21/1/13

Στάση "Αγγούρι", δεν κατεβαίνει κανένας!




Όλα έχουν ένα τέλος, λέει η παροιμία. Ακόμα και ο αφρός ξυρίσματος του σπανού, που λέει που και που και ο βραχούλης, ιδιαίτερα όταν αποφασίσει να κοπανήσει πάλι  με τους δείκτες του το πληκτρολόγιο μετά από ένα εξάμηνο  (ημι) υποχρεωτικής μπλογκοαποχής.

Καλώς σας βρήκα πάλι φίλοι μου, τέρμα οι απανωτές μετακομίσεις, βουρ επιτέλους πάλι στον αγαπημένο μας διαδικτυακό πατσά. Τα νέα μου, είπατε; Τι νέα βρε παιδιά; Τα ίδια με τα δικά σας: Ουδέν νεώτερον από την Δύση (και τις υπόλοιπες κατευθύνσεις του ορίζοντα). Αν δεν είχαν έρθει μάλιστα τα πάνω-κάτω και αν δεν είχε προηγηθεί το γιγαντιαίο τσουνάμι, που τα πήρε όλα παραμάζωμα, όλα τα εκτός και εντός μας, ίσως να μην είχαμε πάρει τίποτα χαμπάρι και να χτενίζαμε τα...(άντε να μην κάνω με "γαλλικά" σεφτέ και με πάνε άδικα σαν υβριστικόν μπλόγκερ καροτσάκι οι "κυριλέ")...ξέρετε τώρα ποιά, την ώρα που αυτός ο ψεύτικος και άδικος ντουνιάς γινόταν κάρβουνο από την νεοφιλελεύθερη πύρινη λαίλαπα.

Ουδέν νεώτερον από το μνημονιακό μέτωπο λοιπόν, να πως εκφράζεται ιδανικά η απίστευτη κατάντια της κοινωνίας μας. Τι διαβάζεις κάθε μέρα εφημερίδα -οποιαδήποτε εφημερίδα-, τι δε διαβάζεις, τι βλέπεις κάθε μέρα ειδήσεις, τι δε βλέπεις, ίδια γεύση. Ουδέν νεώτερον από το μέτωπο, και σιγά το μέτωπο τώρα, τη στιγμή που σ΄αυτή τη χώρα έχουν σηκώσει ακόμα και οι κουλοί τα χέρια τους, αναβιβάζοντας το "παραδίνομαι" σε θρησκεία.

Μα να επιτυγχάνει ΚΑΘΕ συγκυβερνητική/τροϊκική...εγχείρηση ανοιχτής καρδίας άνευ άλλης αναισθησίας, εκτός της συνήθους η οποία μας διακρίνει και να μη λέει ούτε ένας ρουφιάνος ασθενής να αποβιώσει ρε γαμώτο; Μα να επιμένει ο ξωφλημένος παλαιοκομματικός στις ίδιες χυδαίες πρακτικές, στις ίδιες εγκληματικές πολιτικές του παρελθόντος; Μα να μην έχει προχωρήσει αυτός ο απίστευτος λαός σε μιά μίνιμουμ...αποσκάτωση και να επιμένει στην διατήρηση της παράδοσης, στην συντήρηση του βόθρου δηλαδή; Μα να μην έχει σκάσει μύτη ούτε μία ΝΕΑ ΙΔΕΑ, ούτε ένας ΝΕΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ; Μα να μην ψευτοσηκώσει το δαχτυλάκι της μια ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΠΡΟΤΑΣΗ, να μην έχει τολμήσει κανένας να ρίξει μιά ματιά στην πραγματική του φάτσα στον καθρέφτη;

Άσε, μου λέει ο φίλος μου ο Θόδωρας, που μόλις γύρισε από "κάτω". Το έχουν ρίξει όλοι στην κλάψα και προσπαθούν να πνίξουν τον καταναλωτικό τους πόνο στην...κατάθλιψη, μεγάλο χάλι. Κατά τα άλλα, όλα ως είχαν! Πανδαισία σε κυανόλευκο ξενοφοβικό φόντο και αφού περισσεύουν οι τριχιές, αυτοκρεμαζόμαστε. Υποκλινόμαστε ευλαβικά στο πεπρωμένο μας, σηκώνουμε γιά λίγο το σκυμένο κεφάλι μας και τηράμε την Ακρόπολη (την οποία "φτιάχναμε" κάποτε όταν οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι..."τρώγανε βελανίδια", και να δείτε που μας βλέπω ΕΜΑΣ να τρώμε σε λίγο βελανίδια και τους Ευρωπαίους να έχουν "απελευθερώσει" το καθεστώς ιδιοκτησίας της Ακροπολίτσας και να βάζουν στην απομέσα την είσπραξη εισόδου, μ΄εμάς να δικαιούμεθα τζάμπα ντου εις τον ιερόν βράχον έκαστην Πέφτην λόγω ένεκα επειδής είμεθα ηρωικοί ιθαγενείς, άρα προστατευόμενη ποσότης), ρίχνουμε πέντε τζούρες Εθνικά Ύμνατα, μη τα ξεχάσουμε και χάσουμε, ρίχνουμε μετά ένα καθολικό ανάθεμα προς όλες τις κατευθύνσεις, προσέχοντας φυσικά μη μας πάρουν κι΄εμάς τους ίδιους τα βόλια (πράγμα άτιμο και άδικο και αντίθετο με το DNA της φυλής, που θέλει να υπάρχουν παντού εχθροί και να φταίνε μόνο ετούτοι γιά όλα) και μετά ρίχνουμε άγκυρα στη μοίρα μας, γιατί έτσι μάθαμε, τόσα μάθαμε, τόσα ξέρουμε και τόσα μπορούμε...

Ουφ, είδα κι΄ έπαθα, να τη τελειώσω την παλιοπρόταση...

Ατράνταχτο στάνταρ ένα και υπερφαβορί λοιπόν το "ουδέν νεώτερον", ποντάρετε άφοβα όλη τη σύνταξη του πατέρα σας πάνω του. Όση του έμεινε τέλος πάντων. Η παράδοση δείχνει να έχει τρομερή ρέντα: Οι ίδιοι άθλιοι στην κυβέρνηση, οι ίδιοι πανάθλιοι στις εργατοπατερικές συνδικαλησταρχίες, τα ίδια σκατά στα μήντια, οι ίδιες αντιλήψεις στις σιωπηρές πλειοψηφίες, οι ίδιες επαναστάσεις τσέπης της υπαρκτής ή ανύπαρκτης Αριστεράς, η ίδια μόρφωση, η ίδια αμορφωσιά...

Ντέρμπυ μεταξύ ΝΔ και ΣΥΡΙΖΑ λένε οι δημοσκοπήσεις -μιλάμε γιά υπερδόση λογικής του καταπληκτικού Νεοέλληνα δηλαδή-, ντέρμπυ μεταξύ MEGA, ΠΟΥΝΑΣΚΑΣΕΙ και ΑΝΤΕΝΑ η ειδησιακή αποπλάνηση, ντέρμπυ μεταξύ εξεταστικής επιτροπής και απλού κουκουλώματος η απόδοση ευθυνών. Όλοι οι αγώνες δείχνουν να έχουν κριθεί και μόνο η ημερομηνία της ίδρυσης του  νέου κόμματος του Λοβέρδου φαίνεται να κρατάει τα πλήθη σε αγωνία.

Δεν λέω, καλά πάμε. Από μπουρδέλο που ήμασταν, γίναμε μπάχαλο και από μπάχαλο-ανέκδοτο. Κάτι κι΄αυτό. Όλο το μεγαλείο μας, ένα στικάκι! Πότε και πως το παρέλαβε ο ευνούχος της τρόϊκας, το ακούδουνο καθηκοειδές πρώην τσάρος Παπακωνσταντίνου; Το έσβησε, πόσες φορές το έσβησε, το έδωσε στον Διώτη, γιατί και πότε του το έδωσε, πόσα πρόλαβε να σβήσει αυτός και γιατί δεν το έχασε ο ίδιος  πριν χρειαστεί να το σβήσει; Γιατί δεν το ξέχασαν και οι δυό τους κάπου, πριν αναγκαστεί να μην έχει ιδέα περί λίστας Λαγκάρντ ο καρααθώος παιδοβουβαλοβενιζέλος, ή γιατί δεν το χρησιμοποίησαν με τρόπο που καταπολεμά την φοροδιαφυγή, πιχί γιά να στηρίξουν ένα γραφείο της Εφορίας Αμαρουσίου που κουνιέται από καιρό, επειδή ένα ποδάρι του είναι κατά ένα στικάκι κοντύτερο από τα άλλα;

Τι, κι΄άλλο ανέκδοτο; Γιατί όχι; Είδαν τα παιδιά της πλειοψηφίας στη Βουλή των Ελλήνων (καλά θα ήταν, να μην ξεκινάγατε αμέσως τα χάχανα, το τέλος είναι σαφώς αστειότερο) ότι τα βάσανα του κόσμου είχαν πάρει επιτέλους τέλος και αποφάσησαν να πούνε καμμιά μαλακία, να περάσει η ώρα. Και δεν κάνουμε μία εξεταστική γιά παραπομπή του φλούφλη του Παπακωνσταντινοτίποτα, που ήτανε μέχρι προχθές δικός μας και έκανε ότι μας έλεγε η τρόϊκα, αλλά σήμερα είναι καθίκης γιατί δεν είναι πιά δικός μας και προσφέρεται ιδανικά γιά ξέπλυμα όλων των δικών μας αμαρτιών, ρωτάει ένας ρομαντικός νεοδημοκράτης του κερατά. Μπορεί νάτανε και κλουβιοπάσοκο τελικά. Ξύσανε τα κεφάλια τους τα Νεοδημοπασόκια, και δε κάνουμε, λένε, εξεταστική θάναι κι΄αυτή, δεν έκανε ποτέ κακό σε κανένα η εξεταστική, τώρα θα κάνει;

Πάνε που λέτε και ρωτάνε τον Φωτάκη τον Κουβέλη, να σιγουρευτούν: Να κάνουμε θείο; Και δε κάνετε; Αριστερό άλοθι της κυβέρνησης είμαι εγώ, όχι σύμβουλος. Ε την κάνουνε. Ναι σιγά, αρχίζουν να φωνάζουν τα Συριζόπουλα. Εξεταστική περί ακάθαρμα Παπακωνσταντίνου άνευ ακαθάρματος Βενιζέλου; Απαπαπαπά των απαπαπαπών! Και πριν προλάβει η Λιάνα Κανέλλη να πει καν "Κασιδιάρη φασίστα, μη κάνεις τον αρτίστα " νάτηνα την πρόταση βου! Όμως είχαν λογαριάσει χωρίς τον Έλληνα τελικά. Τον Ανεξάρτητο ντε, όχι τον ξενοδόχο. Μάγκες, τους λέει αυτός, ή επιτροπιάζουμε τους Γιωργάκη Παπαπαπάρα και Λουκά Παπαδημοπαπάρα εξεταστικώς ή διασπαζόμαστε αμέσως σε Ανεξάρτητους Έλληνες εσωτερικού και σε Ανεξάρτητους Έλληνες μλ. Νάτηνα και την τρίτη πρόταση!

Τα υπόλοιπα ήταν θέμα χρόνου. Πρόταση της Χ.Α περί παραπομπής των επιζήσαντων του Ολοκαυτώματος λόγω δυσφήμησης των Κρεματορίων ως ανεπαρκή δια τας ανάγκας της θηριωδίας του ναζισμού, πρόταση των πρώην πασόκων γιά παραπομπή του Σκανδαλίδη λόγω του διαρκούς μπαινόβγαινε, πρόταση γιά παραπομπή Παπανδρέου/Σαμαρά και ίσως Παπουτσή, πρόταση γιά όλους τους εκτός ζωής πολιτικούς, πρόταση γιά Παπουτσή/Παπανδρέου και ίσως Σαμαρά, πρόταση γιά τον Δέλτα στην μηδενική και ίσως πέντε τσουβάλια κωκ φωτιστικό Αλιβερίου. Άγνωστο αν κατέθεσε πρόταση το ΚΚΕ, αλλά με την επιμονή του να χάνει καλύτερα -με τη σωστή στρατηγική παρακαλώ-τη μισή του εκλογική δύναμη, είτε μοναχό του, είτε συνεργαζόμενο αρμονικά με τον εαυτό του, παρά να αναλώνεται σε ανιαρές κοινοβουλευτικές προτάσεις, ή ακόμα χειρότερο να συγκυβερνεί ξέρω γω με τον Σύριζα, ή με κάποιον άλλον αιρετικό, μάλλον χλωμό το βρίσκω. Τι να πρωτοκάνει ντε;

Να μη πολυλογούμε, φτάνουν τελικά τα τζίνια που έστειλε να τον αντιπροσωπεύσουν στο Κοινοβούλιο το καρατζίνι ο λαός στο παρακάτω σουρεαλιστικό αποτέλεσμα: 782 προτάσεις παραπομπής σε εξεταστική επιτροπή χρησιμοποιώντας 128 διαφορετικές κάλπες συν ένα κάλαθο αχρήστων γιά τα χαρτομάντηλα και τα ψηφοδέλτια της Μπρούτζινης Βραδυάς. Η εκλογική διαδικασία θα σπάσει τα στενά όρια του γνωστού και δοκιμασμένου "γύρω γύρω όλοι". Ακούστε πρωτοτυπία: Ο αγώνας θα αρχίσει με την πρόταση του συμπάχαλου περί παραπομπής Παπακωνσταντινοστικάκια, με μυστική ψηφοφορία σε μπλέ, πράσινες, ροζ, κόκκινες, σκατί και ανεξαρτητοελληνικές κάλπες και μαύρα ή ριγέ ψηφοδέλτια, τις γνωστές αποχρώσεις του "συμφωνώ" ή "δεν συμφωνώ" δηλαδή. Τα παραπάλω υδραυλικό μέτρο προβλέπεται να κάνει θραύση στην αντιμετώπιση πάσης φύσεως διαροών, και σαν πρώτα ανδρειωμένη χαίρε ω χαίρε Δημοκρατία δηλαδή.

Μετά το κλείσιμο της πρώτης ψηφοφορίας οι βουλευτές της ΝΔ πάνε μαζικά και αποφασιστικά γιά κατούρημα, οι δε συνρεζίληδες του ΠΑΣΟΚ ντουγρού (με μπροστάρη τον Μπένυ) γιά τυρόπιτα στο κυλικείο της Βουλής. Οι Δούρειοι Ίπποι του Κουβέλη μένουν στην αίθουσα και παίζουν εις ένδειξη αριστερής ευαισθησίας SUPER ΔΗΜΑΡΙΟ στα κινητά τους. Καθώς ορισμένοι νεοδημοκράτες επανέρχονται στις θέσεις τους περνώντας μέσα από πυκνές ομάδες Συνιστουσών που εγκαταλείπουν συντεταγμένα αλλά βιαστικά το πεδίο της μάχης (οι μισές γιά κάπνισμα, οι άλλες μισές γιά να απελευθερώσουν καμμιά τυρόπιτα (καααλά) από την ασφυκτική πολιορκία του προέδρου της ΠΑΣΟΚας) ο πρόεδρος του Σώματος προειδοποιεί το βουλευτικό κοινό, ότι το κοινοβουλευτικό ρεζίλι περνάει από το Level 1899 στο Level 1990, η κατηφόρα σου Ελλάδα μου τελειωμό δεν έχει δηλαδή.

 Το ανέκδοτο αυτό δεν τελειώνει ποτέ από μόνο του. Ο μόνος που μπορεί να το τελειώσει, είναι ο γίγαντας λαός. Αλλά φαίνεται γιά να μπορέσει να το καταφέρει, πρέπει πρώτα να τελειώσει και αυτός ο ίδιος. Ε, σε τούτο το κομμάτι δεν τα πάει και τόσο άσχημα...

Φυσικά δεν μπορούμε να παραβλέψουμε, ότι η κοινωνία μας έχει αρχίσει να κάνει ορισμένα βηματάκια προς τη σωστή κατεύθυνση, ήτοι τα εξής:

1. Τελείωσε επιτέλους τον δικομματισμό. Τέρμα το εναλλάξ ΝΔ και ΠΑΣΟΚ στην εξουσία. Τώρα κυβερνούν και τα δύο κώματα μαζί. Το ένα σε...φυσικό, το άλλο σε τεχνητό κώμα. Την διασωλήνωση έχει αναλάβει η ΔΗΜΑΡ.

2. Επανέφερε τον γίγαντα της Δημοσιογραφίας, Καψή, στην φυσική του θέση: Από το πόστο του κυβερνητικού εκπροσώπου του συγκροτήματος ΠΑΣΟΚ, στο πόστο του εκπροσώπου του ΠΑΣΟΚ στο συγκυβερνητικό συγκρότημα Λαμπράκη.

3. Σταμάτησε την επιτυχημένη εφαρμοσμένη παπαριά των τρίωρων Παναττικών της σουπερνόβας του εργατοπατερικού συνδικαλισμού κ. Παναγόπουλου, όπως και την αποτυχημένη απλή μέθοδο των μονοήμερων γενικών απεργιών παρόλη την συμβολή τους στο πάντρεμα του ένστολου και μη ένστολου κουκουλοφορισμού.

4. Έκανε αποφασιστικά άλματα (έστω και παθητικά άλματα) προς όλες τις κατευθύνσεις. Όταν "στηνόταν" στα τέσσερα μάλιστα, τα άλματα (μη λέμε τώρα ποιών) δεν είχαν προηγούμενο! Ας αναφέρουμε τώρα ορισμένα από τα...ενεργητικά άλματα, να σας φύγει η περιέργεια.

 Α) Άλμα αξιοκρατίας στο Δημόσιο, αλλά και στην...επίγεια ζωή. Παράδειγμα; Ο Δένδιας στη θέση του Παπουτσή και ο...κανένας στη θέση του Μάκη, του άνεργου πιά κομματόσκυλου του ΠΑΣΟΚ. Φυσικά και είναι ακόμα και ο κανένας πιό άξιος από τον Μάκη, που το μόνο που κατείχε ήταν να βαράει με τη μία χούφτα παλαμάκια γιά τον εκάστοτε διάττοντα αστέρα του κώματος της Αλλαγής (των φώτων). Τι, πως γίνεται να βαράς με την χούφτα σου παλαμάκια; Ντάξει, μπορεί και να βάραγε και κάτι άλλο ο άνθρωπος.

Β) Άρχισε να πληρώνει συνειδητά φόρους! Περνάω που λέτε από την Λαϊκή έξω από το Νεκροταφείο Αμαρουσίου και βλέπω μιά μικτή χορωδία νοικοκυρών και συνταξιούχων να ωρύεται σε έξαλλη κατάσταση. Είχαν περικυκλώσει έναν παραγωγό από Αχαϊα -κίτρινος από τον φόβο ο άνθρωπος- και του χώνανε διάφορα όμορφα εν χορώ: "Μανάβη-μπαγάσα-σε πιάσαμε στα πράσα/δεν έβαλες τον φιπιά στα μήλα και στα πράσα" και "δεν βάζεις φιπιά ποτέ-κηπουρέ, κηπουρέεε" κ.α.

Γ) Έγινε περισσότερο αλτρουιστής, έμαθε να μοιράζεται αυτά που έχει. Πχ όταν έχασε την δουλειά του, δεν το έβαλε κάτω, αλλά άρχισε να μοιράζεται την σύνταξη της μάνας του μαζί με τη μάνα του.

Δ) Έπαψε να τα χώνει στους αλλοδαπούς μετανάστες (κααλά τώρα) και την έκανε ο ίδιος προς Γερμανία μεριά. Να μην σας πω ότι το χαίρεται κι΄όλας, που δεν έχουν ανακαλύψει ακόμα την Goldene Morgenröte (η Χ.Α γερμανιστί) οι φίλοι και σύμμαχοί μας Γερμανοί.

Ε) Σταμάτησε να πιστεύει τις ιέρειες των γνωστών τηλεοπτικών ειδησεογραφικών οχετών και να εξιτάρεται με τις οθωμανικές made in Turkey νοσταλγίες των idiotικών καναλιών! Να φανταστείτε, κάτι είπε ο Πρετεντέρης περί καλοκαιρίας τις προάλλες και βγήκε η μισή Ελλάδα με σκι στους δρόμους! Και όσον αφορά τα τούρκικα σήριαλ, η θεία μου άρχισε να σηκώνει κατά τη διάρκεια της γνωστής σουλεϊμανικής εκπομπής μεγαλοπρεπώς το τηλέφωνο! Μόνο στο πρώτο μισό λεπτό μεν, αλλά κάθε αρχή είναι δύσκολη, λέει ο λαός.

Ζ) Ξεκίνησε να συμφιλιώνεται με την ιδέα, ότι ο νομοταγής πολίτης δεν μπορεί να συμβιβαστεί με τις ανάγκες της παραδοσιακής ποίησης ή με τις επιταγές της ίδιας της παράδοσης. Τι πα να πει ρε συ κόρη του πρωτομάστορα, χτίσε με επιτέλους μπαμπά, να στηρίξουμε το γεφυράκι τσι Άρτας, που το χτίζεις ο καημενούλης ολημερίς και το μεσάνυχτο πάλι γκρεμίζεται; Θα περιμένεις αγαπητό μου τέκνο μέχρι να μας στείλει άδεια χτισίματος η ρουφιάνα η Πολεοδομία. Άνευ Άδειας, ούτε γέφυρα στην κάτω γνάθο κόρημ!

Η) κτλ, κτλ....

Τίγκα...αισιοδοξία όλα τα παραπάνω φυσικά, αλλά ας μη καβαλήσουμε και το καλάμι!

Αρκετά γιά την αρχή, να το τελειώσουμε κάπου εδώ το ποστάκι. Κακά τα ψέμματα, μαύρη είν΄η νύχτα στα βουνά, μαύρη κι΄η μέρα επίσης, αλλά είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για τούτη τη μαυρίλα. Εμείς και κανένας άλλος! Ποτέ άλλοτε δεν ήταν η τύχη τόσο δίκαιη μ΄εμάς, καθώς στρώσαμε, έτσι κοιμόμαστε.

Ελπίδα;

Αμέ!

Ευτυχώς που υπάρχει η ελπίδα του Τσίγκινου Μεταμεσονυχτίου των κασιδιάρηδων της Χρυσαυγουλερίας, που μας κάνουνε εμάς τσι Έλληνοι τσι Διασποράς υπερήφανοι, που οι θκοί μας ναζιστές δεν έχουν τίποτα να ζηλέψουνε από τους πρώτους διδάξαντες Γερμανούς. Τι ελπίδα είναι τούτη, ρωτάτε; Μεγάλη κυρίες και κύριοι! Μέγιστη! Αφού δεν έχει μιά ολόκληρη χώρα τα ΑΡΧΙΔΙΑ, να στείλει τα απολιθώματα του  φασισμού στον γέρο τον διάολο, ας αναλάβει να το ολοκληρώσει η ελπίδα, που ως γνωστόν τα κακαρώνει τελευταία.

Αλλά τελικά τα ΚΑΚΑΡΩΝΕΙ!

Καλώς σας βρήκα και καλή χρονιά σε όλους σας....







26/8/12

Περί ανέμων και υδάτων και δεινόσαυρων



Τα λέγαμε χτες με τον Σάφετ, τον Βόσνιο παλιόφιλο και τον κανακάρη του, Χάρις, δευτεροετή τού Οργάνωσης και Διοίκησης Επιχειρήσεων, γατόνι του κερατά.

Για το Ελλάντα και την κατάντια του, γιά την Εθπάνια και τα φλαμένκο αχ και βαχ της, γιά το Πουρδουγάλ μαζί με το φάδο τού πακέτου "στήριξής" του, γιά τις Βουλγαρορομάνιες και την καρακρισάρα τους, γιά την πράσινη λόγω φύσης και λόγω δουνουτοχολής Ιρλανδία, γιά την μπέλλα Ιτάλια που τα ρετάλια τήνε κάναν χάλια, γιά την χολέρα της εποχής μας γενικά, την χρεωκοπία των κοινωνιών που πουλήσανε την καταναλωτική τους ψυχή στον διάολο και μεταλλάξανε το παλιό κι΄αγαπημένο "σφάξε με αγά μου, ν΄αγιάσω", σε "πήδηξέ με σύστημά μου, αλλά μη μου τα παίρνεις όλα"...

Παρένθεση: Μυστήρια αυτή η βαλκάνια ράτσα, το σύνολο που προκύπτει από την πρόσθεση πατρίδας και γειτόνων! Όσο ξένοι και μακρινοί, άλλο τόσο οικείοι και στενοί συγγενείς σου όλοι -όλοι ανεξαιρέτως, το τονίζω αυτό- οι γείτονες λαοί, ίδιο άρωμα, ίδια φτυσιά! Τέλος της παρένθεσης.

Λαϊκό κίνημα λέει; Φοιτητικό κίνημα λέει; Μα να μη γινόμαστε γραφικοί, σας παρακαλώ! Πάνε αυτά! Αφού το ξέρει ακόμα και ένας -ντάξει, ξύπνιος- εικοσάρης, τι λέμε τώρα; Η τσούλα "συντριπτική πλειοψηφία" δεν το "κάνει" πλέον δια τα του προς το ζειν, αλλά γιατί της έγινε συνήθεια και μετά...έθιμο.

Το Ελλάντα ούτε πρωτοτυπεί, ούτε αποτελεί εξαίρεση φυσικά. Παντού τα ίδια σκατά, που λέει ο λαός, αλλά τα δικά μας σκατά στο πιό ψηλό σκαλοπάτι του...βόθρου (και όχι του βάθρου όπως συνηθίζουμε να λέμε γιά τα άλλα...ευγενή αθλήματα). Έχουν και οι άλλες ευρωπαϊκές κοινωνίες τα μαύρα τους τα χάλια, αλλά -ας μη γελιόμαστε- χάλια σαν και τα δικά μας, δεν υπάρχουν στον ντουνιά, που λέει και το σοφό δημοτικό τραγούδι.

Κίνημα; Τι κίνημα; Εργατικό; Φοιτητικό; Συνδικαλιστικό; Κοινωνικό; Σιγά τα παραγάδια της Φανής και το μυστρί του Φάνη! Μόνο με σεισμό (από οχτώ Ρίχτερ και πάνω) δημιουργείται κίνημα την σήμερον ημέραν φίλτατοι αναγνώστες και αναγνωστοπούλες μου. Και ότι υπάρχει, σαν ολίγη από κίνημα σερβίρεται, κάτι σαν γύρος πίτα άνευ γύρου δηλαδή. Τα "ιδεώδη" καταπλακώθηκαν από μερικές πιστωτικές κάρτες και ότι απέμεινε κατέρρευσε μπροστά σε κάποια βιτρίνα. Nα ζήσουμε, να τα θυμόμαστε.

Μετά την...φαεινή ιδέα του φλούδα Γκορμπατσώφ (που ξεκίνησε σαν Γκορμπατσόν, αλλά στο τέλος έκλεισε όλα τα φώτα, εξού και Γκορμπατσώφ) "να τα δώσει" όλα τζάμπα και αμαχητί στο αντίπαλο δέος, που αφού έχασε μιά δεκαετία, μέχρι να καταλάβει, ότι κρατάει μόνο του και καρπούζι και μαχαίρι στον ψεύτικο αυτόν ντουνιά και να μας την πέσει οριζοντίως και καθέτως "διά τα περαιτέρω", το γνωστό "όλοι στα τέσσερα κουφάλες" που ζούμε εδώ και κοντά τρία χρόνια δηλαδή, αλλά με την φόρα που έχει πάρει αυτή η ρουφιάνα πρόταση, χάσαμε τι έγινε μετά την...φαεινή ιδέα τελικά.

Ε τι έγινε μετά ρε παιδιά; Μας πετάξανε κάτι μπαλλάρες σανό και εμείς -γαϊδούρια του κερατά- ξεσκιστήκαμε στο μάσημα: Να σαλονοτραπεζαρία εισαγωγής, να ταξιδάκι στο Βερολίνο, να δούμε πως σηκώνει ο Μητσάρας ο Διαμαντίδης (αχ τι χρόνια!) την κούπα, να ένα χλιδάτο 4Χ4 να βγάζει το...βουνό Σύνταγμα-Μαρούσι, να κάτι σκι στον Παρνασσό (γιατί πως να την αντέξεις την κωλοζωή χωρίς κατάβαση και σπασμένο ποδάρι;), να κάτι ακίνητα, κινητά, αυθαίρετα, χρηματιστήρια, φροντιστήρια και όλα τα άλλα γνωστά και μη εξαιρετέα συστατικά της ντόλτσε βίτα ενός λαού που δεν κατασκευάζει τίποτα, αλλά καταναλώνει τα πάντα.

Και νάτανε μόνο αυτό!

Γιατί δεν έφτανε η υποστολή της αξιοπρέπειας μιάς ολόκληρης κοινωνίας μπροστά στην αναγκαιότητα μιάς φραπεδιάς στο Φλωκαφέ, δεν έφτανε η συνεργία και η συνενοχή με το μαφιόζικο πολιτικό σύστημα σε όποια απίθανη απάτη μπορεί να φανταστεί ο νους ενός ανθρώπου, δεν αρκούσε η καθολική περιφρόνηση κάθε νόμου και κανονισμού στο όνομα του προσωπικού συμφέροντος, του δεν βαριέσαι και του δεν γαμιέται, δεν επαρκούσε το κυνικό πνίξιμο κάθε ενδοιασμού μέσα στον βούρκο του "έλα τώρα μωρέ και τι έγινε; ξεκόλλα!", στο τέλος έπρεπε να θυσιαστεί στον βωμό της Καλοπέρασης το πιό πολύτιμο αγαθό μιάς κοινωνίας: Η ανθρωπιά. Η αόρατη αλυσίδα που συνδέει τα μέλη μιάς κοινωνίας, η ασπίδα προστασίας του ενός από τους πολλούς, η επιθυμία και ετοιμότητα του ενός να συνεισφέρει γιά τους άλλους, η αλληλεγγύη!

Όχι, δεν είναι τυχαίο γεγονός ότι πάνω από 80% αυτού του λαού είναι ρατσιστές, ή τουλάχιστον ξενόφοβοι. Και νάτανε, ξέρω γω μόνο ο πολιτικός αντίπαλος, να λέγαμε "ντάξει, τι περιμένεις από τα σκατά". Αλλά....αλλά....αλλά ντρέπομαι ρε παιδιά να πω, από που σου έρχεται πολλές φορές η φυλετική μπόχα. Ναι ρε γαμώτο, ντρέπομαι! Καλά καταλάβατε, όσοι έχετε τις αντοχές, την ευαισθησία και τον τσαμπουκά να βλέπετε τι ακριβώς συμβαίνει σε τούτη την έρμη χώρα. Ναι, σου έρχεται και από "εκεί"!

Όχι φυσικά επίσημα, αυτό μας έλειπε τώρα, αλλά στα "μεταξύ μας", στα "έλα ρε συ βράχε, πως κάνεις έτσι; Εμείς κι΄εμείς είμαστε, δεν μας ακούει άλλος". Παράδειγμα; Όσα θέλετε! Τι, δεν έχετε και τόσο πολύ χρόνο; Ε τότε μόνο ένα.

Αύγουστος, Αθήνα, πλατεία γνωστή και γιά τα...αντιρατσιστικά της φρονήματα, φραπεδάκι και απογευματινό σουξουμούξου περί ανέμων και υδάτων. Περί ανέμων και υδάτων συζήτηση αυτή την εποχή δεν μπορεί να είναι τίποτα άλλο, από τον παροξυσμό πολιτισμού και ανθρωπισμού ονόματι Ξένιος Δίας, που εξέβρασε ο αρρωστημένος ελληνικός πολιτικός συγκυβερνητικός νους μεσοκαλόκαιρα στα βράχια της συνείδησής μας.

Παρεούλα πληντρόφιμων...όχι, επιφαγητών...όχι, διακολατσιών...ούτε. Πως τους λέμε ρε παιδιά τους ιδεολογικούς μας φίλους; Μου διαφεύγει η λέξη, ρε γαμώτο. Ξέρετε αυτή η λεξούλα που έχει να κάνει με μιά αριθμητική πράξη και με χλαπάκιασμα.

Μπράβο, σύντροφοι! Νάσαι καλά ρε συ σύντροφε αναγνώστη. Ξεχνάω ρε γαμώτο...

Τέτοια παρεούλα λοιπόν, "δικοί" και περίχωρο δηλαδή. Φτου τους, την κυβέρνηση που το εφεύρε και τους μπασκίνες που το έβαλαν μπροστά, σχολιάζει ένας σιχτιρισμένος. Η κυρία δίπλα του ανεβοκατέβασε με σουφρωμένα χείλη το κεφάλι της. Δεν της καλάρεσε. Κοίτα να δεις, του απαντάει με αυτό το γνωστό ύφος, που φοράει ο κάθε μαλάκας, όταν θέλει να πει, εγώ δεν είμαι φυσικά ρατσιστής, με ξέρεις τώρα, αλλά έγινε ανεξέλεγκτη η κατάσταση με τους -κατά τα άλλα φίλους και αδερφούς μας- αλλοδαπούς μετανάστες, κάτι έπρεπε να γίνει, γιατί δεν πήγαινε άλλο πλέον.

Ένας από την παρέα, πρώτη φορά μαζί μας, φίλος φίλου ενός φίλου, το βούτηξε πριν πέσει κάτω και το επέστρεψε με περισσή ευγένεια στην κάτοχό του: Ε όχι και να μας εκθειάζεις τους Ξένιους Δίες ρε συ συντρόφισσα! Αμάν ρε σεις!


Άρχισαν τα μα και μα, και τα κοίτα να δεις, και τα εμένα που με βλέπεις, και τα να λέμε και τα πράγματα με το όνομά τους, όλα αυτά τα "ναι μεν, αλλά" που καταλήγουν τελικά στην γνωστή πεπατημένη: Είμαι φυσικά αγγελούδι με ολόλευκες φτερούγες και πρόσωπο -τι άλλο;- αγγελικό, αλλά άμα τα πάρω στο κρανίο και αρχίσουν να ξεφυτρώνουνε κερατάκια από το κούτελό μου και ουρίτσα από το κωλαράκι μου και πέσει ρυτίδα της αρκούδας στην κατακόκκινη μουσούδα μου και γίνω "τύφλα νάχει ο Εξαποδώ", τότε να δεις τι διάολος του κερατά είμαι κατά βάθος (κατά μήκος, πλάτος και ύψος, χώρια το τριπλούν και το επί κοντώ).

Ναι, σε καταλαβαίνω, δίκιο έχεις, και εγώ έτσι σκέφτομαι φυσικά, ήρθανε που ήρθανε οι άνθρωποι, ας μείνουν, ας δουλέψουν, ας στείλουν τα παιδιά τους στο σχολείο, αλλά όχι και να μας βιάζουνε ρε!

Γιατί ρε συ Κατίνα; (Δεν την λέγανε Κατίνα, αλλά ήταν) Γιατί δηλαδή, Έλληνες δεν βιάζουν; κοντράρει ο τύπος, που δεν έλεγε να το βάλει κάτω.


Η απάντηση κεραυνός: Κοίτα να δεις, μάνα είμαι. Και αν ήταν να βιάσουνε την κόρη μου, καλύτερα να την βιάζανε Έλληνες! Μπάστα!


Πλατεία Εξαρχείων, απογευματάκι, τέλος Αυγούστου του 2012, Γη....




Ο Έλληνας μάλιστα δεν περιορίζεται όμως μόνο στην καταπίεση, καταδίωξη, απαξίωση των αλλοδαπών μειοψηφιών, αλλά επεκτείνει την asocial δράση του και στο "εσωτερικό μέτωπο". Μανούλα στις διακρίσεις, στην μπαγαποντιά, στην απάτη εγώ, εσύ, αυτός, αυτή. Που να αρχίσεις και που να τελειώσεις;

...Να φάμε εμείς οι ανοιχτομάτες από το επίδομα γιά τους τυφλούς
...Να πάρουμε την σύνταξη της γιαγιάς, που είναι πεθαμένη και δεν την έχει πλέον ανάγκη...
...Να φάμε ότι μπορούμε από ότι απευθύνεται σε δυσλεκτικούς
...Να πάρουμε εμείς οι ανάξιοι το πόστο που ανήκει στους άξιους
...Να τιμωρήσουμε εμείς οι γιατροί τους αρρώστους (φακελάκι)
...Να πάρουμε μαϊμού δίπλωμα, γιατί δεν είμαστε ηλίθιοι όπως αυτοί που το παίρνουν με το σπαθί τους
...Να χτίσουμε εκεί που απαγορεύεται...
...Να καταπατήσουμε ότι καταπατείται...
...Να ρίξουμε αυτόν που πάει με το ευαγγέλιο...
...Να ρίξουμε τον διπλανό, τον ξένο, τον γνωστό, την εταιρεία, την εφορία, το κράτος...
...Να ρημάξουμε το χωριό, την πόλη, την παραλία, την φύση γενικά, γιατί ή "έλα μωρέ και τι έγινε;", ή "στα αρχίδια μου, μήπως δικά μου είναι;"
...Να τα πάρουμε εμείς οι εφοριακοί από τους...πλούσιους τους φορολογούμενους...
...Να γδύσουμε εμείς οι τελώνες τις κουφάλες τους εισαγωγείς...
...Να....
...Να....
...Να....

Μιά λίστα ντροπής με αμέτρητα Να!

Μία εκτροχιασμένη κοινωνία που τα πήρε όλα φαλλάγγι, φάε εδώ, μάσα εκεί, τσίμπα παραπέρα, καταβρόχθησε και μη ερεύνα, μέχρι που τελικά κατάφερε μέσα σε τούτον τον παροξυσμό φαγοποτιού να φάει το τελευταίο τρόφιμο που είχε απομείνει στο σουπερμάρκετ "Η Νιρβάνα": Τις ίδιες της τις σάρκες!

Και νόμιζα ότι σ΄εμάς, στην Βοσνία, οφείλει να στείλει η ανθρωπότητα όλο το κατράμι και όλα τα πούπουλα αυτής της γης, σχολίασε ο φίλος μου, ο Σάφετ. Σ΄εμάς, συνέχισε, πας με συντριπτικό κάταγμα στο νοσοκομείο και δεν σου δίνουν ούτε ασπιρίνη, αν δεν πληρώσεις πρώτα τον λογαριασμό. Τι; Ξεχάσατε το πορτοφόλι σας στο σπίτι σας; Ε, πάτε και το παίρνετε και μετά σας κάνουμε όσες εγχειρήσεις γουστάρετε. Εμείς εδώ, δεν φεύγουμε! Δράμα φίλε μου σ΄εμάς στην Βοσνία, αλλά το χάλι το δικό σας δεν παίζεται!

Ο μικρός, ο Χάρις, άκουγε όλη την ώρα και δεν μίλαγε. Γιά μένα θάτανε παράδεισος η χώρα σας, είπε ξαφνικά με μιά παράξενη λάμψη στα μάτια και πριν προλάβω να γελάσω, σηκώθηκε και βγήκε από το σαλόνι. Κοίταξα με απορία τον πατέρα του. Τα πήρε κανονικά στο κρανίο, εξήγησε αυτός με ένα πλατύ χαμόγελο στο πρόσωπο. Από το δωμάτιο του "μικρού" ακούστηκαν οι ήχοι μιάς κιθάρας. Imagine, του Lennon. Βιρτουόζος στα είκοσί του ήδη ο νεαρός!

Κατάλαβες γιατί θα ήταν γιά μένα παράδεισος η Ελλάδα, με ρώτησε όταν γύρισε μετά λίγα λεπτά. Δεν απάντησα, γιατί ντράπηκα να πω, ότι δεν κατάλαβα. Μείναμε λίγα λεπτά αμίλητοι, τι μπορούσαμε να πούμε ακόμα; Παντού τα ίδια είναι φίλε Γιώργο, γυρίζει και μου λέει κάποτε ο πιτσιρικάς. Να δεις τι γίνεται σε μας, στη σχολή. Γενικά στο πανεπιστήμιο. Δεν κουνιέται φύλλο! Όπως και στην κοινωνία. Μας έχουν μάθει ότι υπάρχουν και χειρότερα από το να περνάς καλά, και εμείς το έχουμε εκτιμήσει δεόντως. Σ΄εσάς ισχύει μία παραλλαγή του: Υπάρχουν και χειρότερα από το να περνάς δράμα.

Γάτα είπαμε ο μικρός. Έτσι είναι: Η σύγκριση δεν ανάβει πιά φωτιές όπως παλιά, η σύγκριση τις σβήνει. Τι έχουμε στο πορτοφόλι; Μείον δέκα; Δόξα σοι ο Θεός, θα μπορούσε να είναι και μείον δεκαπέντε. Και πως λειτουργεί αυτό; Λειτουργεί απίστευτα απλά: Ο κόσμος που γνώρισες, η ζωή που έκανες τα τελευταία είκοσι χρόνια, αυτά είναι ο Παράδεισος αγαπητέ πολίτη της χώρας, σου λένε πολιτικοί και μήντια. Όσα είχες, όσα μάσησες, ότι συνήθισες, όλα αυτά που σε ώθησαν να απλώσεις τις αρίδες σου (υλικές και πνευματικές) στην πολυθρονάρα σου και να αναμασάς την βεβαιότητα ότι ο μήνας, ο κάθε μήνας έχει εννιά, όλα αυτά τα όμορφα που είχες κι΄έχασες, εξακολουθούν να σου ανήκουν (το λιγότερο θεωρητικά), εξακολουθούν να υφίστανται, εξακολουθούν να σε περιμένουν σε ένα μελλοντικό ραντεβού, όσο εσύ τα κρατάς με την φαντασία σου και την στάση σου εν ζωή. Εθελοντική ομηρία!


Πήγε μία! Καιρός να πηγαίνω. Σηκώθηκα, χεραίτησα, αλλά τελικά δεν κρατήθηκα. Και γιατί θα ήταν παράδεισος γιά σένα η Ελλάδα ρε συ Χάρις (ανδρικό το όνομα στη Βοσνία), ρωτάω τον μικρό που μου είχε ανοίξει την πόρτα. Γέλασε. Το ήξερα, ότι δεν είχες καταλάβει, μου είπε. Οι δεινόσαυροι δεν έφυγαν από μόνοι τους, με δική τους πρωτοβουλία, αλλά εξαφανίστηκαν όταν έπεσε ο μετεωρίτης στην γη, συνέχισε. Ε, θα ήθελα να είμαι εκεί, που θα γίνει κάτι ανάλογο. Να είμαι εκεί όταν θα πέσει η μεγάλη πείνα, που θα εξαφανίσει όλα όσα υπήρχαν, που θα δώσει το σύνθημα γιά μιά νέα αρχή. Να δω και να ζήσω την συντριβή του συστήματος και την δημιουργία ενός νέου, πιό δίκαιου και ανθρώπινου. Κατάλαβες;


Δεν χρειάστηκε να ψάξω πολύ για το κατάλληλο σιντί στο αυτοκίνητο.


"...Άκουσα τα λόγια της βροχής
ήσυχα βαριά προσεχτικά
πάνω στους τσίγκους

Στον καταυλισμό που αντηχεί
μελαγχολικά υπνωτικά
φέρνουν ιλίγγους

Χαίρε φτώχεια και φτώχεια της φωνής
και φτώχεια στις παράγκες χαίρετε!
εκ των πραγμάτων αφανείς παράγωγα της μηχανής
που έχει ανάγκη από τραγούδια με ανάγκες
χαίρετε!..."



Χαίρετε....

24/8/12

Σαμαράς: Πήγε για μαλί (επιμήκυνση) και βγήκε κουρεμένος

http://www.agelioforos.gr/files/FOTO_ENTYPON/2012/08/02/2012080201123-preview.jpg.

Μία επιμηκυνσούλα κυρία Μέρκελ μου. Να μιά τοσοδούλα σας παρακαλώ.

Αχ τι ωραία που μας επισκέπτεται και ο κύριος Σαμαράς! Είναι υπέροχο, να είσαι Έλληνας της Διασποράς και να σε επισκέπτεται ο πρωθυπουργός της χώρας σου. Το έκανε και ο Παπανδρέου πρόπερσυ, άλλος κύριος κι΄αυτός. Βασικά δεν έρχονται και στο σπίτι σου, καρφωτοί στη Μέρκελ πάνε. Αλλά αν είσαστε ζήτουλες που θα πάτε, στον βραχόκηπο που δεν έχει μία; Ποσώς. Δεν λέμε καλό παιδί ο βραχόκηπος και οι άλλοι συμπατριώτες μας που ξέμειναν στην Γερμανία, δεν λέμε, αλλά άλλο η καλοσύνη και άλλο το συμφέρον. Γιατί, κακά τα ψέματα φίλοι μου, αν δεν είχαν προσωπικό συμφέρον οι αξιολάτρευτοι πρωθυπουργοί μας, ούτε για τα περίφημα λουκάνικα Φραγκφούρτης θα ερχόντουσαν στην όμορφη χώρα του Γκαίτε.

Τι συμφέρον; Μα σοβαρά, ερώτηση είναι αυτή ή κάνετε πλάκα; Μα να έχω μπλέξει με ντιπ άσχετους...

Να το θέσω αλλιώς. Να σας κάνω εγώ την ερώτηση. Τι θα γίνει με τον κύριο Σαμαρά, και τον κύριο Γιωργάκη, και τον κύριο Ευάγγελο, και τον κύριο Φώτη, και με ένα σωρό άλλους επώνυμους "κυρίους και κυρίες" αν οι αγαπητοί μας εταίροι κλείσουν ξαφνικά την κάνουλα και στερέψει η δροσερή ευρωπηγή;

Τι σημαίνει η λέξη χρεωκοπία γιά όλους αυτούς τους άξιους που την προετοίμασαν, ρημάζοντας επί τέσσερεις δεκαετίες ορατά τε και αόρατα στην δόλια αυτή γη, που την πατούμε, αλλά δεν λέει να μας ρουφήξει μιάς και κάτω, να ησυχάσει και να ησυχάσουμε κι΄εμείς;

Χρεωκοπία γιά μας, γιά τον απλό κοσμάκη, σημαίνει "άστα να πάνε". Τα γνωρίζουμε από την Αργεντινή. Θα φάμε φασολάδα στην φασολάδα, μετά ξερό ψωμί, και όταν γράψουν οι εφημερίδες "πείνα και των γονέων στην Ελλάδα", θα φάμε την ίδια εφημερίδα. Εκτός και αν είναι τίποτα πασοκικά τανεαεθνοβήματα που δεν κατεβαίνουν με τίποτα (άντε να χωνέψεις εσύ Πρετεντέρη!). Θα πέσουμε, θα υποφέρουμε, αλλά σε μια δεκαετία θα πάρουμε πάλι τα πάνω μας και πολιορκία να δεις τότε στα μπουζούκια και στα κλαμπ. Αυτά γιά εμάς.

Αλλά γιά τα καλόπαιδα της πολιτικής νομενκλατούρας, όλους αυτούς τους αχαρακτηρίκ που λάνσαρε, προώθησε, αγίασε η ελεεινή μας αφεντιά, αυτούς τους επαίσχυντους, τους άθλιους, τους ανάξιους, τους διεφθαρμένους πασοκονεοδημοκράτες ηγεμονίσκους που εξακολουθούν να παραμένουν πάνω στην καμπούρα μας, γιά όλους αυτούς η χρεωκοπία σημαίνει τέρμα, τέλος, πάπαλα, γκέϊμ όβερ, θάνατος!

Να σώσει το τομάρι του και τίποτα άλλο, προσπαθεί ο κύριος Σαμαράς. Και όσο τον στηρίζει το σύστημα, είναι Σαμαράς ο Σαμαράς. Αν πάψει η στήριξη, παύει και ο ίδιος, γίνεται αυτό που είναι στην πραγματικότητα: Ένα τίποτα.

Η κλαψούρα τού εκάστοτε ζήτουλα δεν έχει προηγούμενο! Τι δήλωση μετάνοιας στον γερμανικό τύπο, τι υποκλίσεις δουλοπρέπειας ακόμα και στον βόθρο της BILD, τι υποσχέσεις αιώνιας αγάπης "θα σας τα στάξουμε μέχρι τελευταίου σεντ, ω δανειστές"!

Και όλα αυτά γιά μιά τελευταία παράταση ζωής, πληρωμένη με το αίμα του αρχιμαλάκα λαού: ΕΠΙΜΗΚΥΝΣΗ!

Τι σημαίνει επιμήκυνση;

Θα σου κόψω τον κώλο μαλάκα, που μας ψήφισες. Αλλά αφού δεν αντέχεις να στόνε κόψω σε ένα χρόνο με τη μία, θα στόνε κόψω σε δύο χρόνια. Κάθε χρόνο και ένα κωλομέρι. Επιμήκυνση, χαίρω πολύ.



http://www.mediasoup.gr/sites/default/files/imagecache/medium_splash/images/rompuy_1.jpg

Και άρχισε το λιβάνισμα στα ξένα μήντια, μη χάσουν την ευκαιρία να παραπλανήσουνε και τους άλλους λαούς: Πωπω πράμα που ζητάει η Ελλάδα, μιά επιμηκυνσάρα να, η Ρόμπα.


Ναι, με μιά τέτοια επιμήκυνση καταστρέφεται η Ευρωζώνη, μη πω και όλος ο πλανήτης, η ΕΚΤ.


Γιούνκερ: Πωπω, τι πάκια είναι αυτά; Πως έγινες έτσι ρε συ ντίαρ Βανχέλης; Θα σκάσεις ρε!
Βανχέλης: Αφού κατεβάζω κάθε μέρα ένα κοντοσούβλι τέτοιο, να!

http://olympiada.files.wordpress.com/2012/07/kouvelis12.jpg

Το επιμηκύναμε τόσο το αγγούριον αγαπητοί συνάδελφοι. Πολύ μεγάλο γιά αριστερό άλοθι, πολύ μικρό όμως γιά ελληνικά οπίσθια.

http://newsgallery.gr/images/articles/5c/1406633_stoyrnaras_to_koyrema_tha_katastrepsei_to_elliniko_trapeziko_systima.jpg

Τόσο μόνο! Δεν δίνανε παραπάνω!

http://www.skaipatras.gr/media/k2/items/cache/da152be4aba0eca2bb16cbf53a07acad_XL.jpg

Και γιά να έχει πλάκα χρησιμοποιούν το παλιό καλό κόλπο του "καλού" και του "κακού" μπάτσου. Από την μία η γερμανίδα...κάκιω: Ιχ νιξ φιλ επιμηκυνσούχτεν! Τσβάϊ τσεντιμέτερ only (μιλάει και αγγλικά η ρουφιάνα γιά να μας αποπροσανατολίσει)

http://www.moriasnews.gr/wp-content/uploads/2012/05/olant.jpg

Από την άλλη ο "καλός", Ολάντ: Ολαλά, λ΄επιμηκυσιέν γκγεκ ε τγε ζολί. (Δεν μπορεί να πει το ρο, ως σωστός και αξιοπρεπής Γάλλος ο άνθρωπος) Πεγιπού καγάντ τγουά σαντιμέτγ σαν κοτσανί!

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEjcU6uZy2cSbkbKq6QElkjDWa2Q18Jd5yS1ltSzxV-Hb3WfcSDSH7a_8H112uqB8Quikn8-Zf85fB8O3XNAJ6ew7sxcGnJGSjg3c4_PKTcGma3WmvcoTTiefwqN2qvcyzVNd6AkwCFd2iA/s1600/images.jpg

Ο Σόϊμπλε τα πήρε στο καροτσάκι! Μεταφράζω: Και έρχεται ο ζήτουλας ο Σαμαράς και μας λέει με ένα απίστευτο θράσος, ή μας την τεντώνετε σαν λάστιχο την επιμήκυνση, ένα τέτοιο πράμα δηλαδή, μπόλικο πράμα, ή παραιτούμαι αμέσως και επαναφέρω τον Γιωργάκη στην πρωθυπουργία, που έχει ετοιμάσει και τρία δημοψηφίσματα, να γλύφετε τα δάχτυλά σας.

http://s.enet.gr/resources/2011-08/3-thumb-large.jpg

Ο Όλι Ρεν ήταν έτοιμος να λύσει το αίνιγμα επιμήκυνση ή όχι, αλλά περνούσε ένα αεροπλάνο εκείνη τη στιγμή από πάνω (σε σχετικά χαμηλή τροχιά) και ήταν απασχολημένος ο άνθρωπος.

http://www.eklogika.gr/uploads/files/mixaloliakos.jpg

Εδώ τα πράγματα είναι ελαφρώς διφορούμενα. Οι λεβέντες του Μιχαλολιάκου ή λένε, επιμήκυνση μέχρι εκεί πάνω, σχεδόν ένα ογδονταπέντε, ή χαιρετούν απλά με τον πατροπαράδοτο ναζιστικό τρόπο. Όπως βλέπετε, επιμήκυνση φαιάς ουσίας δεν παίζει...

http://xeimwniatikhliakada.files.wordpress.com/2011/10/ceb5cf80ceb9cebcceb7cebacf85cebdcf83ceb7.gif

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhSWsvNmI-pRwGnStK6hyRfvTDCEuJAO7SUqDeTgUuoyWVYmucgwWsPsUUKMvMZIqZXznWzT6NfACtHFholCKtDP6iBVPY9dourwkfKztof7aT7sjdeYBPXZ10BRVWvoGW0sCsf-U-KQRQ/s1600/417390_171034199698125_735453745_n.jpg

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhKAIQsxHn897MKTp_R5xmksD8eRHWTjqJ4qKu_cqmHqFwIMFwtR5P9Kgzusl6ROJcVoEROS6za_77ai6LTIVrxDUlg0tpFpaabVDJUUJpwSv77nj8MXfuJf4HI9ZZ7hqxehkcsIS-8M-o/s1600/ANKYR683.jpg

https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhbnMQY-OyQaU_Gl7apEBohjnzMOxXI4Y5Fhm1kRBW7Jub9cLDIde-PZl0dyYsi8oCrbRVLepnuHq7vNzFA6M5aOICNJaEkVfDSy1Js7UGYVz5pqAudaQ-JZk4IR5No7-7npLxqE8jAWYoy/s1600/%CE%95%CE%A0%CE%99%CE%9C%CE%97%CE%9A%CE%A5%CE%9D%CE%A3%CE%971.jpg

Μερικές φορές, σπάνια, σπανιότατα, είναι πράγματι αναγκαία η επιμήκυνση.

http://www.whatthefun.gr/wp-content/uploads/2012/04/epidixias.jpg



https://blogger.googleusercontent.com/img/b/R29vZ2xl/AVvXsEhrj9iwBNsydd8dqZqik4cZjKbdlTyw-_vw_1clfgR5FzEVGcff5OXTvDLotNx3ohyYoD8zIQ3Dt_PYJGiBUog3YP4s9O6i3dlLutWeBY_-bfGgD_02fN5yVXpu6wkHU14OBawcpm9lRGI/s1600/%CE%BC%CE%BD%CE%B7%CE%BC%CF%8C%CE%BD%CE%B9%CE%BF.jpg

Σύμφωνα με τελευταίες πληροφορίες, ο Σαμαράς έλαβε από την γερμανίδα ομόλογό του κάτι διαφορετικό από αυτό που περίμενε: Τον πούλο!

Και -τι τραγική ειρωνία της τύχης-, αυτός ήτανε ιδιαίτερα...επιμηκυσμένος.



Δεν κουνιέται φύλλο, κλαψουρίζει Το Ποντίκι



Είναι αγαθοί τελικά αυτοί από Το Ποντίκι! Δεν χάλασε φυσικά ο κόσμος, όσοι έχουν καταφέρει σε τούτη τη χώρα να μην σαπίσουν, αγαθοί είναι. Είμαστε μιά χώρα με πολίτες τριών ταχυτήτων: Τα σαπάκια, οι μαλάκες, οι αγαθοί. Διαλλέξτε!

Τσαντίστηκε ο Πόντικας επειδή ο και-γαμώ-τους-τσαμπουκάδες-Έλληνας την έχει αράξει στα χάλια του, στην μιζέρια ή στα πιστεύω του και δεν δίνει μία γιά τα τεκταινόμενα (ή μη) γύρω του. Απορεί το Ποντίκι, πως βρίσκει ο πεινασμένος γοητευτική την ιδέα της πείνας, πως τα έχει κάνει ο άνεργος πλακάκια με την ανεργία, πως τόχει ρίξει ο φτωχός με την φτώχεια στην τυφλόμυγα και πως παίζει ο επαναστάτης τις ήττες του κομπολόϊ...

Σου λέει Το Ποντίκι, μα είναι δυνατόν να γίνεται συντέλεια του κόσμου και η κοινωνία όπως και η πολιτική να λάμπουν διά της απουσίας τους; Εδώ ένα γουρούνι πας να σφάξεις και σε παίρνει χαμπάρι και γίνεται της Καλλιόπης μέχρι να το στριμώξεις, και μιά ολόκληρη κοινωνία να στήνει κώλο και να γράφει την καταστροφή της στα παπάρια της;

Σκέφτεται Το Ποντίκι και μετά πάει και τα χώνει εκεί που το συμφέρει: Στους συνήθεις ύποπτους, στην κοινωνία και τα (αντιπολιτευόμενα) κόμματα. Ήμαρτον! 

Πριν σχολιάσω το άρθρο, ρίξτε του σας παρακαλώ μιά ματιά.


Δεν κουνήθηκε ούτε φύλλο!

thumb
Του Γιώργου Λοβέρδου

Δημοσιογράφοι και ανταποκριτές ήταν συγκεντρωμένοι έξω από το Μέγαρο Μαξίμου όταν ο υπ’αριθμόν «1» υπεύθυνος της ευρωζώνης συναντιόταν με τον πρωθυπουργό.
Απέξω και οι αστυνομικές δυνάμεις.

Σιγή πλήρης…
Μια χώρα που έχει καταρρεύσει, που έπρεπε να δονείται από συνθήματα και κανείς δεν είναι στους δρόμους!

Κανένα κόμμα, καμία συνδικαλιστική οργάνωση, κανένας φορέας δεν έχει κάνει κάλεσμα.

Καμία διαδήλωση!

Που είναι το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ, οι συνιστώσες, ο ΣΥΡΙΖΑ, οι Ανεξάρτητοι Έλληνες, η ΣΠΙΘΑ, η ΓΣΕΕ, η ΑΔΕΔΥ, οι γιατροί, οι δικηγόροι, οι συνταξιούχοι, οι φοιτητές, οι αυτοκινητιστές….

ΤΙΠΟΤΑ!

Εδώ ερχόταν ο Πούτιν ή ο τάδε υπουργός των εξωτερικών και γινόταν χαμός… Περιμένουν να έρθει η Μέρκελ;

Άλλοι θα μου πουν πως είναι καλοκαίρι…

Πόσο «καλοκαίρι» έχει ένας άστεγος, ένας άνεργος, ένας εργαζόμενος των 350 ευρώ;

Πόσο άδεια είναι μια πόλη που να μην μπορεί να δώσει το μήνυμά της;

Άλλοι θα μου πουν, πως και που τα κάναμε ως τώρα, τι βγάλαμε;

Ας μου πουν πρώτα τι θα γινόταν, αν δεν τα κάναμε…

Ας μου πουν πως είναι καλύτερα να μείνουμε ως πρόβατα και τότε το συζητάμε…

Άλλοι θα μου πουν πως τα κόμματα είναι σε μία καλοκαιρινή παράλυση με τους πολιτικούς αρχηγούς να βρίσκονται, λίγο-πολύ, σε διακοπές!

Γιατί; Περιμένουν την ανακοίνωση των μέτρων; Θεωρούν πως όπως και να ‘χει ο κ. Γιούνκερ και η Ευρώπη δεν πρέπει να πάρουν το μήνυμα των ευρωπαϊκών λαών;

Αν είναι έτσι, ας μας το πουν…

Ένα νέο πακέτο έχει αποφασιστεί που θα μας στείλει ακόμα περισσότερο στην Άβυσσο και πέραν των ανακοινώσεων, τα κόμματα αδρανούν…

Ας κινητοποιηθούν, ας καλέσουν τον κόσμο και αν δεν κατέβει, ας αναλάβει ο κόσμος την ευθύνη του…

Στο κάτω-κάτω ελεύθεροι άνθρωποι είμαστε(ο τρόπος του λέγειν), αν θέλουμε να ζήσουμε υπό κατοχή και στα κάτεργα… δικαίωμά μας είναι…

Είμαι όμως βέβαιος πως ο κόσμος θέλει να το παλέψει.

Δεν είμαι πλέον τόσο βέβαιος για τα κόμματα, αλλά θα ξαφνιαστώ ευχάριστα, αν συμβεί το αντίθετο…

Γ.Λ.
Σημείωση: Αλήθεια, διάφορες πρωτοβουλίες μέσω διαδικτύου, πάγωσαν και αυτές;

Δεν σας έλεγα, ότι είναι αγαθοί οι άνθρωποι; Σου κάνει κάτι σκέψεις ο συγγραφέας, λες και δεν βρίσκεται η χώρα σε αφασία, λες και δεν βρισκόμαστε σε προχωρημένο στάδιο παρακμής. Ζητάει Το Ποντίκι τα ρέστα από ένα χρεωκοπημένο κοινωνικό σύνολο και επιμένει να τα χώνει στα κόμματα που αυτό επανδρώνει. Ήμαρτον! 

Σου λέει Το Ποντίκι: Είστε κουτσοί κύριοι; Ε κάνετε ένα κόμμα, να σπάσετε στον Μαραθώνιο το φράγμα του ήχου. Σατυρικό περιοδικό να σου πετύχει...

Από σαπάκια, μαλάκες και αγαθούς κατοικείται αυτή η χώρα. Πάει τελείωσε. Και από το ίδιο υλικό είναι φτιαγμένοι και οι πολιτικοί της συνδιασμοί: Σάπια κόμματα, κόμματα από μαλάκες γιά μαλάκες και κόμματα αγαθών. Μερικές φορές μάλιστα λειτουργούν όπως τα συγκοινωνούντα δοχεία...

Τι να σου κάνει το ΠΑΜΕ, το ΚΚΕ και ο ΣΥΡΙΖΑ; Σάρκα εκ της σαρκός αυτής της κοινωνίας είναι και αυτά. Τι να να κάνουν δηλαδή, να φέρουν μέλη, οπαδούς και ψηφοφόρους με ....μεταγραφή από το εξωτερικό; Άσε μας ρε συ Ποντικέ! Μη παίζεις με τον πόνο μας.

Σίγουρα ούτε ο ΣΥΡΙΖΑ, ούτε το ΚΚΕ ή το ΠΑΜΕ είναι υπεύθυνοι γιά ότι γίνεται (και ιδιαίτερα γιά ότι ΔΕΝ γίνεται) στον τόπο μας. Υπεύθυνοι είμαστε μόνο εμείς! Σαν άτομα. Σαν προσωπικότητες. Σαν πολίτες. Εγώ, εσύ, αυτός, αυτή, εμείς. Γιατί άμα είσαι γιά τα μπάζα σαν άνθρωπος ή πολίτης δεν σε σώζει καμμία ιδεολογία φίλε μου. Και εδώ υπάρχει όντως πρόβλημα: Για τα μπάζα είναι οι πολλοί! Και αυτοί είναι στον αφρό! Και όχι μόνο στον αφρό. Αποτέλεσμα της σήψης του καπιταλιστικού συστήματος. Ο επιθανάτιος ρόγχος του....

Η φύση είναι σοφή. Τίποτα δεν έγινε τυχαία. Τίποτα δεν ζει αιώνια. Όλα γεννιούνται κάποτε, μεγαλώνουν, γεράζουν και κάποτε πεθαίνουν. Και δίνουν την σκυτάλη σε άλλα είδη, σε άλλους ανθρώπους, σε άλλες ιδεολογίες, γιά να πάει η ζωή πιό πέρα, για να υπάρχει πάντα ένα αύριο.

Το σύστημα που χαιρόμαστε και κανακεύουμε είναι νεκρό. Ο τύπος ανθρώπου που χάλκεψε -το προϊόν του συστήματος- η κοινωνία μας, είναι καταδικασμένος σε θάνατο. Αφήστε λοιπόν τα κόμματα της Αριστεράς στον πόνο τους κύριοι Ποντικοί και σκεφτείτε κάνα τρόπο να απαλλαγούμε επιτέλους από τους σκάρτους εαυτούς μας, μιά ώρα νωρίτερα.




23/8/12

Της Χ.Α. το κάγκελο στην Κόρινθο!

Επεισόδια στην Κόρινθο κατά την επιχείρηση «Ξένιος Ζευς»
 
 
 Εσωτερικό "οικογενειακό διπλό" σήμερα στην Κόρινθο μεταξύ δύο επιλέκτων ομάδων της Χρυσής Αυγής: Της καθαυτό Χρυσής Αυγής (Χ.Α)και της καθαυτό Χρυσής Αυγής αλλά με ασπίδες (Χ.Α. μ.α).

Οι δύο ομάδες κατέβηκαν ένστολες, όπως βλέπουμε στην φωτογραφία και αποφασισμένες γιά όλα. Η Χ.Α ξεκίνησε επιθετικά το παιχνίδι, με αποτέλεσμα η ομάδα της Χ.Α. μ.α να γυρίσει πίσω και να ταμπουρωθεί μαζικά στα καρέ της.

Παρότι το ματς ήταν φιλικό δεν έλειψε το πάθος για την τελική νίκη, με αποτέλεσμα να δημιουργηθεί σε μία ανύποπτη φάση τρομερή ένταση, η οποία εξελίχτηκε σε κλωτσοπατινάδα σώμα με σώμα. Συγκεκριμένα όταν η Χ.Α μ.α γύρισε από ζώνη σε μαν του μαν, Ξένιος Δίας δηλαδή, γιά να επιτρέψει την είσοδο ορισμένων εκατοντάδων μεταναστών χωρίς ταξιδιωτικά έγγραφα στο τοπικό στρατόπεδο του 6ου Συντάγματος Πεζικού (και γαμώ τα συστήματα παρακαλώ!), η Χ.Α αντέδρασε με πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο με κασιδιερίδες στις γωνίες.

Οι εντολές του κόουτς της Χ.Α, του βουλευτή της παράταξης Στάθη Μπούκουρα, στους παίκτες του ήταν σαφείς: Δεν θα επιτρέψετε να γίνει το στρατόπεδο του Ελληνικού Στρατού στρατόπεδο συγκέντρωσης αλλοδαπών. Καταλάβατε;
 
Που να καταλάβουν όμως οι άνθρωποι; Τόσο εύκολο είναι; Αν μπορούσαν να καταλάβουνε, στην Χ.Α θα ήτανε μέλη νομίζετε; Ε, δεν κατάλαβαν.Ένας από δαύτους γυρίζει μάλιστα και ρωτάει τον κόουτς: Ρε συ κόουτς, με μπερδεύεις ρε συ. Τι γίνεται τελικά, είμαστε υπέρ των στρατόπεδων συγκέντρωσης ή δεν είμαστε;

Ο Μπούκουρας δεν τάχασε: Είμαστε ρε! Είμαστε υπέρ του Νταχάου, υπέρ του Άουσβιτς, υπέρ του Μαουτχάουζεν, υπέρ όλων των Konzentrationslager που έστησε το "ιστορικό πρόσωπο Χίτλερ, που θα κριθεί...κάποτε από την ιστορία", που λέει και ο φιλόσοφος Κασιδιάρης δημόσια στην ελληνική τιβί. Αλλά το στρατόπεδο συγκέντρωσης γιά αλλοδαπούς σε στρατόπεδο του Ελληνικού Στρατού δεν το τσουλάμε ιδεολογικά. Αντιλαβού;

Δεν κατάλαβαν, αλλά υπάκουσαν. Πέσανε που λέτε απάνω στους αντιπάλους τους και αρχίσανε τα γαλλικά:
 
Μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι!
 
-Γνωστοί-άγνωστοι, γουρούνια, δολοφόνοι!
 
Los xenos no pasaran, κομμούνια!
 
-Της μάνας σας ρε που θα μας πείτε κομμούνια!

Αναρχοτσολιάδες!

-Συριζασφαλίτες!
 
ΕΑΜ-EΛΑΣίτες!

-Μέλη της Κ.Ε του Κ.Κ.Ε!
 
Πολυπολιτισμικοί!
 
-Ουμανιστές!
 
 
Αμάν Βαγγελίστρα μου! Ε, τι τόθελαν να το πουν αυτό το ουμανιστές; Καλά κύριε χωροφύλαξ, μας στόλισες κατά το καυλούν. Αλλά όχι και να μας πεις ανθρωπιστές ρε χαμούρη! Πάει πολύ ρε! Ασήκωτο ρε! Θα σου φάω τη σπλήνα, κουφάλα όργανε του κράτους! 

Τελικά ο αγώνας διεκόπει. Όχι ότι γίνανε και έκτροπα. Ντάξει, βάλανε τους μετανάστες μέσα, πιάσανε και μερικούς χρυσαυγίτες άνευ ασπίδα οι χρυσαυγίτες μετά ασπίδος (θα τους βγάλουνε όταν φάνε την ποικιλία και πιούνε τα ουζάκια που παράγγειλαν από το τμήμα), αλλά μέτρα έρχονται, διαδηλώσεις έρχονται, θα αλληλοχρειαστούνε αλλήλους που λέει και ο λόγος, δεν γίνεται να βγάζει ο ένας το μάτι του αλλουνού. Φασίστες ενωμένοι, ποτέ νικημένοι, που λέει ο λαός...

Τελικά οι αδελφές δυνάμεις ρίξανε νερό στο κρασί τους και αποχώρησαν αγκαλιασμένοι τραγουδώντας.


 
 "...κι΄έχει σαν στάμπα τη ζωή μας σημαδέψει, δε θα περά, δε θα περάσει ο ανθρωπισμός"

 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 
 

20/8/12

Μετρουλάκια ante portas






Τι Γιωργάκης Παπανδρέου, τι Λουκάς Παπαδήμος, τι Αντώνης Σαμαράς! Στο ίδιο έργο θεατές, στην ίδια τραγωδία κομπάρσοι. Εμείς, η Ελλάδα που δεν αντιστέκεται, η Ελλάδα που μόνο υπομένει, όλοι αυτοί που δεν λένε να καταλάβουν και συνεχίζουν να μη ξέρουν που πατούν και που πηγαίνουν, νάμαστε πάλι μπροστά στον νέο γδάρτη του συστήματος, που στηρίζουμε ακόμα με την ηλιθιότητα και την ανοχή μας: Έντεκα δις "μονάχα" αυτή τη φορά, δεθείτε όμως για καλό και γιά κακό, γιατί μπορεί να τους βγούνε και δεκατέσσερα.

Τι περίπου μας περιμένει; Μα ότι μας αξίζει! Τίποτα λιγότερο ή περισσότερο! Κατά το news247 αυτά θα είναι μάλλον τα εξής:

"....* Μείωση στις συντάξεις από 700 ευρώ και πάνω από 2% έως και 15%

* Μείωση μισθών για τους δημοσίους υπαλλήλους σε ειδικά μισθολόγια. Η μείωση θα είναι αναδρομική από 1 Ιανουαρίου 2012, ενώ γίνεται προσπάθεια να μην θιγούν οι μάχιμοι ένστολοι

* Επέκταση του ενιαίου μισθολογίου στις ΔΕΚΟ. Το μέτρο θα μειώσει τους μισθούς των υπαλλήλων έως και 35%

* Κατάργηση του ΕΚΑΣ για όσους είναι κάτω των 65 ετών και μείωση του για τους υπόλοιπους με επιβολή εισοδηματικών κριτηρίων (π.χ. ιδιοκατοίκηση)

* Μείωση των συντάξεων του ΟΓΑ κατά 30 ευρώ

* Αύξηση του κατώτατου χρόνου συνταξιοδότησης από τα 15 χρόνια στα 20

* Κατάργηση της 13ης και 14ης σύνταξης

* Νέες περικοπές στα επιδόματα Χριστουγέννων, Πάσχα και Αδείας για όσους δημοσίους υπαλλήλους τα λαμβάνουν

* Μείωση του εφάπαξ κατά 23% για τους δημοσίους υπαλλήλους και έως 45%, για τους υπόλοιπους, ανάλογα με τις εισφορές που έχουν καταβάλει

* Περικοπές στα προνοιακά επιδόματα με θέσπιση εισοδηματικών κριτηρίων για την οικογένεια των δικαιούχων

* Περικοπές στις συντάξεις όσων λαμβάνουν δεύτερη και τρίτη σύνταξη, καθώς και στις συντάξεις που παίρνουν οι άγαμες θυγατέρες

* Εφεδρεία για τρία χρόνια και έπειτα απόλυση για 35.000 δημοσίους υπαλλήλους από το 2013

* Μείωση του μισθολογικού κόστους σε κάθε υπουργείο έως 25%

* Αύξηση των ασφαλιστικών εισφορών σε ΟΓΑ-ΟΑΕΕ

* Επιβολή εισφοράς για τους ανέργους του Δημοσίου

* Κλείσιμο και συγχωνεύσεις για περίπου 50 φορείς του Δημοσίου

* Μείωση του αριθμού των υπαλλήλων του Δημοσίου, μέσω της εφαρμογής έως και το 2015 του κανόνα μία πρόσληψη για κάθε 10 αποχωρήσεις, προκειμένου να μειωθεί ο αριθμός των εργαζομένων σε αυτό κατά 115.000 άτομα..."

Και έχει φυσικά ο Θεούλης. Όρεξη νάχετε!

Και ξένες εφημερίδες κάνουν ήδη λόγο για δεκατέσσερα δις και!

Αν έχει ο Θεούλης λέει!

Παγκόσμιος διασυρμός για την πολιορκία της Ύδρας

http://a.media.newsbomb.gr/items/cache/e74277a84b91db2e34125fa2f0b954d1_XL.jpg

Οι εντολές ήντουσαν πεντακάθαρες: Περικύκλωση του εχθρικού υψώματος ΨΤ /ΓΤΜΜΤ (Ψαροταβέρνα "Γιά τα μάτια μιάς τσιπούρας") από επίγειες, υπέργειες, υπόγειες, θαλάσσιες, αεροπορικές και χερσαίες δυνάμεις από όλες τις πλευρές. Ο αρχηγός της επιχείρησης -ένα κομματόσκυλο του πασόκ που κατάφερε λόγω φάρδους να υπερισχύσει του βασικού του αντίπαλου γιά την στελέχωση της θέσης, ενός λιγότερο ανάξιου κομματόσκυλου της νδ, βασικό προσόν στην χώρα μας να είσαι πιό ανάξιος από τον αντίπαλό σου- το είχε πει όσο πιό απλά μπορούσε, γιά να το καταλάβει και ο πιό στόκος κομάντος:

Σύντροφοι οικονομικοί καταστολείς, αγαπητά μέλη και οπαδοί της Χρυσής Αυγής, καρακόλια και σύμπατσοι, ήρθε η ώρα μας! Μετά την περιφανή νίκη της τρικομματικής εθνοσωτήριας συγκυβέρνησης (του δικομματισμού και μιάς τσόντας δηλαδή) κατά του οργανωμένου, ανοργάνωτου, ενόργανου και ανόργανου οικονομικού εγκλήματος, μετά την πάταξη της φοροδιαφυγής XXL, αφού τα Μεγάλα Σπαθιά τα μάζεψαν και την έκαναν προς αγγλοελβετία μεριά και τους ξεφορτωθήκαμε και περνάνε αυτοί καλά κι΄εμείς χειρότερα, μετά την σύλληψη όλων των πολιτικών και πολιτών που ευθύνονται γιά την μίζα, μάσα, χάψα, διαπλοκή, διαφθορά που έλαβε χώρα τα τελευταία 40 χρόνια στην χώρα μας, του Άκη και της κυράς του δηλαδή, έφτασε η ιστορική στιγμή, να πιάσουμε και τον μεγαλύτερο εγκληματία/ μούτρο/φοροδιαφυγά/φοροκακοποιό της ευρύτερης περιοχής Αργοσαρωνικού, τον Μάκη Τρικόκοτσα-Λιμπίδη, ιδιοκτήτη γνωστής-αγνώστου ψαροταβέρνας/γιάφκας επί της παραλίας της ενδόξου νήσου Ύδρας. Ντου λοιπόν παιδιά και πάρτε του το κεφάλι του πούστη, να σωθεί το Έθνος. Και όχι μόνο η εφημερίδα!

Έτυχε τώρα να λένε έναν οικονομικό αστυνόμο Ηρακλή Ντάκο, του Θεοδώρου, και να τυγχάνει το παιδί ολίγον τι ντάκος, αγκαούγκας βλακαμάς που λένε, πρώτη αμοιβάδα δηλαδή, ο οποίος άρχισε να χασκογελάει, όταν άκουσε για Ύδρα. Τι γελά ρε Αστραπόγιαννε, του χώνει ο Αρχηγός, μη μου πεις ότι έπαθες πάλι βλακ άουτ; Ο Ηρακλής δεν μάσησε. Προϊστάμενε, απάντηξε ο οικονομικός αστυνόμος με υπέρμετρο ενθουσιασμό, θα της πάρουμε όλα τα κεφάλια της κουφάλας της Ύδρας! Και όσα έχει, και όσα θα βγαίνουνε! (Μιλάμε γιά επιστήμη όταν αναφερόμαστε στην ελληνική αστυνομία, μη το ξεχνάμε ποτέ αυτό παιδιά).

Πιάσανε λοιπόν οι δυνάμεις της φοροδιαφυγοκαταστολής τα πόστα και άρχισαν να κόβουν εγκληματολογικά τα κόζια: Τραπέζι νούμερο ένα δίπλα στον κάδο απορριμάτων. Άτομα δύο, νεαρός αγνώστων πολιτικών πεποιθήσεων και νεαρά με κάτι σκούρο στην μέση, μάλλον έχει κάνει τατουάζ στον κώλο. Δεν φαίνεται πάντως. Χωριάτικη, μιά πράσινη και μία κόλα ζερό, καλαμαράκια κατεψυγμένα γιά την μικρά και σαργός Καλύμνου ΑΑ για τον μάγκα, άρα 5,50 συν 2,30, συν 1,70, συν 11,50, συν 15,50, έχουμε και λέμε (γιατί αν δεν είχαμε, με τι να λέγαμε;) 50 και 30 και 70 και 50 και 50 κάνουν 2,50, δύο οι κρατούμενοι, γράφουμε 50, μετράμε τα άλλα, τριάκοντα και έξη αργύρια και πενήντα δηλαδή, άνευ μπουρμπουάρ. Ο εχθρός πληρώνει και φεύγει άνευ άλλης αποδείξεως, εχτός της ικανοποίησης στο πρόσωπό τους, που αποδεικνύει ότι δεν ήταν και τόσο μάπα το φαΐ.

Τραπέζι νούμερο δύο, διπλό. Μια εξαμελής οικογένεια, Γερμανοί. Πατήρ, μήτηρ και τέσσερα τέκνα. Μάλλον τουρκικής καταγωγής η οικογένεια, αλλιώς δεν εξηγούνται τόσα παιδιά. Πως το καταλάβαμε ότι είναι -έστω και τουρκικής καταγωγής- Γερμανοί; Με δύο σαλάτες αγγουροντομάτα στα τέσσερα και μία γαύρο της μαμάς που ταΐζει τις γάτες, τι να ήταν οι άνθρωποι βρε παιδιά; Αργεντίνοι; Α και μιά καράφα νεράκι του Θεού! 4 και 4 οχτώ και οχτώ δεκάξη και όποιος είδε απόδειξη, είδε σαφώς περισσότερα απ΄ότι οι οικονομικοί κομάντος, άρα σε λίγο θα σε πιάκουμε κουφάλα ταβερνιάρη.

Να μην το πάμε κουβάρι τώρα, έντεκα, ναι 11 τραπέζια με διάφοροι πελάτες που φάανε τον περίδρομο και μετά φύανε άνεφ (θυμήθηκα τώρα και την άνεκ, καλά πλοία) απόδειξη μετρήσανε οι φοροδιωχτικές δυνάμεις κατά την διάρκεια του ιεροφοροδιαφυγοδιωχτικού έργου τους! Έγκλημα κατ΄εξακολούθηση! Δίνει το σύνθημα ο αρχηγός, μπουκάρει από παντού η μπατσαρία: Στάκαμαν κύριοι, και όποιος κουνηθεί τον περιλαβαίνουμε προς σύλληψή του τον άθρωπο, και στάκαμαν αι κερίαι, που άμα κουνηθούν μπορεί να συλλάβουνε και οι ίδιες, άμα λάχει ναούμ.

Έγινε ο συνωστισμός της Ύδρας! 

Πούσαι ρουφιάνε διοχτήτη να σε συλλήψουμε κερατά, φωνάζει αγέρωχα ο επι(κάτω)κεφαλής αναξιωματικός του σώματος και αρχίζει να ψάχνει κάτω από τα τραπέζια. Καλά ρε αρχηγέ, κάτω από τα τραπέζια θα τον βρούμε τον ένοχο, ρωτάει ένας από τους λίγους αστυνομικούς που είχε πάει αρκετά χρόνια σε φροντιστήριο και κάτι κατείχε τελικά από σκέψη. Όχι ρε Μπάμπη, ο αναφτήρας μου έπεσε, απαντάει ο αρχηγός...

Να μην πολυλογούμε, πιάνουνε μετά μια ντουντούκα και αρχίζουνε τα ηλεκτρονικά: Τελευταία προειδοποίηση! Μάκη Τρικόκοτσα-Λιμπίδη, θεμά το όνομα, αν δεν εξέλθεις του μαγαζίου τούτου περί συλληφτικής σου ανάγκης, αμέσως, θα αναγκάσεις τη μανούλα σου να βγει, να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά και μπορεί να πάθει λιποθυμικό επεισόδιο η γυναίκα και να κάνει τιλτ η αρτηριακή της πίεση και να τραβολογιώμαστε στα φαρμακεία, που έχουν κόψει τον βερεσέ, που να πάρει ο διάολος τον ρουφιάνο τον Λοβέρδο, που πήγε και τάκανε σαν τα μούτρα του στο Υγείας. Άσε που μπορεί να μας το γράψει και το Der Spiegel και να ματαξαναγίνουμε ρεζίλι των σκυλιώνε. Βγέκα λοιπόν να τελειώνουμε.

Δεν βγήκε! Βγήκε όντως η μαμά του, λιποθύμησε μερικές ντουζίνες φορές η γυναίκα, την πήγανε γιά τα περαιτέρω στο γιατρό, είδε ο γιόκας της ότι δεν πιάνει το κόλπο, κάνει ένα μπραφ και εμφανίζεται. 

Πιάστε με άτιμα όργανα της τάξεως, αφού δεν μπορείτε αλλιώς, και το αίμα ενός ακόμα αθώου θα βρέξει τις παλάμες σας, είπε ο ταλαντούχος ταβερνιάρης. Πρόλαβε μάλιστα να πέσει μόνος του στο χώμα, πριν να τον πετάξουνε αυτοί. Τόσο καπάτσος ο τύπος! Η συνέχεια στο γερμανικό περιοδικό Der Spiegel. Ναι το γράψανε οι άτιμοι! Η μετάφραση από τα γερμανικά είναι μιά προσφορά του βραχόκηπου στο πιστό του αναγνωστικό κενό.

...Αφού παραδόθηκε ο ιδιοκτήτης (που έβαζε τον φιπιά στην τσέπη του, μη δίνωντας μία γιά το πως θα μας επιστρέψει η χώρα του τσι τόκοι και τα δάνεια που μας χρωστάει, εμάς τους κακούς που δίνουμε, αλλά και άμα δεν δίναμε πάλι κακοί θα είμαστε, γιατί δεν έχει σημασία γιά τους Έλληνες, τι κάνεις ή δεν κάνεις, σημασία έχει μόνο ότι δεν φταίνε ποτέ οι ίδιοι, φταίνε πάντα οι άλλοι, άρα κι΄εσύ) και αφήκανε την ηρωϊκή του μάνα ελεύθερη, διαδραματίστηκαν το κάτωθι απίστευτα γεγονότα. Απίστευτα και όμως ελληνικά! Να λάβετε υπ΄όψην σας, ότι όλα αυτά έγιναν στην χώρα που "έδωσε στην ανθρωπότητα τα φώτα του πολιτισμού", που όταν οι κάτοικοί της στήνανε Παρθενώνες, εμείς σκαρφαλώναμε στις βελανιδιές, να φάμε κάνα βαλανίδι...

Πάνε οι μπάτσοι τον ταβερνιάρη καροτσάκι στο τμήμα, (το συνηθίζουν οι Νεοέλληνες να στέλνουν τους οικονομικούς παραβάτες στα τμήματα, ιδίως τους μεγάλους, από ταβέρνα, περίπτερο, ψιλικατζήδικο και...κάτω δηλαδή. Πολύ κακία το σύστημα! Πάντως τους μεγάλους-μεγάλους, τα μεγαθήρια, μη λέμε ονόματα και δεν κάνει, αυτούς τους αφήνουν ήσυχους. Είπαμε γιά κακό σύστημα, αλλά όχι και ντιπ καταντίπ κακό ρε σεις. Μην υπερβάλουμε κι΄όλας!), να σου φτιάξουμε καφεδάκι ρε Μάκη, μπόρα είναι, θα περάσει.

Αυτά εντός του τμήματος. Έξω άλλα! Εκεί βλέπουμε να μαζεύονται ισχυρές λαϊκές δυνάμεις, πρωτοδευτεροξαδέρφια και άλλοι συγγενείς του Μάκη, φίλοι και γνωστοί, οπαδοί και φίλαθλοι, όλο το νησί στο πόδι και "ανοίξτε το κελί το γαμημένο, δεν μπορώ, δεν μπορώ να περιμένω"...

Η πολιορκία της Ύδρας λοιπόν, τύφλα νάχει το Μεσολόγγι! Και μετά τα τραγούδια και τις ιαχές πήρανε σειρά τα μεγάλα όπλα: Κροτίδες, τρακατρούκες, βεγγαλικά, πέτρες, το τμήμα βαλλόταν από παντού όπως τα οχυρά της Πίνδου κατά την επίθεση των Γερμανών! Πάει ένας μπάτσος να φτιάξει τον μέτριο που ζήταγε η καρδιά του Μάκη, τι καφέ όμως να φτιάξεις χωρίς νερό; Φυσικά και τους το έκοψαν το νεράκι οι πολιορκητές! Και μετά και το ρεύμα! Να στέκονται δύο χωροφύλακες στο ουρητήριο και να μην βλέπουν ούτε το εργαλείο τους να πιάσουνε και να πιάνουνε του διπλανού τους! Τέτοια φρίκη...

Η εντός έδρας ομάδα θα το κέρδιζε άνετα το ματσάκι, αν δεν αποφάσιζε η κυβέρνηση την τελευταία στιγμή να στείλει για ενίσχυση τα Ες-Ες. ΜΑΤ τα λένε οι Έλληνες, αλλά αφού είναι τίγκα με Χρυσαυγίτες, το Ες-Ες θα τους πήγαινε καλύτερα. Ξεχάσαμε να σας πούμε, ότι η απόπειρα μεταφοράς του Μάκη με δελφίνι στην Αθήνα ναυάγησε μετά από σύντομο αλλά καλό τραμπουκάλισμα του πληρώματος από το ηρωϊκό πλήθος. Τέλος, αυτό το δημοσίευμα δεν πρόκειται φυσικά να αρέσει σε κανένα Έλληνα. Γιατί δεν είναι ο Έλληνας όπως οι υπόλοιποι Ευρωπαίοι, που λένε, και δεν πα να γράφουν οι άλλοι ότι θέλουν, στα παπάρια μας. Ο Έλληνας κομπλεξάρει σαν τρελλός με την κάθε μαλακία που γράφει κάποιος για αυτόν.

Τέλος, ολίγον τι χλωμό, το να το έχουμε γράψει εμείς, του Der Spiegel, το παραπάνω αρθράκι. Μάλλον βραχόκηπος βλέπουμε να παίζει, μη μασάτε λοιπόν. Και τι να μασήσετε τέλος πάντων; Υπάρχει κάτι για μάσα; Υπάρχει κάτι, οτιδήποτε, έχει μείνει κάτι σε αυτό το απόλυτο κενό που ακούει στο όνομα Ελλάδα; Όχι, κοιταχτήτε στον καθρέφτη σας και απαντήστε: 

Υπάρχει;