Και ο βαρώνος Μυνχάουζεν στην προεκλογική εκστρατεία του πασόκ!

Βαρώνος Μυνχάουζεν, χαίρω πολύ.

Παιδιά, ψηφίζουμε πασόκ στις εκλογές! Δεν ξαναλένε ψέμματα, λένε! Και συγνώμη που δεν είναι ο Βενιζέλος πάνω στην μπάλλα, λένε. Που να χωρέσει;

Περί τρίχας. Μια κομμωτική ιστορία

 

 

Σας αρέσει το κούρεμα; Εμένα πολύ! Όχι ότι τρελλαίνομαι κι΄όλας, αλλά όταν πετυχαίνω "αλαφροχέρα" κομμώτρια, το διασκεδάζω απίστευτα. Νάσαι λυώμα από τη δουλειά, και να απλώνεις τις αρίδες σου στην καρέκλα και αρχίζει να σε λούζει με ζεστό έως καφτό νεράκι, και να πλακώνεις εσύ το μέτρημα προβατακίων και να της λες, κυρία κοψομαλλού μου κάνε εσύ δουλειά σου, αλλά εγώ την κάνω προς υπνικής μου ανάγκης, ερασιτεχνικά, καμμιά διακοσαριά δωδεκάδες ροχαλητό μόνο, ψόφια πράγματα, και δεν πιστεύω όταν ξυπνήσω να μου κάνεις λογαριασμό για ξενοδοχείο αντί για κουρείο και φάμε τα τζιέρια μας!

 

Τέλος πάντων σε κουρεύει, μόλις τελειώνει βουτάει μια καθρεφτάρα και σου μοστράρει το πίσω μέρος του κεφαλιού, να δεις τι θα σκέφτεται για σένα ο τύπος που βαδίζει αργότερα πίσω σου, λες μμμ, μπράβο σας που πετύχατε όλες τις τρίχες στο ίδιο μήκος κύματος και δεν κάνατε κάποια διάκριση και δεν μου φάγατε τ΄αυτί όταν συγυρίζατε με το ξυράφι την φαβορίτα, πληρώνεις, μπουρμπουαριάζεις και πας σα μαλάκας στη γειτονιά σου να φας τις καθιερωμένες περί υγείας σφαλιάρες στον σβέρκο. Μετά από ένα μήνα, φτου κι΄απ΄την αρχή!

Έτσι λειτουργεί το καθώς πρέπει κούρεμα, και εσύ γίνεσαι γόης, και τρώει και ο κουρέψ. Την κουρεψιματική ηδονή διασφαλίζει ο παράγων "τρίχα". Είναι ξέρω γω η εγγύηση ότι θα λάβει χώρα μαλλιοκοφτική πράξη τύπου "μόνο τις άκρες ρε συ Μηνά και καθαρό το σβέρκο" κτλ. Όταν ξεφύγει όμως ο έλεγχος και αρχίζει να λείπει ντιπ καταντίπ η τριξ (της τριχός) από την ιεροτελεστία του κουρέματος, τότε η φάση εκτροχιάζεται εντελώς και αρχίζει να πιεσάει, PSI που λένε και τα παλιοτόμαρα που μας κουρεύουνε με την ψιλή.

Έχετε δει ποτέ κούρεμα τράπεζας; Α, χάνετε! Επειδή έχω κάνει την διαπλανητική αυτή εμπειρία και επειδή θάτανε μεγάλη αμαρτία να την κρατήσω για πάρτη μου, ενδίδω στις μηδαμινές έως ανύπαρκτες πιέσεις και τα ξερνάω όλα!

Πάει η τράπεζα στο κουρείο όταν αρχίζει ο κόσμος να της λέει, άει σύρε μωρή και κόψε τη μαλλούρα σου, που έχεις γίνει σαν γιεγιές και σε δείχνουνε με το δάχτυλο; Ποσώς! Η τράπεζα δεν είναι μαλάκας να παρατήσει το ταμείο της (που βάζει ο πάσας εις μαλάκας την μισθοσύνταξή του, νάχει να παίζει στη ρουλέτα η τράπεζα) και να τρέχει να γίνεται μαλλιά-ψαλίδια με τους κουρέες και τις κουρέϊσες. Την τράπεζα την κουρεύουν με το ζόρι! Ακούστε να δείτε πως την κάνουνε...γουλί παιδιά!

 

Πιάνουν πχ την Αγροτική, που είναι συνήθως ατημέλητη λόγω γεωργικών ενασχολιών, γιατί τι να την κάνεις την κόμμωση άμα έχεις πιάσει την βέργα και κοπανάς την κακόμοιρη την ελίτσα, να πέσει χάμου; Μωρή χαμένη, έχεις αφήσει τα ομόλογά σου μέχρι τσι ώμοι σου μωρή; -Ε τι να κάνω, σοδειά έχουμε. Αλλά μετά λέω να τα κάνω πλεξούδες και να τα τυλίξω γύρω από την μάπα μου όπως εκείνη η ξανθιά ουκρανίδα, πως την είπαμε ρε γαμώτο;

Τήνε βάζουνε κάτω την Αγροτική που λέτε (τι; Δεν λέτε; Πέστε ρε!), βουτάνε τη μηχανή, πως να στα πάρουμε μωρή χωριατοπούλα; Και δεν τα παίρνετε ρε όπως θέλετε, απαντάει σιχτιρισμένη η τράπεζα, μήπως δικά μου είναι; Σωστή και ματσακονισμένη κουβέντα, από πότε έχει κάτι δικό της η τράπεζα; Του μαλάκα είναι όλα. Ε, ξεκινάνε! Την άλλη μέρα θριαμβολογεί η κυβέρνηση: Το πιεσάει και δεν κρυώνει η Αγροτική! Το ελληνικό χρέος έγινε τώρα βιώσιμο!

Πόσα κουρέψανε συνολικά από τις Εθνική Τράπεζα, Eurobank, Alpha Bank και Τράπεζα Πειραιώς; 26,8 δις. Τρίχες δηλαδή. Όχι γιατί το ποσό είναι μηδαμινό, αλλά γιατί το αποτέλεσμα του κουρέματος (γουλί) των τραπεζών είναι ιδιαίτερα...τριχοφυικό! Ακούστε φάση!

Δεν προλαβαίνει η κουρεμένη με την ψιλή Αγροτική να δει τον γλόμπο στον καθρέφτη της και μπουκάρει ξαφνικά ένας μάγος, Ταμείο Τριχοπιστωτικής Σταθερότητας το όνομά του, βουτάει το μαγικό του ραβδάκι, και σιμ σαλαμπίμ, να πάλι μαλλούρα μέχρι τσι ώμοι η κυρία Αγροτική! Περίμενε και ο κοσμάκης με αγωνία στις τιβές να μάθει τι έγινε με την κόμμωση της τράπεζας της υπερήφανης ελληνικής υπαίθρου, και βγαίνει μία (σίγουρα) αλοίθωρη τηλεπαρουσιαστρού και τους λέει, παιδιά καλά νέα για την τράπεζα: Ολημερίς την κούρευαν, το βράδυ χτενιζόταν!

Σου λέει τώρα το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας "να μην τις αφήσουμε χειμώνα καιρό γουλί τις τραπεζούλες μας και μας κρυώσουνε", και τους κοπανάει μία βαρβάτη τριχοσταθεροποίηση-ανατριχοποίηση ίσαμε 25 δις, να έχουνε να χτενίζονται. Και ούτε κούρεμα, ούτε ζημιά! Άσε που έχουν εγκριθεί και άλλα 25 δις για περαιτέρω...τριχοπτώσεις.

 

(Λες τώρα, καλά πως γίνεται το χρέος βιώσιμο, άμα κουρέψεις 25 δις και δανειστείς άλλα 25 για να αγοράσεις περούκα; Μη πεις καλύτερα!)

Τώρα έρχεται ο Μπάμπης, ο Μπάμπης ντε! και αρχίζει τα δικά του: Κουφάλες τα λεφτάκια μου! Κουφάλες μου λέγατε, αγόρασε μαλάκα ελληνικά ομόλογα, μόνο ο θάνατος είναι πιό σίγουρος! Κουφάλες μου τα φάγατε!

Ο Μπάμπης και ο Νίκος και ο Γιώργος και ο Διονύσης Σαββόπουλος, για να χρησιμοποιήσουμε και ένα τυχαίο ονοματεπώνυμο, να ζωντανέψει λίγο η ιστορία, κουρεύτηκαν επίσης με το ζόρι. Γουλί! Εκτός του Σαββόπουλου φυσικά, που από τρίχες άλλο τίποτα. Και τώρα φωνάζουν και χτυπιούνται οι κουρεμένοι! Εκτός του Σαββόπουλου, που χτυπιέται μη μείνει η χώρα "ακυβέρνητη" μετά τις εκλογές. Και χτυπιούνται και φωνάζουνε επειδή δεν φιλοτιμείται κάποιο Ταμείο να τους επιστρέψει μέρος της κουρεμένης κόμης τους. Χέστηκαν τα Ταμεία, αν φωνάζουν οι Μπάμπηδες, οι Γιώργηδες και οι Νικόλες! Γιατί οι τελευταίοι είναι ασήμαντα ανθρωπάκια και όχι τράπεζες!

Και τα ανθρωπάκια;

Τα ανθρωπάκια συνήθως δεν μπορούν να κάνουν πολλά πράγματα. Να, λίγες φωνές, κάνα γιαουρτάκι, καμμιά δυομισάωρη Πανανωλιοσιακή, καμμιά πορεία. Λίγα πράματα...

Μόνο μιά φορά στα τέσσερα χρόνια αντιστρέφονται λιγάκι οι όροι: Τότε παίρνει ο λαουτζίκος το ψαλίδι και την τσατσάρα στα χεράκια του και περιμένει να κοπιάσει ο πελάτης του, που δεν είναι άλλος από τον κουρέα του! Στις 6 Μαΐου θα το ξαναδούμε πάλι το εργάκι αυτό. Και αυτή την φορά είμαι πολύ περίεργος να δω την κρεασιόν που αποφάσισε να λανσάρει ο σαλταρισμένος μαιτρ....

Οι τελευταίες δημοσκοπήσεις

Πανικός στις δημοσκοπικές εταιρείες να προλάβουνε: Τελευταία μέρα που κυλάει η δημοσκοπική μπίλια σήμερα, ποντάρετε τα λεφτάκια σας σε ένα κομματάκι, και ριέν νε βα πλυ ψηφοφόρες και ψηφοφόροι!

Φωτιά πήραν τα τηλέφωνα! Εδώ Kapa-Research, μιλάω με τον κύριο Ιωάννη Σώγαμπρο του Μιχαήλ; -Ουυυ! Δημοσκόπηση κάνουμε, τι θα λέγατε να σας κάναμε καμμιά πενηνταριά ερωτήσεις, να σας σπάσει ο τσαμπουκάς και να βγάλουμε μετά κάνα αποτέλεσμα, να φάει φόλα ο πολίτης; Γουστάρετε; -Ουυυ!

Τα ίδια και οι άλλες εταιρείες, και η ALCO, και η RASS, και η V-PRC, και η ΕΜΥ, που είναι η μοναδική που μεταχειρίζεται ελληνικό αλφάβητο, αλλά και η μοναδική που δεν τα κονομάει από το μάντεμα στην πολιτική, αλλά από το μάντεμα του καιρού και άμα δεν κάνει το κρύο της αρκούδας, θάχει μάλλον καλό καιρό, τέτοια όμορφα.

Τα συμπεράσματα που βγάζουμε από μια καραβιά δημοσκοπήσεων που είδαν σήμερα το φως της δημοσιότητας δεν χωράνε αμφισβήτηση:

1) Ο οπαδός του πασόκ και της νδ εξωτερικεύουν το κομματικό τους βίτσιο μόνο τηλεφωνικώς! Γι΄αυτό δεν βλέπεις πουθενά πασόκο και νεοδημοκράτη, μόνο στο τηλέφωνο τολμάνε να δηλώσουν οπαδοί. Άρα, η μούργα είναι ακόμα ΕΔΩ! Ολίγον στραπατσαρισμένη και πολυδιασπασμένη μεν, αλλά ακόμα ΠΡΩΤΗ επιλογή της καραμαλακισμένης μας κοινωνίας, που ΔΕΝ λέει να βγει επιτέλους στον καθαρό αέρα και προτιμάει να μένει κολλημένη στον δικομματικό της βόθρο!

2) Η πλειοψηφία του τρόμπα λαού δηλώνει πρόθυμη να συνεχίσει την παράδοση μαγειρεύοντας το γνωστό μενού: Μία πασόκ, μία νέα δημοκρατία. Εναλλάξ. Στο φετινό εορταστικό τραπέζι το κύριο πιάτο θα είναι ο...Σαμαράς. Πρώτη σε όλες τις δημοσκοπίσεις η πεντανόστιμη γαλάζια παράταξη, όχι τόσο για τις γευστικές της ικανότητες, αλλά πρώτη λόγω...σειράς. Τα ποσοστά που της δίνει ο "σοφός" συμπατριώτης μας στις τέσσερεις δημοσκοπήσεις: 25,5%, 24,1%, 22,0%, 18,5%. Ξέρετε τι μαγκιά είναι, να έχεις ΣΥΓΚΑΤΑΣΤΡΕΨΕΙ την χώρα και να σε βγάζουν πρώτο κόμμα στις εκλογές; Μεγαλείο!

3) Το έτερον κόμμα της καταστροφής, η λίγδα του πασόκ, ακολουθεί περασμένο από τον μύλο, σε κατάσταση...κιμά στην δεύτερη θέση. Τα ποσοστά του δεν φτάνουν ούτε για ολίγη από φάσκελο και ας μιλάει ο βάτραχος, ο Βενιζέλος, γιά πρωτιές και άλλα ανέκδοτα. Σημειώνουμε τα ακόλουθα δημοσκοπικά ρεζιλίκια: 19,1%, 17,1%, 14,5%, 13,3%. Μιά γρίππη να πέσει δηλαδή την εβδομάδα των εκλογών και να κρεββατωθεί η γερουσία, πάνε για εξωκοινοβουλευτική σοσιαλδημοκρατία!

4) Τα αποκαΐδια του γίγαντα του καμμενισμού-σταχτηναγινεισμού, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες του κ. Καμμένου, όχι μόνο μπαίνουν στην Βουλή, αλλά διεκδικούνε ακόμα και το χάλκινο μετάλλιο! Και σκέφτεται τώρα ένας από τους λιγοστούς συμπατριώτες μας που κατάφεραν να διασώσουν αυτή την ικανότητα: Μα καλά, τόσο τρομπόνι είναι αυτός ο Νεοέλληνας και  εναποθέτει τις ελπίδες του για μια αξιοπρεπή ζωή σε έναν νεοδημοκράτη, του οποίου η μεγαλύτερη προσφορά στην ανθρωπότητα ήταν που την κοπάνησε από το κόμμα που ανήκε μια ζωή, για να στήσει δικό του;

Ο ανθυποστόκος Έλληνας τα μέτρησε ως είχαν: Καμμένος, δουλειά που κατέχει, πολιτική, εκτός αυτής εργάστηκε και....πουθενά, στην καμπούρα του φορολογούμενου από το 1993, μέλος της εθνοσωτήριας κυβέρνησης Κωστάκη Καραμανλή, μεγαλύτερο σουξέ του, "φεύγω, τώρα φεύγω", ικανότητες, νεοδημοκρατικές (είκοσι και χρονάκια, τώρα ισχύει το φευγιό του από την νδ σαν κύρια ικανότητα), άξιος!

Θαυμάστε στατιστικά: 9,4%, 9,0%, 8,3%, 7,7%! Μαλάκα Έλληνα, η μαλακία σου αρχή και τέλος δεν έχει!

5) Ο ΣΥΡΙΖΑΣ κάνει μια ιδιαίτερα αξιοπρεπή εμφάνιση (και ας έχασε με...μεταγραφή ένα από τα βασικά του στελέχη, τον μάγο του δημοκρατικού αριστερισμού, τον ευγενέστατο κύριο Φώτη Κουβέλη) και όπως δείχνουν οι περισσότερες δημοσκοπήσεις, προηγείται μέχρι στιγμής του ΚΚΕ στις προτιμήσεις του λαού! Το μπινελίκι του Τσίπρα στην κυβέρνηση, το γιαουρτάκι κατά της επώνυμης πασοκαρίας, αλλά και το νταλαβέρι του Συνασπισμού σε όλα τα απολιτίκ ή ελαφρώς πολιτίκ κινήματα, Αγανακτισμένοι, Δεν Πλερώνω, Πατάτες κτλ, αλλά και ο αγώνας που κάνουν τα παιδιά του Συνασπισμού (και τον κάνουν ρε σεις, όπως ξέρουν, όπως μπορούν και όπως αυτοί νομίζουν σωστό, και ας σταματήσουμε επιτέλους την ύβρη και τον χλευασμό "οπορτουνιστές, πιόνια, απατεώνες μπείξες-δείξες" γιατί είναι πολιτικοί μας αντίπαλοι και έχουμε καραμπινάτες ιδεολογικές διαφορές, γιατί όποιοι αντίπαλοι και νάναι αυτοί, οι πιό "κοντινοί" μας αντίπαλοι είναι τέλος πάντων οι άνθρωποι. Κάνε κριτική, ξέσκισέ τον στο επειχείρημα, αλλά πάψε σε παρακαλώ να βρίζεις, το ίδιο κι΄εσύ συριζαίε!) αποφέρουν καρπούς: 13,0%, 10,3%, 9,1%, 7,9%.

6) Στον άθλιο εξαθλιωμένο Έλληνα δεν αρκεί μόνο ο φασισμός: Ο συμπατριώτης μας, το γειτονάκι μας, ο κολλητός ή ο συγγενής μας γουστάρει άμα λάχει ναούμ και ΝΑΖΙΣΜΟ! Έτσι αφού η ξενόφοβη φασιστοπαρέα του Καρατζαφέρη (4,0%, 3,5%, 3,4%, 3,0%) εξασφάλησε την έξοδό της στο τσάμπιονς (βου)λήγκ, σειρά της ελληνικής NSDAP, του Τσίγκινου Μεσάνυχτου να σφραγίσει δια της παρουσίας της την ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ ΚΑΤΑΝΤΙΑ ΑΥΤΗΣ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ! 5,2%, 5,0%, 4,3%, 3,9%! Άντε και να...καμαρώσουμε προσεχώς και κάποιον "δικό μας" Breivik, εμείς οι πάτοι της ανθρωπιάς και του πολιτισμού...

7) Ο Φωτάκης-Τσε-Κουβέλης και η Δημοκρατική του Αριστερά σταμάτησαν την ξέφρενη βραζιλιάνικη σάμπα πορεία τους προς την νιρβάνα της εξουσίας και προσγειώθηκαν σε πιό φολκλόρ χασαποσέρβικους ρυθμούς: 10,0%, 8,4%, 6,6%, 5,4%. Τα ποσοστά έχουν ξεφουσκωτικές τάσεις, κλάμα να δείτε τα MEGA, τα Σκάγια και τα Αντένια!

8) Η Ντόρα δείχνει να παραμένει στην πρώτη κατηγορία, άρα δεν έκανε τζάμπα την πλαστική, θα βαρεθούμε να την βλέπουμε είκοσι χρόνια τριανταπεντάρα!

9) Μέσα όπως φαίνεται και οι οικολόγοι.

10) Αφήσαμε τελευταίο το ΚΚΕ για τρεις λόγους: α) Για νάχει σασπένς, β) γιατί θέλαμε να είναι πρώτο, αλλά δεν είναι, τιμωρία δηλαδή, και γ) γιατί δεν είμαστε τόσο σίγουροι, αν τα ποσοστά που λαμβάνει στις δημοσκοπήσεις (11,5%, 10,6%, 8,7%, 7,0%) μπορεί να θεωρηθούν ικανοποιητικά, όπως τα νούμερα των άλλων κομμάτων από το 1) έως 9) της λίστας. (Επιτυχία για νδ και πασόκ τα ποσοστά που έχουν. κανονικά έπρεπε να βρίσκονται υπό του μηδέν)

Τι λέει ο βραχόκηπος; Ο βραχόκηπος λέει, πρώτα πατάμε γκάζι και δίνουμε ρέστα στον προεκλογικό αγώνα. Ενωμένοι, αποφασισμένοι, γιά την καλύτερη δυνατή εκπροσώπευση του εργαζόμενου (και μη) λαού στην βουλή. Χωρίς γκρίνιες, χωρίς παράπονα και μεμψιμοιρίες, μιά γροθιά! Και μετά τις εκλογές συζητάμε! Μετά τις εκλογές, και ανάλογα με το εκλογικό αποτέλεσμα, χειροκροτάμε ή φασκελώνουμε! Ή και τα δύο. Και αν τέλος πάντων δεν προκύψει ούτε το ένα ούτε το άλλο, κάνουμε αυτοκριτική και αναλαμβάνουμε τις ευθύνες μας.

Το ματς δεν έχει λήξει, είναι ακόμα σε εξέλιξη. Το σκορ δεν είναι σίγουρα ικανοποιητικό (όχι κάτω από αυτές τις συνθήκες ταξικής βίας που λαμβάνει χώρα ο αγώνας, σίγουρα όχι!) αλλά το ματς λήγει όταν σφυρίξει ο έφορος και κλείσουν οι κάλπες. Κάνει ο καθένας μας λοιπόν τον καλύτερο εαυτό του αλλαγή, φουλάρει τις μηχανές και αφήνει τον...γαμπρό να περιμένει.

Και μη αγχώνεστε τι θα πει ο γαμπρός. Ξέρει αυτός, ότι τον ξυρίζουν τελευταίο!











.

Η μεταπολίτευση είμαστε εμείς

Εγώ τον Βενιζέλο τον εκτιμώ! Γιατί, τι έχει; Μιά χαρά μπάκακας είναι! Αποκρουστικός θα πείτε, αλλά όποιου του αρέσει. Μήπως εμείς είμαστε καλύτεροι; Μη σας πω, ότι και πολύ μας πάει. (Αυτό ισχύει σαν πρόλογος, και γαμώ τους προλόγους δηλαδή. Παμ΄παρακάτ΄).

Όταν μιλάμε για Βενιζέλους έχουμε έναν καθρέφτη μπροστά μας και βλέπουμε την μάπα μας. Ναι βλέπουμε τον ρεζίλη τον εαυτό μας, γιατί ο χοντρός από μόνος του δεν υφίσταται καν: Υπάρχει επειδή υπάρχουμε εμείς, αναπνέει επειδή του δίνουμε την αναπνοή μας, γίνεται σαν ζώο επειδή τον ταΐζουμε από το υστέρημά μας, είναι σπουδαίος επειδή τον κουβαλάμε στις πλάτες μας, είναι επίκαιρος, ιν, επειδή τον "φοράει" χειμώνα-καλοκαίρι η ηλιθιότητά μας.

Πως το είπε ο άλλος εύχοντρος, το παγκαλοφάγο από την Ελευσίνα; Μαζί τα φάγαμε; Λάθος! Μαζί τους βγάλαμε! Αυτό είναι το πιό σωστό από κάθε τι που κάναμε κατά την διάρκεια της Μεταπολίτευσης (την εποχή υποστολής του πολιτισμού) μαζικά "μαζί". Όλα αυτά τα βενιζελωτά και σαμαρόσχημα δεν είναι τίποτα άλλο από συμπυκνωμένος πελτές της κοινωνίας μας: Εγώ, εσύ, ο διπλανός, όλοι μας! Μη κρύβεσαι φίλε πίσω από τον μπροστινό σου, σε είδα!

Τον ξέρετε τον Κωστάκο; Όχι; Τι λε ρε; Τον Κωστάκο δεν ξέρετε; Τσ τσ τσ...

Τα λέγαμε χθες, πήγε να πάρει φωτιά το καλώδιο και ας συμφωνούσαμε σε όλα. Απόλυτη συμφωνία σε όλα και το ρεζουμέ να σπάει κόκκαλα: Ω ρε πούστη μου τι κόλαση φτιάξαμε μόνοι μας και άντε να την αντέξεις τώρα εσύ μαλάκα αυτοκολασμένε. Κάπως έτσι. Δηλαδή όχι ακριβώς έτσι, έτσι είναι για μας, για την πάρτη μας, γιά τα χρόνια που έχουμε σαν πατεράδες ακόμα μπροστά μας. Γιατί άμα κάνεις την μαλακία και βάλεις μέσα σε όλον αυτόν τον χαλασμό μιά υποψία (μισό κουτάλι του γλυκού, που λένε στις συνταγές) "και τι θα κάνει το παιδί μου;", την έ-βα-ψες φίλε μου!

Τι κάναμε όλα αυτά τα χρόνια; Τι τι κάναμε, τι ΔΕΝ κάναμε, να πεις! Κατ΄αρχήν εξαφανίσαμε αυτό που μας λέγανε οι καθηγητές και οι δάσκαλοι ότι κάναμε, όταν μας πιάνανε να βγάζουμε σκονάκι η να προσπαθούμε να κάνουμε αντιγραφή: Εξαφανίσαμε από προσώπου γης την...ευγενή άμιλλα.

Να πάει μπροστά ο καλύτερος; Τι λε ρε, είσαι με τα καλά σου; Και τι θα κάνουμε εμείς; Τι, να προωθήσουμε τον άξιο; Και πως θα βολευτούμε εμείς μετά ρε μάγκα;

Είναι άρρωστο ρε σεις να ξέρεις ότι κάθεσαι σε μιά καρέκλα στην οποία έπρεπε να καθόταν κάποιος άλλος, ένας πιό άξιος από εσένα, και να την βρίσκεις μάλιστα! Είναι άρρωστο να δέχεσαι, ότι τα πέναλτυ που σου δίνει το κοράκι είναι πέτσινα, αλλά να τα χώνεις όλα στο γάμα! Είναι δέκα φορές ανίατα άρρωστο, να "τακτοποιείς" το παιδί σου, τον δικό σου, κάνωντάς του πλάτες να πηδήξει εν κινήσει πάνω στο λεωφορείο της ζωής (της γαμάτης ζωής) και να αφήνεις τον μαλάκα που περιμένει στην στάση με τις ώρες, να περιμένει...

Μη φεύγεις! Τσατίστηκες; Δεν πειράζει, για κάτσε κάτω σε παρακαλώ!

Φακελλάκι λέει ο άλλος. Ζήτησε, πήρε φακελλάκι και φτου του και σα δεν ντρέπεται κοτζάμου επιστήμονας, να ζητάει φακελλάκι από το φτωχαδάκι, για να κάνει την δουλειά γιά την οποία πληρώνεται, ο πούστης! Καλά, από την μία μεριά είναι ένας επίορκος γιατρός, ένας διεφθαρμένος υπάλληλος, ένας διαπλεκόμενος πολιτικός. Από την ΑΛΛΗ ΜΕΡΙΑ ποιός είναι κύριε τάδε μου; Γιατί για να παίξεις πινγκ πονγκ, για να ασχοληθείς με αυτό το όμορφο σπορ "σε δίνω-με δίνεις" (για να το καταλάβουν καλύτερα οι φίλοι από τη Σαλονίκη) χρειάζεσαι ΔΥΟ, κερίες και κύριοι!

Ο ένας γουστάρει λάδωμα για να κάνει το αυτονόητο, τη δουλειά του, ο άλλος λαδώνει για να γίνει η δουλειά του. Και ξέρετε γιατί λαδώνει; Γιατί και ο ΙΔΙΟΣ θα έκανε την δουλειά του καλύτερα ή σωστότερα με φακελλάκι στην από μέσα. Γιατί και ο ίδιος είναι ίδιος! Εγώ ΔΕΝ έχω δώσει ποτέ φακελλάκι σε κανένα ρε, σου λέει ένας στις 100.000. Εμένα με θίγει και μόνο η σκέψη ρε! Με θίγει ρε, καταλαβαίνεις;

Που να τους καταλάβουνε, αυτούς τους ένανε στις εκατό χιλιάδες, σε αυτή την κωλοχώρα; Πολλά ζητάμε, μπλόγκερς είμαστε, μαλακίες λέμε να περνάει η ώρα...

Λέγαμε με τον Κωστάκο λοιπόν, πως μεταδίδεται αυτή η αρρώστεια, που κολλήσαμε πιάνοντας τις κομματικές κωλοταυτότητες της νουδοπασόκας. Βάζεις δέκα δικούς σου μέσα, να προωθήσεις τα...πιστεύω της παράταξης, οχτώ απ΄αυτούς σκάρτοι, λέει ο Κωστάκος. Ντάξει, μπήκαν και περνάνε καλά. Ας πούμε υπάλληλοι στο υπουργείο Ποδοσφαίρου και Στρογγυλής Θεάς, και γαμώ τα υπουργεία! Έρχεται κάποτε η Ουέφα και τους λέει, παιδιά έρχεται Πανευρωπαϊκό, κανονίστε.

Ε πιάνουν και σκαρώνουν από τους 8/10 σκάρτους μιά τριμελή επιτροπή. Όμως λόγω γενικής ανικανότητας και ιδιαίτερα στα μαθηματικά η επιτροπή γίνεται διμελής. Άρα, σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων, αποτελείται από ΔΥΟ σκάρτους. Ερώτηση: Σε ποιόν θα αναθέσουν δύο σκάρτα λαμόγια του κερατά την τεχνική ηγεσία της ομάδας, στον Ρεχάγκελ, στον Αλέφαντο ή στον Μπάμπη πούχει ψιλικατζήδικο στα Αλώνια και είναι πασοκατζονουδουκάς και έχει παίξει ως παιδίς δυό φορές μπάλλα στην ζωή του, πριν γίνει τούμπανο από το φαΐ και πάει άδοξα η ποδοσφαιρική του καριέρα;

Και νάτονα τον Μπάμπη τεχνική ηγεσία και κάθε μέρα στο γυαλί! Και ποιόνανε θα καλέσει ο Μπάμπης παρακαλώ στην Εθνική; Τον Δέλλα που έχει το ντεσαβαντάζ νάναι ντερέκι και να παίρνει όλες τις κεφαλιές; Ή τον Ζαγοράκη που βγάζει μπαλλιές που σκοτώνουν, να πάρουμε κανέναν άνθρωπο στο λαιμό μας και να τρέχουμε και να μη φτάνουμε; Μη λέμε τώρα ότι θέμε! Τον Έτσι και τον Αλλιώς θα καλέσει ο Μπάμπης, τόσα ξέρει, τόσα κάνει. Άσε που είναι και οι δυό τους δικά μας παιδιά και με μεγάλο σόϊ...

Έτσι πάει παιδιά, αλυσίδα. Η σκαρταδούρα απλώνεται παντού, το επίπεδο κάνει βουτιά στον πάτο του χάους, και όταν πιάσουμε κάποτε υπόγειο έχουμε πιά ξεχάσει ότι υπήρχε στο παρελθόν και ρετιρέ. Έτσι γίνεται με τον φουκαρά τον πολιτισμό: Άμα του φορέσεις περιβραχιόνιο με το γράμμα Π, τον βλέπω να καίγεται κάποτε στα κρεματόρια...

(Τώρα αν βρεθεί κάποιος κρύος και πει, τι λε ρε βράχο; και πως το σηκώσαμε ρε στην Πορτογαλία, αν είναι έτσι όπως τα λες; Ε, αυτός είναι παράξενος και πολύ μου την σπάει, καλύτερα να μη βρεθεί. Τόξερα ότι το παράδειγμα κινδυνεύει από όλες τις πλευρές, αλλά λέω, άσε θα το βάλω, λίγο πολύ όλοι σκαμπάζουν λίγο από ποδόσφαιρο, ενώ αν χρησιμοποιήσω παράδειγμα ανάλογο της νοϋμοσύνης και μόρφωσής μου, πχ πυρηνική φυσική και βάλε, θα με καταλάβαινε ο εγώ κι΄εγώ)

Τώρα βλέπω κάτι ζορισμένους αναγνώστες, να προσπαθούν να ξεφύγουν από την μέγγενη της σελίδας και να την κάνουν με ελαφρά πηδηματάκια.

Στοπ!

Εκεί που είσαστε και ούτε βήμα παραπέρα! Τι; Είσαι, είναι, είμαι, εσύ, αυτός, εγώ αθώος; Τι, εμείς όχι; Μόνο εκείνοι φταίχτες; Αποδείξεις παρακαλώ! Μάρτυροι, ψευδομάρτυροι, αυτόπτες μάρτυροι, ιερομάρτροι, μάρτυροι του Ιεχωβά, ότι θες, αλλά απόδειξε!

Τσατίζεται που λέτε (με το δίκιο του) ο αναγνώστης και ξεσπαθώνει!

Θυμάσαι κύριε βράχε μου τότε που έχτιζε ο κάθε εις Έλλην, κατευθείαν απόγονος εκείνων που έλεγαν "πας μη Έλλην, βάρβαρος" και μάλιστα έχτιζε κι΄έδερνε; (Μη το πούμε ως έχει και μας κατηγορήσουν ως χυδαίοι αθρώποι που λέμε την κακιά λέξη "γαμούσαν")

Θυμάσαι κύριε βράχε μου τότε που είχε πέσει η ρουφιάνα κενωνία με τα μούτρα στο αυθαίρετο του αυθαιρέτου, ω αυθαίρετο, και έδινε στην κουφάλα φύση της επικράτειας να καταλάβει τι εστί παρανομία, Άγρια Δύση, μπετόν και μπάζο;

Θυμάσαι τότε που δεν αφήνανε τίποτα όρθιο, από λιβάδι μέχρι δάσος, από λόφο μέχρι βουνό, από χωράφι μέχρι παραλία, από Έβρο μέχρι Καστελόριζο; Ε, δεν με είδες εμένανε στην πρώτη γραμμή αυτών των εκατομμυρίων που διαδηλώνανε σιχτιρισμένοι με την οικολογική καταστροφή των Ελεύθερων Αυθαιρετοχτιστάδων; Ή αν δεν με πρόσεξες προσωπικά, τους άλλους, τα εκατομμύρια που πάλευαν για την πάταξη της αυθαιρεσίας, δεν τα είδες; Κακώς!

Δεν είδα ρε παιδιά, δεν μπορώ να τα βλέπω όλα. Ατύχησα! Βόηθαγα έναν μπατζανάκη μου να στήσει έναν ημιυπαίθριο στη ζούλα και δεν προλάβαινα να τα δω όλα.

Πάντως ένα δεν μου διέφυγε. Δεν γινόταν εξάλλου να μου διαφύγει, τόσο μαζικά που έκανε την εμφάνισή του το φαινόμενο: Ο Έλληνας μπορεί νάναι ξεφτέρι στην κουτοπονηριά και στην παρανομία, αλλά τσι φόροι του τσι πλερώνει σα κύριος μέχρι τελευταίου ευρώ! Σπαθί! Έχετε δει τον λεγόμενο "μαχόμενο πολίτη"; Εγώ πολλές φορές! Πχ, τελευταία φορά στη Λαϊκή του Λαυρίου, έχει και δυό καντίνες για μάσα, καλή λαϊκή.

Πάει που λέτε ένας πελάτης και παίρνει ένα τσουβάλι πατάτες, κάτι καφάσια κεράσια, ίσαμε τριάντα κιλά ντομάτες, (μη ρωτάτε τι τις ήθελε τόσες ντομάτες, φαινόταν και μυστήριος ο τύπος), τριανταπέντε έως τριανταέξη μελιτζάνες, ένα φορτηγό καρπούζια, σηκώνει να μη πολυλογώ όλη την πραμάτεια του έμπορα, βάλε μου και ένα ματσάκι μαϊντανό και κάνε μου τον λογαριασμό παρακαλώ, λέει στο τέλος. Μαζεύτηκε το πλήθος να κόψει τα κόζια, δεν το βλέπεις κάτι τέτοιο κάθε μέρα ντε. Πιάνει ο έμπορας την μηχανή του ταμείου και της δίνει να καταλάβει τι εστί απόδειξη: Τόσα τα λαχανικά, τόσα τα φρούτα, τόσα τα ζαρζαβατικά, τόσο ο φιπιάς, όλα μαζί 13.567, 12 ευρώ, άντε για σας μόνο 13.567.

Το πλήθος να βλέπατε! Ποιός είδε το πλήθος και δεν φοβήθηκε, που λένε και οι άθεοι που δεν γουστάρουν τα θεοτικά στις παροιμίες. Πόσοι νοματαίοι λέτε νάτανε εκεί; Τριακόσιοι; Μερικές χιλιάδες; Ε όλοι του την πέφτουν οριζοντίως και καθέτως του έμπορου, να μην προλαβαίνει να δει από που τούρχεται!

ΚΑΙ Ο ΜΑΪΝΤΑΝΟΣ; Κουφάλα έμπορα πα να φας τον μαϊντανό του κράτους χωρίς απόδειξη, λαμόγιο του κερατά! Αίσχον και το ηξερνάγαμε ότι κλέβετε ασυστόλως την εφορίαν, και έχει κανένας κάνα κινητό να φωνάξουμε το 100, και σα δε ντρεποσούσατε εσείς οι μετρημένοι στα δάχτυλα που δε πλερώνετε τσι φόροι, να χτίσει η Αττική Οδός την αττική οδό και να τα κονομάει ενδόξως από το διόδιο και να βλαστημάμε μετά εμείς και να αυτοφασκελωνόμαστε, να μαλάκα!

Αλλά υπάρχουν και εξαιρέσεις φυσικά, δεν είναι όλοι ίδιοι να πούμε. Να σας πω μιά προσωπική μου εμπειρία, να καταλάβετε. Απέναντι από το σπίτι μου αριστερά μένει ο Μίμης, δεξιά δίπλα του ο Κώστας. Μέλος του ΚΚΕ ο πρώτος, μέλος του ΣΥΝ ο δεύτερος. Ιδεολογικές διαφορές εντάξει, αλλά φιλαράκια οι δύο γείτονες: Στα δημόσια τρωγόμαστε, στα πριβέ τρώμε από το ίδιο πιάτο που λένε. Καθόντουσαν στην αυλή τους και τα λέγανε, αβρότητες: Καλό παιδί ο Τσίπρας αλλά λίγο οπορτουνιστής, ο Μίμης, έχταχτη κοπέλλα η Παπαρήγα, αλλά λίγο σταλινικιά, ο Κώστας. Εκεί ακριβώς κάνει μπραφ ο ταχυδρόμος, από μία επιστολή ο καθένας: Τα εκκαθαριστικά από την Ευφορία! Όχι, από την εφορία....

Τα ανοίγουνε και οι δύο ταυτόχρονα, διαβάζουν, και μετά αρχίζουν τις χριστοπαναγίες: Ρε τα παλιολαμόγια της εφορίας, να μας στείλουνε λάθος εκκαθαριστικό και πάνε να μας πείσουνε, εμάς φοροτεχνικούς με πείρα δεκαετιών (Σημείωση: Ξέχασα να πω ότι ο Μίμης και ο Κώστας είναι φοροτεχνικοί. Και οι δύο!) ότι πρέπει να πληρώσουμε από 1,200 ευρώ έκαστος, την στιγμή που χρωστάει ο καθένας μας ακριβώς 4.883 ευρώ!

Να μη πολυλογώ πάλι, πάμε να τα χώσουμε στην εφορία, μου λένε, έλα να σπάσεις πλάκα. Ε πάμε και οι τρεις, ντουγρού στον υπεύθυνο, καλημέρα σας κύριε εφοριακέ και μη πας να μας δουλέψεις με τα 1.200 ευρώ μη σου πάρει ο διάολος τον πατέρα, μαλάκα, ε μαλάκα! Πωπωωω, ποιός είδε την Ενωμένη Αριστερά και δεν την φοβήθηκε! Χρωστάμε 4.883 και όχι 1.200 οι μεν, όχι 1.200 και ούτε λεπτό παραπάνω ο δε, σπάει κάποτε το γυαλί, τον βάζουν κάτω τον πασόκο (τι άλλο;) και τον κάνουν τόπι στο ξύλο! Μετά βγάζει ο καθένας τους από ένα πεντοχίλιαρο, το πετάνε στη μούρη του καθεστώτος και φεύγουν όμορφοι κι΄ωραίοι.

Εξαιρέσεις φυσικά...

Το γεγονός ότι η κοινωνία μας όχι μόνο επέτρεψε τον μεταπολιτευτικό κατήφορο, όχι μόνο παραδόθηκε άνευ όρων (ή έστω χλιαρά αμυνόμενη) στο σύστημα, αλλά έβαλε το κεφάλι της κάτω και αφέθηκε -μετά από χλιαρή αντίσταση για το θεαθήναι- στην μνημονιακή της τύχη, δεν είναι τυχαίο. Όπως τίποτα δεν είναι τυχαίο! Δεν είναι τυχαία τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων, δεν είναι τυχαία η ανικανότητα της πλειοψηφίας να ΖΗΤΗΣΕΙ, να ΑΠΑΙΤΗΣΕΙ και να ΕΠΙΔΙΩΞΕΙ ριζικές και πραγματικές αλλαγές, αλλά αποτέλεσμα μιάς καθοδικής πορείας 37 χρόνων που επηρέασε και την κοινωνία συλλογικά και το μεμονωμένο μέλος της σαν άνθρωπο και πολίτη.

Έτσι φτάσαμε εδώ που είμαστε, 17 μέρες πριν τις εκλογές: Εκεί που είχαμε μείνει! Ούτε βήμα μπροστά! Στα "ποσοστά μας", στα παλιά, γνωστά και συνηθισμένα, ανίκανοι να ξεπεράσουμε τον ίσκιο μας, φτωχοί από ταλέντο, πάμφτωχοι από φαντασία. Ιδεολογίες; Τι ιδεολογίες; Ποιός ασχολείται σοβαρά με τις ιδεολογίες; Ο παράγων άνθρωπος αποδεικνύεται κατώτερος των περιστάσεων και κάνει μόνο αυτό που μπορεί να κάνει: Να γίνει η τροχοπέδη των ιδεολογιών. Και το αποτέλεσμα όλων των φιλότιμων προσπαθειών; Και η σούμα όλων αυτών των απεργιών, πορειών κτλ; Μόνο μιά λέξη: Ήττες! Μια ατέλειωτη αλυσίδα ηττών! Και δεν μιλάμε για απλές ήττες, αλλά για απίστευτες "θεομηνίες", για το πιό βάρβαρο που συνάντησε η κοινωνία μας στην μεταπολεμική ιστορία της!

Είπα ότι τον εκτιμώ τον κατά τα άλλα αποκρουστικό μπάκακα του πασόκ, το στυλάκι τον Βενιζέλο. Σκατά τον εκτιμώ δηλαδή, αλλά όταν βγαίνει ο εχθρός σου και σε φτύνει κατάμουτρα, είναι τουλάχιστον παληκάρι. Τι έκανε ο χοντρός; Τι να κάνει; Βγήκε φάτσα, μας είδε στα μάτια, μας φασκέλωσε και μετά μας έφτυσε: Να μαλάκες!

"Η ψήφος θυμού να μη τιμωρήσει την πατρίδα. Θέλεις κύριε μαλάκα Έλληνα να τιμωρήσεις το πολιτικό σύστημα; Κάντο, αν έχεις ζόρι, αλλά με τέτοιον  τρόπο που δεν αυτοτιμωρείς την πατρίδα"

Να μαλάκες!

Τι σου λέει ο Βενιζέλος; Ο Βενιζέλος σου λέει, ότι μπορεί να σε έχει πιάσει η τσαντίλα, που σου έχει κόψει η πασόκα από μόνη της ή σε ντουέτο με την νουδού τον κώλο, που σου έχουν πάψει το παρόν σου και σου έχουν ξεσκίσει το μέλλον σου, μπορείς λοιπόν να ρίχνεις τίποτα χριστοπαναγίες ή που και που κάνα γιαουρτάκι στους πολιτικούς της κυβέρνησης, αλλά μη κάνεις καμμιά μαλακία και δεν ψηφίσεις πασόκ ή νδ, γιατί δεν πάει, επειδή εσύ τα έχεις πάρει στο κρανίο, να τιμωρείς την πατρίδα, γιατί αυτό είναι για το παλιοτόμαρο τον κ. Βενιζέλο πατρίδα: Η νουδοπασόκα!

Σου λέει και άλλα ο Βενιζέλος. Και στα λέει γιατί ΞΕΡΕΙ σε ποιόν τα λέει! Και δεν κάνει σ΄αυτό λάθος ο Βενιζέλος, γιατί αν έκανε λάθος, θα είχαμε ξεσηκωθεί, θα τον είχαμε βουτήξει από τον γιακά και θα τον είχαμε στείλει γιά δίαιτα τον επιστήμονα. Κάπως έτσι δεν μεταφράζεται αυτό που μας είπε σήμερα;

"Δεν ήπρεπε να τους ηλεγάμε, λεφτά υπάρχουνε. Ήντουνε λάθος και παπαριά και κακώς τους το ηπάμε, αλλά δεν το ηξερνάγαμε τότε"

Ένας αξιοπρεπής λαός δεν έχει άλλη επιλογή, αν ακούσει κάτι τέτοιο: Σε βουτάει, κάτσε ρε απατεώνα του κερατά να δεις πως θεραπεύεται για πάντα ο πονοκέφαλος, όταν δεν έχεις κεφάλι, που τολμάς ΚΑΙ να με παραμυθιάζεις ΚΑΙ να μου το λες και να με φτύνεις. Εμείς;

Εμείς; Υπάρχουμε εμείς; Ποιοί είμαστε εμείς;

Είμαστε 17 μέρες πριν από τις εκλογές και πολύ φοβάμαι ακριβώς όπως θα είμαστε και 17 μέρες μετά τις εκλογές! Όλα αυτό δείχνουν. Και δεν δείχνει να ενοχλείται κανένας! Κανένας δεν βγαίνει να σκίσει τα ρούχα του δημόσια και να φωνάξει στον λαό: Ξυπνήστε κόπανοι! Κανένας δεν αποφασίζει να αλλάξει τον τόνο της φωνής του και να κάνει το αυτονόητο: Να παρατήσει τις αβρότητες και να τα χώσει έξω από τα δόντια στον εχθρό: Άει πηδήξου κουφάλα! Κανένας δεν δείχνει να επιδιώκει την πόλωση, βλέπεις οι συνθήκες απαιτούν ευγένειες και χειροφιλήματα, ας μη ξεχνάμε και τον αντίπαλο που μας συμπεριφέρεται με το γάντι.

Ένα μήνυμα ρε! Αντί φακές, ένα Βασίλειο για ένα μήνυμα ρε γαμώτο! Κάτι άλλο, κάτι διαφορετικό, κάτι που συγκινεί, που συνταρράζει, που διακόπτει τον λήθαργο, που προβοκάρει, που διχάζει, που είναι τέλος πάντων αλλιώς από όσα έχουμε δει μέχρι τώρα, κάτι που αναγκάζει τον ατάραχο να γυρίσει το κεφάλι του, τον κοιμόμενο να ανοίξει του μάτια του, τον επαναστάτη in spe να βγάλει την σημαία από το μπαούλο του!

Μιά πρωτοβουλία που φωνάζει ΖΟΥΜΕ ΑΚΟΜΑ, μία σπίθα από κάποιον ΑΞΙΟ από τις πίσω σειρές (εκεί βρίσκονται πάντα οι άξιοι στην χώρα μας, δυστυχώς), ένα βήμα προς τα μπρος, ένα γερό ηχηρό πάτημα, ένα σάλπισμα...

Τι; Ένας μικρός και ασήμαντος βράχος θα μπορούσε να σας κάνει μιά τεράστια λίστα πρωτοβουλιών που αφυπνίζουν και συσπειρώνουν, αλλά να μην μπλεχτώ τώρα σε λεπτομέρειες και ενθουσιαστεί ο κόσμος και με προτείνουν για ΓΓ ξέρω γω του ΚΚΕ και έχω μεθαύριο δουλειά, να βάψω το σαλόνι. Αλλά κι΄εσύ μπορείς! Και ο καθένας, αν εξοικειωθεί με την ιδέα ότι υφίσταται σαν άτομο και πολιτικά ενεργός πολίτης.

Τι γίνεται μέσα σε 17 ημέρες;

Πολλά γίνονται φίλοι μου, τόσα όσα αποφασίσουμε εμείς να κάνουμε. Και πως τελειώσαμε το τηλεφώνημα Κωστάκο; Τι σκέφτεσαι να κάνεις εσύ; Κι΄εσύ Νίκο; Γιάννη; Μαρία;

Λοιπόν;

Τι μας λένε οι δημοσκοπήσεις; Ότι είμαστε άξιοι της τύχης μας

 

Δεν είχε ο Alpha τι να κάνει, φωνάζει την Marc, δεν μου κάνεις μωρή καμμιά δημοσκόπηση, να περνάει η ώρα, της λέει. Ε τι να κάνει αυτή, κάθεται κάτω και αρχίζει τα τηλεφωνήματα. Τα αποτελέσματα δεν ξαφνιάζουν κανένα: Περίπου τα ίδια με προηγούμενες δημοσκοπήσεις.

 

Δηλαδή. Αν δεν θέλουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας, όλα έχουν ως είχαν! Η κοινωνία μας δέχεται το πιό βάρβαρο χτύπημα που έχει δεχτεί ποτέ εν καιρώ ειρήνης, συνθλίβεται, εξαθλιώνεται, αλλά επιμένει στον δικομματισμό! Με γειά της, με χαρά της! Είναι άξια, πανάξια της τύχης της!

Τελικά ο Έλληνας αποδεικνύεται ντουβάρι περιωπής, τα τριάκοντα και εφτά χρονάκια δικομματικής κατηφόρας έκαναν καλά την δουλίτσα τους! Μας γ@μησαν πασόκ και νέα δημοκρατία, κραυγάζει η πρωτόγονη μάζα και πάει μετά να την κάνει με ανάλαφρα πηδηματάκια: Δεν ψηφίζω ΟΛΟΚΛΗΡΟ το πασόκ και ΟΛΟΚΛΗΡΗ την νέα δημοκρατία, σου λέει ο επιστήμονας λαός, ψηφίζω τα κομμάτια τους! "Τιμωρώ" τα κόμματα εξουσίας ψηφίζοντας τα...υποκαταστήματά τους! Και δηλώνω, ότι περιμένω να με σώσει ο Καμμένος και όποιο άλλο καμμένο χαρτί του δικομματισμού έχει πάρει σειρά για να μας σώσει. 

 

Μιλάμε γιά ΤΑ άλλοθι! Μιλάμε για ΤΗΝ λογική! Και αν βουτήξει τώρα ένας που του αρέσουν οι λογαριασμοί κανένα μολύβι και χαρτί και αρχίσει τις προσθαφαιρέσεις, την κάτσαμε! Τι λέει η δημοσκόπηση; 22,3% η νδ και 17,8% το πασόκ; Γράψε 40,1% οι δύο συμμορίες μαζί. Και βάλε και τα άλλα τα καλά τα παιδιά, τίποτα Ντόρες (3%), τίποτα Δημαράδες (2,2%), τίποτα Αποκαΐδια (9,9%), τίποτα Κατσελοπατσαβούρες (1,8%), τίποτα Φωτάκηδες (8,6%), τράβα μιά γραμμή και κάνε σούμα να σου ανεβεί το ζάκχαρο και η πίεση στα Άγραφα! Στα 66% η άκρατη μ@λ@κία αυτού του λαού, που δεν θέλει να καταλάβει, αλλά επιμένει σε κάθε τι, που θα τον φέρει στην όμορφη θέση να το νοιώσει έντονα από πίσω του!

 

Ευθύνες;

 

Ευθύνες λέει! Αλλά να μην αρχίσω τώρα να μιλάω για ευθύνες, θα ξεφύγω εντελώς και δεν θα με διαβάζω ούτε εγώ ο ίδιος μετά. Προσεχώς πάντως ένα ζόρικο περί ευθυνών, ατομικών και συλλογικών, να μη μας πούνε ότι εμείς οι βραχόκηποι κάνουμε στα δύσκολα γαργάρες...

 

Μην πυροβολάτε παρακαλώ την κυρία Λαγκάρντ!

Πολύ τσατίλα τα αντιμνημονιακά μήντια/μπλογκ/κόμματα, η Αριστερά και το ΚΚΕ (τώρα που το έγραψα...σωστά με βλέπω μέχρι και ΓΓ του κόμματος :-) με τις τελευταίες δηλώσεις της κυρίας Λαγκάρντ του ΔΝΤ! Σα δε ντρέπεται κοτζάμου φερέφωνο των δανειστών, και φτου της τής ανέραστης αντικαταστάτριας του πηδήχτουλα Στρως Καν, τα πιό ήπια σχόλια που ακούσαμε ή διαβάσαμε και τα άλλα τα βαρβάτα, κουφ@λα και σκρόφ@ και μωρή μ@λ@κισμένη άμα σε πιάσω θα σου μπιιιιιπ το μπιιιιπ κτλ δεν τα βάζουμε λόγω απόλυτου σεβασμού των εθίμων, ηθών και παραδόσεων (εκτός της παράδοσης στην τρόϊκα) του ελληνικού (και κανενός άλλου) λαού.

Μα τι έκανε η αντιπρόσωπος των απανταχού τσιμπουριών ρε παιδιά; Τι είπε που δεν ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα; Ποιόν έθιξε; Για σοβαρευτείτε σας παρακαλώ!

Πρέπει να αναγνωριστεί το μεγάλο κουράγιο και θάρρος του Ελληνικού λαού, είπε, και γαμώ την γενναιότητα των Ελλήνων δημόσιων υπαλλήλων, την γενναιότητα των εργαζόμενων, του λαού γενικά, είπε, που της δώσανε της γενναιότητας να καταλάβει πληρώνοντας (με το χαμόγελο στα χείλη και εντελώς οικειοθελώς) τσι φόροι τους, είπε, και που δέχονται (ναι δέχονται, είπε, μα τα κάλαντα αν δε πιστεύετε!) τη θυσία στα μιστά και στις ανασυντάξεις, είπε, και μιά χαρά άθρωπος ο κύργιος Λούκας-παλούκας-Παπαδέμος (όλοι οι ευρωπαίοι έτσι τον λένε τον Παπαδήμιο), είπε, και να κάνει η ξεφτύλα των νουδοπασόκ νάτο-cia-συνεργασία μετά τις εκλογές, που κάνει καλό στους δανειστές.

(Όλως παραδόξως σβήστηκε από το πραχτικό η ιπτάμενη λεξούλα "ξεφτύλες" και ας όψεται η ρουφιάνα λογοκρισία)

Ε τι είπε η γυναίκα;

Τι να έλεγε δηλαδή στις κάμερες;

....Πρέπει να αναγνωριστεί σαν ελαφρυντικό ο φόβος και τρόμος που προκαλεί σύγκρυο στον χέστη ελληνικό λαό, και ιδίως η τάση των δημοσίων υπαλλήλων να λερώνουν με την παραμικρή ευκοίλια την ήδη χεσμένη κομματοσκυλικοπρασινοφρουρική ποδιά τους και να δικαιωθεί επιτέλους το τσιριπιτί που πιάνει τους προσκυνημένους εκ των εργαζόμενων (που υπάρχουν όλως παραδόξως ακόμα) στο άκουσμα της λέξης "χρεωκοπία" (πωπω, δεν θάχουμε καύσιμα, φάρμακα, τρόφιμα, τετράδια, ναι τετράδια γιατί βιβλία δεν έχουμε ήδη και άλλα φρικιαστικά τέτοια), και να μη ξεχάσουμε την ηλιθιότητα όλων αυτών των καραμαλάκηδων, που δεν έχουν στον ήλιο μοίρα, αλλά σκάνε το χαράτσι προσερχόμενοι στα ταμεία μας στα τέσσερα, οι καραμαλάκες....

Μιά χαρά τα είπε η μπρούτζινη κυρία του ΔΝΤ, μην σκίζετε τα καλσόν σας άνευ λόγου κύριοι και κύριοι. (Οι κυρίες μπορούν να τα σκίσουνε ελεύθερα, ιδίως αι επέροχαι καλλοναί, αλλά δημόσια παρακαλώ).

Συμπέρασμα: Όταν επαινεί ο βιαστής το θύμα του, δεν αποκλείεται να του έκανε το τελευταίο κατά την ώρα του εγκλήματος...κουνήματα.

Καλές γιορτές παρακαλώ...

Η Σύνη που ήρθε μετά από τριάντα και χρόνια. Ένα μικρό τζοχατζοπαραμυθάκι.

Για να σας αρέσει περισσότερο το παρακάτω παραμύθι, ανοίξτε την σόμπα σας, πάρτε μιά χούφτα στάχτη και ρίξτε την στα μάτια σας. Καταπληκτικά αποτελέσματα!

Μια φορά κι΄ έναν καιρό ήταν μια πανέμορφη κοπέλλα που την φωνάζανε χαϊδευτικά Σύνη. Πανέμορφη, κούκλα, μπουκιά και συχώριο που λένε και οι θεοσεβούμενοι που είναι διαρκώς πεινασμένοι, αλλά και με ένα σοβαρότατο έως τραγικό χάντικαπ: Ήντουνε θεόστραβη! (Μη πω γκαβή και φύγει όλη η γοητεία).

Δεν ξέρουμε πότε και πως έχασε το κορίτσι το φως του, το μόνο που βρήκαμε στα αρχεία για την νεανική της ηλικία, ήταν ότι δεν έπαιζε όπως όλα τα παιδάκια, διαδηλωτές και ματατζήδες (το παλιό κλέφτες και αστυνόμοι), κρυφτό, φανερό, τον γιατρό, κουτσό, τυφλόμυγα, εδώ παπάς εκεί παπάς, μακριά γαϊδούρα κτλ, αλλά την έβρισκε μονάχο του με μια μπαλάντζα που είχε βρει σ΄ένα παλιατζήδικο στο Μοναστηράκι, κοίτα να δεις χόμπυ το παιδί!

Μέχρι να βγάλει το πρώτο της δοντάκι είχε ζυγίσει τη μισή Δαμάστα! (Τιμής ένεκεν από εκεί  η καταγωγή της, εις ένδειξη ευγνωμοσύνης προς την γενέτειρα του Κωστάκου. Αλλά και του Αρμόδιου!)

Πως να το πω ρε σεις; Το κορίτσι έχανε προφανώς από κάπου και είχε ταράξει τα πάντα στο ζύγισμα! Πέτρες, ζάχαρη, νερό, παντελόνια, καρέκλες, φιδέ, αγγινάρες με κουκιά, ντεπόν, ξύδι χαλασμένο (είχε ξαναγίνει πάλι κρασί), ότι φανταστεί ο νους σας! Κάποτε έγινε 16, της κάνανε στο σπίτι ένα φανταστικό γενέθλιο με όλα του τα σέα: Τρίπατη τούρτα σοκολατίνα (χώρια το υπόγειο και οι ημιυπαίθριοι) με 15 κεράκια (το προηγούμενο βράδυ είχε κάνει πάλι νερά η ΔΕΗ και είχανε ανάψει ένα να βλέπουνε μπροστά τους οι άνθρωποι), μπαλόνια, κονφετί, μπιγκουτί, Τζιμπουτί, Tetley΄s Tea και του πουλιού το γάλα.

Πέσανε οι συγγενείς και οι μη συγγενείς (φίλους δεν είχαν φαίνεται) και το φλομώσανε το κορίτσι με όποιο δώρο είχανε πάρει διπλό τα παιδιά τους στα δικά τους γενέθλια. Να κάτι μπάλλες, να κάτι μπάλλες, να κάτι μπάλλες, του αλλάξανε τα φώτα στην στρογγυλή θεά του κοριτσιού! Μόνο ένας φιλοτιμήθηκε να φέρει δικό του, αγοραστό δώρο: Ο Μπάμπης! Τι ποιός Μπάμπης; Δεν τον ξέρετε; Γιατί εγώ τον ξέρω; Άει ρε...

Να μη πολυλογούμε λοιπόν, ο Μπάμπης (που ήντουνε και ολίγον τι μαλακοπίτουρας) της έφερε για δώρο ένα πλαστικό ξίφος. (Μα τι μαλάκας, να φέρει σπαθί σε κορίτσι!) Όλοι περίμεναν μια σοφιστικέ αντίδραση της μικράς, τύπου "μα νάσαι εντελώς ντουβλούκι ρε συ θείο", αλλά τα αντανακλαστικά της Συνούλας ήντουσαν από άλλο πλανήτη! Ούτε που πρόλαβε να βγάλει καλά καλά το ξίφος από την νάϋλον σακούλα του LIDL που τόχε συσκευάσει εορταστικά ο Μπάμπης και το βουτάει με τέτοια μανία η Συνουλίτσα, που λες, πάει, τους έφαγε στην ξιφομαχία  όλους τους πούστηδες!

Μπα! Τίποτα τέτοιο! Το σπαθί στο δεξί της χέρι και την ζυγαριά στο αριστερό, κάνει ένα μπραφ από το παράθυρο και μη την είδατε την Σύνη! Πάει, χάθηκε! Βάλανε αστυνομίες, ερυθρούς σταυρούς, χαμόγελα των παιδιών, ΠΙΚΠΑ και ΟΗΕ να ψάχνουν, τίποτα!

Περάσανε από τότε καμμιά σαρανταριά χρόνια, την είχανε ξεχάσει την Σύνη οι τραγικοί γονείς της, και εκεί που έπαιζε ο μπαμπάς της ένα βράδυ φλάουτο (σας είπα ότι του άρεσε το φλάουτο; Όχι; Συγνώμη! Του άρεσε το φλάουτο), κοπανάει ένα γνωστό χέρι την πόρτα του σπιτιού:

Χτυπ-χτυπ-ντάμπα ντούμπα-τσαφ-θρύψαλ-θρύψαλ! (Πάει το καθρεφτάκι που είχε κρεμμάσει ο μπαμπάς στην εσωτερική πλευρά της πόρτας!)

Ποιός νάναι τέτοια ώρα, δώδεκα και τέταρτο το μεσημέρι, αναρωτήθηκε η δόλια μάνα και τσακίστηκε να ανοίξει την θύρα της πορτός της. Τι να δει; Μιά κωλόγρια στεκότανε κλαρίνο μπροστά της, ίδια η κόρη της! Ποιά είσαι εσύ καλέ κωλόγρια; ρωτάει σε άπταιστα ελληνικά η δόλια μάνα και όντως αν δεν ήταν γέννημα θρέμμα ελληνίδα η μαμά, θα υπήρχε απορία.

Εγώ είμαι καλέ μαμά, η κορούλα σου, απάντησε με συγκρατημένους λυγμούς η άλλη γριά, γύρισα!

Πω πω ιστορία! Με πιάσανε τα ζουμιά ρε σεις. Τέλος πάντων, την αγκαλιάζει η μάνα της στοργικά, αχ η κορούλα μου, αχ η μικρή μου (σκατά μικρή) Δικαιοσύνη, η Σύνη μου, το παιδί μου ξαναγύρισε στον τόπο του εγκλήματος! Κάτσε κόρη μου να σου βάλω να φας τον σκασμό, που έχεις γίνει σαν τον Άη Φανούρη αν είχε κάνει αλλαγή φύλλου λόγω τρανσέξουαλ.

Κάθησε η Δικαιοσύνη και έφαγε πέντε πιάτα από το αγαπημένο της φαγητό: Σπαγγέτι ντούε στατζιόνι, δυό μέτρα και δυό σταθμά, που λένε. Μετά διηγήθηκε την ιστορία της ζωής της.

Γύρισα για να σας φέρω τα καλά μαντάτα, αγαπημένοι μου χούφταλα γονείς, είπε με φανερή συγκίνηση το παιδί. Έψαξα πολύ για τσι ένοχοι των σκανδάλων, έφαγα τον κόσμο και την δωροδοκία της αρκούδας που λένε, αλλά μόνο στο τέλος κατάφερα να βρω τσι ενόχοι! Τώρα! Ακριβώς πάνω που είπε ο Παπαδήμος ότι θα κάνει εκλογές!

Τι λε ρε κορίτσι μου, θάγμασε ο πεπαλαιωμένος πατήρ. Και ποιοί είναι ο πούστηδοι κόρη μου; Πέστους όλους τους κερατάδες, που μας άρμεξαν, μας βίασαν, μας δούλεψαν, μας κορόϊδεψαν, μας ατίμασαν, μας υποβρυχίασαν, μας βατοπεδίασαν, μας ζήμενσαν, μας ξέσκισαν τέλος πάντων στο σκάνταλο οι κουφάλες! Πές μας τι κατάφερες να βρεις τώρα ακριβώς και εντελώς τυχαία μετά από σχεδόν σαράντα χρόνια έρευνας και δικαστικής ψαχούλας και μάλιστα λίγο πριν ξεσκίσει η ελληνική ψηφοφορία τα πασόκια και τα νούδια λόγω επειδής ουδείς εκσ΄ απτών δεν οδηγήθει εις Αγροτικάς Κασσάνδρας δια τας εγκληματικάς πράξεις που διέπραξαν τα ευσεβή αυτών κόμματα και ο κόσμος φωνάζει ουαί φαρισαίοι υποκριτές!

Το κορίτσι δεν κώλωσε και με μία σθεναρή κραυγή φουλ δίκιο και αλήθεια έκραξε:

Ο Άκης!

Καλά ρε συ Δικαιοσύνη, μόνο αυτός; ρώτησε δικαιολογημένα ο μπαμπάς.

-Ναι ρε μπαμπά, μόνο αυτός!

Άντε!

-Αφού σου λέω ντε!

Και;

-Τι και; Δεν εχει και.

Και οι άλλοι;

-Αθώοι!

Ο μπαμπάς άρπαξε την μπουκάλα με το ούζο και κατέβασε μιά γερή γουλιά. Το ήξερα ρε συ, ότι οι άλλοι είναι καθαροί και ότι κάνουν ότι μπορούν για να σωθεί ο Έθνος. Μπράβο βρε κόρη μου, εύγε σου, έλα κοντά μου να σε φιλήσω.

Την φίλησε και αυτή το ξεπέρασε χωρίς πρόβλημα. Αυλαία. Παλαμάκια. Φώτα.


Δίδαγμα:
Συμπέρασμα:
Κεντρική ιδέα:


ΥΓ: Τι άλλο θα κληθεί να χάψει εν όψει εκλογών ο Μέγας Μαλάκας; Άγνωστον!