωποι ξαφνικά εχθροί της Δημοκρατίας, καλές και άγιες οι εκλογές, λένε, αλλά όχι και να μη μπορεί ένα από τα δύο κόμματα της ξάφρας, πασόκ και νδ, να κυβερνήσει μόνο του! Ή με μία σίγουρη και καραμπινάτη πλειοψηφία υπό την μορφή μιάς κυβέρνησης συνεργασίας τουλάχιστον.

Τι Δημοκρατία είναι δηλαδή αυτή, που πάει κόντρα στα συμφέροντα του Τσιμπουριού και της Βδέλας που εκπροσωπεί η συμμορία της Βρυξέλλας; Τι σόϊ λαϊκή βούληση είναι αυτή, που φτύνει τον πανάξιο δικομματισμό και δυναμώνει την κοινοβουλευτική επιρροή της Αριστεράς;

Καλά δεν είμαστε με τον...χαρισματικό* Παπαδήμο, τι τις θέτε τις εκλογές, εξωτερικεύουν κάθε λίγο τα ντόπια και ξένα καθήκια το αγνό...δημοκρατικό τους ζόρι. Δώστε χρόνο στο πιόνι της Βρυξέλλας, καταστροφή οι εκλογές, ή ακόμα καλύτερα "δεσμεύσατε και τις ερχόμενες κυβερνήσεις ότι θα ακολουθήσουν αντιμνημονιακή πολιτική, ανεξάρτητα αποτελεσμάτων των εκλογών"!

Και η...Δημοκρατία τους δίνει και παίρνει:

Εκλογές; Θα κάνουμε στις τόσες του Φλεβάρη!

Μπα, μάλλον στις τόσες!

Ή μετά το Πάσχα!

Θα κάνουμε μετά το PSI...

Τέλη Μαρτίου!

Όχι, Απρίλιο!

Γιατί Απρίλιο, δεν σας αρέσει ο Μάης;

Πασόκ, νδ, Βρυξέλλα, όλος ο καλός και εκλεκτός κόσμος δηλαδή, η προσωποποίηση της σωτηρίας, τόχουνε δει αλλιώς το θεματάκι με την γνώμη του Μαλάκα και δεν δείχνουν και τόσο...απελπισμένοι που η ώρα που θα τους στήσει ο τελευταίος στο...εκλογικό απόσπασμα αναβάλλεται συνεχώς.

Όσκαρ απατεωνιάς εδώ ο αυτιάς της νδ και επίδοξος πρωθυπουργός της χώρας, Αντωνάκης Σαμαράς. Άμα τον ακούσεις να μιλάει για εκλογές σκέφτεσαι, ρε τον πούστη τον Σαμαρά να έχει ανακαλύψει τον θεσμό των εκλογών: Εκλογές εδώ και τώρα, ένας ακόμα και πάμε γιά εκλογές παιδιά, εκλογές ή θάνατος, αυτοί δεν θέλουν εκλογές αλλά εμείς θα τις ζμπρώξουμε με το ζόρι, εκλογές-κάλπες-ελευθερία (ψωμί και παιδεία μοίρασαν ήδη άνευ μεσαζόντων τα πασόκια στο Σύνταγμα).

Ναι τέτοιο δούλεμα η παραδοσιακή δεξιά (το πασόκ είναι η ...σοσιαλιστική δεξιά) την στιγμή που ΜΙΑ πρόταση του Σαμαρά αρκεί για να γίνουν άρον-άρον εκλογές: Την κάνουμε από την συγκυβέρνηση της συμφοράς!

Και ξαφνικά, λέει, το γυρίζουν το θεματάκι και αρχίζει και μυρίζει και επίσημα εκλογές! Τις ψιλοθέλει τώρα μάλιστα και η Βρυξέλλα. Στο φλου όλα μεν, αλλά δεν είναι αυτός θρίαμβος της Δημοκρατίας, να μην βγάζουν καλόγηρους στο άκουσμα της λέξης οι ευρωπαίοι καραδημοκράτες εταίροι μας; Να σας πω εγώ τι μυρίζει: Σκατίλα!

Τι έγινε; Τι να γίνει ρε σεις αγαθοί; Παπατζήδες δεν είναι όλοι αυτοί; Δουλειά τους δεν είναι η απάτη και η ματσαραγκιά; Με τι βγάζουν το ψωμί τους, μοιράζοντας νάμα και αντίδωρο ή πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλλες; Το στήσανε το ματσάκι ρε σεις παίχτες! Το στήσανε όλοι μαζί σε ένα ανεπίσημο...μήτινγκ της τελευταίας μάζωξης της συμμορίας της Βρυξέλλας.

Παιδιά, τους λέει η Μερκοζύ, κάντε εκλογές αφού τις έχει ανάγκη ο ψωμόλυσσας λαός και δεν γίνεται να βγάλετε έξω τα τανκς, αλλά γράνιτες εξωτερικών χώρων, ψηφίδες μπάνιου, αντιολισθητικά, επενδύσεις τοίχων, κοινώς ΠΛΑΚΑΚΙΑ ιταλικά τα κάνουμε εδώ και τώρα: Δυό-δυό, θα πάτε παιδιά, στις εκλογές και στην συγκυβέρνηση μετά, όχι στην μπανιέρα που λέει ο Βαγγέλης Γερμανός, μη πνιγεί κάνενας σας και χάσει η Βενετιά βελόνι. Ξυπνήστε ρε!

Τόπε ανοιχτά και ο μαρθαβούρτσης Υγείας, ο λεχρίτης ο Λοβέρδος: Ε άμα λείπουνε του φίλου Σαμαρά τίποτα ψήφοι, θα του δώσουμε εμείς ρε. Τι δηλαδή νομίζετε, ότι θα τον αφήσουμε τον άνθρωπο στον δρόμο; Ο Λοβέρδος βλέπετε δεν είναι μόνο αδίστακτος, γελοίος, γλίτσα και καραγκιόζης, αλλά και καραμαλάκας! Δεν κρατιώτανε το σούργελο, έπρεπε να το ξεράσει.

Που πάμε; Πάμε στην "πουτινοποίηση" των βουλευτικών εκλογών με προκαθορισμένο αποτέλεσμα: Την σωτηρία του συστήματος! Σικέ ματς, σικέ εκλογές, σικέ Δημοκρατία. Κάθε ψήφος στην νδ και ψήφος στο πασόκ και ανάποδα! Και σε περίπτωση που ΑΝΟΙΞΕΙ επιτέλους ο Μέγας Μαλάκας τα μάτια του και θάψει τον δικομματισμό, υπάρχουν και οι χρυσές εφεδρείες του λάος και της Ντορούλας-δενγνώριζαπερίεκατομμύριου-Μπακογιάννη! (Και στην γωνία να περιμένει...ευγενικά και ο Φωτάκης ο Κουβέλης).

Άρα;

Τι άρα; Δεν έχει άρα! Υπάρχουν μόνο δύο ειδών σωτηρίες: Ή η σωτηρία των λαμόγιων της κυβέρνησης της τρόϊκας, που μας "σώζει" έτσι όπως αισθάνεται την σωτηρία ο πισινός μας, ή η σωτηρία μας από την μούργα-πανούκλα των πασόκ και νδ. Διαλλέγετε και παίρνετε!


*Ο άνθρωπος τα σπάει από χάρισμα! Μιλάμε γιά πολύ φανταιζί παιχνίδι, ζωγραφίζει όταν πάρει μπάλλα ο τραπεζαρίας! Ξύπνησες από τρίμηνη χειμερία νάρκη και θες κίνηση και ζωή; Ε άμα σε βάλουν να τον ακούσεις γιά κάνα τέταρτο, τον ξαναπαίρνεις και ξυπνάς μετά από εξάμηνο! 

Όλοι στους δρόμους! Φτιάχνει κόμμα ο Καστανίδης!

Κώμα ιδρύει και ο ανά την Άνω Δαμάστα ξακουστός αντιμνημονιακός πρώην πολιτικός του πασόκ, Χάρης Καστανίδης! Δεν ήθελε αρχικά, τι κόμμα να κάνω ρε παιδιά, λέει, που τον έχω φλομώσει με "καθήστε ρε ήσυχα κάτω να σας σώσουμε, μαλάκες" τον ψηφοφόρο; Τελικά τον έπεισε η ομοϊδεάτης του, η και γαμώ τις αντιμνημονιακές τροϊκοκαρακάξες, Λούκα Κατσέλη: Ρε συ Χάρη, δεν θα το αντέξει ο Νεοέλληνας, να μην μπορεί να φάει άλλο στην μάπα, τέτοια γαμάτη μάπα σαν και την δικιά σου, μην τους το κάνεις αυτό ρε μεγάλε! Ε τι να κάνει; Λύγισε κάποτε...

Μαζί με την Αρσέναινα και κάτι άλλα διωγμένα λαμόγια του πασόκ σκαρώνουν νέο κίνημα, αλλά τι κίνημα! Έτη φωτός πιό πανελλήνιο από το αρχικό, τρεις φορές πιό "λεφτά υπάρχουν" από το Γιωργακικό, άρα σαφώς σοσιαλιστικότερο του ορίτζιναλ, αλλά προπάντων με πολύ περισσότερη κίνηση. Η κίνηση που διακρίνει τον νέο πολιτικό σχηματισμό είναι τόσο έντονη, που μπροστά του τα άλλα πανελλήνια σοσάλια κινήματα φαντάζουν...σταματημένα. Μπαίνεις-βγαίνεις, μπαίνει όποιος βγήκε αλλού, η Κατσέλη μάλιστα έσπασε κάθε ρεκόρ μεσαοξωμεσαωξοσμού, δεν προλάβαινε ο Παπαπαπάρας να την μπαινοβγάζει! 

Έτσι δεν ξαφνιάζει, ότι κάθε πρόταση ονομασίας πήγαζε κατ΄ευθείαν από την μαγική αυτή λέξη: Κίνηση. Εν συντομία οι προτάσεις για όνομα του κόμματος που έβγαλαν πιό πολύ γέλιο αλλά κόπηκαν στο τέλος είναι οι: 

"Κουνήσου ευλογημένη"

"Χαμός"

"Πω πω, γίνεται της πουτάνας"

"Κίνησε η Γερακίνα"

"Κηφισίας στις 3 το μεσημέρι" (Άσχετο, αλλά και γαμώ το μποτιλιάρισμα!)

"Πατείς με πατώσε"

Στο τέλος υπερίσχυσε το συναίσθημα της λογικής και το νεοσυσταθέν κόμμα θα ονομαστεί ΚΑΚΑ. (Κακά, από τα αρχικά των ΚΑστανίδης και ΚΑτσέλη. Πάλι καλά που δεν σκέφτηκαν παλιά να ιδρύσουν κόμμα ο τραγουδιστής Πουλόπουλος και ο ζωγράφος Τσαρούχης)

Κεντρική ιδεολογία του ΚΑΚΑ θα είναι ο καστανιδικός Κατσελισμός, έμβλημά του, λόγω καταγωγής του αρχηγού, ο Πόντιος Πιλάτος.

Μοναδική έγνοια των ιδρυτών του ΚΑΚΑ είναι ο κίνδυνος δημιουργίας φράξιας, η οποία θα οδηγήσει μάλλον σε διάσπαση του κόμματος και δημιουργία νέου: 

Μάλλον του ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ....

Λευκός φάκελλος...

Παράξενο ζώο ο άνθρωπος...

Εγώ, εσύ, ο κάθε ένας μας, μιά αλλόκοτη ζαριά γεμάτη απρόοπτα και μυστήριο. Μοναδικοί και ανεπανάληπτοι όλοι μας, με την ανεξίτηλη σφραγίδα της μάνας, του πατέρα, του παππού και της γιαγιάς, του προπάππου, του μακρινού συγγενή που μας κλείνει μέσα από το θολό τοπίο του παρελθόντος όλο νόημα το μάτι. Ένα τοσοδούλι ταξιδιάρικο καραβάκι μέσα σε απέραντο ωκεανό το δαχτυλικό μας αποτύπωμα, το DNA μας, πάει το δικό του αιώνιο μουγγό ταξίδι προς τα εκεί που ορίζει η καπετάνισσα ζωή: Στο αύριο...

Και όμως, όσο φορτωμένα νάναι με κομμάτια του Είναι μας τα αμπάρια του, τίποτα δεν είναι προκαθορισμένο, τίποτα δεν είναι γραφτό. Φτάνει ένα μικρό, αδύναμο αεράκι, φτάνει μιά ανάσα μας να χαϊδέψει ανεπαίσθητα το πανάκι του, για να πάρει μιά υποψία μοίρας νέα ρότα και να πάει αλλού.

Όσο μικροί και αδιάφορα πανομοιότυποι και αν φαντάζουμε στα μάτια της αιωνιότητας, η λεπτομέρεια που κανονίζει την ύπαρξή μας και την πορεία μας σε τούτη τη γη μπορεί να εξαρτάται αποκλειστικά από εμάς τους ίδιους! Μεγαλείο!

Η κληρονομιά που κουβαλάμε στην πλάτη μας, η ευκαιρία, οι ειδικές συνθήκες που βιώνει ο κάθενας μας, η εμπειρία, η μόρφωση, η κάθε είδους μόρφωση, όλα αυτά μαζί το σκαρί, αλλά η θέλησή μας στο κουπί να είναι αυτή που αποφασίζει που πάει το ταξίδι. Μεγαλείο!

Έχεις και διαλλέγεις: Πρωταγωνιστής ή κομπάρσος. Απλοχέρης ή τσιγγούνης. Ψυχούλα ή τομάρι. Μητέρα Τερέζα ή Άννα Διαμαντοπούλου. Μεγαλείο!

Αλλά ας μπούμε στο καθαυτό θέμα. Όλα ξεκίνησαν μετά από το "χτύπημα" ενός τσαντάκια. Πριν ακόμα προλάβει το θύμα (μία γυναίκα από το Μπράουνσβάϊγκ της Γερμανίας) να συνέλθει από το σοκ της ληστείας, ακολουθεί ένα νέο σοκ, ευχάριστο όσο και απρόσμενο αυτή τη φορά: Ένας λευκός φάκελλος χωρίς αποστολέα, μέσα είκοσι πεντακοσάρικα. 10.000 ευρώ!

Λίγες μέρες μετά την δημοσίευση ενός άρθρου στην Braunsweiger Zeitung με θέμα την βαριά αναπηρία ενός 14-χρονου νεαρού μετά από ένα ατύχημα στην πισίνα πριν εφτά χρόνια, η θυρωρός της εφημερίδας που ταξινομεί κάθε μέρα το ταχυδρομείο, κρατάει στα χέρια της έναν λευκό φάκελλο χωρίς αποστολέα, μέσα είκοσι πεντακοσάρικα και ένα απόκομμα του άρθρου με το όνομα της οικογένειας του νεαρού υπογραμμισμένο. 10.000 ευρώ!

Η μητέρα του νεαρού άκουσε την είδηση από το ράδιο καθώς οδηγούσε. Έστριψα αμέσως δεξιά και πάρκαρα, δεν μπορούσα ούτε να μιλήσω, περιέγραψε τα συναισθήματά της η γυναίκα. Όταν αργότερα διηγήθηκε στον γιό της (που επικοινωνεί με το περιβάλον του μόνο με την βοήθεια ενός προγράμματος κομπιούτερ) την ιστορία, αυτός άρχισε να χτυπάει τα χέρια του από χαρά.

Μια μαθητευόμενη νοσοκόμα ανασηκώνει κάτω από το πατάκι στην είσοδο ενός Ασύλου Ανιάτων έναν λευκό φάκελλο χωρίς αποστολέα, μέσα είκοσι πεντακοσάρικα. 10.000 ευρώ!

Και έπονται αμέτρητοι λευκοί φάκελλοι!

....Σε παιδικούς σταθμούς

....Σε συλλόγους που οργανώνουν συσσίτια φτωχών ή ανέργων

....Σε εκκλησιαστικές ενορίες με κοινωφελή δράση

....Σε οργανώσεις κατά της παιδικής φτώχειας

....Σε μουσεία

....Σε βιβλιοθήκες

....Σε φτωχές οικογένειες

Σχεδόν πάντα η ίδια μέθοδος: Λευκός φάκελλος στο γραμματοκιβώτιο. Λίγες εξαιρέσεις. Και τότε πολύ εντυπωσιακές: Όπως στην περίπτωση ενός γνωστού γιά την κοινωνική δράση του ιερωμένου. Ο λευκός φάκελλος εδώ ήταν κρυμμένος στο ράφι δίπλα στο εκκλησιαστικό Όργανο ανάμεσα στις παρτιτούρες.

Το ποσό, πάντα το ίδιο: 10.000 ευρώ. Μιά φορά μόνο 50.000! Μέχρι την περασμένη βδομάδα το συνολικό ποσό των δωρεών έφτανε σχεδόν τις 200.000. Των περιπτώσεων που είχαν γίνει γνωστές φυσικά. Κανένας δεν γνωρίζει αν πρόκειται για άντρα ή γυναίκα ή γιά έναν μοντέρνο Ρομπέν των Δασών που ληστεύει τους πλούσιους και τα μοιράζει στους φτωχούς, ή για κάποιον βαριά άρρωστο πλούσιο, που θέλει με αυτόν τον τρόπο να ανοίξει την πόρτα του παράδεισου.

Έχει όμως σημασία;

Σημασία έχει μόνο ένα: Όποιος και νάναι αυτός ο άνθρωπος είναι φίλος και αδέρφι μου και λαμπερό αστεράκι μέσα στην μαυρίλα της καρδιάς μου.

Πως κάνεις έτσι ρε συ βραχόκηπε, δεν θα σώσει με δεκαχίλιαρα ο άνθρωπος τον κόσμο, θα πούνε μερικοί. Το ξέρω ότι δεν θα τον σώσει ρε παιδιά, λίγο πιό όμορφο θα τον κάνει μόνο. Λιγουλάκι πιό όμορφο από ότι τολμήσαμε μέσα σ΄αυτή την μπόρα να ελπίσουμε, γαμώ την τρέλλα μου....