20/7/13

Μάπες Άδωνι: Σκίζει καλσόν η μούργα!






Έξω απ΄τα δόντια. Χτύπησαν τον Άδωνι; Του έριξαν έναν καφέ, τον έσπρωξαν και του έχωσαν μία στην μάπα; Τόλμησε Έλληνας να σηκώσει χέρι και να χτυπήσει το υστερικό, αφιονισμένο φασιστοτόμαρο το οποίο κατάφερε καβαλώντας έναν από τους δύο Δούρειους Ίππους αυτής της ατιμασμένης χώρας, την ΝΔ, να μπει στην Βουλή και να γίνει μάλιστα και υπουργός;

ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!

Έφριξαν τα κανάλια-βόθροι: Φρίκη, κινδυνεύει η Δημοκρατία, τώρα χτυπάνε και υπουργούς! Γιά τα έμμισθα πρετεντεράκια της παπαγαλομπομπολαρίας η φρίκη δεν έχει προηγούμενο. Κινδυνεύει η Δημοκρατία επειδή σήκωσε ένας σιχτιρισμένος το (άγιο) χέρι του και έσκασε μία χλιαρή στον ελεεινό ρατσιστή υπουργό, σκίζουν τα καλσόν τους οι μάστορες των δημόσεων χέσεων της συγκυβέρνησης. Ένα καλσόν το οποίο δεν διέτρεξε κανένα κίνδυνο, όπως κανένα κίνδυνο δεν διέτρεξε και η αχ τόσο ακριβή μας Δημοκρατία, όταν οι ΦΑΣΙΣΤΕΣ εισχώρησαν στο κοινοβούλιο και γίνανε  υπουργοί της κυβέρνησης οι ξενόφοβοι και οι ρατσιστές.

Οι ύστατοι των τελευταίων, οι ουραγοί του ήθους και πρωτομάστορες της ολικής έκλειψης του πολιτισμού, οι ΠΑΣΟΚοι, σκίσανε -ελλείψει καλσόν, τι να το κάνει το καλσόν η πουτάνα, αχρείαστο στην στάση που προτιμά- την πράσινη κουρελού της Αλλαγής. Κάτι τέτοιες ενέργειες "...στρέφονται εναντίον των δημοκρατικών θεσμών..." ωρύεται το επιτελείο του άτυχου* σοσιαλιστή Βενιζέλου, χωρίς όμως να μας πληροφορήσει τι γίνεται με τον δημοκρατικό θεσμό, όταν αυτός πέσει-αφεθεί στα χέρια ενός φασίστα. 

Γιά την μαμά-ΝΔ, την θεόγκαβη από το δεξί μάτι τσατσά, απάντησε ο "τεράστια ποσότης ήθους" και "τρομερή οροσειρά πολιτικού ύψους", Σίμος Κεδίκογλου, γνωστός και σαν "χυλός". Καταδικάζει ο χυλός και περιμένει να κάνουν το ίδιο τα κόμματα "που θέλουν να ανήκουν στο δημοκρατικό τόξο". Τι απαντάμε εδώ σαν μπλογκ που δεν φημίζεται και τόσο για την αθυροστομία του; Άντε και γαμήσου παλιοτόμαρο, χυλέ!

Οι δεξιοί της Δημοκρατικής Αριστεράς, οι ναι-και-όχι Τσε Γκεβάρες της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής, οι κορώνα-γράμματα indoor αγωνιστές, αυτοί που άνοιξαν διάπλατα τον Μαρξισμό για να αερίζεται, εξέφρασαν την ανησυχία τους που ξαφνικά έπεσε θύμα βίας ένας ακροδεξιός (ενώ η παράδοση ήθελε αλλοδαπούς για θύματα). 

Όχι, δεν έχουν καταλάβει ακόμα που βρίσκονται οι λινάτσες του καθεστώτος και οι "μία εχθράκια-μία τσιράκια" της ΔΗΜΑΡ. Δεν αποτελεί ο τίτλος "χτυπήσανε υπουργό" είδηση, που δικαιολογεί τέτοια έκπληξη και πανικό. Η πραγματική έκπληξη και ο πραγματικός πανικός κρύβονται ανάμεσα στο κενό μεταξύ των λέξεων "χτυπήσανε" και "υπουργό". Εκεί που λείπουν οι λέξεις "μόνο έναν".


* Άτυχος ο Βενιζέλος γιατί η εποχή που ζούμε δεν επιφυλάσσει στους εκλεκτούς τους σοσιαλισμού ηχητικές ομοβροντίες τύπου "Τσοβόλα, δώστα όλα". Έτσι ο ατυχής Ευάγγελος θα πρέπει να δεχτεί ότι έχει μείνει. Όπως το 
"Βε-νι-ζέλο. Ήταν οίκος ανοχής και τόκανες μπουρδέλο!"

Δημοσκοπήσεις: Ο γδαρμένος γδάρσιμο δεν φοβάται



Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση* οι Έλληνες προτιμούν παλούκι στον κώλο!           ( *Στην σημερινή Ημερησία)

Όχι εμείς δεν δέρνουμε! Εμείς, ο λαός, είμαστε άψογοι. Ούτε πέτρες πετάμε, ούτε γκαζάκια βάζουμε, ούτε την κυβέρνηση βρίζουμε, ούτε πολιτικούς προπηλακίζουμε. Ά-ψο-γοι! 

Εμείς δεν καταλαβαίνουμε από αντιλαϊκά μέτρα, από φτώχεια, από ανεργία και οτιδήποτε άλλο νοσηρό πέφτει απάνω μας και μας τσακίζει. Εμείς φίλε είμαστε από άλλο ανέκδοτο. 

Εμείς μπορεί να μπήκαμε απονήρευτοι, αγαθοί, πρωτάρες στην κρίση, αλλά μετά προσέξαμε και το μάθαμε απ΄έξω το μάθημα: Ο κόσμος δεν αλλάζει με πορείες και γενικές απεργίες. Και από αυτή τη θεωρητική σοφία, δημιουργήσαμε την δική μας εφαρμοσμένη σοφία: Το καθιστικό μας.

Ναι, εμείς φίλε βγάλαμε τα συμπεράσματά μας και μετά αράξαμε στις πολυθρόνες μας για να τα χωνέψουμε. Τελείωσε!  Καταλληλότερος πρωθυπουργός ο Σαμαράς (ακουμπώντας στο δεκανίκι Βενιζέλος). Βρέξει-χιονίσει! Δεν πάει να κλείσει τα πάντα! Δεν πάει να ρημάξει το σύμπαν! Το βλέπουμε σε όλες τις δημοσκοπήσεις: Νέα Δημοκρατία και Λιγδοπασόκ μας γαμάνε τα πρέκια και εμείς το χαβά μας: Εκεί, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ!

Πριν από τα γεγονότα της ΕΡΤ, πρώτος στις προτιμήσεις ο Σαμαράς. Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, το ίδιο! Δηλαδή όλος αυτός ο κόσμος που ξεσκίστηκε, όλοι αυτοί που χάσανε την δουλειά τους πάλι Σαμαρά ψηφίζουν; Και η αγέρωχη δημοσιοϋπαλλήλα που χάνει με το τελευταίο πολυνομοσχέδιο  τα αυγά και τα πασχάλια της πάλι Σαμαρά; Γιατί τα ποσοστά αυτών που επιμένουν στον τύπο που γαμεί το κεφάλι του, ο μαλάκας, παραμένουν ίδια! Ή μήπως το...φαινόμενο δεν εξηγείται με την νορμάλ λογική (και αριθμητική) και πρέπει να ζητήσουμε την εξήγηση στην παραψυχολογία και στο βουντού;

Γιατί δεν πάει ρε παιδιά. Ας φτιάξουμε μαζί λοιπόν ένα μοντελάκι, μιά μικρογραφία της χώρας μας για να απλουστευθεί το πρόβλημα και ας προσπαθήσουμε να δούμε τι συμβαίνει.

Μήτσος, Ελένη, Κώστας, Μαρία, Γιώργος, Κατερίνα, Παντελής, Βάσω, Νίκος και Αλέκα. Αυτό που λέμε λαός. Κάνουμε μιά δημοσκόπηση, να δούμε αν θέλει ο λαός να κάνουμε δημοσκόπηση και οι Μήτσος, Ελένη, Κώστας, Μαρία, Γιώργος, Κατερίνα, Παντελής και Βάσω απαντούν, και δε κάνεις ρε βράχο; Ο Νίκος είναι δύσκολος τύπος και δε γουστάρει. Η Αλέκα έχει πάει για ψάρεμα και δεν την πετύχαμε για να την ρωτήσουμε. (Όπως βλέπετε το δημοψήφισμά μας δίνει τέλος στα αντιφεμινιστικά που θέλουν τις Αλέκες να απουσιάζουν στο κομμωτήριο). Πάμε να δούμε τα ποσοστά.

Ναι, 80%, όχι 10%, δεν ξέρω/είμαι στο κομμωτήριο/είμαι στο ψάρεμα 10%. Περίφημα! Πάμε παρακάτω. Πιό δύσκολο τώρα. Η ερώτηση είναι η εξής: Λαέ, για να σωθεί η χώρα πρέπει να κόψουμε ΕΝΑ κεφάλι. Τι λες; Τα αποτελέσματα είναι ανελέητα: 90% να κόψουμε, 10% είμαι ακόμα στο ψάρεμα! Τώρα το κάνουμε πιό σύνθετο:

Λαέ αφού συμφωνείς ότι πρέπει να γίνουν θυσίες, τι θάλεγες να κόβαμε το κεφάλι του Μήτσου; Και για να πολιτικοποιηθεί η δημοσκόπηση βάζουμε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης μέσα, τα οποία ως γνωστόν δεν γουστάρουν αποκεφαλισμούς. 

Αποτελέσματα: 60% ναι, να του το κόψουμε του κερατά! 10% δεν γνωρίζω/δεν ξέρω/μόλις γύρισα από το ψάρεμα, 10% όχι γιατί είναι και γαμώ τα παιδιά, 20% αφήστε τις μαλακίες ρε τώρα που γίναμε ζευγάρι!

Άρα 60% Σαμαράς και λαέ σκύψε το κεφάλι.

Του το κόβουμε του Μήτσου το κεφάλι. Πάντα θεωρητικά φυσικά αλλά για να δώσουμε λίγο ρεαλισμό στην φάση, του κόβουμε του Μήτσου ας πούμε τον πρωινό καφέ. Στην συνέχεια ακολουθούν διαδοχικές δημοσκοπήσεις με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο. Μόνο τα ονόματα των θυμάτων αλλάζουν.

Πχ: Αφού πέτυχαν τα πρώτα μέτρα τόσο, δεν κόβουμε και τα κεφάλια της Ελένης, του Κώστα, της Μαρίας, του Γιώργου και της Κατερίνας να το σιγουρέψουμε 100%;

Αποτελέσματα: 60% Ναι, να τους τα κόψουμε! 60% Σαμαράς! Παράλογο; Καθόλου! Κόβουμε το μεσημεριανό φαγητό των πέντε θυμάτων και συνεχίζουμε. Τώρα το χοντραίνουμε ακόμα πιό πολύ, όσοι δεν έχουν γερά νεύρα, καλύτερα να πάνε σε άλλο μπλογκ να διαβάσουν. Η ερώτηση του επόμενου δημοψηφίσματος είναι: Λαέ, πως ανέχεσαι τέσσερεις να περνάνε καλά και έξη να υποφέρουν; Να τους κόψουμε τα κεφάλια και αυτών, να σωθεί πατόκορφα η Πατρίς;

60% Σαμαράς;

Μάγοι είσαστε;

Είπαμε, άψογος ο λαός! Και δεν αρκείται μόνο στην τυφλή υποταγή, αλλά επιμένει να τους προτιμάει! 

Ο λαός γουστάρει, βίτσιο είναι. Ξεχάστε τον λαό...




ΥΓ: Πολλοί φίλοι με ρωτάνε για εναλλακτικές λύσεις, για ιδέες, πρωτοβουλίες, γιά τρόπους αντίστασης κτλ. Μέχρι τώρα ήμουν σχετικά συγκρατημένος, τώρα όμως είμαι έτοιμος και αρχίζω αμέσως:

Φίλε, αν έχεις παιδί, λέγε του εκατό φορές την ημέρα το εξής: Κερατά, αν σε δω να χρησιμοποιείς ξένες πλάτες για το συμφέρον σου, θα σου κόψω τα πόδια. Και αν σε δω, να παίρνεις την θέση ενός άλλου, που είναι πιό άξιος από σένα, θα σου κόψω το κεφάλι!

Αν δεν έχετε παιδιά, μην κάνετε την μαλακία και κάνετε. Περιμένετε μέχρι να πεθάνετε, οπότε το πρόβλημα λύνεται από μόνο του....




19/7/13

Τι χρειάζεται ένας Υπουργός Υγείας για να επισκευθεί νοσοκομείο;






Ερώτηση: 

Τι χρειάζεται ένας υπουργός Υγείας για να "επισκευθεί" μεγάλο νοσοκομείο της πρωτεύουσας;

Απάντηση:

Ε δεν θα χρειάζεται πέντε-έξη τάγματα στρατού και κάνα δυο-τρείς τεθωρακισμένες μεραρχίες;


Καλά, να μην υπερβάλλουμε, μόνο δύο διμοιρίες ΜΑΤ κουβάλησε (εκτός της προσωπικής του φρουράς) στο Αττικό Νοσοκομείο ο νέος υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης. Η "επίσκεψη" του υπουργού ήταν άψογα σχεδιασμένη, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Το σχέδιο της επίσκεψης υπό τον κωδικό "Πολιορκία του Μεσσολογγίου, αλλά από την ανάποδη" εμπνεύστηκε και επεξεργάστηκε ο ίδιος ο υπουργός, που ως γνωστόν είναι ιστορικός και πλασιέ βιβλίων στο επάγγελμα. Πλασιέ βιβλίων και ιστορικός.

Σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο επίσκεψης, οι ένοπλες επισκεπτικές δυνάμεις του υπουργείου Υγείας θα περικύκλωναν το νοσοκομείο από γη και ουρανό, παρεμποδίζοντας έτσι την είσοδο επικίνδυνων συριζαιοαναρχοαναρχικών αλλά και πιθανή Έξοδο των ασθενών.

Η "επίσκεψη" και ιδιαίτερα η κατάληψη του υψώματος ΕΙ (εξωτερικά ιατρεία) -όπου ήταν ταμπουρωμένη άοπλη πλην όμως ισχυρώς κραυγάζουσσα ομάς κουμμουνιστογιατρών και λοιπών δυνάμεων κρούσης του εχθρού- ήταν πολύ επεισοδιακή. Ιδιαίτερα στο ευαίσθητο κεφάλαιο "ΕτΜ" (εισβολή του μουσαφίρη), όπου θέλαμε-δε θέλαμε γίναμε μάρτυρες συγκλονηστικών σκηνών, αφού οι περισσότεροι των λαϊκών δυνάμεων τύγχαναν ελαφρώς έως λίαν πεινασμένοι.

Συγκεκριμένα, τις άψογα διαμαρτυρόμενος εκ των καλών, προσεπάθησε να επιτεθεί κοσμίως κατά του εν λόγω υπουργού, μετά απολύτου επιτυχίας. Ο κύριος Γεωργιάδης εδέχθει την μβουνίαν κατευθείαν πάνω στα τσαούλια! Αίμα δεν εχύθει, διατί ως γνωστόν αι βρυκόλακαι δεν έχουν δικό τους και αναγκάζονται να πίνουν ξένον. Φασίσται πίνουν ξένον, αλλά μόνο ελληνικόν ξένον. Όχι πίνουμε!

Σε ερώτηση πράκτορα της NSA που παρακολουθούσε τα Babyfon ελέγχου του τμήματος Μαιευτικής ο δράστης απάντησε ως εξής: Πως τον πέτυχα στην μάπα; Κοντός ο πούστης, δύσκολος στόχος. Και άμα χάνεις όπως εγώ προς τα πάνω στο σημάδι, για να πετύχεις μύτη, πρέπει να σημαδεύεις αφαλό. Τελικά με την βοήθεια του Μπάμπη, τον πέτυχα. Τον κράταγε ο Μπάμπης, ρώτησε σε άπταιστα ελληνικά ένας διπλανός που άκουγε ανερυθρίαστα και κατά τα φαινόμενα πρέπει να ήταν Έλληνας. Όχι, απάντησε ο άλλος, είχε χαλάσει το αμάξι μου και άμα δεν ερχότανε ο Μπάμπης να με πάρει με το δικό του, καταλαβαίνετε....

Ο παθών υπουργός έδειξε αναστατωμένος και ανακατεμένος από το επισκευτικό αυτό περιστατικό. Μου επιτέθηκε ο φασισμός αλλά εγώ δεν μασάω κι΄ο Άρης κάνει πόλεμο μ΄αντάρτες παληκάρια, είπε με την γνωστή βαρβάτη, μπασαδούρικη φωνή του στα πληρωμένα παλιοτομαράκια που έστειλε ο Μπόμπολας για ανταπόκριση από το πεδίο της μάχης. Συγγνώμη, του MEGA ήταν, γράψτε λάθος.

Ένα παπαγαλάκι δεν μάσησε. Κύριε Γεωργιάδη μας, που σώζετε την Ελλαδίτσα μας, μάλλον μπερδέψατε το "Das Kapital" του Μαρξ με το "Mein Kampf" του Αδόλφου, όπως λέγεται στα γερμανικά το "μπερδεύω την βούρτσα με την ρημάδα την απαυτή", του λέει με νόημα το πτηνό. Σόρρυ παιδιά, μπερδεύτηκα, αλλά θα το ξαναπώ, γαμώ το κεφάλι μου, ο μαλάκας, απαντάει με ετοιμότητα ο κοντός.

ΑΥΡΙΟ: Εκλεκτές δυνάμεις του υπουργείου Υγείας καταλαμβάνουν μετά άγρια μάχη το Άσυλο Ανιάτων!

Μη το χάσετε!














ΥΓ: Ο υπουργός εδέχθει και μία κούπα καφέ, αλλά δεν γνωρίζουμε που τον πήρε ή αν πρόκειται γιά καθαρά τρομοκρατική ενέργεια ή απλό κέρασμα.




















ΥΓ 2: Μάλλον για ελαφρύς ανάλατος έδειχνε




















ΥΓ 3: Όχι ο καφές...


Μα καλά, τι έχουν πάθει όλοι με τον Παπούλια; Μέλι έχει;






Μερικές φορές αμφιβάλλεις και για τα απλά, τα αυτονόητα. Λες, μήπως δεν πάω εγώ καλά και όλοι οι άλλοι είναι εντάξει;
Άνθρωπος είσαι, σκέφτεσαι, λες, κάνεις, μέχρι να σε βάλει κάποτε χάμω η ξεσκισμένη η αμφιβολία και να σε κάνει "λέτε να μου φτάσουν εκατό χιλιάδες συνεδρίες κύριε ψυχαναλυτά;"...

Ξέρω γω, αναρωτιέσαι, μήπως δεν ζούν όλοι αυτοί στην κοσμάρα τους, αλλά εγώ - ο έχων την περίφημη μύγα και μυγιάζομαι- είμαι εκείνος που την έχει ψιλοσαλτάρει;

Να, όπως στην περίπτωση των Αλέξη Τσίπρα και Μανώλη Γλέζου  όπως και του νέου Γ.Γ. του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, που δεν είχαν προφανώς τίποτα καλύτερο να κάνουν, από μία "κίνηση ιδιαίτερου συμβολισμού"  ή από μία "εθιμοτυπική επίσκεψη" στο άβουλο όργανο της Τρόϊκας, τον άνθρωπο που αναβίβασε την επίκυψη σε επιστήμη, που υπόγραψε κάθε ΚΑΘΕ ΚΑΘΕ ΚΑΘΕ τερατούργημα των δοτών κυβερνήσεων και υποβίβασε το Σύνταγμα των Ελλήνων σε ΚΩΛΟΧΑΡΤΟ, τον Κάρολο Παπούλια.

Δεν το καταλαβαίνω κύριοι!

Τι κίνηση ιδιαίτερου συμβολισμού ωρέ ΣΥΡΙΖΑίοι; Δηλαδή; Τι συμβολισμός μπορεί να παίξει, όταν πας -από μόνος σου παρακαλώ- χωρίς να σε έχει εξαναγκάσει κανείς, χωρίς το παραμικρό ίχνος βίας, να σφίξεις το κουλό ενός σαλτιμπάγκου, που έχει βάλει σφραγίδα και υπογραφή νομιμότητας σε ότι ανώμαλο ιεροεξεταστικό ξέρασε η νοσηρή φαντασία της Τρόϊκας και των άθλιων ντόπιων λακέδων της;

Δεν μπορώ να καταλάβω. Μήπως έτυχε να έχετε φάει υπέρ του δέοντος, σε μία εποχή που εκτός Βουλής πέφτει λόρδα και χάσατε την επαφή με το αντικειμενάκι; Γιατί αυτά τα χαχαχά χουχουχού του Γλέζου με τον αρχικουΐσλινγκ της Δημοκρατίας δεν εξηγούνται αλλιώς.

Τι μήνυμα στείλατε στην ρουφιάνα την κοινωνία; Που ήταν κρυμμένος η κουφάλα ο συμβολισμός και δεν τον πήραμε χαμπάρι;

Ο Κουτσούμπας; Ντάξει, νέος στην ηγεσία του ΚΚΕ ο σύντροφος, δεν είχε ξαναπάει προεδρικό μέγαρο και τον έτρωγε η περιέργεια. Λες νάχει χρυσές κάνουλες ο νεροχύτης του παππού; Λες νάναι από μάρμαρο Τοσκάνης ο μπιντές του; 

Ντάξει, ανθρώπινα, ήταν όμως απαραίτητο να πάει; Γιατί, δεν μπορούσε να ρωτήσει την Αλέκα; Συντρόφισσα το και το, λέω να πάω να κόψω τα κόζια, τι λες; Η Αλέκα θα τούλεγε. Μήτσο, πολύ λούσο ο Παπούλιας, αλλά μέχρι εκεί. Τζάμπα την ώρα σου θα χάσεις. Δεν είναι πιά αυτός που ήτανε, τώρα έγινε πιό επικίνδυνος. Ναι, εκεί που λέγαμε, ε δεν θα τον βρει ως γέρο άνθρωπο  κάνα σχετικό με την ηλικία του, ξέρω γω...ακράτεια ούρων πχ, τον βρίσκει ακράτεια υπογραφών! Και όταν κάποιος ρουφιάνος σφουγγοκωλάριος του χάρισε ένα στυλό, παρατάει τα τσάγια και τις θερμοφόρες και πάει και πέφτει με τα μούτρα στην υπογράφα! 

Μιλάμε για...παρανάλωμα υπογραφής: Υπογράφει τα πάντα: Από κανιά χιλιοστή Προεδρικά Διατάγματα της φωτιάς, μέχρι τις ταπέτες και τις μοκέτες του προεδρικού μεγάρου! Μιλάμε για μεγάλη περίπτωση ασπόνδυλου. Και μοναδική περίπτωση καμπούρας με απόλυτη έλλειψη σπονδυλικής στήλης...

Πήγε τελικά ο σ. Κουτσούμπας. Δώσανε τα χέρια, καλώς τον αετό της Ρούμελης, καλώς σας βρήκαμε γηραλέο όργανο της αστικής δημοκρατίας, τέτοια όμορφα. Και του είπε για τα του συνεδρίου του ΚΚΕ ο ΓΓ και για όλα αυτά που πρεσβεύει το ΚΚΕ, και χάρηκε πάρα πολύ ο πασοκοπρόεδρος της δικομματικής νουδουπασοκοδημοκρατίας που ξεσκίζει τον τόπο, και τραβάγανε τα κανάλια φιλμ, μη χάσουμε, και για να μην φανεί αγενής άρχισε να λέει στον Κουτσούμπα τα δικά του:

Αχ αγαπητέ εχθρέ κύριε Κουτσούμπα μου, αχ κρίμας που δεν προλάβατε να γίνετε ΓάμαΓάμα πριν την 25η Μαρτίου και να στηνόσαστε δίπλα μου στην επισήμων. Μούρλια παρέλαση σας λέω! Χάσατε.

Αφήνω τον Παπούλια (που τον γράφω κανονικά) και βουτάω τώρα τον Κουτσούμπα και τον Τσίπρα (που δεν τους γράφω). 

ΟΚ, στην Βουλή πρέπει (;) να πααίνουμε, ένεκα που πέφτει και παραδάκι, που σφίξανε τα οικονομικά γάλατα στην κρίση και δεν μας φτάνει ούτε γιά να αγοράσει ο καθένας μας την 18η Μπρυμαίρ του Λ. Βοναπάρτη, έχταχτο -βιβλίο. Ένα έχει ο σ. Μαΐλης και το δάνειζε σε όλους, αλλά δυστυχώς το έβαλε κάπου σε μια αποθήκη πατάτας από την οποία περνούσε εντελώς τυχαία και περιμένουμε τώρα την επόμενη σοδειά.

ΟΚ, πάμε στην Βουλή γιατί πρέπει (;) και γιατί συμφέρει (;). Στον Παπούλια γιατί πάμε; Εθιμοτυπικά; Εθιμοτυπικά εν καιρώ καθόδου ακρίδας βαρβάρων; Εδώ ο κόσμος καίγεται κι΄εμείς χτενίζουμε την εθιμοτυπία μας; Δηλαδή θα έχανε το ΚΚΕ, αν έβγαινε ο νέος ΓΓ στα μήντια και πέταγε δυό βαρβάτες και κομμουνιστικότατες αντωνυμίες; "Δεν σε γουστάρει ο λαός γερο-Κουΐσλινγκ, δεν σε γουστάρει το ΚΚΕ, αλλά ούτε κι΄εγω. Δεν έρχομαι ούτε στην κηδεία σου μπάρμπα".

Και ο Τσίπρας; Αν δεν πήγαινε στο προεδρικό μέγαρο θα του πέφτανε μήπως τα ποσοστά; Τι, είχε ανία και δεν ήξερε τι να κάνει; Και γιατί δεν με πήρε ένα τηλέφωνο, να του χώσω δωρεάν 123 ιδέες; Φερ΄ειπείν, αντί να χάνει τον πολύτιμό του χρόνο αλλά και συμπάθειες στον λαό με την κολοκύθα του Παπούλια, να βούταγε ντουντούκες, σημαίες και πανώ και καμμιά χιλιοστή νοματαίους και να τράβαγε να περικύκλωνε συμβολικά το κανάλι της διαπλοκής, το MEGA. Και γαμώ (το κεφάλι μου, μαλάκα) τους συμβολισμούς!

Μη τρώτε τώρα τα λυσσακά σας, δεν θα ερχότανε ούτε το τέλος του κεφαλαίου "ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία", ούτε δεν θα φούσκωνε η ζύμη της Λαϊκής Εξουσίας, αν δεν πηγαίνανε. Σίγουρα, όταν έγραφε ο Λένιν το "Ένα βήμα μπροστά, δύο πίσω" σίγουρα δεν εννοούσε, αν έχεις πάρει το δρόμο γιά το προεδρικό μέγαρο, σκέψου το καλύτερα και γύρνα πίσω. Αλλά ούτε και ο Γκράμσι φαίνεται να έδινε και τόσο πολύ σημασία στους Παπούλιες, άρα ούτε ιδεολογικό θέμα είναι, ούτε θέμα τακτικής ή στρατηγικής. Είναι μονάχα ζήτημα...αφής, οσμής, ακοής. 

Μιά φορά ρε γαμώτο. Μόνο μιά φορά. Τώρα που έπαψε η λογική να κρατάει το τιμόνι στα χέρια της, τώρα που όπου πάμε, πάμε τραβώντας σαν σκλάβοι κουπί και με μιά τεράστια τρύπα στο πανί. 

Τώρα, μιά φορά ρε, τώρα σταματάς να είσαι επιστημονικός αναλυτής, αφήνεις μιά φορά την διαλεκτική να ξεκουράζεται στο χωλ, παρατάς τα χλιαρά και αποστειρωμένα κοινοβουλευτικά και κατεβαίνεις εκεί κάτω που χτυπιέται και οδύρεται ο αφηνιασμένος κοσμάκης και μοιράζεσαι το χάλι του. Όχι σαν δάσκαλος, σαν καθοδηγητής, αλλά σαν ένας απ΄αυτούς. 

Αφήνεις το χέρι σου να ψιλαφήσει τις πληγές του, επιτρέπεις στην μύτη σου να ανεχθεί και να συμφιλιωθεί με την μπόχα που αναδύει, ακούς την άναρχη τρελή βοή του και-το πιο σπουδαίο- αφήνεις να σε ακουμπίσουν. 

Όχι ρε σεις σύντροφοι, κύριοι, φίλοι, δεν πάμε για το θεαθήναι στον Παπούλια. Το ξέρω ότι δεν είναι επανάσταση αυτό, ούτε καν Μαρξισμός, ένα ταπεινό μήνυμα, ένα απλό γαμωσταυρίδι είναι. Όπως όλα αυτά τα γαμωσταυρίδια που αχολογούν γύρω μας, παντού. Ποιός από όλους αυτούς που υποφέρουν τα πάνδεινα θα πήγαινε για εθιμοτυπική επίσκεψη στον θλιβερό νενέκο της Δημοκρατίας; Ε; Γιατί τότε να πας εσύ;

Τέρμα οι εθιμοτυπίες και οι συμβολισμοί με την ακρίδα. Δεν μπορεί να την έχουν πέσει οριζόντια και κάθετα στην κοινωνία και να την ξεσκίζουνε κι΄εσύ να πίνεις μαζί τους τσαγάκι. Ο κόσμος είναι θυμωμένος αγαπητοί σύντροφοι, θυμώστε κι΄εσείς. Και αν σας είναι κομματάκι δύσκολο και χρειαζόσαστε βοήθεια, ακολουθήστε την παρακάτω συνταγή:

Χαρίζουμε όλη την βουλευτική/κομματική μας αμοιβή στο κόμμα, αρχίζουμε να τρώμε από τα "έτοιμα" και όταν κάποτε τελειώσουν, εκεί να δεις τότε φίλε μου θυμό!



17/7/13

Μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση: Θα ξεκωλοθούμε στη μάσα!






Θρίαμβος!

Τελικά δεν μπορέσαμε να περιμένουμε άλλο, το σηκώσαμε το γαμημένο! 

Απίστευτο και όμως αληθινό: 

....Η Ελλάδα μπορεί να σπάει κάθε ρεκόρ στην ανεργία

....μπορεί να αφήνει όλο και πιό συχνά τους κάδους     απορριμάτων στην...διάθεση των πολιτών της

....μπορεί να έχει χιλιάδες άστεγους

....μπορεί να κρατάει τα σκήπτρα στις αυτοκτονίες

....μπορεί να έχει γίνει η χώρα της απόγνωσης και της απελπισίας

....μπορεί να έχει ξεπουλήσει ορατά τε και αόρατα

....μπορεί να έχει παραδώσει τα κλειδιά του μαγαζιού στον κλέφτη

....μπορεί να διώχνει πάλι τα παιδιά της στην ξενητιά

....μπορεί να έχει ρημάξει κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα

....μπορεί να ξεσκίζεται στην φτώχεια και στη ανέχεια

αλλά -καθήστε καλά- η χώρα έχει και τα βαρβάτα της: 

Γουστάρει καλοπέραση!

Αμέ. 

Μειώνουν τον ΦΠΑ στην εστίαση! Τέτοιος θρίαμβος! Περίφημη είδηση πχ για τον άστεγο, που εκεί που θα έδινε για σουβλάκια πίτα με πατατούλες, σαλατίτσα, τζατζικάκι και τις πρασινούλες του να πάνε τα φαρμάκια κάτω, ευρά 12 και τριάκοντα, τώρα θα βολεύεται σχεδόν τζάμπα: Μόνο με 11 και τριάντα! Συνεχίζουμε τον λογαριασμό, να δούμε όλο το πραγματικό εύρος του θριάμβου.

Ένα ευρώ λιγότερο το γεύμα, είπαμε. Ε δεν θα πάει τρεις φορές την εβδομάδα έξω, τώρα που είναι και καλοκαιράκι; Άρα, τρία ευρώ την βδομάδα στην μπάντα. Επί 4, 12 τον μήνα! Επί 12, 144 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή, αν ζοριζότανε λιγάκι και έβγαινε διπλάσιες φορές έξω, θα είχε να πληρώσει το χαράτσι, αν είχε σπίτι! Μάλλον δεν είναι και τόσο σόϊ το παράδειγμα με τον άστεγο....

Ας πάρουμε τη γιαγιά μας, που τολμάει να έχει συνταξούλα 350 ευρώ και κάτι εγγονάκια με ίντερνετ, άρα και ανάγκες. Λέμε τώρα, ξεκινάει η γιαγιά να πάει σαν άνθρωπος μιά φορά στα μπουζούκια. Χλωμό και τούτο, αφήστε το...

Ναι, αλλά άμα ήταν το παράδειγμα ένας άνεργος, θα ήταν λιγότερο...χλωμό; Ή καρκινοπαθής, ή κάποιος άλλος χρόνια άρρωστος ή συνάνθρωπος ΜΕΑ με πετσοκομμένα επιδόματα και κομμένα φάρμακα θα έσκιζε το μέτρο καλύτερα; Ρωτάω.

Μία κοινωνία πεθαίνει στα σκοτεινά κελάρια της πιό μαύρης Ιεράς Εξέτασης γνώρισε ποτέ ο τόπος και ο δήμιος της κάνει...σκόντο στα σουβλάκια της!

Ήμαρτον παλιοτόμαρα! Ήμαρτον σκουλήκια!