Έλαμψε στην πρεμιέρα της εργάσιμης Κυριακής ο ΒΙΤΡΙΝΕΛΛΗΝΑΣ!

ΨΩΝΙΑ

Σαν βγεις στα μαγαζιά γιά κάνα μπλουζάκι

να εύχεσαι να΄ναι μακρύς ο πεζόδρομος,

γεμάτος μπουτίκ, γεμάτες προσφορές κι΄εκπτώσεις.

Την συνείδησή σου και τα ιδανικά σου,

την θυμωμένη σου ψυχή μη τα φοβάσαι,

τέτοια στα μαγαζιά ποτέ σου δε θα βρεις,

αν η αγοραστική σου ικανότητα υψηλή, αν εκλεκτή

ΑΑ΄ ποιότητα το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τη συνείδησή σου, τα ιδανικά σου, 

 την θυμωμένη σου ψυχή δεν θα συναντήσεις

όσο σε ενδιαφέρει μόνο το περιεχόμενο

της σακούλας με τα ψώνια που έφερες πάλι σπίτι σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο εμπορικός δρόμος.

Πολλά τα κυριακάτικα πρωινά να΄ναι

που με τι ευχαρίστηση, τι χαρά

θα μπαίνεις σε Mall πρωτοειδομένα,

θα σταματάς σε παπουτσάδικα ιταλικά,

τις εκλεκτές πραμάτειες ν΄αποκτήσεις,

τσάντες κι΄αναπτήρες, φούστες και γυαλιά

κι΄ ηδονικά αρώματα κάθε λογής, 

όσο μπορείς περισσότερα J΄Adore, Poison, Dior Homme και Higher.

Σε πολυκαταστήματα κάθε λογής να πας,

να μάθεις και να πάθεις από τους πωλητές τους εξειδικευμένους.

Πάντα στο νου σου νάχεις τα καταστήματα.

Το φτάσιμο εκεί είν΄ ο προορισμός σου.

Αλλά μη βιάζεις τα ψώνια διόλου.

Καλύτερα χρόνια ατέλειωτα να διαρκέσουν

και γέρος η γριά ν΄αράξεις στον καναπέ σου,

ταπί φυσικά, αφού τα ξόδεψες για φρουφρού κι΄αρώματα,

προσδοκώντας να σου δώσουν δικαίωση και παράδεισο οι βιτρίνες.

Τα μαγαζιά σου έδωσαν την όμορφη βόλτα για ψώνια.

Χωρίς αυτά ίσως να μην έβγαινες ούτε μέχρι το περίπτερο.

Άλλα δεν έχουν να σου δώσουν.

Και αν τα βρήκες τελικά ακριβά, τα μαγαζιά δεν σε γελάσανε,

έτσι ηλίθιος που είσαι, τόσο μαλάκας, 

δεν πρόκειται να καταλάβεις ποτέ "καταναλωτικό όρνιο" τι σημαίνει.

Ἰθάκη

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,
νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,
τέτοια στὸν δρόμο σου ποτέ σου δὲν θὰ βρεῖς,
ἂν μέν᾿ ἡ σκέψις σου ὑψηλή, ἂν ἐκλεκτὴ
συγκίνησις τὸ πνεῦμα καὶ τὸ σῶμα σου ἀγγίζει.

Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν ἄγριο Ποσειδῶνα δὲν θὰ συναντήσεις,
ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,
ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.

Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωινὰ νὰ εἶναι
ποῦ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ
θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους.

Νὰ σταματήσεις σ᾿ ἐμπορεῖα Φοινικικά,
καὶ τὲς καλὲς πραγμάτειες ν᾿ ἀποκτήσεις,
σεντέφια καὶ κοράλλια, κεχριμπάρια κ᾿ ἔβενους,
καὶ ἡδονικὰ μυρωδικὰ κάθε λογῆς,
ὅσο μπορεῖς πιὸ ἄφθονα ἡδονικὰ μυρωδικά.

Σὲ πόλεις Αἰγυπτιακὲς πολλὲς νὰ πᾷς,
νὰ μάθεις καὶ νὰ μάθεις ἀπ᾿ τοὺς σπουδασμένους.
Πάντα στὸ νοῦ σου νά ῾χεις τὴν Ἰθάκη.
Τὸ φθάσιμον ἐκεῖ εἶν᾿ ὁ προορισμός σου.

Ἀλλὰ μὴ βιάζεις τὸ ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλὰ νὰ διαρκέσει.
Καὶ γέρος πιὰ ν᾿ ἀράξεις στὸ νησί,
πλούσιος μὲ ὅσα κέρδισες στὸν δρόμο,
μὴ προσδοκώντας πλούτη νὰ σὲ δώσει ἡ Ἰθάκη.

Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.
Χωρὶς αὐτὴν δὲν θά ῾βγαινες στὸν δρόμο.
Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.

Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρεῖς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.
Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πεῖρα,
ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες οἱ Ἰθάκες τὶ σημαίνουν.

...και ο Βραχόκηπος στο πλευρό του ελληνικού τουρισμού

Κλειστόν λόγω διακοπών....

...θα πουν ορισμένοι, τώρα που θα...εξεγερθεί ο λαός πάει ετούτος εδώ για μπάνια;

Εντάξει βρε παιδιά, άμα ξεκινήσει η...επανάσταση, μου σφυράτε κι΄έρχομαι....

Έρευνα της ΓΣΕΕ: Θα πείτε τη δουλειά-δουλίτσα κερατάδες!

Μην αγχώνεστε. Ξέχασαν το "δεν" μπροστά από το "ζητείται"

Επιτέλους ευχάριστα νέα: Σύμφωνα με "προφητεία" της ΙΝΕ-ΓΣΣΕ δεν θα χρειαστούμε ούτε 30 χρόνια, εκεί γύρω στα είκοσι, για να δούμε το ποσοστό ανεργίας να αγγίζει πάλι το 10%.

Η λίγδα των συνκουΐσλινγκ της κυβέρνησης δεν φάνηκε να εντυπωσιάζεται και ιδιαίτερα με το αποτέλεσμα της έρευνας των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ και έτρεξε αμέσως να ρίξει ικανόν αριθμόν ντενεκέδων ύδατος στην εν λόγω φωτιά: Μεγάλη κακία με τα ποσοστά η ΓΣΕΕ και φτου της σα δε ντρέπεται, και μάπα πράμα ποσοστά, και όλα πάνε καλά, και μειώθηκε μάλιστα το ποσοστό αύξησης της ανεργίας, οπότε ζήτω και σε λίγο σωθήκαμε!

Το επιχείρημα, του επιχειρήματος, ω επιχείρημα! ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ! Σαν να λέμε, ζήτω, ουρά, και πάλι ζήτω, φούνταραν σήμερα πέντε πλοία και πνίγηκαν χίλιοι πεντακόσιοι νοματαίοι! Και γαμώ τα ποσοστά, αφού προχτές φούνταραν δέκα πλοία και πνίγηκαν εκατό επιβάτοι παραπάνω. Όχι παίζουμε...

Τι σημαίνουν τα νούμερα της ΓΣΕΕ (τα στοιχεία, όχι τα άλλα νούμερα) για τον...σεξουαλικά ενεργό πληθυσμό και ιδιαίτερα για τα ζευγάρια που θέλουν να κάνουν παιδιά; Θυμόσαστε εκείνο το παλιό, του Τζιμάκου του Πανούση, το "γαμάτε γιατί χανόμαστε"; Ξεχάστε το! Το νέο σλόγκαν είναι πιά το "τα προφυλακτικά σας και τα μάτια σας".

Υπουργού γιός, του παππού μου ο παππούς. Υπουργού γιός, του παππού μου ο πατέρας, κι΄ ο παππούς μου υπουργός κι΄αυτός...

Το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, λέει η γνωστή λαϊκή παροιμία. Μιά παροιμία που πηγαίνει γάντι στα καθεστώτα άναρχου νεποτισμού και ιδιαίτερα στην ειδική περίπτωση της παγκόσμιας πρωτοπόρου του είδους, Ελλάδας. Μιά μικρή αληθινή ιστορία γεμάτη πόνο, έρωτα, πολιτική και πάθος, μόνο στον βραχόκηπο.



Ο δόκτωρ δόκτωρ Ιωάννης Νικολάου Κεσές θυσιάστηκε γιά την πολιτική. Το τίμημα μπορεί να ήταν ακριβό γιά την υποφέρουσα ανθρωπότητα και το χτύπημα γιά την Επιστήμη πισώπλατο και βάρβαρο, αλλά πολιτική είναι αυτή, ξεμυαλίζει, ξελογιάζει. Ο δρ. δρ. Κεσές, μονάκριβο παιδί γνωστής αθηναϊκής μεγελομεγάλης οικογένειας με τετρακόσιες εβδομηνταπέντε διασυνδέσεις με την...ατυχή νομενκλατούρα της ευρύτερης περιοχής Κολωνακίου, τελείωσε κάποτε με απίστευτες υπερωρίες των φροντιστηριακών του δασκάλων το Λύκειο και βάλθηκε να επιβεβαιώσει το αρχαίο δικομματικό ρητό: Πατρός επιφανούς νουδοπασόκου, πας υιός κόπρος.  

Ο πατήρ, Νικόλαος Ιωάννου Κεσές, εγγονός του γνωστού και μη εξεραιτέου πρώην βουλευτή της Κεντρο"αριστερο"δεξιάς και τετράκις υπουργού Δημοσίων Σχέσεων και Προστασίας Δημοσίου (διάβαζε "ιδίου") Συμφέροντος, Ιωάννη Νικολάου Κεσέ, δεν τα είχε βρει όλα έτοιμα. Ο πατέρας του ίσα που τα έφερνε βόλτα με το μεροκάματο που έπαιρνε ως δικομματικός (ισόβιος) δήμαρχος της ιεράς και ιστορικής πόλεως των....δεν το λέμε, μη βγει της πόλης το όνομα και λένε μετά, της έβγαλε ο πούστης ο βράχος το όνομα, αντί το μάτι, να έπαιρνε κανονικό και νόμιμο επίδομα τυφλού και όχι επίδομα-μαϊμού τυφλού όπως παίρνει σήμερα η πόλη. Την εποχή εκείνη βλέπετε, δεν είχε ακόμα προλάβει ο Τσοβόλας να τα δώσει όλας (το σίγμα χάριν ευφωνίας) και τα πασοκονουδοκοπρόσκυλα ήταν αναγκασμένα να τρώνε μόνο με δώδεκα (αντί τριανταπέντε) μασέλες.

Ο μπαμπάς λοιπόν μπορεί να μην μπόρεσε να μπει ο ίδιος στην Βουλή, αλλά για τον γιόκα του, τον Γιαννάκη, είχε μεγάλα όνειρα: Αχ και να δείτε που θα γίνει κάποτε υπουργός ο κανακάρης μου, έλεγε ο περήφανος πατέρας καθώς έβλεπε το νεογέννητο να μην θηλάζει απλά στο στήθος της μανούλας του, αλλά να την...αρμέγει. Όνειρα χτισμένα στην άμμο. 

Γιατί;

Γιατί το παιδάκι εξελίχθηκε εντελώς διαφορετικά, από ότι προέβλεπε το...καταστατικό: Όχι απλά ανίκανος, ανάξιος, ντουβλούκι και αρχιπανίβλακας, αλλά και πάτος ηθικής, η επιτομή του καθάρματος! Θα πείτε τώρα, τι εξελίχθηκε διαφορετικά, μας λες, όλοι τους έτσι δεν είναι; Δίκιο έχετε αγαπητοί αναγνώστες και αναγνωστοπουλίνες, μεγάλο κεφάλαιο ο κοπρίτης της ιστορίας μας και μέγα πολιτικό ταλέντο. Μέχρι και πρωθυπουργία χτύπαγε το παιδί, φτου του (και) για να μην αβασκαθεί....

Να το στείλετε στο εξωτερικό, να σπουδάσει οικονομικές και πολιτικές επιστήμες το παιδί, έδωσε κάποτε το σύνθημα ο παππούς, που γνώριζε πόσο χρήσιμες για πολιτική καριέρα είναι οι σπουδές στις δύο αυτές κατ΄εξοχήν μαϊμού κατευθύνσεις. Μαϊμού επιστήμες, αχρείαστες, κομμένες και ραμμένες στα μέτρα της δικομματικής οικογενειοκρατείας. Ε, αφού κατέφερε κάποτε ο Γιαννάκης (με βίαιο τάκλιν στον αστράγαλο της γνώσης και στην κνήμη της αξίας) να πάρει το ξεσκισμένο Απολυτήριο Λυκείου, πέσανε με τα μούτρα στο ψάξιμο πανεπιστημίου εξωτερικού αντάξιο της φήμης (και ανικανότητας) της εν λόγω οικογένειας.

Γερμανία; Απαπαπαπαπά! Εκεί χορηγούνται μόνο μαϊμού διδακτορικοί τίτλοι, να τελειώσεις τις σπουδές σου, πρέπει όμως μόνος σου.

Ιταλία; Ε όχι και Ιταλία ο γιός του Νικόλαου Κεσέ και εγγονός του Ιωάννη Κεσέ και δισέγγονος του Νίκου Κεσέ! Ούτε και Αγγλία, εκεί έχει μόνο ντόλτσε βίτα και ναρκωτικό η φοίτηση. Τι μένει; Μα μόνο η Αμερική!

Τυχερή Αμερική! Ε, αφού πέρασε καλά με Κολόμβο και Κορτές, με τον Ιωάννη Νικολάου Κεσέ δεν θα περνούσε;


Συνεχίζεται...

Συνταρακτικά νέα: Να γιατί δεν θα γίνει ΤΙΠΟΤΑ το φθινόπωρο!

Η γνωστή αρχαιολόγος Πανδώρα Πάη-Γηρέβοντα δεν πίστευε τα μάτια της: Ο πάπυρος δεν ήταν μόνο σε άριστη κατάσταση, αλλά και το κείμενό του συγκλονιστικό! Οι ανασκαφές στην περιοχή Ψωρονέρια Φθιώτιδας αποδείχθηκαν αντάξιες της μίζας που ξηγήθηκε η τοπική εταιρεία ανασκαφών "Skase ke Skave" στις ένδοξες κομματοσκυλικές τοπικές αρχές για την ανάθεση του έργου.

Τα πρώτα ευρήματα δεν ήταν και τόσο ενθαρρυντικά: Μία πλαστική σακούλα αγνώστων λοιπών στοιχείων, μιά άδεια κονσέρβα (ντολμαδάκια ΖΑΝΑΕ;), υπολείμματα ενδύματος (μάλλον μαγιώ) με το όνομα "Κουτσο...έρας" στην εσωτερική ετικέτα, έναν μεταλλικό σωλήνα σε απίστευτα καλή κατάσταση (ο οποίος συνδέεται εκ των υστέρων με βαρβάτες διαμαρτυρίες ντόπιου μικρομικρού αγρότη εκ Δαμάστας: "ρε γιά δες που φτάσαμε: Μόνο μετά από δέκα μέρες από τότε που δεν πλήρωσα τον λογαριασμό, μου έκοψε η ρουφιάνα η ΟΥΛΕΝ το νερό"), ένα κουτάκι με πέντε γραμματόσημα (άλλοι λένε με οχτώ), τόννοι ολόκληροι μάζας εδάφους (προφανώς χώμα). Τι να κάνει η αρχαιολόγος, το ηθικό της στα ύψη (αλλά όχι για τα αποτελέσματα των ανασκαφών, αλλά λόγω του εργάτη Ζώη, που εκτός των επαγγελματικών του προσόντων (πρώτο φτυάρι) ήταν και σωματικά γαμώ τσι εργάτες (πρώτος λοστός)), αλλά η επαγγελματική της συνέπεια δεν δικαιολογούσε άσκοπες τρύπες στην φιλόξενη γη της Φθιώτιδας.

Παιδιά σταματάμε να τρυπάμε τα Ψωρονέρια, ξεβρακωνόμαστε και πέφτουμε μέσα τους, να μας φύγουνε τα εκζέματα και οι λειχήνες, λέει και αρχίζει να ξεκουμπώνει το παντελόνι εκστρατείας που συνηθίζουν να φοράνε οι αρχαιολόγοι όλης της γης. Ο Ζώης, που την είχε ψυλλιαστεί την προβοκάτσια αντέδρασε ακαριαία, μην σας πω αμέσως. Σου λέει, ωχ αν την αφήσω την σιτεμένη, τα πετάει όλα έξω και άντε εσύ να μπορείς να χτυπήσεις τα σουβλακομπιφτέκια σου στο Καμμένο Βούρλο μετά τη δουλειά.

Κερία αρχαιολόγου, της λέει, εγώ θα έλεγα να βαράγαμε ακόμα κανιά κατοστή αξινιές πριν πέσουμε για ιαματικό μπάνιο. Που ξέρετε, μπορεί στην 99ατη να ακουστεί ένα "γκλαν", δηλαδή ο χαρακτηριστικός ήχος πρόσκρουσης αξίνας σε αρχαίο μεταλλικό δοχείο που εμπεριέχει πολύτιμο πάπυρο, ο οποίος χρονολογείται με την μέθοδο του άνθρακα-14 από το 481 προ Χριστού.

Η κυρία Πάη-Γηρέβοντα τον κοίταξε με πάθος και επιστημονικό θαυμασμό. Ντάξει παιδιά, ξεσκίστε την τρύπα με αξινιές στο σκάψιμο και η προφητεία του Ζώη βοηθός, δίνει η επιστήμων το σύνθημα στο εργατικό προσωπικό, που βυθίζεται από την μεριά του αμέσως στην υπέρβαση του καθήκοντος. Ορισμένοι ρουφιάνοι μάλιστα άκουσαν την αρχαιολόγο να τραγουδάει κατά την διάρκεια της παράτασης της ανασκαφής την παλιά γνωστή επιτυχία "ρίξε μιά αξινιά καλή και για μένα βρε Ζώη"...

Να μη τα πολυλογώ, ακριβώς μεταξύ της 98ης και της 100στής αξινιάς ακούγεται ένα "γκλαν-καπούτ-όπεν", σταματάτε χειρωνάκτες μου εσείς, κράζει με διπλή λαχτάρα η αρχαιολόγα, πέφτουν όλοι πάνω στην τρύπα και τι να δουν; Αρχαίο μεταλλικό δοχείο σπασμένο στα δύο και από μέσα να προβάλλει ένας αρχαίος πάπυρος σε και γαμώ τις καταστάσεις!

Η κυρία Πανδώρα έριξε μιά ματιά στον Ζώη που της έκανε με νόημα "τι σου έλεγα εγώ;" και μετά πήδηξε (σημαδιακή λέξη) με τη μία σαν αίλουρος στον πάτο της τρύπας. Βουτάει με προσοχή τον πάπυρο (δεν πολυτσαλακώθηκε, ούτε πολυσκίστηκε, η κυρία Πάη-Γηρέβοντα είχε μεν σπουδάσει Ξένες Γλώσσες στο Πανεπιστήμιο Κακιάς Σκάλας Αττικής, αλλά είχε κάνει μετεκπαίδευση στην Αρχαιολογία στο γνωστό και φημισμένο πανεπιστήμιο του Mazar i Sharif του Αφγανιστάν) και άρχισε να σκούζει σαν παλαβή: Χρειαζόμαστε μηχάνημα υπολογισμού ηλικίας και άνθρωπο που να κατέχει την μέθοδο του άνθρακα-14.

Έχετε ακούσει εκείνο το σοφό που λέει "εργάτη μπορείς χωρίς αρχαιολογοαφεντικά, χωρίς εσένα ούτε γρανάζι της μεθόδου άνθρακα-14 δεν γυρνά"; Πραγματικά σοφό! Πετάγεται λοιπόν ο Ζώης στην άκρη της τρύπας, βουτάει την αρχαιολόγα από το μπράτσο (δεν ήταν και τόσο βαθειά η τρύπα) και την ανεβάζει στον πάνω κόσμο. Μην ανησυχείς κερία Πανδώρα, της λέει. Έχω μαζί μου κατά διαβολική σύμπτωση έναν κυλινδρικό απαριθμητή και έναν υγρό σπινθηριστή. Την ραδιομετρική μέθοδο την έχουμε στο τσεπάκι μας. Διάλλεξε!

Τς, τς, τς, τς....

Μη μπούμε σε επιστημονικές λεπτομέρειες, βάζουν τα μηχανήματα να ξηγιούνται καλώς, φουλάρει η φόρμουλα "ηλικία = 8033 x ln(Ρδ/Ρπ)" όπως φουλάρεις το αμάξι σου άν έχει τρελλαθεί ο πρατηριάς και πουλάει την αμόλυβδη 0,85 λεπτά, ανάβουν λαμπάκια, βγάζει η καμινάδα τους μαύρους της καπνούς, ξαναβγάζει, ματαξαναβγάζει, μέχρι που βαριέται και ξερνάει κάποτε άσπρο καπνό και.....και μου φαίνεται ότι με έχει επηρεάσει λίγο ένα βιβλίο που διάβαζα πρόσφατα γιά την εκλογή του νέου Πάπα, Φραγκίσκου, συγγνώμη...

Τέλος πάντων, habemus apotelesmatus θα έλεγαν οι ειδικοί αν δεν ήξεραν και τόσο καλά λατινικά, πέφτει όλος ο λαός στο καντράν να δεί ηλικία και τι να δει; 481 που χου! Ο πάπυρος ήταν γραμμένος έναν χρόνο πριν την Άλωση των Θερμοπυλών! Την μάχη ήθελα να πω, αλλά αν είχε κάνα έργο στην τιβί περί άλωσης της Πόλης, σίγουρα πάλι θα μπερδευόμουνα. Ρε τον πούστη τον Ζώη, ρεπύθια είχε φάει;

Για την μετάφραση του περιεχομένου είπαν να πάνε στον μοναδικό εξπέρ του είδους: Τον γνωστό πανέλληνα, ελληναρά, ιστορικό, πρώην τηλεπλασιέ βιβλίων και νυν υπουργό Υγείας, Άδωνη Γεωργιάδη (φτου, φτου, φτου εξαποδώ). Πάνε στο Υγείας, τον κύριο φασίστα παρακαλώ, λυπούμαστε δεν είναι εδώ, που είναι ο κερατάς; έχει πάει να κλείσει τον "Ευαγγελισμό", φχαριστούμε, γειά σας. Βουτάνε το πρώτο ταξί που βρέθηκε μπροστά τους, κόβετε απόδειξη κύριε ταξιτζά; μαλάκας είμαι; Εύγε σας, πάτε μας τότε στον "Ευαγγελισμό" να κάνουμε κανιά δουλειά παρακαλώ. 

Φτάνουν κάποτε στο νοσοκομείο, ψάχνουν εδώ, ψάχνουν εκεί, όλα τα δωμάτια, εργαστήρια, γραφεία αδειανά και ψυχή πουθενά. Ρε σεις, λέει ξαφνικά ένας από τους εργάτες που ήταν προφανώς ακουστικός τύπος, κάτι ακούγεται από το βάθος, σκάστε γιά λίγο. Σκάνε οι άνθρωποι ν΄ακούσουν και πράγματι ακούνε. Ένας παράξενος μηχανικός ήχος από το βάθος του διαδρόμου, εκεί που άρχιζε η Χειρουργική Κλινική. Τρέχουν, ανοίγουν την πόρτα του χειρουργείου, τηράνε μέσα και παθαίνουν την πλάκα τους: Κανιά κοσαριά ασθενείς ξαπλωμένοι σε κάνια κοσαριά μείον ένα χειρουργικά κρεβάτια (έναν τον είχαν πάνω σε ένα τραπέζι της καντίνας, ένεκα που δεν είχαν άλλα χειρουργικά κρεβάτια οι άνθρωποι) και ισάριθμοι γιατροί να τους γαζώνουν τις τομές των εγχειρήσεών με ραπτομηχανές χειρός μάρκας Singer! Το μυστήριο έλυσε ένας χειρούργος που τελείωσε πρώτος το γάζωμα:

 Μας έδωσε τρεις ώρες προθεσμία ο κύριος υπουργός να τελειώσουμε με όλες τις επεμβάσεις γιατί το νοσοκομείο κλείνει, παιδιά. Που να προλάβεις να τους ράψεις όλους αυτούς με το χέρι;

Η κυρία αρχαιολόγος έπαθε την πλάκα της. Και τι έχετε να πείτε για όλα αυτά εσείς κύριε, ρωτάει τον γιατρό που είχε πάει στον νεροχύτη και έπλενε τα χέρια του. Κοιτάξτε, απάντησε αυτός με σοφιστικέ ύφος. Στο ράψιμο ήταν μιά χαρά, μόνο στα στριφώματα και στις κουμπότρυπες μας δημιουργήσανε λίγα προβλήματα...

Ακριβώς εκείνη τη στιγμή ανοίγει η πόρτα και εμφανίζεται ο υπουργός. Χαίρετε κύριε υπουργέ, αρχαιολόγος, χαίρετε κυρία αρχαιολόγου, μπουλούκος, τι κάνετε, καλά, η σύζυγος; ακόμα καλύτερα, σούξου μούξου, το και τό, μετάφραση αρχαίου κειμένου, καλά κάνατε, είμαι εξπέρ, δώστε το μου, να του ρίξω μιά εθνικιστική ματιά, ε πάρτε το. 

Σιγή! Πέντε, δέκα, δεκαπέντε λεπτά, μισή ώρα, ιδρώνει ο υπουργός, φυσάει, ξεφυσάει, χάνει το χρώμα του, κάθεται σε μιά καρέκλα, ζητάει ένα ποτήρι νερό, σκίζεται ο σφουγγοκωλάριος να του φέρει, του φέρνει, αυτός πίνει, ανοίγει το γιακά του, να φωνάξουμε ένα γιατρό υπουργέ, φωνάξτε.

Μιά λέξη είναι το φωνάξτε, όταν έχουν πάρει των ομματιών τους οι γιατροί και το νοσοκομείο έχει βάλει λουκέτο. Να πάρουμε στο ΚΑΤ, φωνάζει κάποιος. Το κλείσαμε, απαντάει ο Άδωνης. Τότε στο Αγλαΐα Κυριακού, προτείνει κάποιος άλλος. Το κλείσαμε, ο Άδωνης. Το Σισμανόγλειο; Κλειστό! Το τάδε; Κλειστό! Το άλλο; Κλειστό!

Ε ρε ζόρια, να θέλεις να "βάλεις τα νοσοκομεία σε κάποια τάξη" και ξαφνικά να τα έχεις ανάγκη ΕΣΥ ο ΙΔΙΟΣ! Τελικά ο Γεωργιάδης αναγκάστηκε να μεταφερθεί στο..."Μητέρα", από το οποίο πήρε την ίδια μέρα εξητήριο, χωρίς να γίνει γνωστό εάν είχε πρόβλημα στις ωοθήκες ή αν υποβλήθηκε σε καισαρική. Τα αποτελέσματα αναφορικά με το περιεχόμενο του πάπυρου δημοσιεύθηκαν στον τύπο μετά από μερικές εβδομάδες και ήταν πραγματικά εντυπωσιακά. Συγκεκριμένα, οι εμπειρογνώμονες που εξέτασαν το πολύτιμο όσο και τυχαίο αρχαιολογικό εύρημα ήταν κατηγορηματικοί: Ο πάπυρος ήταν ένα αυθεντικό γράμμα του σπαρτιάτη βασιλιά Λεωνίδα προς τον αυτοκράτορα της Περσίας, Ξέρξη! Απίστευτο και όμως απόλυτα αληθινό! Τι έγραφε ο Λεωνίδας στον εχθρό, που θα εισέβαλε ένα χρόνο μετά στην Ελλάδα και θα έπαιζε στην τραγωδία των Θερμοπυλών τον ρόλο του "κακού"; Εν συντομία αυτά:



Αγαπητέ κύριε εχθρέ βασιλιά της Περσίας, Ξαγιαρσά, κοινώς Ξέρξη.

Από υγεία είμεθα καλά και το αυτό (αλλά εντελώς αντίθετα) επιθυμούμε και διά σας. Μάθαμε ότι σκοπεύετε να εισβάλετε εις Ψωροκώσταιναν ίνα ικανοποιήσετε τα κατώτερα υμών ένστιχτα και γενικά χεστήκαμε, ήτοι αφού σκοπεύετε να εισβάλετε (όπως μάθαμε από την NSA) καλοκαιράκι και εποχή διακοπών, τον τόπο μπορεί να πάρετε άνετα, αλλά αμαχητί και άνευ δόξας και δεν θα σας θυμάται ούτε η κόρη σας, όταν πεθάνετε. Ο τράχηλος του Έλληνα ζυγό δεν υποφέρει κύριε Ξέρξη, ειδικά όταν ο ζυγός επιβάλεται καλοκαίρι καιρό μέσα στην ντάλα του ήλιου. Ελάτε άμα γουστάρετε, αλλά εμάς θα μας επιτρέψετε να πάμε τα παιδιά μας κατασκήνωση στον Ταΰγετο και να κάνουμε με τις γυναίκες μας κάνα ταξιδάκι στον Δυρό. (ΥΓ: που έχει και κάτι σπηλιές και γαμώ). 

Αν γουστάρετε κόντρα και γερό αιματηρό τσαμπουκά, κοπιάστε το φθινόπωρο με το καλό και ξεσκίζουμε αλλήλους κατά το καυλούν. Για να σας αποδείξω τις καλές μου διαθέσεις σας στέλνω τον ρουφιάνο τον Εφιάλτη, που είναι εξπέρ στα όνειρα και στα μυστικά μονοπάτια μέσα από τα βουνά.

Λεωνίδας, βασιλιάς της Σπάρτης, αού!

ΥΓ: Σας πληροφορώ επί τη ευκαιρία, ότι το καράβι από την Περσία, πιάστηκε στην Κορινθία.


Μπορούσε να κάνει διαφορετικά ο Ξέρξης; Μπορείς να κάνεις τίποτα, όταν είσαι κατιτίς και θες να σε γράψει οπωσδήποτε η ιστορία; Φυσικά όχι. Ε τι να κάνει και ο Ξέρξης, αναβάλλει την καλοκαιρινή εισβολή και κάτι σεμινάρια γδαρσίματος αιχμαλώτων που είχε προγραμματίσει για το φθινόπωρο του 480 π.Χ και εισέβαλε στην Φθιώτιδα τον Σεπτέμβριο του ίδιου έτους. Τα αποτελέσματα γνωστά: Ο Λεωνίδας έγινε αθάνατος, με προσωπικό άγαλμα στα Θερμοπύλια, αλλά και βελγικές πραλινέ και πρωταγωνιστής χολυγουντιανού φιλμ. Ενώ ο Ξέρξης πήγε άδοξα από τον Αρτάβανο και δεν του έστησε ούτε μισό αδριάντα αόμα και ο στόκος ο Αχμαντινετζάντ.



Πά-τα-γος!


Έτσι λύθηκαν πολλές απορίες. Το έχουμε κληρονομικό, το κάνειν διακοπούλες παρά τον γιαλόν τον Ιούνιο, Ιούλιο και τον Αύγουστον όπου ΄ναι παχυαί αι μύγαι. Μιά εξοχική διαδρομή ανά την ιστορία επιβεβαιώνει των θερινών διακοπών το αληθές: Το έπος του 40; Μα τον χειμώνα φυσικά! Η επανάσταση του 21; Μάρτη παρακαλώ! Τρανταχτές αποδείξεις. 

Το δίδαγμα της μικρής αυτής επιστημονικής έρευνας; Άμα θες να πατήσεις τον Έλληνα, κάντηνέ του το καλοκαίρι. Από μέσα Μάη μέχρι μέσα Σεπτεμβρίου δεν καταλαβαίνει το Θεό του ο Έλληνας και δεν λέει να χαλάσει με τίποτα την ζαχαρένια του. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι: Καρπουζάκι, θαλασσίτσα, διακοπούλες, ταξιδάκια, κορμάρες στις παραλίες, ψαράκι στα ταβερνάκια, καλοπερασούλα, ξεκούραση και τα μυαλά στα νησιά. Τις άλλες εποχές του χρόνου, κράτα καλύτερα απόσταση κατακτητή! Για το καλό σου!

Εξαιρέσεις αυτού του κανόνα: Ο μεταπολιτευτικός Νεοέλληνας. Η μοναδική ομοιότητα με τον τρόπο ζωής των προγόνων του, το καλοκαιρινό μπακλαβά-ραχάτ. Επαναστάσεις, ανατροπές και ξεσηκωμοί άγνωστες λέξεις στο λεξιλόγιό του. Μόνο στον λεκτικό τσαμπουκά εξακολουθεί να είναι πάντα παγκόσμιος πρωταθλητής ο μοντέρνος ραγιάς, που δεν διστάζει να τσακίζει ούτε τις υπερδυνάμεις αυτού του πλανήτη στα λόγια.

Μαύρος επίλογος; Καθόλου! Ευχής έργο είναι, που μας πατάνε τα φρικιά του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, για λογαριασμό όλων αυτών που γουστάρουν να μας πατήσουν. Μαύρος θα ήταν ο επίλογος, αν μας την "έπεφτε" κάποιος...κατ΄εξοχήν εξωτερικός εχθρός όπως (;) πχ η Τουρκία και αναγκαζόμασταν να αμυνθούμε όπως μάθαμε τα τρία τελευταία χρόνια να αμυνόμαστε: Με κατεβασμένα χέρια.

Μη τολμήσει κανένας να θάψει κάνα έγγραφο για τις επόμενες γενιές!

Σεισμόσημο: Επιτέλους...ασφάλεια

Ανησυχούσα και δεν μπορούσα να κοιμηθώ:

Ντάξει, φτώμα στην κούραση είμαι, να κοιμηθώ, αλλά θα ξυπνήσω σίγουρα; Ή θα με βρει στον ύπνο μου κάνας σεισμός και θα με βγάζουνε μετά τρεις μέρες τα σκυλιά των σωστικών συνεργείων δαγκωτό; Καλά και αν δεν γίνει σεισμός, άμα χτυπήσει κάνα τσουνάμι στην αχτή Τζελέπη, πόσο σίγουρος είμαι στην Φλοίας Αμαρουσίου; Ή άμα πάρει φωτιά η Πεντέλη και αυτή κατέβει μετά Μελίσια και μετά στρίψει Σισμανόγλειο μεριά και πάει φουλαριστή για Σωρό, ποιός μου λέει εμένα ότι δεν καίγομαι, ακόμα και αν τραβήξω από το πέντε;

Έχω αγωνίες ρε παιδιά, τι να κάνω; Όλοι τις έχουμε, εμείς οι ιδιοκτήτες. Το σπιτάκι μας, το εξωχικό μας, το αυθαιρετάκι μας, τη παράγκα μας, όλοι έχουμε κάτι να χάσουμε, αν την πιάσει την ρουφιάνα φύση η κακία της και αρχίσει τα δικά της. Πάνω σε τούτη την ανησυχία, δηλαδή στον αγνό λαϊκό πόνο, στηρίχθηκε η πρωτοβουλία της εγχώριας και ευρωπαϊκής Τρόϊκας γιά καθιέρωση ΣΕΙΣΜΟΠΛΗΜΜΥΡΟΠΥΡΚΑΓΙΟΣΗΜΟΥ που θα ξαναφέρει τα πράγματα στη θέση τους και την ακίνητη περιουσία μας κάτω από μιά τεράστια ομπρέλα προστασίας και ασφάλειας.

Τι άλλο θα βρούνε, για να μας φτάσουν στο σημείο να βγούμε αφηνιασμένοι στους δρόμους και να ζητάμε να τους πιούμε το αίμα; Φοβάμαι ότι τίποτα δεν είναι αρκετό για να ξυπνήσει αυτόν τον λαό. Φοβάμαι ότι το γνωρίζουν αυτό οι τροϊκανοί και δεν πρόκειται να σταματήσουν με τίποτα. Μόνο όταν δεν υπάρχει τίποτα άλλο να πάρουν, όταν ξεζουμίσει εντελώς η κοινωνία, όταν γίνει Κρανίου Τόπος και έρημος η χώρα θα πάρουν τις βαλίτσες τους, να πάνε αλλού γιά φρέσκα.

Και όσον αφορά το αίμα....

Τι λέτε γιά αυτές τις μικρές τρυπούλες στον λαιμό σας;




ΥΓ: Η εσωτερική Τρόϊκα συνεχίζει να υφίσταται με την περιστασιακή συνδρομή της ΔΗΜΑΡ

Πρόεδρος του ΤΑΙΠΕΔ Στέλιος Σταυρίδης. Ήταν καλός, αλλά τον έφαγαν οι πτήσεις

Το παν είναι, να έχεις ήθος. Ναι, γιατί τα χρήματα έρχονται και πάνε, ενώ το ήθος μένει. Δηλαδή μπορείς να δεις έναν να τα φυσάει τα ΄μμύρια και την επόμενη μέρα, να ψάχνει να βρει χαρτοκιβώτιο προς διανυκτέρευση. Τέτοια παροδικότητα το πονηρόν ρευστό. Το ήθος όμως, όπως είπαμε, άμα έρθει, μένει, και δεν το ξεκολλάς ούτε με ματσακόνι.

Το ήθος και το παραδάκι χαρακτηρίζονται από περίεργες, παράλληλες διαδρομές. Ο παράς, φερ΄ειπείν, αρέσκεται σε γαμάτες, υψομετρικές πορείες, το οποίον σημαίνει, όσο υψηλότερη κοινωνική τάξη, τόσο αφθονότερος. Κάπως έτσι συμπεριφέρεται και το ήθος: όσο πιό ψηλά είσαι, τόσο περισσότερο ήθος σε διακρίνει. Να το κάνω λιανά γιά τους λιγοστούς αναγνώστες που επιμένουν -μετά από τόση βραχοκηπική επιμόρφωση- να παραμένουν κουμπούρια.

Όπου φτώχεια και γκρίνια, λέει ο λαός, που συνηθίζει το "μπλαμπλά", αφού το ξεσκισμένο το "πράττειν" είναι σαφώς δυκολότερο. Δίκιο έχει ο λαός, αλλά είναι εντελώς ντουβάρι και δεν θέλει να το πάρει χαμπάρι. Σύμφωνα με τον νόμο των πιθανοτήτων λοιπόν περίπου τα 155,22% των πλουσίων απαντούνται σε ψηλότερα κοινωνικά στρώματα, δηλαδή κάτι χιλιάδες λεύγες μακριά από την φτώχεια και γκρίνια των λαϊκών μαζών. Άρα; Τι άρα; Άμα το φυσάς, ούτε γκρινιάζεις, ούτε ζηλεύεις, ούτε κλέβεις. Αφού έχεις, γιατί να κλέψεις. Και εφ΄όσον έχεις, είσαι και αλτρουιστής: Μοιράζεις, στηρίζεις, βοηθάς. Ξέρετε γιατί το Ζάππειο δεν λέγεται Πάλλειο; Γιατί για να λεγόταν το μέγαρο Πάλλειο, θα έπρεπε να το είχα χρηματοδοτήσει εγώ ωρέ παληκάρια. Και δε λέω, πάντα ονειρευόμουνα να είχα, ας πούμε έναν μικρομεσαίο σταύλο δικό μου γεμάτο κατοστάρικα (έχω και κάτι βουκολικά απωθημένα όπως βλέπετε) και να γίνω εθνικός ευεργέτης, αλλά κάτι πήγαινε στραβά και όταν...ξύπναγα ήμανε πάντα απένταρος, οπότε μου έσπαγε αμέσως ο εθνικοευεργετικός τσαμπουκάς. Δίδαγμα; Άμα δεν έχεις μία, δεν σου κάθεται η εθνικοευεργεσία με τίποτα.

Που είχαμε μείνει; Α, μάλιστα, στην κοινωνική τάξη που το φυσάει. Είπαμε, έχεις παρά, δεν έχεις γκρίνια και κατ΄επέκταση έχεις ήθος. Το χρήμα σου εξασφαλίζει και μιά κάποια μόρφωση φυσικά, εξευγενίζεσαι, γίνεσαι καλύτερος και ανώτερος άνθρωπος. Τα γνωστά δηλαδή. Τι ήθος να έχει τώρα το φτωχαδάκι που ψωμολυσσάει και δεν έχει που την κεφαλήν κλίνει; Αφού είναι αναγκασμένο να κλέψει, να εξαπατήσει, να σκοτώσει, να ατιμάσει, να πει ψέμματα, να μη πληρώσει ΦΠΑ, να φοροδιαφύγει και άλλα πολλά για να επιζήσει, που χώρος γιά ήθος; Λογικά πράγματα. Πάμε να βγάλουμε κεντρική ιδέα τώρα και να μπούμε επιτέλους στο ζουμί: Είσαι στα πάνω διαζώματα της κοινωνικής πυραμίδας, είσαι ΚΑΙ πλούσιος ΚΑΙ ηθικός. Και γαμώ τα συμπεράσματα...

Ανοίξτε τις καρδιές σας στην αλήθεια και ετοιμαστείτε για μία σύντομη κρουαζιέρα στα (θολά) νερά της μνημονιακής Ελλάδας. Α, για καλό και για κακό ανάψτε και κάνα κεράκι, αν διαβάζετε από την Σαντορίνη...

Ελλάδα, καλοκαίρι 2013. Ένα δροσερό αεράκι έρχεται κατά τις 23.35 να τρομάξει λίγο το θερμόμετρο και πράγματι τα χρειάζεται ο υδράργυρος και αρχίζει να πέφτει. Χέστης και ο υδράργυρος τελικά. Θα έλεγα, αν είχα τις μαύρες μου με την απραξία μας, ότι μου θυμίζει την κοινωνία μας ο υδράργυρος, αλλά έχω σήμερα τις άσπρες μου και δεν το λέω. Λίγο πριν τα μεσάνυχτα λοιπόν και ένας απόλυτα ηθικός συμπολίτης μας βασανίζεται από την έγνοια και δεν μπορεί να κοιμηθεί. Όχι, δεν είχε οικονομικά προβλήματα ο άνθρωπος, μιά χαρά βολεμένος και τακτοποιημένος ήτανε. Και όχι μόνο: Και θεσάρα είχε, και επιχείρηση "ουάου μαν" είχε, και στα πράγματα ήταν, και πρώτο ξαδερφάκι με την εξουσία ήταν, και τα πάντα. Αλλού πόναγε. Ακούστε πονεμένη ιστορία και ετοιμάστε πεντέξη πακετάκια Zewa softis για καλό και για κακό.

Ο ηθικός -όσο και χλιδάτος- φίλος μας είχε έρθει Αθήνα για κάτι δουλειές "του" και αφού τις έφερε αισίως σε πέρας, είπε ο άνθρωπος να γυρίσει στις...διακοπές του. Μπράβο του και μακάρι όλοι μας να γυρίζαμε στις διακοπές μας μας στην επαρχία και στα νησιά, αντί να τραβιώμαστε με τις γυναίκες μας στον αθηναϊκό καύσωνα ή με πρωτευουσιάνες γκόμενες όπως οι ανήθικοι φτωχοί.

Να πούμε ότι η δουλειά του πετυχημένου ηθικού συμπατριώτη μας δεν ήταν και 100% ιδιωτική: Κάπου χωρούσε μέσα και Δημόσιο, και κοινωνία, και όλα τ΄άλλα, τα οποία θα ανέφερα με αλφαβητική σειρά, αν το μήκος του ποστ δεν έφτανε για να βγάλω το μεροκάματο, δηλαδή αν ο βραχόκηπος μου εξασφάλιζε ένα εισόδημα της τάξης των....ας πούμε από ένα λεπτό και πάνω. Τι έκανε ο άνθρωπος στην Αθήνα; Τι να κάνει; Έσωσε την χώρα! Όχι εντελώς μόνος του, βοήθησε μαζί με άλλους να σωθεί η χώρα. Τι έκανε; Να σας πω. Είχε το Ελληνικό Δημόσιο μιά ανοιχτή πληγή, η οποία έπρεπε πάση θυσία να κλείσει. Αυτή η ανοιχτή πληγή απέφερε στο ηρωικό πλήν άτυχο ελληνικό κράτος κάτι κωλοέσοδα της τάξης των κάμποσων εκατοντάδων εκατομμυρίων τον χρόνο, κερδοφόρα επειχείρηση δηλαδή, και γαμώ τις πληγές. ΟΠΑΠ το ονοματάκι της πληγής, και μόνο που προφέρεις την λέξη, γεμίζει ο στόμας σου τάλληρα! Έβλεπε η συγκυβέρνηση και η Τρόϊκα να στάζει ο ΟΠΑΠ χρήμα και να...κινδυνεύει η χώρα να πνιγεί στο ευρώ και βάζουν σε εφαρμογή τον πιό σύγχρονο και επαναστατικό σωστικό μηχανισμό που γνώρισε η ανθρωπότητα από την εποχή της Κιβωτού του Νώε μέχρι σήμερα: Το ΤΑΙΠΕΔ. Το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων της Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου.

ΤΑΙΠΕΔ, όπως λέμε "πάρε κόσμε". Η λογική που οδήγησε στην σωτήρια δημιουργία του Ταμείου είναι και γαμώ τις λογικές: Έχεις περιουσία κύριε Κράτος; Σκότωσέ την όσο-όσο σε ιδιώτες για να μην έχεις. Και ότι πάρεις, τσιφ στις τσέπες των Δανειστών. Και αν δεν το κάνεις, δεν σου δίνουμε μία, γιά να το δώσεις στις τράπεζές μας, στις οποίες χρωστάς. Ωραία και τσίφτικα πράγματα. Τώρα γιατί να πρέπει να πουλήσεις τον γάϊδαρο (ΟΠΑΠ) που σου κάνει αντί για καβαλίνες, χρυσές λίρες, άλλη...ρυμοτομία. Άλλη ρυμοτομία και το...σχέδιο πόλης προβλέπει εντελώς διαφορετικά: Όλα ιδιωτικά και ο λαός τον πούλο. Μιλάμε για καταντίπ επιστημονικά πράγματα.

Αφού πιάσανε και φτιάξανε τέλος πάντων το ΤΑΙΠΕΔ, είπανε να βάλουνε και έναν πετυχημένο και ηθικό τυπά στην διεύθυνσή του, να κάνει την δουλειά, να δίνει και το καλό παράδειγμα στην νεολαία, τι καριέρα μπορεί να κάνει κάποιος όταν είναι στα πράγματα και τα έχει καλά με εξουσία και μεσουσία και δεν διστάζει να ξεσκίζει τον λαουτζίκο στη συνουσία. Ε, βάλανε ένα δικό τους παιδί, τον Στέλιο τον Σταυρίδη, τι να βάζανε, ξένο; Ούτε έμπλαστρο δεν βάζει αν είναι ξένο ο δικομματισμός εν Ελλάδι, ξεχάστε το. Βάλανε τον δικό τους, τον Στελάρα, και γαμώ τα παιδιά: Πλούσιος, άρα και ηθικός, πετυχημένος επιχειρηματίας και νεοφιλελές μέχρι κοκκάλου. Αλλά πάνω απ΄όλα ηθικός! Αυτό μη το ξεχνάμε. Να σας δώσω λίγο να δοκιμάσετε.



Ο άνθρωπος από τη φύση του, βολεύεται, ωραιοποιεί καταστάσεις και αποφεύγει να δει κατάματα την πραγματικότητα, ιδίως όταν αυτή είναι άθλια. Έτσι, καταντήσαμε κοινωνία εγκληματικής ανοχής. Καλλιεργήσαμε την συντεχνιακή αντίληψη και φτάσαμε ο ένας να ζει σε βάρος των άλλων. Ξεχνάμε συχνά παραδοσιακές αξίες και αρχές και κοιτάμε μόνο το προσωπικό μας συμφέρον, ακόμα κι αν αυτό είναι προκλητικά σε βάρος του κοινωνικού συνόλου. Όλοι πρέπει να συμβάλλουμε στο γκρέμισμα αυτού του αυτοκαταστροφικού φρενοκομείου και να κτίσουμε δημιουργικά το μέλλον μας και των παιδιών μας. Οι Έλληνες μπορούμε να μεγαλουργήσουμε και το έχουμε κατ' επανάληψη αποδείξει. Αλλάζοντας νοοτροπία και πρακτικές, με σκληρή δουλειά, υπομονή, επιμονή και υψηλούς στόχους, το μέλλον μας ανήκει. Ο κομματισμός, η συντεχνιακή αντίληψη, ο λαϊκισμός, η ανευθυνότητα και οι αντικοινωνικές συμπεριφορές, βουλιάζουν καθημερινά την Ελλάδα. Ας δούμε την αλήθεια και ας παλέψουμε όλοι μαζί, ώστε να άρουμε την σημερινή αθλιότητα. Με κοινωνική και όχι συντεχνιακή, αντίληψη. Με υπευθυνότητα και όχι λαϊκισμό. Ας γινόμαστε κάθε μέρα λίγο καλύτεροι και ας εργαστούμε σαν ομάδα. Στηρίζοντας και ελέγχοντας ο ένας τον άλλον. Πρέπει επιτέλους να καταλάβουμε ότι η δική μας ευημερία περνάει μέσα από την ευημερία των γύρω μας ! 

Υπογραφή, Στέλιος Σταυρίδης.



Τι κάνει με τον ΟΠΑΠ ο γίγας του ήθους (και όχι μόνο) Σταυρίδης; Παρατάει τις διακοπές του στην Κεφαλωνιά στην μοίρα τους και γυρίζει στην Αθήνα, να βάλει την υπογραφή του στην σωτηρία της χώρας μέσω του ξεπουλήματος του ΟΠΑΠ σε ιδιώτες. Μιλάμε για ΤΗΝ θυσία! Βάζει την τζίφρα του τέλος πάντων, σας δίνουμε σχεδόν τζάμπα κερδοφόρα επιχείρηση, να βγάλετε τα μάτια σας με το κέρδος, που είναι ανήθικο όταν το βγάζει η πολιτεία και απόλυτα ηθικό όταν το βγάζει μιά επιχείρα, κι εμείς σας δίνουμε αντ΄αυτού αυτά τα ολίγα ψίχουλα και χαρήκαμε πάρα πολύ, που κάναμε τέτοια γαμάτη συμφωνία με καθάρματα που για το τομάρι τους συμφωνούν και στην πώληση της ίδιας τους της μάνας. Όμορφα πράγματα.

Που κολλάει τώρα το ήθος; Στον Μελισσανίδη! Ποιός είναι αυτός; Μα ένας εκ των αγοραστών του ΟΠΑΠ! Αυτός που μετά τις υπογραφές είχε βουτήξει το χέρι του Σταυρίδη και το κούναγε λες και τίναζε κουβέρτα από το μπαλκόνι. Έχταχτος κύριος! Και τι εξυπηρετικός να δείτε! Έχταχτος λέμε. Τόσο έχταχτος, που όταν είδε τον κύριο Σταυρίδη να μην μπορεί να κοιμηθεί, γιατί είχε τα ξημερώματα πτήση για το νησί των διακοπών του, προσεφέρθει να τον πάει ο ίδιος με το ιδιωτικό του τζετ, που θα κατευθυνόταν μετά για Γαλλία. Μιλάμε γιά τρομερό παιδί αυτός ο Μελισσανίδης.

Ο Σταυρίδης τώρα είπαμε, η επιτομή του ήθους. Αν δεν ήταν ηθικός, αυτόν θα βάζανε για πρόεδρο του ΤΑΙΠΕΔ νομίζετε; Εμ! Ε τι να κάνει, δέχτηκε. Ε, και πήγε. Και καλά πέρασε. Και ούτε γάτα, ούτε ζημιά. Ή σχεδόν ούτε γάτα ούτε ζημιά. Γιατί οι εποχές αλλάξανε και ο προσκυνημένος κοσμάκης αγρίεψε επικίνδυνα. Άρτον ή/και θεάματα σκούζει καθημερινά και δεν ξέρεις πότε θα εκκραγεί, να τα κάνει όλα γης μαδιάμ. Άρτο δεν έχει, πάνε αυτά, άρα απομένει μόνο θέαμα. Αυτό που δείνει κάθε μέρα το MEGA, οι άλλοι οχετοί και οι φυλλάδες του πρασινογαλάζιου αίσχους: Φάτε μάτια ψάρια! Σκίστε τους φοροδιαφυγάδες! Θάνατος ή Μέρκελ! Χρεωκοπία ή να μας γδάρουν ζωντανούς. Τέτοια...

Και;

Ε, πριν καθήσει καμμιά στραβή και τα πάρουν οι ΜΑΛΑΚΕΣ στο κρανίο και χρειαστούμε τίποτα ελικόπτερα, λένε, ας τον...ξεηθικοποιήσουμε τον ηθικό κύριο Σταυρίδη από την ηγεσία του ΤΑΙΠΕΔ, να φάνε τα γκαβά του μαλάκα του λαού ψάρια, και βάζουμε άλλον...ηθικό στο πόστο.

Μιλάμε για ΤΗΝ συνταγή! 'Επιασε με τον Άκη, έπιασε με τον Παπακωνσταντινοτίποτα, αυτόν τον θλιβερό ευνούχο της Τρόϊκας, θα πιάσει και με κάθε άλλο πιόνι του συστήματος, το μοναστήρι ναν΄καλά.

Όμορφα πράγματα όντως. Και ο μόνος που έχει την δύναμη να κινήσει τα γρανάζια, κάθεται στις παραλίες και κλαίει την μοίρα του...

Μάλλον έχει δίκιο ο...ηθικός με εκείνο το...

...καταντήσαμε κοινωνία εγκληματικής ανοχής.


Καλησπέρα σας