Παιδιά, μην ακούτε τον μπαμπά σας!

Γενική απεργία σήμερα. Το χαρήκατε; Εγώ πολύ την βρίσκω με τις γενικές απεργίες βρε παιδιά, εκστασιάζομαι. Λέτε να είμαι γεννημένος για μεγάλα πράγματα; Δεν αποκλείεται. Πάντως φαινόμουνα από μικρός, ότι κάποτε θα...ηγηθώ κινήματος. Το παν είναι η πολιτικοποίηση. Εγώ είχα την τύχη να πέσω σε εποχή ισχνών αγελάδων, οπότε η πολιτικοποίηση μου έπεσε μοιραία μπροστά στα πόδια μου σαν ώριμο μήλο. Απλά πράγματα. Σήμερα όμως;

Ωραία ερώτηση. Πως πολιτικοποιείται ένας δεκαεξάρης την σήμερον ημέραν άραγε; Να το πάρει το ποτάμι; Ας το πάρει λοιπόν. Να τονίσουμε κατ΄αρχήν, ότι μιλάμε για πολιτικοποίηση και όχι γιά φανατίλα, ντουβαριά, νταμάρ-μονολιθιά που λέει ο λαός. Σαν το φιλαθληλίκι φερ΄ειπείν. Εκεί που αρκεί να φοράει η ομάδα σου διαφορετικού χρώματος σώβρακο από αυτό του γείτωνα γιά να του την πέσεις καθέτως και να του φας την σπλήνα αμάσητη. Κατάεις;

Η φανατίλα είναι χαρακτηριστικό του αθλητισμού και δεν αγγίζει σε καμμία περίπτωση τα κόμματα. Πάντα; Ε όχι και πάντα πάντα, μην υπερβάλουμε. Να τύχετε σε φοιτητική φιέστα, πιχί σε ηβέντ σχετικό με τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών και να σας φύγει η πυτιρίδα με τη μία. Εκεί να δεις...μαγική ατμόσφαιρα φίλε μου! Και μάλιστα χωρίς μπάλλα, χωρίς διαιτητή και χωρίς μαϊμού πέναλτυ!

Ας αφήσουμε την φρίκη τώρα και ας ασχοληθούμε με το καθαυτό μας θέμα: Την πολιτικοποίηση, αλλά όχι την "πολιτικοποίηση" που χαρακτήριζε τα σαπάκια της νεολαίας του πάλαι ποτέ δικομματισμού, που τσούλαγε περίφημα πάνω στο "αφού μασάει ο μπαμπάς που είναι στο κόμμα, να μη κάνω κι΄εγώ ο κανακάρης του μιά προπονησούλα στο σήκωμα του ήλιου, που ως γνωστόν αυξάνει δραματικά τις πιθανότητες μελλοντικής μάσας, σίγουρα ναι;"

Ας μπούμε στο ψαχνό, με την ψαγμένη ερώτηση, τι προσόντα απαιτεί η ζωή από έναν νεαρό, γιά να τον φουλάρει πολιτικοποίηση; Απάντηση: Δύο φορές...κώλο. Δεν λέω, οπίσθια, μη μας πάρουν οι ανήλικοι αναγνώστες μας στο ψιλό ως σεμνότυφους. Κώλο; Ναι κώλο. Πρώτον κώλο που να σε τρώει, προδιάθεση δηλαδή, και δεύτερον κώλο που έχει γευτεί ήδη την...δροσερή αλλά ολίγον τι ζοριστική παρουσία του γνωστού σε όλους μας αγγουριού. Παρουσία...εντός, προς αποφυγή παρεξηγήσεων...

Με άλλα λόγια, οι πιθανότητα να τρακάρεις στο Εξάρχειο τον λελέ του Μπόμπολα και η εφημερίδα που πάει να σου πλασάρει είναι ο...Οδηγητής, ε δεν είναι και τόσο μεγάλη. Λοιπόν, αν σε τρώει ο κώλος σου και αν αισθάνεσαι το παλούκι μέσα του, τα υπόλοιπα είναι θέμα παρέας. Χρόνου δηλαδή.
Κάποτε θα έρθει κάποιος κολλητός, ή κολλητός κολλητού, ή ο γέρος σου που έκανε εξορία, ή ο μπάρμπας σου λόγω επειδής όλο σου το σόϊ αριστεροί (μόνος σου δεν γίνεται. Πολύ σπάνια!) και σου δίνουν μία να, και γίνεσαι στο άψε-σβήσε επαναστατάκος ζόρικος και μερακλής και τύφλα να έχουνε οι καστροτσεγκεβαραίοι που λέει ο λόγος.

Αρχίζεις να ξεκοκκαλίζεις την επαναστατική θεωρία (μαρξισμός-λενινισμός, κομμουνισμός και αναρχία άνευ διδασκάλου, εντυπωσιακή εικονογραφημένη έκδοση με τρέϊλερ στην γραφή μπρέϊγ για τυφλούς), σε κάνα εξάμηνο είσαι ξεφτέρι. Και με το έτσι και με το αλλιώς, σε μπαγλάρωνε κάποτε η Νεολαία, έχταχτος σύντροφος, να τον μπάσουμε μέσα, να πάρει μέρος το παιδί στην οικονομική εκστρατεία, που τόχε τόσο καημό και μεράκι. Έτσι λειτουργούσε παλιά.

Σήμερα;

Σήμερα κάθεται ο πολιτικοποιημένος πιτσιρικάς εκτός  ΚΑΙ ΟΥΤΕ ΚΑΝ ΤΗΡΑΕΙ ΕΝΤΟΣ! Δεν μασάει η νεολαία της κρίσης  με τίποτα, ούτε καν με κάτι θεοκόμματους στην Νεολαία του Συνασπισμού και κάτι διαπλανητικά ουρί στην ΚΝΕ της περιοχής τους. Και στις...παστρικές νεολαίες του δικομματισμού, ιδιαίτερα στα σαπάκια της πασόκας, η κατάσταση έχει πάρει μορφή επιδημίας: ΚΛΕΙΣΤΟΝ ΛΟΓΩ ΠΟΥ ΕΧΟΥΝ ΦΥΓΕΙ ΟΛΟΙ. Ή, ΔΕΝ ΤΟΝΕ ΣΗΚΩΣΑΜΕ ΔΥΣΤΥΧΩΣ ΤΟΝ ΗΛΙΟ ΚΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΗΚΑΜΕ ΝΑ ΣΗΚΩΣΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΙΑΚΟΠΤΗ. ΜΗ ΧΤΥΠΑΤΕ ΚΟΥΔΟΥΝΙ, ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΝΕΙΣ ΜΕΣΑ. ΤΙ; ΤΟ ΦΩΣ; ΑΦΗΣΤΕ ΤΟ ΝΑ ΚΑΙΕΙ, ΣΤΑ ΠΑΠΑΡΙΑ ΜΑΣ.

Απίστευτο και όμως αληθινό: Μέσα στην υπέρτατη κρίση να μη κουνιέται φύλλο!  Εκεί που σύμφωνα με τους νόμους της λογικής έπρεπε να γινότανε το ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΔΡΑΣΗ (κατά το Άρτον και Θεάματα) ΘΕΛΩ ΚΑΙ ΕΓΩ ΘΕΙΟ. ΑΣΕ ΜΕ ΝΑ ΜΠΟΥΚΑΡΩ ΜΕΣΑ, γίνεται το ΕΙΜΑΣΤΕ ΔΥΟ, ΕΙΜΑΣΤΕ ΤΡΕΙΣ, ΠΟΥ¨ΝΑΙ ΟΙ ΧΙΛΙΟΙΔΕΚΑΤΡΕΙΣ;

Μάλιστα φίλοι μου. Η μοναδικοί που δεν πρόλαβαν να αμαρτήσουν, οι ηλικίες από 15-25, γυρίζουν τις πλάτες τους στο παρόν και στο μέλλον. Απέχουν! Επαναστατούν προσωπικά, ατομικά, αρνούμενοι κάθε είδος συλλογικής αντίστασης. Και πολλοί απ΄αυτούς βουτάνε κάνα εκρηκτικό ή κάνα Καλάσνικωφ και δίνουν στην ΕΛ.ΑΣ μιά μοναδική ευκαιρία να δοκιμάσει τις ικανότητές της στον μαγικό κόσμο του Photoshop...

Δεν πουλάνε τρελλά οι νεολαίες σήμερα λοιπόν, κάτι που σηκώνει σίγουρα ανάλυση. Υπάρχουν ένα σωρό λόγοι. Ο κυριότερος, ΟΙ ΣΗΜΕΡΙΝΟΙ ΠΙΤΣΙΡΙΚΑΔΕΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΠΩΣ ΕΙΜΑΣΤΑΝ ΕΜΕΙΣ. Εμείς πιστέψαμε σε αυτό που πιστεύουμε σαν αντίδοτο στην φτώχεια, σαν γέφυρα ανάμεσα στο ζοφερό και στο ιδανικό. Αυτοί όμως πρόλαβαν να ζήσουν τα ταχυδαχτυλουργικά του Μάμμωνα! Αυτοί δεν χρειάστηκε να ζήσουν με το όραμα της αφθονίας, αυτοί δεν αναγκάστηκαν να ματώσουν γιά να επιβιώσουν, να μοχθήσουν, να παλαίψουν όπως οι περισσότεροι από εμάς. Απλά, αυτοί τα έχασαν ΟΛΑ. Ότι είχαν και δεν είχαν μέσα σε δυό-τρία χρονάκια. Και μαζί με αυτά που είχαν, έχασαν και την προοπτική γιά το μέλλον τους. Πάπαλα!

Τι να του πεις τώρα του πιτσιρή, που τα έχει πάρει στο κρανίο και σε κοιτάει με μάτια ελαφιού πάνω σε κεφάλι σιβηρικής τίγρης; Έλα να κάνουμε γενική απεργία, να ρίξουμε μετά από καμμιά δεκαριά χιλιάδες απεργίες την κυβέρνηση; Ή να του πεις, υπομονή μικρέ, είμαστε λίγοι, θα γίνουμε κάποτε πολλοί και τότε να δεις καλά που θα περνάμε; Πάει ο μικρός, ξέχνα τον!

Και γιά να πούμε την μαύρη την αλήθεια, χεστήκαμε κι΄ όλας, αν μας φτύνει ο μικρός. Όποτε σήκωσε την φωνή του, όποτε ζήτησε την βοήθεια μας, όποτε ύψωσε το χέρι του, να πιάσει το δικό μας, εμείς αγρόν αγοράζαμε. ΧΕΣΤΗΚΑΜΕ! Τον είδαμε να γίνεται κομμάτια στις κερκίδες των γηπέδων, να καεί-να καεί-το μπουρδέλλο η Βουλή και τον χλευάσαμε. Απολιτίκ και αντιδραστίκ και μπουτίκ τελεφερίκ και ότι άλλο καλλιτεχνικό μπορεί να βγει από το σοφό κάρκαλο ενός αποστειρωμένου κομματοδεινόσαυρου η αντίδρασή μας.

Φυσικά ποτέ δεν μας ζήτησε κυριολεκτικά φωτιές και πυρκαγιές ο πιτσιρικάς. Μόνο την αλήθεια με τα δικά του λόγια μας είπε: Όλοι οι υπεύθυνοι γιά τα μαύρα μας τα χάλια, όλοι οι ένοχοι των σκανδάλων, όλοι οι διεφθαρμένοι, οι διαπλεκόμενοι, απατεώνες, αγύρτες, όλοι όσοι μάσησαν με εκατό μασέλες, όλα τα αρπακτικά, όλη η σαπίλα σε τούτην εδώ την Βουλή είναι μαζεμένη. Εσείς τι κάνετε ακόμα εκεί μέσα; Διαχωρήστε τη θέση σας. Βγείτε έξω! Ελάτε σε μας!

Μιά pro forma Βουλή, μιά πουλημένη Βουλή, ένα σαπιοκάραβο στα απόνερα της νομιμότητας, με βουλευτές και υπουργούς να ψηφίζουν νομοσχέδια χωρίς να μπουν στον κόπο να τα διαβάσουν! Μία
δημοκρατική φάρσα, ή μάλλον μιά φάρσα αντί Δημοκρατίας, με έναν απίστευτο ....γερο, να μη προλαβαίνει να υπογράφει προεδρικά διατάγματα...

Μιά Βουλή εκείνων που κρατάνε από καταβολής δικομματισμού και πεπόνι και μαχαίρι, μιά Βουλή αυτοσυγκάλυψης, αυτοεξέτασης και αυτοαθώοσης...

Και όμως προτιμήσαμε να μείνουμε εντός. Πόσα νέα ΕΑΜ χαραμίσαμε; Δύο; Τρία;

Αλλά δεν μείναμε μόνο μέσα στο χοιροστάσιο της ελληνικής πολιτικής, το Κυνοβούλιο, αλλά δεν είχαμε ούτε  μία απουσία στο καθημερινό ελεεινό μάθημα των ΜΒΕ (ΜΜΕ, με έναν βόθρο στη μέση) της διαπλοκής. Αποχή από τα ΜΕΓΚΑτα και από τα ΣΚΑΓια και από τα ΑΝΤΕΝια; Άσε ρε! Τι, ολική αποχή; Μα πας καλά ρε;

Τόσο μας κόβει, τόσα κάνουμε.

Οι πιτσιρικάδες δώσανε ρέστα. Ότι μπορέσανε! Όπως μπορέσανε. Η φωνή τους δεν βγήκε ποτέ στον αέρα, ο καημός τους δεν ακούμπησε κανέναν, η ύπαρξή τους δεν συγκίνησε ούτε μία κουφάλα. Στην κόλαση που ζούμε μετράνε μόνο τα κουκιά και ποτέ τα 30-40% των αναποφάσιστων βλέπετε.

ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΖΉΣΟΥΜΕ ΡΕ! ΤΩΡΑ ΡΕ! ΜΙΑ ΕΙΝΑΙ Η ΡΟΥΦΙΑΝΑ Η ΖΩΗ ΡΕ! ΒΟΗΘΕΙΑ ΡΕ!

Ποιός ακούει;

Υπεροπτικοί όσο ποτέ, ατάλαντοι ως άνθρωποι και τρεις φορές ατάλαντοι σαν καπετάνιοι, οι ίδιοι και οι ίδιοι μιά ζωή, ανίκανοι γιά το Διαφορετικό και αδιάφοροι γιά το Άλλο, λίγοι για τις περιστάσεις, καρικατούρες των πιστεύω μας, θλιβεροί...

Η σκαρταδούρα σε κάθε γέφυρα και οι ικανοί και άξιοι παραγκωνισμένοι ή απέχοντες. Πως θα γλυτώσουμε; Δεν θα γλυτώσουμε! ΤΕΛΕΙΩΣΑΜΕ!


Ελπίδα; Ναι μόνο μία: ΠΑΙΔΙΑ, ΜΗΝ ΑΚΟΥΤΕ ΤΟΥΣ ΜΠΑΜΠΑΔΕΣ ΣΑΣ!

ΥΓ: Παντελάκο αδερφέ μου, Κώστα, Πέννυ, Μάνα, Αλέκα, Ράνια, Ελένη, Τέο, Μαράκι μου, η Εξοδος αναβάλλεται επ΄αόριστον. Εμείς δεν θα την κάνουμε πλαγίως αλλά απόλυτα ιδεολογικά κορέκτ. Εμείς θα μείνουμε μέσα...

Τι θα γινόμασταν αν δεν είχαμε και τον Ολάντ;

Ωραίο πράμα να είσαι σοσιαλιστής! Και ειδικά Γάλλος! Α, μον Ντιέ, τρε ζολί ιντεολοζί λα μαρξίσμ-λενινίσμ, λιάνισε ο πουρκουάς το γαλλικοσοσιαλιστικό μόλις αντίκρυσε απέναντί του τους περήφανους αντιπροσώπους (Βαζελίνος&Φωτάκ ντε Κουβελιέν) της σεβάσμιας αυτής ιδεολογίας στον τόπο μας (;). Μερακλίδικα πράματα λοιπόν λε μουσαφίρ φρανσέ Φρανσουά Ολάντ, που μας τίμησε (χεστήκαμε που λέει ο λαός) με την επίσκεψή του στην κατακαημένη χώρα μας (;).

Ήντουνε παραδίπλα και ο Σαμαράς, μην τον παραξηγήσουνε μέσα σε τρεις...αριστερούς επαναστάτες και του βγει το όνομα του αθρώπου, που καλύτερα είναι να σου βγει το μάτι, παρά το όνομα, που λέει ο λαός, και συμφωνούμε σε τούτο κι΄εμείς οι βραχόκηποι ως μπλογκάνθρωποι, αλλά αν γινότανε, να του βγαίνανε και τα δυό του μάθκια του πρωθυπουργού, όχι από κακία, αλλά γιά σιγουριά, δεν θάτανε και τόσο άσχημα...

Αγγαλιές, φιλιά, να σας συστήσω τον κύριο Χοντρό απ΄εδώ κύργε Ολάντ, ο Σαμαράς, α τόνε ξέρω τον Βαγγέλ-που μανζέ-σαν μιά αγέλ (δεν ανάφερε ζώο), απάντησε ο Φρανσουάς, που γνώριζε την ...επιρροή του προέδρου του ΠΑΣΟΚ (καλά κρασά) στους μπουφέδες των Βρυξελών.

Και απεντώ, συνεχιζιέν λε πρωθυπούργ γκρεκ, λε πρεζιντάν ντε λα Κομσομόλ Κομμινίστ Γκρεκ, λ΄αξιοτίμ Φωτάκ ντε λα Κουβελιέν, τρε τρε επαναστατίκ ε ανατρεπτίκ συντρόφ. (Το παίζω κομπολόι σήμερα το γαλλικό!)

Αγγαλιές, φιλιά και κλάμα. Κλάααααμα!!!

Αφού τα είπανε οι αξιότιμοι εταίροι, πήγαν γιά σουβλάκι στην Πεντέλη. Παράγγειλαν τέσσερεις δωδεκάδες να ξαχαρμανιάσουμε από την παρλαπίπα στου Μαξίμου οι παίδες, τα μοίρασαν μάγκικα και ακριβοδίκαια, τρεις δωδεκάδες ο Μπέννεις και μία στα τρία οι άλλοι τρεις και μετά (αφού ρευτήκανε το κατά δύναμην οι άνθρωποι) πλακώσανε τις...παπαρούνες γιά να έχουν να λένε οι Τρεμοπρετεντέρες στα κανάλια.

Αχ πολύ τον εχετέ πιεί αγκαπητοί υποτακτίκ Γκρεκ, λέει ο Γάλλος, λε θυσιέν του λαουτζίκ ψωροκωσταινιέν ε τρε γκραν, ντεν παεί παραπέρ. Και γιά να αποδειξιέν την αγαπήν του γκαλλικού λαού αβέκ λε τσιράκ ντε λα πλουτοκρατί φρανσέ, σας προτεινώ να βαλουμέ χερί στην ΔΕΗ, ΕΥΔΑΠ, Εθνίκ Οντός αβέκ παραντρομοί και ιντιώς αυτά τα ντιοντιά που μαζεύ λε γιουρώ αβέκ λε ζεμπίλ.

Όμορφη γαλλική κουβέντα, πέρα ως πέρα σοσιαλιστική. Αφού να φανταστείτε, ο Φωτάκης είπε να βάλει τα κλάμματα, αλλά τελικά το σκεύτηκε και προτίμησε να σφίξει κάτω από το τραπέζι το τρυφερό σοσιαλιστικό χέρι του Βενιζέλου. Όποιος θέλει, πιστεύει...

Καλά περάσανε, πάντα περνάνε ετούτοι εδώ καλά. Ο γίγαντας λαός δεν περνάει τελευταία και τόσο καλά φυσικά, οπότε τα παίρνει αυτή τη φορά για τα καλά στο κρανίο και αρχίζει την...επανάσταση:

Έτσι είσαστε ρε εσείς; Να δείτε τώρα τι γενική απεργία σας έχουμε στήσει, να τραβάτε τα μαλλιά από τα μπούτια σας κουφάλες!

Και γαμώ το μίσος δηλαδή: Πεντακόσιες τριάκοντα δύο γενικές απεργίες έχουν συνθέσει οι συνδικαλουργοί αυτής της απίστευτης χώρας, απαξάπασες άνευ αποτέλεσμα, έτσι για να βγούνε περίπατο κάτι πανώ, μη πάει τόσος κόπος να τα φτιάξουνε στράφι. Και εκεί! Μας λιανίζετε εσείς; Μονοήμερη απεργία εμείς! Μία, δέκα, εκατό, όσες θέτε.

Μιλάμε για πολλή κακία δηλαδή...

Και ο κοσμάκης τρέχει ακόμα από πίσω! Και από τους μεν, και από τους δε.

Βρε καλά μας τα είπε ο...Ολλανδός: Τον ηπιατέ παραπολύ μαντάμ ε μεσιέ γκρεκξεκωλοσιέν...

Αρχίζω και πιστεύω, ότι μας αρέσει φίλοι μου....

Πάει ο Πάπας Βενέδικτος!

Βαρύς τελικά ο σταυρός γιά τον Πάπα Βενέδικτο τον XVI! Ε, άμα ανηφορίζεις στα 86 σου, ακόμα και το σταυρουδάκι του βαφτιστικού σου γίνεται ασήκωτο. Είδε κι΄ έπαθε με το μεροδούλι-μεροφάϊ στο όνομα του Κυρίου ο άνθρωπος του Θεού, φωνάζει χθες τα καρδιναλάκια της ευρύτερης ιεράς περιοχής Βατικανού και περιχώρου και τους ξηγιέται  λάβαρο και εξαπτέρυγο: Ημιάγια εν Κυρίω τέκνα ημών αγαπητά. Το και το. Πάω να φλιτάρω με την αγιαστούρα, να ευωδιάσει λιβανάκι και να κόψει την τσίκνα του βιτέλο τονάτο, που έκαψε πάλι αυτός ο μούργος ο μάγερας, και μετά δεν μπορούσα να γυρίσω σελίδα στο Κατά Ματθαίον, τόση κούραση. Δια ταύτα αποφάσισα λοιπόν να σας αδιάσω την γωνιά και να βγω επιτέλους στην σύνταξη, πριν μας πέσουν τίποτα τρόϊκες και μας τις πετσοκόψουν δια την σωτηρίαν μας.

Πέσανε τα τζίνια με τα κόκκινα και το σεμεδάκι στο κεφάλι, να Τον μεταπείσουν. Άγιε Πάπα μας μη μας το κάνετε αυτό. Κάνετε λιγάκι υπομονή, στα 86 πάτε, όχι στα 68, που είναι πολύ τρυφερή ηλικία γιά Πάπες όπως όλοι μας γνωρίζουμε. Όπου νάναι...έρχεται Άγιε Πατέρα, μην το εκβιάζεται μοναχούλης σας σας παρακαλούμε.

Ο Πάπας συγκινήθηκε. Να σας ευχαριστήσω θερμά γιά τα καλά σας λόγια αγαπημένοι μου καρδινάλιοι και λοιπό παπαδαριό. Αλλά μη με βλέπετε έτσι χούφταλο που τυγχάνω να είμαι τελευταία. Στην πραγματικότητα δεν μπορώ να πάρω ούτε την ποιμενική μου ράβδο, μη πω τα ποδάρια μου, που είναι έκφραση πολύ λαϊκή. Αχ, πάνε τα χρόνια που έριχνα πέντε Θείες Λειτουργίες στην καθησιά μου και χτύπαγα μετά γιά να χαλαρώσω τρεις περιφορές Επιταφίου από τις βαρβάτες. Παραιτούμαι τέλη Φλεβάρη και αρχίστε να μαζεύετε καυσόξυλα για την σόμπα παιδιά.

Δεν Τον πιστέψανε οι παρευρισκόμενοι σφουγγοκωλάριοι. Δεν το πιστεύουμε Άγιε Πατέρα. Φίλα σταυρό. Ε, τι να κάνει ο Πάπας, ορκίστηκε: Αλήθεια λέω βρε παιδιά. Μα τον Πάπα!

Ε, τον πιστέψανε...

Πάει και τούτος ο Πάπας λοιπόν και πάμε σε λίγο γιά φρέσκον. Μένει μόνο το παράπονο, που σε εμάς δεν παραιτείται ποτέ κανένας. Φρέσκος-ξεφρέσκος, νωπός ή σιτεμένος, εκκλησιαστικός ή πολιτικός άνδρας, σ΄εμάς ούτε πεθαμένοι δεν λένε να παραιτηθούν από τα πόστα τους, θεμά τον κερατά τους. Τι πα να πει, δεν έχω τας αναγκαίας σωματικάς και πνευματικάς δενάμεις ίνα φέρω εις πέρας την εύκολην-πλην χαβαλετζήδικη αποστολήν μου; Κοπανιστό αεράκι να μην μπορούν να παράγουν οι λελέδες ημών και το παίζουν σαν ελβετικός πολυσουγιάς: Άνευ εμού, μάλλον θα είχατε κάποιον άλλον, λαέ της Πάτρας, λαέ της Ηγουμενίτσας, τονίζει την μοναδικότητά του ο κάθε ντόπιος επώνυμος λεχρίτης.

Μιά μοναδικότητα που βασίζεται αποκλειστικά στην ηλιθιότητά μας. Δυστυχώς...

Πρωτογενές πλεόνασμα: Μπιιιιπ μπιιιπ

Βγάλαμε πρωτογενές πλεόνασμα! Ζήτω και σωθήκαμε! Και πλεόνασμα λοιπόν, και πρωτογενές, και κρατήσου πλήθος, μη ζμπρωχνοσούσαστε μπαρακαλώ, όλοι θα πάρετε.

398 εκατομμύρια το πρωτογενές, στα 159 εκατομμύρια το πλεόνασμα τον Γενάρη παρακαλώ και όσοι βλέπουν ένα φωτάκι στο βάθος και δεν έχουνε τούνελ, να τσακιστούν να κατασκευάσουν ένα, γιά να μπορέσουν σε λίγο να σωθούν. Τα καταφέραμε τελικά και βγήκαμε από την στενωπό του ελλείμματος, τώρα πλεονάζουμε, γκαζάρουμε και αφήνουμε τσι αργοί μέσα στον μπουχό μας. Εύγε μας...

Τα καλά νέα συγκλόνισαν από πολύ πρωί το (κατασκευαστικοεκδοτικό) πανελλήνιο. Πλεόνασμα, πόπομ πορόμ πομ πέρομ, περόμ, με την Τρέμη ντυμένη στα πλεονασματικά και τον Πρετεντέρη να δίνει ρυθμό με το ταμπούρλο σκαρφαλωμένος στα κάγκελα.

Πως εξηγείται το πλεόνασμα στην καθομιλουμένη; Ας πούμε είχε μιά τεράστια λακούβα η Εθνική Οδός Αθηνών-Λαμίας (ύψος Ασπρονέρι, κατεύθυνση Αλάτι) και πέσανε τα συνεργεία και την φτιάξανε. Ή είχε ένας αιμορροϊδες και του περάσανε του ανθρώπου. Ή έπεσε η τιμή του κιλού διαμαντιών κατά ένα δεκάρικο το κιλό. Ή έπεσε ένας από έναν ουρανοξύστη και στο ύψος του τρίτου ορόφου του φώναξε ένας της εφορίας, φιλαράκο μην ανησυχείς, σου κάναμε 25% έκπτωση χρεών.

Γιά την ακρίβεια πρέπει να συμπληρώσουμε, ότι στην περίπτωση της λακούβας χέστηκε ο πας εις ενδιαφερόμενος που δεν είναι κάτοχος ΙΧ. Και ότι στην περίπτωση των ζωχάδων ξεχάσαμε να αναφέρουμε το αγγούρι το οποίο παραμένει πάντα...εντός. Κτλ, κτλ, κτλ...

Πάντως καλύτερα να βγάζεις πρωτογενές πλεόνασμα, παρά καλόγερο. Ας χαρούμε λοιπόν.

Αχ τι άρωμα!

Η είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου.

Ο παραγωγός του ακριβότερου αρώματος που έχει κατασκευάσει ποτέ άνθρωπος, όπως το Imperial Majesty, Clive Christian (τιμή περίπου 200.000 δολλάρια το μπουκαλάκι), γνωστοποίησε την συνεργασία του με τον παγκοσμίου φήμης δημιουργό αρωμάτων, τον γνωστόν και σαν μαιτρ της μύτης, τον "δικό μας" κύριο Αχόρταγο. (Εντός τειχών γνωστός και γιά τις επαγγελματικές του ανησυχίες στον ευαίσθητο και νευραλγικό τομέα των Εκκενώσεων Βόθρων).

Παράξενη είδηση πράγματι...

Ή μήπως τα μπέρδεψα πάλι;

Μα φυσικά τα μπέρδεψα! Σόρρυ. Άλλη είδηση έκανε τον γύρο του κόσμου. Σύμφωνα με το πόρισμα ειδικής ομάδας αξιωματικών της ΕΛ.ΑΣ οι νεαροί συλληφθέντες του Βελβενδού ΔΕΝ κακοποιήθηκαν από άνδρες της Ελληνικής Αστυνομίας. Βασανιστήρια γιόκ δηλαδή, καθόλου βρωμόξυλο, ντιπ καταντίπ. Αλοίμονο τώρα να είχε πέσει μάπα κατά πάντων των συλληφθέντων νεαρών και να μη το είχαν βρει τα λαγωνικά της Αστυνομίας. Μη λέμε παρακαλώ ότι θέμε...

Και πάλι συγνώμη γιά την μπέρδα...

Μάνα, στα τσακίδια!

Ω μάνα Ελλάδα....

Μην με περάσετε γιά τρελλό, υπάρχει! Ρωτήστε όποιο "εκλεκτό" της τέκνο θέλετε. Από το ανθρώπινο σκουλήκι, τον πρασινοφρουρό, τον...τυφλό ταξιτζή που βύζαινε μιά ολόκληρη ζωή το επιδοματάκι που ανήκε σε κάποιον άλλον, μέχρι τον επίγειο άγγελο, τον κατασκευαστή/εκδότη/και δε συμμαζεύεται Μπόμπολα. Και γαμώ τις μανούλες η Ελλάδα ΤΟΥΣ θα σου πούνε. Μιά μάνα που δεν σταμάτησε ποτέ να τους ταϊζει με εκατόν πενήντα χρυσά κουτάλια από το υστέρημα (των άλλων).

Ρωτήστε τους ΜΗ ορφανούς Έλληνες: Τα τακτοποιημένα νουδοπασόκια, όλη αυτή τη μούργα που την είχε πέσει σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ και πέρναγε όπως περνάει κάθε μαμόθρευτο παιδί της μαμάς.

Τα ανώνυμα και επώνυμα κομματόσκυλα, όλες αυτές τις βδέλλες που είδαμε (και βλέπουμε) να περνούν ζωή χαρισάμενη συνδεδεμένες επί μονίμω βάση με τις...αιμορροϊδες της...μαμάς τους. 

Τα δημοσιογραφοτρεμοπρετεντεράκια, που καταφέρνουν πάντα να μας πείθουν, ότι περνάμε μιά χαρά με το αγγούρι της...σωτηρίας στον απαυτό μας και ότι η μοναδική εναλλακτική πρόταση είναι το σαφώς μεγαλύτερο αγγούρι του...ΣΥΡΙΖΑ.

Τους επαγγελματίες πολιτικούς των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, την επιτομή της πολιτικής και κοινωνικής διαστροφής, που έχουν βάλει -εδώ και τόσες δεκαετίες- αυτή τη δόλια μάνα κάτω και της δίνουνε κάθε μέρα να καταλάβει τι εστί σκίσημο...

Τους "άλλους", αυτούς που δεν θα δούμε ποτέ να απεργούν ή να διαδηλώνουν, αυτούς που δεν εμφανίζονται ούτε στις λίστες Λαγκάρντ, ούτε πουθενά αλλού. Τους Ελεύθερους Ματσωμένους, αυτούς που κινούν τα πραγματικά νήματα, τα Μεγάλα Μαχαίρια.

Έκτακτη μαμάκα η Ελλάδα, θα σου πουν όλοι αυτοί με (γιατί όχι;) δάκρυα στα μάτια. Μιλάμε για ΤΙΣ μαμάδες! Να καταλάβετε, ακόμα και μέσα σε τούτη την καρακρισάρα καταφέρνει να μη μας λείπει τίποτα. Και της τρόϊκας το γάλα ακόμα!

Αλλά δεν γίνεται να έχουν όλοι μάνα. Ιδιαίτερα σε μιά...Δημοκρατία, που ως γνωστόν υπάρχει πολυφωνία, ας μη τα...ισοπεδώσουμε όλα ντε. Έτσι λοιπόν υπάρχει ένα σωρό κοσμάκης, που επειδή έτυχε να κατουρήσει σε πηγάδι, αντί γιά μανούλα έχει μία μητριά. Και γαμώ τις πολυφωνίες...

Πως...κατουράει κάποιος σε πηγάδι σε τούτη τη θλιβερή χώρα που αργοπεθαίνουμε; Εύκολα, πανεύκολα! Αρκεί νάσαι πχ γιατρός και να απεχθάνεσαι ας πούμε το φακελάκι. Ή να είσαι ότι είσαι, αλλά με το σπαθί σου. Ή να μην είσαι τίποτα, αλλά να είναι συνηδειτή σου επιλογή. Ή απλά να επιμένεις να είσαι αθεράπευτα...άνθρωπος. Ανήκεις σε τούτην την υποκατηγορία, η μητριά τίθεται από μόνη της σε λειτουργία: Πιάστε τον! Ή...παρατήστε τον!

Το ίδιο είναι...

Η μητριά δεν χάνει ποτέ χρόνο! Η μητριά θα φροντίσει να καταλάβεις αμέσως ότι δεν σε πολυπάει. Θα σου κλείσει τις πόρτες, θα σε ρίξει/θυσιάσει στο όνομα των "αγαπημένων" της τέκνων. Θα σε απομονώσει, θα σε περιθωριοποιήσει, θα σε φτύσει ως φαντασιόπληκτο ή ακόμα χειρότερα, ως ρομαντικό.

Η μητριά δεν θάτανε όμως μητριά, αν δεν κατέφευγε κάποτε στα Μεγάλα Μέσα. Έλα αγόρι μου, ας κάνουμε ως οικογένεια μιά νέα αρχή, έλα περασμένα-ξεχασμένα. Έλα, χτίσε, δανείσου, κλέψε, φάε, μάσα, ψήφισε, κάνε τον μαλάκα, κάνε ότι δεν βλέπεις, χειροκρότα, βούτα, μην ψάχνεις, βάλε ετούτα τα ολίγα στην απομέσα, ακολούθα, για την Ελλάδα ρε γαμώτο.

Αυτά και άλλα πολλά. Που αν τα κάνεις ΟΛΑ, είσαι δικός της, καρδιά της καρδιάς της. Αλλά το ένα και μοναδικό που θα παραλείψεις είναι αρκετό για να ξαναγίνεις παραπαίδι και αποπαίδι.

Υπάρχει χειρότερο από το να έχεις μητριά; Μα φυσικά: Να είσαι ορφανός. Οι έχοντες μανούλα ή ακόμα και μητριά δεν θα είναι ποτέ τους μόνοι. Τουλάχιστον όσο είναι αυτές στη ζωή. Ενώ ο ορφανός...

Ορφανοί είναι όλοι αυτοί που δεν ατύχησαν να έχουν μάνα ή μητριά. Όλοι αυτοί οι καβαλάρηδες της Ιδέας, οι Ελεύθεροι Απολιόρκητοι, οι Όρθιοι, οι Αντίθετοι, οι Απροσάρμοστοι, οι...Ανάποδοι.

Ορφανοί είναι οι λίγοι. Έτσι...μετριάζεται κάπως ο (θεωρητικός) μητρικός πόνος υποψήφιων μαμάδων και μητριών.

Δεν είναι όλοι οι ορφανοί χτυπημένοι από την μοίρα όμως. Δεν είναι το πεπρωμένο, η αρρώστεια, το ατύχημα, η καριέρα ή τα ωραία μάτια ενός άλλου άντρα η αιτία της ορφάνιας. Μερικές φορές αιτία της ορφάνιας είναι οι ίδιοι οι ορφανοί. Αυτοί που προτίμησαν χωρίς. Αυτοί που πλησίασαν με ένα μαξιλάρι στα χέρια την μάνα ή μητριά τους την ώρα που αυτή κοιμόταν, αποφασισμένοι να δώσουν ένα οριστικό τέλος σε κάθε είδους κηδεμονία.

Όπως έκαναν πχ οι "στυγνοί τρομοκράτες" του Βελβενδού. Αμούστακα παιδιά, στην αρχή του τέλους (;) της ζωής τους. Ή μήπως απλά μόνο στην αρχή;

Τι ήταν άραγε αυτό που τους οδήγησε στην ύστατη λύση της...ορφάνιας; Κουτή ερώτηση: Φυσικά η μάνα! Ή καλύτερα, η μητριά. Αυτή που λάνσαρε αυτό τον πρωτότυπο τρόπο...σωτηρίας: Μικρέ θα μείνεις άνεργος. Και αν δεν μείνεις αμέσως άνεργος, θα μάθεις να είσαι ευχαριστημένος με οποιαδήποτε εργασία και με οποιονδήποτε μισθό. Και θα σου κόψω τον κώλο, αν τολμήσεις και απεργήσεις!

Και κάτι άλλο μικρέ: Απαγορεύονται τα όνειρα. κατάλαβες; Δεν έχει ταξίδια, δεν έχει διασκέδαση, δεν έχει ότι είχε μέχρι τώρα, προσαρμόσου. Κατά τα άλλα, όλα έχουν ως είχαν. Τα ίδια κόμματα, η ίδια Βουλή, τα ίδια κανάλια, η ίδια Δικαιοσύνη. Το μόνο που αλλάζει, είναι η ίδια σου η ζωή. Αλλά δεν ήταν αυτό που πάντα επιθυμούσες; Δεν ήταν λίγο βαρετό, να έχει έξω ψόφο κι΄εσύ να καταφεύγεις αμέσως στην...εύκολη λύση του καλοριφέρ; Έτσι θα προστατέψουμε τον πλανήτη από το φαινόμενο του θερμοκηπίου;

Κάνε ράϊ, μικρέ! Και αν τα πάρεις κάποτε στο κρανίο, ξέσπα πάνω σε εκείνους που το...αντέχουνε: Στις μειοψηφίες. Σε οποιεσδήποτε. Ιδαίτερα στους ξένους, που το...κατέχουν το παιχνίδι. Αλλά μη σου πάει ο νους σε τίποτα...θολές βίες, γιατί θα σε πάρει και θα σε σηκώσει. Πρόσεξε, τα μάτια σου ανοιχτά σε όλες τις...βίλες και ιδιαίτερα σε τούτη της Αμαλίας. Και ου γκαζακιήσεις! Κομπρέντε; Είδες τι πάθανε οι ένοχοι των σκανδάλων; Οι κακούργοι των δομημένων ομολόγων; Οι μιζαδόροι της Ζήμενς; Τα παιδιά του Βάτου; Οι υποβρύχιοι που γέρνουν; Όλα τα λαμόγια των αμέτρητων άλλων σκανδάλων; Τίποτα! Ακριβώς έτσι!

Έτσι είναι τα πράγματα και αν πάρουν τα μυαλά σου αέρα και θέλεις με μιά πέτρα σε βιτρίνα, να δοκιμάσεις τις αντοχές της Πολιτείας, την έβαψες μικρέ. Τα μάτια σου δεκατέσσερα λοιπόν. Εμείς σε θέλουμε κοντά μας. Δίπλα μας. Βολικόν, πρόθυμο, ορεξάτον. Έχεις-δεν έχεις να περάσεις. Σπουδάσεις-δε σπουδάσεις. Άνεργος-ξεάνεργος. Εμείς σε θέλουμε μουγγό στο σπίτι και θεόμουγγο στο σχολείο. Και να περνάς καμαρωτός στις εθνικές παρελάσεις. Και να μη φοράς κουκούλα. Εκτός και αν σου το ζητήσει η αστυνομία, οπότε επιτρέπεται. Και μην σ΄ακούσω να τραγουδάς, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή, γιατί θα σου κόψω τα...φτερά. Ξέρω, την έχουμε ξεφτυλίσει την Βουλή, ξέρω ότι την Δημοκρατία την έχουμε χεσμένη πατόκορφα, αλλά άλλο εμείς η...μαμά σου και άλλο εσύ, το παιδί.

Εμείς καταστρέψαμε τον τόπο, μικρέ, εμείς θα τον σώσουμε. Αφού μας πέτυχε κάθε φορά η καταστροφή, δεν θα μας πετύχει σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων και μιά φορά η σωτηρία; Διάλλεξε και πάρε μικρέ. Από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, μέχρι ΔΗΜΑΡ και ΧΑ. Ή και απολιτίκ ακόμα, που ξέρεις ότι κάποιος θα στον φορέσει τελικά, ζορίζεσαι-ξεζορίσεσαι. Και, κοίτα να δεις. Αν δώσεις ποτέ σου το δικαίωμα, αν περάσεις την κόκκινη γραμμή μας, σε βλέπω να σε κάνουνε αγνώριστο και να μη σε γνωρίζει ούτε η γυναίκα που σε έφερε στον κόσμο. Εκτός και αν βρεθεί κάνας Χριστιανός, που κατέχει Fotoshop...

Τέτοια όμορφα ακούει ο επίδοξος...καρατρομοκράτης (δέος, τρόμος) και κάνει τις επιλογές του. Ή μήπως δεν υπάρχουν καν επιλογές;

Μάνα Ελλάδα, θα αναστέναξαν οι τέσσερεις συλληφθέντες νεαροί στο Βελβεντό.

Μάνα, λες αυτή τη λέξη και το στόμα σου γεμίζει με μέλι....

Ελλάδα, λες αυτή τη λέξη και το στόμα σου γεμίζει σκατά.

Έχουν στην ΓΑΔΑ φωτοσόπ οι υπολογιστές; Ε, δεν υπάρχει περίπτωση βασανισμού

Να λέμε την αλήθεια: Μπορεί να έχει ορισμένα προβληματάκια η ΕΛ.ΑΣ, μικροπροβληματάκια φυσικά, αλλά δύσκολα θα της ξεφύγει το βραβείο Νόμπελ Ανθρωπιάς αυτή τη χρονιά.

Μπορεί ορισμένοι κακεντρεχείς να κάνουν λόγο για " ένστολα κτήνη, γιά φασιστοειδή, γιά κομμάντος της Χρυσής Αυγής " και άλλα πολλά, τα οποία θα ήταν εντελώς τραβηγμένα από τα μαλλιά, αν δεν υπήρχαν άπειρα παραδείγματα αντιδημοκρατικού φρονήματος, αμέτρητα περιστατικά ωμής βίας, μιά ατέλειωτη αλυσίδα από περιπτώσεις παράβασης καθήκοντος, τόσο τραβηγμένα από τα μαλλιά δηλαδή, αλλά αν εξαιρέσουμε τα ολίγα αυτά...μαλλιά και γενικά όλες τις άλλες τρίχες, τότε σίγουρα θα το σηκώσει το γαμημένο το Νόμπελ η ελληνική αστυνομία το 2013.

Με άλλα λόγια φίνα παιδιά τα μπατσάκια της ΕΛ.ΑΣ, άσχετα αν δεν είναι ακόμα σε θέση να διεκδικήσουν μιά θέση στο HALL of SHAME δίπλα από τους αστέρες του...είδους, Γκεστάπο και Κου Κουξ Κλαν.

Ο κόσμος όμως είναι κακός και άδικος και δεν αναγνωρίζει το κοινωνικό έργο που επιτελούν καθημερινά τα παιδάκια με τα ξυλαράκια. Βρέξει-χιονίσει. Διαδηλώσει-απεργήσει. Κακιά, άδικη, αλλά προπάντων αχάριστη η υπόπτως...δημοκρατίζουσα ελληνική κοινωνία, που αντί εις ένδειξην ευγνωμοσύνης διά τας υπέροχας στιγμάς που τις χαρίζει η ΕΛ.ΑΣ να πάει με λεμονανθούς να ράνει τα ηρωικά αυτών τα κράνη, κλαίγεται, οδύρεται, διαμαρτύρεται ή...(εδώ προσφέρονται ύποπτες ομοιοκαταληξίες, αλλά ας μη το ξεχέσουμε εντελώς το κείμενο με...αρώματα χαρισμένα από εδώ και από εκεί, όπως λέει στο γνωστό τραγούδι του ο Βαγγέλης Γερμανός, Το Μπουρδέλλο).

Δείρανε τα παιδάκια που πιάσανε στον Βελβενδό, φωνάζουν οι αχάριστοι. Τόπι, λένε ότι τους κάνανε. αλοιφή. Κακοποίηση του κερατά, λένε. Παλιόπαιδα τους ανεβάζουν, βασανιστές τους κατεβάζουν μόνο και μόνο επειδή έπεσε λιγάκι περισσότερο βρωμόξυλο της άρκτου από αυτό που επιτρέπει ο νόμος της ζούγκλας. Ήμαρτον! Αλλά, είπαμε, κακός ο κόσμος. Είδατε ρε τι έκανε -αν και δεμένος πισθάγκωνα- με τη μύτη του ο νεαρός με τα σγουρά, κόκκινα μαλλιά στην αρβύλα του ηρωικού ματατζή, που αγωνιζόταν να ξεφύγει από το τρομοκρατικό περαδώθε του αντιπάλου του; Πάει η αρβύλα ρε! Και ξέρετε τι κοστίζουν την σήμερον ημέρα οι αστυνομικές αρβύλες ρε;

Ευτυχώς που τα έβαλε ο κ. Δένδιας στη θέση του. Πάντα βρίσκονται κάποιοι αξιέπαινοι Χριστιανοί, που τα βάζουν στη θέση τους. Να, κάτι λεβέντες σαν τον κ. Χρυσοχοϊδη, τον κ. Παπουτσή, τον κ. Δένδια καλή ώρα. Τι είπε ο κ. Δένδιας; Α, λέει, δεν κάνει κακές πράξεις η ΕΛ.ΑΣ (πολύ γέλιο), αλλά αν σπάσει ο διάολος το ποδάρι του και της...ξεφύγει καμμιά κούφια, ε θα γίνει της...Δικαιοσύνης! Αμείλικτο χτύπημα σε κάθε εκτροχιασμό ένστολου, λέει, και κυρώσεις του κερατά, λέει (ΤΟ γέλιο).

Όχι αστειευόμαστε!

Τώρα με το πρόβλημα που προέκυψε με τις ρετουσαρισμένες φωτογραφίες των κακοποιημένων νεαρών συλληφθέντων, ο υπουργός ΠΡΟΠΟ είπε ακριβώς τα εξής...λογοτεχνικά:

 ... η επεξεργασία που έχουν υποστεί οι φωτογραφίες έγινε, όπως του είπαν, ώστε να προσομοιάζουν οι δράστες με την εικόνα που έχει ο μέσος άνθρωπος για να μπορεί κανείς να τους αναγνωρίσει...

Σωστός ο Δένδιας! Ε να μην κάνω κι΄εγώ μιά επεξεργασία μιάς φωτογραφίας της ΕΛ.ΑΣ, ώστε να προσομοιάζει η δόλια με την εικόνα που έχουν εκατομμύρια μέσοι άνθρωποι και γιά να μπορούν να την αναγνωρίσουν;