Η...δημοκρατική πτέρυγα της ΝΔ στα χαρακώματα: Ναι στο Αντιρατσιστικό!

Το "Αντιρατσιστικό" εξελίσσεται σε Βατερλώ του Σαμαρά!

Μετά τους...συνήθεις "ανθρωπιστές", Βενιζέλο, Κουβέλη και άλλοι επώνυμοι φιλάνθρωποι υπέρ του Αντιρατσιστικού Νομοσχέδιου!

Σύμφωνα με απόλυτα συμπεπυκν....διασωλην....διαστραβο....χαβαλετζήδικες πληροφορίες υπέρ του εν λόγω νομοσχεδίου τάσσονται και οι δύο σωματοφύλακες των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και σίγουρα διάδοχοι του Υψηλού Κομμισάριου για τους Πρόσφυγες στον ΟΗΕ, Βορίδης και Γεωργιάδης. Ο τρίτος σωματοφύλακας, αξιότιμος κύριος Μιχαλολιάκος είχε σήμερα ρεπό.

Τρέμε ξενοφοβία και ρατσισμέ!

Τι άλλο θα δούνε τα μάτια μας;

Δεν είναι βόας, δεν είναι κροταλίας...

«Η Ελλάδα ξεπερνάει τις δυσοίωνες εκτιμήσεις και τις αρνητικές αξιολογήσεις. Επιχειρεί την οικονομική σταθεροποίηση, την αντιμετώπιση της ύφεσης και την ανάκαμψη. Και μπορεί πάλι να ελπίζει. Υπάρχει αισιοδοξία, υπάρχει για πρώτη φορά μετά από χρόνια η πεποίθηση πως μπορούμε να τα καταφέρουμε» 

Ελάτε να βρούμε ποιός το είπε;

Ο Σαμαράς;

όχι

Ο Βενιζέλος;

τς

Ο Παπούλιας;

μπα

Ο Προβόπουλος;

νο

Ο Σόϊμπλε;

nein!

Ο ΣΕΒ;

γιόκ

Ο Γιωργάκης;

μα που το είδατε να λέει μαλακίες ο Γιωργάκης;

Ο Μπαρόζο;

ε όχι και ο Μπαρόζο!

Ο Πρετεντέρης;

λυπάμαι, όχι


Ο Στουρνάρας;


θα ήταν ίσως ο επικρατέστρος για ένα ΝΑΙ, αλλά κι΄εδώ ατυχήσατε φίλοι μου

(Ο Στουρνάρας φιλική προσφορά επώνυμου σχολιαστή)

Δυσκολεύεστε;

Να βοηθήσουμε λίγο;

Τώρα;

Σας...φέγγει σιγά-σιγά;

 Όχι;

Να το πάρει τότε το ποτάμι;

Μα ποιός άλλος; Ο αφανής ήρωας του ΠΑΣΟΚ!

Τι, Βενιζέλος;

Τι Βενιζέλος ρε;

Τα φάσκελα στην αρχή του ποστ ευγενική προσφορά του βραχόκηπου στους αξιότιμους ψηφοφόρους της ΔΗΜΑΡ

Να φύγει η...τρόϊκα λέει η Άννα Διαμαντοπούλου

Μαύρη μέρα για τον...σοσιαλισμό: Η Άννα Διαμαντοπούλου αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ!

Δεν την εκφράζει το ΠΑΣΟΚ όταν δεν την στέλνει στη Βουλή, λέει. Το παλιό ΠΑΣΟΚ ήταν σαφώς καλύτερο. Ακόμα και καρχαρία Παιδείας την έβγαλε!

Μάπα πράμα ο Βενιζέλος, λέει, (στο περίπου φυσικά, μπλογκ είμαστε, δεν είμαστε το Ρόϋτερ), ενώ πριν μερικούς μήνες που ήταν συνάδελφος υπουργός, ήτανε Θεός.

Το κώμα της Αλλαγής έχει "αυτή τη στιγμή πολύ μεγάλη αδυναμία επανεκκίνησης", συνέχισε η πρώην υπουργός, χωρίς να αναφερθεί ευθέως σε συγκεκριμένα πρόσωπα,  αλλά φωτογραφίζοντας σίγουρα τον νυν πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ. 

Μιά εντελώς άδικη σπόντα, γιατί δεν μπορείς να απαιτήσεις από έναν σουμοτόρι της κατηγορίας του Βενιζέλου, να κάνει τα 100 μέτρα σε χρόνο μικρότερο των δέκα λεπτών. Μην υπερβάλουμε με επανεκκινήσεις λοιπόν.

Η νέα συνταγή της Αννούλας για την ανάρρωση της "πεθαμένης" Ψωροκώσταινας είναι η ίδια με την παλιά: Ένας πολιτικός σχηματισμός που συμπεριλαμβάνει ικανή ποσότητα...Διαμαντοπούλου. Να πως κατασκευάζονται τα φάρμακα φίλοι μου...

Μόνο στην περίπτωση της δραστικής ουσίας μας τα έκανε λιγάκι αγκαούγκα η κυρία Άννα. Έτσι το αγγούρι (δηλαδή το υπόθετο, το οποίο όμως έχει τέτοιες διαστάσεις, που αν δεν ονομάσεις αυτό αγγούρι, τι θα ονομάσεις τότε αγγούρι;) πάνω στο οποίο καθόμαστε εδώ και τρία χρόνια -για θεραπευτικούς λόγους φυσκά, αν και σε πολλούς άρχισε να αρέσει κι΄όλας- που εμπεριέχει την γνωστή σωστική ουσία "τροϊκοξεσκιζόλ", θα αντικατασταθεί από ένα άλλο αγγούρι, που θα εμπεριέχει τα πάντα, εκτός από μία ουσία: Το τροϊκοξεσκιζόλ. Να πως κατασκευάζονται τα γενόσημα φίλοι μου...

Με άλλα λόγια, η Άννα ετοιμάζει κώμα! Αυτό που μας έλειπε δηλαδή. Όλα τα άλλα τα είχαμε! Άντε να γίνουμε κομπλέ. Υπομονή Ελλάδα, ψήνεται. 

Μόνο το όνομα του κώματος της κυρίας Άννας λείπει ακόμα για να δέσει το γλυκό. Παρακαλούμε τους φίλαθλους αναγνώστες όπως συνεισφέρουν στην ευγενή διαδικασία ανεύρεσης άξιου ονόματος και μάλιστα γρήγορα γιατί εκατομμύρια Έλληνες δεν μπορούν να περιμένουν άλλο.

Ο βραχόκηπος, το μπλογκ που δεν φοβήθηκε να κοντράρει ούτε τον Κώστα-Κάρολο Μίχαλο (του Μεμά), αναλαμβάνει για μια ακόμα φορά την πρωτοβουλία και εγκαινιάζει τον Μαραθώνιο εύρεσης ονόματος με τις ακόλουθες δύο προτάσεις:

1. ΔΕ.ΜΑ.ΧΕ.ΡΕ.ΑΝ (Καμμία σχέση με το γνωστό...κόμμα του Τζιμάκου Πανούση προς τιμήν του Γ.Νταλάρα)

2. ΔΕ.ΜΑ.ΧΕ.ΡΕ.ΑΝ εξωτερικού

Παρακαλώ τους ευσεβείς αναγνώστες όπως πάρουνε μέρος στον διαγωνισμό. 

(Ο νικητής δεν θα πάρει τίποτα, αλλά καλύτερα από τους άλλους που θα πάρουν απ΄ τα τρία το μακρύτερο. Βοήθειά μας)

..."Μετοίκησε" γιά στερνή φορά ο Ζωρζ Μουστακί...

Λίγο Γάλλος, λίγο Ιταλός, λίγο Αιγύπτιος, λίγο Έλληνας, λίγο Εβραίος, πολύ άνθρωπος.
Μιά διαδρομή ανά την Μεσόγειο με βάρκα την κιθάρα και τελικό προορισμό το λιμάνι της καρδιάς μας.

Σαν σύννεφο από τον καιρό, μονάχο μεσ΄τον ουρανό πήρε παιδί τους δρόμους...

Όπως όλοι εμείς, παιδιά της Διασποράς...

Εγώ ο τρελλός, ο Τέο ο "παράξενος", η "ντίβα" το Κατερινάκι, η Ευτερπίτσα η "ιδιότροπη",  το Μαράκι το γλυκό, όλοι αυτοί οι αμέτρητοι που περπάτησαν όλη τη γη μ΄ ένα τραγούδι στην καρδιά και μπόλικη βροχή στους ώμους...

Τραγούδησε τη ζωή μας προτού καν γεννηθούμε.

Με νότες βουτηγμένες στην γαλήνη ενός ηλιοβασιλέματος.

Μετοίκησε για στερνή φορά ο μεγάλος Ζωρζ Μουστακί.

Όχι, αυτή τη φορά δεν θα έρθει σαν πουλί απ΄ το Νοτιά να μας ξαναχτυπήσει την πόρτα....

Δεν χρειάζεται εξ άλλου: Είναι και θα είναι πάντα μέσα μας.

Απίστευτο και όμως αληθινό: 4χρονο κοριτσάκι έπεσε από τον 4ο όροφο και δεν έπαθε τίποτα! Τς τς τς τς

Δεν υπάρχει φωτό από την σωτηρία της μικρής κοπέλας, γι΄αυτό βάλαμε τιμής ένεκεν αυτήνενα εδώ

Φοβερό περιστατικό χθες στην Λάρισα, γράφει η τοπική εφημερίδα "Ελευθερία". Ένα κοριτσάκι 4 ετών έπεσε από τον 4ο όροφο μιάς πολυκατοικίας (και οι 4 υπουργοί της τρικομματικής - που θα ήτανε σίγουρα 4κομματική αν δεν είχε...ατυχήσει ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφύρερ, Βορίδη, Γεωργιάδη, συγνώμη μόνο του Καρατέτοιου, γιατί οι δύο τελευταίοι ξυπνήσανε την επόμενη των εκλογών, δημοκράτες, νεοδημοκράτες για την ακρίβεια, τέτοια καΐλα- που στέκονταν αμέριμνοι από κάτω, δεν πρόλαβαν να μετρήσουν ούτε μέχρι το 4 και καθώς το κοριτσάκι δεν αστειευόταν αλλά ήταν και στρουμπουλούλι, ίσαμε 40αράντα κιλά, φτου του να μη αβασκαθεί, απεχώρησαν από ετούτονα τον έριμο και άδικο ντουνιά μέσα σε 4 δευτερόλεπτα. Δυστυχώς η εντός εισαγωγικών εκδοχή μόνο όνειρο απατηλό) και δεν έπαθε τίποτα.

Όχι, την πίπτουσα μικρά δεν υποδέχθηκαν κάτω 4 τυχαίοι περαστικοί νεαροί, αλλά μόνο δύο. Εις εξ αυτών κατάφερε μάλιστα να την μποκάρει σταθερά, διατηρώντας έτσι για μιά ακόμα φορά την εστία του.....εεεε, δηλαδή την έπιασε και την έσωσε. Η εφημερίδα αναφέρει και κάτι περί "πέσε καλέ, μη φοβάσαι, θα σε πιάκουμε εμείς, είμαστε μάνες στις διασώσεις", και κάτι περί καλώδια της ΔΕΗ και περί δέντρου, και κάτι περί κορασίδας που έπεσε μεν, αλλά νάναι καλά τα καλώδια της ΔΕΗ που γαντζώθηκε απάνω τους και μετά έπεσε πάνω στα κλαδιά ενός δέντρου, αλλά δεν μαρτυράμε άλλα, να πάτε να τα διαβάσετε στην Ελευθερία.

Δε λέμε, χαρμόσυνο γεγονός η σωτηρία του κοριτσάκι (ή πάει κοριτσακιού στην γενική;), αλλά όχι και καταπληκτικό γεγονός. Καταπληκτικό είναι το γεγονός που μας βρήκε όλους μας απροετοίμαστους και μας έριξε μετά στα 4: Η διάσωση της χώρας από τις 4 κυβερνήσεις που έτυχαν να είναι από κάτω από την πολυκατοικία όταν εμείς πέφταμε. Και γαμώ τις σωτηρίες! Πρώτα μας έδωσαν μία κλωτσιά να γκρεμοτσακιστούμε από τον 2010ο όροφο, και μετά πρόλαβαν να κατεβούνε κάτω πριν μπιστήξουμε με το κεφάλι μας στην άσφαρτο και να μας...σώσουνε. Και επειδή δεν δούλευε πάλι το ασανσέρ, κατέβηκαν από τη σκάλα με τα πόδια!

Όχι παίζουμε!


ΥΓ: 4 κυβερνήσεις: Του ΓΑΠ, του Παπατράπεζα, του Ξεσαμάρωτου. Λείπει μία! Φτου!

Ο Αλή Μπαμπάς και το δημοκρατικό τόξο (άνευ Αλή Μπαμπά)

Δεν μας έφτανε που...είχαμε Δημοκρατία, μας προέκυψε και (δημοκρατικό) Τόξο!

Γουστάρω!

Γιατί δε λέω, καλή η Δημοκρατία, αλλά πολύ ανιερή (ή ανιαρή...ή λέτε και τα δύο;) έτσι σκέτη ρε παιδιά. Ενώ αν της βάλεις και λίγο Τόξο, παίρνει εκείνη την περίεργη λαμπερή...τοξική απόχρωση που έχει η "θκιά μας" Δημοκρατία, που γοητεύει από Πανελλήνιο μέχρι Πανευρωπαϊκό και βάλε.

Το Τόξο (ιδιαίτερα αν είναι...δημοκρατικό) έχει άλλη γλύκα. Να, όπως τότε που έβγαζε το καραδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ -υπό τον καραδημοκράτη υπουργό Δικαιοσύνης Βαγγέλα Βενιζέλο περικαλώ-...εμπριμέ ψηφοδέλτια γιά την εκλογή Προέδρου της απαυτής, πως την είπαμε; Α, Δημοκρατίας.

Γιατί, αν δεν υπήρχε το δημοκρατικό τόξο λέτε να είχαμε έναν ένοχο, ΕΝΑΝ λέω, ΕΝΑΝΕ, για κάποιο από τα αμέτρητα σκάνδαλα των περασμένων δεκαετιών; Όχι για να δείτε τι δουλειά κάνουνε τα τόξα, όταν είναι δημοκρατικά.

Αλλά πάντα υπάρχουν ορισμένες απορίες. Δεν λέω ότι δεν τον χάφτουμε τον κουβά με τον στόκο περί δημοκρατικού τόξου, ποσώς, αλλά να μην ταπώνουμε τις απορίες μας καθώς πάνε απονήρευτες στο λέϊ απ. 

Δελαδής...

Τι κατηγορίας δημοκρατικό τόξο ήτανε η Νέα Δημοκρατία πριν ενταχθούν εις τας δενάμεις της αι γνωσταί δεμοκρατικαί τοξοβόλαι κέριοι κέριοι Βορίδης και Άδωνις Γεωργιάδης;

Δημιοκρατικό Τόξον κατηγορίας φτερού;

Δημιοκρατικό Τόξον κατηγορίας Τσάμπιον Λήγκ με δώδεκα μαύρες ζώνες και σαρανταπέντε νταν στην καθησιά της;  

Ευτυχώς που υπάρχει και η ΔΗΜΑΡ του Φωτάκη-ναι σε όλα τα βέλη, αρκεί να έχουν σαν αποδέκτη τον γνωστό μέγα ΜΑΛΑΚΑ, για να μην τον πούμε Λαό και δυσφημίσουμε την λέξη- Κουβέλη, που σώζει την παρτίδα της δημοκρατικής τοξοβολίας τραβώντας δεξιά και δεξιά (αριστερά είναι άγνωστη κατεύθυνση) ένα κάρο κόκκινες γραμμές...

Και για να μην αδικήσουμε κανέναν σκοπευτή, θα πρέπει να αποδώσουμε τα δημοκρατικά όσο και τοξοβολικά εύσημα στις κυβερνήσεις Παπαπαπάρα, Παπαδήμιου και στην (τρι)παπατζήδικη που ζούμε καληώρα τώρα, οι οποίες κατάφεραν με την (α)φιλότιμη συμβολή του προέδρου Τοξοβολίας Της Δημοκρατίας, Παπούλια, να φλομώσουν την κοινωνία στο βέλος και μάλιστα εν πασάντ: Μέσω καταιγισμού προεδρικών διαταγμάτων παρακάμπτωντας 100% την Βουλή. Όχι, για να δείτε τι μπορεί να προσφέρει το τόξο όταν είναι δημοκρατικό.

Εδώ θα εγκαταλείψουμε την σκοποβολή, όσο δημοκρατική και νάναι και θα κλείσουμε με έναν ελαφρώς...αφοδευτικό χεραιτισμό:

Δεν μας χέζετε λέω γω ρε λαμόγια;

Πανελλαδικές: Ένα τραγούδι για τα παιδιά της κρίσης

Δεν πρόλαβαν να "αμαρτήσουν". Δεν είχαν τον καιρό να φταίξουν σε τίποτα. Το μοναδικό τους "λάθος", ότι είναι παιδιά των γονιών τους. Παιδιά μας! Τα παιδιά της κρίσης, οι πραγματικοί χαμένοι της υπόθεσης. 

Η γενιά της νεοφιλελεύθερης θηριωδίας, η γενιά της ελπίδας. Καταδικασμένη να ξεκινήσει την ζωή της στην αρχή της μεγάλης ανηφόρας με έναν γιγαντιαίο, ασήκωτο βράχο στην πλάτη της. Έναν βράχο-κληρονομιά από μιά κοινωνία που έμαθε να λειτουργεί αντλώντας ενέργεια από τον άκρατο εγωισμό της και να αναπαράγει εαυτόν γράφοντας τα πάντα στα παλιά της τα υποδήματα. (Να μην την αδικούμε: Θα τα έγραφε σίγουρα και στ΄αρχίδια της. Αν είχε).

Τα παιδιά των Πανελλαδικών δεν καλούνται μόνο να ξεπεράσουν τον αναχρονιστικό σκόπελο των εισαγωγικών εξετάσεων, αλλά καλούνται να δώσουν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που ταλανίζουν την κοινωνία μας, να προτείνουν λύσεις, να σώσουν εαυτόν αλλά και όλους τους υπόλοιπους. Γιατί μόνο αυτά τα παιδιά μπορεί να το καταφέρουν. Εμείς οι "μεγάλοι" δείξαμε καταπληκτική ικανότητα στην ανέγερση της Νεοελληνικής Παράγκας της Μεταπολίτευσης, τρομερό ταλέντο στην...τέχνη κάθε εκτροχιασμού, αλλά αποδειχθήκαμε ιδιαίτερα λίγοι στον τομέα της...Ελπίδας.

Τα παιδιά των Πανελλαδικών, τα παιδιά μας, αυτά που ρίξαμε εμείς με τόση στοργή στην φωτιά για να βγάλουνε (και) για λογαριασμό μας τα κάστανα από τα κάρβουνα, καλούνται να μάθουν από το φαύλο παρελθόν, να βγάλουν τα σωστά συμπεράσματα, να μας δώσουν άφεση αμαρτιών, να ξεχάσουν και κατόπιν να οικοδομήσουν με τα χέρια τους τον κόσμο που κάποτε εμείς οι ίδιοι ονειρευόμαστε.

Αυτά τα παιδιά είναι η μοναδική μας ελπίδα! Ναι φίλε. 

Εμείς; Ξέχασέ μας εμάς. Ξέχασέ μας, όχι γιατί δεν αξίζει να ασχολείσαι μ΄εμάς, αλλά απλά γιατί δεν υπάρχουμε καν, γιατί έχουμε σβήσει προ πολλού από τον χάρτη. Εμείς έχουμε πεθάνει από καιρό, ας μην αποφασίζουμε να το πάρουμε απόφαση και προσποιούμαστε ότι ακόμα ανασαίνουμε. Ανύπαρκτες οι ανάσες μας, ούτε φυλλαράκι δεν κουνιέται απ΄αυτές!

Καλή σας επιτυχία παιδιά. Και συγνώμη για όλα. Συγνώμη γιά τα μεγάλα ψέμματα, τα μεγάλα δήθεν, την μεγάλη φάτα μοργκάνα. 

Καλή σας επιτυχία παιδιά. Και όταν προσπεράσετε το εμπόδιο των Πανελλαδικών, προσπεράστε και το επόμενο, το πιό ψηλό εμπόδιο: Εμάς! Εμάς και ότι εμείς συμβολίζουμε. Μόνο αν τα καταφέρετε εδώ, θα μπορείτε να πάρετε θέση στην γραμμή της εκκίνησης, τότε μόνο θα είστε σε θέση να κάνετε μιά νέα αρχή.

Μαύρο παρόν, σκοτεινό μέλλον, ελπίδα...

Δεν υπάρχουν τούνελ. Και αφού δεν υπάρχουν τούνελ, δεν μπορεί να έχουν ούτε τέλος, ούτε αρχή. Μην περιμένετε λοιπόν στοϊκά όπως εμείς να εμφανιστεί κάποιο φως στην άλλη άκρη τους. Η ελπίδα είναι ότι φτιάξετε εσείς. Ελπίδα είναι ότι φτιάξετε με τα χέρια σας. Ελπίδα είναι η μελωδία που θα γράψετε και θα παίξετε με τα χέρια σας. Μόνο τότε θα ανάψει κάποιο φως. 

Όλα τα φώτα!