Νόμπελ στα μέτρα κατά της αιθαλομίχλης!

 Πόσο ηλίθιοι είναι οι άνθρωποι που αποτελούν αυτή την κυβέρνηση; Σαφώς πιό ηλίθιοι από τους ψηφοφόρους που τη ψήφισαν, η αλήθεια να λέγεται. Το λέει και μιά ινδική παροιμία: Ο βλάκας βρίσκει πάντα έναν πιό βλάκα από αυτόν, γιά να τον θαυμάζει. Και αφού είναι έτσι τα πράγματα, έχουν πέσει τα νουδοπασόκια με τα μούτρα στο...ιερόν έργον, να αποδείξουν ότι δεν κατέχουν τον τίτλο του ηλίθιου χαριστικά, αλλά ότι τον κέρδισαν με τις πλαστές πινακίδες εεεεεε με το σπαθί τους. Το νέο μεγαλούργημα αυτής της παρακμιακής αγέλης, τα νέα "μέτρα" κατά της αιθαλομίχλης. Θαυμάστε πνεύμα και φως:

Χτυπάμε το πετρέλαιο θέρμανσης πισώπλατα και το αναγκάζουμε να φτάσει τη ντήζελ. Σκοπός μας, να πιάσουμε τον κώλο του καταναλωτή μέσα από μιά τρύπα που έχει στην τσέπη του. Αποτέλεσμα: Ο καταναλωτής το ρίχνει στη σόμπα και στη φουφού και αντί να πιάσουμε τον ευγενή στόχο της τρόϊκας, πιάνουμε τ΄αρχίδια μας. Δηλαδή θα τα πιάναμε, αν είχαμε. Τι κάνουμε; Αρχίζουμε τον τσαμπουκά: Όποιος ανάψει τζάκι και σόμπα όταν βγει απαγορευτικό λόγω αιθαλομίχλης, θα πληρώνει βαρύ κι΄ασήκωτο πρόστιμο ως αναρχοκαυστικό καπνοντουμανικό στοιχείο.

Τρόμος! Να δείτε τον φόβο του καυσοξυλικού κοινού, να πάθετε πλάκα! Θα περνάνε ειδικά συνεργεία από τα σπίτια και θα ελέγχουν αν υπάρχει αναμμένο τζάκι ή σόμπα και όποιος πιαστεί...επ΄αυτοτζάκως, θα έρχεται ένα άλλο συνεργείο, κομματικό αυτή τη φορά, από ΝΔ ή ΠΑΣΟΚ και κάθε δεύτερη βδομάδα από τη ΔΗΜΑΡ και θα του κλάνει τ΄@ρχίδια! Μεγαλείο μέτρο...

Τελικά το παράτησαν και κάθησαν να βρούνε κάτι...λογικότερο. Και φυσικά το βρήκαν: Έκπτωση στο ρεύμα -υπό προϋποθέσεις φυσικά- όταν υπάρχει αιθαλομίχλη. Πιό ....προληπτικό μέτρο δεν έχει δει ποτέ η ανθρωπότητα! Δηλαδή, θες να καταναλώσεις ρεύμα σε χαμηλή τιμή; Άναψε τζάκι! Ντουμάνιασε την χώρα. Πάρε τηλέφωνο όλο σου το σόϊ και πείσε τους να ανάψουν ότι σόμπα διαθέτουνε. Και γαμώ τα μέτρα! Σαν να λες στον βιαστή, έλα μετά τον βιασμό, να σου δώσω κάρτα απεριορίστων επισκέψεων σε οίκο ανοχής.

Παλιοτόμαρα; Φυσικά παλιοτόμαρα, αλλά όχι αυτοί. Αυτοί είναι υπεράνω ηθικής και λογικής. Εμείς είμαστε τα παλιοτόμαρα, που τους ανεχόμαστε. Εγώ που γράφω μόνο, εσείς που διαβάζετε μόνο, όλοι εμείς οι "κατά", που συνηθίσαμε να ρίχνουμε μπαλωθιές στον αέρα και να θεωρούμε εαυτούς "επαναστάτες". Εμείς που ούτε το τηλεκοντρόλ μας δεν μπορούμε να κάνουμε ζάφτι και όλο στα απόνερα της χαβούζας του Mega προσγειωνόμαστε.

Τα "μέτρα" θα έχουν μεγάλη...επιτυχία, σίγουρα. Θα της δώσουμε της αιθαλομίχλης σίγουρα να καταλάβει. Το μόνο που θα γίνεται από εδώ και στο εξής καπνός, θα είναι μόνο τα όνειρά μας.

2014: Η χρονιά του θριάμβου!

Πως το είπε ο Σαμαράς; Έρχεται το 2014 γκαζωμένη η ανάπτυξη και στην μπάντα όλοι, μη μας πατήσει; Κάπως έτσι. Και νάτανε ο μόνος που το έλεγε, να λέγαμε εντάξει, τον ξανάπιασε το πολιτικοανοιξιάτικο πάλι τον "γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα". Αλλά είναι και το παρελασοπάπουλο, είναι και το παιδοβούβαλο, είναι και κάτι μπλε σόγια από Γερμανία μεριά, είναι τα megaτα, τα σκάγια, όλος ο καλός και εκλεκτός κόσμος που διατυμπανίζει, ότι το 2014 θα έρθει επιτέλους η πολυπόθητη στιγμή, που θα αναγκαστεί ακόμα και ο συσσιτιάζων Έλλην, να βγει με τα ζεμπίλια στους δρόμους, γιατί αλλιώς δεν θα τα φέρνει βόλτα με το χαρτονόμισμα που πρόκειται να βρέξει από ουρανού.

Εγώ -που από ανέκαθεν πιστεύω στους Σαμαράδες και τα διάφορα σοσιαλδημοκρατικά κουβελοβενίζελα της εφεδρείας του- δεν έχω αμφιβολία, ότι το νέο έτος θα μας κάνει μούσκεμα στον παρά. Θα βλέπουμε τον Μπάμπη δηλαδή, ξέρετε ποιόν Μπάμπη, αυτόν που έκανε κάθε μέρα επιθεώρηση στους κάδους απορριμάτων, μη μείνει μέσα κάνα τρόφιμο και χαλάσει και πάθει τίποτα ο κάδος, θα βλέπουμε είπαμε τον Μπάμπη να κυκλοφορεί μούσκεμα, λες και ξαναβάλανε συντριβάνι στην Ομόνοια και πήρε ο εξάστερος το έβδομο, και κάποιος ενθουσιασμένος φίλαθλος τον έσπρωξε άθελά του μέσα και θα τον ρωτάμε, πως έγινες έτσι παπί και στάζεις ρε συ Μπάμπη; και θα μας λέει, είπαμε να τα κονομήσουμε, αλλά όχι και να ρίξει τόσο χρήμα ρε παιδιά.

Τώρα πως γίνεται, να πάρει ο Εξάστερος το έβδομό του, με ένα ρόστερ που έχει το ένα πόδι στο γήπεδο και το άλλο στο γηροκομείο, ρωτάτε τον Αργύρη Πεδουλάκη.

Ότι θα χεστούμε στον παρά λοιπόν, δεν χωράει αμφιβολία. Ακλόνητο στάνταρ. Αλλά το γεγονός θα έρθει φουλαριστό, όπως λέγαμε στην αρχή, ή θα ακολουθήσει κάποια συγκεκριμένη τακτική, όπως οι αθλητές του Μαραθώνιου ή οι ποδηλάτες της Τουρ ντε Φρανς, που κάνουν στην αρχή ότι δεν έχουν ιδέα από ντοπάρισμα και δεν μπορούν να πάρουν τα πόδια τους και σε αφήνουν να προσπεράσεις κάνα δυό χιλιόμετρα και μετά όταν σε προσπερνάνε αναρωτιέσαι, τι ήτανε πάλι ετούτο Παναγία μου, εκείνη η παλιά διαφήμηση με τον σίφουνα του Άζαξ ή η Παρί σαν Ζερμαίν του Καραϊσκάκη;

Βρίσκομαι -γιά μία ακόμα φορά- στην ευχάριστη θέση να σας πληροφορήσω! Αποκλειστικά φυσικά και άνευ επιβάρυνσης, γιατί τόχουμε εμείς οι βραχόκηποι, να γράφουμε τζάμπα, αλλά και να πείθουμε τους αγαθούς αναγνώστες, ότι όντως τζάμπα γράφουμε. Με άλλα λόγια, αυτή η ιπποτική κίνηση των αναγνωστών που περιμένουμε εδώ και κοντά δέκα χρόνια, το γραμματάκι με δυό καλά λόγια -μπράβο ρε βραχόκηπε- και δυό καλά χαρτονομίσματα -έστω κατοστάρικα- ακόμα να γίνει. Όσο γράφω, ελπίζω, έλεγε κάποτε ένας σοφός, οπότε έχετε το νου σας, μην τον ξεφτυλίσουμε εντελώς τον φουκαρά τον σοφό.

Λοιπόν, ακούστε τακτική.

Η ανάκαμψη θα έρθει από την πίσω πόρτα. Μπαγκ ντορ, το λένε αυτό στο μπάσκετ και γιά όσους δεν κατέχουν από μπάσκετ, είναι όπως όταν περιμένει το λεωφορείο στη στάση και ένας επιβάτης πηδάει από την πίσω πόρτα μέσα και ο εισπράκτωρ (αχ εποχές) φωνάζει του οδηγού, Μπάμπη κλείσε από μπροστά, τον πήραμε από πίσω. Η ανάκαμψη θα έρθει αθόρυβα, σαν γάτα! Γιατί; Τι γιατί; Υπάρχουν τόσο κακοί άνθρωποι ρε παιδιά, υπάρχει ζήλια. Μην ξεχνάμε, ότι υπάρχουν στην χώρα δυνάμεις που την πολεμάνε την ανάπτυξη. Ο Σύριζας πχ ακούει ανάπτυξη και του σηκώνεται η συνιστώσα. Ευτυχώς που έχει αυτόν τον καλό άνθρωπο, τον κύριο Τατσόπουλο, που βάζει τα πράγματα στη θέση τους και σώζει την παρτίδα, αλλιώς...

Ή το ΚΚΕ, που δεν συμμετέχει με τίποτα σε ανάπτυξη εντός Ευρωπαϊκής Ένωσης, και καλά κάνει: Καλύτερα φτωχός και εκτός, παρά φτωχός και εντός, κάπως έτσι δηλαδή. Αλλά ας επιστρέψουμε στην τακτική που θα ακολουθήσει η ανάπτυξη. Είπαμε, ότι θα μπουκάρει από την πίσω πόρτα, την μπουκαπόρτα, τον φεγγίτη, πέστε το όπως θέλετε. Στο ποδόσφαιρο ονομάζεται αυτή η τακτική, ντρίπλα, στον πόλεμο αντιπερασπισμός. Δηλαδή εκεί που της την έχουνε στήσει της Ανάπτυξης οι εχθροί της και την περιμένουν με ισχυρότατες δυνάμεις και άγριες διαθέσεις στην γωνία, αυτή εμφανίζεται ξαφνικά και αιφνιδιαστικά στα νώτα τους, με αποτέλεσμα να μην τους πάρει μόνο το πορτοφόλι, αλλά και το ίδιο τους το παντελόνι! Κάπως έτσι την έπαθα κι΄εγώ τον Σεμπτέμβρη σε μιά μεγάλη πορεία στην Αθήνα. Λέω, κάτσε να κατέβω Ομόνοια, να δω κάτι παλιούς φίλους του ΠΑΜΕ. Κατεβαίνω, ψάχνω, να ο ένας! Καλώς τον σύντροφο, τι κάνεις σύντροφε, πως από δω, τα συνηθισμένα. Πες πες, ξεκινάει η πορεία, πάω Ακαδημία να δω έναν άλλο σύντροφο (οι δικοί μου σύντροφοι ξεκινάνε από διαφορετικές πλατείες τις πορείες τους), τα ξαναλέμε μετά, λέω, και πάω. Στο τέλος την αράζω στο Σύνταγμα και περιμένω. Περνάνε τα μπλοκ ένα-ένα, μαθητές, καθηγητές, εκπαιδευτικοί, αντιεξουσιαστές, ΚΚΕ μλ, μλ ΚΚΕ, Ανταρσύα, αντιρατσιστές, οικολόγοι, ανεξάρτητοι, συνδικαλιστές, παναθηναϊκοί, ολυμπιακοί, κάτι λίγοι του Πανθρακικού, η ένωση υποβρύχιων ποδηλατών Αγίας Ελεούσας, μπάτσοι άνευ κουκούλας, δημοκράτες, φαλλοκράτες, αναρχικοί, δεν πληρώνω, τα γράφω όλα κτλ κτλ. Ε κάποτε αραιώνουν, ακόμα πιό πολύ, περνάει ένα τέταρτο χωρίς να περάσει κανένας, κοιτάω δίπλα μου, είμαι μόνος μου! Αν υπήρχε άλλος δίπλα μου, θα τον ρωτούσα τι γίνεται και θα μου έλεγε, τελείωσε, αυτό ήταν. Ψυχή όμως. Τον φίλο από το ΠΑΜΕ δεν τον είδα φυσικά. Είδατε πως πιάνει αυτή η τακτική; (τους αγαθούς που δεν γνωρίζουν, στον ύπνο). Περιμένεις πχ Σταδίου, η ανάπτυξη όμως ανεβαίνει από Πανεπιστημίου.

Έτσι ακριβώς θα μας έρθει η ανάπτυξη το 2014. Δηλαδή. Περιμένουμε ανάκαμψη και ανάπτυξη, αλλά για παραπλανητικούς λόγους εμφανίζεται στην αρχή το αντίθετο:

α) Αύξηση στα διόδια! Τρομερή ντρίπλα της συγκυβέρνησης! Σου λέει, α όλοι περιμένουν στήριξη των αναξιοπαθούντων, εγώ θα στηρίξω στην αρχή τους κατασκευαστές. Ούτε ο Μαραντόνα στο μυθικό του γκολ κατά της Αγγλίας τέτοια ντρίπλα!

β) Κόψιμο του ΕΚΑΣ στις ηλικίες κάτω των 65 ετών.

γ) Αύξηση ορίων ηλικίας γυναικών γιά μειωμένη σύνταξη στο ΙΚΑ

δ) Αύξηση ορίων ηλικίας στα βαρέα και ανθυγιεινά επαγγέλματα

ε) Σκίσημο του εφάπαξ

ζ) Σκίσημο των επικουρικών

κτλ, κτλ, κτλ. (Η λίστα συνεχίζεται άνετα μέχρι το ωμέγα)

Μιλάμε για ΤΙΣ τακτικές! Και κάτι ακόμα πιό διαβολικό! Λέει τώρα ο Σαμαράς: Ξεκινάμε ξεσκιστικά, 80% των Ελλήνων το παίζει διπλό. Αλλά δεν κάνουμε ακόμα κάτι, να πείσει και το υπόλοιπο των απίστων, το 20%, να πιστέψει ότι και το 2014 θα συνεχιστεί το αντιλαϊκό τσουνάμι, ούτως ώστε να πιάσει η ανάπτυξη όλον τον λαό στον ύπνο; Και παίρνει ο Μέγας αυτός στρατηγός ένα ακόμα φανταστικό μέτρο, που τουμπάρει απαξάπαντο το πανελλήνιο:

ΜΕΙΩΣΗ ΤΩΝ ΕΡΓΟΔΟΤΙΚΩΝ ΕΙΣΦΟΡΩΝ ΣΤΟ ΙΚΑ!

Δηλαδή πάει να μας εξαπατήσει (όχι από δόλο φυσικά) ο πρωθυπουργός, ότι πάλι ξεσκίζεται ο Μικρός και κερδίζει πάλι ο Μεγάλος!

Μη μασάτε αγαπητοί αναγνώστες και φροντίστε να προμηθευτείτε μεγάλα καλάθια. Η ανάπτυξη και η ανάκαμψη θα μας πάρουν το 2014 παραμάζωμα και δεν γλυτώνει κανείς! Και πως να γλυτώναμε δηλαδή σε μιά χρονιά εκλογών; Έτοιμες οι πόλεις, οι κοινότητες και οι περιφέρειες της χώρας γιά την νέα άλλωσή τους από τις δυνάμεις της Ανάπτυξης, της Ανάκαμψης και της Σωτηρίας της χώρας.

Ή λέτε, να δούμε αυτή τη φορά άλλο έργο;

Προκαλεί με...κρίση σικέ φιλανθρωπίας ο Παπούλιας!

ΠΑΠΟΥΛΙΑΣ: "...η σκέψη μου είναι σε όλους εκείνους που δεν μετέχουν στη γιορτή γιατί υποφέρουν από φτώχεια και απελπισία. Δεν μπορεί να υπάρχει καμία άλλη προτεραιότητα από τη στήριξη των ευπαθέστερων κοινωνικών ομάδων. Αποτελεί ντροπή για τον πολιτισμό μας να ζουν δίπλα μας παιδιά που πεινάνε και ηλικιωμένοι που κρυώνουν...."

Αυτά που δεν είπε ο αρχιναινέκος της δημοκρατίας είναι τα εξής:

Δεν χάθηκε φυσικά ο κόσμος, γιά όλους αυτούς που δεν συμμετέχουν στην γιορτή, γιατί υποφέρουν από φτώχεια και απελπισία. Γι΄αυτό έβαλα την τζίφρα μου σε όλα, Όλα με κεφαλαίο όμικρον, σε ΟΛΑ με όλα τα γράμματα κεφαλαία, τα  ΚΩΛΟΧΑΡΤΑ που μου έστειλαν στο γραφείο μου όλοι οι μνημονιακοί πρωθυπουργοναινέκοι από την αρχή της κρίσης μέχρι σήμερα. Όχι ότι δεν μου κόστισε αυτό, αλλά πως να το πω, από το να μη φάω αστακό μιά βδομάδα, προτίμησα απλά, να κάνω αυτό, που λάνσαραν όλοι αυτοί που ψήφισε μέχρι σήμερα ο λαός γιά κυβερνήτες του: Χέστηκα!

Δεν υπάρχει καμία άλλη προτεραιότητα από τη στήριξη των Δανειστών, γιατί χωρίς την στήριξη των Δανειστών, μας αφήνουν μόνους στο έλεος του κοσμάκη και μας βλέπω να παριστάνουμε την αιώρα με ένα σκοινί στο λαιμό, δεμένο σε κάποιο δέντρο στο Σύνταγμα. Οι ευπαθέστερες κοινωνικές ομάδες βρίσκονται ή στον δρόμο, ή στα συσσίτια των Δήμων ή της Εκκλησίας, ή στην εξαθλίωση, ή στους καναπέδες τους και φυτοζωούν με την συνταξούλα της γιαγιάς και περνάνε καλά, γιατί αν δεν περνούσανε καλά, θα μας είχαν πάρει προ πολλού από πίσω, και με το "πάρει από πίσω" δεν εννοώ μόνο αυτό που καταλαβαίνουν τα αθώα παιδάκια και ίσως κάτι άβγαλτες κυρίες του Κατηχητικού.

Ντροπή γιά τον πολιτισμό μας -αν τελικά αυτή η χαβούζα που φτιάξαμε εμείς τα νουδοπασόκια μπορεί να ονομαστεί πολιτισμός- αποτελεί όντως το γεγονός ότι δίπλα μας ζουν παιδιά που πεινάνε και ηλικιωμένοι που κρυώνουν, αντί να πάνε παραπέρα να πεινάσουν και να κρυώσουν, μακριά από τα Μέγαρα και τις βίλες μας.

ΥΓ: Ελπίζω η επόμενη παρέλαση, αυτή της 25ης Μαρτίου, να με βρει απόλυτα υγιή στην πολυθρόνα της εξέδρας των επισήμων και όλον τον όχλο μακριά, πολύ μακριά, υπό τον απόλυτο έλεγχο των ΜΑΤ.

Χαμόγελα πολλά φίλοι μου!

Mερικές φορές είναι δύσκολο, το ξέρω. Στην θεωρία μάλιστα ακούγεται ακόμα δυσκολότερο: Πάνω από 30 μύες -από την κοιλιά μέχρι το πρόσωπο- κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους, γιά να πείσουν και τον πιό δύσκολο από τους θαμώνες του καφενείου, ότι το ανέκδοτο του Μπάμπη ήταν όντως άπαιχτο.

Το πρόσωπο φυσικά γίνεται σαν την...μούρη μας: Δίπλες η μυτούλα, τα ρουθούνια ορθάνοιχτα σαν κυάλια, τα μάτια πεισματικά κλεισμένα, λές και περιμένουμε να πέσει ο πολυέλαιος από την οροφή της εκκλησίας (να γιατί δεν πατάω εγώ ποτέ εκεί, αλλά δεν πέφτει ούτε και όταν κάθεται από κάτω ο Παπούλιας, τέτοιο άτιμο πράμα ο πολυέλαιος), το στόμα ορθάνοιχτο και σε συνδυασμό με την κλίση του κεφαλιού προς τα πίσω ένα Ελ Ντοράντο για τους κακεντρεχείς περίεργους αλλά και γιά τους οδοντίατρους της παρέας. Οι ζυγωματικοί βουτάνε τις άκρες των χειλιών και τις τραβάνε προς τα πάνω, να μας σπάσει ο βλοσηρός τσαμπουκάς, οι μύες των ματιών συσπούνται και δίνουν στον μπούφο εγκέφαλο να καταλάβει, ο κάτοχος αυτού του προσώπου είναι ευτυχισμένος.

Και αν μας πιάσει γιά καλά το γέλιο και χτυπιώμαστε στο πάτωμα, εκεί να δείτε πράματα και θάματα! Οι κοιλιακοί πιέζουν τον αέρα προς τα έξω με ταχύτητα 100χλμ/ώρα! Κανονικά πρέπει όταν γελάμε έτσι να είμαστε δεμένοι και να φοράμε κράνος. Ορισμένοι σχολαστικοί μάλιστα προτείνουν και "δίπλωμα γέλιου", όπως δίπλωμα οδήγησης. Μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό βρίσκουν και οι πνεύμονες ευκαιρία να φουλάρουν οξυγόνο, λες και πας να σπάσεις το παγκόσμιο ρεκόρ άπνοης κατάδυσης. Μέχρι και τέσσερεις φορές παραπάνω οξυγόνο, απ΄ότι συνήθως, τέτοια χάλια!

Το γέλιο δεν είναι παίξε-γέλασε όπως νομίζουν πολλοί, αλλά αθλητισμός υψηλού επιπέδου. Και είναι το μόνο σπορ, στο οποίο μπορεί να πρωταγωνιστήσει και ο μικρός και ο μεγάλος, και ο πλούσιος και ο φτωχός. Γιά τον φτωχό μάλιστα είναι το γέλιο μία από τις δύο μοναδικές του επιλογές. Την δεύτερη δεν την αναφέρουμε. (Αλλά άμα γυρίσει ο τροχός, φίλε, εκεί να δεις τι σημαίνει η άλλη επιλογή!).

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, το γέλιο έγινε είδος πολυτελείας. Φόροι, χαράτσια, ανεργία, φτώχεια, ανασφάλεια, ένα τεράστιο σκοτεινό τούνελ η ζωή (και μόνο οι τυφλοπόντικες της συγκυβέρνησης να βλέπουν κάτι φωτεινό στην άλλη του άκρη, μάλλον το άστρο του Λιάπη εκ Μαλαισίας), που να βρεις κουράγιο γιά χαμόγελα και γέλια;

Σωστό;

Όχι, καθόλου! Το γέλιο είναι η βάση της αυτοάμυνας, το θεμέλιο κάθε επανάστασης. Μιά επανάσταση που μπορεί να ξεκινήσει, όταν τελειώσουμε το σχολείο του χαμόγελου, όταν αποφοιτήσουμε από το λύκειο του γέλιου και κλείσουμε τις ανώτατές μας σπουδές με δοκτορά στην σοφία που εμπεριέχει η φράση "έμαθα να γελάω με τον εαυτό μου".

Χαμόγελο εύχομαι για τον νέο χρόνο λοιπόν σε κάθε φίλο, γνωστό ή αναγνώστη του βραχόκηπου, γέλιο κόντρα στην μαυρίλα της εποχής. Χαμόγελο και όπως το καταφέρει ο καθένας. Χαμόγελο να δουν τα μωρά, να μάθουν. Χαμόγελο, να αλαφρύνει ο σταυρός, χαμόγελο να πάθει πλάκα ο εχθρός, χαμόγελο γιά τον δίπλα μας, χαμόγελο γιά μας...

Χαμόγελα Πολλά!

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: Μεμονωμένες οι πρώτες 25.000 περιπτώσεις Άκη, Λιάπη, Τομπούλογλου

Άκης, Λιάπης, Τομπούλογλου...

Τι λείπει από αυτή τη σειρά; Μα τι άλλο; Αμέτρητα άλλα ονόματα! Όλος αυτός ο συφερτός που δεν πρόλαβε ακόμα να προβάρει χειροπέδες ή να νοιώσει στον αυχένα του την καφτή ανάσα μιάς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ εξεταστικής επιτροπής.

Φυσικά γνωρίζουμε, ότι οι φυλακές που πρόκειται να φιλοξενήσουν τη μούργα της ελληνικής κοινωνίας, τα ερπετά και ταυτόχρονα αρπαχτικά της ελληνικής πολιτικής ζούγκλας, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, δεν έχουν ακόμα χτιστεί. Και πως να χτιστούν, αφού οι κακοποιοί είναι ακόμα στο τιμόνι της χώρας και ελέγχουν τα πράγματα; Και αυτή ακριβώς είναι η ουσία, το ζητούμενο, πόθος, όνειρο αλλά και αναγκαιότητα για να ορθοποδήσει κάποτε αυτή η καταραμένη χώρα: Μία πολιτική συγκυρία που επιτρέπει την μετατροπή των βιλλών των καθαρμάτων του δικομματισμού και των τοπικών φυλακών σε συγκοινωνούντα δοχεία!

Η καταστολή του μαφιόζικου συστήματος πλιατσικολογήματος της κοινωνίας και του κράτους, που θεσμολόγησε η Δυάδα των Εσχάτων, που επιμένει -με την ενεργή μας υποστήριξη ή παθητική μας ανοχή- να βρίσκεται -στην χειρότερη περίπτωση- μόνο με το ένα πόδι εκτός Κορυδαλλών, είναι το πρώτο καθήκον της πρώτης κυβέρνησης χωρίς νεοδημοκρατική ή πασοκική συμμετοχή. Καθήκον και ζωτική ανάγκη. Όπως το πρώτο κλάμα και η πρώτη ανάσα του νεογέννητου.

Άκης, Λιάπης, Τομπούλογλου,

Ούτε τελεία, ούτε αποσιωπητικά.

Κόμμα μπήκε μετά τον Τομπούλογλου αχρείοι!

Επιτέλους: Επαναστατικά μέτρα κατά του ψόφου προτείνει η ΔΗΜΑΡ!

ΤΟMAΡ: ¨...έκφραση...ενεργειακής φτώχειας η αιθαλομίχλη...η κυβέρνηση πρέπει να λάβει μέτρα για όλους τους πολίτες που κρυώνουν...¨

Να και μιά φτώχεια που δεν την είχαμε πάρει χαμπάρι: Η...ενεργειακή. (Δηλαδή αν κάποιος δεν έχει λεφτά να αγοράσει αυτοκίνητο, θεωρείται...αυτοκινητιστικά φτωχός;)

Όσον αφορά τα μέτρα για τους πολίτες που...κρυώνουν, τα νέα μέτρα που προτείνει η ΤΟΜΑΡ είναι σαφέστατα:

α) Όσοι κρυώνουν πολύ, θα έχουν 100% πρόσβαση στα...θερμικά μέτρα. Απαραίτητη προϋπόθεση, τις ώρες που κρυώνουν να φοράνε πουλόβερ, παλτό, μπότες, σκουφί και γάντια. Ειδικά συνεργεία του υπουργείου θα ελέγχουν, αν τα παράθυρα του σπιτιού τους είναι κλειστά ή αν από την πόρτα ¨μπάζει¨. Στην συνέχεια, και αν πράγματι πιστοποιηθεί "ψόφος", καλείται ο πολίτης που κρυώνει να αφηγηθεί στο συνεργείο το πιό άνοστο ανέκδοτο που ξέρει. Η αίτηση στέφεται με επιτυχία, όταν τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του συνεργείου αξιολογήσουν το ανέκδοτο ως "πολύ κρύο".

β) Όσοι κρυώνουν λίγο, θα λαμβάνουν το ήμισυ του εν λόγω επιδόματος. Μέρα παρά μέρα. Ή μιά ναι, ή μιά όχι. Η παράγραφος δεν ισχύει γι΄αυτούς που ισχυρίζονται ότι κάτι δεν τους κάνει "ούτε κρύο, ούτε ζέστη).

γ) Η χρήση ειδικού μηχανήματος που αποδεικνύει την αυθεντικότητα των παγωματικών συναισθημάτων των δικαιούχων (;) -κοινώς Τουρτουρόμετρο- κρίνεται απαραίτητη. (Μέχρι και 60 "κλακ-κλακ" των δοντιών το λεπτό θεωρούνται μάσημα. Από 60 έως 180 το λεπτό, λαιμαργία. Από 180 μέχρι 250, κρύο. Από 250 και πάνω, ψόφος). Σε ορισμένες δύσκολες περιπτώσεις θα είναι απαραίτητη η χρήση ενός ακόμα πιό ειδικού μηχανήματος, του Ανατριχιλόμετρου.

δ) Το σύνθημα του συνεργείου που επισκέπεται το σπίτι σας είναι, "μπούζι". Το παρασύνθημα του ιδιοκτήτη, "πόρτααααα".

ε) Πολίτες που την στιγμή της επίσκεψης του συνεργείου κάθονται πάνω στην αναμμένη σόμπα (προφανώς για να επηρεάσουν θετικά την έκθεση των εμπειρογνωμόνων), καίγονται.

ζ) Πολίτες που κατά την ώραν της επισκέψεως του ορθοδόξου κρυομετρικού συνεργείου τρέμουν σαν τα ψάρια, λαμβάνουν το βοήθημα ατάκα κι΄επιτόπου! Σε περίπτωση που αποδειχθεί όμως ότι υπέφεραν από Πάρκινσον, θα οδηγηθούν ως κοινοί απατεώνες με αυτόφωρο στον εισαγγελέα.

Σχόλιο βραχόκηπου: Ότι και να κάψεις φίλε, δεν σε σώνει τίποτα από τον ψόφο της συγκυβέρνησης και τα ναι και όχι της ΤΟΜΑΡ. Εκτός και αν αποφασίσεις επιτέλους, να τους κάψεις αυτούς τους ίδιους! Μιά για πάντα....

Υποκλοπή της συνομιλίας Ομπάμα-Μέρκελ γιά την υποκλοπή στο κινητό της Μέρκελ!

Τι NSA, υποκλοπές, σκάνδαλο και σαχλαμάρες; Σιγά τις υποκλοπές. Μπροστά στις υποκλοπές που έκανε το ένδοξο αυτό εδώ μπλογκ, οι άλλες είναι απλά φήμες Καλυμνιώτικες*. Δώστε προσοχή αγαπητό κοινό: Μπορεί τα αμερικανάκια να "ακούνε και να μη φτάνουν", αλλά άλλα τ΄αυτιά του πελαργού και άλλα του βατράχου, όπως λέει μιά χαβαλέ παροιμία των δεξιά της λεωφόρου Κηφισίας περιοχών. (Όπως ανεβαίνεις δεξιά). Κρατηθείτε παρακαλώ από τας χειρολαβάς:

ΥΠΟΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΚΗΠΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΟΜΠΑΜΑ-ΜΕΡΚΕΛ!

Μάλιστα! Τους πιάσαμε κότσους! Πήγαν να υποκλέψουνε και βγήκαν υποκλοπημένοι! Ο ιπποκλέψας, του ιπποκλέψαντος, όπως συνήθιζε να λέει ο  αλησμόνητος στον ρόλο του αλογοκλέφτη, Τζων Γουέιν. Μάστα. Η υποκλοπή της συνομιλίας των δύο κορυφαίων πολιτικών ήταν τόσο μαεστρικά σκηνοθετημένη, που δεν πρόλαβαν να βγάλουν ούτε κιχ. Και όχι μόνο επειδή η υποκλοπή της συνομιλίας έγινε ορισμένες ώρες πριν την έναρξη του τηλεφωνήματος...

Το περιεχόμενο σπάει κουβαρίστρες στον κατήφωρο! Τον δημοσιεύουμε με τη θέλησή μας σε τούτο εδώ το ποστ, δεν χρειάζεται να ασκήσετε ωμή βία. Χαριστικά, γιά σας. Η μετάφραση είναι προσφορά της εταιρείας που προσέφερε τα καύσιμα των τεθωρακισμένων για την παρέλαση της 28ης Οκτωμβρίου.


Drin-Drin-Drin-Drin
(Ντριν-ντριν-ντριν- ντριν)

(Ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος που κάνει ένα τηλέφωνο, όταν το σηκώνει ένας αμερικάνος πρόεδρος)

OBAMA: Oh my darling Angela, yes we can!
(Καλώς την Μπουμπουλίνα. Μίλα άφοβα, μόλις έχει τελειώσει η κασέτα και όσο να βάλουν άλλη, δεν γράφει)

ΜΕΡΚΕΛ: Je suis, Montmartre, Metro, Pissoir, Paris Saint Germain, Carburateur, une, deux, trois!
(τον πλακώνει στα "γαλλικά". Βουλώστε τα παιδάκια κλειστά ή τέλος πάντων κρατείστε τα αυτάκια τους μακριά. Ή κάπως έτσι.)

OBAMA: Μα γιατί μας τα χώνετε οριζοντίως και καθέτως ωραία μου Γερμανίς;
(Συνεχίζουμε στα ελληνικά, γιατί οι πενταροδεκάρες που μας έσκασε ο χορηγός δεν φτάνουν ούτε γιά ζήτω. Και αν συμβεί κάτι ανάλογο στην παρέλαση**, βλέπω τα φαντάρια να παρατάνε το ένα δύο-εν δυό και να ζμπρώχνουν μπροστά από την κερκίδα των φανατικών επισήμων τα τανκς. Που να τους...ζμπρώξουνε τέσσερεις. Τους επισήμους).

ΜΕΡΚΕΛ: Άσε τα κούφια ρε Μπαράκ και ξέρασέ τα μου όλα τα ένθεν και ένθεν της υποκλοπής με χαρτί και καλαμάρι.

ΟΜΠΑΜΑ: Υποκλοπή εγώ; Μα εγώ δεν γνωρίζω καν τι σημαίνει η λέξη υποκλοπή. Να μην προλάβω να κλείσω το Γκουαντάναμο, αν δεν πιστεύεις.

ΜΕΡΚΕΛ: Βαρύς όρκος, Μπαράκ. Μάζεψέ τα, γιατί το βλέπω να ξεχειλίζει πάλι κρατούμενους. Ομολόγα! Μας φλόμωσες στην υποκλοπή, ναι ή ναι;

ΟΜΠΑΜΑ: Ε, ότι μπορέσαμε κάναμε.

ΜΕΡΚΕΛ: Πόσες υποκλοπές κάνατε;

ΟΜΠΑΜΑ: Κάτι λίγες: Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Αμερική και την μισή Ωκεανία.

ΜΕΡΚΕΛ: Τη μισή Ωκεανία;

ΟΜΠΑΜΑ: Ε ναι. Δυό χεράκια έχω, που να τα προλάβω όλα μόνος μου;

ΜΕΡΚΕΛ: Αλλά κι΄ εμένα ρε συ πρόεδρε. Δεν ντρέπεσαι; Που είμασταν και φιλαράκια. Καλά όλους τους άλλους, δεν πα να πηδηχτούνε οι άλλοι, αλλά όχι κι΄ εμένα ρε συ.

ΟΜΠΑΜΑ: Ρε συ Άνγκελα, εσένα δεν ήθελα να σου κάνω ηχητικό μπανιστήρι. Πλάκα ήθελα να σου κάνω, μιά αθώα φάρσα, αλλά τελικά μπερδεύτηκε η φάση και μου βγήκε υποκλοπή.

ΜΕΡΚΕΛ: Τι φάρσα ρε;

ΟΜΠΑΜΑ: Ε, να. Είχα πάει Κογκρέσο μεριά για καφέ και επί τη ευκαιρία για να σώσω την πατρίδα από το γαϊδουρινό ινάτι των Ρεπουμπλικάνων. Ντάξει, καλά περνάγαμε, αλλά κάποτε άρχισε η ρεμπουπλικανική πτέρυγα να προωθεί κάτι σφηνάκια του κερατά, άνευ μεζέ, και γίναμε λιάδα. Τσακίρ κέφι που λες, ρε δε κάνουμε κάτι να σπάσουμε πλάκα, φωνάζει ένας καλός, ναι να πάρουμε καμμιά ευρωπαία πολιτικό, να της κάνουμε πλάκα, απαντάει ένας καλύτερος.

Ποιά ρε; Την Διαμαντοπούλου;

 Άει σιχτίρ ρε, γυναίκα είναι αυτή;

Εκείνη την Ουκρανή πούχει κάνει τα μαλλιά της κοφίνι χωριάτικο;

Μπα, την έχουνε μέσα και τηράει όξω.

Την Μάργκαρετ Θάτσερ;

Τι, πέθανε; Πότε; Σοβαρά; Πρόλαβε τουλάστιχον να χαντακώσει κανιά πενήντα εκατομμύρια εργάτες; Ναι; Μπράβο, θιόσχωρέστηνα τότες.

Την Μιχαλολιάκαινα;

Απαπαπαπαπα! Βαράει άσχημα ετούτη. Άσε που σε φτύνει από δεκαπέντε μέτρα και σε πετυχαίνει ανάμεσα στα φρύδια.

Εκεί λοιπόν που σκεφτόμασταν και λέγαμε το μακρύ και το κοντό μας, πετάγεται ένας από τα πίσω έδρανα με μιά φωτογραφία σου και αρχίζει να φωνάζει: Πρόεδρε, να, αυtee, party! Ε, και δεν την παίρνω, λέω...

ΜΕΡΚΕΛ: Δεν με πήρες όμως. Έβαλες όμως να παρακολουθούν το κινητό μου.

ΟΜΠΑΜΑ: Το πρώτο σωστό, το δεύτερο λάθος. Δε σε πήρα, γιατί δεν πρόλαβα. Η δε παρακολούθηση δεν ήταν δική μου ιδέα.

ΜΕΡΚΕΛ: Ποιανού ήτανε τότες;

ΟΜΠΑΜΑ: Του Σαμαρά.

ΜΕΡΚΕΛ: Ρε τον πούστη. Μα γιατί; Δεν είχε λόγο: Και δεν του έκανα ποτέ τίποτα και η ομάδα του πάει καλά. Η Σέλτικ κέρδισε  τις προάλλες 2-1 τον Άγιαξ και ο Σαμαράς ήτανε μάλιστα και αρχηγός.

ΟΜΠΑΜΑ: (σιχτιρίζεται και του έρχεται να την ρωτήσει, αν της αρέσουν οι "κάνικες", αλλά τελικά κιοτεύει και δε λέει. Κακώς). Ρε συ Άνγκελα, όχι τον μαλλιά της Εθνικής Ελλάδας, τον άλλον Σαμαρά εννοώ, τον τρίχα.

ΜΕΡΚΕΛ: Μη μου πεις αυτόν τον τον...

ΟΜΠΑΜΑ: Ναι, αυτόν, τον...αντιφασίστα!

ΜΕΡΚΕΛ: Που μάζεψε κάτι καταπληκτικούς τύπους και την έπεσε άγρια στην ακροδεξιά;

ΟΜΠΑΜΑ: Ναι, τους Βορίδη, Γεωργιάδη, Λαζαρίδη και Φαήλο, γνωστούς σαν FASHISTBUSTERS. Και γαμώ τα έργα. Το GHOSTBUSTERS δεν λέει μία μπροστά του.

ΜΕΡΚΕΛ: Μη μου πεις τώρα, ότι αυτός σου είπε να παρακολουθήσεις το τηλέφωνό μου.

ΟΜΠΑΜΑ: Όχι.

ΜΕΡΚΕΛ: Πες μας επιτέλους και μας γκάστρωσες!

ΟΜΠΑΜΑ: Ε όχι μέχρι εκεί βρε Άνγκελα! Είπαμε, δεν βάζει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ την υπογραφή του και το.....του όπου νάναι. Ντάξει, νάτανε η Μόνικα, να ΄λεγα να πάει στο διάολο, αλλά όχι και στο.....μιάς......(Εδώ υπήρχαν παράσιτα και δεν ακούσαμε καλά τι είπε).

ΜΕΡΚΕΛ: Άσε τα σάπια και λέγε!

ΟΜΠΑΜΑ: Να, είχε έρθει ο Σαμαράς γιά επίσκεψη στον Λευκό Οίκο, (είχαμε προλάβει να μαζέψουμε τα ασημικά-τιμαλφή κτλ από το μέγαρο, γιατί αυτοί οι νεοδημοκράτες και πασόκοι που κυβερνούν τα τελευταία 50 χρόνια την Ελλάδα σε αγκαλιάζουν με τα δυό χέρια και ταυτόχρονα σου σφίγγουν εγκάρδια το χέρι και με ένα άλλο σου ξαφρίζουν από την κωλότσεπα το πορτοφόλι, μεγάλο ταλέντο στην ξάφρα, ούτε χταπόδια νάτανε, τόσα χέρια!), κλάφτηκε, τον λυπήθηκα, του βάζω να φάει, μου λέει, Πρόεδρε φχαριστώ, έφαγα, μόνο έτσι γιά το εθιμοτυπικό να ρίξω κανιά πενηνταριά κεφτεδάκια, να μη παρεξηγηθείς. Ε αφού έφαγε τον περίδρομο, άρχισε να μου λέει τα δικά του: Σιγά τα ωά με το Γκουαντάναμο, δεν φτουράει μία μπροστά στην Αμυγδαλέζα, και άμα θέλω βοήθεια να κλείσω το NBC σε μιά ώρα, μου στέλνει με το επόμενο αεροπλάνο τον Κεδίκογλου, και να προσέχω όταν μιλάω στην τιβί, γαμώ το κεφάλι μου μαλάκα, και ότι τώρα που σερβίρουν κυβέρνηση και μήντια την Μέρκελ και την Τρόϊκα ως κακούς και αυτούς τους ίδιους σαν ήρωες αντιστασιακούς και επαναστάτες όλα πάνε καλά και ο κόσμος το καταπίνει αμάσητο με τη μία, και ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι ο κυβερνητικός συνασπισμός των δύο μεγάλων κομμάτων και αν υπάρχει στους Ρεπουμπλικάνους κάνας χονδρός αρχηγός, να τον καλέσω, να τα τρώμε μαζί...

ΜΕΡΚΕΛ: Μισό ρε συ Μπαράκ. Είπες ότι ήταν ιδέα του Σαμαρά η παρακολούθηση του κινητού μου. Από πότε έχει ιδέες ο Σαμαράς; Εμείς δεν του λέμε τι να κάνει; Εμείς δεν κρατάμε την "σούστα", την μεταλλική βέργα που κινεί την φιγούρα του Σαμαρά πάνω στον μπερντέ; Δικό μας δεν είναι το σενάριο του "Ο Καραγκιόζης πρωθυπουργός";

ΟΜΠΑΜΑ: ...και τι σου φταίει ο Καραγκιόζης;

ΜΕΡΚΕΛ; ...η φιγούρα Καραγκιόζης;

ΟΜΠΑΜΑ: Όχι, το νούμερο Καραγκιόζης...

Σε ετούτο ακριβώς το σημείο δεχόμαστε αφόρητες πιέσεις από Ουάσινγκτον μεριά, να σταματήσουμε την δημοσίευση του απόρρητου διαλόγου του αμερικάνου προέδρου και της γερμανίδας καγκελάριου, αλλιώς φωτιά στα μπατζάκια μας, αλλά εμείς προλαβαίνουμε να σταματήσουμε την δημοσίευση από βαρεμάρα μόνοι μας. Καλή σας βδομάδα.


ΥΓ: Ο Βραχόκηπος βρίσκεται πάντοτε αγκαλιά με την αλήθεια. Δεν πιστεύουμε να πιστέψατε στις μπαρούφες που αμολάει ο Snowden;







*Μάθαμε ότι καλπάζει στην Κάλυμνο το κουτσομπολιό. Φήμη ίσον φούμο, λένε. Και ότι άμα θες να μη πας ποτέ στη ζωή σου στην Κω, τράβα να γεννηθείς στην Κάλυμνο. Με το που αντικρύζεις για πρώτη φορά το φως του καλυμνιώτικου ήλιου, μειώνονται δραματικά οι πιθανότητες να πατήσεις ποτέ το ποδάρι σου (ή και τα δύο) στην Κω! Άλλα δεν πρόλαβα να μάθω (από πρώτο χέρι παρακαλώ), αλλά έχω πέσει σε φλέβα χρυσού, θα μου τα ξεράσει όλα. Με βλέπω να παίρνω απάντηση ακόμα και στη μεγάλη ερώτηση, που με βασανίζει από το Δημοτικό: Κάνουν ντουζ οι Καλυμνιώτες από τότε που σταμάτησαν να βουτάνε για σφουγγάρια;

**Το παρόν γράφτηκε πριν την 28η Οκτωμβρίου.