Την έπεσε και σε ελληνίδα υπουργό ο Strauss-Kahn!

 Ένα τελευταίο για τον τραγικό ήρωα του ΔΝΤ, Δομίνικο Στρώς Καν, και περιλαβαίνουμε προσεχώς την-πιθανότατα-διάδοχό του, κυρία Λαγκάρντ.

Τι ακούστηκε λέτε; Ναι, ότι τα έχωσε και σε ελληνίδα υπουργό! Τέτοια διαστροφή ο τυπάς!
Μάθαμε μάλιστα και σε ποιά κατεύθυνση έδωσε ρέστα το πρώτο και πιό δυνατό...όργανο του ΔΝΤ! Περασμένα μεγαλεία φυσικά.

Σε "ομορφούλικο μελαχροινάκι" της ξυπόλυτης κυβέρνησης τα έριξε ο αειθαλής πρώην τραμπάκουλας του ΔΝΤ! Μάστα....

Βίτσια είναι αυτά, πρέπει να δεχτούμε τον κάθε λεχρίτη με τα σφάρματά του. Εδώ δεχομεστάνε τα σφάρματα των σφαρμάτωνε μαζί με την μικρή ανθρώπινη ποσότης παπανδρέου που τα συνοδεύει ρε, τα χουφτώματα του δουνουτά δεν θα δεχτούμε;

Πέσανε τα τζίνια οι ρουφιάνοι του πασόκ και τα ξεράσανε: Νοματάκι δε λέμε, μαυράκι και σπινιαρομορφουλάκι είναι πάντως το τεκνό, ψάξτε!

Σίγουρες πληροφορίες όμως, την έριξε πραγματικά την ζαριά του ο παραλίγο Κνίτης Δομίνικος, τόσο σοσιαλιστής στα νιάτα του! Αλλά ούτε ασαίοι δεν έφερε φίλοι μου, στις κόχες μείνανε τα κόκκαλα όταν μάθανε για ποιές προκογαργάρες ντιβανοκασέλες  πρόκειται.

Ο πρώτος που τον πήρε χαμπάρι ότι ετοιμαζότανε να γυαλίσει το λαμπόγιαλο ήντουνε ο Θοδωρής απέ το Θριάσιο Πεδίο, ο Παγκαλοευτραφής ντε. Φιλαράκια δεν ήσαντε μεν, αλλά καθόσαντε πάντα δίπλα δίπλα, επειδή κάποτε είχε διαβάσει ο αντιπρόεδρας ότι η βαρβατίλα είναι κολλητική δια της αναπνοής και δια του βήχα και μακάρι όλοι μας τέτοιες γρίππες, και έτσι δεν έλεε να ξεκολήσει δια ταύτα από δίπλατ! Νέα γυναίκα η παραλίγο δήμαρχος σύζυγος ντε!

Που λέτε λοιπόν, μια μέρα είχε πάει ο Στρως Καν στην κοινοβουλευτική ομάδα του πασόκ να σκοτώσει την ώρα του, αλλά παραλίγο να του βγει ξυνό απ΄τη μύτη με την μουρμούρα και το βογγητό της Βασούλας Παπανδρέου; Αχ πονάμε, αχ δεν αντέχουμε, όχι όλο το μνημόνιο με τη μία, το μισό και σιγά σιγά δεν γίνεται;

Ο Δομίνικος είχε βάλει το κεφάλι του χάμου και σκάλιζε κάτι με το στυλό σ΄ ένα χαρτί, αλλά το ξανασήκωνε που και που και χαλβάδιαζε προς άγνωστη υπουργική κατεύθυνσης. Μα τι γράφει ο αγαθός αυτός άνθρωπος του Κυρίου όλη την ώρα, αναρωτήθηκε ο γνωστός για την αβρότητά του και την κοσμιότητα που χαρακτηρίζει την ομιλία του αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Κάποτε δεν άντεξε και τον ρώτησε: Τι κά εκεί ρε Κάν; Τι γρά ρε κοπρί; Ο ζωηρός και ακμαίος γάλλος τσαλάκωσε το χαρτί στην χούφτα του και απάντησε ήρεμα σε άπταιστα γαλλικά: (μεταφράζω για τσι αμόρφωτοι) Ελληνική γεωγραφία μαθαίνω Θίοντορ, να ξέρουμε τι ξεπουλάμε μον αμί.

Δεν τόχαψε φυσικά το ζεμπίλι με τσι πλίνθοι ο Πάγκαλος, έδωσε με μια καραμπινάτη χριστοπαναγία από μέσα του τόπο στην οργή και περίμενε την κατάλληλη στιγμή που θα σημάνανε οι καμπάνες, ότι αυτό το χαρτί ήταν του Δομίνικου αλλά και δικό του!

Με το που έληξε η παρλαπίπα της πασόκας (να σε κάνω μια ρώτηση μπάρμπα Κάνη; κάνε με) και την πέφτει απαξάπασα η ρεταλοσοσιάλα στον Στρως Καν περί υπόκλιση ραγιάδικη και αυτόγραφο δουνουτάτο, κάνει με το ξερό του ο αντιπρόεδρος ένα έτσι, ώπα, και αχταρμαδιάζει το τσαλακωμένο χαρτάκι απ΄την τσέπη του Δομίνικου σα νάταν κεφτεδάκι!

Το βάζει κάτω στο γραφείο του και το σκανάρει στου γούγλη τον μεταφραστή περί αντιλαβού και κάντα ελληνικά. Έπαθε το βυνίλιό του ο Χτηνοτρόφος! Μισά ελληνικά, μισά γκρήκλις, μισά γαλλικά, τσάτρα πάτρα, κάτι έβγαλε, και αυτό το κάτι πονηρόν και άκρως σεξουαλικόν! Δώστε βάση και υπόστεγο στο σκονάκι του Κάνη να κάνουμε βεράντα:

Thessaloniki: Θες κι΄άλλο Νίκη;
Mη, θα φωΝάξο!
pame Πάρο na se parw (attention! Pame, no ΠΑΜΕ!!!)

Ι do η Ρόδος, yes i do και το πήντημα
Telis pai taksintakis se nisakis me Bassoula Papantreou monsieur Stauss-Kahn? - Άστηνπαλαιά
Ο Dominique θα σε γκαStrauss στο Amorγός! Τόχει ξαναKahn! 

Τέτοια γεωγραφία μάθαινε ο κερατάς! Το κάτω κεφάλι τρώει το πάνω λέει η παροιμία, τόφαγε τελικά στην Νέα Υόρκη και ησυχάσαμε από δαύτονα! Απορώ πάντως με την αμερικάνικη δικαιοσύνη. Καλά ρε σεις αγαθοί, στο πόδι βρήκατε ρε να του βάλετε το ηλεκτρονικό βραχιόλι; Στο πόδι ρε;

Γυρίζουμε στα θκά μας πάλι. Τρέχει ο χοντρός της αντιπροεδρίας στον χοντρό αμύνης και υποβρυχίων που γέρνουνε, το και το. Ρε συ Βενιζέλε, να προσέχουμε τα νώτα μας ρε, γκαστρώνει γαϊδούρα στον ανήφορο ο τύπος! Έχουμε και νέαι έως παραλίγο δημαρχίναι σύζυγοι άμα λάχει ναούμ.

Δίκιο έχεις ρε συ Θόδωρα, λέει ο Βενιζέλος, κάτι είχα πάρει κι΄εγώ χαμπάρι περί σεξομανίας! Τον πούστη, ευγενικότατος, δεν λέω, πάντα όταν με έβλεπε έτρεχε κοντά μου, με αγκάλιαζε φιλικά και διεθνοταμιευτικά και άρχιζε τις γλύκες: Ο μεσιέ λε μινιστέρ Βαζελινός, τικανετέ, πωσταπατέ;

Πόσες φορές τον διόρθωσα, Βενιζέλος μεσιέ, νον Βαζελίνος, αλλά αυτός τον χαβά του. Πολύ σεξομανής ρε συ!

Αφήνουμε τους ευτραφείς έως λίαν ευτραφείς υπουργούς να τα λένε και επιστρέφουμε στην κυρίως είδηση. Παραμένει η αναπάντητη "σε ποιά μελαχροινή και ομορφούλα" έριψε τους κύβους του ο DSK; Να πάρουμε τας υπουργίνας και υφυπουργίνας με την σειρά.

Θοδωρούλα Τζάκρη: Άτοπον! Ξανθιά και κάκιω, σιγά μην της την έπεφτε ο DSKάς. Άσε που την έχω και προσωπικά άχτι....

Ντίνα Μπιρμπίλω: Τς, ξανθιά! Από καμπυλικά προσόντα ουί, αρταίνεσαι στην ανάγκη, αλλά όχι και ομορφούλα ρε σεις! Για ρωτάτε τα παιδιά από την Κερατέα πως το αντέξανε δυό φορές το συμβούλιο στο γραφείο της.

Μιλένα Αποστολάκη: Ξανθιά! Τάβαψε, δεν τάβαψε, άγνωστον!

Φώφη: Ξανθιά! Άσταδιάλα ρε με τα κομμωτήριά σας!

Ελπίδα Τσουρή: Ξανθιά! Ούτε στην σουηδική Βουλή νάχαμε πέσει ρε σεις!

Μαριλίζα Ξενοδικόμασγιαννακοδημητρακοπούλουλου: Ξανθιά! Ξου μαρή!

Παρασκευή Χριστοφιλοπούλου; Εδώ λέμε "άστα τα μαλλάκια σου" αλλά όχι και ομορφούλα τώρα! Συγνώμη, αλλά να λέμε και της υφυπουργάντζας το δίκιο ντε!

Λούκα Κατσέλη: Δεν παίζει ούτε μαλλί, ούτε από το άλλο. Όχι λόγω...ασυμφωνίας περιεχομένου, αλλά λόγω φόβου: Ξέρετε τι μάπες ρίχνει ο Αρσένης στη ζήλια του; Που να τολμήσει ο Στρως Καν;

Αννούλα Νταλάρα: Ξεχάστε το! Και θεά νάτανε, και μαλλάκι σαν κατράμι νάχε, ριέν νε βα πλί! Νεύρα! Πολλά νεύρα η Αννούλα! Τι, να της την πέσει και να τον σκίσει; Είπαμε, μουρντάρης είναι ο άνθρωπος, όχι μαζόχα ή μαλάκας. Η Αννούλα δεν κρατιέται ούτε με δεκαπέντε παρελάσεις, άμα τα πάρει στο κρανίο, διαγράψτε την! Και νάτανε και μόνη της; Ξέρεις τι είναι να σου την πέσει μετά το έτερον... εκάτερον και να σου χώσει κανένα "στην Αθήνα μεσ΄το κέντρο, φύτρωσε καινούριο δέντρο"; Ή ακόμα χειρότερα, να σου φερμάρει τίποτα συναυλίες για την Κύπρο; Παναγία μου!

Τι μένει;

Τι μαύρο και άραχνο και εύμορφο έμεινε ακόμα;

Τι;

Σοβαρά;

Ε όχι ρε!

Την Ξύστρας και Γομολάστιχας;

Την Κοψογκράβας και ΤΕΪτσεκούρας;

Την Παιδειοκόφτρας και Δια της Βίας Αμάθειας;



Την Αννούλα την Διαμαντοπούλου ρε;

Ε, αφού είναι η μοναδική μελαχροινή, πρέπει να είναι και η "όμορφη" που ζητάμε.

Έτσι εξηγούνται όλα...

Εδώ την έπεσε στην Άννα μας, σε καμαριέρα θα χαριζότανε;

Μαϊμού διευθυντής Κλινικής λέει. Εδώ έχουμε μαϊμού πωρθυπρουγό ρε!

Μερικές φορές παρασύρομαι και αποκαλώ τα ξεφτέρια της νουδοπασόκας, αδίκως και καταχρηστικώς, γάγγραινα της κοινωνίας. Φτου μου, που δεν τολμάω να τους στολίσω όπως τους αξίζει, αλλά θα μας το κλείσει το μπλοκ ο γούγλης που τα θέλει κυριλέ τα τσαμπουκαλέ και μετά θα αναγκαστούμε να ρίχνουμε μολότοφ (που λέει ο λόγος ντε, μη τα παίρνουμε όλα κατά λέξη!) για να ξεδώσουμε.

Σήμερα δεν θα παρασυρθώ και θα τα πω κοσμίως: Δεν φταίει σε τίποτα η καημένη η γάγγραινα! Τα κόμματα "εξουσίας" που οδήγησαν το ελληνικό πλοίο από το 74 και μετά μαεστρικά από βράχο σε βράχο πριν το φουντάρουν μια κι΄έξω στο Τρίγωνο της τρόϊκας, είναι κάτι σαφώς πιο επικίνδυνο: Εναλλάξ και αιώνια κυβέρνηση και αξιωματική αντιπολίτευση στην χώρα της καθολικής απαξίωσης Θεσμών και Αξιών! Ρρρρρ (καζανάκι)

Διαβάζουμε στο news 247 σήμερα: 

Διοικούσε το ΕΣΥ με πλαστό πτυχίο

Διευθυντής οφθαλμολογικής κλινικής μεγάλου νοσοκομείου καταγγέλεται ότι έχει πλαστό χαρτί και παρά την άσκηση δίωξης ειναι ακόμη στη θέση του. Διορίστηκε στην θέση αυτή, με απόφαση υπουργού Υγείας

Η ιστορία σύμφωνα με την εφημερίδα "Καθημερινή" ξεκίνησε το 2004 με την προκήρυξη θέσης διεθυντή στις υπό κάλυψη θέσεις κλάδου ΕΣΥ σε μεγάλο νοσοκομείο της Αθήνας. Οι υποψήφιοι ήταν συνολικά 11. Στην πρώτη κατάταξη των υποψηφίων, τον Μάρτιο του 2008 ο συγκεκριμένος υποψήφιος κατέλαβε την 6η θέση.

Σύμφωνα με την Καθημερινή, ο τότε υπουργός Υγείας αναπέμπει την απόφαση και ζητεί νέα αξιολογική κρίση.

Πράγματι το συμβούλιο επιτροπής συνεδριάζει και ξανά τον Οκτώβριο του 2008 και ο αργότερες επιλεγείς αναβαθμίζεται στην τρίτη θέση, καθώς οι τρεις από τους 11 συνυποψήφιους έχουν δηλώσει παραίτηση.

Ο υπουργός αναπέμπει και πάλι την απόφαση και ζητά νέα κρίση, αναφέρει το άρθρο.
Τον Μάρτιο του 2009 συγκροτείται νέο συμβούλιο επιλογής ιατρών ΕΣΥ. Συνεδριάζει τον Απρίλιο του 2009 και αξιλογεί τον μετέπειτα διεθυντή ικανό για την 1η θέση. Τρεις μήνες μετά διορίζεται με απόφαση του υπουργού Υγείας στη θέση του διευθυντή.

Ωστόσο, όπως είχε καταδείξει και εισηγητής, ο συγκεκριμένος γιατρός εμφανίζεται να απασχολείται σε τρεις διαφορετικούς φορείς την ίδια περίοδο και συγκεκριμένα: στις φυλακές Κορυδαλλού, στο πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και στο ΙΚΑ.

Επίσης ο διευθυντής νομικών υπηρεσιών της Οξφόρδης, απάντησε όταν ερωτήθηκε για τον γιατρό αυτό:

"Η ονομασία του νοσοκομείου (από όπου φαίνεται να έχει αποκτήσει την κλινική εμπειρία) είναι εσφαλμένη. Η διεύθυνση και οι αριθμοί επικοινωνίας ανήκουν σε άλλο πανεπιστημιακό τμήμα και όχι στο οφθαλμολογικό νοσοκομείο. Δεν υπάρχει μητρώο με αυτό το όνομα. Υπάρχουν προβλήματα και με το λογότυπο του πιστοποιητικού. Η υπογραφή δεν ταιριάζει με το δείγμα υπογραφής του καθηγητού που υπογράφει τη βεβαίωση".
Αυτά αναφέρονται για το πιστοποιητικό προϋπηρεσίας που φέρεται να έχει από το πανεπιστήμιο της Οξφόρδης.

Σήμερα δύο συνυποψήφιοί του έχουν καταθέσει μηνυτήρια αναφορά και έχει ασκηθεί ποινική δίωξη από την εισαγγελία πρωτοδικών κατά παντός υπευθύνου.

Σιγά την είδηση! Χιλιάδες παλιοτόμαρα πασοκονουδόκια έχουν μπει μπακ ντορ μέσα στο Δημόσιο, άρα και στην φλέβα μας. Δεκάδες χιλιάδες κομματόσκυλα έχουν δώσει εξετάσεις για μουγγοί  και έχουν εισαχθεί σαν ρήτωρες! Εκατοντάδες χιλιάδες έχουν μπει πρώτα και μετά δώσανε εξετάσεις. Άλλοι τόσοι κατέλαβαν τις τελευταίες τρεις τιμητικές θέσεις με αποτέλεσμα να σαρώσουν ταυτόχρονα όλα τα χρυσά, αργυρά και χάλκινα μετάλλια!

Άπειρα παραδείγματα...αξιοκρατίας, και αυτός ήταν και είναι ο κανόνας! Ε, στην δεδομένη περίπτωση υπάρχει και μια λογική. Διευθυντή Οφθαλμολογικής ψάχνανε, όχι κλητήρα: Άντε να βρεις τώρα άξιο άνθρωπο και επιστήμονα που είναι πολιτικά και κοινωνικά ευνουχισμένος σε ένα από τα δύο κώματα! Ε βάλανε ένα παιδί δικό τους που εκπληρούσε ορισμένες των προϋποθέσεων.

Πως; Έτσι: Βουτάει η υπουργάντζα το τηλέφωνο και στοκάρει το νούμερο ενός δικού του κομματικού λαμόγιου, νούμερο φυσικά. Γκαλίν-γκαλίν, γκαλίν-γκαλίν, κάποτε το σήκωσε ο λεχρίτης.

Ποιός με καλεί τέθκια ώρα βραδυνή, δώδεκα το μεσημέρι, που οι καθαυτό κοπρίτες ξεκουράζονται θεωρητικά από τον κάματο της πρωινής εργασίας, φτου κακά;

Υπουργός Τάδες ρε Λάμπη, τι κα ρε; Ακόμα ρε να ξυπνήσεις;

-Ναι ακόμα!

Έτσι μπράβο, τσίφτης! Ρε συ ψάχνουμε έναν δικό μας να τον χώσουμε διευθυντή στην Οφθαλμολογική, λίγη δουλειά, πολλά λεφτά. Γουστάρεις ρε;

 -Ουου!

Ε μάσε τότε τα χαρτιά από τότε που σε είχαν καταδικάσει για μπανιστήρι, να μπορούμε να αποδείξουμε σε ώρα ανάγκης ότι είσαι τουλάστιχον ματάκιας, και έλα!

Έτσι γίνεσαι διευθυντής Οφθαλμολογικής και κάνεις καριέρα φίλε μου. Γι΄αυτό,  αν είσαστε φρέσκοι και άβγαλτοι στα κώματα αυτά και τύχετε καμμιά φορά -εντελώς τυχαία- σε κάνα απ΄αυτά τα δασάκια, ξέρετε τώρα ποιά εννοώ ντε, ε κάλυψη πίσω από το πεύκο και....τα μάτια σας ανοιχτά!

Διαμαντοπούλου: Έχουμε πόλεμο!

Καιρό είχαμε να γράψουμε για την Αννούλα Διαμαντοπούλου, την γλυκειά Καρχαρία Παιδείας και Δια Βίου Χλαπάτσας, χίλια συγνώμη! Δεν είχαμε και τόση καΐλα να ασχοληθούμε με το ημιάγριο νεοφιλελεύθερο ξωτικό, αλλά αναγκαζόμαστε μετά από εκατοντάδες επιστολές θαυμαστών της να ενδώσουμε. Ιδίως το τελευταίο e-mail ενός εντελώς ανέραστου οπαδού της Αννούλας: Γράψε ρε βράχε κάτι τις ρε! Έστω για την ελίτσα στο μαγουλάκι της ρε!

 Ε τι να κάνω;

Δεν είχε αυτή την βδομάδα να πετσοκόψει τίποτα στην Παιδεία η κυρά, την ξαποστείλανε να πάει να στηρίξει τα πασοκολαμόγια στη Λαμία, κακό χρόνο νάχουν. Ανοίγω λοιπόν μια σελίδα στο διαδίκτυο και τι να δω; Η Διαμαντοπούλου τσιρίζει από την Λαμία, "έχουμε πόλεμο"! Ωχ, αμάν, λέω, ξεκίνησαν τα όργανα και δεν προλαβαίνει το ελικόπτερο, και έχει κάτι πλατανάρες στην Πλατεία Λαού για κρέμασμα, Παναγία σώσε!

Μούφα τελικά η είδηση, άλλο εννοούσε το σκυλόψαρο της Παιδείας. Άλλο πόλεμο στόκαρε η κυρία Άννα: Τον πόλεμο ζωής ή θανάτου για την αντιμετώπιση της, όπως είπε, δημοσιονομικής κρίσης, της κρίσης ανταγωνιστικότητας και της κρίσης αρχών και αξιών. Καλά, τα περί δημοσιονομίας και ανταγωνιστικότητας νεοφιλελεύθερα ανοξείδωτα μανταλάκια της πασόκας, γνωστά και μη εξαιρεταία. Αλλά δεν παραπάει να τη λιανίζουμε την δόλια την μύγα για να βγάλουμε ξυγκάκι επειδή μας τέλειωσε το μπέϊκον και το  Lidl είναι κλειστό;

Αρχές και αξίες ρε συ Διαμαντοπούλου; Ποιές αρχές και ποιές αξίες τσαμπουνάς ωρέ κυρά; Η μόνη αρχή που έχει να κάνει με το κώμα του αξιοθρήνητου ελληνικού καρασοσιαλισμού, είναι αυτή που δεν υπάρχει ούτε για να πεις ότι το πασόκ "δεν έχει ούτε αρχή ούτε τέλος".

Μιλάει για αρχές και αξίες η καρατσεκούρω παιδείας, το νεοφιλελεύθερο σαρκοβόρο της μόρφωσης που έχει αναγκάσει το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο να μη μπορεί να πληρώσει τη ΔΕΗ και την Πάντειο να μη μπορεί να αλλάξει σπασμένο τζάμι!Έτσι σώζει η Διαμαντοπούλου την Παιδεία και κατά επέκταση την χώρα!



Μπα Διαμαντοπούλου, δεν έχετε πόλεμο! Δεν έχετε ακόμα πόλεμο! Η διαφορά μεταξύ ειρήνης και πολέμου βρίσκεται σε μια...κοφτική λεπτομέρεια: Στην ειρήνη βουτάς εσύ το πριόνι και κόβεις κατά βούληση, στον πόλεμο το βουτάνε οι άλλοι και σου κόβουν τον υπουργικό σου πισινό!

Εκεί να δεις τι πλάκα έχει ο πόλεμος!

Οι διάδοχοι του Σαμαρά; Στα...σκαριά! ΔΑΠ=ελπίδα

Αυτή η χώρα πρέπει να γκρεμιστεί! Πρέπει κάτι να γίνει, κάτι που δεν μπορεί να είναι λιγότερο από την ολική καταστροφή και να ξαναχτιστεί απ΄την αρχή. Τι; Το αφήνω στην φαντασία του καθενός.

Στο παρακάτω βιντεοκλίπ μπορούμε να καμαρώσουμε ΔΑΠίτες που πανηγυρίζουν την νίκη της παράταξής τους στις φετινές φοιτητικές εκλογές.

Να οι αυριανοί ηγέτες της νέας δημοκρατίας! Να οι μελλοντικοί βουλευτές, υπουργοί και πρωθυπουργοί! Να η εναλλακτική πρόταση της Δεξιάς στην σαπίλα της άκρας δεξιάς του πασόκ! Να οι γιατροί που θα πας σε λίγα χρόνια να εμπιστευτείς την ζωή σου, οι δικηγόροι που θα καταφύγεις για να βρεις το δίκιο σου! Να το...μέλλον της χώρας, οι...χρυσές της ελπίδες, η...ελίτ του αύριο...

Δεν είναι έτσι όλη η ΔΑΠ, θα πουν τώρα ορισμένοι αγαθοί. Σίγουρα δεν είναι ο κάθε δαπίτης κάφρος όπως τα καρατσογλάνια του κερατά στο κλιπάκι, αλλά μην φανταστείτε ότι οι υπόλοιποι απέχουν και έτη φωτός από δαύτους...

Δεν χρειαζόμαστε ανάλογο κλιπάκι με συναδελφάκια τους της πασπ, για να αποδείξουμε ότι είναι ίδιοι και απαράλλαχτοι! Δαπ και πασπ είναι τα δικομματικά κολλέγια απ΄όπου αποφοιτούν οι μελλοντικοί πολιτικοί και κοινωνικοί χούλιγκαν της κοινωνίας μας. Εδώ ξεκινάνε την καριέρα τους ως βδέλες και τσιμπούρια της χώρας, εδώ ψήνεται ο κομματοσκυλοφρουρισμός.

Ξεφτυλισμένη χώρα, άπατος πάτος με επιμονή στην συνήθεια της χαβούζας και πίστη στην δύναμη της βρωμιάς. Τους έχουμε και τους καμαρώνουμε ακόμα και τώρα, στην εποχή της απόλυτης καταστροφής! Απαντάμε στην φρίκη του πράσινου χούλιγκαν με την φρίκη του προκατόχου του γαλάζιου χούλιγκαν! Δαπ αντί πασπ! Φουντάραμε και επιμένουμε στα ίδια σκατά! Ήμαρτον!

Αυτά τα σαπάκια θα κουβαλήσουν οι μελλοντικές γενιές στην πλάτη τους αν δεν σηκωθούμε σήμερα ΕΜΕΙΣ να βάλουμε ένα τέλος στην φρίκη! Ξυπνήστε!

Μα να μασάει πάντα το ίδιο κάρβουνο!

 Δεν υπάρχει τίποτα περισσότερο θλιβερό, από το να διαβάζεις δηλώσεις του απίστευτου αυτού πολιτικού λαθρεπιβάτη, του Γιώργου Παπανδρέου!

Θλιβερό όχι για την ποιότητα των πνευματικών του αποδόσεων, είναι γνωστό ότι δεν το παλεύει ιδιαίτερα το IQ, αλλά για την ανταπόκριση που βρίσκουν τα βλακώδη, διαρκώς απαναλαμβανόμενα στερεότυπά του στο, ακόμα πιό θλιβερό, κοινό.

Σαπουνόφουσκες διαρκείας που υποτιμούν την νοϋμοσύνη μιάς ολόκληρης κοινωνίας τα λόγια του Παπανδρέου, κλεμμένα θαρρείς από παλιές παπατζηδολογίες του πατέρα του. Θέλεις δεν θέλεις τον έχεις συνέχεια μπροστά σου, αφού τα κωλοελικόπτερα δεν λένε να προσφέρουν έργο.

"Η μάχη είναι σε πλήρη εξέλιξη, τόσο εγώ προσωπικά όσο και κανείς άλλος στην κυβέρνηση, δεν κάνουμε πίσω, έτσι ώστε η Ελλάδα να σταθεί στα πόδια της, ξέρω ότι όλοι αγωνιούν, αλλά ο αγώνας αυτός αξίζει, είμαστε στον πρώτο πιο δύσκολο χρόνο της προσπάθειας, και τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι εύκολα, αλλά είμαστε όλοι μαζί σε μια κοινή προσπάθεια του ελληνισμού"

Κουραφέξαλα μάχη, χαμένοι από χέρι είμαστε και μάλιστα διπλά: Μιά από τα χρέη και την εξάρτηση, και μία από την παραμονή των πρωτεργατών της καταστροφής στην εξουσία. Δεν κάνουν πίσω οι λιμασμένοι μιζοφονιάδες της πασόκας για να σταθεί η χώρα στα πόδια της, στοκάρει χωρίς να ντρέπεται ο Παπατζής. Όπως δεν κάνανε πίσω και τόσα χρόνια που η χώρα στεκότανε τόσο....καλά στα πόδια της!

Έχει το δικαίωμα να λέει ότι θέλει φυσικά. Ένα δικαίωμα που απορρέει από την παθητική στάση ενός μεγάλου μέρους της κοινωνίας μας, αυτό των κομματοβολεμένων λαμόγιων του πασόκ και της νδ.

Ντοντ κράϊ, ντοντ γουώρυ, έρχεται φτώχεια...

Όταν τους περιλάβει σε λίγο η λόρδα, να δεις πως τους περνάει η δικομματική μαγκιά και πως ξεπασοκεύουν και ξενεοδημοκρατικεύουν εν νυκτί!

Το λύσαμε τώρα για τα καλά το πρόβλημα: Οράματα Σαββόπουλου Νο 2

Η σκεπτόμενη Ελλάδα στην αντεπίθεση! Επιτέλους ξεσηκώνεται η σιωπηρή πλειοψηφία της Τέχνης και του Πνεύματος και με μπροστάρη τον κολοσσό του έντεχνου τραγουδιού, φιλόσοφο και αφανή κοινωνιολόγο, Διονύση Σαββόπουλο, ρίχνεται στην μάχη κατά της εγκληματικότητας, κατά του καθεστώτος των Έρημων Χωριών, (γράψτε λάθος! Εδώ αγωνίζεται ο Γιώργος Νταλάρας) κατά της εγκαταλελειμένης νησιώτικης γης και ιδιαίτερα κατά των κατοχικών δυνάμεων που έχουν καταλάβει το ιστορικό κέντρο της Αθήνας. (Όχι, μη το μπερδέψουμε με τις κατοχικές δυνάμεις που έχουν καταλάβει όλη τη χώρα, αυτοί δεν μας ζορίζουν και τόσο.)

Με επιστολή του στην εφημερίδα Ελευθεροτυπία ο συμπαθής Νιόνιος δεν αρκείται μόνο σε διευκρινίσεις σχετικά με τις χθεσινές του δηλώσεις σε ραδιοφωνικό σταθμό, αλλά εισχωρεί απο..φασιστικά στο βάθος του προβλήματος δίνοντας λύσεις! Ας χαλαρώσουμε λοιπόν και ας αφεθούμε με εμπιστοσύνη και αισιοδοξία στην θαλπωρή της επιστολής του.

«Για να προλάβω περαιτέρω παρεξηγήσεις, επαναλαμβάνω ό,τι είπα στον ραδιοφωνικό μαραθώνιο της Τετάρτης, κάπως πιο συμπυκνωμένα εδώ. 

Να κηρυχτεί σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης το Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας, διότι το εφιαλτικό πρόβλημά μας τώρα, χειρότερο απ' την οικονομική κρίση και την αβεβαιότητα, είναι ο τρόμος των πολιτών. Οπου και να διαμένουμε, διασχίζουμε την Αθήνα δύο φορές τη μέρα για δουλειές, μετά φόβου Θεού και με κλειστά τα τζάμια. Προχθές μαχαίρωσαν τον βοηθό μου. 

Ακριβώς αυτό! Τι τρόϊκα, τι ΔΝΤ, τι ανεργία, τι εργασιακό Βιετνάμ, τι πισωγύρισμα της κοινωνίας 50 χρόνια, τι ξεπούλημα και χρεωκοπία μου λέτε; Το πρόβλημά μας είναι αυτό που λέει ο Νιόνιος: Πως πάμε κάθε μέρα Κέντρο και πως γυρίζουμε! Φοβάται ο κύριος Σαββόπουλος, τρόμος λέει! Προχθές μάλιστα μας λέει ότι μαχαίρωσαν τον βοηθό του. Αυτό που ξέχασε να μας πει, είναι πόσοι βοηθοί του μαχαιρώθηκαν τα τελευταία 30 χρόνια στο κέντρο της Αθήνας, μεγάλη παράλειψη.

Είναι σημαντικό πράγμα να γνωρίζεις την συχνότητα των μαχαιρωμάτων των βοηθών των Σαββόπουλων στο κέντρο της Αθήνας. Γιατί αν μαχαιρώνεται ένας μέρα παρά μέρα, δεν είναι το ίδιο με το να μαχαιρώνεται μιά φορά την δεκαετία. Αυτή η μικρή διαφορά χωρίζει την αντικειμενικότητα από τον λαϊκισμό. 

Θα περιμέναμε μια λιγότερο...εκλαϊκευμένη τοποθέτηση από τον κύριο Σαββόπουλο. Θα περιμέναμε κάτι που διαφέρει ριζικά από τον ψυχισμό του όχλου, κάτι έντεχνο, κάτι καλλιτεχνικά ανάλαφρο, με τραπεζάκια έξω, γιατί όχι; Θα περιμέναμε κάτι που θα μας θύμιζε ότι δεν υπάρχουν μόνο οι κωλοφυλλάδες, τα mega, οι κορώνες του λα.ος και η "αγνάκτηση των κατοίκων", αλλά ότι υπάρχει και ένας...Σαββόπουλος ρε γαμώτο! 

Υπάρχει! Ας αφήσουμε την μεγαλειώδη του (χωρίς ειρωνεία) προσφορά στο τραγούδι και ας ρίξουμε μια ματιά στο σκοτάδι της ψυχής του.

Μία λύση θα ήταν να μεταφερθούν οι παράνομοι μετανάστες σε μισοαφημένα νησιά ή χωριά, για να καλλιεργήσουν τη γη και να ζήσουν με τη βοήθεια του ΟΗΕ, γιατί μόνοι μας δεν μπορούμε. Κι όταν επιτέλους δεήσει η Ευρώπη να σχεδιάσει κοινή πολιτική για τους μετανάστες και φύγουν οι άνθρωποι, τότε οι ιδιοκτήτες των εγκαταλελειμμένων σπιτιών σε χωριά και νησιά μας, θα 'χουν το σπιτάκι τους συντηρημένο κι απ' έξω κανένα αμπέλι ή χωράφι καλλιεργημένο. 

Μαουτχάουζεν, Τερέζιενστάτ, Μπέργκεν Μπέλζεν, Άουσβιτς, Νταχάου, Zwangsarbeit (καταναγκαστικά έργα) και μυρωδιά ολέθρου από ένα κατάμαυρο παρελθόν! Εδώ εγκαταλείπει ο Σαββόπουλος με χαρακτηριστική όσο και επικίνδυνη ηλιθιότητα τα εντός δημοκρατικού σχεδίου κείμενα και απογειώνεται σε άλλες εποχές! Σκοτάδι και μάλιστα απόλυτο!

Ο Σαββόπουλος μας προτείνει στρατόπεδα συγκέντρωσης μεταναστών και τοξικομανών σαν λύση του προβλήματος που σκοτώνει το κέντρο της Αθήνας! Χωρίς ντροπή! Η μόνη διαφορά με ανάλογες "λύσεις" και "τελικές λύσεις" (Endlösung) του παρελθόντος είναι οι θάλαμοι αερίων. Ε όχι και τέτοια, είμαστε πια πολιτισμένοι, τα ξεπεράσαμε αυτά.

Ο πυροβολημένος αυτός άνθρωπος έχει το θράσος να χρησιμοποιεί την εμβέλεια του ονόματός του για να λανσάρει παλιά καφετί μοντέλλα παγκόσμιας ντροπής! Κάτεργα προτείνει να στήσουμε ο Σαββόπουλος, εξορίες, αποθήκες για ανθρώπους, αγροτικές φυλακές! Πέρα από κάθε νομιμότητα, πέρα από κάθε ευαισθησία, πέρα από ανθρωπιά και αλτρουισμό, στέλνει ο Σαββόπουλος χιλιάδες ανθρώπους που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα να δουλέψουν σαν σκλάβοι στα χωράφια των Ελλήνων τσιφλικάδων αφεντάδων τους !

Ο ξεφτύλας πολιτικός άνθρωπος Διονύσης κάνει και μια άλλη "υπέρβαση": Την...απεξάρτηση του αφέντη από τον σιτισμό του σκλάβου του! Ο μάγκας έλληνας νταβατζής θα τους βάζει να πηδιούνται για πάρτη του, αλλά θα τους ταΐζει ο....ΟΗΕ! Κατάφτυστος Σαββόπουλε!

Βαρέθηκα....

Βαρέθηκα να γκρεμίζω τους μικρούς μου ήρωες....

Βαρέθηκα να πολεμάω να σώσω αγαπημένους μου δίσκους από την μανία μου....

Βαρέθηκα να κλείνω την πόρτα της καρδιάς μου σε Νταλαροσαββόπουλους....

Αφήνω το υπόλοιπο κείμενο χωρίς σχόλιο....

Τα εξαρτημένα άτομα είναι άλλο. Πρέπει να φύγουν απ' το κέντρο και να φιλοξενηθούν σε κέντρα απεξάρτησης -χρειαζόμαστε επειγόντως περισσότερα- μακριά απ' τις πιάτσες, όπου να μην είναι τόσο εύκολη η πρόσβαση των εμπόρων ναρκωτικών. Διότι πρέπει να αστυνομεύονται οι έμποροι και όχι οι εξαρτημένοι, για τους οποίους πρέπει να καταλάβουμε επιτέλους ότι είναι δικά μας παιδιά. 

Να καθαριστεί το Ιστορικό Κέντρο, που δεν είναι μόνο δικό μας, αλλά όλης της Ευρώπης. Εδώ γεννήθηκε η Δημοκρατία, το Θέατρο, η Φιλοσοφία και η ίδια η Ευρώπη. Και τώρα είναι ανθρώπινη χωματερή, κρανίου τόπος, έτσι θα το αφήσουμε; Περιμένοντας την Ευρώπη; Να καθαριστεί λοιπόν και τότε πια να κατοικηθεί με χαμηλό επιδοτούμενο ενοίκιο από νέα ζευγάρια, να ζωντανέψουμε. 

Πιθανόν υπάρχουν κι άλλες, καλύτερες λύσεις απ' αυτές που ανέφερα. Θα μ' ενδιέφερε πολύ να τις ακούσω. 

Αντ' αυτού, ακούω έναν αντίλογο από τα blogs και από μερίδα των Μέσων Ενημέρωσης, που δεν δείχνει να ενδιαφέρεται τόσο για μια λύση, να γίνει ένας διάλογος, να βγάλουμε ένα συμπέρασμα, αλλά ενδιαφέρεται μάλλον να στήσει ένα θέαμα καβγατζίδικο, με ειρωνείες, εξυπνάδες και διαστρεβλώσεις. Πότε είπα εγώ για ξερονήσια και εξορίες; Ξερονήσι είναι τώρα το κέντρο της Αθήνας. Σε άθλια γκέτο, στοιβαγμένοι ζουν αυτοί οι δυστυχείς. 

Το σχέδιο της κυβέρνησης να τους πάει σε περιφραγμένα στρατόπεδα τούς φαίνεται καλύτερο; 

Μου κάνει εντύπωση αυτή η καινούργια λογοκρισία διά της διαστρεβλώσεως, γιατί είναι πολύ πιο εφιαλτική και περίπλοκη απ' αυτές που ζήσαμε στο παρελθόν. Στοχοποιούνται πλέον άνθρωποι. Από πού προέρχεται άραγε αυτό; Προέρχεται πάλι από τον πανικό και τον φόβο αρκετών ανθρώπων δίπλα μας, που ταυτοχρόνως, όμως, δεν θέλουν να χάσουν τις ψευδαισθήσεις τους και μες στη βαθιά απογοήτευσή τους κατασκευάζουν εχθρούς.

Κι ύστερα πάλι αυτοί οι ίδιοι αναρωτιούνται: "Μα γιατί σιωπούν οι διανοούμενοι;"».

Αντί επιλόγου μόνο αυτό: Σε ένα έχει απόλυτο δίκιο ο Δ. Σαββόπουλος:

Κωλοέλληνες!

Το λύσαμε το πρόβλημα! Μπράβο στον Σαββόπουλο!

Επιτέλους ένας άνθρωπος της Τέχνης που είχε το σθένος να πει δημόσια αυτό που αισθάνεται ο μέσος έλληνας πολίτης αλλά δεν τολμά να το πει! Επιτέλους μια ελεύθερη φωνή! Εύγε Νιόνιο!

Η δήλωση του Δ. Σαββόπουλου έγινε αντικείμενο σκληρής κριτικής, κακοπροαίρετης φυσικά, ιδίως από την πλευρά της Αριστεράς, η οποία δεν ήταν για άλλη μια φορά έτοιμη να δει στα μάτια μια μεγάλη αλήθεια.

«Να πάνε τοξικομανείς και μετανάστες σε νησιά με χαμηλό πληθυσμό!...ήρθε η ώρα να αποφασίσεις αν θα πεθάνεις ή θα ζήσεις»

 

Τάδε έφη ο μεγάλος τραγουδοποιός Δ. Σαββόπουλος σε ραδιοφωνική εκπομπή με θέμα την βία. Φυσικά οι "γνωστοί-άγνωστοι", οι "δήθεν δυσαρεστημένοι" και γενικά οι "νοσταλγοί του παρελθόντος" και οι υπόλοιποι αριστεροί που στήριξαν δεκαετίες ολόκληρες την δισκογραφική του προσπάθεια, δεν μπόρεσαν να συλλάβουν το βαθύ νόημα που κρύβεται πίσω από την απλή αυτή πρόταση.

Προσέξτε! Ο Σαββόπουλος δεν τσαμπουνάει ότι του κατέβει, ο Νιόνιος δίνει λύσεις! 

Προσέξτε να δείτε τι σατανικό εθνικό σχέδιο κατέβασε ο μέγας καλλιτέχνης!

Σου λέει, βάλατε κουφάλες Τούρκοι στο μάτι το Φαρμακονήσι, το Αγαθονήσι, το Καστελλόριζο και άλλα νησιά; Ε, να δείτε τι έχει να γίνει! Αντί να αγοράζεις υποβρύχια που γέρνουν και να ξοδεύεις τα μαλλιοκέφαλά σου για εξοπλισμούς, μαζεύεις καμμιά κατοστή σκυλοπνίχτες, τους φορτώνεις τίγκα με πρεζάκηδες και μετανάστες και φλομώνεις τα νησάκια που κιντυνεύουν από τσι Τούρκοι με δαύτους! Να δεις τότε αν επιμένουν να τα θέλουν! Θα τους παρακαλάς, πάρτο το νησί ρε συ αδέρφι και καρντάση μου, που τραγούδαγε ο Νταλάρας όταν δεν ξενόπλενε η κυρά του στο πασόκ, πάρτο ρε, θα με υποχρεώσεις ρε γαμώτο, στο χαρίζω ρε, και άμα ξαναδείς εσύ τούρκικο πολεμικό πλοίο να βγαίνει από τον Βόσπορο στο Αιγαίο, να με φτύκεις!

Και δεν σιγουρεύεις τα νησιά της Επικράτειας μόνο από τσι Τούρκοι, αλλά και από τσι τοκογλύφοι και τσι ευρωπαίοι! Σου λένε, κύριε Ελλάς χρωστάς, ξεπούλα νήσον; Κανένα πρόβλημα! Τους λες, ορίστε κυρία Μέρκελ, Φαρμακόνησος, και γαμώ τα νησιά, σχεδόν τζάμπα! Πάρτηνε και άμα σε στενεύει την επιστρέφεις όποτε θες! Και άμα σου κάνει τσαλιμάκια, δεν θέλω, ακριβό είναι, που να τα βρώ τόσα, της το χαρίζεις: Πάρτε το κυρία μου, για σας που μας φερθήκατε τόσο καλά στην κατοχή, τζάμπα! Νάχετε σε ώρα ανάγκης να σας φιλάει κανένας τα πρόβατα, ή (άμα γουστάρετε) νάχετε καμμιά μυτιά αν ξεμείνετε.

Θα ακούνε ελληνικό νησί και θα μας χαρίζουν το χρέος! Μη σας πω ότι μπορεί και να μας τα σκάνε: Πόσα θες να μη μου δώσεις νησί; Μέγκλα!

Τέλος, είμαστε υποχρεωμένοι να πούμε στον Διονύση ένα μεγάλο ευχαριστώ. Όχι έτσι σκέτο, ξεροσφύρι, αλλά γαρνιρισμένο με λουλούδια της εποχής και συνοδευόμενο από ένα παλιό, παροπλισμένο γλυκανάλατο τραγουδάκι:

Η πλατεία ήταν γεμάτη, με το νόημα που΄χει κάτι απ΄τις φωτιές. Στις πλατείες και στους δρόμους από συντρόφους οικοδόμους φοιτητές...

 

ΥΓ: Τι θα γίνει τελικά με τους "πρώην"; Να κάνω μια καλή πρόταση;

        Δεν μας χέζεις ρε Σαββόπουλε, λέω γω!