ΠΕΝΘΟΣ....

Θλίψη...

Απέραντη θλίψη γιά ένα απίστευτο δράμα που ξετυλίχθηκε σχεδόν μπροστά στα μάτια μας.

Το κλασσικό δράμα της ζωής: Όλα έχουν κάποτε ένα τέλος. Τα πάντα, έμψυχα και άψυχα. Άνθρωποι, ζώα, φυτά, ιδέες, πράγματα.

Ο νόμος της φύσης, η αρχή και το τέλος και ξανά η αρχή. Ένας απέραντος κύκλος γύρω από την μοναδική ίσως έννοια που δεν υφίσταται αλλοιώσεις ή φθορές: Την Σύμπτωση.

Ένα δάκρυ αφήνει δειλά το μονοπάτι της λογικής και πάει να δροσίσει το συναίσθημα κάπου ανάμεσα στους πόρους του προσώπου. Και ένα άλλο μετά, απ΄την άλλη πλευρά, λιγότερο δειλά, να πατσίσουν τα μάγουλα υγρασία ψυχής, να φτάσει στα άπατα και να πνιγεί ο καημός.

Ενός λεπτού σιγή...

Ίσως δύο, ένα λεπτό γιά τον καθένα.

Και μετά μουσική που αγγίζει τις καρδιές και αγγαλιάζει τον πόνο.

Μπαχ;

Ντονιζέτι;

Ή καλύτερα το Ρέκβιεμ του Μότσαρτ;

Όχι! Σφίξτε την καρδιά σας και πάμε παραδοσιακά:

Σήμερα μαύρος ουρανός-σήμερα μαύρη μέρα. Συνέδριο της ΟΛΜΕ σήμερα-κι ο σπαραγμός μεγάλος. ΔΑΚΕ και ΠΑΣΚΕ ψόφησαν-πάει η πλειό-ψηφία. Και ύστερα αποχώρησαν- οι εργατό-πατέρες. Η ατμόσφαιρα καθάρισε-και δε βρωμάει σκατίλα.

Και του χρόνου σε όλα τα άλλα σωματεία

Ξαναβρώμισε Μιχαλολιάκο. Μα να μην τραβάνε το καζανάκι!

Μιχαλολιάκος για Γιάννη Αντετοκούμπο: 

"Άμα δώσετε σε έναν χιμπατζή στον ζωολογικό κήπο μιά μπανάνα και μία ελληνική σημαία, θα είναι Έλληνας;"

Βραχόκηπος για Μιχαλολιάκο:

"Άμα βάλεις μέσα στα σκατά ένα περιβραχιόνιο αρχηγού ναζιστικού κόμματος, θα είναι Μιχαλολιάκος;"

Κουϊζ: Ποιός χέστηκε τελικά;

Τι σας θυμίζει τον νεοδημοκράτη Βύρωνα Πολύδωρα;

Ναι αυτόν που μίλησε για άνοιγμα της "μεγάλης πατριωτικής παράταξης" προς την Χρυσή Αυγή.

α) Χεστήκαμε και η βάρκα έγειρε;
β) Χέστηκε η Φατμέ στο Γενί Τζαμί;
γ) Χέστηκε η φοράδα στ΄αλώνι;
δ) Χέστηκε ο Πολύδωρος, πούν΄ στην συνεργασία με την ΧΑ γρήγορος;

Ο τυχερός με την σωστή λύση κερδίζει ένα πόστερ της "Νέας Ελλάδας" του Σαμαρά με αυτόγραφο του Άδωνι Γεωργιάδη και του Μάκη Βορίδη.

Για αυτόγραφο του Μιχαλολιάκου χτυπήστε την διπλανή πόρτα.

Φόρτσα Snowden!

Ωραίος κόσμος: Ένας νεαρός αμερικάνος πολιορκείται επί μέρες στο Transit του αεροδρομίου της Μόσχας από μία υπερδύναμη. Τις ΗΠΑ! Την πατρίδα του.

Δεν πρόκειται ούτε για δολοφόνο, ούτε για κλέφτη, ούτε για εκβιαστή, τρομοκράτη, βιαστή, απατεώνα, φοροφυγά ή άλλον οικονομικό, ποινικό ή πολιτικό κακοποιό. Το μοναδικό έγκλημα που έχει διαπράξει ο τριαντάχρονος Αμερικάνος είναι αυτό: Έχει πει την αλήθεια. Ότι οι αμερικανικές μυστικές υπηρεσίες έχουν διαπράξει το έγκλημα της παράνομης παρακολούθησης του ΥΠΟΛΟΙΠΟΥ ΚΟΣΜΟΥ. Από Γερμανία μέχρι κωλοπετεινίτσα Ελλάδα, από Ευρωπαϊκή Ένωση μέχρι ΟΗΕ, από Ταλιμπάν μέχρι Αναντάμ Παπαντάμ.

Και ο υπόλοιπος "ελεύθερος κόσμος" κάνει την παλαβή σκουπίζοντας με την αίτηση πολιτικού ασύλου του Σνόουντεν, τον κώλο της. Ή μπλοκάροντας το αεροπλάνο του Κολομβιανού Προέδρου στο αεροδρόμιο της Βιέννης. Παραβιάζοντας κάθε έννοια Διεθνούς και όχι μόνο Δικαίου. Ή διακόπτοντας την άδεια πτήσης του προεδρικού αεροπλάνου στον εναέριο χώρο τους.

Ωραίος κόσμος.

Και αν δεν μύριζε τόσο σκατίλα, θα ήταν ακόμα πιό ωραίος...

Βρέχει ευρώπουλα πάνω στην νεολαία! Κλείστε τις ομπρέλες!

Η μικτή χωρωδία της ελληνικής νεολαίας στην τελευταία της μεγάλη της επιτυχία κάτω από το παράθυρο της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Πόσες ζωούλες έχουμε είπαμε; Δώδεκα; Α, τώρα κατάλαβα γιατί καθόμαστε πάνω στην μιζέρια μας και κλωσάμε τα αυγουλάκια της μελλοντικής καταναλωτικής μας ευδαιμονίας, που όπου νάναι (μέσα στην δεύτερη χιλιετία σίγουρα) σκάει μυτούλα στην άλλη άκρη της περίφημης στενωπού, ονόματι "τούνελ σωτηρίας".

Όλοι;

Όχι όλοι φυσικά, υπάρχουν και εξαιρέσεις. Όπως οι αξιοάτιμοι λεχρίτες των διάφορων "σωστικών συνεργείων" και των πολύχρωμων εξωτικών τους πουλιών. Εκείνων με την γαμψή μύτη και την ικανότητα μίμησης ανθρώπινων φωνών, όπως πχ η κατασκευαστική-εκδοτική φωνή του φτωχότατου όπως και ηθικότατου ανήρ, κυρίου Μπόμπολα. Α, να μη λησμονήσουμε και εκείνους που προτιμούν να μη κλωσήσουν τίποτα, γιατί το προϊόν της καθιστικής αλλά και ολίγον ...οπορτουνιστικής ενασχόλησης θα σήμαινε "διαχείριση της κρίσης", ήτοι μάπα υπόθεση και σαφώς χειρότερη της διαχείρησης της μιζέριας. Και γαμώ την υπομονή, τσαμπουκά, πίστη, δύναμη και πειθαρχία! Και μαζοχισμό φυσικά...

Και γιατί να χαλάσουμε την ζαχαρένια μας;

Μόνο στα 40% το ποσοστό της ανεργίας των Νέων στην ιδιαίτερα "αποτελεσματικά" μνημονιακά...σωζόμενη Πορτογαλία.

Μόνο στα 50% το ποσοστό στην γειτονική μνημονιακή Ισπανία, που ως γνωστό τα πάει...καλύτερα στις αθλητικές επιδόσεις και ιδιαίτερα στα συλλογικά σπορ.

Και μόνο 60% το ποσοστό στην φλομωμένη στα μνημόνια φίλαθλο χώρα μας, που όμως μετά την συμφωνία για τον αγωγό του TAP δείχνει να ξεπερνάει το...λούκι. Τι δείχνει; Σίγουρα!

Η Βρυξέλλα σφυρίζει...ενδιαφερόμενη: Κακό πράμα η νεανική ανεργία, φτου κακά! Να την πατάξουμε φίλτατοι νεοφιλελεύθεροι και νεοφιλελευθεροπούλες, στα όπλα!

Σύγκρυο την έπιασε την ανεργία! Σαν φύλλο στον άνεμο άρχισε να τρέμει η κακομοίρα! Και νάτανε μόνο αυτό. Αφού την ξεμονάχιασαν μόνη και αβοήθητη, της χώνουν και ένα "μέτρο" κατά του...εαυτού της ύψους 6 δις, να την αποτελειώσουν. Καταπολέμηση της ανεργίας των Νέων το γλυκό ονοματάκι του, 42 ολόκληρα ευρώπουλα το μήνα για κάθε τυχερό νεαρό άνεργο γιά δύο καραολόκληρα χρόνια! Θα αντέξει η άνεργη ευρωπαϊκή Νεολαία τέτοια συγκίνηση;

Το σχέδιο της ΕΕ είναι πράγματι σατανικό! Το σύνθημα "εργασιακό γκαραντί", παρασύνθημα "το καταπίνετε αμάσητο". Περιεχόμενο: Πας μπαγάσας νεαρός έχει την γκαραντί, ότι μέσα σε τέσσερεις μήνες από το τέλος της σχολικής του εκπαίδευσης βρίσκει ή εργασία, ή θέση σε επαγγελματική σχολή, ή θέση για (τζάμπα) πρακτική εξάσκηση. Και όλα αυτά-κρατηθείτε-προαιρετικά! Όχι παίζουμε. Όπως όταν χάνεις με 35-0 και σου δίνει ο Μαύρος πέναλτυ στο 90. Το βάζεις, μπράβο σου. Δεν το βάζεις, ε δεν χάλασε και ο κόσμος.

Το μετρουλάκι δεν είναι και τίποτα καρανέο φυσικά. Τα έχει κάνει ήδη στη Γερμανία τα...αγροτικά του. Αν μάλιστα η "ποτυχία" του αντί για Άλφα ξεκίναγε με ένα Έψιλον και το "πο" γινόταν "πι", αυτή θα παρέμενε όπως έχει: Παταγώδης!

Πλάκα έχει. Και όχι μόνο επειδή οι ίδιοι οι "νεολαιοσώστες" υποστηρίζουν ότι το ποσό των έξη δις είναι ανεπαρκές και ότι  απαιτείται τουλάχιστον τετραπλάσιο. Έχει πλάκα επειδή αυτά τα ίδια παλιοτόμαρα ευθύνονται για την λαίλαπα της ανεργίας των νέων και μάλιστα αποκλειστικά. Δικά τους σχέδια, δικά τους μνημόνια, δικά τους μέτρα και δικές τους πολιτικές. Η εσωτερική υποτίμηση δεν είναι ατύχημα, αλλά στόχος. Και έρχονται μετά μαζί με τα τσιράκια τους, τους "πρόθυμους", τους αδίστακτους ντόπιους λακέδες τους, κάτι σαπίτες νεοδημοκράτες, κάτι μουχλοπασόκια και κάτι κουβελοαριστεράντζες του κερατά να το παίξουν φίλος της νεολαίας και εθνικός ευεργέτης. Άει στον διάολε ρε!

Ξύπνα μωρή σουρτούκω νεολαία και πάρε τους τα σώβρακα!

Φαρισαίοι υποκριτές

"Οι μαύροι; Αμάν Παναγία μου! Πνίξανε όλο το κέντρο της Αθήνας. Παραοικονομία, διακίνηση ναρκωτικών, σωματεμπορία, πορνεία. Δεκάδες παράνομοι οίκοι ανοχής, εκατοντάδες μαύρες ιερόδουλες φορείς του Έϊτς. Ευτυχώς που η κυβέρνηση Σαμαρά αποφάσισε με την επιχείρηση-σκούπα "Ξένιος Δίας" να βάλει τέλος στην μαύρη δαντική κόλαση του κέντρου της ελληνικής πρωτεύουσας"

..."Κοινό αίσθημα", Αθήνα Ιούνιος 2013




Αδέλφια μου Νεοδημοκράτες, η Χώρα μας τα τελευταία χρόνια υπέστη μιαν «άοπλη εισβολή» εκατοντάδων χιλιάδων λαθρομεταναστών. Και μόνο όταν αναφέρω τους αριθμούς αυτούς σε ξένους ηγέτες βλέπω στα μάτια τους και την έκπληξη και την ανησυχία. Η Ελλάδα είναι πολύ κοντά σε εστίες παγκόσμιας,  μόνιμης αναταραχής. Απελπισμένοι άνθρωποι από διάφορες ταραγμένες περιοχές, προσπαθούν να περάσουν στην Ευρώπη. Μπαίνουν στην Ελλάδα γιατί προσφέρεται γεωγραφικά. Κι ύστερα παγιδεύονται στην Ελλάδα, αφού δεν τους δέχεται καμία άλλη Ευρωπαϊκή χώρα. Βλέπουμε τους ανθρώπους αυτούς με αγάπη και συμπάθεια. Καταλαβαίνουμε αγωνίες και απελπισίες. Αλλά δεν μπορούν να μείνουν στη Χώρα μας. Δεν τους αντέχει ούτε η κοινωνία ούτε η οικονομία μας. Δεν μπορούν άλλο οι πόλεις μας να είναι υπό κατάληψη. Δεν μπορούν οι πολίτες μας να εγκαταλείπουν τις γειτονιές τους και να νιώθουν απόλυτη ανασφάλεια. Δεν μπορεί η Ελλάδα να γίνει κέντρο υποδοχής εκατομμυρίων λαθρομεταναστών απ’ όλο τον κόσμο! Αυτό απλώς δεν γίνεται. Δεν είναι θέμα, μην κάνετε λάθος, ιδεολογίας ή ιδεοληψίας. Απλά δεν γίνεται και δεν το συζητάμε. Καταφέραμε ήδη μέσα σε ένα χρόνο να σταματήσουμε την προσέλευσή τους. Που έχει μειωθεί πια στο ελάχιστο. Καταφέραμε ακόμα να επαναπατρίσουμε μερικές δεκάδες χιλιάδες. Συνεχίζουμε να περιφρουρούμε τα σύνορα και να επεκτείνουμε τον έλεγχο στις γειτονιές. Αλλά το έργο του επαναπατρισμού τους είναι τεράστιο και χρειαζόμαστε τη βοήθεια των εταίρων μας.

Αντώνης Σαμαράς, 30 Ιουνίου 2013, Συνέδριο της ΝΔ

«Θέλω να σ’ ευχαριστήσω που τιμάς τα εθνικά μας χρώματα. Θέλω να σ’ ευχαριστήσω και να σου πω ότι είναι μεγάλη συγκίνηση, όλος ο Ελληνικός λαός έχει δει το πόσο αγωνίστηκες από μικρό παιδί, για να βοηθήσεις τα αδέλφια σου και έχεις γίνει παράδειγμα για πολλούς. Και θέλω να σου πω με μεγάλη συγκίνηση και κάτι ακόμα: Να το βγάλω, όπως το αισθάνομαι: Εύχομαι στην Αμερική να τους τρελάνεις με τα καρφώματά σου.

Να είστε καλά, να είστε δυνατοί. Μας δίνεις πολύ μεγάλη χαρά και ευχαριστώ για το καπέλο. Θα σε παρακολουθούμε. Και ήθελα να ξέρετε ότι για μας είναι μια μέρα χαράς που σε βλέπουμε και όλη η Ελλάδα είναι πολύ συγκινημένη μαζί σου. Ευχαριστούμε εκεί που σηκώσατε τη σημαία με τον αδελφό σου. Τους δείξατε έξω και λίγο Ελλάδα.

Θα ήθελα να σου δώσω και ένα εικόνισμα το Άξιον Εστί, να σε φυλάει στις δύσκολες ώρες που θα έχεις εκεί, να τις κάνει πιο εύκολες»

Αντώνης Σαμαράς, 2 Ιουλίου 2013, στον Γιάννη Αντετοκούμπο

Δύο μέρες αργότερα από ξενόφοβος- 

ανθρωπιστής.

Αιδώς Φαρισαίοι υποκριτές!

Εδώ ένα ενδιαφέρον αφιέρωμα για τα αδέρφια Αντετοκούμπο

http://www.sport24.gr/Columns/triantafillos/to_sport24_gr_paroysiazei_ta_aderfia_antetokoumpo.2165934.html

Η NSA προσπάθησε να κατασκοπεύσει και την Ελλάδα. Απέτυχε όμως. Η Αμερική τα ήξερε ήδη όλα

Άμα δεν ξέρεις πως να σκοτώσεις την ώρα σου, βρίσκεις πάντα έναν τρόπο. Ρίχνεις πασιέντζες φερ΄ειπείν. Ή βάζεις το ΠΑΟ-ΟΣΦΠ του φάϊναλ φορ του Βερολίνου και το βλέπεις για 100στή φορά. Ή ανακαλύπτεις ότι μάζευες στα μικράτα σου γραμματόσημα και ξαναρχίζεις απ΄την αρχή. Άφθονες λύσεις. Και αν είσαι δημόσιος υπάλληλος, αμέτρητες! Και δεν χρειάζεται καν δική σου πρωτοβουλία, το σύστημα φροντίζει γι΄αυτό. Θυμάμαι μιά υπέροχη περίπτωση που μας απασχόλησε κάποτε ολόκληρους μήνες.

Ήταν την εποχή του εμφύλιου της Γιουγκοσλαυΐας, όταν εκατοντάδες χιλιάδες άμαχοι εγκατέλειπαν την κόλαση του πολέμου, αναζητώντας σωτηρία και άσυλο στις χώρες της Ευρώπης. Η επικοινωνία με τους φυγάδες ήταν λόγω γλώσσας κάτι παραπάνω από προβληματική και οι μεταφραστές μετρημένοι στα δάχτυλα ενός άτυχου (πάρα πολύ άτυχου) μαραγκού. Και εκεί πάνω στην απελπισία μας, εμφανίζεται ξαφνικά ένας νεαρός πρόσφυγας που έπαιζε και τις δύο γλώσσες στα δάχτυλά του! Σωτηρία! Να του δώσουμε ένα συμβόλαιο εργασίας, να ξεκινήσει αμέσως δουλειά στους καταυλισμούς υποδοχής το παιδί, είπε ένας. Και επειδή αυτός ο ένας ήταν μάλιστα ο υπουργός, η υπόθεση απόκτησε ταχύτητα φωτός. 

Ωραία. Τι λέει ο νόμος; Ο νόμος λέει, πας μπαγάσας πρόσφυγας δικαιούται άδειαν εργασίας, όταν αυτό εξυπηρετεί τα συμφέροντα της χώρας. Τα εξυπηρετεί εδώ; Αν τα εξυπηρετεί λέει!  Ωραία. Υπηρεσιακή επιστολή στο Εργασίας: Γειά ρε Νίκο, ο Τάδες από την Πρόνοια είμαι, πως πάει; Εχουμε που λες εδώ ένα παιδάκι, ξενάκι, καλό παιδάκι, που μπορεί να μεταφράζει ρε συ. Μας σώζει το παιδί. Αυτά τα στοιχεία του, βγάλε στα γρήγορα μιά άδεια εργασίας και στείλτηνα, πολύ θα με υποχρέωνες. Η βάρκα δεν μπάζει άλλο νερά, πέρνα το Σάββατο να βγάλουμε κάνα ψαράκι.

Κάθεται ο Εργασίας, βουτάει το πληχτρολόγιο και αρχίζει να κοπανάει τα πλήχτρα: Γειά ρε Τάδε, ο Νίκος είμαι. Ρε συ Νίκε, το καταστατικό λέει μαλακίες. Λέει, πας πρόσφυγας έχει δικαίωμα άδειας εργασίας, όταν είναι κάτοχος πράσινης κάρτας παραμονής. Πάρε τον Μπάμπη που είναι διευθυντής και φίλος τσίφτης, να σε εξυπηρετήσει. Τα λέμε στην βάρκα.

Στον Μπάμπη η σκυτάλη: Λαμβάνομεν την τιμήν, αλλά όχι και τόσο, γιατί ένεκα φιλίας με τον Νίκο του Εργασίας έχομεν μέσον και δώσε στον κάτωθι αλλοδαπόν πράσινη κάρτα παραμονής, να δουλέψει για λογαριασμό μας, γιατί τα παίξαμε. Υπογραφή, Τάδες, διευθυντής Πρόνοιας. Χάρηκα πολύ, να περάσετε.

Ούτε μισή ώρα αργότερα κουδουνίζει ένα μέιλ από το Αλλοδαπών στον υπολογιστή. Εδώ Μπάμπης, Αλλοδαπών. Γειά ρε φιλάρα Τάδε, χάρηκα ρε φίλε. Κοίτα, εγώ λόγω φιλίας, αδερφικής μάλιστα, με τον Νικόλα, ευχαρίστως να σε κάνω τη δουλειά. (Σαλονικιός ο Μπάμπης). Τον βγάζω πράσινη κάρτα ατάκα κι΄επιτόπου, αρκεί να εργάζεται κανονικά το παιδί και να μη λαμβάνει προνοιακό επίδομα, όπως λέει και ο νόμος.

Αρχίζουν τα τηλεφωνήματα. Βγάλτου πρώτα εσύ ρε φίλε πράσινη και μετά του βγάζει ο Νίκος άδεια εργασίας και καλύπτεσαι. Μπα, ρίσκο, να του βγάλει πρώτα ο Νίκος άδεια εργασίας να καλύπτομαι εγώ και μετά. Τηλέφωνο στον Νίκο. Ρε συ Νίκε, άμα έδινες εσύ μιά αδειούλα εργασίας μπροστάντζα; Απαπαπαπαπα, ο νόμος! Να δώσει ο Μπάμπης μπροστάντζα.

Αυτό που λέμε "εδώ δαγκώνει η γάτα την ουρά της". Που πήγε τελικά; Κατ΄αρχήν να πούμε πόσο πήγε. Έξη μήνες! Και που πήγε; Πουθενά. Ο νόμος δεν είχε γίνει για να δίνει σε κάτι λύση, αλλά για να περνάει ο υπάλληλος την ώρα του. Ωραία πράγματα.

Αυτά τα ωραία και προσωπικά μού ήρθαν στον νου καθώς διάβασα σήμερα την συγκλονιστική είδηση:


Οι ΗΠΑ κατασκόπευαν και την Ελλάδα!

Την Ελλάδα! Που διοικείται από ξένους! Από ΕΕ, ΕΚΤ και ΔΝΤ! Που δεν μπορεί ούτε για κατούρημα να πάει άνευ άδειας των αφεντάδων της! Που δεν υφίσταται καν στον χάρτη! Που ούτε δικό της ταμείο έχει! Ούτε δική της κυβέρνηση και Βουλή! Ούτε καν δική της βούληση! Τι να κατασκοπεύσεις σε μία χώρα την οποία έχεις απόλυτα στο χέρι σου, που ελέγχεις το μηχάνημα που την κρατάει στην...σωτηρία (καλά κρασά), που εσύ αποφασίζεις την ποσότητα του μεδουλιού που περιέχουν τα κόκκαλά της!

Καλά ρε παιδιά, υπάρχουν στα Δημόσια ένα σωρό αργόσχολοι, αλλά όχι και τόσο. Μιλάμε για τρομερή σπατάλη δημόσιου χρήματος οι Αμερικάνοι, αυτοί μας ξεπεράσανε κι΄εμάς. 

Ρε συ Μπαράκ. Μήπως έχεις υπ΄όψη σου τον όρο "αξιολόγηση";