Στην Στουτγάρδη της Γερμανίας οι κάτοικοι της πόλης διαδηλώνουν εδώ και μήνες , δυο φορές την εβδομάδα, κατά της απόφασης του ομόσπονδου κρατιδίου, των Γερμανικών Σιδηροδρόμων Α.Ε και της κυβέρνησης του Βερολίνου να αναπλάσουν την περιοχή του σιδηροδρομικού σταθμού, μετατρέποντας τον υπέργειο σταθμό σε υπόγειο. Μία επένδυση που αρχικά είχε υπολογιστεί στα περίπου 4 δις και σήμερα υπολογίζεται μέχρι και 11,4 δις!
Όπως καταλαβαίνει κανείς πίσω από αυτήν την γιγαντιαία επένδυση κρύβονται τεράστια συμφέροντα, έτσι δικαιολογείται και η απίστευτα σκληρή στάση της τοπικής κυβέρνησης, αν και βρίσκεται μάλιστα προ εκλογών. Το πολιτικό κόστος είναι σαφώς μικρότερο της Μίζας που ρέει στις τσέπες των εμπλεκομένων! Οι διαδηλωτές επικαλούνται περιβαλλοντικά προβλήματα, αλλά κυρίως το υπέρογκο ποσό της συνολικής δαπάνης, το οποίο μάλιστα "φουσκώνει" μέρα με την μέρα!
Έτσι, κάθε Δευτέρα και Σάββατο διαδηλώνουν ειρηνικά από 30.000-150.000 κάτοικοι της πόλης, μπλοκάροντας ταυτόχρονα ως ένα σημείο τα έργα. Εκατοντάδες διαδηλωτές παραμένουν νύχτα-μέρα στο Βασιλικό Πάρκο που συνορεύει με τιν Σιδ. Σταθμό για να εμποδίσουν την κοπή περίπου 300 αιωνόβιων δέντρων, όπως προβλέπεται για εξοικονόμιση χώρου στο έργο. Το τοπικό αυτό πρόβλημα απασχολεί ήδη έντονα την κοινή γνώμη της χώρας, όπως και την ομοσπονδιακή κυβέρνηση της Μέρκελ.
Στην γειτονική Γαλλία τα συνδικάτα παραλύουν με μαζικές εκδηλώσεις διαμαρτυρίας (γενικές απεργίες, συλλαλητήρια) για πολλοστή φορά την χώρα, σε μια προσπάθεια ανατροπής του νόμου επέκτασης του χρόνου συνταξιοδότησης από τα 60 στα 62 χρόνια.
Στην Ρουμανία διαδηλώνουν χιλιάδες εκπαιδευτικοί, αστυνομικοί, τελωνειακοί, υπάλληλοι σοφρωνιστικών ιδρυμάτων, συνταξιούχοι, φοιτητές και σπουδαστές, εργαζόμενοι του δημόσιου και ιδιωτικού τομέα κατά των μέτρων λιτότητας της ρουμανικής κυβέρνησης.
Κατά τους οργανωτές, οι πρώτες εκδηλώσεις διαμαρτυρίας τον περασμένο Μάϊο δεν είχαν τον αναμενόμενο παλμό, ένταση και διάρκεια. "Μην ξεχνάτε, ότι δεν έχουμε παράδοση σε αντικυβερνητικές μαζικές εκδηλώσεις όπως η Ελλάδα" δήλωσε σε ελληνική εφημερίδα εκπρόσωπος των ρουμανικών συνδικάτων.
Στην Γαλλία είδαμε σε πολλά πλακάτ διαδηλωτών την επιγραφή Grece générale σαν παράφραση του συνήθους grève générale (γενική απεργία). Μια κίνηση που αναβίβαζε την λέξη Ελλάς σε συνώνυμο της λέξης Αντίσταση.
Το κεντρικό σύνθημα των δυο πανγερμανικών διαδηλώσεων κατά των κοινωνικών περικοπών και κατά του ρατσισμού στην Στουτγάρδη και στο Βερολίνο ήταν "Δεν θα πληρώσουμε εμείς την κρίση σας- Είμαστε όλοι Έλληνες"
Και οι Έλληνες;
Τί γίνεται με τους Έλληνες;
Τους Έλληνες τους "σκιάζει η φοβέρα", αλλά στην σκλαβιά δεν φαίνεται να περνάνε και τόσο άσχημα !
Οι Έλληνες φωνάξανε λίγο, έταξαν στον εαυτό τους επαναστατικούς λαγούς με πετραχήλια και την κοπανήσανε μετά για παραλίες και νησιά, να ξεκουραστούν από τις πορείες του Μάη και να ανακτήσουν δυνάμεις για την Μεγάλη Σεπτεμβριανή Επανάσταση.
Ο Έλληνας πολεμάει από την πρώτη μέρα που ανακοινώθηκε ο σοσιαλισμός αντί της βαρβαρότητας να σηκώσει την κάτω του γνάθο, που του πέφτει με τις "αλήθειες" του Mega κάθε μέρα μέχρι το γόνατο! Έχει ασχολία ο Έλληνας. Ξύπνιος ο Έλληνας....
Ο Έλληνας δεν πολυχαμπαριάζει, γιατί μόνο στη ζωή του, μόνο στο παρόν και στο μέλλον του τού βάλαν χέρι! Αητός ο Έλληνας....
Του Έλληνα δεν του βουτάνε δυό χρόνια από την σύνταξη, όπως του Γάλλου, του Έλληνα του βουτάνε τα πάντα, σιγά την βούτα! Σπίθα ο Έλληνας....
Ο Έλληνας την έχει αράξει στην μιζέρια του και πιστοποιεί ότι δεν γεννιέσαι ή γίνεσαιΈλληνας. Έλληνας καταντάς....
Ο Έλληνας έχει βουτήξει στα βαθειά του δικομματικού βούρκου της βολεψιάς και του συμφέροντος και έχει γίνει απειλή! Σιχαμέλληνας!
Ο καλοπερασάκιας περιαυτολόγος απόγονος μεγάλων προγόνων κατάφερε να είναι ο μοναδικός που έχει δίκιο! Άδικο έχουν οι Αλβανοί, οι Σκοπιανοί, οι Βούλγαροι, οι Τούρκοι, οι Γερμανοί, οι Εταίροι, το ΝΑΤΟ, οι Αμερικάνοι, ο ΟΗΕ, οι μετανάστες, η Fiba και η Uefa....
Ο Έλληνας δεν τα πάει καλά με κανένα, γείτονα ξεγείτονα, ακόμα και με τους "αδερφούς" του Σέρβους! Άσε που έφτασε στο σημείο να ανακαλύψει νέους αδερφούς: Το Ισραήλ!
Ο Έλληνας έχει σφηνωθεί ανάμεσα στον Χρυσό Αιώνα του Περικλή και της Άθλιας Εποχής της Επιτήρησης, έχει χάσει στίγμα, χαρακτήρα και μπούσουλα, έχει αποκτηνωθεί.
Ο Έλληνας επευφημεί το άρμα των Ανάξιων ή των Ανίκανων και θεωρεί κάθε τους νίκη σαν προσωπικό του θρίαμβο.
Ο Έλληνας δεν πιστεύει πλέον, τώρα χάφτει μόνο! Η πρώην "γάτα" που έκοβε και ξήλωνε έγινε χειρότερη από αυτούς που χλεύαζε: Τα "αμερικανάκια". Ένας "μισός Αμερικάνος" φτάνει για να τον παίξει κομπολόϊ.
Το δικό του κομπολόϊ το άλλαξε με μια πιστωτική κάρτα ο ξύπνιος ο Έλληνας. Τώρα που του την πήραν πίσω, όταν θέλει να παίξει, παίζει το πουλί του, να γιατί έγινε μαλάκας!
Πούλησε την ψυχή και το τομάρι του σε νουδούδες και πασόκες για μια θέση σφουγγοκωλάριου στο Δημόσιο, χωρίς να σκεφτεί ότι θα μπορούσε να επιλέξει και τον διάολο.
Με την κουτοπονηριά του σκόρπισε όλεθρο σε φύση και περιβάλλον, κατάστρεψε και ρήμαξε τα πάντα στο όνομα της Μάσας!
Γκρέμισε και αυτόν τον άμοιρο Πατέρα των Θεών, τον Ξένιο Δία από τον θρόνο του, υποβιβάζοντας την Φιλοξενία σε ανθρωποκυνηγητό Πακιστανών στον Άγιο Παντελεήμονα.
Μέσα στην τύφλα του έχασε κάποτε τον άνθρωπο εντελώς από τα μάτια του και επικέντρωσε τον "ανθρωπισμό" του στο τάϊσμα των αδέσποτων σκυλιών της γειτονιάς του.
Κάθεται αμίλητος στο σκοτάδι μιας χώρας που πεθαίνει, ο Έλληνας. Για την απελπισμένη φωνή αυτής της πεντάρφανης πατρίδας που του ζητάει βοήθεια, δεν δίνει μία ο Έλληνας. Δεν τον ενδιέφερε ποτέ: Την έκαψε από βουνό σε βουνό, την καταπάτησε από καμμένο σε καμμένο, την τσιμεντοπλάκωσε από πολυκατοικία σε πολυκατοικία, την ελενίτωσε από αυθαίρετο σε αυθαίρετο, την μαγάρισε από Σαρωνικοθερμαϊκό μέχρι σκουπιδότοπους και Χωματερές.
Τώρα βλέπει με αμηχανία και αδιαφορία να ξεπουλάνε οι ηγέτες του ότι απόμεινε από αυτή την πατρίδα και ξύνει τ΄αρχ......
Όχι, τίποτα δεν ξύνει! Ευνούχος ο σημερινός Έλληνας, σπανός, ψιλή φωνή, σοπράνο, τι να ξύσει;
Ο απόγονος του Λεωνίδα έχει λουφάξει στο σπιτάκι του και τουρτουρίζει από μέσα του το άθλιό του μολών λαβέ αφήνοντας όλες τις Θερμοπύλες αφύλακτα διόδια. Τι να σου κάνουν οι σημερινοί Σπαρτιάτες που είναι μόνοι τους (κάτι εκατομμύρια) και οι άλλοι εκατόν πενήντα;
Ο Έλληνας της μετά αντιπαροχής εποχή έγινε ζηλωτής της ζούλας, παρτάκιας, κομπιναδόρος, άκρατος εγωιστής. Μεγάλωσε σε ένα σύστημα αυτοεξυπηρέτησης σελφ σέρβις, με τον ίδιο σε πρωταγωνιστικό ρόλο καταναλωτή-ευνοούμενου και την κοινωνία ένα ξέφραγο αφύλακτο σουπερμάρκετ.
Δεν μιλάω για ανθρώπους που πιστεύουν αυτά που τους λέει η κυβέρνηση και αυτά που ακούνε στα κανάλια. Όσο και αν δεν συμφωνώ με την γνώμη και την άποψή τους, πρέπει να τους σεβαστώ. Δεν μιλάω για αυτούς που αντιστέκονται από την αρχή συνειδητά με κάθε τρόπο που συμβαδίζει με τα πιστεύω τους.
Μιλάω για όλους αυτούς που γνωρίζουν, τους διαπλεκόμενους, αυτούς που ξέρουν ότι τα μέτρα οδηγούν την κοινωνία στην εξαθλίωση, αυτούς που μπορούν να ξεσηκωθούν αλλά δεν θέλουν.
Αυτούς τους "παγωμένους", τους διστακτικούς, τους μοιρολάτρες, τους εξασφαλισμένους!
Εκείνους οι οποίοι φάγανε τόσα χρόνια ότι μπορέσανε χωρίς ίχνος ενοχής συνενοχής, και τώρα έχουν βάλει το κεφάλι κάτω και βγάζουν τον σκασμό, επειδή τους φτάνει-δεν τους φτάνει. Αυτούς που δεν έδωσαν ποτέ σημασία στον διπλανό τους.
Τα χώνω σ΄αυτούς τους 'Ελληνες που ξέχασαν μέσα στην αναμπουμπούλα της κατανάλωσης την σημασία της λέξης φιλότιμο. Αυτούς ναι, που λένε "εμείς καλά περάσαμε, τι μας ενδιαφέρουν οι άλλοι". Αυτούς που δεν πολυασχολεί η ανεργία του άλλου, η φτώχεια του διπλανού, αλλά ούτε και το μαύρο μέλλον των ίδιων των παιδιών τους!
Όλοι αυτοί που τσαμπουνάνε καθημερινά "καλά να πάθουμε αφού δεν κάνουμε τίποτα" και μετά την αράζουνε αναπαυτικά στις πολυθρόνες τους περιμένωντας κάποιους άλλους να ξεκινήσουν την αντίσταση, την διαδήλωση, την απεργία.
Χλευάζω το μέρος της κοινωνίας που έγραφε, γράφει και θα γράφει στα πιο παλιά των παλιών υποδημάτων του την λέξη "κοινωνική αλληλεγγύη". Αυτούς που δεν θα καταλάβουν ποτέ στο ατομικιστικό σκοτάδι τους τι σημαίνει "παλεύω για τη ζωή μου". Αυτούς που δεν ενοχλούνται από τον ραγιαδισμό των ομοίων τους, αλλά από το μπλοκάρισμα του πλοίου από τον λιμενεργάτη που αγωνίζεται να ταϊσει τα παιδιά του.
Αυτούς που είναι ικανοί μέσα στην κακομοιριά του φόβου τους, να πάνε τον Νοέμβρη και να ξαναψηφίσουν τα τομάρια!
Τους εύχομαι, να έρθουν κάποτε τα παιδιά τους και να τους φτύσουν κατάμουτρα:
Αφού ήξερες, γιατί δεν έκανες κάτι ρε άτιμε πατέρα;
