Προτιμάει τις αντιδράσεις της κοινωνίας ο οικονομικοτίποτας!

Παραμύθι της Χαλιμάς και υποκρισία ότι τα νέα εργασιακά μέτρα αφανίζουν εν νυκτί κεκτημένα πέντε τουλάχιστον δεκαετιών, δήλωσε ο φλώρος Παπακωνσταντίνου σε συνέντευξη που έδωσε στην Real News.

Ο υπουργός-απόβρασμα του νεοφιλελευθερισμού και αρχιευνούχος της τρόϊκας (μία...ιδιότητα η οποία προβληματίζει ιδιαίτερα τον βραχόκηπο, διότι όταν γυρίσει ο μπαγάσας ο τροχός και τους πιάσει ο φτωχός να τους κόψει τα, εεεε χμμμ, να τους...αυγοκόψει (άνευ λεμόνι), κατά κόσμον μουνουχισμός, δεν θα βρει τίποτα...κουδουνίζον να κόψει στον φλώρο και ίσως αναγκαστεί να του κόψει κάτι άλλο) ερωτηθείς για τις ενστάσεις της αντιπολίτευσης και τις έντονες αντιδράσεις των εργαζομένων, απάντησε ότι προτιμάει τις αντιδράσεις παρά την χρεωκοπία.

Έχει απόλυτο δίκαιο φυσικά, γιατί εάν επέλθει χρεωκοπία παύει να υφίσταται ο επίορκος ως υπουργός, παύει να κάνει υπό την προστασία της τρόϊκας τον καμπόσο, παύει να προκαλεί το ενδιαφέρον και την κάλυψη των ΜΜΕ και βρίσκεται ξαφνικά στο επίκεντρο της λαϊκής οργής, η οποία λαϊκή οργή μερικές φορές, ιδιαίτερα αν εκφράζεται από μια εξαθλιωμένη κοινωνία, δεν καταλαβαίνει από έννομες τάξεις και κρατικούς μηχανισμούς δικαιοσύνης και κάνει κάτι λυντσαρισματάκια, να λυντσάρει η μάνα και του παιδιού να μη δίνει, εκτός και αν προλάβει να μπει ο λεχρίτης σε κάποιο ελικόπτερο και να την κάνει άρον άρον μεσάνυχτα με τις πυτζάμες!

Επιλέγει τις λαϊκές αντιδράσεις το δεκανίκι της τρόϊκας λοιπόν, αφού αυτές οι αντιδράσεις έχουν περιοριστεί από την τρομοκρατία των ΜΜΕ και από την υποτέλεια των πασκετοαλήτικων εργατοπατερικών συνδικάτων στο ελάχιστο.

Τι μας λέει με άλλα λόγια ο εχθρός των εργαζόμενων και της κοινωνίας;

Δεν πα να λέτε ρε ρετάλια! Όχι μόνο δεν σας φοβάμαι, όχι μόνο δεν μου καίγεται καρφάκι, αλλά χέστηκα τώρα και αν φωνάζετε!

Στην σιγουριά των ΜΑΤ και των ΔΕΛΤΑ και στις υποσχέσεις της τρόϊκας, του ΣΕΒ και των ξένων τραπεζών στηρίζεται ο λεκές του πασόκ, αλλά κυρίως στον τρόμο, στην αναισθησία, στην αδιαφορία ή παθητικότητα της μάζας!

Αλλά, είναι νέος ακόμα το καθήκι και δεν γνωρίζει ότι οι "μάζες" δεν διακατέχονται από τον μαζοχισμό να είναι πάντα τρομοκρατημένες, αναίσθητες, αδίαφορες και παθητικές.:

Δεν γνωρίζει ο εισπράκτωρας της τρόϊκας τι θα γίνει αν ξυπνήσουν τα θύματα και τα ψώνια!

Κάτι έχει αρχίσει να ακούγεται! Ακούς Παπακωνσταντίνου;

 

Αυτό με πίκρανε πολύ!

 ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΕΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ Η ΑΛΕΚΑ

 

Του τα έχωσε η Αλέκα σήμερα του Παπακαράφλα στην Βουλή, αλλά εμένα με άφησε με την δήλωσή της ακάλυπτο και παραπονεμένο! Μεγάλη αδικία παιδιά!

 

Του λέει λοιπόν  "ο λαός θα σας πάρει πολιτικά με τις πέτρες" και αναρωτιέμαι εγώ, μα τι της έκανα εγώ ο δόλιος της Αλέκας; 

 


 Ντάξει, ξέρω, αν δεν έμπαινε εκείνο το "πολιτικά" θα είχαμε γενικά τραβήγματα, περί "ενόπλου βίας" και όλα τα άλλα που ονειρεύονται τα Megaτα και οι Παγκαλαίοι. Έχω κατανόηση και γνωρίζω πολύ καλά τα του αντικειμένου. Όμως δεν θα ανεχθώ από κανέναν, να μου απαγορέψει, να θέλω να κάνω ένα προσωπικό δώρο στον πρωθυπουργό, που τόσο αγωνίζεται να μη πέσει η χρεοκοπία και σπάσει κάνα κεφάλι!
 


Γιατί κυρία συντρόφισσα θα πάρει ο λαός τον πρωθυπουργό μόνο πολιτικά με τις πέτρες; Εγώ δηλαδή τι είμαι; Δεν είμαι εγώ λαός; Άκου να δεις σε παρακαλώ, εμένα δεν με ενδιαφέρει η πολιτική, εμένα με ενδιαφέρει ο πρωθυπουργός και η πέτρα!

Ούτε οι βίες, ούτε οι πολιτικές με ενδιαφέρουν και αν δεν γουστάρω τον Φώτη, τον Κουβέλη ντε, είναι επειδής το έβγαλε Δημοκρατική Αριστερά το κόμμα του και μπερδεύεται τόσος κόσμος που δεν του κόβει ποιά είναι η κανονική αριστερά και ποιά είναι απλά οδοντόκρεμα.

Εγώ απλά επειδής τόνε θαυμάζω τον λεχρίτη, τον πρωθυπουργό, που πάει κόντρα στα μεγαθήρια της Μέρκελ και τον Παναγόπουλο και χτυπάει την SIEMENS με την εξεταστική του τόσο άγρια, που ανάγκασε ακόμα και τον Volker Jung να εγκαταλείψει πανικόβλητος την χώρα, και κόβει επιτέλους τώρα τις ΔΕΚΟ, να μάθουν τι πα να πει "με κόβει αυτός που με έβαλε", αλλά αίσχον που τις κόβει, γιατί δεν φταίνε μόνο οι Δέκες αφού "τα φάγαμε όλοι μαζί", που λέει ο μπουλντόζας ο αντιπρόεδρος, φτου φτου φτου, πίσω μου σ΄έχω αντιπρόεδρε, επειδή τον θαυμάζω λοιπόν γιατί δεν ξανάβαλε άλλα μέτρα εκτός των σοσιαλιστικών (θα μπορούσε να έβαζε και βάρβαρα, που συμφέρανε μάλιστα γιατί ήντουσαν πιο φτηνά), γι΄ αυτό σκέφτηκα να του κάνω δώρο εις ένδειξη ευγνωμοσύνης και αστυφιλίας ένα πολύ ωραίο βότσαλο που βρήκα πρόσφατα σε γνωστή παραλία της περιοχής Βρωμοπουσίου, ακριβώς ανάμεσα στα δυο μεγάλα αρμυρίκια στο βάθος, απέναντι από την Μαρίνα.

Το μάζεψα με αγάπη το βότσαλο, κοντά στα 10cm και κάνα μισόκιλο βαρύ, γαμάτο βότσαλο όχι αστεία, το πέρασα δυό χέρια βερνίκι, το ζωγράφισα με αγάπη με μοτίβα από την ένδοξη ελληνική Άνοιξη, έγραψα πάνω με λιλά σοσιαλιστικό χρώμα μια αφιέρωση στον πολιτικό αυτόν άντρα, που θυσιάσε τον εαυτό του, όχι, που θυσιάσε όλους τους άλλους για τον εαυτό του και είπα να του την δώσω με την πρώτη ευκαιρία.

Ξέρω από που περνάει ο Γιωργάκης, αλλά δεν πλησιάζεις για απονομές και δωρητήρια ούτε με Στρος Καν μέσο! Τι να κάνω,  θα πάω να περιμένω πίσω από το φράγμα της εντσάρουχης ή ατσάρουχης προεδροφυλλαχτικής ένοπλης δύναμης και όταν φτάσει κοντά, τι κοντά, στα τριάντα μέτρα, ας όψονται οι αδίστακτοι συνταξιούχοι που τον έχουνε στο μάτι που τους έκοψε την σύνταξη για το καλό τους ο άνθρωπος, του τήνε πετάω και την έχει να με θυμάται.

Προετοιμάστηκα κατάλληλα, και μάλιστα μαρξιστικά-λενινιστικά, είμεθα βλέπετε κάποτε μέλη στο....Εσωτερικού*, μέχρι που μας άνοιξαν τα μάτια ότι ένα είναι το κόμμα. Για τον υπολογισμό της απόστασης διάβασα το "ένα μέτρο μπροστά, δυο μέτρα πίσω", για το σημάδι το "ο στραβισμός, η παιδική αρρώστεια του λιθοβολισμού", καλά βιβλία, και πάνω που διάβασα και τον τρίτο τόμο του "Το Κεφάλι" του Μαρξ, που μου άνοιξε τα μάτια πως θα του ανοίξω το, εεε του δωρήσω το βοτσαλάκι, βγαίνετε εσείς κυρία συντρόφισσα Αλέκα στην Βουλή και με αποσυντονίζετε πετροριχτοϊδεολογικά με εκείνο το "θα σας πάρουν πολιτικά με τις πέτρες"!
































Γνωρίζω ότι αν τήνε φάει κατά λάθος στην καράφλα, με χώνουνε μέσα λόγω κεφαλοανοιχτικής ενέργειας και πρωθυπουργικής σπαζοκεφαλιάς. Αν πάλι δεν την φάει λόγω απελπιστικής αστοχίας του ρίχτη, πάλι με χώνουνε μέσα για απόπειρα να τον πετύχω στο δοξαπατρί, και αφού σε χώνουνε και στις δυο καλλιτεχνικές περιπτώσεις μέσα, καλύτερα να χτυπήσεις διάνα, να το φχαριστηθεί και ο πρόεδρος και ο ευγνώμων λαός.

Σε παρακαλώ πάρε δημόσια θέση, μη κάνω κάτι λάθος και πλήξω το κίνημα ή, ακόμα χειρότερα, να θεωρηθώ ρεβιζιονιστής και να μου φύγουνε τρεις recent viewers που μάζεψα με τόσο κόπο.

Ευχαριστώ,



*  Δεν ήμανε καλέ ποτέ στο Εσωτερικό, πλάκα έκανα!

Κάνει την...υπέρβαση πάλι ο Παναεργατοπατέρας: Τρίωρη μετωπική!

Η Γενική Συνομοσπονδία Ελλάδος, ΓΣΕ, (πρώην ΓΣΕΕ που της έφυγαν οι εργάτες και έμεινε πασόκ με πασόκ) της κυβερνητικής-εργοδοτικής-εργατοπατερικής-αντεργατικής οργάνωσης ΠΑΣΚΕ αποφάσισε επιτέλους να κυρήξει στα αφεντικά της τον πόλεμο!

Λίγες ώρες μετά την ανακοίνωση των νέων άγριων μέτρων της τραπεζοφασιστικής κυβέρνησης κατά των εργαζόμενων, μέτρων που πισωγυρίζουν εργασιακά και λαϊκά δικαιώματα στον μεσαίωνα, που οδηγούν την οικονομία της χώρας στην απόλυτη ύφεση και την κοινωνία στην εξαθλίωση, σήκωσε ο αγέρωχος Παλαιών Πατρών Παναγόπουλος την σημαία της επανάστασης!

"Φωτιά και τσεκούρι σε κυβέρνηση, τρόϊκα και ΣΕΒ", βροντοφώναξε ο αρχιεπαναστάτης του συνδικαληστικού κινήματος του πασόκ, ΠΑΣΚΕ, καλώντας το άθλιο συνοθύλευμα των εργατοπατεροπρασινοφρουρών που αποτελούν πλέον την ΓΣΕ σε ανένδοτο, υπέρ πάντων αγώνα, σώμα με σώμα και ότι προκύψει!

Η ΓΣΕ καλεί την προσεχή Τρίτη τους αγωνιστές της σε....

....τρίωρη αιματηρή μάχη!

Πολύ μίσος, ποιός την σώνει την κυβέρνηση τώρα!

Την άλλη ημέρα διοργανώνουν ΓΣΕ και ΑΔΕΔΥ 24ωρη απεργία, να πάνε κάτω τα φαρμάκια. Τρίωρες και 24ωρες είναι βλέπετε η ταρίφα των επαναστατικών αυτών οργανώσεων, δεν χρειάζεται να βάλουν οι άνθρωποι το κοντέρ να μετρήσει την κοροϊδία, φαίνεται από μόνη της.



Οι ΓΣΕ και ΑΔΕΔΥ είναι στην ουσία κομματικές οργανώσεις του πασόκ, που αποσυντονίζουν και απαξιώνουν το συνδικαλιστικό κίνημα. Ανάλογα πρέπει να αντιμετωπιστούν από τους εργαζόμενους.


Κανένας εργαζόμενος στις εργατοπατερικές φιέστες των ΓΣΕ και ΑΔΕΔΥ! Απελευθερώστε τον συνδικαλισμό από τους πρασινοσκώληκες!
 

Κάτω το πασόκ!

Πάντα υπάρχει μια προσωπική νότα στον γραπτό λόγο, ακόμα και όταν προσπαθείς, για διάφορους λόγους, να αφαιρέσεις συναίσθημα και εμπάθεια από την πένα σου.

Ο "δράστης του πληκτρολογίου", ο άνθρωπος που είναι υπεύθυνος για το blog αυτό, θεώρησε αναγκαίο να βρίσκεται το πολιτικό μύνημα στο προσκήνιο αυτού του βήματος, παρά ο ίδιος ο δημιουργός του. Αυτήν την φορά όμως θέλω να απευθυνθώ εντελώς προσωπικά στους φίλους αναγνώστες που με τιμούν σουλατσάροντας μέσα στον βραχόκηπο.

Τι σημαίνει για μένα η λέξη πατρίδα...
Πατρίδα είναι για μένα η μνήμη των αισθήσεων.

Το έντονο φως που σε κάνει να μισοκλείσεις τα μάτια καθώς κατεβαίνεις στο Ελευθέριος Βενιζέλος από το αεροπλάνο, δικό σου φως. Χωρίς παιάνες και εμβατήρια, χωρίς σημαίες και εθνικότητα, απλά οικείο, γνώριμο και αγαπημένο. Το δέχεσαι όπως είναι, αχρείαστος ο διάλογος με το DNA.

Τα κάθε είδους ακούσματα, η Ηρωική από κορναρίσματα στο μποτιλιάρισμα, το ρεμπέτικο από κάποιο μπαλκόνι, η νανουριστική επιμονή της τζιτζικοπαρέας , το βροντερό "ελάτε, μόνο πενήντα λεπτά το κιλό, θέλω να πάω σπίτι μου" του μανάβη στην λαϊκή, το γέλιο της μικρούλας στο μετρό. Ακόμα και αυτή η ίδια η σιωπή, δικιά σου θύμηση, αναγνωρίσημη, θαρρείς με κάποιον δικό σου άηχο ήχο γκαστρωμένη!

Και η όσφρηση, η γεύση, η αφή, οι πιο "επικίνδυνες" αισθήσεις σε βουτάνε από το μανίκι, καλώς τον, μια χαρά σε βλέπουμε, ευχαριστώ, και εσείς δεν αλλάξατε καθόλου....

Δεν είναι εξιδανικευμένη αυτή η πατρίδα, δεν πετάει σε ουρανούς δόξας, σε φωτεινούς γαλαξίες του παρελθόντος πάνω από τον νου και την ψυχή, αλλά περπατάει ταπεινά και αληθινά πάνω στον απλό βατό δρόμο, από τα δάχτυλα της παλάμης στο στομάχι και από εκεί στα χείλη, να γίνει σφύριγμα ενός παλιού ρεφραίν, να αγκαλιάσει το αυτί.

Πατρίδα είναι όλα αυτά που άφησες πίσω σου, από την πρώτη παιδική θύμιση μέχρι την μέρα της αναχώρισης, το σύνολο της μνήμης των αισθήσεων, συν την λαχτάρα της επιστροφής, επί του συναισθήματος της έλλειψης...

Αυτή η πατρίδα δεν είναι συγκρίσημο μέγεθος, δεν υπερέχει ή μειονεκτεί έναντι άλλων, δεν κάνει κάποιον δυστυχισμένο ή υπερήφανο, αυτή είναι μέσα σου και χτυπάει, σε νανουρίζει ή σε πονάει.

Σε πονάει! Να με μια λέξη το ιστορικό της εγγυμοσύνης που έφερε στον κόσμο τον βραχόκηπο....



Εδώ και εφτά μήνες παλεύει ο καθένας μας με τον τρόπο του, για τους λόγους του, να τα φέρει βόλτα με αυτόν τον πόνο. Ο ένας με θυμό από θιγμένη εθνική υπερηφάνια, ο άλλος με φόβο λόγω ανέχειας ή ανασφάλειας, ένας τρίτος με τσαμπουκά λόγω χαρακτήρα ή πιστεύω.

Ο καθένας για το δικό του σύνολο μνήμης των αισθήσεων, για την "δική" του πατρίδα. Όλες αυτές οι διαφορετικές εκφράσεις πατρίδας, άγιες! Και ο τρόπος προσέγγισης και ο τρόπος έκφρασης άγιος, αλλά και η διαφορετικότητα που τις χαρακτηρίζει, θετική και θεμιτή.

Όσο και αν υπάρχουν διαφορετικές πολιτικές τοποθετήσεις και διαφορετικοί τρόποι αγωνιστικής δράσης, όσο διαφορετικές νάναι οι ιδεολογίες και τα πιστεύω, αυτό που τελικά μετράει, είναι ο "κοινός πόνος" για την προσωπική μας, την δική μας πατρίδα, και ταυτόχρονα για την πατρίδα του διπλανού μας, την πατρίδα του διαφορετικού!

Πόνος σημαίνει αγώνας!

Η σημερινή Ελλάδα πονάει και αγωνίζεται. Βαρύ το φορτίο των μνημονικών μέτρων, βαρυά η προσβολή, αγώνας για επιβίωση, αγώνας κατά τρόϊκας και πασόκ.

Όλη η Ελλάδα, εκτός των βουλευτών των πασόκ, νδ και λα.ος! Η προχθεσινή σεμνή τελετή στην Βουλή με κύριο πρωταγωνιστή τον διευθυντή του ΔΝΤ, Ντομινίκ Στροςς-Καν, και δεκάδες κομπάρσους-οπαδούς των τριών παραπάνω κομμάτων είναι ο λόγος που με οδήγησε στην προσωπική αυτή επιστολή.

Δεν με ενδιαφέρει το σκυμμένο κεφάλι του πράσινου βουλευτή, ο κυρτός ώμος του γαλάζιου, ο απροκάλυπτος θαυμασμός του ορθόδοξου.

Δεν δίνω μια για την φιλική, ζεστή ατμόσφαιρα, τις αβρότητες και φιλοφρονήσεις.Αυτό που με θίγει προσωπικά, που αγγίζει το μεδούλι της ψυχής μου, αυτό που θεριεύει μέσα μου τον θυμό και τον προβιβάζει με άριστα σε μίσος, είναι η άθλια παράσταση του βρωμερού σκουληκιού Ανδρουλάκη. Η προσφώνηση του Ανδρουλάκη στον διευθυντή του ΔΝΤ....

"Αγαπητέ κύριε Γενικέ"

Όχι, κανένας από τους παρευρισκόμενους δεν γέλασε, ούτε καν υποψία χαμόγελου!
Το ίδιο και στην συνέχεια, όταν η επιτομή του γελοίου, ο βουλευτής που αντιπροσωπεύει θέλω δεν θέλω και εμένα, και την μητέρα μου, και τα αδέρφια μου, και τους φίλους και γνωστούς μου, ξέφευγε εντελώς με γραικισμούς αμόρφωτου αχθοφόρου του λιμανιού, μιλώντας ακόμα και για...κόψιμο χαρτιού!

Ε, δεν σας το επιτρέπω αυτό, παλιοτόμαρα! Δεν σας επιτρέπω να μιλάτε και να πράττετε στο όνομά μου και για λογαριασμό μου. Μέχρι εδώ αλήτες! Είναι και η δική μου αξιοπρέπεια που ποδοπατάτε καθημερινά, αλλά προπάντων είναι η δική μου πατρίδα που διασύρετε και ξεφτυλίζετε! Είναι οι πατρίδες εκατομμυρίων συμπατριωτών μου αυτές που βεβηλώνετε.

Απάτριδες, σας κυρήσσω από σήμερα τον πόλεμο! 

Αν σε στήσει η Ευημερία, πάνε ρίξτα στην Μαρία (άλλως...Μαριγώ)

Το είπε στο πρωινάδικο του Σκαγιού ο φασττρακάκιας της ημικυβέρνησης, Παμπούκης

Δεν δέχεται αραντεβού η Εύη και η Μαρία, ρίξτε το στην...αυτοϊκανοποίηση!


Κάπως έτσι ερμηνεύεται η δήλωση του υπουργού Πατ Κιούτ Επένδυσης, Άχαρου Παμπούκη, που εμπνέει ιδιαίτερα την ιστοσελίδα...


"Ραντεβού με την ευημερία δεν υπάρχει, υπάρχει ραντεβού με την προσπάθεια".


Δεν είχε ο άνθρωπος να φασττρακιάσει κάτι συγκεκριμένο σήμερα, να βγάλει κάνα φράγκο, να φάνε οι δανειστές, πάει λοιπόν στο Σκάϋ, που όλο λέει ότι θα κάνει μπαμ να σκάσει, να ησυχάσουμε, αλλά δεν τελικά δεν σκάει, κακώς, και μας σπάει πρωί πρωί τα νεύρα.


Αφού αναμάσησε τα γνωστά περί κυβερνητικής "αποστολής σωτηρίας", μίλησε περί ανάγκης αλλαγής νοοτροπίας, συλλογικής προσπάθειας και απόρριψης της άρνησης, αφού βρισκόμαστε "στην εποχή της συναίνεσης και της σύνθεσης".  


Εντάξει, σκληροπυρηνικός της τροϊκικοπασοκικής μεθόδου σωτηρίας ο Χαράλαμπος, τι Χαράλαμπος, Λυπηφέξης Παμπούκης, αλλά όχι και πρωί πρωί ρε παιδιά! Αμάν!

Αμάν πια με αυτούς τους Παμπουκωμένους και Πανβολεμένους που μας καλούν να αλλάξουμε νοοτροπία, συναινώντας στην φτώχεια και στην μιζέρια, στην ακρίβεια και στην ανεργία, γιατί αν κρατήσουμε την παλιά, η οποία μας εξασφάλιζε μια αξιοπρεπή ζωή δεν εξασφαλίζεται η μάσα των παρασίτων!

Αμάν πια στα γενικά πρωινά προσκλητήρια του πράσινου αληταριού για...συλλογική προσπάθεια μονομερούς εξαθλίωσης και ανακατανομής του πλούτου από κάτω προς τα πάνω!

Αμάν πια στις προτροπές-προσβολές των Παμφάγων, Παμπούκων και Παντραμπούκων να σταματήσουμε την άρνηση της εξαθλίωσης, γιατί λέει τώρα κάνουμε...σύνθεση, που να του συνθέσουν δεκαπέντε φύλλα νεκρολογία του λεχρίτη...

Δεν έχει ευημερία λοιπόν, δεν μας κάθεται, δεν μας γουστάρει. Αυτό που μας μένει, είναι να...προσπαθήσουμε να πισωγυρίσουμε! Εκεί ακριβώς βρίσκεται η πηγή της αλλαγής νοοτροπίας, της συναίνεσης και σύνθεσης, εκεί ρέει το κρυστάλλινο νερό της συλλογικής προσπάθειας των πολλών υπέρ των λίγων.

Προσβάλλει ρε παιδιά ο φασττράκιας! Δεν αρκείται στο γεγονός ότι σου πίνει το αίμα και σου δηλητηριάζει την ζωή, έρχεται πρωί πρωί και σε φτύνει κι΄από πάνω! Μπορείτε να μου πείτε πως θα κρατήσω εγώ το blog, φραστικά, στο ύψος του;

Μπα, δεν θα το κρατήσω! Χτες είδαμε στο Σύνταγμα κρεμάλες που με βάζουν σε σκέψεις. Βλέπω τον Παμπουκαλάκια στην φωτογραφία και μου έρχεται, εντελώς αθώα, άκακα, παιδική αφέλεια, να ξηγιώμαστε, η εξής ερώτηση;

Πες, του έρχονται δυό καλές ανάποδες του υπουργού (δεν το ευχόμαστε, αλλά αμάν και πότε, που λέει η παροιμία) και αισθάνεται την ανάγκη σαν άνθρωπος να βρει ένα αδιέξοδο (σιγά να μην έγραφα, μία διέξοδο), αλλά τα οικονομικά του (λέμε τώρα) δεν του επιτρέπουν να αγοράσει το αναγκαίο σκοινί (είμαστε στην εποχή της "συλλογικής προσπάθειας" του λαού τώρα, που αφού γύρισε τον τροχό, ανακάλυψε το όμορφο χόμπυ της κατασκευής θηλιών και η τιμή του σκοινιού έχει ανέβει λόγω τρομερής ζήτησης στα 10.000 το μέτρο, και, λέμε τώρα, τυχαίνει να μην έχει ρευστό ο άνθρωπος)....

...λέτε να τον κρατήσει η γραβάτα;

Κουζίνες SIEMENS. Γιατί η γεύση είναι πάνω απ΄ όλα!

Πάμε κοντά ένα χρόνο, από τότε που άρχισε η εξεταστική το "μαγείρεμα" για το σκάνδαλο της SIEMENS και το "φαγητό" ακόμα να τελειώσει!

Παράταση στην παράταση, ανακάτεμα στο ανακάτεμα, βάλε βγάλε στον φούρνο, άντε στους 220 βαθμούς ο ένας, όχι, στους 180, θα το κάψουμε, ο άλλος, και να δείτε που θα μείνει στο τέλος πάλι νηστική η δικαιοσύνη! Όπως πάντα!

Οι αρχιμάγειρες εξεταστές του πασόκ και της νδ επιμένουν στην μία, στην δοκιμασμένη, στην βολικιά συναινετική συνταγή της συγκάλυψης και της συμψήφισης και οι...θαμώνες του εστιατορίου, οι φορολογούμενοι πολίτες θα πληρώσουν για μια ακόμα φορά πανάκριβα την άνοστη σούπα-τελικό πόρισμα.

Αυτή τη φορά αποφάσισαν οι...σεφ ότι το εκλεκτό μενού θα καθυστερήσει λιγάκι ακόμα, επειδή είχαν ξεχάσει να βάλουν τους σκληρούς δίσκους των υπολογιστών της SIEMENS στο ταψί να...μουλιάσουν!

Ξέρετε, οι σκληροί δίσκοι της SIEMENS δεν είναι το συνοδευτικό, ξέρω γω πατάτες ή μακαρονάκι κοφτό, αλλά το "κρέας", το κύριο πιάτο, δεν νοείται φυσικά αρνάκι με μπάμιες στο φούρνο χωρίς αρνάκι...

Και όλη αυτή η καθυστέρηση προέκυψε από την κατάσχεση του κεντρικού server της SIEMENS Ελλάδος προχθές το βράδυ από τη Δίωξη Ηλεκτρονικού Εγκλήματος. Μάλιστα προχθές!

Πριν δυο χρόνια είχανε κάνει τα παιδιά ντου στα κεντρικά της SIEMENS και είχανε αφήσει τους σκληρούς δίσκους, τα "νεογέννητα αρνάκια" στο μαστάρι της μάνας τους, να πάρουνε κιλά, να φτιάξουν γλυκάδια. Ας λένε μερικοί κακεντρεχείς ότι τους ξέχασαν ή  ότι "τους ξέχασαν".

Θα πρέπει να περιμένουμε, όλοι εμείς οι πιστοί των γαστρονομικών και λοιπών δικομματικών προσβολών, άλλη μια βδομάδα λοιπόν για να "γευθούμε το έδεσμα".

Λέτε να αντέξουμε;

Προβόπουλος: Του πέσανε τα πάκια απ΄τη δουλειά!

Προβόπουλος:  

«Βρισκόμαστε στο μέσο μιας πολύ μεγάλης και επίπονης προσπάθειας, να διορθώσουμε χρόνιες συσσωρευμένες αδυναμίες και προβλήματα και να ορθοποδήσουμε όσο γίνεται πιο γρήγορα.

Δεν χωρούν ούτε εφησυχασμός ούτε πρόωρη κόπωση. Γιατί καμιά φορά μας πιάνει, ξέρετε, εμάς τους Έλληνες. Είμαστε ανυπόμονοι. Τα προβλήματα είναι αρκετά σοβαρά και θα πρέπει να έχουμε υπομονή και μεθοδικότητα για να τα επιλύσουμε» 

Βρίσκεται στο μέσο μιας μεγάλης και επίπονης προσπάθειας ο αρχιαεριτζής-τζογαδόρος-με-ξένα-λεφτά-αρχιπαράσιτο-διευθυντής της Τράπεζας της Ελλάδος, Προβόπουλος, μην ενοχλείτε!

Διορθώνει λέει ο αρχιμάνατζερ-σαπουνοφουσκοποιός, έχει πάρει μυστρί και πηλοφόρι, κατσαβίδια, τανάλιες, πένσες, πριόνια, τσάπες και τανάλιες και χύνει ποτάμια ιδρώτα για το καλό όλων μας!

Ασταμάτητος, χωρίς διάλειμμα, ολημερίς του έχτιζε, την νύχτα εργαζόταν, που λέει και το παλιό δημοτικοπιστωτικό τραγούδι! Είναι βαριά η τραπεζιτική και ανάθεμά σ΄αυτόνανε που την εφεύρε!

Πολύ δουλειά ο μάνατζερ που δεν έχει παράγει ούτε καρφίτσα στην ζωή του, που δεν έχει αισθανθεί ποτέ το ζόρι της σωματικής κούρασης, που δεν έβγαλε ποτέ ρόζο στην παλάμη του, που κονομάει σε μια μέρα τόσα, όσα πέντε εργάτες τον μήνα!

Αλλά κουράζεται με σύνεση ο τραπεζιτοκοπρίτης, δεν αφήνει να τον πιάσει το "ελληνικό"  όπως πιάνει εμάς συχνά πυκνά και μας βαράει κατακούτελα η ανυπομονησία και τα κάνουμε σκατά.

Χρειάζεται υπομονή και μεθοδικότητα λέει ο μπουρμπουλήθρας, ο φτιαχνωτίποτας, και πολύ με εμπνέει η ιδέα, να γύριζε το παλιοκαθήκι ο τροχός και να τον βάζαμε τον ντελικάτο εργατικό άντρα του δανείου και της παρακαταθήκης να φόρτωνε όλο το καλοκαίρι μπάλλες σανό στο τραχτέρι, να του έπεφτε του λεχρίτη η μήτρα...

Ρε σεις μας βάλανε κάτω και βγαίνει ο κάθε "τς", τραπεζοποιοί και ψυχοβγάλτες, και βαράνε στο ψαχνό! Κάθε μέρα και κάποιο άλλο αστέρι.Έχουν έρθει τα πάνω κάτω και βγαίνει ο κάθε σκατάς και μας κράζει, μας χλευάζει και μας φτύνει. Τραπεζήτουλες, συνδικαλήτες, ΣΕΒτύλες, υπουργόνια, βουλευτήκια, πολιτικάλοι, όλη η παλιοπαρέα πριν την απολύμανση!

Τι θα γίνει ρε τροχέ;

Σοβαρά τώρα! Τι θα γίνει ρε τροχέ;