Εμείς ρίχνουμε τις ζαριές τελικά, όχι η ζωή

Γνωστός σε όλους ο Μπάμπης. Ο Μπάμπης που ζει δίπλα μας, που περνάει τις περισσότερες φορές απαρατήρητος, που παλεύει όπως όλοι μας. Ο Μπάμπης, ο μέσος Έλληνας, το κύμα, η σιωπηρή πλειοψηφία, ο διπλανός μας. Ένας διπλανός όμως που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και κάποιος άλλος: Εμείς!

Τι έκανε όλα αυτά τα μαγικά χρόνια της "ευημερίας" ο Μπάμπης; Ας μη μπούμε σε λεπτομέρειες: Λίγο πολύ ότι κάνανε και οι άλλοι. Ο Μπάμπης ο δικός μου διαπίστωσε πολύ νωρίς, ότι χειριζότανε το μυστρί σαφώς καλύτερα από ότι το μολύβι και αποφάσισε να σκαρφαλώνει μιά ζωή στις σκαλωσιές. Άλλοι Μπάμπηδες προτίμησαν να γίνουν γιατροί, και τούτοι κάπου σκαρφαλώνουν μιά ολόκληρη ζωή.

Δουλειά-σπίτι, μπαλίτσα, να και κανένα ουζάκι με μεζέ στην πλατεία τις Κυριακές, η απλή ζωή που προτιμούν ως γνωστόν οι Μπάμπηδες. Κάποτε ήρθε και το αίσθημα, σας αγαπάω δεσποινίς Κατίνα και έχω σοβαρό σκοπό και "πάρτονε μωρή, καλό παιδί και εργατικό" η μαμά, αλλά δεν έπαιρνε εύκολα αποφάσεις η δεσποινίς Κατίνα, μέχρι που κατάλαβε κάποτε ότι είχε αρχίσει να...φουσκώνει, οπότε...πείστηκε αμέσως ότι ο Μπάμπης είναι ο άντρας της ζωής της και πριν προλάβει καν να στεγνώσει το πιστοποιητικό αγαμίας της, παντρεύτηκαν στον Άγιο Λουκά Πατησίων.

Η συνέχεια είναι η ζωή μας: Ένα σπιτάκι, ένα εξωχικούλι, κάτι παιδάκια, μετά κάτι σχολεία, κάτι φροντιστήρια, έξοδα, υποχρεώσεις, δουλειά, δουλειά, δουλειά. Και όσοι μπορούσαν καλύτερα, καλύτερα. Το ίδιο είναι. Τελικά είτε κάθεσαι το καλοκαίρι σπίτι σου και πας γιά μπάνιο με το πούλμαν στη Λούτσα, είτε πας τα Σαββατοκύριακα στο αυθαίρετό σου στον Μαραθώνα, ή προτιμάς την ανεμελιά των Τυροσαπουνακαίικων, τα μεγαλεία της Μυκόνου ή την χλιδή της Κοτ ντ΄ Αζύρ, μεγαλώνεις φίλε μου και οι γονείς σου γερνάνε. Είτε βάζεις κάτι στην μπάντα γιά ώρα ανάγκης, είτε όχι!

Ο Μπάμπης έβαζε. Από το υστέρημά του. Γιά τα γηρατειά, γιά να σπουδάσουν τα παιδιά  Αρχιτεκτονική στο Μιλάνο και Γεωλογία στο Γκρατς, γιά καμμιά εγχείρηση, γιά ώρα ανάγκης. Τσόνταρε και το Κατινάκι, που πήγαινε και δούλευε μετά την δουλειά και όταν γύριζε σπίτι έπρεπε να ξαναδουλέψει, γιατί ούτε το φαγητό, ούτε το πλύσιμο, ούτε η καθαριότητα γίνονται από μόνα τους, νάναι καλά η χειραφέτηση δηλαδή...

Θέατρο; Ποτέ! Σινεμά; Μιά φορά στα πέντε χρόνια! Αυτοκίνητο; Ένα φιατάκι κοντά τριάντα χρόνια, σιγά τ΄αμάξι. Ούτε τσιγάρα, ούτε πιοτά, ούτε μπουζούκια, η μετρημένη, σχεδόν ασκητική ζωή των "παιδιών των φρονίμων" δηλαδή. Ένα διακοσάρι το μήνα στην μπάντα, επί δώδεκα, επί είκοσι, συν τόσα οι τόκοι, να ένα τριαντάρι χιλιάρικα να του χαϊδεύουν κάποτε τα -γκρίζα του πλέον- μαλλιά του φίλου μας του Μπάμπη! Και επειδή, όπως είπαμε, δεν μεγαλώνουμε μόνο εμείς, αλλά και οι γονείς μας γερνάνε, ήρθε η ώρα να αναχωρήσουν και οι γονείς του Μπάμπη γιά το ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Μέσα σε μισό χρόνο φύγανε πατέρας και μάνα, με αυτή τη σειρά. Πίσω, το πατρικό, μιά παλιά μονοκατοικία στ΄Αλώνια και ένα αμπέλι έξω από την Κερατέα. Μοναχοπαίδι ο Μπάμπης, πέρασε μετά τα σαράντα από τον συμβολαιογράφο γιά τα σχετικά. Το σπίτι γράφτηκε απ΄ευθείαν στα παιδιά, γιά το αμπέλι μπήκε αγγελία για πούλημα.

Πέρασαν κάτι χρόνια, ζόρια, προβλήματα και εκεί που ακουγόταν από το ράδιο το "ρίξε μιά ζαριά καλή και γιά μένα βρε ζωή" χτυπάει το τηλέφωνο, ο μεσίτης! Μπάμπη το και το. Φτιάχνει η Κερατέα  ένα ΒΙΟΠΑ και το αμπέλι σου είναι ακριβώς στο κέντρο και για να μη πολυλογώ με 130 χιλιάρικα το...χάνεις αμέσως! Πωπω τύχη, λέει ο Μπάμπης και λέει φυσικά αμέσως το μεγάλο ναι. Συμβόλαια, χαρτομάνι, τρεξίματα, κάποτε τελείωσε η βαβούρα και το ποσό προσγειώθηκε στον τραπεζιτικό του λογαριασμό. Ωραία πράγματα: τα κλείνεις όλα (στις 180 πηγαίνανε τώρα όλα μαζί παρακαλώ!) πρώτα γιά δυό χρονάκια με επιτόκιο φουντουκάκι μελωμένο και περιμένεις να γίνουνε διακόσια, που είναι τόσο γλυκός αριθμός και ποσότητα αιθέρια.

Όνειρα; Ρωτήστε τον Μπάμπη. Αλλά μην περιμένετε οπωσδήποτε πολιτική απάντηση. Ο Μπάμπης μπορεί να είναι τα πάντα: Και αριστερός, και δεξιός, και απολιτίκ και μονάχα Ατρόμητος Περιστερίου.
Και ακόμα να μην είναι ούτε Αθηναίος, ούτε καν Έλληνας. Ο Μπάμπης μας μπορεί να είναι τα πάντα: Ελλαδίτης, Κύπριος, Ισπανός, Πορτογάλλος, Ιρλανδός, Βούλγαρος, Ρουμάνος, Ιταλός, με λίγη φαντασία και...υπομονή ακόμα και Γερμανός.

Σημασία δεν έχει η εθνικότητα, αλλά η...οπτική. Γιατί αλλιώς δείχνουν τα 180 χιλιάρικα και αλλιώς τα μισά. Γιατί τόσα απόμειναν στον Μπάμπη της ιστορίας μας μετά το "σωτήριο κούρεμα των καταθέσεων άνω των 100.000 για να σωθούν οι τράπεζες, άρα και η χώρα, το ευρώ και όλο το σύμπαν".

Ο Μπάμπης έκανε τρία μεγάλα λάθη: Πρώτον πίστεψε, δεύτερον ανέχθηκε, τρίτον υποτάχθηκε. ΤΟΥΣ πίστεψε, ΤΟΥΣ ανέχθηκε, υποτάχθηκε σ΄ΑΥΤΟΥΣ. Όπως όλοι εμείς. Κύπριοι και Ελλαδίτες που τους αφήνουμε να μας ληστεύουνε, αντί να γίνουμε κύμα και να τους πνίξουμε.

Κύπριος και Μπάμπης το θύμα της ιστορίας μας, αλλά εσύ αναγνώστη μπορείς να βάλεις την δική ΣΟΥ εθνικότητα και το όνομά ΣΟΥ. Γιατί αυτή η ιστορία είναι, μπορεί να είναι και θα είναι σίγουρα και η δική σου ιστορία.

Εξεταστική Επιτροπή: Στέλλα φύγε, κρατάω μαχαίρι!

Βουλή των Ελλήνων. Όμορφος κόσμος, μαγικός, αγγελικά πλασμένος...

Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων. Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος...

Στο βαθύ σκοτάδι της μνημονιακής κατοχής, ο τόπος, μα ένα εκτυφλωτικό φως, ένας προβολέας φωτίζει στην άκρη του ορίζοντα: Η Βουλή των Ελλήνων! Φως, ελπίδα, κουράγιο για όλους εμάς, παράδειγμα προς μίμηση γιά τους άλλους λαούς, η Βουλή των Ελλήνων. Των Ελλήνων παρακαλώ, όχι των άλλων! Γιατί τους ξέρουμε εμείς τους "άλλους". Αυτούς που τρώγανε βελανίδια, όταν εμείς είχαμε ήδη εφεύρει το αλανιάρικο κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο. Ας μην είχαν οι Γάλλοι ακόμα εφεύρει το μιλφέϊγ γιά επιδόρπιό μας.

Σε τι υπόληψη έχουν οι "άλλοι" τα Κοινοβούλιά τους; Ας πούμε οι Γερμανοί; Μα τι ερώτηση είναι αυτή; Δεν θυμόσαστε εκείνο το αμίμητο που φωνάζανε οι γερμανοί φίλαθλοι στα γήπεδα;

Νa kajak, na kajak, das Griechenland der Bundestag!

Μεταφράζω γιά τυχόν ντουβάρια στην Γερμανική: Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή.

(Η λέξη Kajak ακούγεται σαν...καγιάκ, ξέρετε αυτό με το κουπί, αλλά άμα το πετύχεις στεγνό και αφύλακτο και του χώσεις ένα κουβά βενζινούλα ξέρετε τι όμορφα που γίνεται στάχτη; Γι΄αυτό είναι και συνώνυμο του ρήματος καιγομέω-καιγομώ, καίω. Το Γκρηχενλαντ σημαίνει βασικά Ελλάς και όλοι...εμείς οι γερμανομαθείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σχέση έχει με τους οίκους ανοχής)

Μα που τα βρίσκω όλα αυτά ο πούστης;

Οι Έλληνες φυσικά δεν απαξίωσαν ποτέ το Κοινοβούλιό τους. Να φανταστείτε, όταν κάποτε γίνανε οι εικόνες των αγίων -λόγω υποψίας τέλος του κόσμου- σόλντ άουτ, το 2000 αν δεν απατώμαι, οι νέες νοικοκυρές έλυσαν το πρόβλημα που δημιουργήθηκε στο οικονοστάσι της κρεβατοκάμαράς τους με μιά φωτογραφία της Βουλής. Της ανάβανε το καντηλάκι, της αλλάζανε το λαδάκι, γι΄αυτό μας το ανταποδίδουν σήμερα οι εκλεγμένοι μας μικροί ήρωες, αλλάζοντάς μας συλλογικά τα λάδια.

Δυο επίπεδα παραπάνω και τουλάχιστον δύο κατηγορίες ψηλότερα από την Ελληνική Βουλή , οι Εξεταστικές Επιτροπές της Ελλ. Βουλής! Απρόσιτες κορυφές! Κάτι σαν την Μπαρτσελόνα των εξεταστικών επιτροπών. Σουπερνόβες κοινοβουλευτισμού και δικαιοσύνης. Η μάνες όλων των Επιτροπών! Παγκόσμιες ρεκορντγούμεν στη διελεύκανση σκανδάλων με το απίστευτο ποσοστό επιτυχίας των 125%!

Ναι κυρίες και κύριοι, ο Θεσμός της εν λόγω παρλαπίπας δεν ξέσκισε μόνο κάθε, Κάθε, ΚΑΘΕ σκάνδαλο, που τόλμησε να σκάσει μύτη στην από κάθε άποψη λαμπρή χώρα μας, αλλά έδωσε απαντήσεις και σε ξένα, εισαγόμενα σκάνδαλα. Όποια χώρα δεν τα καταφέρνει καλά με τα σκάνδαλα, τα εισάγει προς λύση στην Ελλάδα και μετά εμείς τους τα εξάγουμε λυμένα. Μιλάμε για πραγματική βιομηχανία εξαγωγών...

Ο Μπάμπης, το φιλαράκι μου στο καφενείο, δεν τα πιστεύει όμως αυτά. Μη τα καταπίνετε αμάσητα ρε αγαθοί, στημένα είναι όλα ρε, σας δουλεύουνε ψιλό γαζί οι πολιτικοί, είπε προχθές όταν ανοίξαμε κουβέντα για τα...κατορθώματα της φετινής Εξεταστικής. Δεν υπάρχουν σκάνδαλα στην Ελλάδα ρε πόμολα, έτσι τα λένε για να στήσουν Επιτροπή και να κονομήσουνε.

Δεν αποκλείεται. Σκάνδαλα στη χώρα μας, τς, τς, τς...

Οι λεβέντες της Χ.Α. κάτι μυρίστηκαν φαίνεται, γιατί αλλιώς δεν θα έκαναν τις προάλλες την πρόταση, να καταργηθούν οι Εξεταστικές και με τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν, να βαφεί γαλανόλευκα η Βουλή και το Σύνταγμα. Τον Σταυρό σας! ακούστηκε να φωνάζει κάποιος από τα έδρανα του ΚΚΕ. Να'σαι καλά συναδερφε, το ξέχασα, ευχαρίστησε ο Χρυσαυγίτης που ήτανε στο βήμα, ο σταυρός στην Μητροπόλεως και Φιλελλήνων.

Υ.Γ. Πολύ λεβέντες τα παιδιά της Χ.Α.! Δεν προλαβαίνεις να πεις τρεις φορές χάιλ Χίτλερ και σου έχουν δώσει μισό λίτρο αίμα! (Μόνο για Έλληνες της περιοχής Μαλακάσας. Ή ήταν μόνο για...μαλάκες της περιοχής Ελληνικού; Τα μπερδεύω όσο περνούν τα χρόνια ρε γμτ...)

Όμορφος κόσμος και προχθές στην Εξεταστική, να μη προλαβαίνουν τ΄ αγγελούδια να...πλάθουν! Απίστευτες φάσεις! Ή απίστευτες αφασίες, το ίδιο είναι. Ένας απέραντος ανθισμένος ανοιξιάτικος κήπος. Παπαρούνες, μαργαρίτες, Βενιζέλος, Κασιδιάρης, δροσερό χορταράκι, ευωδία λεβάντας και πολύχρωμες παιχνιδιάρες πεταλούδες να κάνουν λούπινγκ από ανθό σε ανθό. Ξέχασα και τα τρία πουλάκια που καθόσαντε στον ήλιο και λιαζόσαντε...

Αβρότητες και σαβούρα βιβρ να τρώει η μάνα και στο παιδί να μη δίνει:

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Ω καλώς τον κύριο Βενιζέλο. Τι μου κάνετε κύριε Βαγγέλη μου;

ΒΕΝΙΖΈΛΟΣ: Ω, σας μερσώ οδικώς και ακτοπλοϊκώς μον αμί λε Κασιδιάρ! Τρε (κουρα) μπιέν. Υμείς, η κυρία;

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Δόξα τις στάχτες του Φύρερ, μιά χαρά κύριε Βαγγέλη μου. Βλέπω ότι γίνατε στυλάκι φίλτατε πρόεδρε, το παντελόνι σας τουλάχιστον πέντε σβάστικ...εεεεε νούμερα μικρότερο! Θα κάνετε Ζούμπα πιστεύω.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Καλέ τι Ζούμπα; Που να βρεθεί χρόνος γιά Ζούμπα; Σοσιαλισμός αγαπητέ, έχει πέσει τόσο πολύς, που δεν προλαβαίνουμε ούτε να φάμε. Σαν τον Άγιο Φανούριο έγινα.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Μα τι λέτε κύριε Βαγγέλη μου; Ίδιος ο Άλφρεντ Σπέερ στα νειάτα του είσαστε. Να σας φτύσω, να μην αβασκαθείτε;

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Καλωσύνη σας, αλλά κρατήστε το καλύτερα. Βλέπετε φάγαμε πολύ φτύσιμο τα τελευταία χρόνια και μας έχει φτάσει μέχρι τη μύτη. Να μη πνιγούμε κι΄όλας καλέ. Σας βλέπω πολύ δημοκρατιέν σήμερα κύριε Κασιδιάρη μου. Ίδιος ο Ροβεσπιέρος χωρίς περούκα θα έλεγα.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Με κολακεύετε πρόεδρε. Αν δεν με απατάει η μνήμη μου πρόκειται γιά τον στρατιωτικό διοικητή του Ντάχαου.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι καλέ, ένας από τους αρχηγούς της επανάστασης ήταν ο Ροβεσπιέρος.

ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: (πετάγεται σαν μπουμπούκος) Λουλούδια ας διαλέξουμε και ρόδα και κρίνα....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ: Σε αυτό το σημείο ας δώσουμε τα χέρια μας στους διπλανούς μας και ας ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Έτσι μπράβο, αυτή είναι Εξεταστική Επιτροπή! Όχι σαν τις άλλες που εκσφενδονίζουν οι βουλευτές ποτήρια με νερό και μικρόφωνα στους συναδέλφους τους.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Άντε!

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αφού σε λέω εγώ ντε!

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ!

Μουσική υπόκρουση δεν είχε, αλλά όλα τα άλλα ήταν...κομπλέ. Η κυβερνητική πλειοψηφία της Εξεταστικής πάντως έκανε τα πάντα γιά να θριαμβεύσει η αλήθεια, τα παιδιά της αλήθειας, τ΄ αδέρφια, τα ξαδέρφια της και κάτι άλλοι συγγενείς μέχρι και 123ου βαθμού. Όλα γιά την αλήθεια, την δικαιοσύνη, την δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος και το κλείσιμο της τρύπας του όζοντος είπε ο Ρομπέν της Ουδετερότητας πρόεδρος της ΕΕ και μέλος της ΝΔ, Μαρκογιαννάκης.

Εντύπωση έκανε το τρυφερό τετ-α-τετ του αξιαγάπητου, υπερευγενή, μαιτρ του σαβουάρ βιβρ, εμπνευστή (σχεδόν) του πολιτεύματος της Δημοκρατίας πρόεδρου του πασόκ, Ευάγγελου Βενιζέλου με την βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο κύριος Βενιζέλος εντυπωσίασε την συμπαθή Ζωή αλλά και τους παρευρισκόμενους με μία πανέμορφη εντυπωσιακή ανθοδέσμη από ολλανδικά τριαντάφυλλα μισής χρήσεως. Ακολούθησε χειροφίλημα ως αρμόζει σε τζέντελμαν πολιτικό, ειλικρινής εναγκαλισμός (άνευ δακρύων) και απαλό προσποιητό διπλό φιλί και στα τέσσερα μάγουλα των δύο πολιτικών.

Σε γενικές γραμμές ο αγαπητός κύριος Βενιζέλος έλαμψε λεκτικά, ηθικά, πολιτικά και όλα τα άλλα εις "κα" που ακολουθούν τις πιθανές αυξομειώσεις της χοληστερίνης. Ο κύριος Κασιδιάρης επέλεξε τον δρόμο της τεστοστερόνης. Δύσκολος, αν δεν υπάρχει στύση!

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου;

Δεν διαβάζετε πασοκικό και νεοδημοκρατικό τύπο;

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΥΠ΄ΑΡΙΘΜΟΝ ΕΝΑ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ, ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!



Χωρίς αμφιβολία: Αυτή η χώρα πρέπει να καταστραφεί δέκα φορές, γιά να αξίζει να την ξαναφτιάξεις απ΄την αρχή...

Δημοσκοπήσεις: Καλό ανέκδοτο, αλλά παλιό...

Μας φέγγει (σε λίγο)! Για τις νέες δημοσκοπήσεις ο λόγος, που ήρθαν για ακόμα μια φορά να επιβεβαιώσουν, ότι "του Νεοέλληνα ο τράχηλος όχι μόνο ζυγό, αλλά και τα μνημόνια της αρκούδας και ότι άλλο νοσηρό μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου μπορεί και υποφέρει".

Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: Τα ίδια περίπου νούμερα των τελευταίων εκλογών. Μα να είμαστε τόσο νούμερα!

Ακλόνητος ο Έλληνας στην μιζέρια του! Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη και ξερό ψωμί και τα μυαλά στα κάγκελα και πάει λέγοντας. Μερικές φορές μάλιστα πάει λέγοντας μονάχα με την Τριανδρία της Τρόϊκας εσωτερικού και τα μυαλά στα κάγκελα, άνευ ξερού ψωμιού δηλαδή, γιατί δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε το ψωμί ψωμάκι.

Και αναρωτιέσαι σαν περίεργος μπλόγκερ που είσαι: Καλά ρε γαμώτο, δεν μάθανε τίποτα αυτά τα τουμπερλέκια με όλα αυτά που τραβάνε; Και αναγκάζεσαι να απαντήσεις αρνητικά. Μπα, σιγά μη μάθανε. Έτσι εύκολα μαθαίνεις; Θέλει να βάλεις τον κώλο σου κάτω και να...διαβάσεις, η μάθηση. Φτώχεια λέγεται το ενδιαφέρον αυτό μαθηματάκι, πρωτεύον μάθημα. Ένα μάθημα που δείχνει τόσο δύσκολο, που αναγκάζει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας μας να καταφεύγουν στην λύση του...φροντιστηρίου. Και αν το μάθημα λέγεται ΦΤΩΧΕΙΑ, το φροντιστήριο δεν μπορεί να είναι άλλο από την ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ και ΠΕΙΝΑ.

Άντε και...διπλωματούχοι!

Κόπηκε το επίδομα γάμου; Και ο γάμος;

Επίδομα γάμου;

Όσο θέλετε παιδιά! Ας λένε τα "κακά" ΜΜΕ ότι το έκοψαν τα παιδιά της Τρόϊκας εσωτερικού. Από που κι΄ως που το έκοψαν; Δηλαδή επειδή η καταβολή του επιδόματος γάμου είναι πλέον προαιρετική, νομίζετε ότι οι λεβέντες οι εργοδότες δεν θα φιλοτιμηθούν; Σοβαρευτείτε παρακαλώ! Σύμφωνα με απόλυτα (ντιπ καταντίπ απόλυτα) ματσακονισμένες πληροφορίες του μπλογκ μας οι εργοδότες ορκίστηκαν στα κόκκαλα της Γενικής Σύμβασης Εργασίας, ότι αν ακούσουν ότι κάποιος εργοδότης δεν καταβάλει το επίδομα, μάλλον δεν πρόκειται να του ξαναμιλήσουν. Αλλά μπορεί και όχι...

Σκατά τα άλλα η ζωή στο Ελλάντα συνεχίζεται ΚΑΝΟΝΙΚΟΤΑΤΑ, το οποίο σημαίνει, ΔΕΝ ΠΑΝΕ  ΝΑ ΚΟΒΟΥΝΕ ΟΙ ΤΡΟΪΚΕΣ ΟΤΙ ΚΟΒΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΚΟΒΕΤΑΙ, Ο ΕΝΔΟΞΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΛΑΟΣ ΕΧΕΙ ΒΑΛΕΙ ΚΑΤΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΕΙ ΝΑ ΤΟ ΣΗΚΩΣΕΙ ΜΕ ΤΙΠΟΤΑ.

Πάει και ο Καπιταλισμός...

Πάει, χάλασε ο κόσμος! Το ξέραμε φυσικά,ότι τίποτα δεν είναι όπως παλιά, αλλά υπήρχαν ακόμα μερικές στάνταρ αξίες, που σε βοηθούσαν να προσανατολιστείς και να βαδίσεις κάπως σίγουρα ρε γαμώτο.

Υπήρχε ξέρω 'γω, η οικογένεια ή τέλος πάντων ότι απόμεινε απ' αυτήν. Υπήρχε ο Εξάστερος, που δεν άφηνε κούπα να πέσει κάτω. Υπήρχε ένας Παπανδρέου και ένας Καραμανλής και τον απολάμβανες με όλα του τα σέα τον δικομματισμό σου. Υπήρχε ένα σύστημα, που μπορεί να αμφισβητούσαν ή ακόμα και να χλεύαζαν οι "ψαγμένοι", που σε...τακτοποιούσε τελικά σε κάποια βολική γωνία του και περνούσες μία  χαρά και σαν "ημέτερος" και σαν αμφισβητίας.

Για τον μπαγάσα τον Καπιταλισμό ο λόγος, που ψοφάει κάθε μέρα και πιο πολύ, να ζήσουμε, να τον ξεχάσουμε. Καλά, παντού νοθεία και απάτη, αλλά όχι να σκαρτέψουνε και τον Καπιταλισμό ρε παιδιά! Χάσαμε τον μπούσουλα, δεν ξέρουμε που να πιαστούμε, που ν΄αρχίσουμε και που να τελειώσουμε πλέον. Δεν γνωρίζω αν είναι θέμα τακτικής, αν υπάρχει ξέρω γω...επαναληπτικός και μετράνε διπλά τα εκτός έδρας γκολ, ούτε γνωρίζω φυσικά το προεδρείο και το προπονητικό τημ της ομάδας. Το μόνο που γνωρίζω, είναι ότι ΤΙΠΟΤΑ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΠΙΑ ΟΠΩΣ ΠΑΛΙΑ!

Καλά, να τα βουτήξουνε από τον μικρομεσαίο, από τον φτωχό, τον περιθωριακό, τον τίποτα, γνωστό και πολύ διαδεδομένο σουξεδάκι. Αλλά να γυρίζουν την τσέπη του ημινόμιμου Ρούσκι μεγιστάνα από την ανάποδη και να του αδειάζουνε μέχρι και το περιεχόμενο των εντοσθίων του, περίπτωση διαστημικών μαθηματικών και φιλμάκι ξηγημένης επιστημονικής φαντασίας. Κόρακας κοράκου αν βγάζει μάτι λέει! Η νεοφιλελεύθερη λέρα που έχει απλώσει τις αρίδες της σε όλο τον πλανήτη δεν σκαμπάζει ντιπ από...πτηνά. Περίπατο οι ταξικές της συμμαχίες, περίπατο η κορακοαλληλεγγύη, περίπατο οι στρατηγικές, οι τρίπλες, τα δήθεν, περίπατος τα ταμπού. Ένας και μοναδικός κανόνας: ΕΙΜΑΙ ΠΑΝΤΟΔΥΝΑΜΟΣ, ΣΑΣ ΓΑΜΩ ΟΛΩΝ ΤΑ ΛΥΚΕΙΑ (ΚΑΙ ΟΛΑ Τ΄ΑΛΛΑ!)

Το τρυφερό εργάκι που είδαμε τις προάλλες με (θλιβερό) πρωταγωνιστή τον (ποιόν άλλο;) λαό της Κύπρου δεν αφήνει περιθώρια γιά αμφιβολίες: Εκτός ελέγχου πιά η κτηνωδία του Νεοφιλελευθερισμού που αρχίζει (αφού δεν άφησε τίποτα όρθιο) να τρώει τα ίδια τα σωθικά του. Η εν ψυχρώ ληστεία των καταθέσεων στις κυπριακές τράπεζες δεν σηκώνει άλλη ερμηνεία: Αφού "πήδηξαν" τα παλιοτόμαρα ότι βρέθηκε μπροστά τους, άρχισαν να "πηδάνε" και τα "παιδιά" τους.

Το μήνυμα της Βρυξέλλας είναι ξεκάθαρο:

...Μπούρδες ότι λέγαμε μέχρι σήμερα, και καλά να πάθετε, όσοι μας πιστέψατε και τα κατάπιατε αμάσητα.  

...Ιερό και όσιο; Ποιοί, εμείς; (Γέλιο)

...Ταμπού οι ιδιωτικές καταθέσεις; (ΤΟ γέλιο! )

...Και δεν είναι μόνο στην Κύπρο νόμιμη και με την άδεια της αστυνομίας η ληστεία αυτή, αλλά το μοντελάκι μπορεί να φορεθεί άνετα και παντού αλλού (Ντάϊζελμπλουμ).

Ωραία πράγματα, ότι καλύτερο μπορούσε να παράγει η νοσηρή φαντασία του μαλάκα ψυχοπαθή με το πριόνι. Μαλάκας ο ψυχοπαθής γιατί δεν αρκείται στο πετσοκόψιμο όποιου βρεθεί μπροστά του, αλλά πριονίζει και το κλαδί πάνω στο οποίο κάθεται ο ίδιος.

Πολύ τράβηξε το νταβατζηλίκι με τις τράπεζες, καιρός να ξυπνήσει επιτέλους ο αδαής που τους τ΄ακουμπάει και να βρει άλλους, πιό σίγουρους τρόπους και χώρους να βάλει τα ευρουλάκια του:

...Όπως κάτω από το μαξιλάρι του...
...Ή (για περισσότερη..σιγουριά) κάτω από το στρώμα...
...Ή (για ανθρώπους με γερούς δεσμούς με τη φύση) σε μιά τρύπα κάτω από μιά ελιά...
...Ή να τα δώσει γιά φύλαξη σε μένα, που και καλό όνομα έχω στην πιάτσα, και καράτε μάθαινα κάποτε στα νιάτα μου...
...Ή αν θέλει τέλος πάντων να τα χώσει σε τράπεζα, να βρει μία η οποία έχει ληστευτεί αναρίθμητες φορές στο παρελθόν. (Ένας ληστής πόσα θα πάρει; 40% αποκλείεται!)...
...Ή να τα εμπιστευτεί στον πρώτο άγνωστο που θα συναντήσει στον δρόμο. Πιό σίγουρα απ΄ότι στην Λαϊκή Κύπρου...

Αλλά αν ο θεσμός της αποταμίευσης κλονίζεται και η εμπιστοσύνη του καταθέτη παθαίνει τιλτ από την ταρακούνα, ο κλάδος της διαφήμισης αντιμετωπίζει τα νέα δεδομένα σαν μεγάλη πρόκληση και ευκαιρία. Νέα σλόγκαν χρειάζεται η κοινωνία μας, νέοι ορίζοντες γιά επαγγελματίες διαφημιστές με ταλέντο και φαντασία:

Εμπιστευτείτε τις οικονομίες σας στην Τράπεζα Άνω Δαμάστας. Εκτός από κούρεμα κάνουμε και μιζανπλί!

Θέλετε να πάτε στο φάϊναλ φορ του Βερολίνου με τον Παναθηναϊκό; Η Τράπεζα Πλατείας Εξαρχείων σας παίρνει το πεντακοσάρικο που διαθέτετε, βάζει ένα χιλιάρικο ακόμα από την τσέπη της και πάει μόνη της...

Με επιτόκιο 4,5% και αρχική κατάθεση ένα δεκαχίλιαρο σε πεντέξη χρόνια μας χρωστάτε μόνο δύο χιλιάδες ευρώ.

Στεγάστε τα όνειρά σας επιλέγοντας την λύση που ταιριάζει περισσότερο στην...τράπεζά μας. Εσείς οι ίδιοι μπορείτε στην ανάγκη να μείνετε και άστεγοι.

Τίποτα δεν είναι πλέον όπως παλιά...
Παντού ερείπια.
Ορατά και αόρατα.
Το σύστημα μετάλλαξε, έγινε νόμιμο ημιοργανωμένο έγκλημα και πολιτικοοικονομική διαστροφή.

Οι λαοί;

Οι λαοί είναι άξιοι της τύχης τους. Μόνοι αθώοι, τα παιδιά. Και αυτά ακριβώς καλούνται να πληρώσουν την νύφη. Ακριβώς, επειδή εμείς όλοι είμαστε άξιοι της τύχης μας!

Όχι από τον τόπο σου...

Καλό το Κυπριακό ΟΧΙ, δεν λέμε, αλλά να είμαστε και λίγο δίκαιοι παρακαλώ. Γιατί το συνηθίζουμε αυτό εμείς οι Έλληνες: Με το τσαφ που κάνει κάτι καινούργιο, παρατάμε ότι κάνουμε στη μέση και τρέχουμε εκστασιασμένοι ξωπίσω στο νέο. Ξεχασμένο στα αζήτητα κάθε τι που μας ενθουσιάσε ή μας γοήτευσε, το παρόν είναι όλα τα λεφτά και το παρελθόν απλή ανάμνηση.

Ντάξει, δε λέω, μαγκιά και ποσότης ασήκωτη το ΟΧΙ από Λευκωσία μεριά, αλλά να μην είμαστε και εντελώς ΑΓΝΩΜΟΝΕΣ ωρέ συνμνημονιοχαντακωμένοι! Γιατί δηλαδή, μόνο τα Κυπριωτάκια τιτιβίζουνε τα Όχια, άλλοι δεν συμμετέχουν σε τέτοια "ΤΣ"; Δηλαδή τι έκαναν τα δικά μας παιδιά επί κυβέρνησης ΓΑΠ, επί Παπαδήμου  και επί τρικομματικής, μπρίκια κολλάγανε;

Συγγνώμη φίλοι αναγνώστες από την Κύπρο, αλλά αυτό το μπλογκ μπορεί να αντέχει πολλά, ακόμα και...σχόλια αναγνωστών, αλλά την αδικία ποτέ. Γι αυτό το λόγο θα αφιερώσουμε το σημερινό ποστάκι στις ελληνικές μνημονιακές κυβερνήσεις των ετελευταίων ετών και στον ανένδοτό τους αγώνα για την σωτηρία των τρα...εεε της χώρας.

Τα ΟΧΙ της κυβέρνησης του Γιωργάκη θα μείνουν στην Ιστορία σαν τα πιο αυθεντικά και ίσως πιο ηρωικά του είδους. Η αρχή έγινε με τον τόπο της αναγγελίας του πρώτου...μαρτυρικού ΟΧΙ, το Καστελόριζο. Τι πιέσεις δέχτηκε ο Γιώργος για να το πει από τη Ρόδο -που είναι σαφώς πιο τουριστικό νησί- δεν λέγεται! Αφόρητες πιέσεις! Αλλά ο πρώην πρωθυπουργός δεν λύγισε! Όχι, είπε, το ΟΧΙ μου θα το πω από το Καστελόριζο. Τέρμα!

Και ήταν μόνο η αρχή. Τα ΟΧΙ της αντιστασιακής κυβέρνησης του αξέχαστου Γιώργου πέφτανε βροχή. Δεν προλάβαινε η Τρόικα να πει ένα "ΠΕΙΤΕ ΡΕ ΑΝΑΡΧΙΚΟΙ ΕΠΙΤΈΛΟΥΣ ΚΙ ΕΝΑ ΝΑΙ ΡΕ, ΘΕΜΑ ΤΗ ΦΥΤΡΑ ΣΑΣ" και από του Μαξίμου ξεφυτρώνανε δύο ΟΧΙ!  Ούτε η Λερναία Ύδρα νάτανε!

Σε πόσα Μνημόνια είπανε όχι οι ηρωικοί υπουργοί και βουλευτές του ΠΑΣΟΚ, δεν γνωρίζουμε ακριβώς. Αυτό που ξέρουμε είναι, ότι η Τρόικα τα είχε παίξει με την απίστευτη ταχύτητα, αλλά και ποσότητα των αρνητικών απαντήσεων των εγκάθετων τοποτηρητών τους. Καλά ρε, ακούστηκε να λέει κάποτε ο Ντερούζ, μα πότε προλαβαίνουν να μας στέλνουν τόσα όχι; Ούτε χταπόδια νάτανε οι πούστηδες! Ε που να το ΄ξεραν οι άνθρωποι, ότι οι αντιστασιακοί του ΠΑΣΟΚ ήταν αναγκασμένοι για να ανταπεξέλθουν στις απαιτήσεις του...αγώνα, να υπογράφουν τα ΟΧΙ και με τα δυό χέρια;

Το επαναστατικό μένος ορισμένων υπουργών ήταν τέτοιο, που υπογράφανε ΟΧΙ πριν καν διαβάσουν τα έγγραφα της Τρόικας! Απίστευτο! Ο Χρυσοχοΐδης πχ δεν κρατιόταν! "Πάρτα μωρή Τρόϊκα τα όχι σου, που έχεις την αξίωση και να σε διαβάσω, λούγκρα ε λούγκρα", πιάστηκε να λέει κατά την διάρκεια ενός ντελίριου άρνησης με σπασμούς ασυμβίβαστου ΟΧΙ.  Διάβασέ το πρώτα ρε συ Χρυσοχοΐδη και μετά λες όχι, του έλεγε ο Λοβέρδος που ήταν τυπικός και δεν ήθελε να δίνει η κυβέρνηση γη και ύδ...εεεε δικαιώματα, αλλά που ν ακούσει εκείνος;

Ο δε Λοβέρδος μάλιστα μπορεί να ήταν τυπικός, κουλ και αθλέτικ ζαμανφουτίστας, αλλά σε θέματα ΟΧΙ ήταν ο πιο αδίστακτος από όλους! Όταν κατάλαβε η Τρόικα ότι ο άνθρωπος το είχε πάρει προσωπικά και δεν έλεγε ΝΑΙ ούτε στην γυναίκα του τη νύχτα (από κεκτημένη ταχύτητα, όχι επειδή την είχε μπουχτίσει. Αλλά ποιός ξέρει;) προσπάθησε να τον πάρει στο φιλότιμο:

Έλα ρε συ Αντρέα, κόψε λιγάκι τις συντάξεις ρε συ, έτσι μόνο για τα μάτια της Μέρκελ ρε! (Για τα μάτια του κόσμου δεν...μετράει πια).

Ο Λοβέρδος κέρβερος!

-Απαπαπαπα! Να μην έχουν τα γερόντια να φάνε; Ούτε με σφαίρες!

Τότε κόψε λίγο τα μιστά.

-Όχι!

Τα επιδόματα τότε βρε Ανδρέα.

-Όχι!

Οχιά ρε!

Ρε αμάν, ρε ζαμάν, τίποτα ο Λοβέρδος! Τόσο όχι ούτε παρθένα νάτανε ρε σεις. Και μη νομίσετε ότι βρήκε και έκανε. Κόντρα στο κύμα πήγαινε το Λοβερδάκι κύριοι, αμ πως; Είδατε τα πλήθη στο Σύνταγμα που γουστάρανε μειώσεις μισθών (για την...ανταγωνιστικότητα ρε γαμώτο), οι "Ικανοποιημένοι"; Ή το κίνημα "Τους τ΄ ακουμπάω-Τους τ΄ ακουμπάω"; Όλη η Ελλάδα είχε βγει στους δρόμους και έδινε αγώνα γιά την εφορμογή των μέτρων των Μνημονίων και ο Λοβέρδος μόνος του στις επάλξεις, ένας εναντίον όλων: Δεν θα περάσουν μέτρα αντιλαϊκάαααα, Τροϊκάααα, ΤρόϊκάαΑαααα...

Αδίστακτος Οχιατζής ο Λοβέρδος...

Η Κατσέλη; Τύφλα νάχει ο Μεταξάς! Το ένα όχι μετά το άλλο!

Ο Παπακωνσταντινοτίποτας; Δεν προλάβαινε να λέει όχι! Κάθε μέρα δεκαπέντε ώρες στο υπουργείο και δεν φτάνανε! Αφού αναγκάστηκε να...στρατολογήσει και τις ξαδέρφες του γιά να ανταπεξέλθει ο άνθρωπος! Όλη η Παπακωνσταντινοφαμελιά στα χαρακώματα! Όχι και πάλι όχι και τα μυαλά στη λίστα Λαγκάρντ, που λέει και ο εισαγγελέψ...

Ο Παπουτσής δεν ακούστηκε να ασχολήθηκε προσωπικά με το ΟΧΙ. Όχι λόγω ιδεολογικής ανεπάρκειας φυσικά. Δεν γίνεται να τραμπουκαλίζεις όλη μέρα με τα μπουζούκια της τάξεως τους αναρχοκομμουνιστές του ΝΑΙ στους δρόμους της Αθήνας και να αφιερώνεις ταυτόχρονα την ίδια μέρα στον λεκτικό υπέρ του ΟΧΙ αγώνα.

Ο Πάγκαλος όταν έλεγε ΟΧΙ, το έλεγε από το...υστέρημά του! Όταν δεν ήτανε μπουκωμένος! Μην σας πω ότι θυσίαζε που και που και μιά μπουκιά, για να μπορέσει να πει το όχι του χωρίς κίνδυνο να πνιγεί.

Ο Μπέννυ; Γιατί νομίσατε ότι έχασε κιλά; Τι (μιά μπανιέρα) στιφάδο με πατάτες φούρνου (όλος ο φούρνος) μου λέτε ρε παιδιά, που έχω εθνικό καθήκι...καθήκον μάλλον, να πω κι΄εγώ ως αντιστασιακός άνθρωπος τα όχι μου, επαναλάμβανε σε κάθε πρόταση γιά γαστρονομικό ντελαπάρισμα σε ταβερνοεστιατόρια της ευρύτερης σοσιαλιστικής περιοχής Αττικής και Θεσσαλονίκης.

Καλά, ο Γιωργάκης το ψιλομπέρδευε λιγάκι το όχι με άλλα...ρήματα της καθομιλοσαρδάμ, αλλά όταν το κείμενο δεν ήταν "εκτός σχεδίου σκέψης", αλλά γραπτό και ρυμοτομημένο, το ψέκαζε δεόντως το ΟΧΙ του.

...ΟΧΙ υπάρχουν!

...ΟΧΙ στο όχι των Βρυξελλών στο δημοψήφισμά μου...

...ΟΧΙ και ηλίθιος ρε παιδιά...

Η κυβέρνηση Γιωργάκη Παπανδρέου αναβίβασε την τέχνη του ΟΧΙ σε επιστήμη. Ποτέ άλλοτε δεν είδαμε τόσο λίγους ανθρώπους να λένε τόσο πολλά όχι, σε τόσο πολλούς. Αν ζούσε ο μακαρίτης Ουίνστον Τσώρτσιλ θα έλεγε: Παλιά λέγαμε, οι ναινέκοι σκύβουν και προσκυνούν τους ξένους σαν βουλευτές του ΠΑΣΟΚ. Τώρα λέμε....(Εκεί ακριβώς έπεσε το ρεύμα και έπαψαν να λειτουργούν τα μικρόφωνα. Θα μείνουμε τελικά με την περιέργεια μου φαίνεται).

Τα ΟΧΙ της κυβέρνησης Γιωργάκη δεν ήταν ξέρω γω απλά πράσινα ή ασπρόμαυρα ή ξέρω γω τι άλλο, αλλά φανταχτερά, έγχρωμα και τίγκα στις κόκκινες γραμμές! Κόκκινη γραμμή στις μειώσεις συντάξεων, κόκκινη γραμμή στον κατώτατο μισθό, κόκκινη γραμμή στο πετσοκόψιμο των επιδομάτων, κόκκινη γραμμή στις απολύσεις στο Δημόσιο, κόκκινη γραμμή στην συλλογική σύμβαση εργασίας, κόκκινη γραμμή και δε συμμαζεύεται δηλαδή. Απόρησε ακόμα και ο Περισσός: Πολύ κοκκινίλα τα πασόκια ρε σεις σύντροφοι, λέτε να μη πάει κάτι καλά; προβληματίστηκε ανοιχτά η Αλέκα. Το αποτέλεσμα του προβληματισμού δεν μας είναι γνωστό. Πάντως απ΄ ότι ξέρουμε, ο σύντροφος Μαϊλης έχει ήδη ενεργοποιηθεί...

Μετά την...αποδημοψηφισματοποίηση της κυβέρνησης Παπανδρέου ανάλαβε εργασία η κυβέρνηση του τεχνοχικράτη Παπαδήμου. Εδώ να δείτε αντίσταση! Εδώ να δείτε ΟΧΙ! Ολημερίς ΟΧΙ έλεγε, το βράδυ πάλι ΟΧΙ, που λέει το παλιό λαϊκό άσμα! Μιλάμε γιά άγρια κατάσταση άρνησης. Ανεπίδεκτη ναι, η κυβέρνηση Παπαδήμου. Όλο κόντρα!

Κόψε Παπαδήμο.

-Δε κόβω!

Ρε κο, μη σου πά ο διά τον πατέ!

-Δε κο ρε!

Ρε κόψε μη χρεωκοπήσει το Έθνος και μας λένε μετά ότι φταίει το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ!

-Όχι, μολών λαβέ!

Οι αχάριστοι οι Νεοέλληνες δεν τον τίμησαν δεόντως τον πρώην τραπεζίτη-πρωθυπουργό, με αποτέλεσμα να βλέπουμε μόνο τον Λεωνίδα όταν περνάμε από τα Θερμοπύλια. Μεγάλη αχαριστία.

Η επόμενη κυβέρνηση, η τρικομματική ή τριοχική των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΚΑΚΟΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΟΑΡΙΣΤΕΡΟ ΣΥΝΑΠΑΝΤΗΜΑ δεν είχε φυσικά άλλη επιλογή, εκτός της συνέχισης της παράδοσης των προηγουμένων. Μπαστούνια τα πράγματα για την Τρόϊκα: Μπρος Σαμαράς και πίσω Κουβέλης και στη μέση από τους τρεις ο χοντρότερος. Η επιτομή του ΟΧΙ! Πλάκα είχε, ότι πριν εκλεγεί ο Σαμαράς, έλεγε ΝΑΙ, αλλά όταν εκλέχτηκε το γύρισε σε...NO PASARAN, ελληνιστί όχι. Στο ίδιο φάρδος κύματος και ο πρώην ναινέκος (;) Βενιζέλος, ο οποίος από επώνυμος ήρωας του ΟΧΙ έγινε....έμεινε ως είχε.

Και φτάνουμε τώρα σ΄αυτόν, γιά τον οποίο γράφτηκε το μεγάλο λαϊκό σουξέ "όχι σαν και το δικό σου, δεν υπάρχει στον ντουνιά". Φώτης Κουβέλης το όνομα του γνωστού αντιστασιακού που καταφέρνει να πείθει ένα σωρό ανθρώπους, ότι τα ΣΥΝΕΧΗ ΝΑΙ ΣΕ ΟΛΑ που λέει, δεν είναι στην πραγματικότητα ΝΑΙ, αλλά λεβέντικα εθνοσωτήρια ΟΧΙ, και ότι δεν είναι το κόμμα του καραδεξιό, γιατί αν το δεις στον καθρέφτη, το βλέπεις να έρχεται από αριστερά....

Με άλλα λόγια: Είπανε ένα όχι τα Κυπριωτάκια, αλλά οι "δικοί" μας του δώσανε να καταλάβει! ΟΧΙ σε όλα, εδώ και τρία χρόνια χωρίς απολύτως καμμία εξαίρεση. Πως γίνεται τώρα, να πηγαίνουμε μετά τόσα ΟΧΙ από το κακό στο χειρότερο, και  να καταστρεφόμαστε με έναν τρόπο που απομακρύνει την πιθανότητα...καταστροφής, αυτό μπορεί να το εξηγήσει μόνο ο γίγαντας λαός.

Ο οποίος γίγαντας λαός όποτε του ζήτησαν τα νουδοπασόκια την συνδρομή του, τους απάντησε με ένα ενθουσιώδες ΝΑΙ. Και όταν χρειάστηκε να τους τιμωρήσει (για τα χίλια μύρια "καλά" που έκαναν και κάνουν), τους τιμώρησε δίνωντάς τους την διακυβέρνηση της χώρας...εναλλάξ. Και μετά από τόσες δεκαετίες γεμάτες σκάνδαλα, διαφθορά και μούχλα κατάφερε να τους έχει και τους δύο στην καμπούρα του. Τέτοιος κόπανος ο γίγας λαός. Εμείς, οι εκατομμύρια θλιβεροί ναινέκοι...

Όχι από τον τόπο μας, κι΄ας είναι ότι νάναι ρε γαμώτο!