8/4/13

Κατάχρηση...φιλοξενίας στο ΚΚΦΑ Κορίνθου!

αμυγδαλεζα, μετεφερε, ελας, οκανα


Έχετε δει ποτέ στρατόπεδο συγκέντρωσης; Δεν χρειάζεται να πάτε μακριά, Γερμανία ή Πολωνία, η Αμυγδαλέζα και η Κόρινθος δίπλα στην πόρτα μας είναι. Οι φωτογραφίες είναι ντοκουμέντα του ελληνικού κρατικού ρατσισμού και της αδιαφορίας/αναισθησίας μεγάλων τμημάτων της κοινωνίας μας. Παρόμοιοι χώροι "εφαρμοσμένου ουμανισμού" υπήρχαν και στο παρελθόν στην χώρα μας. Πχ

αλλοδαπων, κεντρο, ενταση, κορινθου

το στρατόπεδο "Εθνικής Αναμόρφωσης" ή και "Κολυμπήθρα του Σιλωάμ" της Μακρόνησου. Τέτοιες...φιλολογικές ευαισθησίες δεν έχουν οι φωτισμένοι εθνοσωτήρες της τρικομματικής, όπως φαίνεται από την επίσημη ονομασία των δύο...ναών του ανθρωπισμού: Κέντρο Κλειστής Φιλοξενίας Αλλοδαπών!

Κλειστή Φιλοξενία! Ναι, κλειστή φιλοξενία, χωρίς ντροπή...

Το καταπληκτικό αυτό οξύμωρο δείχνει την ποιότητα του...πανάξιου εμπνευστή του: Σίγουρα κάποιου "προικισμένου" κομματόσκυλου του ΠΑΣΟΚ ή της ΝΔ σε κάποια σκοτεινή γωνιά του Δημοσίου.

Για αιματηρές συμπλοκές μεταξύ των...φιλοξενουμένων στο Κέντρο Κλειστού Πολιτισμού Κορίνθου κάνει λόγο σήμερα ο τύπος. Οι αρμόδιες Αρχές δηλώνουν έκπληκτες γιά την πρωτοφανή έκρηξη βίας. "Άλλοι θα πληρώνανε γιά να κάνουν εδώ διακοπές, δεν μπορώ να καταλάβω γιατί συνεπλάκησαν μεταξύ τους αυτοί που έχουν τζάμπα all inclusiv" δήλωσε ο υπεύθυνος του Κλειστού  σε έναν από τους άπειρους δημοσιογράφους του "βραχόκηπου", που περνούσε τυχαία απ΄έξω.

Οι συμπλοκές σταμάτησαν μόνο με την δυναμική...φιλοξενία της Αστυνομίας, η οποία...συνέλαβε 12 φυλακισμένους και μάλλον θα τους κλείσει...πιό μέσα.


7/4/13

Γαϊδούρι ο Πάγκαλος;





Θίχτηκε σήμερα στην λίμνη της Βουλιαγμένης ο πρώην αντιπρόεδρος της κυβέρνησης ΓΑΠ, Θόδωρος Πάγκαλος, επειδή ένας πολίτης τον αποκάλεσε "γαϊδούρι".

Τι να πει τότε το γαϊδούρι;


ΑΝΑΚΑΜΨΗ; Λειτουργεί αυτό και με την στάχτη;




Σίγουρα έρχονται χειρότερα. Γιατί για να έρθουνε καλύτερα πρέπει κάτι να γίνει, δεν έρχονται από μόνα τους. Πρέπει να υπάρχει δουλειά, να υπάρχει οικονομία, να υπάρχει προοπτική, να υπάρχει τέλος πάντων κάτι. Ή βλέπετε εσείς να υπάρχει κάτι που δεν βλέπω εγώ; Ή μπορεί να αλλάξει κάποτε η κατάσταση άρδην και να ξεκωλωθούμε πάλι στην καλοπέραση όπως παλιά;

Πως; Συντρίβοντας στον αγροτικό τομέα τα...μειράκια της Ολλανδίας ; Με την περήφανή μας Αγροτιά μπροστάρα να ρίχνει τις Κάτω Χώρες στο καναβάτσο; Στέλνοντας και την Ψωροεσπάνια αδιάβαστη; Και την Ψωροϊτάλια; Και όλες τις άλλες...μισές αγροτικές ποσότητες που μας έχουν αφήσει να τρέχουμε πίσω τους με την γλώσσα έξω και να τρώμε τη σκόνη τους; Δηλαδή θα καταφέρουμε να πάρουμε μέρος στην Φόρμουλα ένα...ξυπόλυτοι; Με τους άλλους να έχουν δύο τουλάχιστον δεκαετίες (οι Ολλανδοί τέσσερεις) προβάδισμα τεχνογνωσίας (και όχι μόνο); Θα καταφέρουμε επειδή είμαστε απόγονοι του Σωκράτη και του Λεωνίδα να παράγουμε για την εγχώρια αγορά ντομάτες που θα είναι φθηνότερες των εισαγόμενων;

Ή μήπως θα ξεσκίσουμε την παγκόσμια αγορά με τα πρωτοποριακά και τεχνολογικά επαναστατικά προϊόντα της...βιομηχανίας μας;

Ή μετατρέποντας την χώρα σε παγκόσμια φορολογική, τραπεζοπιστωτική όαση, να μη προλαβαίνουμε να ανοίγουμε με τα φτυάρια δρόμο μέσα από τις ευρωστιβάδες που θα καλύπτουν τα πάντα, για να περάσουμε;

Ή μήπως ακριβώς τώρα που συρρικνώνονται τα ποσά για την Παιδεία, θα παράγουμε για πρώτη φορά μετά από 2.000 χρόνια ξανά...Επιστήμη, Τέχνη και Φιλοσοφία, να σαρώσουμε τα Νόμπελ και να πήξουμε στον παρά;

Ή λέτε να ζήσουμε όλοι από τον τουρισμό; Λίγη κρίση να χτυπήσει την Τουρκία, λίγη ακόμα "αραβική Άνοιξη" να σακατέψει τους Άραβες ανταγωνιστές μας, λίγη γρίππη των πτηνών να πέσει σε Ιταλία-Ισπανία, άντε και νότιο Γαλλία, θα βουλιάξουμε στον τουρισμό και στα ευρώ;

Ή θα εισάγουμε στο Αιγαίο ψαράκια, που μετά θα αλιεύουμε και θα εξάγουμε ύστερα σε όλον τον κόσμο, να γίνουμε η πρώτη αλιευτική δύναμη στη Μεσόγειο; (Θα εισάγουμε πρώτα γιατί δεν έχει μείνει σχεδόν τίποτα φίλοι μου)

Ρωτάμε καλέ, μην κάνετε έτσι; Τι θα παράγουμε για να ορθοποδήσουμε και πως; Τι παράγουμε τώρα που...ευημερούμε και τι θα μπορούσαμε να παράγουμε στο άμεσο μέλλον; Ή λέτε ότι δεν χρειάζεται η παραγωγή, αφού θα μας την πέσουν σε λίγο οι άραβες-και μη-επενδυτές και το πρόβλημα θα λυθεί από μόνο του;

Ντάξει, ότι θα...έρθουν οι Άραβες, σίγουρο! Αλλά πότε; Και θα ΄ρθουνε σε μας; Γιατί μιά χαρά νεοφιλελεύθερα τσακισμένες είναι και άλλες χώρες. Βουλγαρίες, Ρουμανίες και βάλε. Γιατί να έρθει ο παραλής από το Κατάρ στο Ελλαδιστάν; Επειδή σε λίγα χρόνια θα έχουμε μισθούς Βουλγαρίας; Και γιατί να μην πάει στην Βουλγαρία, που τους έχει σήμερα;

Ή λέτε να αξιοποιήσουμε τους πόρους που...διαθέτουμε, τις πρώτες ύλες που...περιμένουν εναγωνίως κάτω από τη γη και την θάλασσα να τις εκμεταλλευτούμε και να γίνουμε επιτέλους ταυτόχρονα ...Ελντοράντο και Κουβέϊτ;

Μα καλά, πόσο αγαθοί είσαστε;

Γιά να μπορέσουμε να κάνουμε ΜΙΣΗ αρχή, όχι ολόκληρη, θα πρέπει να ΥΠΑΡΧΟΥΜΕ στον χάρτη. Να είμαστε κάτι, να μας ανήκει κάτι, να φτιάχνουμε κάτι. Και γιά να γίνει αυτό πρέπει να έχουμε την δυνατότητα να ελέγχουμε οι ίδιοι την τύχη μας. Που σημαίνει, ΟΤΑΝ ΜΙΑ ΧΩΡΑ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΝΤΑΓΩΝΙΣΤΕΙ ΤΑ ΜΕΓΑΘΗΡΙΑ, τα κλείνει εκτός συνόρων. Που σημαίνει, προστατεύω την όποια παραγωγή μου και στηρίζομαι στις δυνάμεις μου. Που σημαίνει, ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΟ ΚΟΛΑΣΤΗΡΙΟ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗΣ ΕΞΑΘΛΙΩΣΗΣ, ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ.

Φτωχός αλλά ανεξάρτητος είναι καλύτερα από φτωχός και γονατισμένος. Και σε κάθε περίπτωση μία καλή αρχή. Οι παπαριές περί ανάκαμψης, περί πρωτογενούς παπαριάς, περί παπαροφωτός στην άκρη του τούνελ δεν είναι τίποτα άλλο από το γνωστό ΚΑΤΣΕ ΚΑΤΩ ΜΑΛΑΚΑ, ΝΑ ΣΕ ΣΦΑΞΩ, Ν΄ΑΓΙΑΣΕΙΣ, που μας τσαμπουνάνε οι αγάδες της Βρυξέλλας και οι θλιβεροί ανθυποαγάδες της τρικομματικής. Η λύση δεν είναι ούτε το ευρώ, ούτε η σωτηρία του ευρώ, ούτε η Ευρωζώνη ή η ΕΕ. Η λύση είναι η σωτηρία του λαού. Μιά σωτηρία που χρειάζεται αγώνες, θυσίες, χρόνο και κόπο. Το πρώτο βήμα προς αυτή την κατεύθυνση δεν μπορεί να είναι άλλο, από την έξοδο της χώρας από τον εξαθλιωτικό μηχανισμό της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πριν είναι πιά αργά...


Εμείς ρίχνουμε τις ζαριές τελικά, όχι η ζωή


εφεραν, ζαρια, συλληψεις, τυχη

Γνωστός σε όλους ο Μπάμπης. Ο Μπάμπης που ζει δίπλα μας, που περνάει τις περισσότερες φορές απαρατήρητος, που παλεύει όπως όλοι μας. Ο Μπάμπης, ο μέσος Έλληνας, το κύμα, η σιωπηρή πλειοψηφία, ο διπλανός μας. Ένας διπλανός όμως που θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν και κάποιος άλλος: Εμείς!

Τι έκανε όλα αυτά τα μαγικά χρόνια της "ευημερίας" ο Μπάμπης; Ας μη μπούμε σε λεπτομέρειες: Λίγο πολύ ότι κάνανε και οι άλλοι. Ο Μπάμπης ο δικός μου διαπίστωσε πολύ νωρίς, ότι χειριζότανε το μυστρί σαφώς καλύτερα από ότι το μολύβι και αποφάσισε να σκαρφαλώνει μιά ζωή στις σκαλωσιές. Άλλοι Μπάμπηδες προτίμησαν να γίνουν γιατροί, και τούτοι κάπου σκαρφαλώνουν μιά ολόκληρη ζωή.

Δουλειά-σπίτι, μπαλίτσα, να και κανένα ουζάκι με μεζέ στην πλατεία τις Κυριακές, η απλή ζωή που προτιμούν ως γνωστόν οι Μπάμπηδες. Κάποτε ήρθε και το αίσθημα, σας αγαπάω δεσποινίς Κατίνα και έχω σοβαρό σκοπό και "πάρτονε μωρή, καλό παιδί και εργατικό" η μαμά, αλλά δεν έπαιρνε εύκολα αποφάσεις η δεσποινίς Κατίνα, μέχρι που κατάλαβε κάποτε ότι είχε αρχίσει να...φουσκώνει, οπότε...πείστηκε αμέσως ότι ο Μπάμπης είναι ο άντρας της ζωής της και πριν προλάβει καν να στεγνώσει το πιστοποιητικό αγαμίας της, παντρεύτηκαν στον Άγιο Λουκά Πατησίων.

Η συνέχεια είναι η ζωή μας: Ένα σπιτάκι, ένα εξωχικούλι, κάτι παιδάκια, μετά κάτι σχολεία, κάτι φροντιστήρια, έξοδα, υποχρεώσεις, δουλειά, δουλειά, δουλειά. Και όσοι μπορούσαν καλύτερα, καλύτερα. Το ίδιο είναι. Τελικά είτε κάθεσαι το καλοκαίρι σπίτι σου και πας γιά μπάνιο με το πούλμαν στη Λούτσα, είτε πας τα Σαββατοκύριακα στο αυθαίρετό σου στον Μαραθώνα, ή προτιμάς την ανεμελιά των Τυροσαπουνακαίικων, τα μεγαλεία της Μυκόνου ή την χλιδή της Κοτ ντ΄ Αζύρ, μεγαλώνεις φίλε μου και οι γονείς σου γερνάνε. Είτε βάζεις κάτι στην μπάντα γιά ώρα ανάγκης, είτε όχι!

Ο Μπάμπης έβαζε. Από το υστέρημά του. Γιά τα γηρατειά, γιά να σπουδάσουν τα παιδιά  Αρχιτεκτονική στο Μιλάνο και Γεωλογία στο Γκρατς, γιά καμμιά εγχείρηση, γιά ώρα ανάγκης. Τσόνταρε και το Κατινάκι, που πήγαινε και δούλευε μετά την δουλειά και όταν γύριζε σπίτι έπρεπε να ξαναδουλέψει, γιατί ούτε το φαγητό, ούτε το πλύσιμο, ούτε η καθαριότητα γίνονται από μόνα τους, νάναι καλά η χειραφέτηση δηλαδή...

Θέατρο; Ποτέ! Σινεμά; Μιά φορά στα πέντε χρόνια! Αυτοκίνητο; Ένα φιατάκι κοντά τριάντα χρόνια, σιγά τ΄αμάξι. Ούτε τσιγάρα, ούτε πιοτά, ούτε μπουζούκια, η μετρημένη, σχεδόν ασκητική ζωή των "παιδιών των φρονίμων" δηλαδή. Ένα διακοσάρι το μήνα στην μπάντα, επί δώδεκα, επί είκοσι, συν τόσα οι τόκοι, να ένα τριαντάρι χιλιάρικα να του χαϊδεύουν κάποτε τα -γκρίζα του πλέον- μαλλιά του φίλου μας του Μπάμπη! Και επειδή, όπως είπαμε, δεν μεγαλώνουμε μόνο εμείς, αλλά και οι γονείς μας γερνάνε, ήρθε η ώρα να αναχωρήσουν και οι γονείς του Μπάμπη γιά το ταξίδι χωρίς επιστροφή.

Μέσα σε μισό χρόνο φύγανε πατέρας και μάνα, με αυτή τη σειρά. Πίσω, το πατρικό, μιά παλιά μονοκατοικία στ΄Αλώνια και ένα αμπέλι έξω από την Κερατέα. Μοναχοπαίδι ο Μπάμπης, πέρασε μετά τα σαράντα από τον συμβολαιογράφο γιά τα σχετικά. Το σπίτι γράφτηκε απ΄ευθείαν στα παιδιά, γιά το αμπέλι μπήκε αγγελία για πούλημα.

Πέρασαν κάτι χρόνια, ζόρια, προβλήματα και εκεί που ακουγόταν από το ράδιο το "ρίξε μιά ζαριά καλή και γιά μένα βρε ζωή" χτυπάει το τηλέφωνο, ο μεσίτης! Μπάμπη το και το. Φτιάχνει η Κερατέα  ένα ΒΙΟΠΑ και το αμπέλι σου είναι ακριβώς στο κέντρο και για να μη πολυλογώ με 130 χιλιάρικα το...χάνεις αμέσως! Πωπω τύχη, λέει ο Μπάμπης και λέει φυσικά αμέσως το μεγάλο ναι. Συμβόλαια, χαρτομάνι, τρεξίματα, κάποτε τελείωσε η βαβούρα και το ποσό προσγειώθηκε στον τραπεζιτικό του λογαριασμό. Ωραία πράγματα: τα κλείνεις όλα (στις 180 πηγαίνανε τώρα όλα μαζί παρακαλώ!) πρώτα γιά δυό χρονάκια με επιτόκιο φουντουκάκι μελωμένο και περιμένεις να γίνουνε διακόσια, που είναι τόσο γλυκός αριθμός και ποσότητα αιθέρια.

Όνειρα; Ρωτήστε τον Μπάμπη. Αλλά μην περιμένετε οπωσδήποτε πολιτική απάντηση. Ο Μπάμπης μπορεί να είναι τα πάντα: Και αριστερός, και δεξιός, και απολιτίκ και μονάχα Ατρόμητος Περιστερίου.
Και ακόμα να μην είναι ούτε Αθηναίος, ούτε καν Έλληνας. Ο Μπάμπης μας μπορεί να είναι τα πάντα: Ελλαδίτης, Κύπριος, Ισπανός, Πορτογάλλος, Ιρλανδός, Βούλγαρος, Ρουμάνος, Ιταλός, με λίγη φαντασία και...υπομονή ακόμα και Γερμανός.

Σημασία δεν έχει η εθνικότητα, αλλά η...οπτική. Γιατί αλλιώς δείχνουν τα 180 χιλιάρικα και αλλιώς τα μισά. Γιατί τόσα απόμειναν στον Μπάμπη της ιστορίας μας μετά το "σωτήριο κούρεμα των καταθέσεων άνω των 100.000 για να σωθούν οι τράπεζες, άρα και η χώρα, το ευρώ και όλο το σύμπαν".

Ο Μπάμπης έκανε τρία μεγάλα λάθη: Πρώτον πίστεψε, δεύτερον ανέχθηκε, τρίτον υποτάχθηκε. ΤΟΥΣ πίστεψε, ΤΟΥΣ ανέχθηκε, υποτάχθηκε σ΄ΑΥΤΟΥΣ. Όπως όλοι εμείς. Κύπριοι και Ελλαδίτες που τους αφήνουμε να μας ληστεύουνε, αντί να γίνουμε κύμα και να τους πνίξουμε.

Κύπριος και Μπάμπης το θύμα της ιστορίας μας, αλλά εσύ αναγνώστη μπορείς να βάλεις την δική ΣΟΥ εθνικότητα και το όνομά ΣΟΥ. Γιατί αυτή η ιστορία είναι, μπορεί να είναι και θα είναι σίγουρα και η δική σου ιστορία.






6/4/13

Εξεταστική Επιτροπή: Στέλλα φύγε, κρατάω μαχαίρι!






Βουλή των Ελλήνων. Όμορφος κόσμος, μαγικός, αγγελικά πλασμένος...

Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής των Ελλήνων. Όμορφος κόσμος, ηθικός, αγγελικά πλασμένος...

Στο βαθύ σκοτάδι της μνημονιακής κατοχής, ο τόπος, μα ένα εκτυφλωτικό φως, ένας προβολέας φωτίζει στην άκρη του ορίζοντα: Η Βουλή των Ελλήνων! Φως, ελπίδα, κουράγιο για όλους εμάς, παράδειγμα προς μίμηση γιά τους άλλους λαούς, η Βουλή των Ελλήνων. Των Ελλήνων παρακαλώ, όχι των άλλων! Γιατί τους ξέρουμε εμείς τους "άλλους". Αυτούς που τρώγανε βελανίδια, όταν εμείς είχαμε ήδη εφεύρει το αλανιάρικο κοτόπουλο με πατάτες στο φούρνο. Ας μην είχαν οι Γάλλοι ακόμα εφεύρει το μιλφέϊγ γιά επιδόρπιό μας.

Σε τι υπόληψη έχουν οι "άλλοι" τα Κοινοβούλιά τους; Ας πούμε οι Γερμανοί; Μα τι ερώτηση είναι αυτή; Δεν θυμόσαστε εκείνο το αμίμητο που φωνάζανε οι γερμανοί φίλαθλοι στα γήπεδα;

Νa kajak, na kajak, das Griechenland der Bundestag!

Μεταφράζω γιά τυχόν ντουβάρια στην Γερμανική: Να καεί, να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή.

(Η λέξη Kajak ακούγεται σαν...καγιάκ, ξέρετε αυτό με το κουπί, αλλά άμα το πετύχεις στεγνό και αφύλακτο και του χώσεις ένα κουβά βενζινούλα ξέρετε τι όμορφα που γίνεται στάχτη; Γι΄αυτό είναι και συνώνυμο του ρήματος καιγομέω-καιγομώ, καίω. Το Γκρηχενλαντ σημαίνει βασικά Ελλάς και όλοι...εμείς οι γερμανομαθείς δεν μπορούμε να καταλάβουμε τι σχέση έχει με τους οίκους ανοχής)

Μα που τα βρίσκω όλα αυτά ο πούστης;

Οι Έλληνες φυσικά δεν απαξίωσαν ποτέ το Κοινοβούλιό τους. Να φανταστείτε, όταν κάποτε γίνανε οι εικόνες των αγίων -λόγω υποψίας τέλος του κόσμου- σόλντ άουτ, το 2000 αν δεν απατώμαι, οι νέες νοικοκυρές έλυσαν το πρόβλημα που δημιουργήθηκε στο οικονοστάσι της κρεβατοκάμαράς τους με μιά φωτογραφία της Βουλής. Της ανάβανε το καντηλάκι, της αλλάζανε το λαδάκι, γι΄αυτό μας το ανταποδίδουν σήμερα οι εκλεγμένοι μας μικροί ήρωες, αλλάζοντάς μας συλλογικά τα λάδια.

Δυο επίπεδα παραπάνω και τουλάχιστον δύο κατηγορίες ψηλότερα από την Ελληνική Βουλή , οι Εξεταστικές Επιτροπές της Ελλ. Βουλής! Απρόσιτες κορυφές! Κάτι σαν την Μπαρτσελόνα των εξεταστικών επιτροπών. Σουπερνόβες κοινοβουλευτισμού και δικαιοσύνης. Η μάνες όλων των Επιτροπών! Παγκόσμιες ρεκορντγούμεν στη διελεύκανση σκανδάλων με το απίστευτο ποσοστό επιτυχίας των 125%!

Ναι κυρίες και κύριοι, ο Θεσμός της εν λόγω παρλαπίπας δεν ξέσκισε μόνο κάθε, Κάθε, ΚΑΘΕ σκάνδαλο, που τόλμησε να σκάσει μύτη στην από κάθε άποψη λαμπρή χώρα μας, αλλά έδωσε απαντήσεις και σε ξένα, εισαγόμενα σκάνδαλα. Όποια χώρα δεν τα καταφέρνει καλά με τα σκάνδαλα, τα εισάγει προς λύση στην Ελλάδα και μετά εμείς τους τα εξάγουμε λυμένα. Μιλάμε για πραγματική βιομηχανία εξαγωγών...

Ο Μπάμπης, το φιλαράκι μου στο καφενείο, δεν τα πιστεύει όμως αυτά. Μη τα καταπίνετε αμάσητα ρε αγαθοί, στημένα είναι όλα ρε, σας δουλεύουνε ψιλό γαζί οι πολιτικοί, είπε προχθές όταν ανοίξαμε κουβέντα για τα...κατορθώματα της φετινής Εξεταστικής. Δεν υπάρχουν σκάνδαλα στην Ελλάδα ρε πόμολα, έτσι τα λένε για να στήσουν Επιτροπή και να κονομήσουνε.

Δεν αποκλείεται. Σκάνδαλα στη χώρα μας, τς, τς, τς...

Οι λεβέντες της Χ.Α. κάτι μυρίστηκαν φαίνεται, γιατί αλλιώς δεν θα έκαναν τις προάλλες την πρόταση, να καταργηθούν οι Εξεταστικές και με τα χρήματα που θα εξοικονομηθούν, να βαφεί γαλανόλευκα η Βουλή και το Σύνταγμα. Τον Σταυρό σας! ακούστηκε να φωνάζει κάποιος από τα έδρανα του ΚΚΕ. Να'σαι καλά συναδερφε, το ξέχασα, ευχαρίστησε ο Χρυσαυγίτης που ήτανε στο βήμα, ο σταυρός στην Μητροπόλεως και Φιλελλήνων.

Υ.Γ. Πολύ λεβέντες τα παιδιά της Χ.Α.! Δεν προλαβαίνεις να πεις τρεις φορές χάιλ Χίτλερ και σου έχουν δώσει μισό λίτρο αίμα! (Μόνο για Έλληνες της περιοχής Μαλακάσας. Ή ήταν μόνο για...μαλάκες της περιοχής Ελληνικού; Τα μπερδεύω όσο περνούν τα χρόνια ρε γμτ...)

Όμορφος κόσμος και προχθές στην Εξεταστική, να μη προλαβαίνουν τ΄ αγγελούδια να...πλάθουν! Απίστευτες φάσεις! Ή απίστευτες αφασίες, το ίδιο είναι. Ένας απέραντος ανθισμένος ανοιξιάτικος κήπος. Παπαρούνες, μαργαρίτες, Βενιζέλος, Κασιδιάρης, δροσερό χορταράκι, ευωδία λεβάντας και πολύχρωμες παιχνιδιάρες πεταλούδες να κάνουν λούπινγκ από ανθό σε ανθό. Ξέχασα και τα τρία πουλάκια που καθόσαντε στον ήλιο και λιαζόσαντε...

Αβρότητες και σαβούρα βιβρ να τρώει η μάνα και στο παιδί να μη δίνει:

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Ω καλώς τον κύριο Βενιζέλο. Τι μου κάνετε κύριε Βαγγέλη μου;

ΒΕΝΙΖΈΛΟΣ: Ω, σας μερσώ οδικώς και ακτοπλοϊκώς μον αμί λε Κασιδιάρ! Τρε (κουρα) μπιέν. Υμείς, η κυρία;

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Δόξα τις στάχτες του Φύρερ, μιά χαρά κύριε Βαγγέλη μου. Βλέπω ότι γίνατε στυλάκι φίλτατε πρόεδρε, το παντελόνι σας τουλάχιστον πέντε σβάστικ...εεεεε νούμερα μικρότερο! Θα κάνετε Ζούμπα πιστεύω.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Καλέ τι Ζούμπα; Που να βρεθεί χρόνος γιά Ζούμπα; Σοσιαλισμός αγαπητέ, έχει πέσει τόσο πολύς, που δεν προλαβαίνουμε ούτε να φάμε. Σαν τον Άγιο Φανούριο έγινα.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Μα τι λέτε κύριε Βαγγέλη μου; Ίδιος ο Άλφρεντ Σπέερ στα νειάτα του είσαστε. Να σας φτύσω, να μην αβασκαθείτε;

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Καλωσύνη σας, αλλά κρατήστε το καλύτερα. Βλέπετε φάγαμε πολύ φτύσιμο τα τελευταία χρόνια και μας έχει φτάσει μέχρι τη μύτη. Να μη πνιγούμε κι΄όλας καλέ. Σας βλέπω πολύ δημοκρατιέν σήμερα κύριε Κασιδιάρη μου. Ίδιος ο Ροβεσπιέρος χωρίς περούκα θα έλεγα.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Με κολακεύετε πρόεδρε. Αν δεν με απατάει η μνήμη μου πρόκειται γιά τον στρατιωτικό διοικητή του Ντάχαου.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Όχι καλέ, ένας από τους αρχηγούς της επανάστασης ήταν ο Ροβεσπιέρος.

ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ: (πετάγεται σαν μπουμπούκος) Λουλούδια ας διαλέξουμε και ρόδα και κρίνα....

ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΕΞΕΤΑΣΤΙΚΗΣ: Σε αυτό το σημείο ας δώσουμε τα χέρια μας στους διπλανούς μας και ας ατενίσουμε με αισιοδοξία το μέλλον.

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Έτσι μπράβο, αυτή είναι Εξεταστική Επιτροπή! Όχι σαν τις άλλες που εκσφενδονίζουν οι βουλευτές ποτήρια με νερό και μικρόφωνα στους συναδέλφους τους.

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: Άντε!

ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ: Αφού σε λέω εγώ ντε!

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ: ΤΑ ΚΑΘΑΡΜΑΤΑ!

Μουσική υπόκρουση δεν είχε, αλλά όλα τα άλλα ήταν...κομπλέ. Η κυβερνητική πλειοψηφία της Εξεταστικής πάντως έκανε τα πάντα γιά να θριαμβεύσει η αλήθεια, τα παιδιά της αλήθειας, τ΄ αδέρφια, τα ξαδέρφια της και κάτι άλλοι συγγενείς μέχρι και 123ου βαθμού. Όλα γιά την αλήθεια, την δικαιοσύνη, την δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος και το κλείσιμο της τρύπας του όζοντος είπε ο Ρομπέν της Ουδετερότητας πρόεδρος της ΕΕ και μέλος της ΝΔ, Μαρκογιαννάκης.

Εντύπωση έκανε το τρυφερό τετ-α-τετ του αξιαγάπητου, υπερευγενή, μαιτρ του σαβουάρ βιβρ, εμπνευστή (σχεδόν) του πολιτεύματος της Δημοκρατίας πρόεδρου του πασόκ, Ευάγγελου Βενιζέλου με την βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Ζωή Κωνσταντοπούλου. Ο κύριος Βενιζέλος εντυπωσίασε την συμπαθή Ζωή αλλά και τους παρευρισκόμενους με μία πανέμορφη εντυπωσιακή ανθοδέσμη από ολλανδικά τριαντάφυλλα μισής χρήσεως. Ακολούθησε χειροφίλημα ως αρμόζει σε τζέντελμαν πολιτικό, ειλικρινής εναγκαλισμός (άνευ δακρύων) και απαλό προσποιητό διπλό φιλί και στα τέσσερα μάγουλα των δύο πολιτικών.

Σε γενικές γραμμές ο αγαπητός κύριος Βενιζέλος έλαμψε λεκτικά, ηθικά, πολιτικά και όλα τα άλλα εις "κα" που ακολουθούν τις πιθανές αυξομειώσεις της χοληστερίνης. Ο κύριος Κασιδιάρης επέλεξε τον δρόμο της τεστοστερόνης. Δύσκολος, αν δεν υπάρχει στύση!

Η Ζωή Κωνσταντοπούλου;

Δεν διαβάζετε πασοκικό και νεοδημοκρατικό τύπο;

Η ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ Ο ΥΠ΄ΑΡΙΘΜΟΝ ΕΝΑ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΡΑ, ΤΗΝ ΕΕ ΚΑΙ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ!



Χωρίς αμφιβολία: Αυτή η χώρα πρέπει να καταστραφεί δέκα φορές, γιά να αξίζει να την ξαναφτιάξεις απ΄την αρχή...







31/3/13

Δημοσκοπήσεις: Καλό ανέκδοτο, αλλά παλιό...





Μας φέγγει (σε λίγο)! Για τις νέες δημοσκοπήσεις ο λόγος, που ήρθαν για ακόμα μια φορά να επιβεβαιώσουν, ότι "του Νεοέλληνα ο τράχηλος όχι μόνο ζυγό, αλλά και τα μνημόνια της αρκούδας και ότι άλλο νοσηρό μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου μπορεί και υποφέρει".

Τα νούμερα μιλούν από μόνα τους: Τα ίδια περίπου νούμερα των τελευταίων εκλογών. Μα να είμαστε τόσο νούμερα!

Ακλόνητος ο Έλληνας στην μιζέρια του! Σαμαρά, Βενιζέλο, Κουβέλη και ξερό ψωμί και τα μυαλά στα κάγκελα και πάει λέγοντας. Μερικές φορές μάλιστα πάει λέγοντας μονάχα με την Τριανδρία της Τρόϊκας εσωτερικού και τα μυαλά στα κάγκελα, άνευ ξερού ψωμιού δηλαδή, γιατί δεν είναι λίγοι αυτοί που λένε το ψωμί ψωμάκι.

Και αναρωτιέσαι σαν περίεργος μπλόγκερ που είσαι: Καλά ρε γαμώτο, δεν μάθανε τίποτα αυτά τα τουμπερλέκια με όλα αυτά που τραβάνε; Και αναγκάζεσαι να απαντήσεις αρνητικά. Μπα, σιγά μη μάθανε. Έτσι εύκολα μαθαίνεις; Θέλει να βάλεις τον κώλο σου κάτω και να...διαβάσεις, η μάθηση. Φτώχεια λέγεται το ενδιαφέρον αυτό μαθηματάκι, πρωτεύον μάθημα. Ένα μάθημα που δείχνει τόσο δύσκολο, που αναγκάζει μεγάλα τμήματα της κοινωνίας μας να καταφεύγουν στην λύση του...φροντιστηρίου. Και αν το μάθημα λέγεται ΦΤΩΧΕΙΑ, το φροντιστήριο δεν μπορεί να είναι άλλο από την ΕΞΑΘΛΙΩΣΗ και ΠΕΙΝΑ.

Άντε και...διπλωματούχοι!