Κούρεμα: Φοβού όλα όσα γίνονται για σένα, χωρίς εσένα!

Για δες τύπο που διάλλεξε, η Μέρκελ να κουρέψει, τώρα που ανθίζουν τα CDS κι΄η χώρα έχει ρέψει! 

Σκηνές ροκ στις τάξεις της ΕΕ! Τα παιδιά μουρλάθηκαν! Έχει βουτήξει ο καθένας τους από ένα...κοπτικό αντικείμενο και σκοτώνονται ποιός θα κουρέψει την Ελλάδα! Συνέδριο κορυφής; Τι συνέδριο κορυφής ρε; Δεν βλέπετε; Συνέδριο κομμωτικής!

Να, κάθεται ο Παπανδρέου που εκπροσωπεί το Ελλαδιστάν (αφού το είχε μεγάλη καΐλα ο ψηφοφόρος να δει και τρίτον παπατζή πάνω στην καμπούρα του) σαν κότα στην καρέκλα και περιμένει στωικά να του τα πάρει με την ψιλή ο νικητής της πρωτότυπης μονομαχίας των μπαρμπέρηδων!

Να ο Σαρκοζάκος με ένα ντελικάτο ψαλιδάκι να ξιφομαχεί με την υπερδύναμη "Κομμώσεις η Αγγελικούλα" που επιτίθεται με ένα όχημα κοπής γκαζόν! Άσε ρε ζουμπά να τον ξεσκίσω στο κούρεμα τον πούστη, που τρελλαθήκαμε να βάζουμε συνέχεια το χέρι στην τσέπη, η Αγγελική, "τι λε μωρή μοντέλα, που θα μου χαντακώσεις εσύ την Paribas, την Societe Generale και την Credit Agriτουκώλου μου. Πίσω μωρή!"

Να και ο Κάμερον να μπαίνει στη μέση με μιά κουρευτική μηχανή Remington HC 350, με 6 ύψη κοπής (3 ως 25 mm), 3 ακίδες διαχωρισμού, ψαλίδι, βούρτσα για το σβέρκο, βουρτσάκι

καθαρισμού, θήκη αποθήκευσης, 2 χτένια κοπής ειδικά για αυτιά, να την πέφτει στον γάλλο ομόλογό του "άνοιξε Νικολά δρόμο να διαβώ, τον Τζώρτζη να κουρέψω", που έχω πρώτον ζήτουλα στην λίστα των δανειστών την Μπανκ οφ Σκότλαντ και άμα του τα πάρετε όλα του καράφλα, πάει η τραπεζούλα μου.

Να, τα βουτάει ο Νικολά στο κρανίο και του την κάνει του Εγγλέζου άνευ ίχνους σαβουρα βιβρ "ίσα μωρή αγγλοχαμούρα που θα μας πεις εμάς, ολόφρεσκους μπαμπάδες ολκής, κοντούς μεν σαν σκαμπώ περιπτέρου, αλλά και μέγες εραστές, και γαμώ την Καρλά Μπρουνί που λέει ο λόγος, που θα μας πεις κι΄εσύ άνευρε (άνευ ευρώ), στερλινάκια του κερατά ότι θες να κουρέψεις".

Να, και εμφανίζεται με χαμόγελο "αυτές είναι οδοντόκρεμες μάγκες μου" και ο καβαλιέρε ο Μπερλουσκόνης στην πόρτα! Ρίχνει δυό τεμμάχια βλέφαρα στο κουρείο, και μετά πάει ντουγρού σε μιά αεράτη ψηλοκάπουλη μεταφράστρια που του έκλεινε γεμάτη νάζι το ματάκι της. Στον δρόμο προς τα κει τον σκουντάει ο ολλανδός πρωθυπουργός. Γειά ρε πηδήχτουλα Σίλβιο, του λέει. Που πα ρε χωρίς ψαλίδι; Ο Ιταλός δεν έχασε την ψυχραιμία του. Τι να το κάνω το ψαλίδι ρε συ Τυρί; Για σκίσημο πάω ρε, όχι για κούρεμα!

Ο μόνος που δεν συμμετέχε στον χαμό, ο μόνος χωρίς ψαλίδι ή κουρευτική μηχανή στο χέρι, ο πρωθυπουργός του Λουξεμβούργου, Ζαν Κλωντ Γιουνκέρ. Τι να κουρέψει τώρα η μισή μερίς Λουξεμβούρο; Να πάνε να διακινδυνεύσουνε κάνα "κουρεύουν όλοι, κουρεύουν και οι....(δεν το λέω, είμαι σεμνό και επώνυμο μπλογκ)".

Ο Γιουνκέρ σκέφτεται. Τόχουν τα μικρά κρατάκια αυτό, τα μεγάλα πράττουν. Μα πως κάνουν έτσι οι εταίρες μας ρε συ με το κούρεμα του Γιωργάκη, αναρωτιέται. Τι να κουρέψουν, δεν βλέπουν ότι πέντε τρίχες έχει ο άνθρωπος και μάλιστα γύρω γύρω με άπλα, στη μέση η καράφλα; Τς τς τς....

Φωνές, κραυγές, βλαστήμιες, κατάρες, απειλές, χαμός! Όλα τα κράτη ένα κουβάρι, όλοι μαζί κατά του ενός και ο καθένας χωριστά κατά του άλλου! Μόνο ο Παπανδρέου παραμένει αμέτοχος. Κάθεται εκεί στην καρέκλα του και αντιμετωπίζει τον χαλασμό με την παροιμειώδη αναισθησία του. Να σώσουμε το Ευρώ, να σώσουμε την ΕΕ, να σώσουμε την Ελλάδα, μονολογεί αδιάκοπα με βλέμα απλανές και πνεύμα ιδιαίτερα απλανές.

Ο Παπανδρέου δεν ρισκάρει φυσικά κάτι με το κούρεμα του χρέους. Τι να ρισκάρει; Την μελλοντική πολιτική του καριέρα; Την υστεροφημία του; Την λαϊκή αποδοχή; Τι να ρισκάρει πλέον τώρα που άρχισε να τον χλευάζει ρυθμικά ακόμα και η ποδοσφαιρική κερκίδα; Ο Παπανδρέου την έχει αράξει λοιπόν στην πολυθρόνα και περιμένει να αποφασίσουν οι ξένοι κουρείς πως, πόσο και πότε θα πάρουν το σκαλπ της ελληνικής κοινωνίας.

Κι εμείς; Εμείς κρεμμόμαστε από τα χείλη της Ά-τρεμης και του Πρετεντάντερου να μάθουμε πόσο πρέπει να τρέμουμε στο 60% κούρεμα και πόσο στο 50%. Λες και παίζει αυτό κάποιον ρόλο. Εμείς δεν λέμε να κάνουμε επιτέλους τίποτα άλλο, εκτός του να φοβόμαστε όλα αυτά που γίνονται για μας, χωρίς εμάς.



Για χρεωκοπημένες κυβερνήσεις μιλούσε το 1984 ο Βασίλης. Τι λέμε εμείς σήμερα το 2011;

ΒΕΝΤΕΤΑ ΠΟΔΟΣΦΑΙΡΟΥ ΚΑΙ...ΣΟΣΙΑΛΙΣΜΟΥ!

Σκηνές "απείρου κάλλους" από το ματσάκι ΠΑΟ-Εργοτέλης, που θα μείνει στην Ιστορία σαν το ματς ΠΟΥ ΣΥΝΕΛΛΗΦΘΕΙ ΤΟ...ΠΑΝΩ!

Δεν θα μας ξενίσει αν δούμε σε λίγο να γίνεται προσαγωγή της...Θύρας 13 με την κατηγορία της εξύβρισης του...σοσιαλισμού.

Τι άλλο μένει να δούμε; Μα την επανάσταση στην εκκλησία! Να σηκωθεί το...εκκλησίασμα και αντί να σιγοντάρει ευλαβικά το "Σε υμνούμεν", να τους φωνάζει "ΔΕΝ ΣΑΣ ΘΕΛΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΣ, ΑΜΕΤΕ ΣΤΟΝ ΔΙΑΟΛΟ, ΜΠΡΟΣ!"

Της Σωτηρίας τα Εννιάμερα! Απολαυστικό βίντεο με τον Μπογιόπουλο!

Παπ και Παπ και Παπ...

 

Παπανδρέου, Παπούλιας και όλοι οι άλλοι, λαθρεπιβάτες της πολιτικής εξουσίας όπου φτάνει το μάτι σου! Όποιο κανάλι και να ανοίξεις, τον βιασμό αυτόν δεν μπορείς να τον αποφύγεις. Μας φλόμωσαν και σήμερα οι τηλεοπτικοί οχετοί παπατζηδοπαπουληλίκι, λες και δεν έφτανε το μαρτύριο περί κουρέματος να μας ξεσκίσει την ημέρα μας. Σκουπίδια παντού! Και γνωρίζουμε όλοι μας δυστυχώς ότι τα "σοσιαλιστικά" απόβλητα του καθεστώτος πασόκ δεν πρόκειται να εξαφανιστούν από την χώρα, όσο ο λαός απεργεί ακόμα στην ανατροπή της κυβέρνησης Τσολάκογλου και δεν αποφασίζει να τα περισυλλέξει από τους δρόμους της πολιτικής ζωής και να τα θάψει οριστικά στην χωματερή της Ιστορίας.

Πασόκ ακόμα παντού, στην κορυφή της κοινωνικής, πολιτικής, κρατικής και συνδικαλιστικής πυραμίδας, ο ύψιστος υπερκάδος απορριμάτων που ακούει στο ευγενές όνομα Μεταπολιτευτική Ελλάδα τίγκα με πράσινο σκουπίδι! (Και δυστυχώς πίσω του το γαλάζιο σκουπίδι σε αναμονή).

 

Δεν αντέχεται άλλο! Δεν αντέχεται να βγαίνει ο κληρονόμος της πρωθυπουργίας και να προκαλεί την νοημοσύνη μας! Αναγούλα! Θυμός!

Δεν αντέχεται να ακούμε αυτό το άθλιο δημιούργημα του ελληνικού Νεποτισμού να τσαμπουνάει στις κάμερες "ότι δίνει μεγάλη, δύσκολη και σκληρή μάχη για να άρει το μεγάλος βάρος που έχει πέσει στον ελληνικό λαό". 

Ο Παπανδρέου δίνει μεγάλη, δύσκολη και σκληρή μάχη για τον λαό! Ο επίορκος ηγετίσκος ελέω ονόματος και μαλακίας λαού, η πνευματική και ηθική μετριότητα (μη του χώσω τα χειρότερα που του αξίζουν, παιδική χαρά το μπλογκ αυτό όπως γνωρίζετε, δεν κάνει) δίνει μάχη! Αυτός που ξέσκισε ορατά και αόρατα, αυτός που έδωσε και δίνει ρέστα για τις τράπεζες γυρίζοντας τον τόπο πενήντα χρόνια πίσω, αυτός που έπεσε σαν ακρίδα στην ζωή μας και ρήμαξε το παρόν και το μέλλον μας δίνει μάχη για εμάς!

Κόβεται ο ουραγός των υστάτων για το μεγάλο βάρος που...έπεσε στον ελληνικό λαό! Ατύχημα, δεν το είχαν σπατουλάρει καλά οι μάστορες το βάρος, κουνιώτανε το γαμημένο και ξαφνικά έπεσε. Και που έπεσε; Σε κάνα κεφάλι μεγαλοτραπεζίτη; Σε κάνα εφοπλιστή; Μήπως έπεσε και πλάκωσε την Εργοδοσία; Ή μήπως βάρεσε κατακούτελα κάνα Μονοπώλιο που περνούσε τυχαία από κάτω; 

 

Μι λάμδα μι ρε! Περνάνε οι παραπάνω ποτέ κάτω από τα βάρη των χρεών; Φυσικά όχι! Το ξέρουν και οι πέτρες: Βλέπεις βάρος χρέους να κουνιέται και να είναι έτοιμο να πέσει χάμου, ε από κάτω θα περνάει πάντα εντελώς τυχαία ο γκαντέμης ο λαός! Ας  όψεται ο ρουφιάνος ο νόμος της βαρύτητας....

Είπε και άλλα γλαφυρά το τωρινό αφεντικό της επιχείρησης "ΠΑΠΑΤΖΗΣ, Ε.Α.Ο.Ε (Εταιρεία άνευ ουδεμίας ευθύνης) Εκτελούνται πρωθυπουργικά έργα. Αναλαμβάνουμε και τροϊκικές εργασίες. Ευκολίες Διαπλοκής." Είπε ότι θα σκίσει το καλσόν του για να ανασάνει ο ελληνικός λαός, που πάει να σκάσει από τον πολύ...αέρα που του κάνει εδώ και δυό χρόνια ο σοσιαλισμός. 

 

Είπε ότι τα χρέη τα παρέλαβε, τσιφ Ιπποκράτους, ουδεμία σχέση με τα χρέη ο αποδέκτης και μοναδικός αποστολέας ο προηγούμενος, αλλά μόνο ο ένας προηγούμενος, μην τα ισοπεδώνουμε όλα ντε.

Είπε ότι κάνει προσπάθεια ΑΝΕΓΕΝΝΗΣΗΣ της χώρας, ναι αναγέννησης μη πάει ο νους σας στο πονηρό μιάς ΑΝΑΨΟΦΙΣΗΣ, καμμία σχέση!

Δηλαδή όλο αυτό το μακελειό, όλη αυτή η εγχείρηση με μπαλντά χωρίς νάρκωση, όλο αυτό το τσουνάμι, όλη αυτή η εξαθλίωση, η κατάντια, το ρήμαγμα, η φτώχεια, η απαξίωση, η απελπισία, η ανεργία, είναι μέρος της προσπάθειας αναγέννησης της χώρας! Βλέπεις αν έχεις ξέρω γω εργατικά δικαιώματα βαδίζεις προς τον όλεθρο, και αν έχεις δουλίτσα και μπορείς να ζήσεις τα παιδιά σου με τον μισθούλη σου, οδεύεις ολοταχώς προς τα Τάρταρα. Να μη πω τώρα προς ποιόν γκρεμό θα βαδίζαμε με βήμα ταχύ όλοι μαζί, ιδίως οι μαθητές, αν δεν υπήρχε προσπάθεια αναγέννησης της χώρας και είχαν έρθει στην ώρα τους τα βιβλία στα σχολεία....

 

Ο ένας θλιβερός εκπρόσωπος της παρακμής δηλητηριάζει την μέρα μας με το στοκάρισμά του, ο έτερος θλιβερός με την συναίνεση κουνώντας το κεφάλι του. Ως πότε θα τους ανέχεσαι κυρίαρχε λαέ; 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κούρεμα: Πηγαίναμε δεν πηγαίναμε για μαλλί!

Αχ τι καλά να ΄ρχότανε καλοκαιράκι, τώρα που θα μας βάλουν - εμάς τα προβατάκια που καθόμαστε ακόμα και τους καμαρώνουμε, τους κάθηκες- κάτω, πιό κάτω από ότι είμαστε, γιά το περίφημο κουρεματάκι! Να ΄ρχότανε, αλλά δεν έρχεται, Χειμώνας έρχεται ανάθεμα τον μάστορα που τον εφεύρε. Ε θα παγώσουμε λιγουλάκι ολόγυμνοι χειμώνα καιρό, αλλά ποιός νοιάζεται τώρα αν παγώνει ή δεν παγώνει ο κάθε ραγιάς;

Κούρεμα λοιπόν και μάλιστα με την ψιλή, σκύψτε και μη κουνιέστε! Ε λένε ότι θα τσιμπήσει λιγάκι στον σβέρκο, έχει μεν "αλαφρύ" χεράκι ο κύριος κουρέψ, αλλά μηχανή είναι αυτή, δεν την ελέγχεις 100%.

Το κουρεματάκι αυτό έχει ορισμένες υπέροχες και...πανοραμικές ιδιαιτερότητες:

Πρώτον, δεν αποφασίζεις εσύ να πας γιά κούρεμα, πάω να τα κόψω ρε γυναίκα τα ρημάδια, ντάξει, σταμάτα την μουρμούρα. Εδώ σε βουτάει ξαφνικά ο κομμωτής και σου ρίχνει ένα, ε ρε κούρεμα που έχεις να φας ξεσκισμένε πολίτη αυτής της ξεπουλημένης χώρας! Γιατί ρε συ φλώρε, του απαντάς εσύ, μαζί τις έχουμε τις τρίχες μου ρε φλώρε; (Η ρεπετισιόν της λέξης Φλώρος έχει καλύτερα αποτελέσματα από ότι η μία και μοναδική λένε οι στατιστικές). Εδώ ή κάνεις αμέσως ράϊ και τον αφήνεις να σε περιποιηθεί όπως αυτός θέλει, ή το αναβάλλεις για μετά, όταν θα σε γονατίσουν οι "ειδικοί": Πως είσαι έτσι ατημέλητος ρε; Κουρέψου! Πήγαινε και κόψτα ρε Μπίλλη, ρεζίλι μας έκανες με την μαλλούρα σου! Για δε χάλι, ψείρες θα πιάσεις ρε χάλια! Κόψτα, κόψτα, θα σε αφήσει η γκόμενα! Κούρεμα ή βαρβαρότητα! Τρίχες υπάρχουν!

Δεύτερον, δεν διαλλέγεις εσύ τον κουρέα, αλλά αυτός εσένα. Δεν έχει εδώ "α, θα πάω στον Μάκη στο Μπραχάμι, που έχει απέναντι το ψιλικατζήδικο που εργάζεται ο καρακόμματος η Τζένη, που αντιστέκεται ακόμα στην πολιορκία, αλλά που θα πάει, θα πέσει". Εδώ σε βουτάει ξαφνικά ένας καθώς περπατάς ανύποπτος στον δρόμο, σου έφεξε φίλε, κουρέας είμαι και σε διάλλεξα για πελάτη μου, σου λέει. Γυρίζεις και τον κόβεις. Τι κουρέας ρε συ, αφού είσαι χασάπης! Ματωμένη ποδιά και μπαλντά στο χέρι, τι κουρέας μου τσαμπουνάς; Μη το παλεύετε παιδιά, στο τελευταίο επεισόδιο κερδίζει ο χασάπης.

Τρίτον, σε κουρεύει όποτε γουστάρει. Κάτσε εκεί μικρέ και περίμενε, όταν βαρεθώ να κάνω αέρα στα αχαμνά μου, σε κουρεύω, διατάζει ο μαιτρ και σε αφήνει να ξεροσταλιάζεις όρθιος σε μιά γωνία του κουρείου.

Τέταρτον, σε κουρεύει όπως θέλει αυτός! Δεν έχει εδώ, μόνο λίγο αραίωμα και τις μυτούλες θείο. Εδώ βουτάει ο μάγκας όποιο εργαλείο θεωρεί αυτός αναγκαίο, από ντελικάτο ιταλικό ψαλιδάκι μέχρι όχημα κουρέματος γκαζόν, και σου κάνει το κεφάλι εκδρομή στην Καμπούλ.

Πέμπτον, μετά το κούρεμα δεν σου ζητάει λεφτά! Τι να σου ζητήσει; Αφού στα έχει πάρει ήδη όλα και σε έχει αφήσει στο μείον πέντε στην πλην τρίτη, τι να σου πάρει ακόμα;

Έκτον, με το "με γειά σας", πριν ακόμα προσγειωθούν οι πρώτοι κόκκοι της πούδρας στο πάτωμα, σου τον "πατάει" αγαπητέ πατριώτη λίαν κομμωτικώς, λίγο για την συνέχιση της παράδοσης, λίγο από συνήθεια και λίγο από απλή διαστροφή.

Που είναι εδώ το panoramio τώρα; Ε άμα τα δεις από πάνω πως νομίζετε ότι θάναι ρε παιδιά;

Κούρεμα λοιπόν προβατάκια μου, και αν την πατήσουν, πχ οι συνταξιούχοι γιατί δεν θάχουν τα Ταμεία μαλλί, ε δεν θα χαθεί και ο κόσμος!

Η κοινωνία, ο λαός, οι εργαζόμενοι, το λαϊκό κίνημα καλούνται (αφού δεν μπορούν να σταθούν στο ύψος των περιστάσεων) να δεχτούν με το κούρεμα του χρέους άλλη μία μεγάλη ήττα. Συνηθισμένο φαινόμενο η ήττα στους χαλεπούς καιρούς μας. Η μία ήττα μετά την άλλη!

Ήττα-ξεήττα, η ελπίδα όμως παραμένει ζωντανή. Παραμένει ζωντανή όσο δίνονται μάχες, ακόμα και αν όλες μέχρι σήμερα έχουν χαθεί. Η ελπίδα είναι ο Πόλεμος, ο Αγώνας, η Αντίσταση, η επόμενη Μάχη.

Τον πόλεμο και τα μάτια σας, φίλοι αναγνώστες, συναγωνιστές και σύντροφοι!

Όποιος κουνηθεί από την θέση του, την έβαψε!

Μία φωτογραφία, που με λίγη...καλή φαντασία ή με το κατάλληλο Photoshop μετατρέπεται σε μήνυμα ελπίδας. Με μιά ελαφριά στροφή 45 μοιρών προς τα δεξιά βρισκόμαστε πολύ πιό κοντά στο μέλλον....


Με λίγο ρετουσάρισμα των...περιττών λεπτομερειών της φωτογραφίας και την κατάλληλη ...μουσική υπόκρουση α λα "χους εις χουν", ξεμπερδεύουν κάτι οργισμένα εκατομμύρια με το στοκάρισμα της σωτηρίας και τον τριακοστό δρόμο προς τον σοσιαλισμό.

Όχι ότι του ευχόμαστε να ψοφίσει του ανθρώπου, δικό του είναι το κεφάλι, μπορεί να πέσει από όποιον γκρεμό γουστάρει, αν θέλει. Αλλά να, με κλειστά μάτια και βουλωμένον τον στόμα δεν σας δείχνει σαφώς ελκυστικότερος;

Γιωργάκη, μπορείς!







 

Καθεστώς ΜΠΑΤΣΟΚ: Πιάσανε τους Πλακατοτρομοκράτες!

Έλαμψε εκτυφλωτικά η Δημοκρατία, συγκεκριμένα η πεμπτουσία της, η Δικαιοσύνη, στον περί το ΟΑΚΑ χώρο μετά την λήξη του αγώνα πρωταθλήματος μεταξύ Παναθηναϊκού και Εργοτέλη! Εστία της...λάμψης το γνωστό...σεσημασμένο πλακάτ κατά των λαμόγιων της Εξουσίας που ανάρτησαν οι πράσινοι κομμουνιστοσυμμορίτες, το οποίο λίγο έλειψε να τινάξει το γήπεδο στον...αέρα και την έννομη τάξη στην...γη. Αλλά ας τα πούμε με την σειρά!

Πριν κάτι χρόνια δεν με έπαιρνε ο ύπνος και βγαίνω γύρω στις τρεις μετά τα μεσάνυχτα για βόλτα σε κάποιο πάρκο της πρωτεύουσας. Πριν φτάσω, στον δρόμο, αλλά και μετά μέσα στο πάρκο, βλέπω αρκετούς άντρες να τρέχουν προς κάθε κατεύθυνση και να ψάχνουν παντού! Παραξενεύτηκα φυσικά, αλλά δεν είπα τίποτα. Ε κάποτε, μετά από ατέλειωτες νύχτες αϋπνίας και σουλάτσας στα πάρκα και στους δρόμους της πόλης, και αφού το φαινόμενο της παράξενης τρεχάλας αυτών των ανθρώπων άρχισε να εξαπλώνεται και στην ημέρα, δεν κρατήθηκα και βουτάω έναν τύπο που περνούσε δίπλα μου τρέχοντας, από το μανίκι.

Συγνώμη ρε φίλε, του λέω, μπορώ να κάνω μιά ερώτηση; Ναι, αλλά γρήγορα γιατί βιάζομαι, απαντάει. Τρέχεις πολύ ώρα, ρε φίλε; Ουυυ, εδώ και χρόνια, απαντάει κάνοντας με το χέρι την γνωστή...κωπηλατική χειρονομία. Μέρα νύχτα φίλε, μόνο λίγες ωρίτσες κάθομαι να ξαποστάσω και μετά πάλι τρεχάλα προς την δόξα τραβώ, συμπληρώνει με έντονον ...προπαρελασιακό στόμφο ο άγνωστος αθλητής. Συγνώμη, του λέω, αλλά πες μου σε παρακαλώ σε μένα που είμαι αγαθός και δεν νογάω πολλά τον λόγο της τρεχάλας και της ψαχούλας. Σκύβει συνωμοτικά και μου ψιθυρίζει στο αυτί: Φίλε, μπάτσος είμαι! Ψάχνουμε να βρούμε ενόχους για τα πολιτικά σκάνδαλα. Μέρα νύχτα, εδώ και χρόνια! Άντε ρε, του λέω έκπληκτος. Σπαθί ρε συ, να, να μη προλάβω, μου απαντάει και φιλάει σταυρό.

Τι να κάνω, τον πίστεψα. Και για πες μου ρε συ όργανε, πιάκατε ρε σεις ποτέ κανένανε, ρωτάω ως νομοταγής πολίτης και μαλάκας ψηφοφόρος του πασόκ. Μπα, νισάφι φίλε μου, ούτε για το σπάσιμο της παρθενιάς, τίποτα, απαντάει με θλιμένο ύφος, μη σας πω και με βουρκωμένα μάτια και χάνεται μετά γωνία Ιππολύτου και Ι. Δροσοπούλου, και γαμώ τις περιοχές.

Μάλιστα φίλοι μου. Ούτε έναν δεν έπιασε η ένδοξη ελληνική αστυνομία όλα αυτά τα χρόνια, μεγάλη γκαντεμιά. Όχι, δεν πρόκειται φυσικά για ανικανότητα, προς Θεού: Άμα σου σκάσει φίλε μου μέσα σε φέρρυ μπωτ μπόμπα στα χέρια σου, την έκατσες μάγκα μου! Σε βουτήξανε πριν προλάβεις να πεις, μα ποιός μαλάκας μου είπε ότι αυτά τα ελβετικά ρολόγια δεν πάνε ποτέ πίσω; Μιλάμε για την κοινή ατυχία, βάζεις άσσο στο Μπαρτσελώνα-Μάλαγα και ισοφαρίζει με αυτογκόλ ο Μέσσι στις καθυστερήσεις! Ή χτυπάς το δεκατρία στο λόττο και η ρουφιάνα η μπαλίτσα κάνει ένα γκελάκι και κάθεται παραδίπλα! Ατυχία...

Αλλά αν της κάτσει της ελληνικής αστυνομίας το ταλέντο και η τύχη, του γαμάει τη μάνα του εγκλήματος και της διαφθοράς! Όπως πχ μετά τον αγώνα του Παναθηναϊκού έξω από το ΟΑΚΑ. Τι έγινε; Ακούστε να δείτε γκαγκστερική πλοκή και αστυνομική δράση γιά όσκαρ! Σηκώσανε οι φίλαθλοι πανώ που τάχωνε στην πολιτική εξουσία. Όχι τίποτα υβριστικό, ψιλοπράγματα. Έγινε το "κατεβάστε το παιδιά-δεν το κατεβάζουμε", σφύριξε ο άρχοντας του αγώνα, σφύριξε και η θύρα 13, σφύριξε και η Πανάθα τέσσερα τεμμάχια στα κρητσικάτσα που Τέλουν Έργο, και είπαν οι άνθρωποι να πάνε στα σπιτάκια τους, να δούνε τα αθλητικά.

Είπαν, αλλά να που αγρυπνούσε το μάτι της προστασίας του πολίτη, και τους την είχε στήσει έξω από το γήπεδο των πλακατοκακοποιών η πανένδοξη ελληνική αστυνομία (άνευ κουκουλοφόρων, είχαν ρεπό)! Και εκεί να δείτε θαύματα! Αυτοί που δεν βλέπουν εδώ και 30 χρόνια ούτε να ξύσουν στο σκοτάδι τα απαυτά τους, βρήκαν το πλακάτ!

Χριστέ κι΄Απόστολε, ναι το βρήκαν!

Χαρούμενες στιγμές γεμάτες πολιτισμό και τρυφερή Δημοκρατία: Βγάλτο πούστη το πανώ/δεν το βγάζω μπασκίνα! Βγάλτο μη φωνάξω τα ΜΑΤ/και δεν βγάζεις κίρρωση του ήπατος να φωνάξουμε νεκροθάφτη;

Έρχεται και η γκεσταπαρία των ΜΑΤ που περίμενε παρακάτω τον οχτρό και γίνεται του φίλαθλου! Πάρε τις σπρωχτικές σου χόρτε μαγικέ, φάε και τις γκλομπιές σου σύλλογε μεγάλε, να και συλληψούλες, να και κατασχεσούλες υφάσματος, όμορφα πράγματα μαγικά, αγγελικά πλασμένα!

Συμπέρασμα; Πεθαίνει κάθε μέρα πιό πολύ αυτή η χώρα, δάκρυα για τους αναξιοπαθούντες συμπολίτες μας αντί στεφάνων παρακαλώ...

Βρισκόμαστε εκεί βαθιά στην τρύπα, στον πάτο της τρύπας που ανταμώνουν η τραγωδία και η κωμωδία και γίνονται ένα.

Και αν η...προσαγωγή του πλακάτ θεωρείται ανέκδοτο που προκαλεί γέλια, ας μην διαφύγει της προσοχής μας ότι η ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ του πλακάτ είναι ένα μεγάλο σύγχρονο ΔΡΑΜΑ!

Τζωρτζ Όργουελ, πάρκινγκ του ΟΑΚΑ, Οκτώμβριος 2011, ώρα θανάτου, καλή σας μέρα.


Και με κάτι τέτοια "σοσιαλιστικά" που βρέχει η ξεφτυλισμένη νεοφιλελεύθερη ρεντικωλέντζα στην στράτα μας, ακούμε το παρακάτω τραγουδάκια και κλαίμε...



...αντί να σηκωθούμε και να τους φάμε!