Μίζα, μίζα τον καημό μου. Πασόκ και Siemens τα κάναν...μιζαμπλί

Φαίνεται ότι δεν έχουν καταλάβει πολλοί τι ακριβώς γίνεται στο βρωμερό και σκοτεινό υπόγειο, πασόκ/νδ, που το παίζει εδώ και σαράντα χρόνια ρετιρέ εξουσίας. Μπορεί και να είναι ο κόσμος απασχολημένος με την προσωπική του μιζέρια και δεν δίνει μία για κάτι τέτοια. Τι μένει; Μένει να γιγαντώσει αυτή η μιζέρια, να γίνει ασήκωτη, να μας βάλει όλους εμάς τους ρουφιάνους παρτάκηδες γιά τα καλά από κάτω και να μας ξεσκίσει κανονικά, μήπως και ανοίξουμε τα γκαβά μας και δούμε τι κόλαση χτίσαμε/αφήσαμε να χτιστεί σε τούτη την καταραμένη γωνιά των Βαλκανίων.

Για τα γιαούρτια και τα πορτοκάλια που τρώει ο λαοφιλής Γιώργος Νταλάρας και γιά το κράξιμο που έχουν να φάνε οι "επίσημοι" στις παρελάσεις της 25ης Μαρτίου σκοτίζονται οι άθλιοι της κυβέρνησης της τρόϊκας και οι φυσαρμόνικές τους, Ντόρα-δεν-αγοράσαμε-πλοίο-τελικά-Μπακογιάννη και Καρατζαφέρης. Η ίδια καΐλα και στα μήντια, με τον ξεσκισμένο και καρακουρεμένο πολίτη να έχει επικεντρώσει στην...πατάτα και να καταπίνει αμάσητη κάθε νέα αθλιότητα.  

Φευγάτοι όλοι εμείς, ούτε ένας δεν έδειξε να θίγεται από την είδηση της "ειλικρινούς μεταμέλειας" της φίλτατης Siemens, που χτύπησε πριν λίγες μέρες πρωτοσέλιδα. Α, ορισμένοι αισθάνθηκαν λίγη φαγούρα και ξύσανε ελαφρά τα απαυτά τους...

Τα βρήκανε λέει οι πρωταγωνιστές του μεγαλύτερου σκανδάλου της ιστορίας της χώρας, πασόκ και Siemens, θάψανε μέσα σε μιά χαβούζα το φαύλο παρελθόν και βαδίζουν πιά όμορφοι, άσπιλοι και ωραίοι. Κλέφτες και κλεπταποδόχοι ανέλαβαν εργολαβία την κάθαρση, διαφθορείς και διεφθαρμένοι την διεύθυνση του...κατηχητικού, νταβατζήδες και πόρνες την προστασία της παρθενίας και δεν βρέθηκε ούτε ένας σιχτιρισμένος να πάει να τους φασκελώσει.

Τα βρήκανε οι εκπρόσωποι της πολιτικής και της...ηλεκτρικής Κόζα Νόστρα και ούτε γάτα ούτε ζημιά! Κάτι πενταροδεκάρες...αποζημίωση και δέκα καντάρια...ηθική ικανοποίηση με την συγγνώμη που μας ζήτησαν γιά τις λαμογιές δεκαετιών οι κοπρίτες της ηθικότατης γερμανικής εταιρείας. Και γαμώ τις τιμωρίες! Και γαμώ τις ποινές!

Αλλά αυτό που τα σπάει όλα, είναι η δέσμευση της Siemens να καταβάλει το γιγαντιαίο ποσό των 80 εκατομμυρίων γιά την...καταπολέμηση της διαφθοράς! Η επιτομή του φτυσίματος στα μούτρα μας και δεν κουνιέται φύλλο! Αντίδραση μηδέν! Πέρασε στα ψιλά!

Δεν είναι ανάγκη να σβήσει τα φώτα ο τελευταίος πολίτης με τσίπα πριν εγκαταλείψει γιά πάντα την θλιβερή αυτή χώρα. Όλα τα φώτα είναι ήδη σβηστά...

 

 

 

Έφαγε γιαούρτι ο Βενιζέλος

Επίθεση με γιαούρτι δέχτηκε ο βάτραχος αντιπρόεδρος και μπακακός οικονομικών, Βαγγέλης Βενιζέλος! Ηλικιωμένος ο δράστης και φασίστας όπως οι γιαουρτοβόλοι που την πέσανε τις προάλλες στον αλληλέγγυο Γιώργο Νταλάρα που δεν ψηφίζει ούτε τη γυναίκα του. Τώρα πως γίνεται να σε κάνει λίγο γιαούρτι από δημοκράτη-φασίστα, αυτό μπορεί να το εξηγήσει μόνο ανώτερο στέλεχος της ΕΒΓΑ. Ίσως.

Ανεξήγητο θα μείνει πάντως, γιατί οι δεδηλωμένοι φασίστες, Καρατζαφέρης, Βορίδης, Άδωνης, Πλεύρης, Μιχαλολιάκος και σία δεν έχει θεαθεί ποτέ μέχρι στιγμής να ρίπτουν διαουρτικόν αντικείμενον μετά ή άνευ πέτσας.

Ο Βενιζέλος, αναφέρουν οι φυλλάδες, δεν έχασε την γαλακτομική του ψυχραιμία και αφού άλλαξε φορεσιά στο καμαρίνι του επέστρεψε σε λίγα λεπτά ζώον και αβλαβές.

Σύμφωνα με απολύτως ανακριβείς πληροφορίες ο μελλοντικός αρχηγός του πασόκ τσάκισε το υπόλοιπο γιαούρτι που είχε ο γέροντας γιαουρτιστής στο ταγάρι του.

Με την ψιλή παρακαλώ!

 


Θρίαμβος!

Ζήτω!

Το σηκώσαμε το γαμημένο!

Ναι, πάλι! Και αυτή τη φορά χωρίς τον Ρεχάγκελ στο τιμόνι της ομάδας. Κούρεμα και των γονέων λοιπόν, γίναμε ο πρώτος χρεωκοπημένος που πληρώνει και ας μην έχει μία στην τσέπη του.

Θρίαμβος!

Ζήτω!

Πάμε τώρα για νέες κούπες, για νέες δόξες.

"Στο νέο ιστορικό ρεκόρ του 21,0% ανήλθε το ποσοστό ανεργίας το Δεκέμβριο του 2011 από 14,8% που ήταν το Δεκέμβριο του 2010 και 20,9% το Νοέμβριο του 2011, σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποίησε σήμερα η ΕΛ.ΣΤΑΤ"

Όλοι ευτυχισμένοι: Πασόκ, νδ, ΕΕ, ΔΝΤ, ΕΚΤ, όλος ο εκλεκτός κόσμος δηλώνει παρών στο όργιο κομμωτικής τέχνης των μπαρμπέρηδων-δανειστών, όλοι εκτός του θύματος, του κουρεμένου φυσικά. 

Ακούσατε τι έλεγε επί τούτου στην μάζωξη της μούχλας του εθνικού συμβούλιου του πασόκ ο βάτραχος με καμπούρα, Βενιζέλος, αυτός ο αποκρουστικός άνθρωπος που παρασιτεί κοντά σαράντα χρόνια εις βάρος του λαού; Κούρεμα, μμμμ, προφέρεις την λέξη και ο στόμας σου γεμίζει μέλι!

Οι κοπρίτες της πασοκικής ΕΡΤ (αλλά και οι κοπρίτες των άλλων τηλεϋπονόμων) κάνανε τούμπες από κουρεματική αγαλλίαση και μόνο που δεν ανακοίνωσαν ότι αυτή τη χρονιά η Ανάσταση θα γιορταστεί εκτάκτως πριν από το Πάσχα. 

"Οι άνεργοι αυξήθηκαν κατά 299.862 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2010 (αύξηση 40,9%) και κατά 3.920 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2011 (αύξηση 0,38%) και ανήλθαν σε 1.033.507 άτομα"

Χυθήκανε στο παλαμάκι οι παρακμιακοί του πασόκ, τα παλιοτόμαρα του εθνικού συμβουλίου της πανούκλας. Θρίαμβος λένε, να μην αφήνεις τον χρεωκοπημένο να χρεωκοπήσει και να τον υποχρεώνεις να ρευστοποιεί γιά τις ανάγκες της ντόπιας και ξένης μαρμάγκας το μοναδικό που του απόμεινε: Το αίμα του.

Αλλά και η κόπρος της νέας δημοκρατίας ξεχύθηκε στους δρόμους να πανηγυρίσει το κομμωτικό γεγονός: Ζήτω και χωρίς εμάς δεν θα κουρεύανε ούτε πρόβατα και φέρτε μας στις εκλογές την αυτοδυναμία να της δείξουμε πως πλέκει η Σβετλάνα από το Κίεβο της πλεξούδες της.

"Τον ίδιο μήνα, οι απασχολούμενοι μειώθηκαν κατά 334.445 άτομα σε σχέση με το Δεκέμβριο του 2010 (μείωση 7,9%) και κατά 1.950 άτομα σε σχέση με το Νοέμβριο του 2011 (μείωση 0,05%) και εκτιμάται ότι διαμορφώθηκαν σε 3.899.319 άτομα"

Εμείς;

Εμείς δεν υπάρχουμε καν, σβήσαμε από τον χάρτη. Το μόνο που δείχνει να απασχολεί τελευταία τον γίγαντα λαό είναι το ντέρμπυ της πατάτας. Οι μεν υπέρ, οι όχι και τόσο υπέρ, αν όχι κατά. Κουρεμένα γίδια οι ήρωες Νεοέλληνες αλλά κάτι μου λέει ότι στις επερχόμενες εκλογές θα θυμηθούνε την παλιά τους ιδιότητα και θα τρέξουν πάλι πίσω από πασόκ και νδ σαν πρόβατα.

Νταλάρας: Δεν ψηφάω Άννα! (μεγάλη κακία)

Συγκίνησε το πανελλήνιο (σοσιαλιστικό κίνημα) με τις χθεσινές δηλώσεις του ο τραγουδιστής της αλληλεγγύης, Γιώργος Νταλάρας.

Δεν κρατιώτανε η γυναίκα μου με τίποτα, είπε ο αλληλέγγυος καλλιτέχνης, ήθελε σώνει και καλά να πάει πασόκ: Εγώ θα πα να γίνω υφυπουργού, πάρε φιλιππινέζα άμα χρειάζεσαι λαντζέρα!

Δεν γούσταρε ο βαμμένα αλληλέγγυα μαλλιά, να καταντήσει υφυπουργός στην κυβέρνηση της τρόϊκας η κυρά του, του ήρθε να της κόψει μιά μπάτσα να δει η Αννούλα την ηλεκτρική σκούπα πριονοκορδέλλα, αλλά κρατήθηκε ένεκα αγάπης, αχ αγάπη αγάπη αγάπη.

Γίνανε φασαρίες στο σπίτι, σπάσανε πιάτα, σπάσανε κάτι μπαγλαμάδες, εξ΄ου και το "μου έσπασε τον μπαγλαμά", έπεσε χριστοπαναγία, τελικά τα φτιάξανε. Ήτανε και η μαρτυρική Κύπρος ακόμα χωρισμένη στα δύο, τι να κάνανε;

Πάντως της έκανε καλή ξήγα ο τραγουδιστής που αναβίβασε την αλληλεγγύη σε επιστήμη: Άννα, της είπε όταν έβαλε αυτή σιχτιρισμένη τα κλάμματα επειδή την ζόριζε να μην μπει στην κυβέρνηση Παπανδρέου, Άννα μην κλαίς. Μπέκα στο παπατζήδικο αφού το θες τόσο, αλλά να ξέρεις εγώ δεν σε ψηφάω, να με παρακαλάει στα τέσσερα η Αλέκα Παπαρήγα για να σε ψηφίσω! Ξηγημένοι;

Για να τονίσει μάλιστα την αντίθεσή του πήρε μία πρόχειρη κιθάρα και άρχισε να της παίζει το "χεραιτίσματα λοιπόν στην εξουσία, εγώ κρατάω τα ταμεία και βολεύομαι, παίρνω την κιθάρα μου και τραγουδάω, σε αγαπάω, αλλά άμα μπορούσα να γυρίσω τα χρόνια πίσω, δεν θα σε ξαναπαντρευόμουνα". Όμορφο σουξέ...

Τόπε ναι, δεν την ψήφισε ο αθεόφοβος! Δηλαδή τι ψήφισε; Αυτός δεν έλεγε, καλός άθρωπος ο κύργιος Γιωργάκης, πράος κτλ, να του δώσουμε μιά ευκαιρία; Τέλος πάντων...

Τι ψήφισε όμως;

Πόσο θα αντέξουμε την αβεβαιότητα; Την απάντηση την γνωρίζει μόνο ο Τζιμάκος ο Πανούσης, ο οποίος πάντως δεν απάντησε ευθέως όταν ερωτήθηκε σχετικά και περιορίστηκε στην παρακάτω αναίμακτη προτροπή:


«Μην πετάτε γιαούρτια στον Γιώργο, τα μαζεύει και τα πουλάει!»

25η Μαρτίου ante portas!

Η γνώμη του βράχου για τις παρελάσεις είναι γνωστή. Με εξαίρεση την παρέλαση των θεϊκών κορμιών στο καρναβάλι του Ρίο και κάτι άλλες καλές παρελάσεις, όπως πχ αθλητριών μπητς βόλλεϋ (που μάλλον δεν υπάρχουν και είναι μόνο προϊόν της...σπορτίφ φαντασίας του κήπου) όλες οι άλλες "είναι για τις παρελάσεις" που λέει ο λαός (στα πανηγύρια).

Ο αδερφός μου ο Παντελάκος θα έχει εδώ μερικές ενστάσεις, σίγουρα. Γιατί ρε, θα πει, δεν είναι καλά να περνάς ολόκληρος φιλαρμονικός με την μπλε σου στολή, με τα κίτρινα σειρήτια και την κορνέτα σου καμαρωτός μπροστά από το παλαμακικόν κοινό και να του χώνεις ένα "Πολεμούν στην Αλβανίιιιια, όλοι γιά την λεφτεριάαα" να κουνιέται η Μητρόπολη από τα φάλτσα από τρομπόνια, τζενάκια και κλαρίνα ;

Ε καλά είναι, δεν λέω, ειδικά αν έχουν περάσει τόσα χρόνια από τότε. Η παρέλαση παλιά είχε νόημα: Λούφα για πρόβα, λούφα γιά δήθεν πρόβα, λούφα στο όνομα της λούφας! Αλλά και χειροκρότημα, μόστρα στο γκομενιλέ κοινό, κόρδωμα να κερδίζεις ίσαμε πέντε πόντοι ύψος και μετά "ποτήρι" γλυκό στο ζαχαροπλαστείο του...πως τον λέγανε αλήθεια;

Παλιά είχε πλάκα η παρέλαση και ανάθεμα αν είχαμε πάρει χαμπάρι την εξέδρα των επισήμων και ποιοί καθόντουσαν εκεί. Σήμερα τα πράγματα είναι διαφορετικά.Όχι πως δεν έχει πλάκα και σήμερα, σκίζει από πλάκα, αλλά να, η καθαυτό παρέλαση έχει πάψει να απασχολεί τον κόσμο. Αιτίες; Μία αλλά λέων: Όλα τα λεφτά στις παρελάσεις της μνημονιακής εποχής είναι οι εξέδρες των επισήμων! Δείτε φάση, τιμής ένεκεν με μπόλικη πορτοκαλί μπάλλα, τελικός κυπέλλου των αιωνίων αύριο.

Παλιά, όταν είμασταν ακόμα ντουβάρια στα σπορ και ανθυποντουβάρια στα υπόλοιπα, τότε μας έσωζε η...κουλτούρα μας. Ναι ρε! Πιχί, έπαιζε μπασκετάκι Πανάθα-Γαύρος στην γηπεδάρα του Τάφου του Ινδού και όχι στα ψωροοάκα όπως σήμερα που τα μπασταρδέψανε όλα. Ακούστε τώρα. Στα καθυστερημένα κράτη της Ευρώπης θα χωρίζανε την κερκίδα σε δύο μέρη: Πάρε κύριε εντός έδρας τα 2/3 να κάνεις τον ντόρο σου σαν εντός έδρας άθρωπος, πάρε και εσύ αφιλοξενούμενε 1/3 διά τας εκτός έδρας ανάγκας σου, και όποιος από τους θεατές τολμήσει να πει κάνα "ρε" ή κάνα "σαν δεν ντρεποσούσαστε κύριε διατητά" θα του πάρει ο διάολος τον πατέρα.

Στην Ελλάδα όμως, ξύπνιοι αλλά προπάντων πολιτισμένοι οι δικοί μας, που να βάλεις κόκκινο οπαδό στο γήπεδο; Μπαίνει; Καλά, μπαίνει λέτε εσείς, ντάξει μπαίνει, αλλά πως βγαίνει; Ε δεν βάζανε ξένο θεατή ούτε προς νερού του, πολιτισμένα πράγματα, τι να κάνανε; Αλλά μου φαίνεται ότι το παρατράβηξα με το μπασκετάκι, άσε που πρέπει νάμαι λιγάκι εκτός θέματος. Μάλιστα...

Τι λέγαμε; Α, γιά τις παρελάσεις. Ναι. Λοιπόν από τον πολύ πολιτισμό που να βάλεις αντίπαλο θεατή μέσα; Φκιάξανε και κάτι ειδικοί στην λαμογιά κάτι κανονισμοί όλο κουλτούρα, τίγκα στην κουλτούρα, εις αγώναν πρωταθλήματος απαγορεύεται ρητώς και δια ροπάλου η είσοδος στον εκάστοτε τάφον της τοπικής ομάδας εις πάντες τους εκτός έδρας κάφρους! Εξαίρεση: Ο πέμπτος τελικός στα πλαίυ οφ. Εκεί μπορεί να ρισκάρει ένας ορισμένος αριθμός φιλοξενούμενων φιλάθλων κανονικά και νόμιμα το κεφάλι του.

Έχετε δει πέμπτο τελικό σε πλαίϋ οφ; Όχι; Χάνετε! Τι το ματς τώρα, τι η διακύμανση του σκορ, που έχεις απέναντί σου σπαρταριστό και ολόφρεσκο τον γαύρο κι΄αυτός εσένανε; Χαμός! Της πουτάνας το κάγκελλο δηλαδή, και συγγνώμη που έκανα πάλι την μαλακία και την είπα την αισχρή λέξη, πρώτη φορά μου ξανασυμβαίνει. Μάλιστα. Εδώ ακριβώς σας επαναφέρω πάλι στον χώρο της παρέλασης, όπου διαπιστώνετε, ότι ο γίγας βραχόκηπος δεν ήταν ποτέ των ποτών εκτός θέματος, αλλά δίδασκε πάλι τι εστί πρόλογοι και άλλες φιλολογικές διαχρονικές αξίες.

Παιδιά, όπως οι δύο αντίπαλες κερκίδες στον τελικό του μπάσκετ, έτσι και στην παρέλαση! Οι εντός έδρας έχουν απλώσει δεξιά και αριστερά και έχουν βάλει την κερκίδα των εκτός έδρας επισήμων στη μέση. Γίνεται τώρα να ασχοληθείς με τα παιδάκια και τα στρατά που περνάνε εν δύο εν δυό; Μη λέμε τώρα ότι θέμε! Θα τον στολίσεις τον πούστη, το ζητάει το καταστατικό της κουλτούρας σου! Θα ρίξεις τις ρουκέτες σου και τα βεγγαλικά σου, θα καταναλώσεις τέλος πάντων και καμμιά δεκαριά πλαστικά καθίσματα σαν άντρας που είσαι, θα σταθείς δηλαδή στο ύψος των περιπτώσεων. Έτσι...

Προχθές στην Ρόδο πήραμε μιά γεύση πέμπτου τελικού: Έπαιζε η μπάντα το "περνάει ο στρατός" κι΄ας μην πέρναγε ακόμα, καμαρώνανε τα σαμιαμίδια της εξουσίας στην εξέδρα επισήμων, κόχλαζε πίσω από τα κικλιδώματα το...φίλαθλο μένος, έκανε ότι μπορούσε για την διατήρηση της παρελασικής τάξης η μπασκιναρία, μέχρι που κάνουν οι φίλαθλοι της τοπικής ένα ξαφνικό ντου, τίποτα τίποτα δεν μας σταματά, και γίνεται της παρέλασης!

Έπεσε μπινελίκι, έπεσε αντικείμενο, έπεσε κατάρα και θα έπεφταν ακόμα περισσότερα αν δεν λέγανε οι πολιτικοί "αφού παίζει η μπάντα την Ισπανική Υποχώρηση λέμε να πηγαίνουμε" και να την κάνουνε πλαγίως. Ο κοσμάκης τσατίστηκε:

Που πα ρε τσόγλανε;
-Ε αφού παίζει η μπάντα την Ισπανική Υποχώρηση, τι να κάνω;
Το περνάει ο στρατός παίζει ρε λίγδη!
-Υποχωρείς μιά χαρά και με δαύτο φίλε, άμα λάχει ναούμ!

Τους έβλεπες να φεύγουν άρον άρον και αναρωτιώσουνα: Μα τι άνθρωποι είναι αυτοί ρε γαμώτο; Ευτυχώς που ρωτήσατε όταν ήμουν εύκαιρος! Να σας πω: Είναι όπως και οι φιλοξενούμενοι οπαδοί του πέμπτου τελικού: Άρρωστοι! Γιατί λογικός άνθρωπος δεν πάει να παίξει την ζωή του κορώνα γράμματα στο ξένο γήπεδο. Και στο μπασκετάκι δεν σού΄χει κάνει τίποτα ο αντίπαλος φίλε μου! Ενώ αυτός ο λεχρίτης στην εξέδρα επισήμων σού΄χει πιεί το αίμα! Σού΄χει γαμήσει την ζωή, σού΄χει κόψει σύνταξη και μισθό, σε έχει γδάρει κανονικά και σου ρουφάει τώρα το μεδούλι.

Και ενώ γιά σένα είναι όλα διαφορετικά, όλα μαύρα και άραχνα, γι΄αυτόν δεν έχει αλλάξει τίποτα και ο μάγκας συνεχίζει στο ίδιο μοτίβο όμορφα κι΄ωραία: Κλίνατε προς τα δε-ξιά! Απόδοση τιμών, λέει, με το ζόρι, όπως πριν, δοξάστε μας!

Επιμονή στα ίδια κολλήματα, είναι δύσκολο, τι δύσκολο, αδύνατο βλέπετε να καταλάβει τον καημό του πεινασμένου ο χορτάτος. Ωχ, να πάρουμε μέτρα να σώσουμε το τομάρι μας στις παρελάσεις, θα μας σφάξουνε, ουρλιάζει ο φασίστας υπουργός Βορίδης και μαζί του πέφτει η πανούκλα της νουδοπασόκας στην σκέψη μήπως και βρει το αντίδοτο της λαϊκής κατακραυγής.

Άστους να ψάχνουν! Ίσως καταλάβουν τώρα στο παρά πέντε ότι υπάρχει ένας και μοναδικός τρόπος να σώσουνε την παρέλαση και το τομάρι τους: Να πάνε επιτέλους στα τσακίδια.

Στα τσακίδια από τις παρελάσεις μας και από τις ζωές μας!





ΥΓ: Άντε να γίνει αύριο ένα καλό ματς και να νικήσει ο παναθηναϊκότερος...

Αποσύρει το...ποίημα γιά παραγραφή τόκων ο δικομματισμός

 


Τελικά θριάμβευσε η εγκράτεια! Τι έγινε; Τι να γίνει; Την είχανε πάλι έτοιμη για τα...περαιτέρω, στα τέσσερα παρακαλώ, την (κωλόγρια) Ελληνική Δημοκρατία τα χαρμάνια της πασόκας και της νουδού και λίγο πριν την έναρξη μιάς ακόμα "σεμνής τελετής" τους πήραν κάτι παιδάκια που κρατάγανε φανάρι, μυρωδιά, και η επιχείρηση "δικιά μας είναι, την ξεσκίζουμε" έλαβε άδοξα τέλος!


Για την "ρύθμιση ανεξόφλητων τόκων" των υπέροχων αυτών κομμάτων ο λόγος, ή για τα δανεικά και αγύριστα από το πορτοφόλι του Μαλάκα (όπως συνηθίζει να λέει ο λαός) που βάλανε στην τσέπη τους τα κοράκια του δικομματισμού. 

Ρύθμιση ανεξόφλητων τόκων, όπως λέμε "πιάσανε τα λεφτά σου πάνω μας ρίζες, γίγαντα λαέ, δεν βγαίνουν ούτε με ματσακόνι". Τα φάγανε τα παιδιά, και επειδή κρατάνε μαζί με το καρπούζι και το μαχαίρι, ε να μην παραγραφούν και τίποτα ψευτοτόκοι, τόσα και τόσα παραγράφονται σε τούτο τον τόπο.

Καλά τα είχαν ετοιμάσει τα αρχιλαμόγια των κωμάτων εξουσίας, Καρχιμάκης-Λυκουρέντζος, κακό πράμα ο τόκος άμα τον πλερώνεις εσύ από την τσέπα σου λένε, αλλά μας πήρανε χαμπάρι και δεν θα φτάνει πιά το πρόβιο Δωδώνης για γιαούρτωμα, τώρα που άρχισε να κάνει κατανάλωση και ο Γιώργος Νταλάρας, είπαν οι δύο γραμματείς και Φαρισαίοι και απέσυραν τελικά την πρόταση για τον νέο θρίαμβο του τζάμπα.


Και μόνο η ιδέα γιά αυτή την νέα ρεμούλα θα δικαιολογούσε κρέμασμα ανάποδα στον Εθνικό Κήπο, που έχει ανάγκη ένα χαϊλάϊτ εδώ και καιρό. Στην εποχή της σωτηρίας μέσω λαϊκής εξαθλίωσης δεν χρειάζεται και πολύ γιά να γίνουν κάτι τέτοια...οράματα πράξη. Από αυτό το πρίσμα λοιπόν, κακώς αποσύρθηκε η εν λόγω ρύθμιση!

Λαϊκό ανάθεμα στον λαϊκό βάρδο.

Πάρτε Νταλάρα και λάβετε θέσεις! Το θέμα "αγγίζει" κάθε διάσταση, αν ήταν ηλεκτρική οικιακή συσκευή θα λεγόταν σίγουρα multi dalaration.

Μπορούμε λοιπόν να το δούμε από κάθε οπτική γωνία και να το χαρακτηρίσουμε ανάλογα: Από βάρβαρο μέχρι δίκαιο και από γελοίο μέχρι ηρωϊκό. Από την μία κάνει χαρωπά γκελ η Υψηλή Τέχνη και από την άλλη βρωμάει η φάση δαμανακίλα, λοβερδίλα, παγκαλίλα, και ανδρουλακίλα.

Πόλεμο δεν έχουμε; Διαλλέγουμε ότι κάνει μπαμ/τσαφ και πονάει/τσούζει λοιπόν!

Ο Τζιμάκος ο Πανούσης καθιέρωσε κάποτε εκείνο το αγνό "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα λέω εγώ", το οποίο όμως έφαγε τα ψωμιά του και...εκλιπαρεί αντικατάσταση. Θα του κάνω στο τέλος την χάρη, λύγισα! Με την σειρά όμως.

Ο Γιώργος Νταλάρας είναι ένα αυθεντικό προϊόν του συστήματος πασόκ/νδ. Θα έλεγα μάλιστα ότι πρόκειται για το καλύτερο του είδους του! Ότι καλύτερο μάλιστα είχε να μας παρουσιάσει το δικομματικό σύστημα, γιατί ο Γιώργος Νταλάρας -σε αντίθεση με όλους τους άλλους πρεσβευτές του συστήματος που συναγωνίζονται αλλήλους γιά τον τίτλο "ο ουραγός του αιώνα"- είναι προικισμένος από την φύση με ένα αναμφισβήτητο ταλέντο. Μοναδική φωνή, μοναδική καριέρα, κορυφή.

Αλλά μέχρι εκεί! Τίποτα περισσότερο.

Ναι, τίποτα περισσότερο, γιατί εκτός παλκοσένικου ο Γιώργος Νταλάρας είναι ακριβώς ότι και ο φίλος του ο Γιωργάκης: Λαθρεπιβάτης στο κρουαζιερόπλοιο του "σοσιαλισμού" που έχει αράξει και περνάει υπέροχα στο λιμάνι-σελφ σέρβις Ελλάδα! Καταπληκτικές ομοιότητες! Και οι δύο ακροβατούν με φανταστική άνεση πάνω στις ίδιες απάτες: Λεφτά υπάρχουν, ο ένας, ιδεώδη υπάρχουν, ο άλλος. Απατεώνας λόγω DNA ο Παπανδρέου, απατεώνας λόγω φιλοτομαρισμού ο Νταλάρας.

Δεν θα σας κουράσω, βαρέθηκα να ασχολούμαι άλλο με τα τρωκτικά της δικομματικής πανούκλας. Μόνο αυτά τα λίγα.

Δικαίωμα του κάθε Νταλάρα να επιλέγει την πολιτική που γουστάρει. Δικαίωμά του ακόμα και η κάθε κωλοτούμπα που έκανε ή σκέφτεται να κάνει. Δικαίωμά του να κάνει καριέρα χρησιμοποιώντας τα...μεταφορικά μέσα που τον πάνε πιό γρήγορα στην κορυφή. Δικαίωμά του, ακόμα και αν αυτά τα μεταφορικά μέσα είμαστε εμείς οι γάϊδαροι, που πιστέψαμε ότι τα τραγούδια του ήταν η προέκταση της ψυχής του. Δικαίωμά του νάναι δύσκολος, στρυφνός, μεγάλος καλλιτέχνης δηλαδή, έτσι συνηθίζουν οι μεγάλοι καλλιτέχνες. Δικαίωμά του να ξεχνάει από που ξεκίνησε, ποιός στάθηκε δίπλα του, ποιός τον πίστεψε, ποιά τραγούδια τραγούδησε και γιατί.

Εντάξει, κωλοδημοκρατία έχουμε, δικαίωμά του να γίνεται και υφυπουργός μέσω της κυράς του και να στηρίζει την πολιτική της λιτότητας και εξαθλίωσης.

Αλλά να διοργανώνει μετά συναυλίες...αλληλεγγύης για τα θύματα αυτής της πολιτικής, τους άνεργους που δεν έχουνε να φάνε, τους γέρους που δεν έχουν πλέον ούτε για καφέ στο ΚΑΠΗ, τους νέους που δεν έχουν καμμία προοπτική στην χώρα και τα μαζεύουνε για Γερμανίες, ε αυτό τα σπάει εντελώς!

Ο Νταλάρας έχει κάρτα απεριόριστων διαδρομών, μα τι λέω, ελευθέρας έχει! Πρώτος κοντά στο ΚΚΕ όταν είχαν παραπονεμένα λόγια τα τραγούδια του και έρεε άφθονο το παραδάκι στην τσέπη του, επειδή ζούσε το άδικο από την κούνια του, κορυφαίος στο πλευρό του πασόκ, μέγας επί νέας δημοκρατίας, άφταστος στην διάσωση των τραπεζών με το υστέρημα του λαού, μοναδικός στην εξαθλίωση της κοινωνίας και κορυφή στις μεγαλοψυχίες της δωρεάν διασκέδασης του πεινασμένου!

Νταλάρας παντός καιρού λοιπόν, το γνωστό "και η πίτα ολόκληρη και ο σκύλος χορτάτος". Τόχει καβαλήσει για τα καλά το καλάμι ο καραβολεμένος τραγουδιστής και δεν λέει να καταλάβει ότι με την στάση του προκαλεί. Το χθεσινό νεροκαρεκλοκαφεγιαούρτωμα και η γιούχα σε ρε δίεση στην συναυλία...αλληλεγγύης από σιχτιρισμένους πολίτες δεν φάνηκε πάντως να πτόησε τον λαϊκό βάρδο. Και πως να τον πτοήσει, αφού είδε ένα κάρο μαλάκες να γεμίζουν την αίθουσα;

Τι; Σας υποσχέθηκα αντικατάσταση του "δεν μας χέζεις ρε Νταλάρα"; Συγγνώμη παιδιά, ήθελα πράγματι να κάνω ένα τέτοιο βήμα, ναι, αλλά το σκέφτηκα μετά διαφορετικά. Αρχικά ήθελα να το αλλάξω σε "δεν γαμιέσαι ρε Νταλάρα λέω εγώ", αλλά τελικά αποφάσισα να τον αγνοήσω εντελώς.

Όπως του αξίζει.



...στη δουλειά και στον αγώνα, πάνω απ΄όλα η κονόμα...