Φιέστα χουντικών στην κηδεία Ντερτιλή

Αυτός ο μητροπολίτης Καλαβρύτων πολύ μου την σπάει βρε παιδιά! Ευσκάτιος το σεβασμιώτατο ονοματάκι του, ή....Πετιμέζιος, όχι, ή....Μαναεξουράνιος, ή.... Σκατοστόμιος, όχι. Α ναι, Αμβρόσιος. Και γαμώ τις παραποιήσεις/νοθεύσεις κοπράνων δηλαδή!

Δε λέω, παλιοτομαράκι πρώτης ο τράγος, αλλά όχι και έτσι βρε παιδιά! Άκου εκεί παρομοίωση που του κατέβηκε κατά την διάρκεια της νεκρώσιμης ακολουθίας στην κηδεία του εκτελεστή της Χούντας, Νίκου Ντερτιλή: Κολοκοτρώνης ο αποθανών, λέει, και Σωκράτης, καπάκι από πάνω! Ήμαρτον ηγούμενε και ήμαρτον δις ρε συ προηγούμενε! (Σύμφωνα με μιά χουντικοχριστιανική παροιμία που λέει, για να γίνεις ΄γούμενος, πρέπει να σ΄έχει πηδήξει ο προηγούμενος)

Γνωστό αποκαϊδι της Χούντας ο Καθήκιος, αλλά όχι και με τα χρήματα του (βασανισμένου, αλλά καλά να πάθει λαού) κερίες μου! Γουστάρεις φασισμό κύριε άγιε; Με γειά σου με χαρά σου. Χρηματοδότησέ τον από την τσέπα σου, ή από εισφορές των χρυσαύγουλων, ή -ακόμα καλύτερα- μάζεψέ τα και τράβα να ανταμώσεις τα αδέρφια σου από τον Μεσαίωνα: Στο Αφγανιστάν.

Όχι αγαπητοί μου κύριοι, δεν γίνονται αυτά σε πολιτισμένα κράτη. Που να το τολμήσει πχ ο γερμανός Ambrosios; Τον έχουνε ξυρίσει διπλά και μία κόντρα! Του έχουν πάρει τη...φωτοστέφανο και του τήνε έχουνε χώσει εκεί που ξέρετε. Αλλά τι μπορεί να είναι η εκκλησία ενός μπουρδέλλου; Ποιός είπε, μπουρδέλλο; Εσύ με την ριγέ μπλούζα Σωστός κύριε!




Αλλά νάτανε μόνο ο...άγιος Καλαβρύτων; Έσκασε μυτούλα φυσικά και ο νομπελίστας της παράνοιας, αρχιβασανιστής των ΕΣΑ-ΕΑΤ, αρχικαθαρματάκι να απασχολούνται ταυτόχρονα 52 ψυχίατροι, Θεοφιλογγιαννάκος. Ήρωας, κατά τον παθολογικό σαδιστή Διαολογιαννάκο, Ο Ντερτιλής. Τα γνωστά χουντικά: Έχω εγώ το όπλο στον κρόταφό σου; Είμαι ήρωας!

Όμορφα πράγματα...

Και Πλεύρης έπαιξε Νεκροταφείο Α, και Κασιδιάρης, και όλος ο εχλεχτός κόσμος. Έλειψαν φυσικά οι Χίτλερ-Πινοσέτ, αλλά δεν γίνεται να πηγαίνεις τώρα σε κηδείες πεθαμένος άθρωπος...

Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά τα ωραία και συναρπαστικά, εκεί απάνω στα Αθάνατος και στα Ελλάς Ελλήνων Χριστιανών, αρχίζουν τα σαπάκια τις μπαλωθιές, σα να παντρευότανε πάλι η Δέσποινα τον Γιώργο της. Μιλάμε για πυρ κατά βούληση, όχι τίποτα σκόρπιες και αναιμικές. Και η περήφανη ελληνική αστυνομία καθόταν και έβλεπε. Λέτε να ρίξουν οι συγκυβερνήτες τις ευθύνες στο ΠΑΜΕ;

Τελικά τον παραχώσανε τον τελευταίο έγκλειστο και αμετανόητο χουντικό, νάναι βαρύ το μπετόν που τον σκεπάζει. 90 έκλεισε ο τύπος και αν δεν φώναζε σύσωμο το πανελλήνιο, αχ να του κόβει ο Θεός χρόνια και να μου δίνει ημέρες, ίσως και να μη πέθαινε ποτέ.

 Ο Παττακός δεν πήγε τελικά στην κηδεία, γιά να κάνει πρόβα και γιά τη δική του. Έμεινε σπίτι -είναι κατάκοιτος- όπως και ο φύρερ του χρυσαύγουλου, Μιχαλολιάκος. Ούτε ο Άδωνης πήγε, ούτε και ο Βορίδης, είναι γνωστό ότι τα παιδάκια γίνανε πιά...δημοκράτες.

Ρε γυναίκα, και ποιά είναι αυτή εδώ; Η κόρη μας ή η μαμά σου;

Συνταρακτικό!

Συγκινητικό!

Αμιγώς...νεοελληνικό!

Ασημένιο! Ναι, αυτή τη φορά δεν το σηκώσαμε το γαμημένο, αλλά δεν είναι αμελητέα υπόθεση μιά δεύτερη θέση στον κόσμο. Συγκινήθηκα πάλι με τα κατορθώματα του λαού μας βρε παιδιά. Δεύτερη θέση είναι αυτή, όχι παίξε-γέλασε. Που; Σε ποιό άθλημα; Γιά μαντέψτε!

Στις εξαγωγές βιομηχανικών προϊόντων; (Γέλιο)

Στη διαφάνεια της πολιτικής σκηνής; (Πολύ γέλιο)

Στην αντικειμενικότητα των ΜΜΕ; (ΤΟ γέλιο)

Άντε να το πάρει το ποτάμι, γιατί με τη φόρα που έχετε πάρει, βλέπω να παίζει και το χόκεϋ επί πάγου. Που κατακτήσαμε την δεύτερη παγκόσμια θέση λοιπόν; Μα που αλλού; Στις επεμβάσεις αισθητικής! Λιποαναρρόφηση, κωλοφούσκωμα, βυζοβάλε, βυζοβγάλε, μπότοξ, λίφτινγκ, ράφτινγκ και δε συμμαζεύεται. Μάλιστα.

Πάει μέχρι και η κουτσή Μαρία στο MEREMET-LINE, εχτελούνται πάσης φύσεως οικοδομικές εργασίες, και έχει ως Ελληνίς γυνή τις απαιτήσεις της: Με βλέπεις εμένανε, την κουτσή Μαρία, γιατρέ; Εμ σε βλέπω μανάριμ, λέει ο γιατρός, που βλέπει στην περίπτωσή της την επιστήμη του, να φτάνει στα όριά της. Ε αφού με βλέπεις, πάρε τα συμπράγκαλά σου και δεν ξέρω τι θα κάνεις, θα με κάνεις ALENKA BIKAR http://www.youtube.com/watch?v=feujTUjoDko&feature=player_embedded

Ξύπνιος ο γιατρός καταλαβαίνει αμέσως. Μα βρε κουτσή Μαρία μου, η Μπίκαρ είναι σπρίντερ. Πως να το κάνω με σένα μάνα μου; Η κουτσή Μαρία έχει -όπως όλοι γνωρίζουμε- ιδαίτερα...ρευστά επιχειρήματα, όταν τα κάλλη τα απαιτούν. Με ένα δεκαπεντάρι τα καταφέρνεις, δόκτορ; Πω πω κουβέντα ο χτίστης! Τι να της πει τώρα; Ότι με δεκαπέντε όχι μόνο Μπίκαρ, αλλά και Τζένιφερ Λόπεζ κατοστάρα την έκανε;

Το αποτέλεσμα; Όλες, ΟΛΕΣ οι ελληνίδες (εκτός της μάνας μου και της θείας μου, και αυτό όχι με τόση σιγουριά) πιστές στην λαϊκή ρήση: ΟΛΗΜΕΡΙΣ ΤΙΣ ΧΤΙΖΑΝΕ, ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΞΑΝΑΡΥΤΙΔΙΑΖΑΝ.

Κάθεσαι και τα σκεύτεσαι και μελαγχολείς. Ιδαίτερα αν είσαι εθνικιστής ή χρυσαύγουλο. Λες, μα είναι δυνατή μιά τέτοια κατάντια για ένα λαό, ο οποίος έκανε Ακροπόλεις όταν οι άλλοι είχαν φτιάξει ήδη πυραμίδες;

Και κάτι άλλο παράδοξο: ΚΑΙ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΚΡΙΣΗ ρε σεις Έλληνες; Δηλαδή δεν έχουμε που την μασέλαν κινήσει και το...... χτενίζεται; Αμάν ρε ξεφτύλες! Όχι, εγώ προβληματίζομαι κανονικά. Τι να του πω του γείτωνα, που τυγχάνει και ολίγον τι...Φριτς, όπως το συνηθίζουν οι περισσότεροι αυτόχθονες στην χώρα που ζω. Δεν έχουμε Παιδεία, αλλά αν σου πω τι ωτοπλαστικές γίνονται στον τόπο μας, θα κουφαθείς; Ή αν μου πει κάποιος, και γαμώ τις γκόμενες οι Ελληνίδες, να του απαντήσω, μη πάει ο νους σου σε τίποτα πλαστικές. ΠΕΤΣΙΝΕΣ αγαπητέ μου οι κυρίες!

Δεν γίνεται πλαστική στο ήθος ή στον χαρακτήρα; Κρίμα....

Λαθροϋλοτομία: Δε πα να γίνουν όλα στάχτη...

Θέλεις να λύσεις το καφτό πρόβλημα της θέρμανσης; Ε, πάρε το δασάκι της περιοχής σου στα...ζεστά. Πουρνάρι, πεύκο, έλατο, κυπαρισσάκι αψηλό, ιτιά λελουδιασμένη ή αλέλουδη και ότι ξερό ή χλωρό...μολύνει την παρθένο ελληνική ύπαιθρο, στάχτη να γίνουν. Μπρος στην ζεστασιά τύφλα νάχει η χλωρίδα, που λέει μιά σοφή μεταμνημονιακή παροιμία.

Ακριβό το πετρέλαιο θέρμανσης, πανάκριβο, σε μεγάλο βάθος ο ρουφιάνος ο λιγνίτης, που να τον βγάλεις, το καλοκαίρι μακριά, η κληματαριά και οι κολώνες της ΔΕΗ δεν προσφέρονται και τόσο για προσάναμα, τι να κάνουμε τότε;

Τρέμε δέντρε!

Με την βοήθεια της...αδέσποτης ξυλείας το πρόβλημα της θέρμανσης λύνεται στο άναψε-μη σβήνεις! (τέως άψε σβήσε) Από καυστικής πλευράς θα λέγαμε, ότι με την συμβολή του δάσους η έλλειψη θερμικής ενέργειας κυριολεκτικά...απανθρακώνεται. Μία ώρα φόβου αρκεί και περνάς το μήνα σου ζεστά και ξυλοσομπάτα. Τι, φόβος μη σε πιάσουν; Ποιός να σε πιάσει ρε; Ποιός δίνει μία, αν καις εσύ γιά θερμοκρασιακή σου ανάγκη τον Εθνικό Δρυμό; Χεστήκανε απαξάπαντες όλοι γιά όλα αυτά ΠΟΥ ΔΕΝ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑ, ΑΛΛΑ ΑΝΗΚΟΥΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ. Ο κίνδυνος καραδοκεί στον δρόμο: Μισή ώρα να πας πχ από Μαγκουφάνα, Πεντέλη και άλλα τόσα γιά να γυρίσεις. Ξέρεις πόσοι τρελλοί κυκλοφορούνε με δίπλωμα (ή άνευ) στους δρόμους;

Η καθαυτό ξυλοκοπτική πράξη είναι με την...ηθική υποστήριξη ενός αλυσοπρίονου, παιχνιδάκι! Λίγο γρρρρ από εδώ, λίγο γρρρρ από εκεί, και ο κορμός ξαπλώνεται μπροστά σου, πριν προλάβεις να πεις καν, κωκ! Το μυστήριο αυτό ακούει στο όμορφο ονοματάκι ΛΑΘΡΟΫΛΟΤΟΜΙΑ. Ή, δική μας είναι η φύση, ότι θέλουμε την κάνουμε.

Τρέμε δάσε!

Όχι θα αφήναμε τις Πάρνηθες και τους Υμηττούς να μας κουνιούνται! Φυσικά δεν είναι υποχρεωτικό να πάρεις τα βουνά και τα λαγκάδια, γιά να ικανοποιήσεις τα γούστα και τις ανάγκες της φουφούς σου. Υπάρχει και η εύκολη λύση του πάρκου, υπάρχουν Βοτανικοί Κήποι, υπάρχουν Νεκροταφεία. Ιδίως στα τελευταία, η πιθανότητα να σε κάνουν τσακωτόν οι...ένοικοι, είναι απειροελάχιστες.

Κάθεσαι και τα σκέφτεσαι και δεν θέλεις να το πιστέψεις: Μα να είμαστε τόσο πολύ και ανίατα πασοκονεοδημοκρατισμένοι ρε γαμώτο! Μα να μην έχουμε ούτε ιερό ούτε όσιο! Μα να είμαστε η επιτομή της αρπακόλας και να μη μπορούμε να δούμε μπροστά από τη μύτη μας! Μα να επιμένουμε να είμαστε οι ίδιοι ρεζίληδες, που είμασταν πριν την κρίση! Τι ίδιοι, χειρότεροι! Πριν βάζαμε μεν τα καλοκαίρια φωτιά, το οικοπεδάκι ημών το επιούσιο ντε, αλλά όλες τις άλλες εποχές καθόμασταν ήσυχοι. Τώρα καίμε τα δάση και τον χειμώνα!

Μιά χώρα που τράβηξε από τα 31....

Ε, απορεί κανένας σας γιατί...καήκαμε;

Δεν πληρώνεις τη δόση του στεγαστικού σου; Ρε τον κωλόφαρδο!

 

Σπίτι σου, σπιτάκι σου, σπιτοκαλυβάκι σου;

Α ρε τυχεράκια! Ξηγιέσαι ΙΧ οικία...

Τι, πληρώνεις ακόμα δόσεις στην τράπεζα;

Α ρε τυχεράκια! Γιά να πληρώνεις, έχεις...

Τι, δεν έχεις και γι΄αυτό δεν πληρώνεις; Και μόνο το μισό κατάφερες να σοβατίσεις;

Α ρε τυχεράκια! Γλυτώνεις το άλλο μισό σοβάτισμα...

Γιατί το γλυτώνεις;

Τώρα μη περιμένεις να σε πω τυχεράκια. Τέρμα η ρέντα σου φίλε μου. Γλυτώνεις το άλλο μισό σοβάτισμα, επειδή σε βλέπω λίαν προσεχώς να το χάνεις το σπιτάκι σου. Πως γίνεται αυτό; Μα με ακριβώς τον ίδιο τρόπο που έχασες όλα τ΄άλλα: Δια της...σωτηρίας σου από την καταστροφή. Δεν καταλαβαίνεις; Φυσικά δεν καταλαβαίνεις. Άμα σου έκοβε και καταλάβαινες, δεν θα είχες φτάσει σ΄αυτά τα χάλια. Πάλι καλά που υπάρχω κι΄εγώ, που σκέφτομαι γιά λογαριασμό σου.

Άκου! Καθότανε τις προάλλες η τρόϊκα, στον ήλιο και λιαζότανε. Ναι, θα μπορούσε να λιαζότανε και όρθια, αλλά σου λένε, αρκετά εκατομμύρια στέκονται σε τούτο τον τόπο όρθια, (και μάλιστα στο ένα πόδι, σαν πελαργοί), ας καθήσουμε λοιπόν εμείς, που είμαστε και αφεντικά, να τους φάει τους ιθαγενείς η ζήλια.

Ξύνει* που λέτε ένα από τα τρία τσίφτικα παιδάκια την γκλάβα του και κατεβάζει ιδέα φοβερή: Το βρήκα, τι θα τους πάρουμε ακόμα, λέει. Θα τους πάρουμε τα σπίτια! Όσοι έχουν πάρει δάνειο και δεν είναι σε θέση να πληρώσουνε τη δόση, χάνουνε το σπίτι!

Χλωμό το βλέπω, απαντάει με ένα πλατύ χαμόγελο ο έτερος τροϊκατζής. Η συγκυβέρνηση έχει παγώσει τους πλειστηριασμούς γιά όλο το 2013 και όσο υπεραμύνονται του μέτρου αυτού οι κέρβεροι Σαμαράς, Βενιζέλος και Κουβέλης, δεν δίνω στα αρπαχτικά των τραπεζών καμμία τύχη!

ΤΟ γέλιο!

Μιλάμε ΓΙΑ ΤΟ ΓΕΛΙΟ!

Κατάλαβες τι αγγουράκι σου ΄ρχεται τυχεράκια;

Τύχη βουνό λοιπόν, και στις περισσότερες περιπτώσεις αυτή η τύχη που μας αξίζει...

* Το ξύσιμο δεν έγινε γιά να κατεβάσει ιδέα. Απλά τον φαγούριζε το κεφάλι του τον άνθρωπο...

Φωτάκης Κουβέλης: Άνδρα μοι έννεπε..

ΔΗΜΑΡ δαγκωτό ωρέ λαέ βασανισμένε! Ναι, Δημοκρατική Αριστερά και τα μυαλά στα κάγκελα, μέχρι να το σηκώσει κάποτε ο Φώταρος ο Κουβέλαρος το ευλογημένο και να δει επιτέλους ο δόλιος ο κοσμάκης μιά άσπρη μέρα. Αμάν και πότε Βαγγελίστρα μου!

Το γνωρίζει πιά και ερασιτέχνης τσοπάνης στην ευρύτερη περιοχή Άνω Κλειτορίας: Νουδού; Φτου κακά! Πασόκ; Φτου και φτου και ένας βόθρος 50 επί 50 τίγκα μέχρι πάνω! Σύριζα; Τι λέτε ρε; Να μεγαλώσει η τρούπα του όζον και να μας πάρει παραμάζωμα η συνιστώσα και να μη έχει ο άστεγος που την κεφαλήν κλείνει; (ή μήπως ανοίγει;)

Καμμένος; Άπαπαπαπά, ούτε με πυροσβεστική! Διατί; Πρώτον, διατί αν και σαφώς καμμένος είναι σε διακυβερνητικά θέματα απόλυτα...άπυρος. Δεύτερον, όπως λένε όλα τα...ουδέτερα και αντικειμενικά κανάλια, όπως Μέγκα, Σκάει (μπαμ), Αντεδύο κτλ, όποιος ψηφίσει στας εκλογάς Ανεξάρτητοι Έλληνοι, κάηκε!

Χρυσαύγουλα; Ε όχι και χρυσαύγουλα ντε! Είπαμε να στοκάρουμε διά της ψήφου μας, αλλά όχι και να ταπετσάρουμε τσι τοίχοι εμπριμέ! Εξ΄ άλλου δεν πάει το Έλληνας και ρατσιστής, μη λέμε ότι θέμε τώρα...

ΚΚΕ; Ευχαρίστως βρε παιδιά, αλλά πως να το ψηφίσεις όσο αυτό δε φταίει σε τίποτα και κάνει και καλή πολιτική; Γιατί δυστυχώς όσο δε λέει η Παπαρήγα να κάνει κάνα λάθος και όσο επιμένει το κόμμα να μην ευθύνεται γιά καμμία διακυβερνητική γκέλα (μιλάμε για ΑΠΟΛΥΤΟ ήθος ρε γαμώτο!) δεν το βλέπω ούτε αξιωματική αντιπολίτευση φίλοι μου! Απίστευτο ε; Να είσαι το μοναδικό κόμμα με καθαρά χέρια και ακόμα πιό ξεκάθαρη πολιτική και να πληρώνεις μόνο σου όλο το μάρμαρο! Δηλαδή αδικία μέχρι εκεί πάνω: Κλέβει ο γείτωνάς σου στο ζύγι, πάει εσένα μέσα ο μπασκίνας! Χρωστάει ο απέναντι δέκα νοίκια, κάνουνε εσένα έξωση! Δεν...προσέχει με την γυναίκα του ο τάδες, μένει έγγυος η θκιάς! Τς, τς, τς....

Αυτό το οξύμωρο με το ΚΚΕ θα μας αναγκάσει να αφήσουμε λίγο τσι φανατικοί οπαδοί του Κουβέλη να περιμένουν. Ο ψηφοφόρος λαός αποφάσισε να τιμωρήσει το ΚΚΕ επειδή απέτυχε ο δικομματισμός και κατέστρεψε μάλιστα τη χώρα; Γύρισε ο κόσμος την πλάτη του στο κόμμα επειδή αυτό δεν έκλεψε, δεν ατίμασε, δεν αθέτησε το λόγο του, δεν διαπλέχτηκε, δεν μάσησε με εκατό μασέλες; Κάτι δε πάει καλά εδώ...

Και νάτανε μόνο ο κοινός ψηφοφόρος που αθώωσε τον κατηγορούμενο δράστη καταδικάζοντας μάλιστα το θύμα, θα λέγαμε, ντάξει κουφό αλλά έτυχε. Αλλά ήταν και κάτι καραβιές ορκισμένα συντρόφια που προτίμησαν να πάνε κολυμπώντας, παρά όμορφα και στεγνά γερμένα πάνω στην κουπαστή και τραγουδώντας το γνωστό επαναστατικό τραγούδι "ήταν ένα μικρό καράβι".

Αλλά αρκετά αυτή τη φορά με το ΚΚΕ, σε άλλο ποστ περισσότερα. (Προσεχώς μία φανταστική διατριβή με τίτλο "Ένας ακόμα και φύγαμε γιά Λαϊκή Εξουσία". Πρόκειται γιά ένα απόλυτα ρεαλιστικό σενάριο, που θέλει το ΚΚΕ με 150 βουλευτές στη Βουλή και έναν βουλευτή από άλλο κόμμα ΑΠΟΦΑΣΙΣΜΕΝΟΝ να το στηρίξει! Δύσκολα πράγματα δηλαδή).

Επιστροφή στη ΔΗΜΑΡ τώρα. Στο μόνο κόμμα που καταφέρνει να κάνει μνημονιακή πολιτική, αλλά να παραμένει ευγενικό και καλό. Τι καλό, πρώτα παιδιά οι αριστεροδημοκράτες! Σκεφτείτε τι θα έκαναν οι έτεροι δύο εταίροι, τα νουδοπασόκια, αν δεν συμμετείχαν τα αριστερόνια του Κουβέλη στην τρόϊκα της τρόϊκας. Τι, δεν μπορείτε να το φανταστείτε; Να βάλω ένα χεράκι; Ευχαρίστως: ΘΑ ΕΚΑΝΑΝ, ΟΤΙ ΚΑΝΟΥΝ ΚΑΙ ΤΩΡΑ! Ούτε γραμμούλα περισσότερο ή λιγότερο! Τόσο πολύτιμη η συμβολή της ΔΗΜΑΡ στα του πετσοκόβειν ημάς!

Πολύ ευγενικός και κυριλέ και αγαπητός στο ευρύ κοινόν ο αξιαγάπητος Φωτάκης Κουβέλης βλέπετε. Είδατε τι μπορεί να καταφέρει μιά...συνιστώσα, όταν...αποσυριζοποιηθεί καταλλήλως, ούτως ώστε να μη λειτουργεί ως αριστερό άλοθι μιάς δεξιοδεξιάς κυβέρνησης τύπου ΝΔ&ΠΑΣΟΚ; Αν το θέσουμε ανάποδα, αν πούμε δηλαδή, αν δεν ήταν η ΔΗΜΑΡ ότι πιό ευγενικοαριστερό έχει συμμετάσχει ποτέ σε κυβέρνηση Κουϊσλινγκ, αλλά ήταν -ας πούμε- καραδεξιό κόμμα, κουνηθείτε από τη θέση σας, και αν ο Κουβέλης αυτής της εκδοχής δεν ήτανε καλός, αλλά μόνο κακός και άσχημος, ε τι θα έκανε η υποθετική αυτή τρόϊκα της τρόϊκας;

Απάντηση: ΟΤΙ ΚΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΩΡΑ!

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ; Όλα δεν τάχε η Μαριωρή, ο Κουβέλης την μάρανε! Μαγκιά! Ούτε Σαμαράς, ούτε Βελιζελοειδές, ούτε Παπανδρέου και δεν συμμαζ...εεε δημοψηφίζεται: Κουβέλης κερίαι και κύριοι και οι λιγοστοί ερμαφρόδυτοι συμπολίται μας. Ο δημοφιλέστερος απαξάπαντων των ελλήνων πολιτικών! Λαοφιλέστερος ακόμα και της τυρρανοσαύρου της ελληνικής πολιτικής, κερίας Διαμαντοπούλου, πίσω μου σε΄χω σατανά.

Δαγκωτό ΔΗΜΑΡ λοιπόν γιά να αποδείξουμε ότι υπάρχει πιά αξιοκρατία στη χώρα μας. ΔΗΜΑΡ γιατί είμαστε ΑΞΙΟΙ ΤΗΣ ΤΥΧΗΣ ΜΑΣ. Μόνο στο όνομα θα μου επιτρέψετε να μην χειροκροτήσω με τόσο ενθουσιασμό: Το ΔΗΜΑΡ δεν εκφράζει 100%  την πραγματική σημασία του κόμματος που κατάφερε με έναν τόσο απλό τρόπο να μας αποδείξει πόσο ΗΛΙΘΙΟΙ είμαστε.

Το σοσιαλδημοκρατικό κόμμα που μας έπεισε ότι ανήκει στην...Αριστερά, που μας δημιούργησε την αυταπάτη μιάς...αντιμνημονιακής λύσης με...ανθρώπινο πρόσωπο, που μας πέρασε την εντύπωση πως μπορεί να υπάρχει ισότιμη συνεργασία μεταξύ λύκων και...αμνών, που κατάφερε να μας χαϊδεύει στοργικά την στιγμή που μας (συν)πετσοκόβει κατά δύναμη, αυτό το κόμμα δεν εκφράζεται από κανένα άλλο όνομα, εκτός από αυτό που θα λάνσαρε σίγουρα και ο πρώτος...διδάξας: Ο παλιόφιλός μας ο πανούργος Οδυσσέας: ΔΟΥΙΠ αντί ΔΗΜΑΡ.

ΔΟΥΙΠ, Δούρειος Ίππος..

Η ανεργία χτυπάει ταβάνι: Άντε, ακόμα 500.000 και σωθήκαμε

Ανεργία; Αμέ! Γιατί όχι; Μπορεί να διαμαρτύρεται ο ένας ή ο άλλος, αλλά άμα το δεις με το μάτι του επιστήμονα, του ειδικού, τότε δεν μπορείς να βγάλεις κανένα άλλο συμπέρασμα, εκτός από αυτό που βγάζουν τον τελευταίο καιρό όλοι αυτοί: Αδέλφια, πάτε από το καλό στο καλύτερο και μακάρι όλοι οι λαοί που ζορίζονται λιγάκι από την κρίση, έτσι.

"Ντερ Γκρήχενλαντ νιξ καπούτ μάινε ντάμεν ουντ χέρεν, νιξ φοβέρεν κάϊν μπαμπούλεν μπιτεσέν"*,    μας διαμηνύει εκ Βερολίνου η κυρία Μέρκελ.

"Λε Γκρεκ ιποτακτίκ χαψανουά λε καραμέλ ντε λιστ φοροδιαφιγκά τρε μπιέν, αλλά (ξέρει και κάτι ελληνικά η γυναίκα) άμα ντειτέ ανθρώπ πολιτίκ να μπαίν ιν Μπαστίγ Κορρυδαλιέν, να μου τρυπισιέν μουά μον μυτή "**, τιτίβισε σε άπταιστα διεθνοταμιευτικά η κυρία Λαγκάρντ, γνωστή ανά το παπακωνσταντίνιο και ως "η Ωραία (όποιος θέλει δεν το πιστεύει) με το στικάκι".

*   Η Ελλάδα ποτέ δεν πεθαίνει, δεν την σκιάζει φοβέρα καμμιά...

** Οι Έλληνες φίλοι μας καταλάβανε ότι τα πάντα κρίνονται από την Λίστα Λαγκάρντ και πρόκειται σε λίγο να στείλουν όλους τους ένοχους εκεί που τους αρμόζει: Στις Αγροτικές Φυλακές Κασσάνδρας.

Παιδιά, είστε μούρλια, μακάρι να ήταν έτσι και το Λουξεμβούργο, παραδέχεται και εύχεται ο πρώην (αφιλοκερδώς) προκαθήμενος του Γιουρογκρούπ και φιλλέληνας μέχρι υποψίας διαστροφής Γιάννης-Κλώντης Γιουνκέρης.

Αυτός όμως που έσπασε κάθε φραγμό ενθουσιασμού δεν είναι φυσικά κανένας άλλος από τον Γερμανό υπουργό Οικονομικών, Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε! Και γαμώ τις προόδους δικέ μου (und ich ficke die Fortschritte, Meiner!), φαίνεται να είπε στον μουσαφίρη του Αλέξη Τσίπρα, που έμεινε φυσικά ΣΥΡΙΖΑ απ΄την έκπληξη. Η συνέχεια ήταν ακόμα πιό εντυπωσιακή! Λοιπόν, μετά, ας πούμε σε μιά απίστευτη κρίση φιλελληνισμού, ρολάρει ο Σοϊμπλάκος το καροτσάκι του στον διάδρομο, κάνει νόημα σε έναν σφουγγοκωλάριο που στεκόταν με ένα πικάπ στο χέρι, να βάλει τον δίσκο που κρατούσε να παίξει, και αρχίζει μετά με απίστευτη τσαχπινιά να ρίχνει μιά φοβερή ζεϊμπεκιά! Η πιό τέλεια ζεϊμπεκιά που έχει χορευτεί ποτέ πάνω σε αναπηρική καρέκλα παιδιά! Ο σφουγγοκωλάριος έσκυψε μάλιστα δίπλα του και άρχισε τα ώπα ώπα και τα παλαμάκια.

Ρε συ, ρωτάει ο Τσίπρας τον διερμηνέα, Έλληνας είναι ο τύπος με τα ώπα ώπα; Μπα, απαντάει ο άλλος, εγγονός του Σόϊμπλε είναι. Ώπα σημαίνει στα Γερμανικά, παππούς.

Μιά χαρά λοιπόν η ανεργία και ας ελπίσουμε σε μεγαλύτερη άνοδο. Πάμε γερά λοιπόν παιδιά!

ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕ, ΜΠΟΡΕΙΣ-ΜΠΟΡΕΙΣ Ν΄ ΑΠΟΛΥΘΕΙΣ!

Κάτω στα Πετράλωνα δεν θα φέρει την Άνοιξη για έναν από εμάς ένα χελιδόνι

 

Όχι, δεν έχω διαβατήριο. Ένα από τα κόκκινα, τα παλιά, βρίσκεται ίσως κάπου σ΄ένα κουτί στο υπόγειο, ληγμένο, ξεθωριασμένο, παροπλισμένο. Ίσως. Μόνο ή αστυνομική ταυτότητα -αυτή η αναχρονιστική με το δαχτυλικό αποτύπωμα του Κάϊν δίπλα από την φωτογραφία- μου απέμεινε γιά να δικαιολογώ τα αδικαιολόγητα: Ναι, ρε, επιμένω να είμαι αυτός που είμαι! Και όποιου γουστάρει.

Άλλο όμως αστυνομική ταυτότητα και άλλο διαβατήριο, πάσο. Η ταυτότητα είναι κάτι σαν δίπλωμα οδήγησης, που το κουβαλάς καθημερινά μαζί σου, γιά να αποδείξεις, ότι παρόλη την ατζαμοσύνη σου στο παρκάρισμα, δικαιούσαι να κυκλοφοράς το προπολεμικό σαραβαλάκι σου, που αναβίβασε σε "τεκμήριο οικονομικής ευμάρειας" η ρουφιάνα η κυβέρνηση.

Η ταυτότητα δεν έχει ταξικές απαιτήσεις, δεν σε βαραίνει ιδεολογικά, δεν σου δημιουργεί ενοχές ή υποχρεώσεις. Είναι σεμνή, ολιγαρκής, μπαίνει στην κωλότσεπη, μπαίνει κάπου κάπου και στο πλυντήριο και παραμένει πάντα φτηνή. Το διαβατήριο όμως;

Το διαβατήριο παραμένει να ισχύει σαν υποκατάστατο του DNA μας. Κάτι σαν τα προσωπικά Άπαντα του καθενός μας. Η ιδιωτική μας Ιστορία. Διαβατήριο σημαίνει ρίζες, κληρονομιά, γαλανόλευκη, Ορθοδοξία, Μεγάλες Στιγμές του Έθνους όπως εφεύρεση της Δημοκρατίας, η σαρωτική νίκη κατά των Περσαράδων, η επανάσταση του 21, το ΟΧΙ, ο θεσμός της Αντιπαροχής, η ίδρυση του ΠΑΣΟΚ, η κούπα στο Ευρωμπάσκετ του 87, το "σήκωσέ το, το γαμημένο" και, και, και...

Πολυσέλιδο το διαβατήριο, σε κάθε σελίδα ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, μη ξεχάσει κανένας περί τίνος πρόκειται, έχει άπλα, χώρο, σε αφήνει να δίνεις τόπο και ευκαιρία στο παγκόσμιο μπατσαριό γιά να καταχωρεί τις κινήσεις σου πάνω σε τούτον τον πλανήτη. Θα έλεγα, ότι το διαβατήριο λειτουργεί όπως η τελεσίδικη ετυμηγορία ενός τεστ πατρότητας: Ο κουβαλών αυτό το κρατικό έγγραφο είναι κατά 99,99999%  τέκνον μου. Υπογραφή, Έθνος.

Ε. κρίμα που δεν διαθέτω ένα τέτοιο έγκυρο έγγραφο. Κρίμα και καρακρίμα γιατί αν είχα, θα έστηνα μιά φαντασμαγορική φιέστα έξω από την ελληνική πρεσβεία του Βερολίνου, να σκάει από τη ζήλια του ακόμα και ο Quentin Tarantino! Κάτι σαν την τρομερή σκηνή της αυτοπυρπόλησης του Δομίνικου  στο μεγάλο φιλμ του αξέχαστου Σεργκέϊ Ταρκόβσκι, NOSTALGHIA.

http://www.youtube.com/watch?v=zrjgPqX7nPs

Μη περιμένετε τώρα να αυτοπυρποληθώ εγώ! Ναι, ούτε και έξω από την ελληνική πρεσβεία! Το διαβατήριό μου θα έστελνα ανεπιστρεπτί στον κόσμο της στάχτης, και τούτο πανηγυρικά και με μουσική υπόκρουση. Το διαβατήριό μου που θα με συνέδεε -έστω και τυπικά- με μία θλιβερή κοινωνία και ένα ακόμα πιό θλιβερό κράτος που κλείνουν τα μάτια τους και την καρδιά τους σε κάθε τι, που έχει να κάνει με ανθρωπιά, αρετή και πολιτισμό. Ένα φλεγόμενο ελληνικό διαβατήριο συμβολικό κεράκι στον τάφο του 26χρονου παιδιού από το Πακιστάν, που είχε την ατυχία, να ζητήσει στην χώρα του ΣΚΟΤΑΔΙΟΥ τον ήλιο που θα φώτιζε την μαύρη μοίρα του.

Η στυγνή δολοφονία του νεαρού Πακιστανού στα Πετράλωνα πέρασε στον ελληνικό τύπο, όπως και στην κοινωνία μας, ακριβώς έτσι όπως μας προδιάθετε η ευαισθησία μας: Στα ψιλά! Και σιγά το συμβάν, σφύριξαν αδιάφορα χιλιάδες αγνά ελληνόπουλα και χιλιάδες πανέμορφες (όχι απαραίτητα) ελληνοπούλες, που θεώρησαν ότι το να κάνει κάποιος αλλοδαπός "οχτάρια" με το ποδήλατό του σε έναν μη κεντρικό δρόμο της πρωτεύουσας σηκώνει όντως μαχαίρωμα. Και το σηκώνει ιδιαίτερα, όταν οι...ενοχλημένοι δράστες τυγχάνουν Έλληνες.

Η οργή δεν πρόκειται να φέρει τον άτυχο Πακιστανό μετανάστη πάλι στη ζωή. Έτσι κι΄αλλιώς πρόκειται για την οργή των λίγων. Οι πολλοί βλέπετε έχουν ανταλλάξει την ανθρωπιά τους με τον αυτισμό του αδικημένου και χτυπημένου από τις κυβερνήσεις που αυτός ο ίδιος επέλεξε, από τις κακές όσο και σκοτεινές δυνάμεις που τον έχουν (παραδοσιακά) περικυκλώσει και δεν δίνουν μία γιά κάτι τέτοιες λεπτομέρειες. Είδαμε βλέπετε και πόσες...δεκάδες χιλιάδες σιχτιρισμένων...δημοκρατών βγήκαν εις ένδειξη διαμαρτυρίας και συμπαράστασης στους δρόμους.

Κενό...

Θυμός είναι αυτός, θλίψη, αηδία. Έννοιες, άϋλα τεχνάσματα του νου, που δεν σου επιτρέπουν να κρατηθείς επάνω τους ή να σφίξεις το χέρι τους και να σηκωθείς. Τι σου μένει; Ένα μπλογκ να ξεσπάς, ένας φίλος να συμφωνείς, ένα τραγούδι να σου κάνει τεχνητή αναπνοή και να σε σώζει προσωρινά.

Ένα τραγούδι: Φεύγω!

Φεύγω ρε παλιοτόμαρα! Φεύγω, τόσα χρόνια φεύγω, στην καρδιά μου όλο πιό κοντά...