Μην πυροβολάτε παρακαλώ την κυρία Λαγκάρντ!

Πολύ τσατίλα τα αντιμνημονιακά μήντια/μπλογκ/κόμματα, η Αριστερά και το ΚΚΕ (τώρα που το έγραψα...σωστά με βλέπω μέχρι και ΓΓ του κόμματος :-) με τις τελευταίες δηλώσεις της κυρίας Λαγκάρντ του ΔΝΤ! Σα δε ντρέπεται κοτζάμου φερέφωνο των δανειστών, και φτου της τής ανέραστης αντικαταστάτριας του πηδήχτουλα Στρως Καν, τα πιό ήπια σχόλια που ακούσαμε ή διαβάσαμε και τα άλλα τα βαρβάτα, κουφ@λα και σκρόφ@ και μωρή μ@λ@κισμένη άμα σε πιάσω θα σου μπιιιιιπ το μπιιιιπ κτλ δεν τα βάζουμε λόγω απόλυτου σεβασμού των εθίμων, ηθών και παραδόσεων (εκτός της παράδοσης στην τρόϊκα) του ελληνικού (και κανενός άλλου) λαού.

Μα τι έκανε η αντιπρόσωπος των απανταχού τσιμπουριών ρε παιδιά; Τι είπε που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Ποιόν έθιξε; Για σοβαρευτείτε σας παρακαλώ!

Πρέπει να αναγνωριστεί το μεγάλο κουράγιο και θάρρος του Ελληνικού λαού, είπε, και γαμώ την γενναιότητα των Ελλήνων δημόσιων υπαλλήλων, την γενναιότητα των εργαζόμενων, του λαού γενικά, είπε, που της δώσανε της γενναιότητας να καταλάβει πληρώνοντας (με το χαμόγελο στα χείλη και εντελώς οικειοθελώς) τσι φόροι τους, είπε, και που δέχονται (ναι δέχονται, είπε, μα τα κάλαντα αν δε πιστεύετε!) τη θυσία στα μιστά και στις ανασυντάξεις, είπε, και μιά χαρά άθρωπος ο κύργιος Λούκας-παλούκας-Παπαδέμος (όλοι οι ευρωπαίοι έτσι τον λένε τον Παπαδήμιο), είπε, και να κάνει η ξεφτύλα των νουδοπασόκ νάτο-cia-συνεργασία μετά τις εκλογές, που κάνει καλό στους δανειστές.

(Όλως παραδόξως σβήστηκε από το πραχτικό η ιπτάμενη λεξούλα "ξεφτύλες" και ας όψεται η ρουφιάνα λογοκρισία)

Ε τι είπε η γυναίκα;

Τι να έλεγε δηλαδή στις κάμερες;

....Πρέπει να αναγνωριστεί σαν ελαφρυντικό ο φόβος και τρόμος που προκαλεί σύγκρυο στον χέστη ελληνικό λαό, και ιδίως η τάση των δημοσίων υπαλλήλων να λερώνουν με την παραμικρή ευκοίλια την ήδη χεσμένη κομματοσκυλικοπρασινοφρουρική ποδιά τους και να δικαιωθεί επιτέλους το τσιριπιτί που πιάνει τους προσκυνημένους εκ των εργαζόμενων (που υπάρχουν όλως παραδόξως ακόμα) στο άκουσμα της λέξης "χρεωκοπία" (πωπω, δεν θάχουμε καύσιμα, φάρμακα, τρόφιμα, τετράδια, ναι τετράδια γιατί βιβλία δεν έχουμε ήδη και άλλα φρικιαστικά τέτοια), και να μη ξεχάσουμε την ηλιθιότητα όλων αυτών των καραμαλάκηδων, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, αλλά σκάνε το χαράτσι προσερχόμενοι στα ταμεία μας στα τέσσερα, οι καραμαλάκες....

Μιά χαρά τα είπε η μπρούτζινη κυρία του ΔΝΤ, μην σκίζετε τα καλσόν σας άνευ λόγου κύριοι και κύριοι. (Οι κυρίες μπορούν να τα σκίσουνε ελεύθερα, ιδίως αι επέροχαι καλλοναί, αλλά δημόσια παρακαλώ).

Συμπέρασμα: Όταν επαινεί ο βιαστής το θύμα του, δεν αποκλείεται να του έκανε το τελευταίο κατά την ώρα του εγκλήματος...κουνήματα.

Καλές γιορτές παρακαλώ...

Η Σύνη που ήρθε μετά από τριάντα και χρόνια. Ένα μικρό τζοχατζοπαραμυθάκι.

Για να σας αρέσει περισσότερο το παρακάτω παραμύθι, ανοίξτε την σόμπα σας, πάρτε μιά χούφτα στάχτη και ρίξτε την στα μάτια σας. Καταπληκτικά αποτελέσματα!

Μια φορά κι΄ έναν καιρό ήταν μια πανέμορφη κοπέλλα που την φωνάζανε χαϊδευτικά Σύνη. Πανέμορφη, κούκλα, μπουκιά και συχώριο που λένε και οι θεοσεβούμενοι που είναι διαρκώς πεινασμένοι, αλλά και με ένα σοβαρότατο έως τραγικό χάντικαπ: Ήντουνε θεόστραβη! (Μη πω γκαβή και φύγει όλη η γοητεία).

Δεν ξέρουμε πότε και πως έχασε το κορίτσι το φως του, το μόνο που βρήκαμε στα αρχεία για την νεανική της ηλικία, ήταν ότι δεν έπαιζε όπως όλα τα παιδάκια, διαδηλωτές και ματατζήδες (το παλιό κλέφτες και αστυνόμοι), κρυφτό, φανερό, τον γιατρό, κουτσό, τυφλόμυγα, εδώ παπάς εκεί παπάς, μακριά γαϊδούρα κτλ, αλλά την έβρισκε μονάχο του με μια μπαλάντζα που είχε βρει σ΄ένα παλιατζήδικο στο Μοναστηράκι, κοίτα να δεις χόμπυ το παιδί!

Μέχρι να βγάλει το πρώτο της δοντάκι είχε ζυγίσει τη μισή Δαμάστα! (Τιμής ένεκεν από εκεί  η καταγωγή της, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την γενέτειρα του Κωστάκου. Αλλά και του Αρμόδιου!)

Πως να το πω ρε σεις; Το κορίτσι έχανε προφανώς από κάπου και είχε ταράξει τα πάντα στο ζύγισμα! Πέτρες, ζάχαρη, νερό, παντελόνια, καρέκλες, φιδέ, αγγινάρες με κουκιά, ντεπόν, ξύδι χαλασμένο (είχε ξαναγίνει πάλι κρασί), ότι φανταστεί ο νους σας! Κάποτε έγινε 16, της κάνανε στο σπίτι ένα φανταστικό γενέθλιο με όλα του τα σέα: Τρίπατη τούρτα σοκολατίνα (χώρια το υπόγειο και οι ημιυπαίθριοι) με 15 κεράκια (το προηγούμενο βράδυ είχε κάνει πάλι νερά η ΔΕΗ και είχανε ανάψει ένα να βλέπουνε μπροστά τους οι άνθρωποι), μπαλόνια, κονφετί, μπιγκουτί, Τζιμπουτί, Tetley΄s Tea και του πουλιού το γάλα.

Πέσανε οι συγγενείς και οι μη συγγενείς (φίλους δεν είχαν φαίνεται) και το φλομώσανε το κορίτσι με όποιο δώρο είχανε πάρει διπλό τα παιδιά τους στα δικά τους γενέθλια. Να κάτι μπάλλες, να κάτι μπάλλες, να κάτι μπάλλες, του αλλάξανε τα φώτα στην στρογγυλή θεά του κοριτσιού! Μόνο ένας φιλοτιμήθηκε να φέρει δικό του, αγοραστό δώρο: Ο Μπάμπης! Τι ποιός Μπάμπης; Δεν τον ξέρετε; Γιατί εγώ τον ξέρω; Άει ρε...

Να μη πολυλογούμε λοιπόν, ο Μπάμπης (που ήντουνε και ολίγον τι μαλακοπίτουρας) της έφερε για δώρο ένα πλαστικό ξίφος. (Μα τι μαλάκας, να φέρει σπαθί σε κορίτσι!) Όλοι περίμεναν μια σοφιστικέ αντίδραση της μικράς, τύπου "μα νάσαι εντελώς ντουβλούκι ρε συ θείο", αλλά τα αντανακλαστικά της Συνούλας ήντουσαν από άλλο πλανήτη! Ούτε που πρόλαβε να βγάλει καλά καλά το ξίφος από την νάϋλον σακούλα του LIDL που τόχε συσκευάσει εορταστικά ο Μπάμπης και το βουτάει με τέτοια μανία η Συνουλίτσα, που λες, πάει, τους έφαγε στην ξιφομαχία  όλους τους πούστηδες!

Μπα! Τίποτα τέτοιο! Το σπαθί στο δεξί της χέρι και την ζυγαριά στο αριστερό, κάνει ένα μπραφ από το παράθυρο και μη την είδατε την Σύνη! Πάει, χάθηκε! Βάλανε αστυνομίες, ερυθρούς σταυρούς, χαμόγελα των παιδιών, ΠΙΚΠΑ και ΟΗΕ να ψάχνουν, τίποτα!

Περάσανε από τότε καμμιά σαρανταριά χρόνια, την είχανε ξεχάσει την Σύνη οι τραγικοί γονείς της, και εκεί που έπαιζε ο μπαμπάς της ένα βράδυ φλάουτο (σας είπα ότι του άρεσε το φλάουτο; Όχι; Συγνώμη! Του άρεσε το φλάουτο), κοπανάει ένα γνωστό χέρι την πόρτα του σπιτιού:

Χτυπ-χτυπ-ντάμπα ντούμπα-τσαφ-θρύψαλ-θρύψαλ! (Πάει το καθρεφτάκι που είχε κρεμμάσει ο μπαμπάς στην εσωτερική πλευρά της πόρτας!)

Ποιός νάναι τέτοια ώρα, δώδεκα και τέταρτο το μεσημέρι, αναρωτήθηκε η δόλια μάνα και τσακίστηκε να ανοίξει την θύρα της πορτός της. Τι να δει; Μιά κωλόγρια στεκότανε κλαρίνο μπροστά της, ίδια η κόρη της! Ποιά είσαι εσύ καλέ κωλόγρια; ρωτάει σε άπταιστα ελληνικά η δόλια μάνα και όντως αν δεν ήταν γέννημα θρέμμα ελληνίδα η μαμά, θα υπήρχε απορία.

Εγώ είμαι καλέ μαμά, η κορούλα σου, απάντησε με συγκρατημένους λυγμούς η άλλη γριά, γύρισα!

Πω πω ιστορία! Με πιάσανε τα ζουμιά ρε σεις. Τέλος πάντων, την αγκαλιάζει η μάνα της στοργικά, αχ η κορούλα μου, αχ η μικρή μου (σκατά μικρή) Δικαιοσύνη, η Σύνη μου, το παιδί μου ξαναγύρισε στον τόπο του εγκλήματος! Κάτσε κόρη μου να σου βάλω να φας τον σκασμό, που έχεις γίνει σαν τον Άη Φανούρη αν είχε κάνει αλλαγή φύλλου λόγω τρανσέξουαλ.

Κάθησε η Δικαιοσύνη και έφαγε πέντε πιάτα από το αγαπημένο της φαγητό: Σπαγγέτι ντούε στατζιόνι, δυό μέτρα και δυό σταθμά, που λένε. Μετά διηγήθηκε την ιστορία της ζωής της.

Γύρισα για να σας φέρω τα καλά μαντάτα, αγαπημένοι μου χούφταλα γονείς, είπε με φανερή συγκίνηση το παιδί. Έψαξα πολύ για τσι ένοχοι των σκανδάλων, έφαγα τον κόσμο και την δωροδοκία της αρκούδας που λένε, αλλά μόνο στο τέλος κατάφερα να βρω τσι ενόχοι! Τώρα! Ακριβώς πάνω που είπε ο Παπαδήμος ότι θα κάνει εκλογές!

Τι λε ρε κορίτσι μου, θάγμασε ο πεπαλαιωμένος πατήρ. Και ποιοί είναι ο πούστηδοι κόρη μου; Πέστους όλους τους κερατάδες, που μας άρμεξαν, μας βίασαν, μας δούλεψαν, μας κορόϊδεψαν, μας ατίμασαν, μας υποβρυχίασαν, μας βατοπεδίασαν, μας ζήμενσαν, μας ξέσκισαν τέλος πάντων στο σκάνταλο οι κουφάλες! Πές μας τι κατάφερες να βρεις τώρα ακριβώς και εντελώς τυχαία μετά από σχεδόν σαράντα χρόνια έρευνας και δικαστικής ψαχούλας και μάλιστα λίγο πριν ξεσκίσει η ελληνική ψηφοφορία τα πασόκια και τα νούδια λόγω επειδής ουδείς εκσ΄ απτών δεν οδηγήθει εις Αγροτικάς Κασσάνδρας δια τας εγκληματικάς πράξεις που διέπραξαν τα ευσεβή αυτών κόμματα και ο κόσμος φωνάζει ουαί φαρισαίοι υποκριτές!

Το κορίτσι δεν κώλωσε και με μία σθεναρή κραυγή φουλ δίκιο και αλήθεια έκραξε:

Ο Άκης!

Καλά ρε συ Δικαιοσύνη, μόνο αυτός; ρώτησε δικαιολογημένα ο μπαμπάς.

-Ναι ρε μπαμπά, μόνο αυτός!

Άντε!

-Αφού σου λέω ντε!

Και;

-Τι και; Δεν εχει και.

Και οι άλλοι;

-Αθώοι!

Ο μπαμπάς άρπαξε την μπουκάλα με το ούζο και κατέβασε μιά γερή γουλιά. Το ήξερα ρε συ, ότι οι άλλοι είναι καθαροί και ότι κάνουν ότι μπορούν για να σωθεί ο Έθνος. Μπράβο βρε κόρη μου, εύγε σου, έλα κοντά μου να σε φιλήσω.

Την φίλησε και αυτή το ξεπέρασε χωρίς πρόβλημα. Αυλαία. Παλαμάκια. Φώτα.


Δίδαγμα:
Συμπέρασμα:
Κεντρική ιδέα:


ΥΓ: Τι άλλο θα κληθεί να χάψει εν όψει εκλογών ο Μέγας Μαλάκας; Άγνωστον!

Δυό φραπέδες γιά τον Περιβάλλοντος από εμένα!

Όσο ήτανε υπουργός Οικονομικών, ήτανε βασικό στέλεχος στα καθημερινά ποστ του βραχόκηπου, ο φλώρος Παπακωνσταντινοτίποτας, γνωστός ανά το πανελλήνιο και σαν "ακούδουνος" ή και "ευνούχος της τρόϊκας". Με τον υποβιβασμό του σε καθήκι περιβάλλοντος πάψαμε να ασχολούμαστε ιδιαίτερα μ΄αυτόν, μέχρι που τα γεγονότα του τεχνητού φουσκώματος του ελλείμματος τον ξαναέφεραν πάλι στο προσκήνιο.

Αθώος τελικά ο ψυχοπαθής, εξεταστική επιτροπή του πασόκ τον "ιεροεξέτασε", τι περιμένατε; Ε είπαμε, εντάξει αυτό ήτανε, αρκετά μόλυνε την επικαιρότητα με την βρωμερή παρουσία του, θα πάει να χωθεί πάλι στην τρύπα του και θα ανασάνουμε, αλλά που αυτός! Προεκλογική περίοδος βλέπετε και ο πουλημένος κόφτης της τρόϊκας γουστάρει επανεκλογή, άντε λοιπόν και αρχίζει να γυρίζει από κανάλι σε κανάλι ο κανάγιας!

Έμεινα κάνα μισάωρο και τον τήραγα σε μιά εκπομπή της αλλοίθωρης της ΕΡΤ και έβγαλα ολόφρεσκα νέα συμπεράσματα: Ο τύπος πρέπει να καπνίζει καναβούρι μαζί με νοθευμένο μπαμπακόσπορο πασπαλισμένον με απόσταγμα ναφθαλίνης ή κάτι ανάλογο, αλλιώς δεν εξηγείται η μαστούρα αυτού του είδους: Απαθής, τσιτωμένος σαν να κατάπιε λοστό, απλανές βλέμα, ανέκφραστος, αποχαυνωμένος και ξαφνικά, όταν του έδινε η ξεφτίλω τον λόγο, γύριζε ξαφνικά στα εγκόσμια, έλεγε τις μπούρδες του, και μετά πάλι πίσω στην νιρβάνα του.

Ο άνθρωπος είναι παρεξηγημένος! Ο τύπος υποφέρει! Σίγουρα δεν είναι στα καλά του, ας δείξουμε λίγο οίκτο από εδώ και μπρός και ας τον αφήσουμε στα μαύρα του τα χάλια. Πρόλαβε και μας είπε και τον καημό του μάλιστα: Δεν τολμάει να βγει για καφέ με την κυρά του! Εδώ ο κόσμος καίγεται δηλαδή, και ο άνθρωπας δεν μπορεί να βγει με την μαντάμ του γιά καφέ! Δράμα! Ο κύριος έστειλε κάτι εκατομμύρια συμπολίτες του στην φτώχεια, στην μιζέρια και στην απελπισία και τον έπιασε ψυχοπλάκωμα που δεν μπορεί να ρίξει με το έτερόν του ήμισυ μια δημόσια φραπεδιά! Άτιμε κι΄άδικε ντουνιά!

Α ρε, σιχάθηκα να ασχολούμαι με δαύτονα! Τελείωσε, δεν έχει άλλο!

Τα λεφτάκια ολωνώνε μας από τις Τράπεζες από 1η Ιουνίου

Τελείωσε, από την 1η Ιουνίου θα παίρνουμε όλοι τον μισθό μας από την τράπεζα. Υποχρεωτικά, θέλουμε δε θέλουμε!

Γιατί;

Για τ΄αντί! Νόμος του κράτους!

Νόμος του κράτους από που θα παίρνω εγώ τα λεφτά μου;

Αμέ!

Γιατί ρε συ κράτε, μαζί ιδρώσαμε να τα βγάλουμε;

Ε να βγάλουν και κάτι οι τράπεζες...

Από τα δικά μου λεφτά και με το ζόρι ρε συ φλούδα Κουτρουμάνη; Χωρίς να με ρωτήσετε αν θέλω, χωρίς να με συμπεριλάβετε και λίγο στο κέρδος; Έτσι τζάμπα, για το καλό του χρηματοκιβωτίου τους;

Ε, είθισται ανά την υφήλιον το ευγενές αυτό σπορ...

Ρε δε πα να κάνεις καμμιά τούμπα, ζευζέκι κερατά υπουργέ που θα μου πεις εμένα είθισται; Δε γουστάρω ρε να τα δανείσω με το ζόρι στην τράπεζα! Έχω αλλεργία ρε συ με τις τράπεζες! Από το τραπέζι της κουζίνας μου μέχρι την Αγία Τράπεζα ρε! Άκου εκεί είθισται να κονομάει η τράπεζα από τα δικά μου λεφτά!

Μη τσατίζεσαι φίλε εαυτέ μου άδικα και χύσεις πάλι από τα νεύρα σου τον καφέ πάνω στο πληκτρολόγιο και είναι ακριβό το ρημάδι, ανάθεμα τη φύτρα αυτουνού που σε έβαλε να πάρεις Mac! Ουφφφφφ....

Όχι ρε σεις, εγώ δουλεύω τυλιχτής σε σουβλατζήδικο και θέλω τα λεφτάκια μου και στην ώρα τους και εκεί ακριβώς που δουλεύω, δίπλα από τη θράκα! Λαδωμένα και τζατζικωμένα, εκεί τα θέλω! Ούτε λιγότερα, ούτε περισσότερα, ούτε μεθαύριο, ούτε χθες, ούτε από το παράρτημα του μπαλέτου Μπολσόϊ, ούτε από τις "Εξατμίσεις ο Φώτης", ούτε από καμμιά ρουφιάνα τράπεζα! Μόνο από τον Λίγδη το αφεντικό μου, ή άντε το πολύ από την Κατίνα την κυρά του γουστάρω εγώ. Και άμα έχει η Εθνική ζόρια και θέλει δάνειο, να έρθει ο Προβόπουλος και να μου ξηγηθεί αυτοπροβοπούλως: Κύριε τυλιχτά, το και το. Δεν μας πίπτεις δανεικόν ένα μισθούλη σας για πέντε μέρες, που θέλουμε να ποντάρουμε σε κάτι φούσκες αμερικάνικες και δε μας φτάνει το ξένο χρήμα; Και που θα σας τον επιστρέψουμε με ένα πλατύ χαμόγελο αντί τόκου 0,0001%, που είναι μικρός και σας θίξουμε;

Όχι ρε συ Προβόπουλε! Δεν έχει από μένα μία! Ούτε και αν πάρουν πασόκ και νδ από 2% και μείνουν εκτός Βουλής! Να, να μη προλάβει ο Βενιζέλος και ο Σαμαράς, αν δε πιστεύεις!

Μαγκιά της μικτής σοσιαλισμού (του κώλου) και της...τσαμπουκαλήδικης διαπραγμάτευσης των Βενιζελοσαμαράδων: Δια νόμου οι μισθοί και οι ασφαλιστικές εισφορές από τις επιχειρήσεις στις τράπεζες. Άλλο ένα...ανθρώπινο δικαίωμα των μοναδικών επιχειρήσεων που λειτουργούν εκτός καπιταλιστικού συστήματος: Των τραπεζών. Γιατί άμα είσαι "Ψητοπωλείον ο Λίγδης" και σου βάζουν οι πελάτες σου επί ένα χρόνο κάθε μήνα 60 μπιφτέκια πίτα με απόλα και βάλε και κάτι πατάτες μάστορα και μιά κοκακόλα, φέσι, σε βλέπω να τα λογαριάζεις και να σου πέφτει η πιτυρίδα από μόνη της: Δύο το μηδέν, μηδέν, δύο έξη δώδεκα, 120, βάλε και τις πατάτες 160, ξέχασες την κοκακόλα, με 200 όλα μέσα, επί 12, 2.400! Και μόνο τα μπιφτέκια! Άμα βάλεις και το καλαμάκι με τον γύρο, τόκλεισες!

Έχεις μαγαζί που δεν ρολάρει; Μία, δύο, τρεις, σε βάζει κάποτε κάτω και ξερνάς το γάλα της μάνας σου! Καπιταλισμός. Μόνο η τράπεζα δεν καταλαβαίνει από τέτοια: Τις δίνεις τα λεφτουλάκια σου και τα παίζει όλα μονοκοπανιά στο ζερό; Αν έρθει το ζερό, τα κονομάει τρελλά! Αν δεν έρθει, σε βάζουν να της δώσεις φρέσκα! Δηλαδή να θέλουν να χρεωκοπήσουν οι άνθρωποι και να παρακαλάνε στα γόνατα, άσε με ρε να χρεωκοπήσω, να δω τι γλύκα έχει! Όχι! Με τίποτα! Μιλάμε για μεταφυσικά πράγματα, γαμώ τα συστήματα!

Αρπάζομαι; Ρε άει μου σου πω, που θα μου πεις αρπάζομαι! Και πως θα μας δώσει η τράπεζα δάνειο, άμα δεν της τα ακουμπήσουμε πρώτα; Να μη σώσει, να μας δώσει! Να τα πάρουμε όλα πίσω. Δικά μας δεν είναι;



Δικός σας

Βραχόκηπος

Πήρε...Messi ο λα.ο.ς!

Ο πιο καλός μάνατζερ ταλέντων η παράγκα της ΕΡΤ!

Τους είχαμε κάθε μέρα στο κρατικό γυαλί της ΕΡΤ μαζί με το αλλοίθωρο τηλελαμόγιο του πασόκ, την καρασιδερωμένη Έλλη Στάη, τους αξιότιμους κυρίους κυρίους Καψή και Κύρτσο. Σκοινί κορδόνι δηλαδή! Κάθε μέρα, ακλόνητα στάνταρ της...πληροφόρησης! Μόνιμη πηγή ...σοφίας και αλήθειας οι άνθρωποι που διάλλεξε γιά την χειραγώγηση και παραπληροφόρηση του κοσμάκη ο πρασινάνθρωπος και αφεντικό της δικομματικής κρατική τηλεόρασης, Λάμπης Ταγματασφαλίτης.

Τον φάγαμε θέλαμε δεν θέλαμε τον Καψή στη μάπα, μέχρι που ανακάλυψε το μεγάλο του ταλέντο η συγκυβέρνηση της τρόϊκας και τον μάζεψε ο Παπατράπεζας να κάνει τον παρλαπίπα Τύπου και τον ξεφορτωθήκαμε. Τώρα ήρθε η σειρά του Κύρτσου να πάρει μεταγραφή για μεγαλύτερη ομάδα, το λέγαμε ότι τα μεγάλα ταλέντα δεν πάνε ποτέ χαμένα.

Μεταγραφή και ο Κύρτσος λοιπόν, το κώμα του Καρατζαφέρη αυτή τη φορά ο ευγενής σύλλογος που δέχτηκε στις αγκάλες του το εκθαμβωτικό αυτό αστέρι της δημοσιογραφίας, και σ΄ανώτερα! Και επειδή δεν πάει το ένα από τα δύο εκλεκτά παιδιά να γίνεται υπέυθυνος τύπου και ο άλλος σκέτο μέλος, τον προορίζει και τούτονα τον επιστήμονα για υπεύθυνο τύπου το φασισταριό!

Άντε να δούμε ποιός από τους "εκλεκτούς μόνιμους προσκεκλημένους" της ξεσκισμένης ΕΡΤ θα κάνει σε λίγο καριέρα σαν υπεύθυνος τύπου της χρυσής αυγής...

Έδειραν και έγδυσαν τον ειδικό φρουρό της ενορίας τους!

 

 

Απίστευτα γεγονότα στο Σύνταγμα μετά την κηδεία του 77χρονου αγωνιστή, Δημήτρη Χριστούλα: Ομάδα σιχτιρισμένων πολιτών την έπεσε καθέτως και οριζοντίως σε ένα παλληκάρι της ένδοξης ΕΛ.ΑΣ, ειδικό φρουρό όχι παίξε-γέλασε, και έγινε το "έλα να δεις, ομάς σιχτιρισμένων πολιτών την πέφτει σε ειδικό φρουρό", αν έχετε ακουστά.

Ήταν και ένας άλλος ειδικός φρουρός μαζί, λένε, δεν είδα, ο οποίος πρόλαβε να την κάνει και βγήκε από την περιπέτεια ζώον και αβλαβής. Ο έτερος όμως, έφαγε κάτι ψιλές της άρκτου και πήγε σπίτι του σχεδόν ξεβράκωτος και με ανοιγμένες τις μύτες, να το αίμα!

Σύμφωνα με δηλώσεις αυτόπτων αλλά ταυτόχρονα και αγνώστων δραστών, αφαιρέθει προληπτικώς από το θύμα το υπηρεσιακό του μπουφάν, το αλεξίσφαιρό του γιλέκο (το αλεξίσφαιρό σου γελεκάκι δεν φοράς, εγώ στο έχω παρμένο, που λέει και το λαϊκό τραγούδι), ζώνες, ασύρματος και το δαρτικό αντικείμενο του ανοργάνου πλέον όργανου της τάξης, το γκλόμπ του! Τα ρουχαλάκια τα κρέμασαν για στέγνωμα στο δέντρο που άφησε την ζωή που του ρήμαξαν πασόκ και νδ ο αγωνιστής Χριστούλας.

Ο ξεβράκωτος ειδικός φρουρός χρειάστηκε να μεταφερθεί στο 401 στρατιωτικό νοσοκομείο γιά επισκευή των ζημιών, αλλά για να μη πάρουν λάθος μήνυμα τα ανήλικα παιδιά που παράτησαν τα video games και διαβάζουν βραχόκηπο, τα ακόλουθα εξής:

Παιδιά εμείς δεν είμαστε της βίας! Δεν λέμε "βαράτε τα, όπου τα ξεμοναχιάσετε τα κωλόπαιδα, που άμα σε ξεμοναχιάσουν αυτά, την έβαψες!", να μας τυλίξει κάνας λεβέντης σαγγελέψ σε μια πέπσι κόλα χαρτί και να τρέχουμε και να μη φτάνουμε. Εμείς λέμε, είδες ειδικό φρουρό και μέλη των εκλεχτών ΜΑΤ στο δρόμο; Άει σύρε, φίλα τους σα νάναι παπάδες το χέρι, ζήτα και κάνα αυτόγραφο νάχεις σε ώρα ανάγκης και μη εισενέγκης ημάς εις πειρασμόν, αλλά ρύσαι ημάς από του πονηρού, αμήν*.

* Αντί αυτού θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί αυτό:

Ἄμωμοι ἐν ὁδῷ, ἀλληλούϊα.

Εὐλογητὸς εἶ, Κύριε, δίδαξόν με τὰ δικαιώματά σου. Ἀλληλούϊα.

Ἐπεπόθησεν ἡ ψυχή μου τοῦ ἐπιθυμῆσαι τὰ κρίματά σου ἐν παντὶ καιρῷ. Ἀλληλούϊα.

Ἐνύσταξεν ἡ ψυχὴ μου ἀπὸ ἀκηδίας, βεβαίωσόν με ἐν τοῖς λόγοις σου. Ἀλληλούϊα.

Κλῖνον τὴν καρδίαν μου εἰς τὰ μαρτύριά σου, καὶ μὴ εἰς πλεονεξίαν. Ἀλληλούϊα.

Ἀθυμία κατέσχε με ἀπὸ ἁμαρτωλῶν, τῶν ἐγκαταλιμπανόντων τὸν νόμον σου. Ἀλληλούϊα.

Μέτοχος ἐγώ εἰμι πάντων τῶν φοβουμένων σε, καὶ τῶν φυλασσόντων τὰς ἐντολάς σου.

 Ἀλληλούϊα. Δόξα Πατρὶ καὶ Υἱῷ καὶ Ἁγίῳ Πνεύματι, καὶ νῦν καὶ ἀεὶ καὶ εἷς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν. Ἀλληλούϊα.

 

Μια πικραμένη κληρονομική ιστορία από τα 3καλα (Ή από την πόλη της επιλογής σας)

Μιά φορά κι΄έναν καιρό ήτανε ένας βουλετής του πασόκ που είχε μάλιστα προλάβει να καταντήσει και υφυπουργός υγείας. Χρήστος Οικονόμου το όνομα αυτού, καλός άθρωπος.

Ο καλός αυτός άθρωπος βαρέθηκε κάποτε να τον ενοχλεί ο πρόεδρος της βουλής με την κουδούνα του, ντάγκα ντούγκα ήρεμα συνάδελφοι, ιδίως όταν τον είχε ψιλοπάρει καμμιά φορά ως υφυπουργός άθρωπος, πήρε λοιπόν την σύνταξή του και πήγε να φάει τα έτοιμα.

Πριν ακόμα εχτελέσει όλο το πολιτικό του έργο, εχτέλεσε και τα συζυγικά του καθήκοντα σαν άντρας άθρωπος, και μάλιστα με τόση επιτυχία που η γυνή του έτεκε κάποτε τέκνον άρρεν, Γιώργος το όνομα.

Ο Γιώργος μεγάλωσε γλήγορα και πλάκωσε τα βιβλία και τους έδωσε να καταλάβουν. Πήγε δημοτικό, πήγε Γυμνάσιο, πήγε Λύκειο, πήγε Πανεπιστήμιο, τον βαρέθηκαν κάποτε οι καθηγητές, δεν τον απολύουμε ρε σεις με κάνα δίπλωμα ψυχίατρου να τον ξεφορτωθούμε, πριν μας φάει από τη πολύ διάβασμα τη θέση; Του δίνουν και τον ξαποστέλνουνε.

Τι κάνει αυτός τότε; Αντί να χαρεί τη ζωή του και εις υγείαν τα κορόϊδα, ψάχνει και βρίσκει μία που ήθελε οπωσδήποτε παντρειά και την στεφανώνεται! Έτσι από απλά Γιώργος Οικονόμου, ψυχίατρος, γιός του Χρήστου Οικονόμου, πρώην βουλευτή και υφυπουργού, γίνεται και παντρεμενάκιας άθρωπος και νοικοκύρης.

Την πιάνει μιά μέρα την κυρά του και την ρωτάει: Πως την είπαμε ρε γυναίκα την μαμά σου, που ξέχασα το ονοματάκι της και είναι και πρώτη πεθερούλα; Τσατίστηκε η γυναίκα, αλλά δεν το έδειξε. Αυτές να φοβόσαστε, αυτές που δεν το δείχνουνε παιδιά! Τελικά του είπε, του κύρη και κουβαλητή της: Τη μαμά τη λένε Σούλα Μερεντίτη. Τι λε ρε, φωνάζει έχπληχτος ο ψυχιατράκιας σύζυγος Γεώργιος Οικονόμου, μη μου πεις η γνωστή βουλευτού του πασόκ; Ναι δε σου λέω, αυτή, απαντάει ψύχραιμα η κυρία Οικονόμου.

Χαρές να δείτε ο Γιώργαρος, που βρέθηκε ξαφνικά από γιός πρώην υφυπουργού του πασόκ και σύζυγος ψυχίατρος και γαμπρός νυν βουλευτίνας πάλι του πασόκ! Να την πάρω τη μαμά σου τότε, να ρωτήσω δια τα της υγείας της, λέει ο Γιώργος και βουτάει με μιά αποφασιστική ψυχιατρική κίνηση το τηλέφωνο. Γειά σας κυρία μαμά, τι κάνετε; Η Σούλα η Μερεντίτη είχε τις μαύρες της, γιατί με το κράξιμο που είχε φάει τους τελευταίους μήνες η γυναίκα κάλυπτε επικοινωνία κοράκων για δέκα χρόνια! Τι να κάνω ρε συ γαμβρέ, του λέει, βαρέθηκα το σκίσημο και δεν ξανακατεβαίνω για βουλευτής στις εκλογές. Τι λε ρε μαμά! Ε, σου λέω...

Τελικά του είπε, της είπε, τάπανε, ας μην τα ξεράσουμε όλα και μας πούνε αδιάκριτους. Πάντως ένα θα το πούμε, δεν γίνεται διαφορετικά: Σταματάει μεν το βουλευτιλίκι η κυρία Σούλα, αλλά για την θεσούλα του πασοκικού βουλευτή Τρικάλων βρέθηκε όπως φαίνεται αντικαταστάτης: Ο...γαμπρός!

Έτσι για να δείτε πως λειτουργούν τα πασόκ και οι νέες δημοκρατίες στη χώρα μας και όποιος πει κουβέντα γιά οικογενειοκρατίες και νεποτισμό είναι μπαγάσας και κακεντρεχής και σα δε ντρέπεται.

Α, ξέχασα: Καλησπέρα σας....