Νταλάρας: Δεν ψηφάω Άννα! (μεγάλη κακία)

Συγκίνησε το πανελλήνιο (σοσιαλιστικό κίνημα) με τις χθεσινές δηλώσεις του ο τραγουδιστής της αλληλεγγύης, Γιώργος Νταλάρας.

Δεν κρατιώτανε η γυναίκα μου με τίποτα, είπε ο αλληλέγγυος καλλιτέχνης, ήθελε σώνει και καλά να πάει πασόκ: Εγώ θα πα να γίνω υφυπουργού, πάρε φιλιππινέζα άμα χρειάζεσαι λαντζέρα!

Δεν γούσταρε ο βαμμένα αλληλέγγυα μαλλιά, να καταντήσει υφυπουργός στην κυβέρνηση της τρόϊκας η κυρά του, του ήρθε να της κόψει μιά μπάτσα να δει η Αννούλα την ηλεκτρική σκούπα πριονοκορδέλλα, αλλά κρατήθηκε ένεκα αγάπης, αχ αγάπη αγάπη αγάπη.

Γίνανε φασαρίες στο σπίτι, σπάσανε πιάτα, σπάσανε κάτι μπαγλαμάδες, εξ΄ου και το "μου έσπασε τον μπαγλαμά", έπεσε χριστοπαναγία, τελικά τα φτιάξανε. Ήτανε και η μαρτυρική Κύπρος ακόμα χωρισμένη στα δύο, τι να κάνανε;

Πάντως της έκανε καλή ξήγα ο τραγουδιστής που αναβίβασε την αλληλεγγύη σε επιστήμη: Άννα, της είπε όταν έβαλε αυτή σιχτιρισμένη τα κλάμματα επειδή την ζόριζε να μην μπει στην κυβέρνηση Παπανδρέου, Άννα μην κλαίς. Μπέκα στο παπατζήδικο αφού το θες τόσο, αλλά να ξέρεις εγώ δεν σε ψηφάω, να με παρακαλάει στα τέσσερα η Αλέκα Παπαρήγα για να σε ψηφίσω! Ξηγημένοι;

Για να τονίσει μάλιστα την αντίθεσή του πήρε μία πρόχειρη κιθάρα και άρχισε να της παίζει το "χεραιτίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω τα ταμεία και βολεύομαι, παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω, σε αγαπάω, αλλά άμα μπορούσα να γυρίσω τα χρόνια πίσω, δεν θα σε ξαναπαντρευόμουνα". Όμορφο σουξέ...

Τόπε ναι, δεν την ψήφισε ο αθεόφοβος! Δηλαδή τι ψήφισε; Αυτός δεν έλεγε, καλός άθρωπος ο κύργιος Γιωργάκης, πράος κτλ, να του δώσουμε μιά ευκαιρία; Τέλος πάντων...

Τι ψήφισε όμως;

Πόσο θα αντέξουμε την αβεβαιότητα; Την απάντηση την γνωρίζει μόνο ο Τζιμάκος ο Πανούσης, ο οποίος πάντως δεν απάντησε ευθέως όταν ερωτήθηκε σχετικά και περιορίστηκε στην παρακάτω αναίμακτη προτροπή:


«Μην πετάτε γιαούρτια στον Γιώργο, τα μαζεύει και τα πουλάει!»

25η Μαρτίου ante portas!

Η γνώμη του βράχου για τις παρελάσεις είναι γνωστή. Με εξαίρεση την παρέλαση των θεϊκών κορμιών στο καρναβάλι του Ρίο και κάτι άλλες καλές παρελάσεις, όπως πχ αθλητριών μπητς βόλλεϋ (που μάλλον δεν υπάρχουν και είναι μόνο προϊόν της...σπορτίφ φαντασίας του κήπου) όλες οι άλλες "είναι για τις παρελάσεις" που λέει ο λαός (στα πανηγύρια).

Ο αδερφός μου ο Παντελάκος θα έχει εδώ μερικές ενστάσεις, σίγουρα. Γιατί ρε, θα πει, δεν είναι καλά να περνάς ολόκληρος φιλαρμονικός με την μπλε σου στολή, με τα κίτρινα σειρήτια και την κορνέτα σου καμαρωτός μπροστά από το παλαμακικόν κοινό και να του χώνεις ένα "Πολεμούν στην Αλβανίιιιια, όλοι γιά την λεφτεριάαα" να κουνιέται η Μητρόπολη από τα φάλτσα από τρομπόνια, τζενάκια και κλαρίνα ;

Ε καλά είναι, δεν λέω, ειδικά αν έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε. Η παρέλαση παλιά είχε νόημα: Λούφα για πρόβα, λούφα γιά δήθεν πρόβα, λούφα στο όνομα της λούφας! Αλλά και χειροκρότημα, μόστρα στο γκομενιλέ κοινό, κόρδωμα να κερδίζεις ίσαμε πέντε πόντοι ύψος και μετά "ποτήρι" γλυκό στο ζαχαροπλαστείο του...πως τον λέγανε αλήθεια;

Παλιά είχε πλάκα η παρέλαση και ανάθεμα αν είχαμε πάρει χαμπάρι την εξέδρα των επισήμων και ποιοί καθόντουσαν εκεί. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.Όχι πως δεν έχει πλάκα και σήμερα, σκίζει από πλάκα, αλλά να, η καθαυτό παρέλαση έχει πάψει να απασχολεί τον κόσμο. Αιτίες; Μία αλλά λέων: Όλα τα λεφτά στις παρελάσεις της μνημονιακής εποχής είναι οι εξέδρες των επισήμων! Δείτε φάση, τιμής ένεκεν με μπόλικη πορτοκαλί μπάλλα, τελικός κυπέλλου των αιωνίων αύριο.

Παλιά, όταν είμασταν ακόμα ντουβάρια στα σπορ και ανθυποντουβάρια στα υπόλοιπα, τότε μας έσωζε η...κουλτούρα μας. Ναι ρε! Πιχί, έπαιζε μπασκετάκι Πανάθα-Γαύρος στην γηπεδάρα του Τάφου του Ινδού και όχι στα ψωροοάκα όπως σήμερα που τα μπασταρδέψανε όλα. Ακούστε τώρα. Στα καθυστερημένα κράτη της Ευρώπης θα χωρίζανε την κερκίδα σε δύο μέρη: Πάρε κύριε εντός έδρας τα 2/3 να κάνεις τον ντόρο σου σαν εντός έδρας άθρωπος, πάρε και εσύ αφιλοξενούμενε 1/3 διά τας εκτός έδρας ανάγκας σου, και όποιος από τους θεατές τολμήσει να πει κάνα "ρε" ή κάνα "σαν δεν ντρεποσούσαστε κύριε διατητά" θα του πάρει ο διάολος τον πατέρα.

Στην Ελλάδα όμως, ξύπνιοι αλλά προπάντων πολιτισμένοι οι δικοί μας, που να βάλεις κόκκινο οπαδό στο γήπεδο; Μπαίνει; Καλά, μπαίνει λέτε εσείς, ντάξει μπαίνει, αλλά πως βγαίνει; Ε δεν βάζανε ξένο θεατή ούτε προς νερού του, πολιτισμένα πράγματα, τι να κάνανε; Αλλά μου φαίνεται ότι το παρατράβηξα με το μπασκετάκι, άσε που πρέπει νάμαι λιγάκι εκτός θέματος. Μάλιστα...

Τι λέγαμε; Α, γιά τις παρελάσεις. Ναι. Λοιπόν από τον πολύ πολιτισμό που να βάλεις αντίπαλο θεατή μέσα; Φκιάξανε και κάτι ειδικοί στην λαμογιά κάτι κανονισμοί όλο κουλτούρα, τίγκα στην κουλτούρα, εις αγώναν πρωταθλήματος απαγορεύεται ρητώς και δια ροπάλου η είσοδος στον εκάστοτε τάφον της τοπικής ομάδας εις πάντες τους εκτός έδρας κάφρους! Εξαίρεση: Ο πέμπτος τελικός στα πλαίυ οφ. Εκεί μπορεί να ρισκάρει ένας ορισμένος αριθμός φιλοξενούμενων φιλάθλων κανονικά και νόμιμα το κεφάλι του.

Έχετε δει πέμπτο τελικό σε πλαίϋ οφ; Όχι; Χάνετε! Τι το ματς τώρα, τι η διακύμανση του σκορ, που έχεις απέναντί σου σπαρταριστό και ολόφρεσκο τον γαύρο κι΄αυτός εσένανε; Χαμός! Της πουτάνας το κάγκελλο δηλαδή, και συγγνώμη που έκανα πάλι την μαλακία και την είπα την αισχρή λέξη, πρώτη φορά μου ξανασυμβαίνει. Μάλιστα. Εδώ ακριβώς σας επαναφέρω πάλι στον χώρο της παρέλασης, όπου διαπιστώνετε, ότι ο γίγας βραχόκηπος δεν ήταν ποτέ των ποτών εκτός θέματος, αλλά δίδασκε πάλι τι εστί πρόλογοι και άλλες φιλολογικές διαχρονικές αξίες.

Παιδιά, όπως οι δύο αντίπαλες κερκίδες στον τελικό του μπάσκετ, έτσι και στην παρέλαση! Οι εντός έδρας έχουν απλώσει δεξιά και αριστερά και έχουν βάλει την κερκίδα των εκτός έδρας επισήμων στη μέση. Γίνεται τώρα να ασχοληθείς με τα παιδάκια και τα στρατά που περνάνε εν δύο εν δυό; Μη λέμε τώρα ότι θέμε! Θα τον στολίσεις τον πούστη, το ζητάει το καταστατικό της κουλτούρας σου! Θα ρίξεις τις ρουκέτες σου και τα βεγγαλικά σου, θα καταναλώσεις τέλος πάντων και καμμιά δεκαριά πλαστικά καθίσματα σαν άντρας που είσαι, θα σταθείς δηλαδή στο ύψος των περιπτώσεων. Έτσι...

Προχθές στην Ρόδο πήραμε μιά γεύση πέμπτου τελικού: Έπαιζε η μπάντα το "περνάει ο στρατός" κι΄ας μην πέρναγε ακόμα, καμαρώνανε τα σαμιαμίδια της εξουσίας στην εξέδρα επισήμων, κόχλαζε πίσω από τα κικλιδώματα το...φίλαθλο μένος, έκανε ότι μπορούσε για την διατήρηση της παρελασικής τάξης η μπασκιναρία, μέχρι που κάνουν οι φίλαθλοι της τοπικής ένα ξαφνικό ντου, τίποτα τίποτα δεν μας σταματά, και γίνεται της παρέλασης!

Έπεσε μπινελίκι, έπεσε αντικείμενο, έπεσε κατάρα και θα έπεφταν ακόμα περισσότερα αν δεν λέγανε οι πολιτικοί "αφού παίζει η μπάντα την Ισπανική Υποχώρηση λέμε να πηγαίνουμε" και να την κάνουνε πλαγίως. Ο κοσμάκης τσατίστηκε:

Που πα ρε τσόγλανε;
-Ε αφού παίζει η μπάντα την Ισπανική Υποχώρηση, τι να κάνω;
Το περνάει ο στρατός παίζει ρε λίγδη!
-Υποχωρείς μιά χαρά και με δαύτο φίλε, άμα λάχει ναούμ!

Τους έβλεπες να φεύγουν άρον άρον και αναρωτιώσουνα: Μα τι άνθρωποι είναι αυτοί ρε γαμώτο; Ευτυχώς που ρωτήσατε όταν ήμουν εύκαιρος! Να σας πω: Είναι όπως και οι φιλοξενούμενοι οπαδοί του πέμπτου τελικού: Άρρωστοι! Γιατί λογικός άνθρωπος δεν πάει να παίξει την ζωή του κορώνα γράμματα στο ξένο γήπεδο. Και στο μπασκετάκι δεν σού΄χει κάνει τίποτα ο αντίπαλος φίλε μου! Ενώ αυτός ο λεχρίτης στην εξέδρα επισήμων σού΄χει πιεί το αίμα! Σού΄χει γαμήσει την ζωή, σού΄χει κόψει σύνταξη και μισθό, σε έχει γδάρει κανονικά και σου ρουφάει τώρα το μεδούλι.

Και ενώ γιά σένα είναι όλα διαφορετικά, όλα μαύρα και άραχνα, γι΄αυτόν δεν έχει αλλάξει τίποτα και ο μάγκας συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο όμορφα κι΄ωραία: Κλίνατε προς τα δε-ξιά! Απόδοση τιμών, λέει, με το ζόρι, όπως πριν, δοξάστε μας!

Επιμονή στα ίδια κολλήματα, είναι δύσκολο, τι δύσκολο, αδύνατο βλέπετε να καταλάβει τον καημό του πεινασμένου ο χορτάτος. Ωχ, να πάρουμε μέτρα να σώσουμε το τομάρι μας στις παρελάσεις, θα μας σφάξουνε, ουρλιάζει ο φασίστας υπουργός Βορίδης και μαζί του πέφτει η πανούκλα της νουδοπασόκας στην σκέψη μήπως και βρει το αντίδοτο της λαϊκής κατακραυγής.

Άστους να ψάχνουν! Ίσως καταλάβουν τώρα στο παρά πέντε ότι υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος να σώσουνε την παρέλαση και το τομάρι τους: Να πάνε επιτέλους στα τσακίδια.

Στα τσακίδια από τις παρελάσεις μας και από τις ζωές μας!





ΥΓ: Άντε να γίνει αύριο ένα καλό ματς και να νικήσει ο παναθηναϊκότερος...

Αποσύρει το...ποίημα γιά παραγραφή τόκων ο δικομματισμός

 


Τελικά θριάμβευσε η εγκράτεια! Τι έγινε; Τι να γίνει; Την είχανε πάλι έτοιμη για τα...περαιτέρω, στα τέσσερα παρακαλώ, την (κωλόγρια) Ελληνική Δημοκρατία τα χαρμάνια της πασόκας και της νουδού και λίγο πριν την έναρξη μιάς ακόμα "σεμνής τελετής" τους πήραν κάτι παιδάκια που κρατάγανε φανάρι, μυρωδιά, και η επιχείρηση "δικιά μας είναι, την ξεσκίζουμε" έλαβε άδοξα τέλος!


Για την "ρύθμιση ανεξόφλητων τόκων" των υπέροχων αυτών κομμάτων ο λόγος, ή για τα δανεικά και αγύριστα από το πορτοφόλι του Μαλάκα (όπως συνηθίζει να λέει ο λαός) που βάλανε στην τσέπη τους τα κοράκια του δικομματισμού. 

Ρύθμιση ανεξόφλητων τόκων, όπως λέμε "πιάσανε τα λεφτά σου πάνω μας ρίζες, γίγαντα λαέ, δεν βγαίνουν ούτε με ματσακόνι". Τα φάγανε τα παιδιά, και επειδή κρατάνε μαζί με το καρπούζι και το μαχαίρι, ε να μην παραγραφούν και τίποτα ψευτοτόκοι, τόσα και τόσα παραγράφονται σε τούτο τον τόπο.

Καλά τα είχαν ετοιμάσει τα αρχιλαμόγια των κωμάτων εξουσίας, Καρχιμάκης-Λυκουρέντζος, κακό πράμα ο τόκος άμα τον πλερώνεις εσύ από την τσέπα σου λένε, αλλά μας πήρανε χαμπάρι και δεν θα φτάνει πιά το πρόβιο Δωδώνης για γιαούρτωμα, τώρα που άρχισε να κάνει κατανάλωση και ο Γιώργος Νταλάρας, είπαν οι δύο γραμματείς και Φαρισαίοι και απέσυραν τελικά την πρόταση για τον νέο θρίαμβο του τζάμπα.


Και μόνο η ιδέα γιά αυτή την νέα ρεμούλα θα δικαιολογούσε κρέμασμα ανάποδα στον Εθνικό Κήπο, που έχει ανάγκη ένα χαϊλάϊτ εδώ και καιρό. Στην εποχή της σωτηρίας μέσω λαϊκής εξαθλίωσης δεν χρειάζεται και πολύ γιά να γίνουν κάτι τέτοια...οράματα πράξη. Από αυτό το πρίσμα λοιπόν, κακώς αποσύρθηκε η εν λόγω ρύθμιση!

Λαϊκό ανάθεμα στον λαϊκό βάρδο.

Πάρτε Νταλάρα και λάβετε θέσεις! Το θέμα "αγγίζει" κάθε διάσταση, αν ήταν ηλεκτρική οικιακή συσκευή θα λεγόταν σίγουρα multi dalaration.

Μπορούμε λοιπόν να το δούμε από κάθε οπτική γωνία και να το χαρακτηρίσουμε ανάλογα: Από βάρβαρο μέχρι δίκαιο και από γελοίο μέχρι ηρωϊκό. Από την μία κάνει χαρωπά γκελ η Υψηλή Τέχνη και από την άλλη βρωμάει η φάση δαμανακίλα, λοβερδίλα, παγκαλίλα, και ανδρουλακίλα.

Πόλεμο δεν έχουμε; Διαλλέγουμε ότι κάνει μπαμ/τσαφ και πονάει/τσούζει λοιπόν!

Ο Τζιμάκος ο Πανούσης καθιέρωσε κάποτε εκείνο το αγνό "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα λέω εγώ", το οποίο όμως έφαγε τα ψωμιά του και...εκλιπαρεί αντικατάσταση. Θα του κάνω στο τέλος την χάρη, λύγισα! Με την σειρά όμως.

Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα αυθεντικό προϊόν του συστήματος πασόκ/νδ. Θα έλεγα μάλιστα ότι πρόκειται για το καλύτερο του είδους του! Ότι καλύτερο μάλιστα είχε να μας παρουσιάσει το δικομματικό σύστημα, γιατί ο Γιώργος Νταλάρας -σε αντίθεση με όλους τους άλλους πρεσβευτές του συστήματος που συναγωνίζονται αλλήλους γιά τον τίτλο "ο ουραγός του αιώνα"- είναι προικισμένος από την φύση με ένα αναμφισβήτητο ταλέντο. Μοναδική φωνή, μοναδική καριέρα, κορυφή.

Αλλά μέχρι εκεί! Τίποτα περισσότερο.

Ναι, τίποτα περισσότερο, γιατί εκτός παλκοσένικου ο Γιώργος Νταλάρας είναι ακριβώς ότι και ο φίλος του ο Γιωργάκης: Λαθρεπιβάτης στο κρουαζιερόπλοιο του "σοσιαλισμού" που έχει αράξει και περνάει υπέροχα στο λιμάνι-σελφ σέρβις Ελλάδα! Καταπληκτικές ομοιότητες! Και οι δύο ακροβατούν με φανταστική άνεση πάνω στις ίδιες απάτες: Λεφτά υπάρχουν, ο ένας, ιδεώδη υπάρχουν, ο άλλος. Απατεώνας λόγω DNA ο Παπανδρέου, απατεώνας λόγω φιλοτομαρισμού ο Νταλάρας.

Δεν θα σας κουράσω, βαρέθηκα να ασχολούμαι άλλο με τα τρωκτικά της δικομματικής πανούκλας. Μόνο αυτά τα λίγα.

Δικαίωμα του κάθε Νταλάρα να επιλέγει την πολιτική που γουστάρει. Δικαίωμά του ακόμα και η κάθε κωλοτούμπα που έκανε ή σκέφτεται να κάνει. Δικαίωμά του να κάνει καριέρα χρησιμοποιώντας τα...μεταφορικά μέσα που τον πάνε πιό γρήγορα στην κορυφή. Δικαίωμά του, ακόμα και αν αυτά τα μεταφορικά μέσα είμαστε εμείς οι γάϊδαροι, που πιστέψαμε ότι τα τραγούδια του ήταν η προέκταση της ψυχής του. Δικαίωμά του νάναι δύσκολος, στρυφνός, μεγάλος καλλιτέχνης δηλαδή, έτσι συνηθίζουν οι μεγάλοι καλλιτέχνες. Δικαίωμά του να ξεχνάει από που ξεκίνησε, ποιός στάθηκε δίπλα του, ποιός τον πίστεψε, ποιά τραγούδια τραγούδησε και γιατί.

Εντάξει, κωλοδημοκρατία έχουμε, δικαίωμά του να γίνεται και υφυπουργός μέσω της κυράς του και να στηρίζει την πολιτική της λιτότητας και εξαθλίωσης.

Αλλά να διοργανώνει μετά συναυλίες...αλληλεγγύης για τα θύματα αυτής της πολιτικής, τους άνεργους που δεν έχουνε να φάνε, τους γέρους που δεν έχουν πλέον ούτε για καφέ στο ΚΑΠΗ, τους νέους που δεν έχουν καμμία προοπτική στην χώρα και τα μαζεύουνε για Γερμανίες, ε αυτό τα σπάει εντελώς!

Ο Νταλάρας έχει κάρτα απεριόριστων διαδρομών, μα τι λέω, ελευθέρας έχει! Πρώτος κοντά στο ΚΚΕ όταν είχαν παραπονεμένα λόγια τα τραγούδια του και έρεε άφθονο το παραδάκι στην τσέπη του, επειδή ζούσε το άδικο από την κούνια του, κορυφαίος στο πλευρό του πασόκ, μέγας επί νέας δημοκρατίας, άφταστος στην διάσωση των τραπεζών με το υστέρημα του λαού, μοναδικός στην εξαθλίωση της κοινωνίας και κορυφή στις μεγαλοψυχίες της δωρεάν διασκέδασης του πεινασμένου!

Νταλάρας παντός καιρού λοιπόν, το γνωστό "και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος". Τόχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι ο καραβολεμένος τραγουδιστής και δεν λέει να καταλάβει ότι με την στάση του προκαλεί. Το χθεσινό νεροκαρεκλοκαφεγιαούρτωμα και η γιούχα σε ρε δίεση στην συναυλία...αλληλεγγύης από σιχτιρισμένους πολίτες δεν φάνηκε πάντως να πτόησε τον λαϊκό βάρδο. Και πως να τον πτοήσει, αφού είδε ένα κάρο μαλάκες να γεμίζουν την αίθουσα;

Τι; Σας υποσχέθηκα αντικατάσταση του "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα"; Συγγνώμη παιδιά, ήθελα πράγματι να κάνω ένα τέτοιο βήμα, ναι, αλλά το σκέφτηκα μετά διαφορετικά. Αρχικά ήθελα να το αλλάξω σε "δεν γαμιέσαι ρε Νταλάρα λέω εγώ", αλλά τελικά αποφάσισα να τον αγνοήσω εντελώς.

Όπως του αξίζει.



...στη δουλειά και στον αγώνα, πάνω απ΄όλα η κονόμα...

Συγκλονίζει το Πανελλήνιο και τον Κόσμο η απόφαση της Ελληνικής Βουλής να παραπέμψει στην Δικαιοσύνη όλους τους πρώην πρωθυπουργούς!

Καιρός ήταν!

Σε δίκη ενώπιον ειδικού δικαστηρίου οδηγούνται οι εν ζωή πρώην Έλληνες πρωθυπουργοί, Κ. Μητσοτάκης, Κ. Σημίτης, Κ. Καραμανλής, Α. Παπανδρέου και Λ. Παπαδήμος! Στην χθεσινή συγκλονιστική συνεδρίαση της Βουλής αποφασίστηκε με συντριπτική πλειοψηφία η άρση της βουλευτικής ασυλίας και η ακύρωση - και μάλιστα αναδρομικά από το 1974 - της νομοθεσίας περί παραγραφής αδικημάτων των πολιτικών!

Οι πρώην πρωθυπουργοί κατηγορούνται για εγκληματικές πολιτικές ενάντια στο συμφέρον της χώρας, υπερβάσεις καθήκοντος, κραυγαλέες παραλείψεις, συνεχή καταπάτηση του Συντάγματος, εξαπάτηση του λαού και διάφορα άλλα αδικήματα τα οποία οδήγησαν την χώρα στην εξάρτηση και στην οικονομική καταστροφή.

Και γαμώ τις χώρες τελικά η Ελλαδίτσα μας, κατάφερε επιτέλους να βάλει τελεία και παύλα στο φαύλο πολιτικό παρελθόν και να γυρίσει σελίδα!


ΥΓ: Γκέιρ Χάαρντε το όνομα του αξιαγάπητου Ισλανδού πρώην πρωθυπουργού που καλείται να λογοδοτήσει γιά τις πολιτικές πατάτες που έκανε εις βάρος κράτους και κοινωνίας κατά την διάρκεια της πρωθυπουργίας του. Οι "ξυλοκόποι" Ισλανδοί δεν ακολούθησαν το παράδειγμα των καραπολιτισμένων Ελλήνων...καλλιτεχνών που αφήνουν τον δικόν τους να αρμενίζει με τα κανώ-καγιάκ στα πέλαγα και πάνε τον πρώην τους πρωθυπουργό καροτσάκι στον καδή!

Όχι, η μέρα που θα κάνει ευτυχισμένους δέκα εκατομμύρια Έλληνες δεν έχει έρθει ακόμα. Φάτε μάτια...Ισλανδία τότε, γιατί κάτι μου λέει ότι αυτή η ξεσκισμένη μέρα δεν θάρθει σε τούτη την δεκαετία. Τουλάστιχον...







   

Λευτεριά στον Κούβελο! Το καράβι απ΄την Περσία ήθελε να αγοράσει λέει.

Παρακολουθώ τα του κώλου περί εκατομμυρίου στα μήντια τις τελευταίες ημέρες και μούρχεται να πάω να αγοράσω...καράβι ρε γαμώτο! Μεγάλο σιχτίρ με την παράγκα "δικαιοσύνης" που έστησαν τα παιδάκια της νουδοπασόκας, δεν πάει άλλο! Μα να βρίσκουν πάντα παροπλισμένους ή δευτεράτους για να κάνουν μόστρα και μαγκιά! Κούβελος και Άκης οι φταίχτες λέει, ξεθύμανε κόσμε, η αλήθεια έλαμψε...

Όχι ότι θα πάθουν τίποτα οι άνθρωποι, έστω και αυτοί οι για το σύστημα αδιάφοροι, ούτε αυτοί θα πληρώσουν κάποια γωνία από το μάρμαρο, αλλά να, τον ένανε δεν τον αφήνουνε να πάει να δει το Ντίσνεϋλαντ στο Παρίσι, και τον άλλονε τον στείλανε στο Ωνάσσειο να του βάλουνε για το τίποτα καλώδια του χριστιανού. Αδικίες!

Θέλεις προβατάκια για να βγάλεις το άχτι σου λύκε λαέ; Πάρε αυτά τα δύο εδώ να κάνεις την δουλειά σου και βλέπουμε μετά. Έξυπνο το σύστημα. Σου λέει, προκειμένου να γίνει λέων ο λαός και να ζητάει...νεανίες σαν και του λόγου μας στον λάκκο του, δώστου κάναν γέρο Τσοχατζόπουλο ή κάνα πρώην μέγα Κούβελο που δεν μετράνε πιά και έχεις την ησυχία σου. Τι; Να πιάσουν τα Πόθεν Έσχες των Παγκαλοβενιζέλων και να τα ξεσκίσουνε στην ψάξα; Σιγά ρε αγαθοί! Για να γίνει αυτό πρέπει να έρθουν τα πάνω κάτω. Και ο μόνος υπεύθυνος για κάτι τέτοια όμορφα δίνει στην νδ κοντά 30% και στον Φωτάκη τον Κουβέλη 16%, ξεχάστε το!

Είπαμε: Ο Έλλην είναι δυστυχώς τόσο βαθιά χωμένος στην δικομματική παρακμή, που χρειάζεται εξτρά κίνητρο γιά να αποφασίσει να θάψει μιά και καλή το μεταπολιτευτικό ψοφήμι: Το κίνητρο της πείνας! Και εδώ, όσον αφορά τον...επαναστατικό παράγοντα που ακούει στο ονοματάκι ΛΟΡΔΑ, εδώ καλά φαίνεται να πηγαίνουμε.

Θελέστα-παθέστα κύριε ψευτόμαγκα Έλληνα, αλλά πάψε σε παρακαλώ να ενοχλείς για το θεαθήναι γιά καραβιού...πήδημα πρώην βουλευτές και συζύγους νυν βουλευτών.

Η "πουτινοποίηση" των ερχόμενων βουλευτικών εκλογών είναι γεγονός

Μας είχαν συνηθίσει -πάνω από μισό αιώνα- να φοβούνται την "κακιά και μοβόρα σοβιετική αρκούδα". Ποιός θα φανταζότανε ότι σχεδόν εκατό χρόνια μετά την Οκτωβριανή Επανάσταση θα τους προκαλούσε φόβο και τρόμο αυτό για το οποίο είχαν δώσει δήθεν τόσους "αγώνες", αυτό το οποίο ήταν αποφασισμένοι να "προασπίσουνε" πάση θυσία; Η ακριβή και αχ τόσο πολύτιμή τους Δημοκρατία!

Την λέξη "εκλογές" ακούνε μονάχα και βγάζουν σπυράκια τα καλόπαιδα! Όχι ότι γίνανε οι άνθρωποι ξαφνικά εχθροί της Δημοκρατίας, καλές και άγιες οι εκλογές, λένε, αλλά όχι και να μη μπορεί ένα από τα δύο κόμματα της ξάφρας, πασόκ και νδ, να κυβερνήσει μόνο του! Ή με μία σίγουρη και καραμπινάτη πλειοψηφία υπό την μορφή μιάς κυβέρνησης συνεργασίας τουλάχιστον.

Τι Δημοκρατία είναι δηλαδή αυτή, που πάει κόντρα στα συμφέροντα του Τσιμπουριού και της Βδέλας που εκπροσωπεί η συμμορία της Βρυξέλλας; Τι σόϊ λαϊκή βούληση είναι αυτή, που φτύνει τον πανάξιο δικομματισμό και δυναμώνει την κοινοβουλευτική επιρροή της Αριστεράς;

Καλά δεν είμαστε με τον...χαρισματικό* Παπαδήμο, τι τις θέτε τις εκλογές, εξωτερικεύουν κάθε λίγο τα ντόπια και ξένα καθήκια το αγνό...δημοκρατικό τους ζόρι. Δώστε χρόνο στο πιόνι της Βρυξέλλας, καταστροφή οι εκλογές, ή ακόμα καλύτερα "δεσμεύσατε και τις ερχόμενες κυβερνήσεις ότι θα ακολουθήσουν αντιμνημονιακή πολιτική, ανεξάρτητα αποτελεσμάτων των εκλογών"!

Και η...Δημοκρατία τους δίνει και παίρνει:

Εκλογές; Θα κάνουμε στις τόσες του Φλεβάρη!

Μπα, μάλλον στις τόσες!

Ή μετά το Πάσχα!

Θα κάνουμε μετά το PSI...

Τέλη Μαρτίου!

Όχι, Απρίλιο!

Γιατί Απρίλιο, δεν σας αρέσει ο Μάης;

Πασόκ, νδ, Βρυξέλλα, όλος ο καλός και εκλεκτός κόσμος δηλαδή, η προσωποποίηση της σωτηρίας, τόχουνε δει αλλιώς το θεματάκι με την γνώμη του Μαλάκα και δεν δείχνουν και τόσο...απελπισμένοι που η ώρα που θα τους στήσει ο τελευταίος στο...εκλογικό απόσπασμα αναβάλλεται συνεχώς.

Όσκαρ απατεωνιάς εδώ ο αυτιάς της νδ και επίδοξος πρωθυπουργός της χώρας, Αντωνάκης Σαμαράς. Άμα τον ακούσεις να μιλάει για εκλογές σκέφτεσαι, ρε τον πούστη τον Σαμαρά να έχει ανακαλύψει τον θεσμό των εκλογών: Εκλογές εδώ και τώρα, ένας ακόμα και πάμε γιά εκλογές παιδιά, εκλογές ή θάνατος, αυτοί δεν θέλουν εκλογές αλλά εμείς θα τις ζμπρώξουμε με το ζόρι, εκλογές-κάλπες-ελευθερία (ψωμί και παιδεία μοίρασαν ήδη άνευ μεσαζόντων τα πασόκια στο Σύνταγμα).

Ναι τέτοιο δούλεμα η παραδοσιακή δεξιά (το πασόκ είναι η ...σοσιαλιστική δεξιά) την στιγμή που ΜΙΑ πρόταση του Σαμαρά αρκεί για να γίνουν άρον-άρον εκλογές: Την κάνουμε από την συγκυβέρνηση της συμφοράς!

Και ξαφνικά, λέει, το γυρίζουν το θεματάκι και αρχίζει και μυρίζει και επίσημα εκλογές! Τις ψιλοθέλει τώρα μάλιστα και η Βρυξέλλα. Στο φλου όλα μεν, αλλά δεν είναι αυτός θρίαμβος της Δημοκρατίας, να μην βγάζουν καλόγηρους στο άκουσμα της λέξης οι ευρωπαίοι καραδημοκράτες εταίροι μας; Να σας πω εγώ τι μυρίζει: Σκατίλα!

Τι έγινε; Τι να γίνει ρε σεις αγαθοί; Παπατζήδες δεν είναι όλοι αυτοί; Δουλειά τους δεν είναι η απάτη και η ματσαραγκιά; Με τι βγάζουν το ψωμί τους, μοιράζοντας νάμα και αντίδωρο ή πουλώντας φύκια για μεταξωτές κορδέλλες; Το στήσανε το ματσάκι ρε σεις παίχτες! Το στήσανε όλοι μαζί σε ένα ανεπίσημο...μήτινγκ της τελευταίας μάζωξης της συμμορίας της Βρυξέλλας.

Παιδιά, τους λέει η Μερκοζύ, κάντε εκλογές αφού τις έχει ανάγκη ο ψωμόλυσσας λαός και δεν γίνεται να βγάλετε έξω τα τανκς, αλλά γράνιτες εξωτερικών χώρων, ψηφίδες μπάνιου, αντιολισθητικά, επενδύσεις τοίχων, κοινώς ΠΛΑΚΑΚΙΑ ιταλικά τα κάνουμε εδώ και τώρα: Δυό-δυό, θα πάτε παιδιά, στις εκλογές και στην συγκυβέρνηση μετά, όχι στην μπανιέρα που λέει ο Βαγγέλης Γερμανός, μη πνιγεί κάνενας σας και χάσει η Βενετιά βελόνι. Ξυπνήστε ρε!

Τόπε ανοιχτά και ο μαρθαβούρτσης Υγείας, ο λεχρίτης ο Λοβέρδος: Ε άμα λείπουνε του φίλου Σαμαρά τίποτα ψήφοι, θα του δώσουμε εμείς ρε. Τι δηλαδή νομίζετε, ότι θα τον αφήσουμε τον άνθρωπο στον δρόμο; Ο Λοβέρδος βλέπετε δεν είναι μόνο αδίστακτος, γελοίος, γλίτσα και καραγκιόζης, αλλά και καραμαλάκας! Δεν κρατιώτανε το σούργελο, έπρεπε να το ξεράσει.

Που πάμε; Πάμε στην "πουτινοποίηση" των βουλευτικών εκλογών με προκαθορισμένο αποτέλεσμα: Την σωτηρία του συστήματος! Σικέ ματς, σικέ εκλογές, σικέ Δημοκρατία. Κάθε ψήφος στην νδ και ψήφος στο πασόκ και ανάποδα! Και σε περίπτωση που ΑΝΟΙΞΕΙ επιτέλους ο Μέγας Μαλάκας τα μάτια του και θάψει τον δικομματισμό, υπάρχουν και οι χρυσές εφεδρείες του λάος και της Ντορούλας-δενγνώριζαπερίεκατομμύριου-Μπακογιάννη! (Και στην γωνία να περιμένει...ευγενικά και ο Φωτάκης ο Κουβέλης).

Άρα;

Τι άρα; Δεν έχει άρα! Υπάρχουν μόνο δύο ειδών σωτηρίες: Ή η σωτηρία των λαμόγιων της κυβέρνησης της τρόϊκας, που μας "σώζει" έτσι όπως αισθάνεται την σωτηρία ο πισινός μας, ή η σωτηρία μας από την μούργα-πανούκλα των πασόκ και νδ. Διαλλέγετε και παίρνετε!


*Ο άνθρωπος τα σπάει από χάρισμα! Μιλάμε γιά πολύ φανταιζί παιχνίδι, ζωγραφίζει όταν πάρει μπάλλα ο τραπεζαρίας! Ξύπνησες από τρίμηνη χειμερία νάρκη και θες κίνηση και ζωή; Ε άμα σε βάλουν να τον ακούσεις γιά κάνα τέταρτο, τον ξαναπαίρνεις και ξυπνάς μετά από εξάμηνο!