Ω μάνα Ελλάδα....
Μην με περάσετε γιά τρελλό, υπάρχει! Ρωτήστε όποιο "εκλεκτό" της τέκνο θέλετε. Από το ανθρώπινο σκουλήκι, τον πρασινοφρουρό, τον...τυφλό ταξιτζή που βύζαινε μιά ολόκληρη ζωή το επιδοματάκι που ανήκε σε κάποιον άλλον, μέχρι τον επίγειο άγγελο, τον κατασκευαστή/εκδότη/και δε συμμαζεύεται Μπόμπολα. Και γαμώ τις μανούλες η Ελλάδα ΤΟΥΣ θα σου πούνε. Μιά μάνα που δεν σταμάτησε ποτέ να τους ταϊζει με εκατόν πενήντα χρυσά κουτάλια από το υστέρημα (των άλλων).
Ρωτήστε τους ΜΗ ορφανούς Έλληνες: Τα τακτοποιημένα νουδοπασόκια, όλη αυτή τη μούργα που την είχε πέσει σε Δημόσιο και ΔΕΚΟ και πέρναγε όπως περνάει κάθε μαμόθρευτο παιδί της μαμάς.
Τα ανώνυμα και επώνυμα κομματόσκυλα, όλες αυτές τις βδέλλες που είδαμε (και βλέπουμε) να περνούν ζωή χαρισάμενη συνδεδεμένες επί μονίμω βάση με τις...αιμορροϊδες της...μαμάς τους.
Τα δημοσιογραφοτρεμοπρετεντεράκια, που καταφέρνουν πάντα να μας πείθουν, ότι περνάμε μιά χαρά με το αγγούρι της...σωτηρίας στον απαυτό μας και ότι η μοναδική εναλλακτική πρόταση είναι το σαφώς μεγαλύτερο αγγούρι του...ΣΥΡΙΖΑ.
Τους επαγγελματίες πολιτικούς των ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, την επιτομή της πολιτικής και κοινωνικής διαστροφής, που έχουν βάλει -εδώ και τόσες δεκαετίες- αυτή τη δόλια μάνα κάτω και της δίνουνε κάθε μέρα να καταλάβει τι εστί σκίσημο...
Τους "άλλους", αυτούς που δεν θα δούμε ποτέ να απεργούν ή να διαδηλώνουν, αυτούς που δεν εμφανίζονται ούτε στις λίστες Λαγκάρντ, ούτε πουθενά αλλού. Τους Ελεύθερους Ματσωμένους, αυτούς που κινούν τα πραγματικά νήματα, τα Μεγάλα Μαχαίρια.
Έκτακτη μαμάκα η Ελλάδα, θα σου πουν όλοι αυτοί με (γιατί όχι;) δάκρυα στα μάτια. Μιλάμε για ΤΙΣ μαμάδες! Να καταλάβετε, ακόμα και μέσα σε τούτη την καρακρισάρα καταφέρνει να μη μας λείπει τίποτα. Και της τρόϊκας το γάλα ακόμα!
Αλλά δεν γίνεται να έχουν όλοι μάνα. Ιδιαίτερα σε μιά...Δημοκρατία, που ως γνωστόν υπάρχει πολυφωνία, ας μη τα...ισοπεδώσουμε όλα ντε. Έτσι λοιπόν υπάρχει ένα σωρό κοσμάκης, που επειδή έτυχε να κατουρήσει σε πηγάδι, αντί γιά μανούλα έχει μία μητριά. Και γαμώ τις πολυφωνίες...
Πως...κατουράει κάποιος σε πηγάδι σε τούτη τη θλιβερή χώρα που αργοπεθαίνουμε; Εύκολα, πανεύκολα! Αρκεί νάσαι πχ γιατρός και να απεχθάνεσαι ας πούμε το φακελάκι. Ή να είσαι ότι είσαι, αλλά με το σπαθί σου. Ή να μην είσαι τίποτα, αλλά να είναι συνηδειτή σου επιλογή. Ή απλά να επιμένεις να είσαι αθεράπευτα...άνθρωπος. Ανήκεις σε τούτην την υποκατηγορία, η μητριά τίθεται από μόνη της σε λειτουργία: Πιάστε τον! Ή...παρατήστε τον!
Το ίδιο είναι...
Η μητριά δεν χάνει ποτέ χρόνο! Η μητριά θα φροντίσει να καταλάβεις αμέσως ότι δεν σε πολυπάει. Θα σου κλείσει τις πόρτες, θα σε ρίξει/θυσιάσει στο όνομα των "αγαπημένων" της τέκνων. Θα σε απομονώσει, θα σε περιθωριοποιήσει, θα σε φτύσει ως φαντασιόπληκτο ή ακόμα χειρότερα, ως ρομαντικό.
Η μητριά δεν θάτανε όμως μητριά, αν δεν κατέφευγε κάποτε στα Μεγάλα Μέσα. Έλα αγόρι μου, ας κάνουμε ως οικογένεια μιά νέα αρχή, έλα περασμένα-ξεχασμένα. Έλα, χτίσε, δανείσου, κλέψε, φάε, μάσα, ψήφισε, κάνε τον μαλάκα, κάνε ότι δεν βλέπεις, χειροκρότα, βούτα, μην ψάχνεις, βάλε ετούτα τα ολίγα στην απομέσα, ακολούθα, για την Ελλάδα ρε γαμώτο.
Αυτά και άλλα πολλά. Που αν τα κάνεις ΟΛΑ, είσαι δικός της, καρδιά της καρδιάς της. Αλλά το ένα και μοναδικό που θα παραλείψεις είναι αρκετό για να ξαναγίνεις παραπαίδι και αποπαίδι.
Υπάρχει χειρότερο από το να έχεις μητριά; Μα φυσικά: Να είσαι ορφανός. Οι έχοντες μανούλα ή ακόμα και μητριά δεν θα είναι ποτέ τους μόνοι. Τουλάχιστον όσο είναι αυτές στη ζωή. Ενώ ο ορφανός...
Ορφανοί είναι όλοι αυτοί που δεν ατύχησαν να έχουν μάνα ή μητριά. Όλοι αυτοί οι καβαλάρηδες της Ιδέας, οι Ελεύθεροι Απολιόρκητοι, οι Όρθιοι, οι Αντίθετοι, οι Απροσάρμοστοι, οι...Ανάποδοι.
Ορφανοί είναι οι λίγοι. Έτσι...μετριάζεται κάπως ο (θεωρητικός) μητρικός πόνος υποψήφιων μαμάδων και μητριών.
Δεν είναι όλοι οι ορφανοί χτυπημένοι από την μοίρα όμως. Δεν είναι το πεπρωμένο, η αρρώστεια, το ατύχημα, η καριέρα ή τα ωραία μάτια ενός άλλου άντρα η αιτία της ορφάνιας. Μερικές φορές αιτία της ορφάνιας είναι οι ίδιοι οι ορφανοί. Αυτοί που προτίμησαν χωρίς. Αυτοί που πλησίασαν με ένα μαξιλάρι στα χέρια την μάνα ή μητριά τους την ώρα που αυτή κοιμόταν, αποφασισμένοι να δώσουν ένα οριστικό τέλος σε κάθε είδους κηδεμονία.
Όπως έκαναν πχ οι "στυγνοί τρομοκράτες" του Βελβενδού. Αμούστακα παιδιά, στην αρχή του τέλους (;) της ζωής τους. Ή μήπως απλά μόνο στην αρχή;
Τι ήταν άραγε αυτό που τους οδήγησε στην ύστατη λύση της...ορφάνιας; Κουτή ερώτηση: Φυσικά η μάνα! Ή καλύτερα, η μητριά. Αυτή που λάνσαρε αυτό τον πρωτότυπο τρόπο...σωτηρίας: Μικρέ θα μείνεις άνεργος. Και αν δεν μείνεις αμέσως άνεργος, θα μάθεις να είσαι ευχαριστημένος με οποιαδήποτε εργασία και με οποιονδήποτε μισθό. Και θα σου κόψω τον κώλο, αν τολμήσεις και απεργήσεις!
Και κάτι άλλο μικρέ: Απαγορεύονται τα όνειρα. κατάλαβες; Δεν έχει ταξίδια, δεν έχει διασκέδαση, δεν έχει ότι είχε μέχρι τώρα, προσαρμόσου. Κατά τα άλλα, όλα έχουν ως είχαν. Τα ίδια κόμματα, η ίδια Βουλή, τα ίδια κανάλια, η ίδια Δικαιοσύνη. Το μόνο που αλλάζει, είναι η ίδια σου η ζωή. Αλλά δεν ήταν αυτό που πάντα επιθυμούσες; Δεν ήταν λίγο βαρετό, να έχει έξω ψόφο κι΄εσύ να καταφεύγεις αμέσως στην...εύκολη λύση του καλοριφέρ; Έτσι θα προστατέψουμε τον πλανήτη από το φαινόμενο του θερμοκηπίου;
Κάνε ράϊ, μικρέ! Και αν τα πάρεις κάποτε στο κρανίο, ξέσπα πάνω σε εκείνους που το...αντέχουνε: Στις μειοψηφίες. Σε οποιεσδήποτε. Ιδαίτερα στους ξένους, που το...κατέχουν το παιχνίδι. Αλλά μη σου πάει ο νους σε τίποτα...θολές βίες, γιατί θα σε πάρει και θα σε σηκώσει. Πρόσεξε, τα μάτια σου ανοιχτά σε όλες τις...βίλες και ιδιαίτερα σε τούτη της Αμαλίας. Και ου γκαζακιήσεις! Κομπρέντε; Είδες τι πάθανε οι ένοχοι των σκανδάλων; Οι κακούργοι των δομημένων ομολόγων; Οι μιζαδόροι της Ζήμενς; Τα παιδιά του Βάτου; Οι υποβρύχιοι που γέρνουν; Όλα τα λαμόγια των αμέτρητων άλλων σκανδάλων; Τίποτα! Ακριβώς έτσι!
Έτσι είναι τα πράγματα και αν πάρουν τα μυαλά σου αέρα και θέλεις με μιά πέτρα σε βιτρίνα, να δοκιμάσεις τις αντοχές της Πολιτείας, την έβαψες μικρέ. Τα μάτια σου δεκατέσσερα λοιπόν. Εμείς σε θέλουμε κοντά μας. Δίπλα μας. Βολικόν, πρόθυμο, ορεξάτον. Έχεις-δεν έχεις να περάσεις. Σπουδάσεις-δε σπουδάσεις. Άνεργος-ξεάνεργος. Εμείς σε θέλουμε μουγγό στο σπίτι και θεόμουγγο στο σχολείο. Και να περνάς καμαρωτός στις εθνικές παρελάσεις. Και να μη φοράς κουκούλα. Εκτός και αν σου το ζητήσει η αστυνομία, οπότε επιτρέπεται. Και μην σ΄ακούσω να τραγουδάς, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή, γιατί θα σου κόψω τα...φτερά. Ξέρω, την έχουμε ξεφτυλίσει την Βουλή, ξέρω ότι την Δημοκρατία την έχουμε χεσμένη πατόκορφα, αλλά άλλο εμείς η...μαμά σου και άλλο εσύ, το παιδί.
Εμείς καταστρέψαμε τον τόπο, μικρέ, εμείς θα τον σώσουμε. Αφού μας πέτυχε κάθε φορά η καταστροφή, δεν θα μας πετύχει σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων και μιά φορά η σωτηρία; Διάλλεξε και πάρε μικρέ. Από ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, μέχρι ΔΗΜΑΡ και ΧΑ. Ή και απολιτίκ ακόμα, που ξέρεις ότι κάποιος θα στον φορέσει τελικά, ζορίζεσαι-ξεζορίσεσαι. Και, κοίτα να δεις. Αν δώσεις ποτέ σου το δικαίωμα, αν περάσεις την κόκκινη γραμμή μας, σε βλέπω να σε κάνουνε αγνώριστο και να μη σε γνωρίζει ούτε η γυναίκα που σε έφερε στον κόσμο. Εκτός και αν βρεθεί κάνας Χριστιανός, που κατέχει Fotoshop...
Τέτοια όμορφα ακούει ο επίδοξος...καρατρομοκράτης (δέος, τρόμος) και κάνει τις επιλογές του. Ή μήπως δεν υπάρχουν καν επιλογές;
Μάνα Ελλάδα, θα αναστέναξαν οι τέσσερεις συλληφθέντες νεαροί στο Βελβεντό.
Μάνα, λες αυτή τη λέξη και το στόμα σου γεμίζει με μέλι....
Ελλάδα, λες αυτή τη λέξη και το στόμα σου γεμίζει σκατά.
