Λευτεριά στον λαϊκό αγωνιστή, πρώην βουλευτή της Νέας Δημοκρατίας, Βαγγέλη Παπανικολάου. Σύνθημα και ευχή. Για έναν άνθρωπο που δεν το έχει βάλει κάτω στα 80 του και συνεχίζει να αγωνίζεται. Ναι, ούτε την έχει αράξει στο σπιτάκι του, να τον φλομώνουνε στο χαμομήλι οι δικοί του και να τους γίνεται και βάρος, ούτε έχει παρκάρει σε κάποιον Οίκο Ευγηρίας περιμένοντας απλά τον Ψηλό με το δρεπάνι. Όχι κυρίες και κύριοι, ο αντάρτης Βαγγέλης Παπανικολάου συνεχίζει παρόλα τα χρονάκια του να αντιστέκεται, εκεί στην πρώτη γραμμή, εκεί στο μετερίζι.
Ο Βαγγέλης Παπανικολάου μπορεί να είναι μεν άγνωστος στο ευρύ κοινό, η συμμετοχή του όμως στα κοινά είναι κάτι παραπάνω από ευρύα. Ποινικολόγος ο άθρωπος, δικηγόρος που λένε, όχι γιά το πονηρό, για να βγάλει το ψωμί του ο άθρωπος. Μορφωμένος, ταλαντούχος, καπάτσος, ευκίνητος, έξυπνος, αλλά πάντα ηθικός. Προπάντων ηθικός, αλλιώς λέτε θα τον μπάζανε στην Νέα Δημοκρατία; Μέχρι και στα εσωτερικά της ΑΕΚ αγωνίστηκε. Αφού λένε, ότι επί προεδρίας Μπάρλου έγραψε ο ίδιος το καταστατικό της ομάδας ! Ναι, να μη σώσω α δε πιστεύετε ρε.
Κάποτε μπήκε στέλεχος στη ΝΔ, τι να κάνει ο άθρωπος, όλοι μας κάνουμε σα νέοι σφάρματα. Τον είδανε ικανό τα παιδιά, ρε σεις δεν τον βάζουμε υποψήφιο βουλευτή Αργολίδας, που έχει ανάγκη ο τόπος από βουλευτή της ΝΔ, να φάει ο άθρωπος, να φάμε κι΄ εμείς; Ε τον βάλανε. Και να μη πολυλογούμε, σκάνε κάτι βολικές εκλογές, του κάθονται κάτι χιλιάδες σταυροί -τύφλα νάχει το Πρώτο Νεκροταφείο- και πριν καταλάβει ο άθρωπος τι συμβαίνει, νάσου τον και καταντάει Βουλευτής ο Βαγγέλης. Η μοίρα του όμως δεν ήθελε να γίνει ο άθρωπος υπουργός, ή έστω υφυπουργός, οπότε αναγκάζεται μετά από περίπου τρία χρόνια να εγκαταλείψει τη Βουλή και να επιστρέψει στην κοινωνία.
Τρία χρόνια βουλευτής, πφφφ. Τι να προλάβεις να φας μέσα σε τρία χρόνια; Εδώ βλέπεις κάτι Παγκαλαίους και κάτι Βενιζέλους να έχουν γίνει σαν πέντε-δωμάτια-κουζίνα-μπάνιο ο καθένας τους και να μην έχουν ακόμα χορτάσει μετά από μιά αιωνιότητα στα έδρανα της Βουλής και να χορτάσεις εσύ με τρία χρονάκια μόνο; Βγήκε όξω ο άθρωπος, πλάκωσε το δικηγοριλίκι, κονόμησε κάτι, αλλά που να φτάσουν. Εδώ δεν φτάνουν άμα είσαι άνεργος, που δεν κάνεις τίποτα, θα φτάσουν άμα είσαι ενεργός, που έχεις σαν ενεργός και τόσα έξοδα; Είπαμε όμως, ξύπνιος ο Βαγγέλης, δεν τα παράτησε. Κάθεται που λέτε χάμου και τα παίρνει με την σειρά: Έχουμε ανάγκες; Έχουμε. Γουστάρουμε την εύκολη κονόμα; Εμ δε γουστάρουμε; Θα μπαίναμε αλλιώς στη ΝΔ; Είμεθα ως πρώην νεοδημοκράτοι, λαϊκοί αγωνισταί; Εμ δεν είμεθα; Ωραία. Να στήσουμε τότε μια κομπίνα, για το λαό, αλλά και γιά μας.
Μάλιστα. Ακούστε τώρα τι ιδεολογία έστησε ο άθρωπος! Σου λέει, ένα σωρό πλούσιων αθρώπων δεν έχει παιδιά-γατιά, τίποτα. Ούτε συγγενείς, ούτε φίλοι, ούτε σύντροφοι, τίποτα τίποτα. Μάλιστα. Κάποτε μεγαλώνουν, κάποτε έρχεται η ώρα τους, κάποτε τους πάνε τέσσερεις, ρίχνει χώμα ο νεκροθάφτης, να βγάλει το ψωμί του, πάπαλα. Το δράμα ξεκινάει με το που ανοίγει ο ρουφιάνος ο συμβολαιογράφος. Διαβάζει στα κιτάπια του ο τύπος, Βρασίδας Καμπόσος, ετών 80φεύγα, εκ Διακοφτού Αχαΐας, επάγγελμα Οδοντωτοί Σιδερόδρομοι, απεβίωσεν περασμένη βδομάδα, ταφείς κανονικώς, περιουσία ίσαμε δεκαπέντε κιούπια ευρώ, διαθήκη γιοκ. Ωχ αμάν!
Ωχ αμάν για σένα φίλαθλε αναγνώστη, αλλά όχι για τους Δανειστές! Για κάτι τέτοιες περιπτώσεις δεν στείλανε οι φίλοι μας την Τρόικα; Σου λέει, πεθαίνει άνευ διαθήκης και άνευ συγγενείς, σκυλιά, γατιά, ο παραλής, ποιός τρώει τα έτοιμα; Ο Κράτος. Μάλιστα. Και σε ποιούς χρωστάει ο Κράτος; Στους δανειστές. Τέλεια! Άρα για να μην μπει σε κόπο και κουραστεί ο Κράτος και τα βάλει άδικα στην τσέπη του και καταναλώσει χωρίς λόγο ενέργεια, τα πασάρει αμέσως στην Τρόϊκα. Λογικό. Και η Τρόϊκα τα πασάρει στους δανειστές. Φυσικά. Και ποιό από τα κόμματα πάει να εμποδίσει; Κανένα. Ούτε η ΔΗΜΑΡ του Κουβέλη που είναι άγρια και δεν σηκώνει υποταγή να φανταστείς.
Εδώ ακριβώς, σ΄αυτό το κομψό κομμάτι της εν λόγω ιεροτελεστίας υψώνει το πελώριο ανάστημά του ο αγωνιστής Βαγγέλης Παπανικολάου, πρώην βουλευτής ΝΔ! Όχι αρπαχτικά της Τρόϊκας, όχι εγχώριοι και ξένοι "Ημέτεροι", όχι Τράπεζες και άλλοι Δανειστές! Φτάνει πιά!
Και στήνει μιά μηχανή ο περήφανος Γέρος του Άργους, να παθαίνεις πλάκα: Μαζεύει κάτι καλά παιδάκια, πάνε στη γιάφκα ένας-ένας μη τους πάρει μυρωδιά ο κόσμος (και ζητήσει κι΄αυτός συμμετοχή) και αρχίζει την διαλεκτική: Παιδιά γουστάρετε μάσα; Ουυυ θείο. Λοιπόν, αντί να τα φάει η Τρόικα, να τα φάμε εμείς. Ο λαός δηλαδή. Πεθαίνει πλούσιος άνευ συγγενείς και διαθήκη, πλαστογραφούμε εμείς μία διαθήκη, που λέει ότι μας τα αφήνει όλα, στέλνουμε κάνα δυό από μας σαν μαρτύροι και μετά μοιράζουμε την πίτα στον λαό. Σε μας δηλαδή. (Παλαμάκια, ενθουσιασμός, εσένα θέλουμε, χτυπάει και ο αποκάτω νοικάρης, σκάστε κωλόπαιδα μεσημεριάτικα, γαμώ τη γιάφκα σας).
Έτσι έγινε, αλλά κάποτε βγήκε βρώμα και τώρα τους κάνανε τσακωτούς. Ο Βαγγέλης πρόλαβε μάλλον να βγει στο βουνό, για να συνεχίσει από εκεί την αντίσταση. Μπορεί να τον πιάσουν κάποτε οι εχθροί, αλλά η ιστορία θα γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα:
Βαγγέλης Παπανικολάου. Ο Άρης Βελουχιώτης της Νέας Δημοκρατίας.
