Πάει και ο Ομπράντοβιτς....
Άλλος ένας
άξιος εγκαταλείπει την χώρα στην οποία η μετριότητα θεωρείται προσόν και η ανικανότητα σε συνδυασμό με την αθλιότητα χαρακτήρα προϋπόθεση καριέρας στην δικομματική πολιτική σκηνή.
Πιό φτωχός ο τόπος χωρίς την παρουσία του καταξιωμένου Σέρβου προπονητή, ο οποίος χάρισε στον Παναθηναϊκό και στο ελληνικό μπάσκετ αμέτρητες διακρίσεις και τίτλους. Τριπλή θλίψη ο βραχόκηπος, και ως πράσινος, και ως φίλος της "σπυριάρας", αλλά και ως κάτοχος ελληνικών "ταξιδιωτικών εγγράφων", άρα και με την βούλα επίσημο μέλος του αποτυχημένου κλαμπ ονόματι "Ελληνική Δημοκρατία", που συνθλίβεται στις Συμπληγάδες της καθολικής, γενικής ατομικής και συλλογικής απαξίωσης.
Καταξιωμένοι άνθρωποι του αθλητισμού, των γραμμάτων και των τεχνών, επιφανείς επιστήμονες και μία ολόκληρη στρατιά πολλά υποσχόμενων νέων ακαδημαϊκών στην αρχή της καριέρας τους εγκαταλείπουν την Ελλάδα, την πρωταθλήτρια της αναξιοκρατίας στην Ευρώπη (τουλάχιστον), ζητώντας καλύτερη τύχη και καλύτερη ζωή. Πίσω τους, στην κορυφή της πυραμίδας αφήνουν το ίδιο γνωστό, παλιό, σάπιο, ανάξιο, διεφθαρμένο προσωπικό που οδήγησε την χώρα και την κοινωνία στην καταστροφή.
Ένας-ένας μας αφήνουν γειά οι καλοί, οι άξιοι, οι ικανοί, οι ταλαντούχοι, οι μοναδικοί, οι ελπιδοφόροι, βυθίζοντάς μας βαθύτερα στην μιζέρια, στην κατάντια και στην απελπισία μας. Και μένει η μούργα! Όλη η μούργα, το σύνολο του πολιτικού, οικονομικού, εκδοτικοτηλεοπτικού κατεστημένου. Όλοι παρών, μηδενός εξαιρουμένου! Τα ίδια κόμματα, οι ίδιοι πολιτικοί, η ίδια χούντα των ΜΜΕ, και προπαντώς ίδιοι αυτοί που καλούνται να πληρώσουν αποκλειστικά την νύφη (και την πληρώνουν σαν τρελλοί): Οι πολίτες!
Ναι ίδιοι! Μην σας αποπροσανατολίζει το αποτέλεσμα των εκλογών της 6ης Μαΐου, ο Έλληνας δεν έθεσε σοβαρά υπό αμφισβήτηση τις συνήθειες και τα πιστεύω του και δεν έδειξε καμμία προθυμότητα να αλλάξει την ζωή του ριζικά. Ο Έλληνας "τα πήρε" επειδή του έκανε νερά η ντόλτσε βίτα του και όχι επειδή του "κάθησε" ο στοχασμός και κατάλαβε επιτέλους ότι η καταναλωτική του νιρβάνα δεν ήταν τίποτα άλλο από μιά άθλια παράγκα.
Ο Έλληνας τσατίστηκε γιατί αναγκάστηκε σε "ολίγη από μοσχαράκι με μπάμιες" και όχι επειδή το πολίτευμα της χώρας του μετάλλαξε σε ανήθικο σελφ σέρβις των "εκλεκτών". Ο ψηφοφόρος δεν τιμώρησε το ΠΑΣΟΚ για τα εγκλήματα που διέπραξε στο παρόν και στο παρελθόν, αλλά γιατί του έσκασε απότομα η σαπουνόφουσκα της παντοδυναμίας που έβγαινε από την πιστωτική του κάρτα.
Μπα, δεν γίναμε ξαφνικά σοφοί και ηθικοί, ας μη σηκωνόμαστε λοιπόν τόσο απότομα και σκιστεί το καλσόν μας.
Ελπίδα; Που την είδατε; Ελπίζει κάποιος πραγματικά, ότι την επόμενη μέρα των εκλογών θα έχει αλλάξει γραμμούλα από την ρημαγμένη ζωή μας; Πως; Με μιά κυβέρνηση υπό τον άθλιο, ανίκανο, μικροαπατεώνα Σαμαρά, τον ηγέτη του ενός από τα δύο κόμματα που σφετερίστηκαν την εξουσία και κατάστρεψαν προς ίδιον όφελος τη χώρα; Ή με μία "αριστερή" κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ μαζί με τον...ΣΥΡΙΖΑ, αφού κανένα άλλο κόμμα δεν δείχνει να επιθυμεί συνεργασία μαζί του; Ή με μία κυβέρνηση "εθνικής ενότητας" στην οποία θα συμμετέχει το οργανωμένο πολιτικό έγκλημα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ; Ή με "κάτι" που θα προέλθει από μιά διαφορετική πολιτική πρόταση του ΚΚΕ, από αυτή που γνωρίζουμε;
Ξεχάστε το! Ούτε το τέλος του δικομματισμού, το μίνιμουμ βήμα προς τα εμπρός, που θα έπρεπε να τολμήσει η κοινωνία, βλέπω να καταφέρνουμε. Η μόνη λύση; Η κατάρρευση! Η επισημοποίηση της κατάρρευσης την οποία βιώνουμε ήδη και μιά νέα αρχή χωρίς την απάτη της απειλής της χρεωκοπίας και την τρομοκρατία των ψευτοδιλημμάτων τύπου "ευρώ ή δραχμή".
Και μέχρι τις εκλογές τι κάνουμε; Μέχρι τότε πίνουμε το πικρό ποτήρι της απίστευτης προεκλογικής αθλιότητας που καλούμαστε να καταναλώσουμε θέλουμε-δε θέλουμε μέχρι τον πάτο και....
Και....προσπαθούμε να μαντέψουμε αν (μη γελάτε!) και πόσα έβαλε (που λέει ο μπαγάσας λόγος, όχι εγώ) στην απομέσα ο αφανής ήρωας της Δημοκρατίας και σκαπανέας του πολιτικού ήθους, υποψήφιος βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, Νίκος Χανιάς, για την επιστολή του που αναβίβαζε το κόμμα του (;) στον υπ΄αριθμό ένα κίνδυνο για την χώρα και ολόκληρη την ανθρωπότητα...
Πάλι μου ξέφυγε και το γύρισα στην πολιτική ρε γαμώτο...
Πάει και ο Ομπράντοβιτς λοιπόν, ο μεγάλος προπονητής που μας χάρισε στα 13 χρόνια της παραμονής του στον πάγκο του Παναθηναϊκού τόσες αξέχαστες στιγμές.
DRAGI NAS PRIJATELJU ZELJKO, DOVIDZENJA
