Πάει ο παλιός ο χρόνος....

Πάει ο παλιός ο χρόνος;

Πάει! Τι νάκανε, μπορούσε κι΄αλλιώς;

Και;

Ε, τό ΄χουμε χούι, να σκαρώνουμε μια ευκαιρία για να παίξουμε νόμιμα τριανταμία και "παίξε πιό μετρημένα ρε άντρα, δεν θάχουμε σε λίγο ούτε το χαράτσι να πληρώσουμε, γαμώ την τρέλλα μου".

Σωστή η κυρία.

Αλλά το "Καλή Χρονιά", καλή χρονιά! Τι ΄χες Γιάννη; Τι ΄χα πάντα!

Και κάτι κουραμπιεδομελομακαρονάρες Να! Και κάτι γαλοπουλάρες γεμιστές, να σου κοστίζει η γέμιση όσο τρεις γαλοπούλες, ανάθεμα τη φύτρα τους! Καλύτερα να κάνεις γέμιση γαλοπούλας γεμιστή με γαλοπούλα, παρά ανάποδα. Και δίπλες, και παραδίπλες, και κρασγιά, και ημίγλυκα, και σαμπάνιες Lidl, σαν ζωμός γερμανικού ξυνού λάχανου, αλλά σε μπουκάλι που κάνει μπαμ και φσσσσσς κατά την έξοδον, τέτοια όμορφα.

Και όλα αυτά γιά να κλείσουμε στις έντεκα και πενήντα εννιά τα φώτα και για να το ρίξουμε τα τελευταία δέκα δεύτερα στην αντίστροφη μέτρηση, λες και πρόκειται να την κάνει το Απόλλων 38 από το ακρωτήρι Κανάβεραλ.

7,6,5,4,3,2,1, μεδέν! Ταρατατζούμ-ταμτάμ-ταμτάμ-ταρατατζούμ! Πάει ο παλιός ο χρόνος, ας γιορτάσουμε παιδιάαααααα....

Και γιατί να γιορτάσουμε ρε σεις παίδες; Δηλαδή τι δεν είχε η 31η Δεκέμβρη 2011, 23.59,59 η ώρα, που το έχει η 1η Γενάρη 2012, 00.00.01; Τι έγινε μέσα σε ένα δευτερόλεπτο, που αξίζει τον κόπο για να πλακωθεί ένα αντρόγυνο, γιατί "πήρες πάλι μόνο τη μάνα σου για να της ευχηθείς και αγνόησες για άλλη μια χρονιά την δικιά μου";

Θα πεις, άει σιχτίρ ρε, έθιμο είναι αυτό, να μην ξεδώσουμε λιγάκι; Ε πες, να δούμε τι θα καταλάβεις. Γιατί κύριε και κυρία μου κάτι τέτοια έθιμα είναι για εμπριμέ βραδιές, σε εμπριμέ χώρες, για εμπριμέ κοινωνίες σε τσακίρ εμπριμέ οικονομικές καταστάσεις και όχι γιά μαύρους τόπους, σε άραχνους καιρούς που χάνει η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα όπως καληώρα στον τόπο μας (;). Δηλαδή τι να πεις τώρα στον καταδικασμένο σε θάνατο, και τι να σου απαντήξει αυτός; Καλή χρονιά, χαρά, ευτυχία, υγεία και προπάντων να μη σας πολυκάψει τον κώλο η ξεσκισμένη η ελεχτρική καρέκλα, αχ σας μερσώ πολλύ και στα δικά σας;

Τι καΐλα είναι αυτή να γιορτάζεις την στιγμή που σε περνάει το αγγούρι γενεές δεκατέσσερεις και ρεπετάρει μετά μανίας το τσουνάμι του αιώνα πάνω σου; Και με τι αρχίδια στέκεσαι μπροστά στον καθρέφτη της ψυχής σου και μοιράζεις δεξιά και αριστερά ευχές; Τον ήπιαμε το 2011 αγαπητέ μπατζανάκη και κάναμε το κορόϊδο, άντε να τον ξαναπιούμε το 2012, με υγεία. Ή, και γαμώ τις ανέχειες φίλτατε Μάκη, νάναι καλά οι Παπαπαπάρες που μας κυβερνούν, και του χρόνου σε ανώτερα, πρώτα ο Θεός....

Γαμώ την πρωτοχρονιά σας και όλα τα νέα έτη σας ρε, μηδενός εξαιρουμένου! Εκτός και αν είσαστε φτιαχμένοι, βολεμένοι, τακτοποιημένοι και όλα τα άλλα εις "μένοι" και δεν έχετε ανάγκη, οπότε αλλάζει. Αλλά να είσαι στα τέσσερα και να λικνίζεσαι με χάρη πάνω σε κάτι νερόβραστα "άχου μου το, το τσαχπίνικο το νέο έτος, φτου του να μη βασκαθεί", ε πάει πολύ ρε σεις.

Τι, δεν μου πέφτει λόγος εμένα, με ποιό τρόπο κάνει ο καθένας τραμπάλα πάνω σ΄αυτή την ξεσκισμένη ημερομηνία;

Τι λέτε ρε; Δικοί σας είναι οι άνεργοι; Όχι ρωτάω!

Τι; Φυσικά και είναι δικοί μου. Γιατί μπορεί να μη γνωρίζω κανένανε απ΄αυτούς, αλλά μου καίγεται η καρδιά για κάθε ένανε χωριστά ρε σεις. Ακόμα και για σένα, που έχασες την δουλίτσα σου, αλλά άραξες στην ποδιά της δόλιας της μάνας σου και δεν δίνεις μια για το τι γίνεται γύρω σου.

Ναι ρε, δικός μου κι΄εκείνος του Κραουνάκη, που βγήκε στην τιβί και ευχήθηκε να υπάρχει αυτή την ξεφτυλισμένη πρωτοχρονιά ένα γαμημένο πιάτο φαΐ για κάθε κάτοικο αυτής της χώρας. Τι χρόνια πολλά και πράσινα άλογα; Τι ευτυχίες και χαμόγελα; Τι χαρές και εκδρομές στην υπερήφανη ελληνική ύπαιθρο; Υπάρχει κόσμος που πεινάει, υπάρχουν άνθρωποι που την βγάζουν παγκάκι και πάρκο φίλε. Δικοί μας άνθρωποι, δικέ μου! Δικοί μας άνθρωποι, όσο δικός μας μπορεί νάναι ένας άνθρωπος που υποφέρει, φίλε. Ένας όπως εγώ κι΄εσύ, μαλάκα!

Πάει ο παλιός ο χρόνος; Και φυσικά πάει, αλλά δεν σηκώνει ούτε υποψία "ζήτω", ούτε μισό παλαμάκι, φίλε μου. Χαμένος χρόνος, ψόφιος χρόνος, νεκρός, κατάνεκρος! Ένας ακόμα χαμένος χρόνος από τη ζωή μας που την ορίζουμε λιγουλάκι, αλλά πολύ περισσότερο μιά ολόκληρη χαμένη χρονιά, γεμάτη ανεκπλήρωτα όνειρα παιδιών που δεν φταίνε σε τίποτα.

Ναι ρε, δικά μου παιδιά! Και δικά σου! Δικά μας ρε!

Στράφι τριακόσιες τόσες μέρες. Μέρες πεταμένες όπως όπως σε μιά χώρα-χωματερή, που επιμένει να αντιστέκεται στην ηλιοφάνεια που της χάρισε το γεωγραφικό της στίγμα και να παραμένει βυθισμένη δυό ολόκληρα χρόνια στο πιό πηχτό σκοτάδι. Και για να μη σε ζορίσω αυτή τη φορά, για το τι μου ανήκει και τι όχι, ναι ρε, και δική σου, και δική μας χώρα! Α παράτα με....

Ναι, δεν είμαστε μόνο εγώ κι΄εσύ, δεν υπάρχουν μόνο αυτοί και οι άλλοι. Έφτασε η ώρα να ανακαλύψουμε και την λέξη ΕΜΕΙΣ φίλε μου. Σέλα πάνω στο αλογατάκι της κοινωνίας η λεξούλα αυτή, και μόνο αυτή μπορεί να ικανοποιήσει τόσο απαιτητικούς αναβάτες: Την ισότητα, την δικαιοσύνη, την αλληλεγγύη, την ανθρωπιά...

Όχι, δεν έχει ευχές φέτος! Φέτος έχει αγώνα, ξεχάστε το βαζάκι με τις ευχές του κουταλιού! Πάει ο παλιός ο χρόνος, ναι. Μην τους χαρίσουμε άλλον ένα. Ας παλαίψουμε λοιπόν παιδιά!

Καρατζαφέρης: Ανεβάζω τραγωδία στο Εθνικό Θεατρο: Ή σοβαρότητα, ή την κάνω

Λοιπόν, κύριοι του πασόκ και της νέας δημοκρατίας, τέρμα τα ψέματα! Ή σοβαρεύεστε, ή σας παίρνει ο διάολος! Δεν πάει άλλο. Σοβαρευτείτε και μάλιστα ατάκα και επιτόπου! Όχι γιατί το έχω δέσει κόμπο, να σας δω σοβαρούς, χέστηκα. Αλλά γιατί θα εγκαταλείψει ο γίγας Καρατζαφέρης την κυβέρνηση, αν δεν σοβαρευτείτε ρε σεις, μη τα ισοπεδώσουμε όλα ντε.

Το είπε πάλι σήμερα το πρωί ο πρόεδρος του λα.ος: Ή σοβαρευτάς, ή εγωφευγάς, όπως έλεγαν περίπου οι μανάδες στην Αρχαία Σπάρτη στους κανακάρηδές τους όταν παραλάβαιναν τις ασπίδες τους. Με άλλα λόγια, ή σοβαρευάζουμε ή βουλιάζουμε, και δεν μας σώνει τότε ούτε ο Άδωνις με όλη του την ναυτιλία.

Αλλά μη νομίζετε ότι περιορίστηκε ο Καρατζαφέρης σε αυτά τα ολίγα! Μίλησε και περί αυτοκτονίας, αλλά όχι της δικής του, χτυπάτε ξύλο, αλλά των αλλωνώνενων, οι οποίοι "έχουν το δικαίωμα να λένε αντίο στον άδικο αυτόν νδουνιάν, αλλά όχι και να παίρνουνε την χώρα μαζί τους, δεν θα το επιτρέψει αυτό ο πρόεδρος", φτου τους και σα δε ντρέπονται.

Στο τέλος των δηλώσεών του άφησε να εννοηθεί ότι δεν τον ενδιαφέρει ιδιαίτερα η παράσταση του θεάτρου σκιών "Ο Καραγκιόζης ελληναράς" γιατί ο ίδιος έχει μετατρέψει τον συναγερμό του σε....Λυρική Σκηνή:

...Αναφερόμενος στα ποσοστά του κόμματός του στις δημοσκοπήσεις είπε: «Η επιθεώρηση πάντα μάζευε περισσότερα νούμερα από το σοβαρό θέατρο. Εγώ κάνω σοβαρή πολιτική, δεν κάνω επιθεώρηση. Αν αυτό δεν αρέσει σε κάποιους, δεν μπορώ να κάνω κάτι γι αυτό». (Από το Έθνος)


ΥΓ: Μόνο το τελευταίο από το Έθνος ρε. Τα υπόλοιπα θκαμ...

Ράπανος: Πρέπει να πάμε πίσω αν θέλουμε να πάμε μπροστά

Μιλάμε για Τις δηλώσεις! Ράπανος, το όνομα αυτού, γίγαντας το ανάστημα, πρόεδρος της Εθνικής Τράπεζας και πρόεδρος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών.

«Είτε θα μείνουμε στο ευρώ μειώνοντας το επίπεδο διαβίωσης όλοι μας, είτε θα αποχωρήσουμε από το ευρώ γυρνώντας δεκαετίες πίσω»

Θα το ακούσουμε προσεχώς και από: Τις Βρυξέλλες, από την τρόϊκα, από την μαύρη τρόϊκα της κυβέρνησης της κυβέρνησης της τρόϊκας, από το πασόκ, από τους Καψήδες, από τα κανάλια, από τον ΣΕΒ και όλο το συναφές σκυλολόϊ. 

Να μειώσουμε το βιοτικό μας επίπεδο ή θάνατος θα πουν όλοι, γιατί μέχρι σήμερα το...αυξάναμε βλέπετε, φτου κακά. Λιγότερα στην τσέπη, πιό άδειο το πορτοφόλι, λιγότερο γεμάτη η κοιλιά λοιπόν. Για να παραμείνουμε στο ευρώ που μας πάει φουλαριστό...μπροστά ρε γαμώτο, και για να μη γυρίσουμε δεκαετίες πίσω, τώρα που έχουμε πάρει παραμάζωμα τις...ανοδικές πορείες.

Να το μειώσουμε λέω εγώ! Τι έχουμε να χάσουμε; Αλλά να το μειώσουμε σοβαρά, επαγγελματικά, όχι ερασιτεχνικά και με μισή καρδιά όπως μέχρι σήμερα. Τι πα να πει μόνο 20.000 άστεγοι σε πόλεις εκατομμυρίων όπως η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη; Τι πα να πει ένα εκατομμύριο άνεργοι σε μιά χώρα δώδεκα εκατομμυρίων; Τι πα να πει συσσίτια για σαράντα χιλιάδες πεινασμένους; Οι άλλοι τι κάνουνε;

Και να το μειώσουμε το γαμημένο το βιοτικό επίπεδο ΟΛΟΙ ΜΑΣ, που λέει και ο Κόπανος. Ο Ράπανος, συγγνώμη. Γιατί δεν γίνεται να υποφέρει ο εφοπλιστής, ο βιομήχανος και ο τραπεζίτης και να καλοπερνάνε οι συνταξιούχοι και οι μισθωτοί. Ας σοβαρευτούμε επιτέλους.


Καιρός να ξεχάσουμε εκείνα τα γελοία "η ευημερία είναι μονόδρομος για το ανθρώπινο είδος". Είδατε που μας έφτασε η εξέλιξη της επιστήμης και η τεχνολογική επανάσταση: Στα 90 κοντεύει να φτάσει ο μέσος όρος ζωής, θα γεμίσει ο πλανήτης γέρους και άντε μετά να τους ταΐσεις. Πίσω στις...ρίζες λοιπόν, καίγονται στην σόμπα πολύ πιό οικονομικά από ότι το πετρέλαιο θέρμανσης στο καλοριφέρ.

Τι; Αμάν καήκαμε; Άντε ρε! Πάθανε τίποτα οι μαθητές που δεν πήρανε βιβλία αυτή τη χρονιά; Αρκεί να υπάρχει θέληση, φωτοτυπίες βρίσκεις όσες θέλεις! Ή μήπως είδατε κανένα άνεργο να πεθαίνει της πείνας; Ένα σωρό το προσπάθησαν μέχρι σήμερα, αλλά επιτυχία κανείς!

Το μυστικό για να παραμείνουμε στην Πρώτη Εθνική του Ευρώ, είναι να μειώσουμε την δυναμικότητα της ομάδας μας: Χειρότερους παίκτες, λιγότερους μισθούς, λιγότερες νίκες, λιγότερους οπαδούς στις κερκίδες, χαμηλότερη θέση στην βαθμολογία, άρα σωτηρία!

Και να δείτε που ο Μέγας Μαλάκας πρόκειται να το χάψει! Εδώ ολόκληρος Ράπανος τα είπε όλα αυτά, λέτε να μη ξέρει;

Συγγνώμη, Κόπανος....

Λέτε να βάλει υποψηφιότητα για πρόεδρος του πασόκ ο Παπούλιας;

 

Πρόεδρος της Δημοκρατίας; Ποιάς Δημοκρατίας; Μα φυσικά αυτής που στήσαμε, στηρίξαμε και αποθεώσαμε από το 1974 μέχρι σήμερα. Μιά Δημοκρατία...4Χ4 που κατάφερε να μας τσουλήσει με την όπισθεν στο πιό ζοφερό παρόν και μέλλον της νεώτερης ιστορίας μας. 

 

Παπούλιας λέει. Μια θλιβερή πασοκική φιγούρα στην καρέκλα του -κατά το Σύνταγμα- πρώτου πολίτη της χώρας. Πρόεδρος από τα ίδια συστατικά του κόμματος που τον γέννησε: Απόβλητα παρακμής! 

 

Τι έκανε πάλι αυτή η επιτομή του πολιτικού κομπάρσου, αυτό το γελοίο και άβουλο πιόνι του πασόκ; Ακριβώς αυτά που κάνει συνήθως: Απροκάλυπτα και προκλητικά φιλοκυβερνητική πολιτική. Τον τίτλο του "προέδρου όλων των...πασόκων" δεν τον έχει κερδίσει τυχαία ο άνθρωπος.

 

Να σταματήσουν τα κόμματα τον πόλεμο κατά του Παπαδήμου, φλίταρε δημόσια το απίθανο αυτό εγκάθετο γεροντάκι, καλό παιδί ο Παπατράπεζας και "μη μου...* τους Κύκνους, Τάρανδε!" διατί επέρχεται καταστροφή και ζήτω η σωτηρία της χώρας και το ομώνυμο νοσοκομείο των Αθηνών. Τέτοια "ουδετερότητα" ο δήθεν πρόεδρος όλων των Ελλήνων, ούτε ο Παντελής Καψής νάτανε!

 

Μας έχει συνηθίσει σε τέτοιους...διάττοντες αστέρες πολιτικού ήθους και δημοκρατικής ευαισθησίας ο Παπούλιας, δεν πέσαμε από τα σύνεφα. Εξ΄άλλου πως θα μπορούσε να ήταν αυτό που είναι, αν διέθετε στοιχειώδη πολιτική παιδεία, κοινωνική μόρφωση, φιλότιμο και αξιοπρέπεια; Δεν καταντάς χωρίς λόγο Πρόεδρος της Δημοκρατίας στην Ελλάδα της υπέρτατης δικομματικής ντροπής. 

 

Χέστηκε τώρα ο Παπούλιας για τέτοιες...μικρολεπτομέρειες όπως μια Προεδρία στο πνεύμα του Συντάγματος και λοιπά πράσινα αλόγατα. Ελλάδα είναι αυτή, όχι στο ύψος, αλλά στο βάθος του απόλυτου πάτου των περιστάσεων καλείται να σταθεί ο Πρώτος Πολίτης στην χώρα μας!

 

Έχουμε τον πρόεδρο που ταιριάζει ασορτί στα χάλια μας, υπογραφή βράχος, στάμπα κήπος! Τι σαπίλα από κυβέρνηση, τι σαπίλα από προεδρία. Πως λέμε "δυσωδία από τον διπλανό βόθρο"; Ακριβώς έτσι! Μία από τα ίδια! 

 

Και δεν μπορώ να καταλάβω, πως πάνε οι εκπρόσωποι της Αριστεράς στην καθιερωμένη τελετή στο προεδρικό μέγαρο και του σφίγγουν το χέρι! Αναρωτιέμαι τι στο διάολο εθιμοτυπία είναι δαύτη; Τι, Θεσμός είναι αυτός, πρέπει; Και πρέπει σώνει και καλά να πάνε να ευχηθούν χρόνια πολλά σε έναν Καραγκιόζη που δεν δίνει μία για τον Θεσμό; 

Εγώ πρέπει να έχω χάσει πολλά μαθήματα πολιτικού σαβουάρ βιβρ φαίνεται, για να έχω κόψει σε κάθε πράσινο κομματόσκυλο την καλημέρα...

 

 

 *Γκουχ, γκουχ....

 

 

 

 

Τα κάνανε γαργάρα οι οικονομικοί εισαγγελείς!

Ελληνική Δικαιοσύνη ζεις, εσύ μας οδηγείς!

Δεν πρόλαβαν να γίνουν μούσκεμα από το κλάμα τα μαντήλια των δυο αντιστασιακών οικονομικών εισαγγελέων (που τα βρόντηξαν λόγω "επεμβάσεων στο έργο τους" και γιατί δεν γούσταραν να είναι "εισαγγελείς υπό απαγόρευση και καθ’ υπαγόρευση") και τους τα στέγνωσε στο πι και φι ο περίφημος "της Δικαιοσύνης ο ήλιος ο νοητός"! Ή λέτε νάναι λίγο ανόητος;

Θρίαμβος πάντως!

Τι έγινε; Να, πέσανε οι εισαγγελείς του Αρείου Πάγου με τα μούτρα στην προκαταρκτική εξέταση, μη φύγει κάνας πόντος από της Δικαιοσύνης το καλσόν και της φανεί τίποτα από το κωλομέρι της, και πριν προλάβει ο κόκορας να σκεφτεί καν ότι έχει καθήκον να λαλήσει τρεις φορές, βγάλανε και πορίσματα!

Δεν έγινε και τίποτα, λέει το πόρισμα της...έρευνας, είναι ευαίσθητοι χαρακτήρες οι κύριοι Πεπόνης και Μουζακίτης και τσατίστηκαν λιγάκι κατά την διάρκεια της εκτέλεσης του καθήκοντος. Τόπαν και οι δύο ευαίσθητοι χαρακτήρες όταν βγήκαν χαμογελαστοί από το γραφείο του Αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου: Είμαστε λίγο παρορμητικοί ρε παιδιά, δεν υπήρχε επέμβαση στο έργο μας, ούτε υπαγόρευση ή απαγόρευση. Με την πολιτική και την οικονομία παίζαμε σφαλιάρες στον στρατό, κανένα πρόβλημα.

Πήραν πίσω τις παραιτήσεις τους τα παιδιά, και ούτε διαπλεκόμενη γάτα, ούτε διεφθαρμένη ζημιά. Θα αναρωτηθεί τώρα κάνας παράξενος: Πόσα αρπάξανε τα δυό εισαγγελάκια; Ή τι τους τάξανε; Ή με τι μάρκα μπετόν τους απείλησαν ότι θα χτιστούν οι οικογένειές τους στην περίπτωση που ξεράσουν τίποτα ονοματάκια; Γιατί κάτι για ονοματάκια μας είχανε πει στα κάλαντα τα παιδιά. Ευτυχώς που εγώ δεν είμαι παράξενος και δεν αναρωτιέμαι...

Η υπόθεση είναι περισσότερο σοβαρή απ΄ότι φαίνεται, σηκώνει ανάλυση! Δώστε προσοχή!

Δύο λαγοί είχαν την παράξενη συνήθεια να ρεμβάζουν κάτω από ένα δένδρο. Η συμπεριφορά τους παραξένευε τα άλλα ζώα που τους ρωτούσαν τι κάνουν εκεί.

Περνάει η αρκούδα;

-Τι κάνετε ρε σεις Λαγοί εκεί;

-Ε! ...τι να κάνουμε αρκούδα μου; Μασουλάμε το καροτάκι μας, πίνουμε το γάργαρο νεράκι μας, μέχρι να περάσει η κουφάλα ο δικομματισμός να τον πηδήξουμε.

Περνάει ο ελέφαντας.

Γειά χαρά στους αυτιάδες! Τι κα ρε μάγκες λαγοί εκεί;

-Ε! ...τι να κάνουμε ελέφα μας; Μασουλάμε το καροτάκι μας, πίνουμε το γάργαρο νεράκι μας, μέχρι να περάσει η κουφάλα ο δικομματισμός να τον πηδήξουμε.


Μιά του εισαγγελέα, δυό του εισαγγελέα, περάσανε ένα σωρό ζώα από εκεί, μέχρι που πιάνει κάποτε μιά ρουφιάνα ζέβρα τον δικομματισμό και του τα ξερνάει όλα ριγωτά: Βασιλιά όλων των συστημάτων, το και το τα λαγουδάκια! Και όχι τίποτα, αλλά να, καλύτερα να σου βγει το όνομα, παρά ο πάτος, που λέει ο λαός.





Τούρκος ο δικομματισμός! Μια και δύο λοιπόν πάει και βρίσκει τους Λαγούς...

-Τι κάνετε ωρέ λαγόπουλα εκεί;

-Ε τι να κάνουμε Βασιλιά όλων των συστημάτων; Μασουλάμε το καροτάκι μαςμου, πίνουμε το γάργαρο νεράκι μας, έ...λέμε και καμιά μαλακία να περάσει η ώρα...



Κεντρική ιδέα;

Ούτε για χαβούζα, ούτε για βόθρος προσφέρεται αυτή εδώ η χώρα. Στην καλύτερη των περιπτώσεων, μόνο για ανέκδοτο....

 

Πούτιν: Οξώφσκι ο αγιοσώφ Εφραίμοβιτς από την Γκουλαγκορυδαλλόφσκαγια

Να βγάλετε τον Άγιο Άνθρωπο, τον κύριο Εφραίμη, από την στενή, να απελευθερώσετε την Ορθοδοξία από τα δεσμά της. Με αυτά τα σταράτα λόγια τα έχωσε η ηγεσία του Κρεμλίνου στην ηγεσία του έτερου παραρτήματος της Ορθοδοξίας, στην σχεδόν καθολική αλλά πέρα ως πέρα ορθόδοξη τρόϊκα της κυβέρνησης της τρόϊκας.

Έχουμε πολλά κοινά σημεία η Ρωσία και η Ελλάδα, είπε ο Πούτιν. Όλη η πολιτική μαφία κυκλοφορεί ελεύθερη και στις δύο χώρες, στην Ρωσία μάλιστα δεν χρειάζεται ούτε βουλευτική ασυλία ούτε παραγραφές. Προηγμένη τεχνολογία βλέπετε.

Να συμπορευτεί λοιπόν η Ελλάδα με το λαμπερό αστέρι των δυο αστεριών σε συσκευασία ενός (Πούτιν-Μεντιέντεβ) και να αμολύσει τον άνθρωπο της Μονής και της Προσευχής, να πάει στην ευχή του Βάτου του Παιδιού και όπου αλλού τον βγάλει το αλισιβερίσι του με την Εξουσία.

Ελλάς-Ρωσία-Ορθοδοξία λοιπόν, και αν σας ενοχλεί αυτό το τρομερό ντάγκα ντούγκα στο βάθος, μην τα παίρνετε στο κρανίο, καμπάνες είναι.

Και τι είναι αυτή η τρομερή μπόχα ρωτάτε;

Λιβάνι φυσικά....

ΠΑΣΟΚ: Σοσιαλιστικό σελφ σέρβις. Εκτός ενιαίου μισθολογίου οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ του δημοσίου τομέα

Η Ελλάδα μπορεί να κάνει ότι θέλει με τα παιδάκια της, το πασόκ πάντως τα "δικά του" δεν τα τρώει! Δεν είναι μαλάκας το πασόκ, να κόψει τον κορμό που τον στηρίζει, μη λέμε τώρα ότι θέμε. Τι τους έχωσε τόσους δικούς του λεχρίτες στην πασοκοκρατική τηλεόραση, για να τους πετσοκόψει την σοσιαλιστική τους μάσα και να τους χαλάσει την κομματοσκυλική τους ζαχαρένια; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα!

Μπορεί να προκύψει κάποιο ελαφρύ ζόρι ελέω Μόσιαλου (ο Τίποτας, του Τίποτα, τον Τίποτα, ω Ντιπκαθολουτίποτα), αλλά αφού το ξεσκίσουμε στην απεργία κατά το καυλούν (θκο μας το μαγαζί, ότι θέλουμε το κάνουμε), αφού τα βάλουμε με τον πράσινο ήλιο γιατί πάει να περάσει και για μας τα μέτρα που ξεσκίζουνε όλους τους άλλους (και τα οποία υπερασπιζόμαστε εμείς σαν το σπίτι μας), ε τα ματαξαναβρίσκουμε κάποτε, τι τον σηκώνουμε τόσο καιρό μαζί τον ήλιο, σίγουρα ναι; Και διαβάζουμε επιτέλους σήμερα στην πασοκοφυλλάδα, Τα Νέα:

Και αναστολή του φόρου στην τηλεόραση

Εκτός ενιαίου μισθολογίου οι δημοσιογράφοι των ΜΜΕ του δημοσίου τομέα

 

Όχι παίζουμε! Στα γήπεδα (και στα σχολεία, και στην δουλειά, και στην αγορά, και παντού) η Ελλάδα αναστενάζει, οι κομματοκοπρίτες του πασόκ τσιγάρο, καλαμπούρι και χαρτί...

Τον τροχό ρε γαμώτο! Τον ρουφιάνο τον τροχό που δεν λέει γυρίσει ακόμα! Που δεν λέει να γυρίσει, αν και έχει ο φτωχούλης τέτοιες...σηκωμάρες! Αλλά που θα πάει; Κάποτε θα γυρίσει! Και τότε να δείτε...κέφια!