28/6/13

Κριστίν Λαγκάρντ: Παιδαράς ο Σαμαράς αλλά...



Μπορεί να είναι σαν παστός, σταφιδιασμένος ξιφίας, αλλά ερωτιάρα όπως η συμπατριώτισά της, Μπριζίτ Μπαρντώ, πριν τα βροντήξει όλα γιά χάρη της πολικής φώκιας, τρομάρα να της έρθει. Όχι της φώκιας. Ο πρώην Γάλλος Πρόεδρος, Νικολά Σαρκοζύ, είδε κι΄έπαθε να γλυτώσει από το πάθος της, όπως αποκάλυψε πριν λίγες ημέρες δημοσίευμα του γαλλικού τύπου, με δημοσίευση επιστολής της προς αυτόν. Θαυμάστε απόσπασμα (στο περίπου):

....Μάτια μου, κοντέ! Κρέμμομαι πάνω σου και κάνω ότι μου πεις. Χαλί γίνομαι να με πατήσεις, αρκεί να με πατήσεις. Το καμουτσίκι είναι πίσω από την πόρτα, πάρτο, μη διστάζεις. Συγγνώμη που δεν μπορώ να στέκομαι τόσο καλά στα τέσσερα, ο καθένας στήνεται όσο καλά μπορεί. Χρησιμοποίησε το κορμί μου κατά το προεδρευούν, όσο θέλεις και όποτε θέλεις. Ξέρω ότι φατσικώς δεν κάνω μπίνγκο, αλλά από πίστη και αφοσίωση σκίζω. (Μπορεί να είπε και το ακόλουθο, αλλά δεν είμαστε σίγουροι: Στην ανάγκη υπάρχει και μιά μεγάλη πετσέτα στο μπάνιο). Αν με χρησιμοποιήσεις, πες μου πως να σου κάνω μμμμ, γιατί τυγχάνω ολίγον τι πρωτάρα και δεν σκαμπάζω από τέτοια διεθνοταμιευτικά. Οδήγησέ με στην λύτρωση, γιατί χωρίς οδηγό είμαι αναποτελεσματική και δεν φτάνω ποτέ μόνη μου. Σε χεραιτώ με απεριόριστο θαυμασμό, τσολιά μου εσύ....

 Ο πρώην Γάλλος πρόεδρος την πήδηξε την τελευταία στιγμή. (Δηλαδή ΔΕΝ την πήδηξε, γιά όλους που γνωρίζουν από κλασσικό αθλητισμό και κατέχουν το περί αλμάτων θέμα). Τον έσωσε η Κάρλα Μπρούνι, που περνούσε τυχαία απ΄έξω, είδε φως και μπήκε. Η περήφανη νεοφιλελευθερού δεν το έβαλε κάτω και όταν κατέρρευσε ο γίγαντας του...ενόργανου άλματος, Ντομινίκ Στρώσε κι΄έρχομαι Καν, άδραξε την ευκαιρία, αναρριχήθηκε στην κορυφή του ΔΝΤ και την πέφτει τώρα ανοιχτά στον Σαμαρά!

Δεν γνωρίζουμε πόσο καιρό τον πολιορκεί, ή τέλος πάντων από πότε είναι...λίαν δίπλα οι άνθρωποι, αυτό που γνωρίζουμε είναι ότι υπάρχουν ορισμένες δυσκολίες στο λεπτό θέμα της...διάρκειας. Το είπε σήμερα στας τιβάς η αξιοάτιμη προεδρίνα του ΔΝΤ:

....ελπίζω να κρατήσει γερά και να αντέξει ο Σαμαράς....

Τι λέμε εδώ;

Εγώ τάχω χαμένα! Νόμιζα ότι άλλοι ήταν στημένοι στα τέσσερα και ότι ήταν "διαφορετικός" ο ρόλος του ΔΝΤ.  Λάθος λοιπόν. Δεν είμαστε εμείς. Γιατί εμείς και κρατάμε γερά και αντέχουμε. Όχι παίζουμε!


Άρωμα βόθρου τα αποτελέσματα των εκλογών της ΔΟΕ




Με όποιον δάσκαλο θα κάτσεις, τέτοια γράμματα θα μάθεις.

Υποκλίνομαι στον άγνωστο που σκάρωσε αυτή τη σοφή παροιμία. Και μη μου πείτε ότι δεν την σκάρωσε κάποιος συγκεκριμένος, αλλά γενικά και αόριστα ο λαός, γιατί οι λαοί σκαρώνουν συνήθως πολύ πιό πεζά και ανόητα πράγματα, όπως το πολιτικό χάλι εξουσίας στη χώρα μας πχ, και σπάνια -πολύ σπάνια- σοφές παροιμίες.

Εντάξει, εμείς καθήσαμε με τους δασκάλους που καθήσαμε, τα μάθαμε τα όποια γραμματάκια μας. Τι γράμματα ήταν αυτά; Μα αυτά που μας "βοήθησαν" να φτάσουμε σαν λαός εδώ που φτάσαμε. Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο. Εντάξει, είπαμε, εμείς τα φάγαμε τα ψωμιά της μόρφωσής μας, αλλά τι γίνεται με τα παιδάκια μας; Είμαστε τόσο ενθουσιασμένοι με την ποιότητα του εκπαιδευτικού μας συστήματος, την επιστημονική κατάρτηση και το ήθος των εκπαιδευτικών ούτως ώστε να τους εμπιστευτούμε και τα παιδιά μας;

Μιά μικρή απάντηση μας δίνουν οι ίδιοι οι δάσκαλοι στις εκλογές της ΔΟΕ (Διδασκαλική Ομοσπονδία Ελλάδος).

...Πρώτη δύναμη η προσκείμενη στην ΝΔ, ΔΑΚΕ με 26,85%

...Δεύτερη δύναμη η προσκείμενη στο ΠΑΣΟΚ, ΠΑΣΚ με 21,19%

Χρειάζεται ανάλυση; Οι...καλλιτέχνες που ζωγράφιζαν -γιά την μεταθεσούλα ρε γαμώτο, και για την αποσπασούλα ρε ξαναγαμώτο- επί τέσσερεις δεκαετίες δικομματισμό, το χαβά τους! Ούτε το χάλι της εξουσίας, ούτε η εξαθλίωση της κοινωνίας, ούτε ακόμα η μείωση των ίδιων των αποδοχών τους κατά περίπου 40% ήταν αρκετή γιά να ανοίξουν τα γκαβά τους και να δουν.

Η ακρίδα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ καλά κρατιέται στις διδασκαλικές τάξεις, οι γονείς μπορούν να κοιμούνται ήσυχοι. Ήσυχοι που οι δάσκαλοι έμαθαν από το πάθημα του λαού και άρχισαν σαν σκεπτόμενοι άνθρωποι να ενεργούν ανάλογα. Ήσυχοι που γίνεται επιτέλους μια νέα αρχή, μακριά από τις αρρωστημένες καταστάσεις του παρελθόντος.

Το μήνυμα των λεχριτών που ψήφισαν ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚ είναι πεντακάθαρο:

Γονιέ, άνεργε πατέρα, μητέρα που ξενοπλένεις όπου βρεις -όταν βρεις- να γεμίσεις μισή σακούλα τρόφιμα από το LIDL ή από τα τελευταία της λαϊκής, μη σου λιποθυμίσει το παιδί σου από πείνα στο σχολείο, καταλαβαίνουμε την δυσχερή σας θέση, εύκολα μάλιστα. Όπως καταλαβαίνουμε και τα παιδάκια της ανέχειας, αυτά με τις ξαφνικές ζαλάδες, το ίδιο εύκολα, αφού βρισκόμαστε δίπλα τους στις τάξεις και το βλέπουμε με τα ίδια μας τα μάτια. Αλλά ακόμα πιό εύκολα, με χαρακτηριστική ευκολία σας γράφουμε όλους εσάς, γονείς της φτώχιας, παιδιά της πείνας, για το συμφέρον μας στ΄αρχίδια μας. Μπάστα!

Ούτε ντροπή, ούτε τσίπα οι λαθρεπιβάτες του δικομματισμού. Αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά, έπεται αξιολόγηση σε λίγο! Να δούμε τι θα ψηφίσουν τα λαμόγια την επόμενη φορά, όταν θα βρίσκονται πλέον στον δρόμο...

27/6/13

Μετρημένες οι μέρες της μούργας




Το κάστρο έχει πέσει προ πολλού. Η αντίστροφη μέτρηση έχει αρχίσει. Μπορεί να μην το έχουμε ακόμα συνειδητοποιήσει, μπορεί να έχουμε χάσει μέσα στον χαλασμό και τα συντρίμια τον προσανατολισμό μας και να είμαστε απασχολημένοι με την επούλωση των πληγών μας, αλλά στο αντίπαλο στρατόπεδο ηχούν ήδη οι σάλπιγγες της υποχώρησης. Της άτακτης υποχώρησης. Οι μέρες τους είναι μετρημένες.

Ο συνασπισμός των υπολειμμάτων των κομμάτων της καταστροφής μπορεί να διαθέτει μιά μικρή κοινοβουλευτική πλειοψηφία και να ελέγχει ένα μέρος της κοινής γνώμης μέσω των ΜΜΕ της διαπλοκής, αλλά οι μέρες τους είναι μετρημένες.

Οι φυλλάδες και τα κανάλια της διαπλοκής επιδίδονται σε μιά τελευταία απέλπιδα όσο και λυσσαλέα προσπάθεια διαστρεύλωσης της αλήθειας και στήριξης του βόθρου, αλλά παρόλα αυτά, οι μέρες του καθεστώτος που συμβολίζουν τα κόμματα της συγκυβέρνησης είναι μετρημένες.

Η συμπόρευση της Δεξιάς του Βενιζέλου με την Ακροδεξιά του Σαμαρά είναι το κύκνειο άσμα του δικομματισμού. Το σημερινό αποδεκατισμένο και παρηκμασμένο  ΠΑΣΟΚ του Βενιζέλου και τα θλιβερά ακροδεξιά απομεινάρια της πάλαι ποτέ κραταιάς ΝΔ του Σαμαρά δεν εμπνέουν πιά ούτε φόβο, ούτε δέος. Οι τελευταίες θλιβερές εφεδρείες του παλιού παντοδύναμου πολιτικού γίγαντα είναι, και οι μέρες τους είναι μετρημένες.

Το πολιτικό όχημα που μετέφερε τους Ύστατους της κοινωνίας μας από τον Παράδεισο της Μεταπολίτευσης στα Τάρταρα της μνημονιακής Κόλασης, κλάταρε. Οι γελοίες δεξιές ρεζέρβες τύπου Άδωνι Γεωργιάδη δεν ξεγελούν κανένα: Χοροπηδάει προς τον όλεθρο το όχημα της συγκυβέρνησης, το όμορφο και άνετο ταξιδάκι αναψυχής έφτασε στο τέλος του.

Ούτε Τιτάνες, ούτε Ημίθεοι, ούτε καν απλά Δυνατοί βρίσκονται πλέον απέναντι από την κοινωνία μας. Ούτε καν Καραμανλήδες και Παπανδρέοι! Ο λαός είναι αντιμέτωπος μόνο με τον φόβο του. Απέναντί του μόνο θλιβερές σκιές, ζωντανοί νεκροί, ότι απόμεινε από την πρώην πανίσχυρη συμμορία: Κατακάθια!




                                                                                                                                                                               

Περί συμμετοχής σε κυβερνήσεις Αριστεράς και άλλα χρήσιμα κουΐζ



Πιάνεις τρεις αρουραίους στην κουζίνα σου; Τι κάνεις; Με ή χωρίς ερωτηματικό

Αφήνουμε τα ιδεολογικά τραπεζομάντηλα και πιάνουμε το τραπέζι. Με άλλα λόγια, διευρύνουμε γιά μία και μοναδική φορά την "γνώριμή" μας "ειδική" λογική και μάλιστα με τέτοιο τρόπο, που να προσεγγίζει λιγουλάκι αυτό που οι κοινοί θνητοί ονομάζουν "κοινή λογική". Γιατί το κάνουμε; Έτσι, για να...αρτηθούμε επιτέλους με αυτό που είναι δήθεν η μητέρα όλων των κακών: Η άλλη γνώμη. Άλλοι κίνδυνοι εκτός του συνήθη ύποπτου "οπορτουνισμού¨, δεν ενεδρεύουν. Πάμε και θα δείτε, ότι δεν θα πάθει κανένας μας τίποτα.

Ερώτηση: Πότε πρέπει να νοιώσει ένας κακοποιός την τσιμπίδα της Δικαιοσύνης; Οποιοσδήποτε κακοποιός, από τον Δράκο του Σέϊχ Σου μέχρι εκείνο το κάθαρμα που γρατζούνησε με το αμάξι του την Μπε Εμ Βε μας λίγο στο φτερό.

Απαντήσεις;

α) Ποτέ. Γιατί να ξοδεύει η Πολιτεία τζάμπα χρήμα και ενέργεια, αφού θα πεθάνουν κάποτε  έτσι κι΄αλλιώς οι κουφάλες;

β) Σε ένα έως Χ τέρμινα. Όποτε μας κάτσει και έχουμε καιρό δηλαδή. Μπορούμε να στήσουμε λαχειοφόρο αγορά ή Μπίνγκο με τις δίκες, να τραβάμε κλήρο δηλαδή και όποιος πέσει, δικάζεται.

γ) Όταν έρθει επιτέλους η Λαϊκή Εξουσία και βγούμε από Ευρωπαϊκή Ένωση και ΝΑΤΟ. Κάθε προσπάθεια πριν, είναι μόνο διαχείρηση της Δικαιοσύνης.

δ) Όταν μας συμφέρει. Πχ, όταν λέει ο νόμος "ου βλαστημήσεις ρε κόπανε" και εσύ στολίσεις τον γείτωνα επειδή έβαλε στην μία το βράδυ και άκουγε Νταλάρα, να σε τραβολογάνε στις Γάδες και στις Αγροτικές; Μη λέμε τώρα ότι θέμε. Είναι μία μετά τα μεσάνυχτα και είσαι στο τσακίρ κέφι κύριε πολίτα; Βάλε Μητροπάνο!

ε) Ατάκα κι΄επιτόπου.

ζ) Μετά θάνατον. Σε περίπτωση αθώωσης, στήνουμε του αθώου άγαλμα. Σε περίπτωση καταδικαστικής απόφασης, δεν του στήνουμε.

η) Όσο ζει ο κατηγορούμενος. Ο τελευταίος δεσμεύεται μέχρι την εκδίκαση της υπόθεσής του να μείνει εν ζωή.  Πεθαίνει πριν, τυχαία ή κατόπιν δόλου του ιδίου, θα έχει τραβήγματα με τον νόμο ο πούστης!

θ) Μέσα σε ένα λογικό χρονικό διάστημα, από μία ώρα έως έναν χρόνο, ανάλογα με την περίπτωση. Δεν θα πας δηλαδή στην Σιωπή των Αμνών μετά από δύο χρόνια για να ζητήσεις την βοήθεια του κυρίου Hannibal Lecter για να πιάσεις τον μακελάρη Μπάφαλο Μπιλ, αλλά αμέσως όσο είναι φρέσκια η Clarice Starling. Ούτε θα κάνεις μπλόκο με ΜΑΤ, ΔΙΑΣ, Αύρες και ελικόπτερα σε ολόκληρο το Μαρούσι επειδή είπε ο περιπτεράς στην Μελισσίων σε δύο πιτσιρικάδες "το σταυρό σας κωλόπαιδα, αφήστε την τσόντα κάτω".

ι) Όταν αποφασίσει η Δικαιοσύνη. Έχουμε απόλυτη όσο και τυφλή εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη, ιδιαίτερα στις Προανακριτικές και τις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής, θα κάνουν σίγουρα το καθήκον τους.

Έχουμε απόλυτη όσο και τυφλή εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη, ιδιαίτερα στις Προανακριτικές και τις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής, θα κάνουν σίγουρα το καθήκον τους.

Έχουμε απόλυτη όσο και τυφλή εμπιστοσύνη στην ελληνική Δικαιοσύνη, ιδιαίτερα στις Προανακριτικές και τις Εξεταστικές Επιτροπές της Βουλής, θα κάνουν σίγουρα το καθήκον τους.

(Παρακαλώ επαναλάβετε τουλάστιχον άλλες 65 φορές την απάντηση ι) μέχρι να βεβαιωθείτε ότι την πιστέψατε).

Για να μη με βάλετε τώρα μπροστά "τι αντωνυμίες μας ψιχαλίζεις ωρέ βραχόκηπε;", βάζουμε ένα παραδειγματάκι από την πραγματική ζωή.

Ερώτηση: Πότε θα λογοδοτήσουν γιά τα διάφορα σκάνδαλα ενώπιον της Δικαιοσύνης τα Σόδομα και Γόμορα της ελληνικής πολιτικής, ΠΑΣΟΚ και ΝΔ;

α); β); γ); δ); ε); ζ); η); θ); ι);

Λύνει ο καθένας σας μόνος του, χωρίς να κοιτάζει τι γράφει ο διπλανός του.



ΜΙΚΡΑ ΒΟΗΘΗΜΑΤΑ

1) Αν δεν σας καλύπτουν οι απαντήσεις α) έως ι), φτιάξτε μιά δική σας

2) Χθες προσπάθησε η Αντιπολίτευση να ξανακαλέσει τον Βενιζέλο στην Προανακριτική. Η πρόταση απορρίφθηκε από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ και ΔΗΜ.ΑΡ.

3) Όσο υπάρχει κοινοβουλευτική πλειοψηφία της μούργας ΝΔ και ΠΑΣΟΚ οι πιθανότητες να λογοδοτήσει η μούργα είναι .....(σκέψου και συμπλήρωσε μετά το κενό, θα σε βοηθήσει)



ΜΙΚΡΟ ΑΣΧΕΤΟ ΚΟΥΙΖ

Ίσως και καθόλου άσχετο

Οι μικροί ήρωες της ΔΗΜ.ΑΡ αποφάσισαν (όπως και τα κόμματα των "καθαρών χεριών¨ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ) ότι η λευκή περιστερά της ελληνικής πολιτικής, αντιπρόεδρος του σωστικού συνεργείου "η Δικομματική", Βενιζέλος, πρέπει να προστατευτεί από τυχόν ζόρικες ερωτήσεις της αντιπολίτευσης. Για την υπηρεσία που προσέφεραν στην Δικαιοσύνη και γενικά στον λαό της Ελλάδας το κόμμα τους μετονομάζεται τιμής ένεκεν σε...

ΔΗΜ.ΑΡΧ

ΕΡΩΤΗΣΗ: Τι σημαίνει αυτό;

Μικρό βοήθημα: Καμμία σχέση με την τοπική αυτοδιοίκηση.


ΥΓ: Αναγνώστες βλάσφημοι, με νοσηρή φαντασία και αχαλίνωτα πάθη, των οποίων ονους πάει στο ΔΗΜΑΡΧίδια, τι να πω; Σα δεν ντρέπονται λέω γω...


25/6/13

Ήρθε ο Άδωνις. Καλώς τον....γιατρό!






Η μάνα του ήταν σίγουρα περήφανη για τον γιόκα της:

Αχ, ημένα ου γιόσμ, η Άδουνις, πλάει μεν πιριουθκά κι βιβλία, αλλά είνι κι΄ ιστουρκός τ΄  μανάριμ.

Πως να μην είναι περήφανη η μάμα, όταν το βλαστάρι της καταφέρνει να γίνει και σταρ της τηλεόρασης και μέλος του καλλιτεχνικού ανσάμπλ που ακούει στο όνομα ΛΑΟΣ;

Αυτά τα ωραία γίνονται στον όμορφο τόπο μας και όποιος έχει βαρεθεί να κλαίει με τα χάλια μας, καλείται να πέσει κάτω από τα γέλια. Γιατί μάλλον για γέλια είναι, δεν πρέπει να την παίρνουμε τόσο σοβαρά την παλιοζωή. Έχει πλάκα, ναι. Έχει πλάκα, όπως στις παλιές ασπρόμαυρες του Βέγγου. Ή καλύτερα του Ρίζου. Εκεί που ο Πινέζας, ο Τίποτας, ο ένα και τσόντα, ο ολίγη από καθόλου, ο Σαμψών τσέπης, αυτός που για να σφουγγαρίσει βάζει σκαμνάκι, γίνεται -ανάλογα με τα...βίτσια του σεναρίου- Ταρζάν, Κύκλωπας, Τζίμ Λόντος και οτιδήποτε άλλο σκληρό, μοχθηρό και επικίνδυνο μπορεί να βάλει ο νους του ανθρώπου.

Η πλάκα της ζωής όμως αφήνει την πλάκα της οθόνης μίλια πίσω της. Γιατί στην ζωή γίνονται κάτι απίστευτες πλάκες, που δεν θα μπορούσε να φανταστεί ούτε ο συγχωρεμένος ο Νίκος ο Τσιφόρος. Σκεφτείτε φαντασία η ζωή: Κοντός, βραχνός, επιθετικός, βαρύς κι΄ασήκωτος και ταυτόχρονα ελαφρύς σα φελλός, εριστικός και πάνω απ΄όλα φασίστας! Και δεν σταματάει εδώ τις πλάκες της η ζωή. Φουντάρει που λέτε το ΛΑΟΣ αύτανδρο, χάνονται καπετάνιος και πλήρωμα στην άγρια θάλασσα και σώζονται μόνο δύο! Ο ένας, ο Άδωνις! Και μη φανταστείτε τίποτα βάρκες ή σωσίβια ή πάλη μερόνυχτα στα κύματα γραπωμένος πάνω σε μιά σανίδα. Έστω μικρή σανίδα, αφού μιά μεγάλη θα περίσσευε. Όχι, ο Άδωνις σώθηκε στεγνός!

Ναι, πολύ πλάκα: Από φασίστας ναυαγός του ΛΑΟΣ, βρέθηκε δημοκράτης υφυπουργός Ναυτιλίας Ανταγωνιστικότητς και Ανάπτυξης της κυβέρνησης Παπαδήμου! Θεϊκή πλάκα!

Από ναυαγός, καπετάνιος δηλαδή και σαν να μην έφτανε τόσο γέλιο, μετά, από καπετάνιος...γιατρός!

Υπουργός Υγείας, πίσω μου σ΄ έχω...Ασκληπιέ!

Πολύ γέλιο!

Γελάμε όμως;

Και όμως δεν γελάει κανένας.

Θα μπορούσαμε σίγουρα, αλλά είναι τόσο μεγάλο το χάλι αυτού του συστήματος, που δεν βγαίνει το γαμημένο το χαμόγελο. Και αν το ζορίσεις, υγραίνει και βγαίνει σαν δάκρυ. Και σφίγγουν τα δόντια, και σφίγγουν οι γροθιές μέσα στις τσέπες. Και αν ακούς κάποιους να γελάνε, είναι "αυτοί". Οι σεναριογράφοι της καταστροφής της ζωής μας, της καταστροφής των ονείρων των παιδιών μας.

Αλλά κ.κ. Σαμαράδες και Βενιζέλοι, ποιός είπαμε γελάει καλύτερα; Και πότε;


24/6/13

Έκρηξη αγάπης για την Λιάνα Κανέλλη ο Αρβανίτης





Εντυπωσιακή ανάλυση του κατά Μάρκον Ευαγγέλιου από τον γνωστό βουλευτή της Χρυσής Αυγής, Μιχάλη Αρβανίτη, σε κλειστή καλλιτεχνική εκδήλωση στην Πάτρα. Ο διάσημος πεφωτισμένος ανθρωπιστής, χαϊδευτικά και "νηοπομπή του ουμανισμού", γνωστός ανά το Πανελλήνιο γιά τις πολιτιστικές/πολιτισμικές του ανησυχίες, έπλεξε το εγκώμιο της βουλευτή του ΚΚΕ, Λιάνας Κανέλλη, εντυπωσιάζοντας γιά μιά ακόμα φορά το νοήμον κοινό με την οξυδέρκεια και την ευφράδεια που τον διακρίνει.

Την σεμνή τελετή άνοιξε επίτιμο στέλεχος της τοπικής φασιστικής ομάδας "Νεάντερνταλ", με ένα ποιηματάκι με τίτλο "η σημαία της Ελλάδος". Το καταπληκτικό της υπόθεσης, ο εν λόγω ποιητής δεν απήγγειλε τα στιχάκια, αλλά τα μασούσε! Στη συνέχεια έλαβε το λόγο ο καταϊδρωμένος βουλευτής της Χ.Α (που όμως ούτε δεύτερος είχε έρθει, ούτε μούσκεμα τα είχε κάνει), ο οποίος κατάφερε να τελειώσει χωρίς να πάθει κάποιο έμφραγμα.

Την σουρεαλιστική βερνισάζ έκλεισε με ένα ανέμελο στακάτο...αυτοχαλάρωσης ο έτερος βουλευτής της Χ.Α και επίδοξος (;) ζεν πρεμιέ του θεάτρου και κινηματογράφου, Στάθης-Ζαν Πωλ Μπελμοντώ-Μπούκουρας.

Την εκδήλωση παρακολούθησε η νομενκλατούρα και όλο το ανφάν γκατέ της περιοχής.
Ο Κουασιμόδος δεν μπόρεσε λόγω ανωτέρας βίας να παρευρεθεί στην εκδήλωση.










Αγνό παρθένο ελαιόλαδο νεκροταφείου Πρεβέζης





Ποιό είναι άραγε το καλύτερο ελαιόλαδο νεκροταφείου στην Ελλάδα; Γιατί μπορεί στο "κανονικό" ελαιόλαδο να έχει ένα σοβαρό προβάδισμα η ωραία πόλη της Καλαμάτας, ο μεγάλος αντίπαλός του όμως, το λαδάκι του τόπου που θα πάμε κάποτε όλοι μας, όταν σωθεί το λαδάκι μας, δεν έχει ακόμα επίσημο πρωταθλητή.

Το απίστευτο...καλλιτεχνικό γεγονός συνέβη σε ελαιοτριβ.....εεεε νεκροταφείο της Πρέβεζας και συγκλόνισε κυριολεκτικά τους θαμώνες παραθαλάσιας ταβέρνας της περιοχής: Δύο άντρες, γύρω στα 40, εκ των οποίων ο ένας ο ιδιοκτήτης της ταβέρνας, πιάστηκαν στα πράσα καθώς γέμιζαν ένα μπιτόνι με λαδάκι που είχαν αφήσει τεθλιμμένοι συγγενείς γιά ανεφοδιασμό των καντηλιών!

Αν και δεν έχει γίνει ακόμα γνωστό που κατέληγε τελικά το λάδι, οι θαμώνες της ταβέρνας είναι φυσικά έξω φρενών. Κάτι υποψιάστηκα, όταν του ζήτησα λάδι γιά την χωριάτικη που είχα παραγγείλει και όταν μου έφερε το μπουκάλι σταυροκοπιώταν συνέχεια, είπε στον βραχόκηπο μία αγανακτισμένη πελάτισα. Το γκαρσόνι της εν λόγω ταβέρνας αντίθετα δεν επιβεβαίωσε -όπως ήταν φυσικό- τις μακάβριες φήμες. Βραχόκηπε, μου λέει εμπιστευτικά, μην ακούς τις μαλακίες που λένε και φάε άφοβα. Ψαράκι, σαλατίτσες, μπιφτεκάκια, σουβλάκια, ότι θέλεις. Τα λαδερά μάς τελείωσαν.