..."Μετοίκησε" γιά στερνή φορά ο Ζωρζ Μουστακί...

Λίγο Γάλλος, λίγο Ιταλός, λίγο Αιγύπτιος, λίγο Έλληνας, λίγο Εβραίος, πολύ άνθρωπος.
Μιά διαδρομή ανά την Μεσόγειο με βάρκα την κιθάρα και τελικό προορισμό το λιμάνι της καρδιάς μας.

Σαν σύννεφο από τον καιρό, μονάχο μεσ΄τον ουρανό πήρε παιδί τους δρόμους...

Όπως όλοι εμείς, παιδιά της Διασποράς...

Εγώ ο τρελλός, ο Τέο ο "παράξενος", η "ντίβα" το Κατερινάκι, η Ευτερπίτσα η "ιδιότροπη",  το Μαράκι το γλυκό, όλοι αυτοί οι αμέτρητοι που περπάτησαν όλη τη γη μ΄ ένα τραγούδι στην καρδιά και μπόλικη βροχή στους ώμους...

Τραγούδησε τη ζωή μας προτού καν γεννηθούμε.

Με νότες βουτηγμένες στην γαλήνη ενός ηλιοβασιλέματος.

Μετοίκησε για στερνή φορά ο μεγάλος Ζωρζ Μουστακί.

Όχι, αυτή τη φορά δεν θα έρθει σαν πουλί απ΄ το Νοτιά να μας ξαναχτυπήσει την πόρτα....

Δεν χρειάζεται εξ άλλου: Είναι και θα είναι πάντα μέσα μας.

Απίστευτο και όμως αληθινό: 4χρονο κοριτσάκι έπεσε από τον 4ο όροφο και δεν έπαθε τίποτα! Τς τς τς τς

Δεν υπάρχει φωτό από την σωτηρία της μικρής κοπέλας, γι΄αυτό βάλαμε τιμής ένεκεν αυτήνενα εδώ

Φοβερό περιστατικό χθες στην Λάρισα, γράφει η τοπική εφημερίδα "Ελευθερία". Ένα κοριτσάκι 4 ετών έπεσε από τον 4ο όροφο μιάς πολυκατοικίας (και οι 4 υπουργοί της τρικομματικής - που θα ήτανε σίγουρα 4κομματική αν δεν είχε...ατυχήσει ο ΛΑΟΣ του Καρατζαφύρερ, Βορίδη, Γεωργιάδη, συγνώμη μόνο του Καρατέτοιου, γιατί οι δύο τελευταίοι ξυπνήσανε την επόμενη των εκλογών, δημοκράτες, νεοδημοκράτες για την ακρίβεια, τέτοια καΐλα- που στέκονταν αμέριμνοι από κάτω, δεν πρόλαβαν να μετρήσουν ούτε μέχρι το 4 και καθώς το κοριτσάκι δεν αστειευόταν αλλά ήταν και στρουμπουλούλι, ίσαμε 40αράντα κιλά, φτου του να μη αβασκαθεί, απεχώρησαν από ετούτονα τον έριμο και άδικο ντουνιά μέσα σε 4 δευτερόλεπτα. Δυστυχώς η εντός εισαγωγικών εκδοχή μόνο όνειρο απατηλό) και δεν έπαθε τίποτα.

Όχι, την πίπτουσα μικρά δεν υποδέχθηκαν κάτω 4 τυχαίοι περαστικοί νεαροί, αλλά μόνο δύο. Εις εξ αυτών κατάφερε μάλιστα να την μποκάρει σταθερά, διατηρώντας έτσι για μιά ακόμα φορά την εστία του.....εεεε, δηλαδή την έπιασε και την έσωσε. Η εφημερίδα αναφέρει και κάτι περί "πέσε καλέ, μη φοβάσαι, θα σε πιάκουμε εμείς, είμαστε μάνες στις διασώσεις", και κάτι περί καλώδια της ΔΕΗ και περί δέντρου, και κάτι περί κορασίδας που έπεσε μεν, αλλά νάναι καλά τα καλώδια της ΔΕΗ που γαντζώθηκε απάνω τους και μετά έπεσε πάνω στα κλαδιά ενός δέντρου, αλλά δεν μαρτυράμε άλλα, να πάτε να τα διαβάσετε στην Ελευθερία.

Δε λέμε, χαρμόσυνο γεγονός η σωτηρία του κοριτσάκι (ή πάει κοριτσακιού στην γενική;), αλλά όχι και καταπληκτικό γεγονός. Καταπληκτικό είναι το γεγονός που μας βρήκε όλους μας απροετοίμαστους και μας έριξε μετά στα 4: Η διάσωση της χώρας από τις 4 κυβερνήσεις που έτυχαν να είναι από κάτω από την πολυκατοικία όταν εμείς πέφταμε. Και γαμώ τις σωτηρίες! Πρώτα μας έδωσαν μία κλωτσιά να γκρεμοτσακιστούμε από τον 2010ο όροφο, και μετά πρόλαβαν να κατεβούνε κάτω πριν μπιστήξουμε με το κεφάλι μας στην άσφαρτο και να μας...σώσουνε. Και επειδή δεν δούλευε πάλι το ασανσέρ, κατέβηκαν από τη σκάλα με τα πόδια!

Όχι παίζουμε!


ΥΓ: 4 κυβερνήσεις: Του ΓΑΠ, του Παπατράπεζα, του Ξεσαμάρωτου. Λείπει μία! Φτου!

Ο Αλή Μπαμπάς και το δημοκρατικό τόξο (άνευ Αλή Μπαμπά)

Δεν μας έφτανε που...είχαμε Δημοκρατία, μας προέκυψε και (δημοκρατικό) Τόξο!

Γουστάρω!

Γιατί δε λέω, καλή η Δημοκρατία, αλλά πολύ ανιερή (ή ανιαρή...ή λέτε και τα δύο;) έτσι σκέτη ρε παιδιά. Ενώ αν της βάλεις και λίγο Τόξο, παίρνει εκείνη την περίεργη λαμπερή...τοξική απόχρωση που έχει η "θκιά μας" Δημοκρατία, που γοητεύει από Πανελλήνιο μέχρι Πανευρωπαϊκό και βάλε.

Το Τόξο (ιδιαίτερα αν είναι...δημοκρατικό) έχει άλλη γλύκα. Να, όπως τότε που έβγαζε το καραδημοκρατικό ΠΑΣΟΚ -υπό τον καραδημοκράτη υπουργό Δικαιοσύνης Βαγγέλα Βενιζέλο περικαλώ-...εμπριμέ ψηφοδέλτια γιά την εκλογή Προέδρου της απαυτής, πως την είπαμε; Α, Δημοκρατίας.

Γιατί, αν δεν υπήρχε το δημοκρατικό τόξο λέτε να είχαμε έναν ένοχο, ΕΝΑΝ λέω, ΕΝΑΝΕ, για κάποιο από τα αμέτρητα σκάνδαλα των περασμένων δεκαετιών; Όχι για να δείτε τι δουλειά κάνουνε τα τόξα, όταν είναι δημοκρατικά.

Αλλά πάντα υπάρχουν ορισμένες απορίες. Δεν λέω ότι δεν τον χάφτουμε τον κουβά με τον στόκο περί δημοκρατικού τόξου, ποσώς, αλλά να μην ταπώνουμε τις απορίες μας καθώς πάνε απονήρευτες στο λέϊ απ. 

Δελαδής...

Τι κατηγορίας δημοκρατικό τόξο ήτανε η Νέα Δημοκρατία πριν ενταχθούν εις τας δενάμεις της αι γνωσταί δεμοκρατικαί τοξοβόλαι κέριοι κέριοι Βορίδης και Άδωνις Γεωργιάδης;

Δημιοκρατικό Τόξον κατηγορίας φτερού;

Δημιοκρατικό Τόξον κατηγορίας Τσάμπιον Λήγκ με δώδεκα μαύρες ζώνες και σαρανταπέντε νταν στην καθησιά της;  

Ευτυχώς που υπάρχει και η ΔΗΜΑΡ του Φωτάκη-ναι σε όλα τα βέλη, αρκεί να έχουν σαν αποδέκτη τον γνωστό μέγα ΜΑΛΑΚΑ, για να μην τον πούμε Λαό και δυσφημίσουμε την λέξη- Κουβέλη, που σώζει την παρτίδα της δημοκρατικής τοξοβολίας τραβώντας δεξιά και δεξιά (αριστερά είναι άγνωστη κατεύθυνση) ένα κάρο κόκκινες γραμμές...

Και για να μην αδικήσουμε κανέναν σκοπευτή, θα πρέπει να αποδώσουμε τα δημοκρατικά όσο και τοξοβολικά εύσημα στις κυβερνήσεις Παπαπαπάρα, Παπαδήμιου και στην (τρι)παπατζήδικη που ζούμε καληώρα τώρα, οι οποίες κατάφεραν με την (α)φιλότιμη συμβολή του προέδρου Τοξοβολίας Της Δημοκρατίας, Παπούλια, να φλομώσουν την κοινωνία στο βέλος και μάλιστα εν πασάντ: Μέσω καταιγισμού προεδρικών διαταγμάτων παρακάμπτωντας 100% την Βουλή. Όχι, για να δείτε τι μπορεί να προσφέρει το τόξο όταν είναι δημοκρατικό.

Εδώ θα εγκαταλείψουμε την σκοποβολή, όσο δημοκρατική και νάναι και θα κλείσουμε με έναν ελαφρώς...αφοδευτικό χεραιτισμό:

Δεν μας χέζετε λέω γω ρε λαμόγια;

Πανελλαδικές: Ένα τραγούδι για τα παιδιά της κρίσης

Δεν πρόλαβαν να "αμαρτήσουν". Δεν είχαν τον καιρό να φταίξουν σε τίποτα. Το μοναδικό τους "λάθος", ότι είναι παιδιά των γονιών τους. Παιδιά μας! Τα παιδιά της κρίσης, οι πραγματικοί χαμένοι της υπόθεσης. 

Η γενιά της νεοφιλελεύθερης θηριωδίας, η γενιά της ελπίδας. Καταδικασμένη να ξεκινήσει την ζωή της στην αρχή της μεγάλης ανηφόρας με έναν γιγαντιαίο, ασήκωτο βράχο στην πλάτη της. Έναν βράχο-κληρονομιά από μιά κοινωνία που έμαθε να λειτουργεί αντλώντας ενέργεια από τον άκρατο εγωισμό της και να αναπαράγει εαυτόν γράφοντας τα πάντα στα παλιά της τα υποδήματα. (Να μην την αδικούμε: Θα τα έγραφε σίγουρα και στ΄αρχίδια της. Αν είχε).

Τα παιδιά των Πανελλαδικών δεν καλούνται μόνο να ξεπεράσουν τον αναχρονιστικό σκόπελο των εισαγωγικών εξετάσεων, αλλά καλούνται να δώσουν απαντήσεις σε όλα τα ερωτήματα που ταλανίζουν την κοινωνία μας, να προτείνουν λύσεις, να σώσουν εαυτόν αλλά και όλους τους υπόλοιπους. Γιατί μόνο αυτά τα παιδιά μπορεί να το καταφέρουν. Εμείς οι "μεγάλοι" δείξαμε καταπληκτική ικανότητα στην ανέγερση της Νεοελληνικής Παράγκας της Μεταπολίτευσης, τρομερό ταλέντο στην...τέχνη κάθε εκτροχιασμού, αλλά αποδειχθήκαμε ιδιαίτερα λίγοι στον τομέα της...Ελπίδας.

Τα παιδιά των Πανελλαδικών, τα παιδιά μας, αυτά που ρίξαμε εμείς με τόση στοργή στην φωτιά για να βγάλουνε (και) για λογαριασμό μας τα κάστανα από τα κάρβουνα, καλούνται να μάθουν από το φαύλο παρελθόν, να βγάλουν τα σωστά συμπεράσματα, να μας δώσουν άφεση αμαρτιών, να ξεχάσουν και κατόπιν να οικοδομήσουν με τα χέρια τους τον κόσμο που κάποτε εμείς οι ίδιοι ονειρευόμαστε.

Αυτά τα παιδιά είναι η μοναδική μας ελπίδα! Ναι φίλε. 

Εμείς; Ξέχασέ μας εμάς. Ξέχασέ μας, όχι γιατί δεν αξίζει να ασχολείσαι μ΄εμάς, αλλά απλά γιατί δεν υπάρχουμε καν, γιατί έχουμε σβήσει προ πολλού από τον χάρτη. Εμείς έχουμε πεθάνει από καιρό, ας μην αποφασίζουμε να το πάρουμε απόφαση και προσποιούμαστε ότι ακόμα ανασαίνουμε. Ανύπαρκτες οι ανάσες μας, ούτε φυλλαράκι δεν κουνιέται απ΄αυτές!

Καλή σας επιτυχία παιδιά. Και συγνώμη για όλα. Συγνώμη γιά τα μεγάλα ψέμματα, τα μεγάλα δήθεν, την μεγάλη φάτα μοργκάνα. 

Καλή σας επιτυχία παιδιά. Και όταν προσπεράσετε το εμπόδιο των Πανελλαδικών, προσπεράστε και το επόμενο, το πιό ψηλό εμπόδιο: Εμάς! Εμάς και ότι εμείς συμβολίζουμε. Μόνο αν τα καταφέρετε εδώ, θα μπορείτε να πάρετε θέση στην γραμμή της εκκίνησης, τότε μόνο θα είστε σε θέση να κάνετε μιά νέα αρχή.

Μαύρο παρόν, σκοτεινό μέλλον, ελπίδα...

Δεν υπάρχουν τούνελ. Και αφού δεν υπάρχουν τούνελ, δεν μπορεί να έχουν ούτε τέλος, ούτε αρχή. Μην περιμένετε λοιπόν στοϊκά όπως εμείς να εμφανιστεί κάποιο φως στην άλλη άκρη τους. Η ελπίδα είναι ότι φτιάξετε εσείς. Ελπίδα είναι ότι φτιάξετε με τα χέρια σας. Ελπίδα είναι η μελωδία που θα γράψετε και θα παίξετε με τα χέρια σας. Μόνο τότε θα ανάψει κάποιο φως. 

Όλα τα φώτα!

Τζάμπα η φανέλα: Δεν υπογράφει ο Παπούλιας στον Θρύλο

Πολύ ωραία πέρασε προχθές ο Πρόεδρος της...της...της....πως την είπαμε ρε γαμώτο...α ναι, της Δημοκρατίας (και γαμώ τις δημοκρατίες) Κάρολος Παπούλιας μαζί με τους παίκτες του πρωταθλητή Ευρώπης, Ολυμπιακού, που αφού έπρεπε να πάνε να τον δούνε, αλλιώς θα χάνανε, πήγανε.

Χαρούλες να δουν τα μάτια σας ο Πρόεδρος, που στην ηλικία που βρίσκεται μόνο για κάτι τέτοια ζει: Να λιάζεται -η επιτομή του ετερόφωτου ο προεδροπαππούς- κάτω από το φως που εκπέμπουν άλλοι και να καμαρώνει σαν ελληνικό σκεπάρνι στις παρελάσεις. Και επειδή το δεύτερο έχει και γιούχα τελευταία, πέρασε το φάϊναλ φορ του Λονδίνου γονατιστός κάτω από την εικόνα του Αγίου Τρύφωνα, (προστάτη όλων των σουτ έξω από την γραμμή του τριπόντου, εξ ου και Άη Τρίποντας, που τον χαλάσανε και τούτονα οι εκκλησιαστικοί σε Τρύφωνα, βοήθειά σας), παρακαλώντας να δίνει ο Άγιος την σωστή κλίση στα σουτ του Σπανούλη και των άλλων παικτών της πειραϊκής ομάδας.

Πήγε λοιπόν στο προεδρικό μέγαρο η ομάδα, είπε τα γνωστά ο Παπούλιας, "α ρε τσαχπίνηδες νταγλαράδες τους σκίσατε τους ρωσοϊσπανούς και μας κάνατε πάλι υπερήφανους (που είχαμε ξεχάσει με τέτοια ξεπούλα, ξεφτίλα και επίκυψη τι σημαίνει η λέξη). Δώσατε στην νεολαία μας ελπίδα και καλά κάνατε, τζάμπα είναι. Της είπατε, νεολαία μας βλέπετε; Πρωταθλητές Ευρώπης είμαστε, ακολουθήστε το παράδειγμά μας. Ντάξει, προσπαθούν τα παιδιά. Πρωταθλητές ήδη στην ανεργία και έρχονται και άλλες επιτυχίες σε λίγο.

Αγαπητοί μπασκετμπωλίστες του ΟΣΦΠ η επιτυχία σας δείχνει τι μπορεί να καταφέρει ο Έλληνας όταν βρεί έναν πρόεδρο άρρωστο γιά προβολή, που τα ακουμπάει χοντρά, δυό-τρία βαρβάτα αμερικανάκια με έφεση στο ρημπάουντ αλλά και στο σκοράρισμα, έναν ψηλό σκοπιανό γιομάτονε τατουάζ που ξέρει να κοπανάει και τρίποντα και έναν Λιθουανό με μεγάλο όνομα που παίζει ελάχιστα...."

Στην συνέχεια η ομάδα χάρισε στον Παπούλια μία μπασκετική φανέλα με τα χρώματα του Ολυμπιακού με το νούμερο 1 (χωρίς αυτό να σημαίνει ότι μόλις τώρα πρωτόγινε νούμερο ο παππούς) και το όνομά του στην πλάτη. Ο Πρόεδρος συγκινήθηκε από την όμορφη αυτή ενέργεια, αλλά φρόντισε να δώσει τέλος σε κάθε σενάριο γιά μία πιθανή καριέρα στο παρκέ:

Όχι παιδιά, είπε, η ηλικία μου δεν μου επιτρέπει πλέον σταυρωτή τρίπλα στον αιφνιδιασμό ή ιδιαίτερα μεγάλο άλμα στο άλεϊ ουπ. Το μπάσκετ μόνο από τας τιβάς. Αλλά να με δείτε στην υπογραφή προεδρικών διαταγμάτων, θα πάθετε την πλάκα σας! 45/45 έχω ήδη, ούτε ΝΒΑ να πούμε. Μου λέει ο Σαμαράς τις προάλλες, Πρόεδρε μεγάλη ρέντα με τα Προεδρικά. Πότε προλαβαίνεις να υπογράφεις τόσα προεδρικά διατάγματα μόνος σου, ούτε χταπόδι νάσουνα. Βρε Αντώνη μου, του λέω, έχω έφεση στις υπογραφές και στο τσούγκρισμα αυγών με φαντάρια το Πάσχα, τι να κάνω;

Η σεμνή τελετή τελείωσε όπως ξεκίνησε. Μόνο από την ανάποδη: Αυτοί που ήρθανε, έφυγαν. Το μόνο που έμεινε, είναι η απορία:

Γιατί δεν δέχτηκε ο κ. Παπούλιας ομάδες ανέργων, άστεγων, φτωχών και εξαθλιωμένων στο προεδρικό μέγαρο;

Μήπως η πορεία και η απόδοση αυτών των...ομάδων δεν κάνει υπερήφανο τον κύριο Πρόεδρο; Γιατί, καλά δεν πάνε; Και δεν έβαλε εδώ (και) ο αξιότιμος κύριος Παπούλιας το χεράκι του;

Θρίαμβος! Η FITCH αναβάθμισε την Ελλάδα!

Μία ακόμα καταπληκτική επιτυχία του ελληνικού αθλητισμού λίγα 24ωρα μετά τον θρίαμβο του Ολυμπιακού στο Λονδίνο!

Η γνωστή εταιρεία εύθραυστων πολύχρωμων σαπουνόφουσκων, Fitch, αναβάθμισε την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας από CCC (δηλαδή σκατά), σε Β- (ξερά σκατά).

Σύμφωνα με την παράγκα, η χώρα μας μπορεί να είχε 0/33 τρίποντα, 0/45 δίποντα, 0/2 σκλαβωμένες βολές, κανένα αμυντικό και μείον 5 επιθετικά ρημπάουντ, αλλά έσπασε στα κλεψίματα κάθε ρεκόρ! ΤΟ κλέψιμο μιλάμε!

Δεν μπήκε τίποτα από ότι βλέπετε, αλλά η νίκη θεωρείται κάτι παραπάνω από δίκαια. Η προοπτική της οικονομίας μας αξιολογήθηκε ως...σταθερή, τα προγράμματα ξεσκίσματος της κοινωνίας αποδίδουν πτώματα και άμα συνεχίσουμε με τον ίδιο ρυθμό μπορεί να κατασκευάσουμε κάποτε και το περίφημο θεοσκότεινο τούνελ που θα μας βοηθήσει να καθήσουμε και να περιμένουμε μήπως φανεί κάνα φωτάκι στην άλλη του άκρη.

Για την δραματική αύξηση της ανεργίας, την φτώχεια και εξαθλίωση οι επιστήμονες της Fitch δήλωσαν ότι το Β- τα λέει όλα: Χεστήκανε!

Ο υπολοχαγός...Μανάβης;

Απεργούν αύριο οι πωλητές λαϊκών αγορών;

Η απάντηση στο στρατολογικό γραφείο της περιοχής σας.