31/12/13

Χαμόγελα πολλά φίλοι μου!









Mερικές φορές είναι δύσκολο, το ξέρω. Στην θεωρία μάλιστα ακούγεται ακόμα δυσκολότερο: Πάνω από 30 μύες -από την κοιλιά μέχρι το πρόσωπο- κάνουν ότι περνάει από το χέρι τους, γιά να πείσουν και τον πιό δύσκολο από τους θαμώνες του καφενείου, ότι το ανέκδοτο του Μπάμπη ήταν όντως άπαιχτο.

Το πρόσωπο φυσικά γίνεται σαν την...μούρη μας: Δίπλες η μυτούλα, τα ρουθούνια ορθάνοιχτα σαν κυάλια, τα μάτια πεισματικά κλεισμένα, λές και περιμένουμε να πέσει ο πολυέλαιος από την οροφή της εκκλησίας (να γιατί δεν πατάω εγώ ποτέ εκεί, αλλά δεν πέφτει ούτε και όταν κάθεται από κάτω ο Παπούλιας, τέτοιο άτιμο πράμα ο πολυέλαιος), το στόμα ορθάνοιχτο και σε συνδυασμό με την κλίση του κεφαλιού προς τα πίσω ένα Ελ Ντοράντο για τους κακεντρεχείς περίεργους αλλά και γιά τους οδοντίατρους της παρέας. Οι ζυγωματικοί βουτάνε τις άκρες των χειλιών και τις τραβάνε προς τα πάνω, να μας σπάσει ο βλοσηρός τσαμπουκάς, οι μύες των ματιών συσπούνται και δίνουν στον μπούφο εγκέφαλο να καταλάβει, ο κάτοχος αυτού του προσώπου είναι ευτυχισμένος.

Και αν μας πιάσει γιά καλά το γέλιο και χτυπιώμαστε στο πάτωμα, εκεί να δείτε πράματα και θάματα! Οι κοιλιακοί πιέζουν τον αέρα προς τα έξω με ταχύτητα 100χλμ/ώρα! Κανονικά πρέπει όταν γελάμε έτσι να είμαστε δεμένοι και να φοράμε κράνος. Ορισμένοι σχολαστικοί μάλιστα προτείνουν και "δίπλωμα γέλιου", όπως δίπλωμα οδήγησης. Μέσα σε όλον αυτόν τον πανικό βρίσκουν και οι πνεύμονες ευκαιρία να φουλάρουν οξυγόνο, λες και πας να σπάσεις το παγκόσμιο ρεκόρ άπνοης κατάδυσης. Μέχρι και τέσσερεις φορές παραπάνω οξυγόνο, απ΄ότι συνήθως, τέτοια χάλια!

Το γέλιο δεν είναι παίξε-γέλασε όπως νομίζουν πολλοί, αλλά αθλητισμός υψηλού επιπέδου. Και είναι το μόνο σπορ, στο οποίο μπορεί να πρωταγωνιστήσει και ο μικρός και ο μεγάλος, και ο πλούσιος και ο φτωχός. Γιά τον φτωχό μάλιστα είναι το γέλιο μία από τις δύο μοναδικές του επιλογές. Την δεύτερη δεν την αναφέρουμε. (Αλλά άμα γυρίσει ο τροχός, φίλε, εκεί να δεις τι σημαίνει η άλλη επιλογή!).

Στις δύσκολες μέρες που ζούμε, το γέλιο έγινε είδος πολυτελείας. Φόροι, χαράτσια, ανεργία, φτώχεια, ανασφάλεια, ένα τεράστιο σκοτεινό τούνελ η ζωή (και μόνο οι τυφλοπόντικες της συγκυβέρνησης να βλέπουν κάτι φωτεινό στην άλλη του άκρη, μάλλον το άστρο του Λιάπη εκ Μαλαισίας), που να βρεις κουράγιο γιά χαμόγελα και γέλια;

Σωστό;

Όχι, καθόλου! Το γέλιο είναι η βάση της αυτοάμυνας, το θεμέλιο κάθε επανάστασης. Μιά επανάσταση που μπορεί να ξεκινήσει, όταν τελειώσουμε το σχολείο του χαμόγελου, όταν αποφοιτήσουμε από το λύκειο του γέλιου και κλείσουμε τις ανώτατές μας σπουδές με δοκτορά στην σοφία που εμπεριέχει η φράση "έμαθα να γελάω με τον εαυτό μου".

Χαμόγελο εύχομαι για τον νέο χρόνο λοιπόν σε κάθε φίλο, γνωστό ή αναγνώστη του βραχόκηπου, γέλιο κόντρα στην μαυρίλα της εποχής. Χαμόγελο και όπως το καταφέρει ο καθένας. Χαμόγελο να δουν τα μωρά, να μάθουν. Χαμόγελο, να αλαφρύνει ο σταυρός, χαμόγελο να πάθει πλάκα ο εχθρός, χαμόγελο γιά τον δίπλα μας, χαμόγελο γιά μας...

Χαμόγελα Πολλά!

26/12/13

ΝΔ-ΠΑΣΟΚ: Μεμονωμένες οι πρώτες 25.000 περιπτώσεις Άκη, Λιάπη, Τομπούλογλου





Άκης, Λιάπης, Τομπούλογλου...

Τι λείπει από αυτή τη σειρά; Μα τι άλλο; Αμέτρητα άλλα ονόματα! Όλος αυτός ο συφερτός που δεν πρόλαβε ακόμα να προβάρει χειροπέδες ή να νοιώσει στον αυχένα του την καφτή ανάσα μιάς ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗΣ εξεταστικής επιτροπής.

Φυσικά γνωρίζουμε, ότι οι φυλακές που πρόκειται να φιλοξενήσουν τη μούργα της ελληνικής κοινωνίας, τα ερπετά και ταυτόχρονα αρπαχτικά της ελληνικής πολιτικής ζούγκλας, Νέα Δημοκρατία και ΠΑΣΟΚ, δεν έχουν ακόμα χτιστεί. Και πως να χτιστούν, αφού οι κακοποιοί είναι ακόμα στο τιμόνι της χώρας και ελέγχουν τα πράγματα; Και αυτή ακριβώς είναι η ουσία, το ζητούμενο, πόθος, όνειρο αλλά και αναγκαιότητα για να ορθοποδήσει κάποτε αυτή η καταραμένη χώρα: Μία πολιτική συγκυρία που επιτρέπει την μετατροπή των βιλλών των καθαρμάτων του δικομματισμού και των τοπικών φυλακών σε συγκοινωνούντα δοχεία!

Η καταστολή του μαφιόζικου συστήματος πλιατσικολογήματος της κοινωνίας και του κράτους, που θεσμολόγησε η Δυάδα των Εσχάτων, που επιμένει -με την ενεργή μας υποστήριξη ή παθητική μας ανοχή- να βρίσκεται -στην χειρότερη περίπτωση- μόνο με το ένα πόδι εκτός Κορυδαλλών, είναι το πρώτο καθήκον της πρώτης κυβέρνησης χωρίς νεοδημοκρατική ή πασοκική συμμετοχή. Καθήκον και ζωτική ανάγκη. Όπως το πρώτο κλάμα και η πρώτη ανάσα του νεογέννητου.

Άκης, Λιάπης, Τομπούλογλου,

Ούτε τελεία, ούτε αποσιωπητικά.

Κόμμα μπήκε μετά τον Τομπούλογλου αχρείοι!

Επιτέλους: Επαναστατικά μέτρα κατά του ψόφου προτείνει η ΔΗΜΑΡ!





ΤΟMAΡ: ¨...έκφραση...ενεργειακής φτώχειας η αιθαλομίχλη...η κυβέρνηση πρέπει να λάβει μέτρα για όλους τους πολίτες που κρυώνουν...¨

Να και μιά φτώχεια που δεν την είχαμε πάρει χαμπάρι: Η...ενεργειακή. (Δηλαδή αν κάποιος δεν έχει λεφτά να αγοράσει αυτοκίνητο, θεωρείται...αυτοκινητιστικά φτωχός;)

Όσον αφορά τα μέτρα για τους πολίτες που...κρυώνουν, τα νέα μέτρα που προτείνει η ΤΟΜΑΡ είναι σαφέστατα:

α) Όσοι κρυώνουν πολύ, θα έχουν 100% πρόσβαση στα...θερμικά μέτρα. Απαραίτητη προϋπόθεση, τις ώρες που κρυώνουν να φοράνε πουλόβερ, παλτό, μπότες, σκουφί και γάντια. Ειδικά συνεργεία του υπουργείου θα ελέγχουν, αν τα παράθυρα του σπιτιού τους είναι κλειστά ή αν από την πόρτα ¨μπάζει¨. Στην συνέχεια, και αν πράγματι πιστοποιηθεί "ψόφος", καλείται ο πολίτης που κρυώνει να αφηγηθεί στο συνεργείο το πιό άνοστο ανέκδοτο που ξέρει. Η αίτηση στέφεται με επιτυχία, όταν τουλάχιστον τα τρία τέταρτα του συνεργείου αξιολογήσουν το ανέκδοτο ως "πολύ κρύο".

β) Όσοι κρυώνουν λίγο, θα λαμβάνουν το ήμισυ του εν λόγω επιδόματος. Μέρα παρά μέρα. Ή μιά ναι, ή μιά όχι. Η παράγραφος δεν ισχύει γι΄αυτούς που ισχυρίζονται ότι κάτι δεν τους κάνει "ούτε κρύο, ούτε ζέστη).

γ) Η χρήση ειδικού μηχανήματος που αποδεικνύει την αυθεντικότητα των παγωματικών συναισθημάτων των δικαιούχων (;) -κοινώς Τουρτουρόμετρο- κρίνεται απαραίτητη. (Μέχρι και 60 "κλακ-κλακ" των δοντιών το λεπτό θεωρούνται μάσημα. Από 60 έως 180 το λεπτό, λαιμαργία. Από 180 μέχρι 250, κρύο. Από 250 και πάνω, ψόφος). Σε ορισμένες δύσκολες περιπτώσεις θα είναι απαραίτητη η χρήση ενός ακόμα πιό ειδικού μηχανήματος, του Ανατριχιλόμετρου.

δ) Το σύνθημα του συνεργείου που επισκέπεται το σπίτι σας είναι, "μπούζι". Το παρασύνθημα του ιδιοκτήτη, "πόρτααααα".

ε) Πολίτες που την στιγμή της επίσκεψης του συνεργείου κάθονται πάνω στην αναμμένη σόμπα (προφανώς για να επηρεάσουν θετικά την έκθεση των εμπειρογνωμόνων), καίγονται.

ζ) Πολίτες που κατά την ώραν της επισκέψεως του ορθοδόξου κρυομετρικού συνεργείου τρέμουν σαν τα ψάρια, λαμβάνουν το βοήθημα ατάκα κι΄επιτόπου! Σε περίπτωση που αποδειχθεί όμως ότι υπέφεραν από Πάρκινσον, θα οδηγηθούν ως κοινοί απατεώνες με αυτόφωρο στον εισαγγελέα.

Σχόλιο βραχόκηπου: Ότι και να κάψεις φίλε, δεν σε σώνει τίποτα από τον ψόφο της συγκυβέρνησης και τα ναι και όχι της ΤΟΜΑΡ. Εκτός και αν αποφασίσεις επιτέλους, να τους κάψεις αυτούς τους ίδιους! Μιά για πάντα....




8/12/13

Υποκλοπή της συνομιλίας Ομπάμα-Μέρκελ γιά την υποκλοπή στο κινητό της Μέρκελ!





Τι NSA, υποκλοπές, σκάνδαλο και σαχλαμάρες; Σιγά τις υποκλοπές. Μπροστά στις υποκλοπές που έκανε το ένδοξο αυτό εδώ μπλογκ, οι άλλες είναι απλά φήμες Καλυμνιώτικες*. Δώστε προσοχή αγαπητό κοινό: Μπορεί τα αμερικανάκια να "ακούνε και να μη φτάνουν", αλλά άλλα τ΄αυτιά του πελαργού και άλλα του βατράχου, όπως λέει μιά χαβαλέ παροιμία των δεξιά της λεωφόρου Κηφισίας περιοχών. (Όπως ανεβαίνεις δεξιά). Κρατηθείτε παρακαλώ από τας χειρολαβάς:

ΥΠΟΚΛΟΠΗ ΤΟΥ ΒΡΑΧΟΚΗΠΟΥ ΣΤΗΝ ΣΥΝΟΜΙΛΙΑ ΟΜΠΑΜΑ-ΜΕΡΚΕΛ!

Μάλιστα! Τους πιάσαμε κότσους! Πήγαν να υποκλέψουνε και βγήκαν υποκλοπημένοι! Ο ιπποκλέψας, του ιπποκλέψαντος, όπως συνήθιζε να λέει ο  αλησμόνητος στον ρόλο του αλογοκλέφτη, Τζων Γουέιν. Μάστα. Η υποκλοπή της συνομιλίας των δύο κορυφαίων πολιτικών ήταν τόσο μαεστρικά σκηνοθετημένη, που δεν πρόλαβαν να βγάλουν ούτε κιχ. Και όχι μόνο επειδή η υποκλοπή της συνομιλίας έγινε ορισμένες ώρες πριν την έναρξη του τηλεφωνήματος...

Το περιεχόμενο σπάει κουβαρίστρες στον κατήφωρο! Τον δημοσιεύουμε με τη θέλησή μας σε τούτο εδώ το ποστ, δεν χρειάζεται να ασκήσετε ωμή βία. Χαριστικά, γιά σας. Η μετάφραση είναι προσφορά της εταιρείας που προσέφερε τα καύσιμα των τεθωρακισμένων για την παρέλαση της 28ης Οκτωμβρίου.


Drin-Drin-Drin-Drin
(Ντριν-ντριν-ντριν- ντριν)

(Ακούγεται ο χαρακτηριστικός ήχος που κάνει ένα τηλέφωνο, όταν το σηκώνει ένας αμερικάνος πρόεδρος)

OBAMA: Oh my darling Angela, yes we can!
(Καλώς την Μπουμπουλίνα. Μίλα άφοβα, μόλις έχει τελειώσει η κασέτα και όσο να βάλουν άλλη, δεν γράφει)

ΜΕΡΚΕΛ: Je suis, Montmartre, Metro, Pissoir, Paris Saint Germain, Carburateur, une, deux, trois!
(τον πλακώνει στα "γαλλικά". Βουλώστε τα παιδάκια κλειστά ή τέλος πάντων κρατείστε τα αυτάκια τους μακριά. Ή κάπως έτσι.)

OBAMA: Μα γιατί μας τα χώνετε οριζοντίως και καθέτως ωραία μου Γερμανίς;
(Συνεχίζουμε στα ελληνικά, γιατί οι πενταροδεκάρες που μας έσκασε ο χορηγός δεν φτάνουν ούτε γιά ζήτω. Και αν συμβεί κάτι ανάλογο στην παρέλαση**, βλέπω τα φαντάρια να παρατάνε το ένα δύο-εν δυό και να ζμπρώχνουν μπροστά από την κερκίδα των φανατικών επισήμων τα τανκς. Που να τους...ζμπρώξουνε τέσσερεις. Τους επισήμους).

ΜΕΡΚΕΛ: Άσε τα κούφια ρε Μπαράκ και ξέρασέ τα μου όλα τα ένθεν και ένθεν της υποκλοπής με χαρτί και καλαμάρι.

ΟΜΠΑΜΑ: Υποκλοπή εγώ; Μα εγώ δεν γνωρίζω καν τι σημαίνει η λέξη υποκλοπή. Να μην προλάβω να κλείσω το Γκουαντάναμο, αν δεν πιστεύεις.

ΜΕΡΚΕΛ: Βαρύς όρκος, Μπαράκ. Μάζεψέ τα, γιατί το βλέπω να ξεχειλίζει πάλι κρατούμενους. Ομολόγα! Μας φλόμωσες στην υποκλοπή, ναι ή ναι;

ΟΜΠΑΜΑ: Ε, ότι μπορέσαμε κάναμε.

ΜΕΡΚΕΛ: Πόσες υποκλοπές κάνατε;

ΟΜΠΑΜΑ: Κάτι λίγες: Ευρώπη, Ασία, Αφρική, Αμερική και την μισή Ωκεανία.

ΜΕΡΚΕΛ: Τη μισή Ωκεανία;

ΟΜΠΑΜΑ: Ε ναι. Δυό χεράκια έχω, που να τα προλάβω όλα μόνος μου;

ΜΕΡΚΕΛ: Αλλά κι΄ εμένα ρε συ πρόεδρε. Δεν ντρέπεσαι; Που είμασταν και φιλαράκια. Καλά όλους τους άλλους, δεν πα να πηδηχτούνε οι άλλοι, αλλά όχι κι΄ εμένα ρε συ.

ΟΜΠΑΜΑ: Ρε συ Άνγκελα, εσένα δεν ήθελα να σου κάνω ηχητικό μπανιστήρι. Πλάκα ήθελα να σου κάνω, μιά αθώα φάρσα, αλλά τελικά μπερδεύτηκε η φάση και μου βγήκε υποκλοπή.

ΜΕΡΚΕΛ: Τι φάρσα ρε;

ΟΜΠΑΜΑ: Ε, να. Είχα πάει Κογκρέσο μεριά για καφέ και επί τη ευκαιρία για να σώσω την πατρίδα από το γαϊδουρινό ινάτι των Ρεπουμπλικάνων. Ντάξει, καλά περνάγαμε, αλλά κάποτε άρχισε η ρεμπουπλικανική πτέρυγα να προωθεί κάτι σφηνάκια του κερατά, άνευ μεζέ, και γίναμε λιάδα. Τσακίρ κέφι που λες, ρε δε κάνουμε κάτι να σπάσουμε πλάκα, φωνάζει ένας καλός, ναι να πάρουμε καμμιά ευρωπαία πολιτικό, να της κάνουμε πλάκα, απαντάει ένας καλύτερος.

Ποιά ρε; Την Διαμαντοπούλου;

 Άει σιχτίρ ρε, γυναίκα είναι αυτή;

Εκείνη την Ουκρανή πούχει κάνει τα μαλλιά της κοφίνι χωριάτικο;

Μπα, την έχουνε μέσα και τηράει όξω.

Την Μάργκαρετ Θάτσερ;

Τι, πέθανε; Πότε; Σοβαρά; Πρόλαβε τουλάστιχον να χαντακώσει κανιά πενήντα εκατομμύρια εργάτες; Ναι; Μπράβο, θιόσχωρέστηνα τότες.

Την Μιχαλολιάκαινα;

Απαπαπαπαπα! Βαράει άσχημα ετούτη. Άσε που σε φτύνει από δεκαπέντε μέτρα και σε πετυχαίνει ανάμεσα στα φρύδια.

Εκεί λοιπόν που σκεφτόμασταν και λέγαμε το μακρύ και το κοντό μας, πετάγεται ένας από τα πίσω έδρανα με μιά φωτογραφία σου και αρχίζει να φωνάζει: Πρόεδρε, να, αυtee, party! Ε, και δεν την παίρνω, λέω...

ΜΕΡΚΕΛ: Δεν με πήρες όμως. Έβαλες όμως να παρακολουθούν το κινητό μου.

ΟΜΠΑΜΑ: Το πρώτο σωστό, το δεύτερο λάθος. Δε σε πήρα, γιατί δεν πρόλαβα. Η δε παρακολούθηση δεν ήταν δική μου ιδέα.

ΜΕΡΚΕΛ: Ποιανού ήτανε τότες;

ΟΜΠΑΜΑ: Του Σαμαρά.

ΜΕΡΚΕΛ: Ρε τον πούστη. Μα γιατί; Δεν είχε λόγο: Και δεν του έκανα ποτέ τίποτα και η ομάδα του πάει καλά. Η Σέλτικ κέρδισε  τις προάλλες 2-1 τον Άγιαξ και ο Σαμαράς ήτανε μάλιστα και αρχηγός.

ΟΜΠΑΜΑ: (σιχτιρίζεται και του έρχεται να την ρωτήσει, αν της αρέσουν οι "κάνικες", αλλά τελικά κιοτεύει και δε λέει. Κακώς). Ρε συ Άνγκελα, όχι τον μαλλιά της Εθνικής Ελλάδας, τον άλλον Σαμαρά εννοώ, τον τρίχα.

ΜΕΡΚΕΛ: Μη μου πεις αυτόν τον τον...

ΟΜΠΑΜΑ: Ναι, αυτόν, τον...αντιφασίστα!

ΜΕΡΚΕΛ: Που μάζεψε κάτι καταπληκτικούς τύπους και την έπεσε άγρια στην ακροδεξιά;

ΟΜΠΑΜΑ: Ναι, τους Βορίδη, Γεωργιάδη, Λαζαρίδη και Φαήλο, γνωστούς σαν FASHISTBUSTERS. Και γαμώ τα έργα. Το GHOSTBUSTERS δεν λέει μία μπροστά του.

ΜΕΡΚΕΛ: Μη μου πεις τώρα, ότι αυτός σου είπε να παρακολουθήσεις το τηλέφωνό μου.

ΟΜΠΑΜΑ: Όχι.

ΜΕΡΚΕΛ: Πες μας επιτέλους και μας γκάστρωσες!

ΟΜΠΑΜΑ: Ε όχι μέχρι εκεί βρε Άνγκελα! Είπαμε, δεν βάζει ο Πρόεδρος των ΗΠΑ την υπογραφή του και το.....του όπου νάναι. Ντάξει, νάτανε η Μόνικα, να ΄λεγα να πάει στο διάολο, αλλά όχι και στο.....μιάς......(Εδώ υπήρχαν παράσιτα και δεν ακούσαμε καλά τι είπε).

ΜΕΡΚΕΛ: Άσε τα σάπια και λέγε!

ΟΜΠΑΜΑ: Να, είχε έρθει ο Σαμαράς γιά επίσκεψη στον Λευκό Οίκο, (είχαμε προλάβει να μαζέψουμε τα ασημικά-τιμαλφή κτλ από το μέγαρο, γιατί αυτοί οι νεοδημοκράτες και πασόκοι που κυβερνούν τα τελευταία 50 χρόνια την Ελλάδα σε αγκαλιάζουν με τα δυό χέρια και ταυτόχρονα σου σφίγγουν εγκάρδια το χέρι και με ένα άλλο σου ξαφρίζουν από την κωλότσεπα το πορτοφόλι, μεγάλο ταλέντο στην ξάφρα, ούτε χταπόδια νάτανε, τόσα χέρια!), κλάφτηκε, τον λυπήθηκα, του βάζω να φάει, μου λέει, Πρόεδρε φχαριστώ, έφαγα, μόνο έτσι γιά το εθιμοτυπικό να ρίξω κανιά πενηνταριά κεφτεδάκια, να μη παρεξηγηθείς. Ε αφού έφαγε τον περίδρομο, άρχισε να μου λέει τα δικά του: Σιγά τα ωά με το Γκουαντάναμο, δεν φτουράει μία μπροστά στην Αμυγδαλέζα, και άμα θέλω βοήθεια να κλείσω το NBC σε μιά ώρα, μου στέλνει με το επόμενο αεροπλάνο τον Κεδίκογλου, και να προσέχω όταν μιλάω στην τιβί, γαμώ το κεφάλι μου μαλάκα, και ότι τώρα που σερβίρουν κυβέρνηση και μήντια την Μέρκελ και την Τρόϊκα ως κακούς και αυτούς τους ίδιους σαν ήρωες αντιστασιακούς και επαναστάτες όλα πάνε καλά και ο κόσμος το καταπίνει αμάσητο με τη μία, και ότι η συνταγή της επιτυχίας είναι ο κυβερνητικός συνασπισμός των δύο μεγάλων κομμάτων και αν υπάρχει στους Ρεπουμπλικάνους κάνας χονδρός αρχηγός, να τον καλέσω, να τα τρώμε μαζί...

ΜΕΡΚΕΛ: Μισό ρε συ Μπαράκ. Είπες ότι ήταν ιδέα του Σαμαρά η παρακολούθηση του κινητού μου. Από πότε έχει ιδέες ο Σαμαράς; Εμείς δεν του λέμε τι να κάνει; Εμείς δεν κρατάμε την "σούστα", την μεταλλική βέργα που κινεί την φιγούρα του Σαμαρά πάνω στον μπερντέ; Δικό μας δεν είναι το σενάριο του "Ο Καραγκιόζης πρωθυπουργός";

ΟΜΠΑΜΑ: ...και τι σου φταίει ο Καραγκιόζης;

ΜΕΡΚΕΛ; ...η φιγούρα Καραγκιόζης;

ΟΜΠΑΜΑ: Όχι, το νούμερο Καραγκιόζης...

Σε ετούτο ακριβώς το σημείο δεχόμαστε αφόρητες πιέσεις από Ουάσινγκτον μεριά, να σταματήσουμε την δημοσίευση του απόρρητου διαλόγου του αμερικάνου προέδρου και της γερμανίδας καγκελάριου, αλλιώς φωτιά στα μπατζάκια μας, αλλά εμείς προλαβαίνουμε να σταματήσουμε την δημοσίευση από βαρεμάρα μόνοι μας. Καλή σας βδομάδα.


ΥΓ: Ο Βραχόκηπος βρίσκεται πάντοτε αγκαλιά με την αλήθεια. Δεν πιστεύουμε να πιστέψατε στις μπαρούφες που αμολάει ο Snowden;







*Μάθαμε ότι καλπάζει στην Κάλυμνο το κουτσομπολιό. Φήμη ίσον φούμο, λένε. Και ότι άμα θες να μη πας ποτέ στη ζωή σου στην Κω, τράβα να γεννηθείς στην Κάλυμνο. Με το που αντικρύζεις για πρώτη φορά το φως του καλυμνιώτικου ήλιου, μειώνονται δραματικά οι πιθανότητες να πατήσεις ποτέ το ποδάρι σου (ή και τα δύο) στην Κω! Άλλα δεν πρόλαβα να μάθω (από πρώτο χέρι παρακαλώ), αλλά έχω πέσει σε φλέβα χρυσού, θα μου τα ξεράσει όλα. Με βλέπω να παίρνω απάντηση ακόμα και στη μεγάλη ερώτηση, που με βασανίζει από το Δημοτικό: Κάνουν ντουζ οι Καλυμνιώτες από τότε που σταμάτησαν να βουτάνε για σφουγγάρια;

**Το παρόν γράφτηκε πριν την 28η Οκτωμβρίου.


Tα "Δεκεμβριανά παραμύθια". Προσεχώς στον Βραχόκηπο!





Το Χριστούγεννο πλησιάζει, δεν το σταματάς με τίποτα, καιρός κρύος, καιρός γιά δύος, που λέει η παροιμία, άρα καιρός για ιστορίες και παραμύθια, πράγματα απαραίτητα στο πανελλήνιο, όπως το μύγδαλο στη σοκολάτα του Παυλίδη, γιατί το πονηρούλικο το πανελλήνιο ψοφάει ως γνωστόν γιά ιστοριούλες και παραμυθάκια, αλλιώς δεν θα μαλακιζόταν διαρκώς με εκείνο το κουφό "δώσαμε τα φώτα στην ανθρωπότης και καλά που κάνανε οι Σπαρτιάτες του Λεωνίδα στα Θερμοπύλια "αού", αλλιώς θα είχε σήμερα ο Αχμάντι-Μοχαμάντι Νετζάντ-Μαντζάντ το Mega και όχι ο Μπόμπολας και ο Πανθρακικός θα λεγόταν Παντεχερανιακός, άρα μέγιστη ποσότης στον κόσμο η Ελλάς, ακόμα και Χρυσή Αυγή στείλαμε από υπερδόση πολιτισμού στη Βουλή και όταν εμείς τρώγαμε κουκουνάρια στα πεύκα οι άλλοι κάνανε βόλτα στις παραλίες μήπως και πετύχουνε κάνα φύκι να το κάνουνε σαλάτα, αλλά όχι χωριάτικη, γιατί εμείς δεν είχαμε προλάβει να ανακαλύψουμε την φέτα, να σωθεί ξανά η αθρωπότης", και όσοι αγανάκτισαν τώρα γιά το μήκος της πρότασης, ας παραπονεθούνε στο υποκατάστημα της κόκας κόλας της ενορίας τους γιά την κολλητική σχέση μεταξύ πληχτρολογίου και του εν λόγω δροσιστικού ποτού, όταν αποφασίσει αυτό κάποτε να χυθεί στα πλήχτρα της αρεσκείας του. Ουάου, ξεκόλλησε από μόνη της η τελεία!

Και όσον αφορά το παραμύθι στη ζωή του Νεοέλληνα, ε όλοι μας γιά ένα παραμύθι ζούμε! Συνήθως για παραμύθι-φούσκα, φθηνή παραγωγή με μάπα σενάριο και αίσιο τέλος. Μόνο τα τελευταία χρόνια πάμε να αλλάξουμε κάτι, αλλά ψιλικατζήδικα πράματα, όχι τίποτα σπουδαίο. Να, κρατήσαμε τα ίδια παραμύθια που αναμασάμε όλα τα χρόνια, ίδιο περιεχόμενο, ίδιοι πρωταγωνιστές, ίδιο δίδαγμα. Μόνο στο τέλος έκανε μιά μικρή παρεμβασούλα ο Νεοέλλην. Έστω με την "βοήθεια" των Δανειστών. Ντόπιων και ξένων. Το παλιό "και ζήσανε αυτοί καλά κι΄εμείς καλύτερα" έδωσε στη θέση του στο σαφώς ρεαλιστικότερο "και ζούνε αυτοί καλά, κι΄εμείς...κι΄ εμείς δεν έχουμε δουλειές, δεν έχουμε να βάλουμε πετρέλαιο και αναγκαζόμαστε να κάψουμε ότι έμεινε από το δάσος της περιοχής στη σόμπα, δεν έχουμε να πληρώσουμε τσι λογαριασμοί, δεν έχουμε να φάμε, δεν έχουμε όνειρα, δεν έχουμε ούτε αρχίδια να σηκωθούμε και να τους φάμε, άρα τον κακό μας τον φλάρο έχουμε, αλλά αφού ξεκόλλησε το πλήκτρο, ας βάλουμε εδώ μιά τελεία, να τελειώνουμε".

Το Χριστούγεννο φουλ στην τελευταία ευθεία λέγαμε. Βάλανε οι Δήμοι τα λαμπάκια στους δρόμους, να βλέπει ο καταναλωτής που είναι οι φάτνες των μαγαζιών, να πάει να προσκυνήσει. Έστησαν οι Καμίνηδες τα χριστουγεννιάτικα δενδρομεγαθήρια στις πλατείες Συντάγματος στις πολιτείες της επικράτειας, να καίνε δέκα χιλιάδες λαμπάκια το ρεύμα της αρκούδας -η οποία αρκούδα φαίνεται να είναι το μοναδικό ζώο που δεν πληρώνει χαράτσι, αλλά δεν της κόβει η ΔΕΗ το ρεύμα, ενώ όλα τα άλλα ζώα το πληρώνουν γιατί φοβούνται-. Οι Άγιοι Βασίληδες προβάρουνε τα μούσια τους, γυαλίζουν τα παιδάκια τα τριγωνάκια τους, υπογράφουν οι γαλοπούλες τις διαθήκες τους, οι κυβερνώντες ετοιμάζουν τους ευχητήριους λίβελους "Αγαπητέ Έθνε, αγαπητοί μαλάκαι ψηφοφόραι, αγαπητέ λαέ που σκύβεις το κεφάλι! Αι άγιαι εμέραι των Χριστουγέννων -που σφυροκοπούν κάθε χρόνον με μεγάλη επιμονή τον απανταχού πιστεύων ελληνισμόν- πέφτουνε, αλλά η Τρόϊκα μένει, άρα αι θυσίαι που υπέστη ο λαός πιάνουνε τόπο, γιατί στην άλλη άκρη του προχριστουγεννιάτικου τούνελ φέγγει το φωτάκι της Βηθλεέμ, ήτοι δια του νέου προϋπολογισμού -που οδηγεί τα 64% των κρατικών εξόδων εις τας βαθέας τσέπας των Δανειστών ημών (και τα πάντα βουτών) και αφήνει μιά τεράστια τρύπα στα όνειρα χιλιάδων παιδιών- μας βλέπω να βγαίνουμε σε λίγα τέρμινα στις Αγορές και όσοι από εσάς αντέξετε μέχρι τότε να ξαναβγαίνετε γιά ψώνια στην (Βαρβάκειο) Αγορά".

Το Χριστούγεννο βρήκε το ημερολόγιο κατηφορικό, τσουλάει στο φουλ και δεν σταματάει με τίποτα λοιπόν. Τι να κάνουμε τότε εμείς; Μπλογκ είμαστε, λυγίζουμε. Δεν είμαστε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας με ένα πεντακοσάρικο μεροκάματο, να λέμε "μπράβο γιά τις θυσίες σου λαέ" και να μη λυγίζουμε ουτε με γιούχα σε παρέλαση. Αφήνουμε λοιπόν τα σιχτίρια και την πολιτική και την πέφτουμε οριζόντια στο μούσι και στο παραμύθι. Γιορτές θέλετε, είπατε; Ε γιορτές θα πάρετε! Παραμύθια εποχής, πασπαλισμένα ελαφρά με κουραμπιεδόσκονη και ψιλοκομμένο αμύγδαλο, βασισμένα σε αληθινές χριστουγεννιάτικες ιστορίες, όπως τις αντέγραψε από το μούσι η ζωή δηλαδή. Μόνο εδώ σε μας! Μιά προσφορά του χριστουγεννιάτικου βραχόκηπου που ακούει στο μελωδικό όνομα "Τα Δεκεμβριανά παραμύθια". Μη τα χάσετε! Με κάθε παραμύθι που διαβάζετε, κερδίζετε ένα κουπόνι, με το οποίο μπορείτε να μην αγοράσετε τίποτα στο σουπερμάρκετ της επιλογής σας!

Λοιπόν;

Παραμύθι-μύθι-μύθοι, το κουκί και το ρεβύθι....

Προσεχώς σε τούτο το μπλογκ!

1/12/13

Δεν αμύνεσαι; Δεν αντεπιτίθεσαι; Τουλάχιστον παίξε!



Λέμε τώρα, ότι σε έχει χτυπήσει η ανία κατακέφαλα και δεν ξέρεις πως να αυτοκτονήσεις την ώρα σου. Μιλάμε για Τις ανίες όμως, όχι τίποτα ανίες δευτέρας διαλογής, τύπου "μαλακίζομαι μπανίζοντας τούρκικο σήριαλ στην τιβί". Λοιπόν; Τι κάνεις; Άστο, μην παιδεύεσαι, θα σου πω εγώ, τι να κάνεις.

Πρώτον: Πιάνεις ένα άδειο τετράδιο, βουτάς ένα ψαλίδι και αρχίζεις να κόβεις χαρτάκια. Μακρόστενα χαρτάκια, σαν ετικέτες. Άντε!

Τελείωσες; Μπράβο! Άει σύρε τώρα στο διαδίκτυο και βρες όλους τους βουλευτές της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, που περάσανε από το 74 και μετά το κατώφλι της Βουλής. Όλους είπα! Τελείωσες; Μπράβο.

Λοιπόν, βουτάς τώρα ένα μολύβι και κάθεσαι και γράφεις τα ονόματα όλων, ΟΛΩΝ είπα, στις ετικέτες. Σε κάθε μία, ένα όνομα. Ρε γράφε και άσε τις ερωτήσεις, γιατί και γιατί. Θα σου πω μετά. Ωραία. Έτσι. Ναι, και τον Τζαμτζή. Εδώ ξέρανε το σκατό του ο άνθρωπος για να επιζήσει κι΄εμείς να μην του αφιερώσουμε ούτε μία ετικέτα; Τι, τον έχεις χεσμένο τον Τζαμτζή; Δεν πειράζει, κι΄εγώ χεσμένονε τον έχω, αλλά γράφτον. Ναι, και στην ετικέτα γράφτον.

(Πολύ μου αρέσουν αυτές οι συνεργασίες με τους φίλους αναγνώστες ρε γμτ. Μερικές φορές αναρωτιέμαι, πως την βγάζουν ορισμένοι εξ΄αυτών, όταν γιά διάφορους λόγους δεν έχω καιρό - ή μούσα- για να γράψω).

Τελειώσαμε; Πρώτος φίλε! Λοιπόν, τώρα βρίσκεις μία σακούλα του Λιντλ, ή του Πράκτικερ που έκλεισε και χεστήκαμε απαξάπαντες που είμαστε αναγκασμένοι να ψωνίζουμε τις βίδες μας αλλού. Ή τέλος πάντων μιά σακούλα από το σουπερμάρκετ της ενορίας σου, δεν θα τα χαλάσουμε τώρα για τα μαγαζιά. Οκ; Ωραία. Τώρα γεμίζεις τη σακούλα με τις ετικέτες και ανακατεύεις καλά. Ανακάτεψε καλά για να ξεκολλήσουν. Φυσικά ξεκολλάνε. Στην σακούλα σαν ετικέτες με ονόματα ξεκολλάνε. Μόνο εκτός σακούλας, σαν παλιοτόμαρα με ετικέτα "βουλευτής ΝΔ τάδε" ή "βουλευτής ΠΑΣΟΚ τάδε" δεν ξεκολλάνε ούτε με ματσακόνι από πάνω μας. Και πως να ξεκολλήσουν, όταν εμείς οι ίδιοι ανανεώνουμε κάθε τετραετία την κόλλα;

Στο κομβικό αυτό σημείο τελειώνει η ευχάριστη ώρα χειροτεχνίας και λοιπών άλλων διασκεδαστικών κατασκευών και αρχίζει η ώρα της επιστήμης και της στατιστικής. Πιάνουμε τώρα ένα άλλο χαρτί και γράφουμε τις παρακάτω λέξεις-κλειδιά, τη μία κάτω από την άλλη: Λαμόγιο, κόπανος, καραμαλάκας, μιζάκιας, ηλίθιος, απόβρασμα της κοινωνίας, ψεύτης, απατεώνας, ψώνιο, ανάξιος, φασίστας, προδότης, ψυχοπαθής, ρεντίκωλο των σκυλιώνε, ανήθικος, λέρα του κερατά, φουλ μέταλ βαρεμένος, φλούφλης, πατσαβούρα, τσόκαρο, νορμάλ, ηθικός άνθρωπος με την ανάλογη γιά την θέση του μόρφωση και ικανότητα, με χαρακτήρα και παιδεία. Όταν τελειώσετε, ελέγχετε -αν είστε σχολαστικοί- αν η προτελευταία λέξη είναι μεταξύ τριτελευταίας και τελευταίας, ακριβώς στη μέση δηλαδή, και αν όντως έχει έτσι, συνεχίζετε. Αν όχι, συνεχίζετε πάλι. Μη τρελλαθούμε δηλαδή.

Τώρα μπαίνουμε στο μάτι του κυκλώνα. Η επιστήμη σε όλο της το μεγαλείο! Κάτι σαν τον Τούρκο τον Μεγαλοπρεπή αλλά χωρίς σήριαλ. Λοιπόν. Κατ΄αρχήν δεν θέλουμε να ρίξουμε κανέναν. Όλοι οι βουλευτές των κωμάτων εξουσίας εκεί που ανήκουν πραγματικά: Σε ένα σακούλι. Και αφήνουμε τον νόμο των πιθανοτήτων να πει την μεγάλη του αλήθεια: Τραβάμε γιά κάθε καλλιτεχνική έννοια απ΄ αυτές που γράψαμε στο χαρτί, πχ λαμόγιο, κόπανος, καραμαλάκας, μιζάκιας κτλ από έναν κλήρο από την σακούλα της αλήθειας. Ένα όνομα για κάθε λέξη, το οποίο γράφουμε μετά δίπλα από την λέξη. Πχ, ρεντίκωλο των σκυλιώνε: Σίμος Κεδίκογλου, ΝΔ. Ωραία. Συνεχίζουμε με την ίδια επιστημονική εμμονή μέχρι να συμπληρωθεί η λίστα των...δεξιοτήτων, οπότε ξαναρχίζουμε από την αρχή. (Αν φερ΄ ειπείν πέσει στο "ρεντίκωλο των σκυλιώνε" το "Κεδίκογλου", δεν σημαίνει αυτό ότι καλύφθηκε εντελώς η αλήθεια και ότι απορρίπτονται οι υπόλοιποι διεκδικητές της λέξης. Συνεχίζουμε λοιπόν να τραβάμε κλήρους και να αναγράφουμε τα ονόματα των τυχερών δίπλα από τις λέξεις-κλειδιά, μέχρι να τελειώσουν οι κλήροι. Το αποτέλεσμα της επαναστατικής αυτής μεθόδου είναι α) ότι μπορούν να προκύψουν κανιά πενηνταριά "ρεντίκωλα των σκυλιώνε", πράγμα που συμβαδίζει με στρατιωτικό βήμα παρέλασης με την πραγματικότητα, και β)....ξέχασα, δεν έχει β.

Συνεχίζουμε το εύθυμο όσο και σοφό αυτό παιχνιδάκι μέχρι να τελειώσουν τα ονόματα ή να αδειάσει ντιπ το σακουλάκι. Σε πολλές περιπτώσεις συνιστούνται και τα δύο. Μετά καλύπτουμε την τελευταία κατηγορία με ένα χαρτί της αρεσκείας μας, αυτήν με τον "και γαμώ τα παιδιά για βουλευτής" δηλαδή, και ξεκινάμε την επιστημονική ανάλυση των τυχαίων αποτελεσμάτων. Πχ, Ψυχοπαθής: Γεωργιάδης, Κασιδιάρης, Παπακωνσταντινοτίποτας, Φαήλος (βάζουμε στο σακούλι και μέλλοντες βουλευτές) κτλ.

Το χαιρόμαστε στη σειρά, γνωρίζουμε και βουλευτές του δικομματισμού που δεν τους ξέρει ούτε και ο πατέρας τους. (Και μη πάει ο νους σας σε μπάσταρδους, δεν είμαστε τόσο σκληροτράχηλο μπογκ εμείς, να λέμε τους μπάσταρδους-μπάσταρδους). Αφού το χαρούμε όπως του πρέπει και βγάλουμε και το επιστημονικό άχτι μας, ξεσκεπάζουμε την τελευταία κατηγορία και αρχίζουμε το γέλιο. ΤΟ γέλιο! "Νορμάλ, ηθικός άνθρωπος με την ανάλογη γιά την θέση του μόρφωση και ικανότητα, με χαρακτήρα και παιδεία" και ταυτόχρονα νεοδημοκράτης ή πασόκος βουλευτής ξεπερνάει φυσικά τα όρια της επιστήμης και του αστείου και βολοδέρνει κάπου σαν προϊόν επιστημονικής φαντασίας στο διάστημα.

Σε ακριβώς ετούτο το σημείο θα σας αφήσουμε μόνους σας με το παιχνίδι μας, καλή σας διασκέδαση. Και μην ακούσω κανένα να λέει, τι παιχνίδι είναι αυτό ρε βραχόκηπε, καλύτερα να παίζαμε το πουλάκι μας, γιατί ΤΟ ΠΟΥΛΑΚΙ ΜΑΣ ΠΑΙΖΟΥΜΕ αγαπητοί αναγνώστες, αλλιώς δεν θα είχαμε τα καθάρματα ακόμα στην καμπούρα μας.

Την επόμενη εβδομάδα το διασκεδαστικό παιχνιδάκι: MEGA μου σ΄ έχω σατανά!






Ήταν ένα μικρό καράβι που έκανε διαδρομή Δανειστές-Εκάλη






Ήταν ένα μικρό καράβι
που ήταν α-α-ακυβέρνητο
οέ-οέ, οέ, οέ

κι΄ έκανε ένα μακρύ ταξίδι
μέσα εις το-το-το Μνημόνιο
οέ-οέ, οέ, οέ

και σε πεντέξη εβδομάδες
σωθήκαν ό-ό-όλες οι τροφές
οέ-οέ, οέ, οέ

και τότε ρίξανε τον κλήρο
να δούνε ποιός-ποιός-ποιός θα φαγωθεί
οέ-οέ, οέ, οέ

κι΄ο κλήρος πέφτει... 

...1ον: στα γερόντια
με κάτι βαρβάτες τσεκουριές στην σύνταξη, που έκαναν πλέον απαγορευτική την χρήση πετρελαίου θέρμανσης, πράγμα ιδιαίτερα σωτήριο γιά την σωτηρία των απαιτήσεων των δανειστών
οέ-οέ, οέ, οέ

...2ον: στους εργάτες
που βρεθήκανε στον δρόμο, γιατί η σωτηρία της πατρίδας στηρίζεται βλέπετε πάνω στο συμπαγέστατο θεμέλιο της ανεργίας
οέ-οέ, οέ, οέ

...3ον: στην Νεολαία
που κλήθηκε να τα μαζέψει και να μεταναστεύσει στην ξενητιά, αφού το κόστος του πρωτογενούς πλεονάσματος ήταν ανεργία νέων στα 60%
οέ-οέ, οέ, οέ

...4ον: στα παιδάκια
που πάνε πεινασμένα στο σχολείο, αφού με κάθε μαθητή που λιποθυμεί από την πείνα, αυξάνονται οι πιθανότητες διάσωσης της χώρας από την χρεωκοπία
οέ-οέ, οέ, οέ

...5ον: στους άστεγους...
οέ-οέ, οέ, οέ

...6ον: στους πεινασμένους των εκκλησιαστικών ή δημοτικών συσσιτίων
οέ-οέ, οέ, οέ

...7ον: στους εξαθλιωμένους των κάδων σκουπιδιών
οέ-οέ, οέ, οέ

...8ον: στους δικαιούχους επιδομάτων πρόνοιας
αφού μπροστά στην τυφλή οργή των δανειστών, τύφλα νάχουν οι ανάγκες των τυφλών
οέ-οέ, οέ, οέ

...9ον: στην Υγεία
οέ-οέ, οέ, οέ

...10ον: στην Παιδεία
οέ-οέ, οέ, οέ

...11-100ον: σε κάθε έναν φτωχομπινέ ιδιοκτήτη κτίσματος 
(ένα σπιτάκι, να βάλουμε μέσα το κεφάλι μας όταν γεράσουμε), οικοπέδου, αγροτεμαχίου, χωραφιού, στάνης κτλ, δια της μεθόδου "πλήρωνε μαλάκα ενοίκιο, αφού είναι δικό σου"
οέ-οέ, οέ, οέ




Μικρό διάλειμμα από το μικρό παιδικό τραγουδάκι. Ανάγκες πολλές και διάφορες όπως είδατε οι εφοπλιστές-ιδιοκτήτες του καραβιού και όχι φυσικά το ίδιο το καράβι ή οι επιβάτες του (ποιός τους γαμεί τους επιβάτες των καραβιών των παιδικών τραγουδιών;). Ανάγκες που οδήγησαν τις ιδιοκτήτριες εταιρείες στις απαραίτητες ενέργειες σωτηρίας τους. (Ποιός το γαμεί το καράβι μπρος στη σωτηρία της εταιρείας, που λέει μιά παλιά παροιμία των Llooyd, της Ε.Ε, του ΔΝΤ και της ΕΚΤ). Έτσι λοιπόν την έπεσαν οι τύποι στον Μικρό, στον Μέτριο, στον Ασήμαντο, τον Μηδέν, τον Κανένα, στον Εμένα κι΄ Εσένα και δεν άφησαν ούτε κόκκαλο, αφού στην λιγούρα τους γιά το μεδουλάκι μας το ρούφηξαν και τούτο μονοκοπανιάς κάτω. Οι πολλοί, λίγο ή καθόλου έχοντες, στο στόχαστρο των ολίγων πολλά έως πάρα πολλά εχόντων. Ο παλιός νόμος της φύσης, το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό. (Κουφάλα Φύση). Ο ξυπόλυτος να πληρώνει τα πολυτελή υποδήματα του μεγαλοβιομήχανου παραγωγού παπουτσιών. (Κουφάλα βιομήχανε). 

Μέχρι εδώ; Μπα, έχει και συνέχεια. Αφού έγιναν όλα αυτά τα όμορφα και μαγικά που απαριθμήσαμε στο γνωστό παιδικό τραγουδάκι, αφού έφτυσαν αίμα ακόμα και τα αγέννητα μωρά, αφού οδηγήθηκαν τουλάχιστον τέσσερεις γενεές στον Καιάδα, βγαίνει ένα ξεφτυλισμένο παλιοτόμαρο, ένας λίγδης απόβρασμα του συστήματος, ένας ελεεινός βρωμολακές των Τσιμπουριών (εγχώριων και εισαγωγής), Τσάρος Οικονομίας, λέει, Στουρνάρας, σκουλήκι-υπουργός ή ανάποδα και μας φτύνει! Αφού ξεσκίσαμε τον Μικρό, αφού γδάραμε τον Φτωχό, αφού παλουκώσαμε τον Άπορο, αφού τουφεκίσαμε τον Νέο, αφού ξεκοκκαλίσαμε το σήμερα και καπαρώσαμε για μάσημα το αύριο, αφού κάναμε αυτά τα εξαίσια και ωραία και αναγκαία, ε τώρα...

...θα κληθεί να πληρώσει και η Εκάλη!

Τσάρος Οικονομίας η λέρα ο Στουρνάρας ξεχνάει ίσως τον επίλογο του αυθεντικού προκατόχου του τίτλου, του Ρώσσου τοιαύτου. Τροχός είναι όμως και γυρίζει. Και ο φτωχός είναι εκεί και περιμένει. Ακόμα και αν δεν ξέρει ότι περιμένει. Εδώ όμως είμαστε αναγκασμένοι να τελειώσουμε το τραγουδάκι, να κάνουμε και τίποτα άλλο σήμερα. Παιδάκια, αγνοί ανήλικοι που πέσατε και σήμερα με τα μούτρα στον βραχόκηπο επειδή σας σαγηνεύει το πάθος και η ποιότητά του, ώρα να πάρετε τα κουβαδάκια σας και να πάτε να παίξετε έξω με την άμμο. Γονείς, στείλτε έξω τα βλαστάρια σας, το παιχνίδι χοντραίνει.

τέλος τραγουδιού, εκδοχή Α΄

Ήταν ένα μικρό καράβι
που σταμάτησε να κάνει ταξίδια προς όφελος τρίτων
οέ-οέ, οέ, οέ

κι΄επειδή πλέον είχανε αλλάξει οι συνήθειες του τραπεζιού
στην πρώτη λόρδα έφαγε το πλήρωμα το υπουργικό συμβούλιο
οέ-οέ, οέ, οέ



τέλος τραγουδιού, εκδοχή Β΄

άντε και γαμήσου κουφάλα Στουρνάρα
οέ-οέ, οέ, οέ















13/11/13

Μπακογιάννη: Τον-Κου-βέ-λη-θέ-λου-με!



Πες μου ποιός σε παινεύει, να σου πω ποιός είσαι. Γνωστή και στις δύο πλευρές της Φλοίας Αμαρουσίου η σοφή αυτή παροιμία. Φήμες ότι έχει αρχίσει να εξαπλώνεται και προς Σωρό μεριά (άλλοι λένε προς Κανατάδικα), δεν έχουν ακόμα επαληθευθεί. Ας είναι. Βαδίζουμε ως έχουμε και βλέπουμε.

Τι λέγαμε; Α! Μάλιστα. Η παροιμία. Για την ηρωική αλλά λίαν μεταβλητή ΔΗΜΑΡ ο λόγος. Εδώ ΔΗΜΑΡ -εκεί ΔΗΜΑΡ- που είναι η ΔΗΜΑΡ δηλαδή, το κόμμα που ξέφυγε από το πλαίσιό του και έγινε τυχερό παιχνίδι: Δημαρτζηλίκι, όπως το παπατζηλίκι. Μη νομίσετε τώρα ότι πάω να κάψω τους δημοκρατικούς αριστερούς του Φωτάκη. Ποσώς. Αν είναι να κάψουμε κάποιους, να κάψουμε κάποιους που σηκώνουν κάψιμο. Τι να τα κάνεις τα αποκαΐδια; Δεν ανάβουν με τίποτα.

Τι λέγαμε; Α! Μάλιστα, η παροιμία. Ακούστε ιμάντα που έβαλε μπρος σήμερα η Ντόρα! Να τσακιστεί ο Σαμαράς, λέει, να τηλεφωνίσει στο Φωτάκι, να μαζέψει τσι αριστεροί του και να τσακιστεί να έρθει και να ξαναμπεί στην κυβέρνηση! Ναι ρε! Μα τον πέτρινο κύκνο δεξιά όπως πας από τον νέο δρόμο από Κερατέα-Λαύριο αν δεν πιστεύετε. Η Μπακογιάννη απαιτεί- κυβερνοτρόϊκα τρικομματική! Μάλιστα.

Και να δείτε εγκώμιο που έπλεξε στον Κουβέλη η Μητσοτάκαινα! Ίσαμε δεκαπέντε μάλλινα πουλόβερ! Αχ τι καλό παιδί ο κύργιος Φώτης. Αχ τι έχταχτος άθρωπος. Αχ φωνή έχει, αλλά μιλιά δεν έχει. Αχ και τώρα που μας έγινε Μπουμπουλίνα από Νενέκα η Τζάκρη και τρίζει ελαφρώς αλλά λίαν ξεσκισμένως η κοινοβουλευτική πλοιοψηφία της κυβέρνησης (πλοιοψηφία ΑΝΕΚ ένεκεν). Αχ και που είναι και νοστιμούληδες αυτοί οι δημοκρατικοί αριστεροί, όχι όπως οι άλλοι οι κρύοι κτλ κτλ.

Η Ντόρα δίνει ρέστα για...ΔΗΜΑΡ!

ΤΕΤΟΙΑ ΚΑΤΑΝΤΙΑ Η ΔΗΜΑΡ!

Δε λέω, καλή η πρόταση. Ας ξαναμπούν. Τι έγινε; Στο κάτω κάτω, αν κάποτε βαρεθούνε, βάζουνε τον χυλό τον Σίμο Καθήκογλου να...κλείσει την ΔΤ, οπότε τα μαζεύουνε και ξαναφεύγουνε. Ή βρίσκουν μιά άλλη, πιό βολική πατέντα: Συμμετέχουν στην κυβέρνηση κάθε Τρίτη, Πέμπτη και Σάββατο. Τις άλλες μέρες παραμένουν...αντιμνημονιακοί. Στις αργίες δηλώνουν παρών. Αλλά μόνο μέχρι τις 12 το μεσημέρι!

Βλέπω κάτι αγαθούς στο δρόμο να ποντάρουν δεκάρικα στο δεξί, στο αριστερό ή στο μεσαίο κουτάκι. Ξυπνάτε ρε θύματα! Η ΔΗΜΑΡ είναι εκεί που θα την βάλει την τελευταία στιγμή ο παπατζής! Μη παίζετε ρε! Θα σας πάρουν ρα σώβρακα!...





Αυτοί ξέφυγαν εντελώς: Αφίσα με τον Παύλο Φύσσα η Νεολαία ΠΑΣΟΚ!





Δεν παίζεται η πασοκογλίδα ρε παιδιά! Μιλάμε γιά τέλεια στοκαρισμένο κοντραπλακέ, περασμένο με πέντε χέρια πράσινη μούχλα αντί βερνίκι, που σε βγάζει έξω από τα ρούχα σου! Αφού δεν υπάρχει λαός να τους βάλει βρωμόχερο για τα πεπραγμένα του παρελθόντος και να τους στείλει καμμιά δεκαριά τέρμινα τον καθένα στις Αγροτικές Κασσάνδρας, να φυτεύουν πατάτα και να περιμένουν στα γόνατα μήπως και σκάσει μύτη, αποθρασύνονται και παριστάνουν συνέχεια τον φελλό: Κολυμπάνε πάντα στον αφρό.

Τι έγινε;

Τι τι έγινε; Μήπως σταματήσανε ποτέ; Μήπως δεν εξακολουθούν να βρίσκονται πάνω στην καμπούρα μας και να μας "σώζουνε" κατά το καυλούν; Ή μήπως τους είδατε εσείς να λουφάζουνε στις τρύπες τους και να κάνουν τον μαλάκα; Ή τους είδατε στα γόνατα, να ζητούν με λυγμούς δημόσια συγγνώμη; Ή τους κόψατε να την κάνουν πλαγίως από το κουφάρι της χώρας και να δίνουν ευκαιρία μάσας και σε άλλες ύαινες; Ή είδατε μήπως κάνα πράσινο κομματόσκυλο να τρέχει ξεβράκωτο μπροστά και ξωπίσω του κανιά κοσαριά μέλη του ένδοξου λαού (με επίσης κατεβασμένα σώβρακα) να του φωνάζουν, σταμάτα ρε συ να σε σώσουμε, και αυτός να θέλει να φωνάξει "τι λε ρε, δείχνω μαλάκας όπως εσείς;", αλλά να μη μπορεί, γιατί πως να μιλήσεις όταν έχεις δαγκώσει ένα κοτόπουλο και είσαι μπουκωμένος με μισό ταψί πατάτες φούρνου;

(Κατά την καταδίωξη είδε το πασόκι την πόρτα του Άγιου Λουκά -βοήθειά μας- ανοιχτή, μπαίνει τρέχοντας, πίσω οι άλλοι, ε ήτανε κάτι φτωχοί και άστεγοι μέσα και περιμένανε το σύνθημα του αρχιμανδρίτη για να την πέσουν στο συσσίτιο της ενορίας, κοτοπουλάκι Κερατέας με πατατούλες Νέας Μάκρης στο φούρνο, ε τι να κάνει ο πασόκος; έξις δευτέρα φύσις, βουτάει εν κινήσει το φαΐ και μείνανε οι πεινασμένοι με την...ψήφο στο χέρι)

Μπα. Η πράσινη μαφία πεθαίνει μεν, αλλά βασιλεύει ακόμα. Και βασιλεύει γιατί η μάζα το παίζει τεθλιμένος συγγενής/θεατής, αντί να βουτήξει γκασμά και φτυάρι και να το παίξει νεκροθάφτης. Τέλος πάντων. Αλλά όλα έχουν τα όριά τους ρε γαμώτο! Λέμε, καλά, είμαστε πράοι χαρακτήρες, είμαστε του Κατηχητικού, είμαστε καλλιτεχνικοί αλλά ουδέποτε υβριστικοί τύποι, είπαμε ότι στήσαμε μπλογκ και βγάζουμε τα απωθημένα μας, είπαμε ότι μας ξεφεύγει που και που κανιά χριστοπαναγία ως μπλογκέρ άνθρωποι, είπαμε ότι σφάλουμε λεκτικά στην βρέξη και στην στάξη (μερικοί θα πούνε τώρα, ανάποδα το είπες βράχο: Στην βρέξη και στη στάξη ΔΕΝ σου ξεφεύγει. Ε πέστε ρε μαρτυριάρηδες, να δω τι θα καταλάβετε) ως παιδιά στο άνθος της ηλικίας μας, αλλά όχι και να μας φτύνουνε την ώρα που μας πηδάνε ρε! Καλά, γνωστό ανά την υφήλιο ότι δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο τα πασόκια, αλλά τέτοιο θράσος ΔΕΝ ΠΑΙΖΕΤΑΙ!

Βγάζουν οι φλωράδες της Νεολαίας ΠΑΣΟΚ (εκκολαπτόμενα τσιμπούρια) μία αφίσα γιά το Πολυτεχνείο και παρότι η οικογένεια του νεκρού παληκαριού είχε εξηγηθεί ότι ΔΕ γουστάρει πατινάζ επί σκατών με το ΠΑΣΟΚ, τολμούν οι ξεφτύλες να ΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΗΣΟΥΝ φωτογραφία του Παύλου Φύσσα! Μιλάμε γιά διαπλανητική αλητεία. Ο άλλος σε φτύνει κι΄ εσύ τον κάνεις ήρωά σου! Δεδηλωμένος εχθρός της πράσινης μαρμάγκας ο Φύσσας, δεν πειράζει, εσύ τον βάζεις στη σημαία σου! Ρε καρατσογλάνια, αφήστε ήσυχο το νεκρό παιδί μας, όχι θα τον τιμήσουμε με το ζόρι, αυτοί.

Θα τιμήσουν τον Παύλο Φύσσα οι ΑΤΙΜΟΙ! Με το ζόρι! Με τσαμπουκά! Ποιοί; Οι λελέδες της πασόκας! Το κοπριταριό της Αλλαγής!

(Πολύ μάγκας ο τύπος που εφεύρε το ΜΗ ΗΧΗΤΙΚΟ ΜΠΛΟΓΚ! Με έσωσε!)

 Μήπως έχετε κάνα τηλέφωνο του "Εκκενώσεις βόθρων ο Αχόρταγος" ρε παιδιά;



Ουφ....



Τώρα με τα νεύρα μου γιά το κωλοπασόκ δε θυμάμαι τι μου είπε ο γιατρός: Μία ή δύο χούφτες ηρεμιστικά;









11/11/13

Φοβερή διαμαρτυρία πολίτη στην Κόκκινη Πλατεία!!!



Λέγεται Πιότρ Παβλένσκι, είναι Ρώσος, καλλιτέχνης το επάγγελμα. Με τον πρωτότυπο αυτό τρόπο διαμαρτύρεται γιά την δίωξη αντιφρονούντων από το καθεστώς Πούτιν. Τώρα γιατί αντί να καρφώσει τα "αρχίδια" που ευθύνονται γιά το τσεκούρεμα των πολιτικών δικαιωμάτων στην Ρωσία, αποφάσισε να καρφώσει στην Κόκκινη Πλατεία τα δικά του, ίσως  να μη το μάθουμε ποτέ. Ας ελπίσουμε, ότι δεν θα πάρει το μεγάλο μυστικό στον τάφο του.

Ελπίδες ότι παρόμοιες μορφές διαμαρτυρίας θα εμφανιστούν και στη χώρα μας, δεν υπάρχουν πολλές. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι:

...Στη χώρα μας δεν διαμαρτύρεσαι καρφώνοντας τ΄ αρχίδια σου, αλλά όταν τα γράφεις στ΄ αρχίδια σου.

...Το απαγορεύει η θρησκεία. (Ου αρχιδοκαρφώσεις!)

...Πολλές φορές, ιδίως να προδίδουμε κάποιον, καρφώνουν τα αρχίδια εμάς (με κάρφωσε τ΄αρχίδι)

Μόνο οι υπουργοί της συγκυβέρνησης δήλωσαν έτοιμοι να διαμαρτυρηθούν με αυτόν τον τρόπο για την πολιτική λιτότητας της Τρόϊκας. Ναι, απάντησαν όλοι όσους ρωτήσαμε, θα καρφώναμε κι΄μείς εις ένδειξη διαμαρτυρίας στην Πλατεία Συντάγματος τ΄αρχίδια μας, αν είχαμε.


Ξεχάστε το " Ο καραγκιόζης πρωθυπουργός"! Πρωθυπουργός έχει αναλάβει ο...Σταύρακας



"...Ίσα ρε μπετόβεργες! Σταυρακαμαράς παρλάρει ρε τσόφλια, γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα. Πρωθυπουργός ρε, αραξοπηδίκουλας, και δέκα και αρχηγός ρε. Ήρθα ένεκα μομφή να κάνουμε αστοδιάολογο με την μαλάκω την αντιπολίτεπση μάγκες. Βγαίνει ο μαδαφάκας ο Τζιμπρέ και λέει κάτι κουφά και χιτλεριάζομαι πάρα πολύ αδρεφάκι μου μεγάλε. Με πιάνει το καλαματιανό αμόκ και λέω να τσουλήσω Κουμουνδούρου μεριά, να του χώσω του Τεξανού κάνα δυό Ζάππεια στη μάπα, αλλά τραβάει χειρόφρενο ο κολλητός μου ο Φαήλος που είναι πράο και ευαίσθητο παιδί και με καλμάρει. Και πριν συνεχίσω, οι μισοί εδώ μέσα είναι κουφάλες κι΄αδερφές ρε. Μομφή λέει ο τύπος! Τι μομφή ρε Τσίπρα; Ποιός είσαι εσύ; Μελλοντικός πρωθυπουργός; Αφού δεν μπορείς να κόψεις ούτε με βαλέ ρε συ! ..."

Απόσπασμα από την χθεσινή ομιλία του Σαμαρά στη Βουλή.



Μεγάλη εμφάνιση χθες ο Σαμαράς! Μιλάμε γιά την καλύτερη απόδοση που είχε κουραδόμαγκας στην Ελληνική Βουλή από την εποχή του Μπαϊρακτάρη. Όχι όχι φίλοι μου, υπάρχουν ακόμα βαρύμαγκες, δεν τους πάτησε όλους -δυστυχώς- το τραίνο. Μεγάλη μαλακία του τραίνου φυσικά, ας ευχηθούμε να του δοθεί κάποτε η ευκαιρία να επανορθώσει.

Αηδία, αναγούλα, φρίκη. Ένας δήθεν βαρύς κι΄ ασήκωτος κοινός αλήτης του λιμανιού να παριστάνει μεταμφιεσμένος με ένα ακριβό εγγλέζικο κασμήρι, τον πρωθυπουργό ευρωπαϊκού κράτους. Φρίκη, αναγούλα, αηδία.

Ειρωνείες, βαρυμαγκιές, κατινιές, τσαμπουκάς αχθοφόρου, Καραγκιόζ-μπερντέ, Τζουράσικ πάρκ και άλλα παρόμοια...πρωθυπουργικά, και σαν κερασάκι στην τούρτα, χλευασμός και φτύσιμο στη μάπα του μαλάκα που τον ταϊζει και τον ανέχεται: Τον λαό!

Ας μου επιτρέψετε αντί επιλόγου να του χώσω ένα μπινελίκι!

Άντε και γαμήσου Σαμαρά!






Βουλή χθες: Κρανίου τόπος! (Θολές σκέψεις, σε θολό πολιτικό τοπίο)





Δεν σε βλέπω. 

Μακριά σου είμαι. Πολύ μακριά. 

Τόσο μακριά που ούτε καν την σιλουέτα σου μπορώ να διακρίνω. 

Δεν ξέρω αν είσαι άντρας, γυναίκα ή παιδί, νέος ή γέρος, αν είσαι μελαχροινός ή ξανθός, εργάτης, αγρότης, υπάλληλος, ελεύθερος επαγγελματίας ή απλά άνεργος. 

Είμαι μακριά από σένα, ούτε να σ΄ακούσω μπορώ, αλλά ούτε και να σ΄αγγίξω. 
Μεγάλη η απόσταση που μας χωρίζει, αλλά ξέρω ότι υπάρχεις. 

Ακούω τον σφυγμό σου που ταυτίζεται με τον δικό μου, νοιώθω το αίμα σου να ζευγαρώνει με το δικό μου στις φλέβες μου, βλέπω τον θυμό σου να σφυροκοπάει μανιασμένος μαζί με τον δικό μου τα μηνίγγια μου.  

Χιλιόμετρα αμέτρητα μας χωρίζουν, ατέλειωτες οροσειρές, πέλαγα πέντε και δέκα θάλασσες. Μας χωρίζουν διαφορετικά πιστεύω, ιδεολογίες, νοοτροπίες, αντιλήψεις, χίλια δυό, όμως αισθάνομαι τον πόνο σου. Έναν λυσσασμένο πόνο που κοντράρει τον δικό μου σε αφηνιασμένες διαδρομές πάνω στα νεύρα μου. Μία ο δικός σου μπροστά, μία ο δικός μου, αλλά το νήμα κόβουν πάντα και οι δυό μαζί. Χέρι-χέρι!

Είμαστε μακριά, ή κοντά, είμαστε διαφορετικοί, είμαστε ξένοι, ίσως και γνωστοί, ίσως να περνάω κάθε μέρα δίπλα σου χωρίς να σε προσέχω, ίσως να μην υπάρχεις καν και να είσαι δημιούργημα των αναγκών μου, ίσως να μην υπάρχω εγώ και να είμαι δημιούργημα της δικής σου ανάγκης.

Δεν έχει σημασία.

Σημασία δεν έχουν αυτά που βλέπεις, αυτά που ακούς, αυτά που ψηλαφίζεις, αλλά μόνο αυτά που αισθάνεσαι. Είναι η μοναδική αλήθεια που δεν θα γίνει ποτέ σουβενίρ, εμπόρευμα,  φετίχ ή κομπολόι. Είναι η μοναδική σανίδα σωτηρίας στο αγριεμένο πέλαγο του φόβου μας.

Μην φοβάσαι, μην πνίγεσαι, κολύμπα. Μπορείς. Και μαζί σου θα μάθω να κολυμπώ κι΄εγώ. Και αν τέλος πάντων δεν καταφέρουμε να σωθούμε, δεν θα φουντάρεις μόνος σου, θα είμαι μαζί σου. Χέρι-χέρι. Και αν κουραστείς, δίπλα σου θα είμαι εγώ, να ακουμπήσεις το χέρι σου στον ώμο μου, να ξαποστάσεις. Κι΄ αν θα πάμε, θα πάμε παληκαρίσια. Όπως οι ήρωες της φαντασίας μας. Εμείς οι ίδιοι δηλαδή, που αυτοαπομονωθήκαμε για τα προς το ζην στο κάτεργο των ονείρων μας. Κολύμπα, δεν έχεις τίποτα να χάσεις, έτσι κι΄αλλιώς βουλιάζουμε. Κολύμπα, έχεις χρέος να το κάνεις. Για χάρη των παιδιών σου, γιά χάρη μου. Κολύμπα για να είσαι δίπλα μου, για να μπορείς -αν χρειαστεί- να με σώσεις. Και να είσαι σίγουρος, ότι θα χρειαστεί.

Είσαι μακριά. Δεν σε βλέπω, δεν σ΄ακούω, αλλά σε αισθάνομαι. Και είναι ερμαφρόδυτη αυτή η αίσθηση και άμα πάρει μπροστά γεννοβολά ασταμάτητα ελπίδες. Ελπίδες σαν μεγάλα πέτρινα γεφύρια που καταβροχθίζουν αποστάσεις για να ενώσουνε κόσμους.

Είσαι μακριά, αλλά αφού σε αισθάνομαι, είναι στο χέρι μου να σε φέρω κοντά μου. Ναι, περνώντας πάνω από το γεφυράκι που θα φτιάξουμε μαζί με πρώτη ύλη τους ογκόλιθους των διαφορών μας. Μόνο έτσι θα μπορέσω να αλλάξω κάτι από την ζωή μου. Μόνο έτσι θα κάνεις κι΄εσύ ένα βήμα μπροστά.

Δεν θέλω να σου επιβληθώ, να σε κάνω δικό μου, να σε αλλάξω, να σε αλλοτριώσω. Δεν θέλω να σε παντρευτώ, Δεν θέλω να χάσω την ταυτότητά μου, τους στόχους και τα όνειρά μου, θέλω να παραμείνω εγώ.  Θέλω απλά να βαδίσουμε λίγο μαζί. Όσο χρειάζεται γιά να ξαναβρεί ο καθένας μας την υπερηφάνια του, την αξιοπρέπειά του, τα όνειρά του, τη ζωή του. Μετά χωρίζουνε οι δρόμοι μας, καλή τύχη και στο καλό.

Ποιός θα κάνει το πρώτο βήμα, δεν ξέρω. 

Αλλά αν ακούσεις βήματα, μη τρομάξεις. Θα είμαι εγώ.


















ΥΓ: Είχε τελικά νόημα η πρόταση μομφής κατά της συγκυβέρνησης των συναθλίων. Το αποτέλεσμα -εκτός του "αντάρτικου" της Τζάκρη- αναμενόμενο, το σενάριο γνωστό. Αυτό που όμως δεν περίμενε κανένας, ήταν το μέγεθος της απίστευτης αθλιότητας, του αλήτικου ψευτοτσαμπουκά ή ακόμα και της ψυχοπάθειας των παρακμιακών της πρώην "εγχώριας" Τρόικας, ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ. Φρίκη από νοσηρή φαντασίωση του Τζωρτζ Όργουελ! 

Δεύτερο συμπέρασμα: Από αυτή τη Βουλή άσπρη μέρα δεν πρόκειται να δούμε ποτέ. Μόνο εμείς, ΕΜΕΙΣ, ΕΜΕΙΣ, μπορούμε να αλλάξουμε την μοίρα μας, και μόνο στους δρόμους, έξω απ΄τη Βουλή! Εκεί που πρέπει να βγουν επιτέλους ο ΣΥΡΙΖΑ και το ΚΚΕ! Και μαζί ο κάθε Έλληνας δημοκράτης που θέλει να πολεμήσει αυτούς που του καταστρέφουν την ζωή και την χώρα του.

Δεν ξεκινάνε οι εξεγέρσεις αυτόματα με τα πρωτοβρόχια, όταν αρχίζουν να πέφτουν τα φύλλα και όταν τελειώνουν οι διακοπές. Πρωτοβουλίες χρειάζεται ο τόπος εδώ και τώρα. Και από την αντιπολίτευση, και από όλους εμάς ξεχωριστά. 

Καιρός να ταραχθούν επιτέλους τα λιμνάζοντα νερά της υποταγής, καιρός να απομονωθεί η  κυβερνητική συμμορία και τα κανάλια της διαπλοκής, καιρός για πράξεις και όχι άλλο μπλα μπλα.

ΣΥΡΙΖΑ και ΚΚΕ ΕΞΩ ΑΠΟ Το ΑΝΤΡΟ ΤΩΝ ΚΑΘΑΡΜΑΤΩΝ!

Αφήστε την Χούντα στην Βουλή και βγείτε στους δρόμους! Δώστε το σύνθημα που περιμένει ένας ολόκληρος λαός!



10/11/13

Δωδεκαδάχτυλος Ινδός. Καλύτερα να τον ντύνεις και να τον ποδένεις, παρά να του αγοράζεις δαχτυλήθρες!



Ινδός με δώδεκα δάκτυλα θέλει να εργαστεί στην Αγγλία. 

Η είδηση που όλοι μας περιμέναμε -ορισμένοι από εμάς μάλιστα με αγωνία- σάρωσε σήμερα στο news247 αλλά και στο φατσοβιβλίο στα κλικ. 

Ο...δράστης εκτός του ταλέντου της εξαδαχτυλίας -που του δίνει την ικανότητα να σε φασκελώνει με τα δύο χέρια και να περισσεύουν και 20%- διαθέτει και άλλα βέλη στην φαρέτρα του: 

...Απίστευτη απόδοση στην πληκτρολόγηση, αφού γράφει με τα δέκα "τυφλό σύστημα" και με τα υπόλοιπα στέλνει ταυτόχρονα μηνύματα με το κινητό.

...Άπταιστα αγγλικά.

...Άπταιστα ινδικά.

...Ούτε λέξη ελληνικά.

Και μιά που αναφέραμε την χώρα μας, είναι όντως βαρύ το χτύπημα της μοίρας, να κάνει Ινδό τον δωδεκαδάχτυλο, αντί να τον κάνει Έλληνα, και ακόμα καλύτερα πολιτικό της νουδοπασόκας. Ο λόγος απλός: Σκεφτείτε τι δικομματικός πορτοφολάς θα γινότανε ο άνθρωπος με τα δώδεκα δάχτυλα, μιά κατηγορία που...υστερούμε σημαντικά.


Εδώ μιά άλλη...δαχτυλέα περίπτωση...πληχτρολογικού ταλέντου, που ανάγκασε μάλιστα τον πρώην πρωθυπουργό, Γιωργάκη Παπανδρέου, να πει εκείνο το ιστορικό, "δάχτυλα υπάρχουν".



H Μάχη της Μομφής (Πόλεμος τριών και του κούκου)





"Μαίνεται η μάχη της μομφής στη Βουλή", διαβάζουμε στις φυλλάδες και ακούμε στα κανάλια εδώ και δυό μέρες χωρίς σταματημό. Μιά "μάχη" αλλιώτικη από τις άλλες: Οι στρατοί των "εχθρών" βρίσκονται βιζ α βι στα...χαρακώματα του κυλικείου της Βουλής και απολαμβάνουν με καφεδάκι και αναψυκτικό την...πολεμική ατμόσφαιρα, αφήνωντας ολιγομελείς αντιπροσωπείες τους στην αίθουσα συνεδριάσεων του Κοινοβουλίου να βγάλουν το φίδι από την τρύπα .

"Μάχη" λοιπόν, κεκλεισμένων των θυρών, με δεκαπέντε νοματαίους στο...μέτωπο και τους στρατούς ως εφεδρείες στα μετόπισθεν. Χαλαρά, πολιτισμένα πράγματα. Δεν κινδυνεύει βλέπετε να χαρακτηριστεί από τα ξεφτέρια κάποιου ελληνικού πρωτοδικείου η...εμπόλεμη κατάσταση που επικρατεί στο κυλικείο "παράνομη και καταχρηστική". Ίδια εικόνα επικρατεί βασικά και στις άλλες, τις "ειρηνικές" συνεδριάσεις της Βουλής, όπου η "μάχη" δίνεται πάλι στην ουρά του ταμείου, ας μην αγχωνόμαστε λοιπόν.

Δίδαγμα;

Κάνεις τα ίδια σαν δημόσιος* ή ιδιωτικός υπάλληλος; Πληρώνεσαι για κάτι και δεν πας; Σε τρώει η μαρμάγκα! Εκεί να δεις θύματα άνευ ή μετά μάχης! Αλλά εκεί, έξω, στην κοινωνία, τα θύματα δικαιολογούνται σε κάθε περίπτωση: Και σαν επιθυμητά θύματα και σαν θύματα παράπλευρες απώλειες. "Το έχει" βλέπετε ο μπαγάσας ο λαός, να θρηνεί θύματα, δεν έχει το βουλευτικό παρεδώσε, ασυλία κτλ, να την περνάει κουφέτο. Θα πείτε τώρα, καλά ρε συ, ακόμα και την πρόταση μομφής θα περάσουν στην σαιζ λονγκ; Ε ναι. Άμα κάνεις "πόλεμο", πρέπει να τον κάνεις πάντα με τον ίδιο τρόπο: Απολύτως...μοβόρα!

Σπάσιμο;

Ε ναι ρε γμτ! Τουλάχιστον να βλέπαμε τις κοινοβουλευτικές ομάδες του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ να δίνουν το παρών! Μηδενός/μιάς εξαιρουμένου/ης!

Γιατί;

Γιατί επιμένω, ότι ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΟΛΟΙ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΙ! Γιατί δεν θεωρώ ότι είναι λύση "να καεί, το μπουρδέλο η Βουλή", αλλά να ΚΑΟΥΝ** ΑΥΤΟΙ ΠΟΥ ΤΗΝ ΚΑΝΑΝΕ ΜΠΟΥΡΔΕΛΟ!

Συμπέρασμα: Κάνεις πόλεμο σύντροφε/συναγωνιστή: Κάντον όπως πρέπει! Στο μέτωπο! Όποιο νάναι αυτό. Πάντοτε! Χωρίς εξαίρεση! Άσε τις λίγδες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ να κάνουν τα δικά τους και κάνε εσύ το καθήκον σου.

Γιατί έχεις σε τούτον εδώ τον πόλεμο μιά ολόκληρη κοινωνία θεατή, μιά κοινωνία που περνάει τα πάνδεινα, η οποία ελπίζει σε σένα, σε στηρίζει αλλά και σε παρακολουθεί. Στα δύσκολα χρόνια που περνάμε, είμαστε υποχρεωμένοι να λαμβάνουμε υπ΄όψη μας ακόμα και  την μικρότερη λεπτομέρεια, ιδιαίτερα όλα αυτά τα "δευτερεύοντα", τα απλά, τα εύκολα, που όμως εμπεριέχουν τόσον συμβολισμό.

Και η ΔΗΜΑΡ; Ο Φωτάκης Κουβέλης έλυσε αυτόν τον Γόρδιο Δεσμό με την βοήθεια μιάς απλής όσο και επαναστατικής πατέντας: Απών από την αίθουσα συνεδριάσεων κι΄αυτός, αλλά στην πρόταση μομφής θα δηλώσει...παρών! Αυτός κι΄αν είναι πόλεμος! Πολύ αίμα...




*   Αυτό δεν το δένουμε κι΄όλας κόμπο
** Συμβολικό κάψιμο, σαν το...συμβολικό λυντσάρισμα του...ήρωα Καμμένου




6/11/13

Μαγικές στιγμές μπροστά στο Μαγικό κουτί. (Όχι, καζανάκι δεν υπάρχει)




Ανάπαυση. Προοοσοχή! 


Σε γνωρίιιιζω, από την....


...αλήθεια, από που;


Άλλη μία φωτεινή στιγμή της νεοελληνικής μας ζωής (;) που μας κάνει υπερήφανους. Και μας θυμίζει ότι ο φταίχτης είναι πανταχού παρών*. Και ότι είμαστε και γαμώ τους καπετάνιους, σε έναν και γαμώ τους ευθείς γιαλούς. Εκείνο το "όταν εμείς φτιάχαμε Παρθενώνες οι άλλοι τρώγανε βελανίδια" προσπαθεί μεν, αλλά δεν λέει να με πείσει. Μήπως θα είμασταν καλύτερα σήμερα, αν στο παρελθόν μασουλάγαμε βελανιδάκια, αντί να χτίζουμε Παρθενώνες;










* Η...Μέρκελ φυσικά



5/11/13

Πως ξεψυχάει ο πολιτισμός. Καρέ-καρέ!




Μερικές φορές δεν χρειάζονται πρόλογοι. Τι πρόλογο να κάνεις στην κατάντια, στην παρακμή, στην ντροπή; Αχρείαστα τα λόγια όταν μιά κοινωνία όχι μόνο πρωταγωνιστεί στην φαρσοκωμωδία της κατάντιας της, αλλά στήνεται μετά μπροστά στις τηλεοράσεις για να την απολαύσει σε συνέχειες σαν νεοοθωμανικό τούρκικο σήριαλ.

Το νέο χιτ της ξεφτύλας ΜΑΣ, οι εικόνες της "διπλής εκτέλεσης" του Ν. Ηρακλείου. Παντού!  Όχι φυσικά σε κάποια σκοτεινή γωνία του youtube, αλλά δημόσια σε όλα τα κανάλια, σε όλες σχεδόν τις εφημερίδες! Καρέ-καρέ!

Ο θάνατος, η φρίκη, λάϊβ με μπυρίτσα ή καφεδάκι στις πολυθρόνες μας. Με "δημοσιογράφους" α λα Πρετεντέρη σε ρόλο σπήκερ ποδοσφαιρικού αγώνα. Και τα φρικιά, οι δευτεράντζες της δημοσιοκαφρίλας  δίπλα του να εκστασιάζονται, τύφλα νάχει το "ο Δέλλας, ο Δέλλας, ο κολοσσός".

Κι΄ εμείς; Α, εμείς έχουμε δικαίωμα στην...ενημέρωση! Καρέ-καρέ! Και επανάληψη, και άλλη και άλλη! Να δούμε στην slow motion πως πιτσιλάει το αίμα την άσφαλτο. Καρέ-καρέ! Να μαγευθούμε από το...υπερθέαμα που μας προσφέρει ο "Μεγάλος Αδερφός" της κατρακύλας μας.

Κατά τα άλλα....πολιτισμός.

Ένας "πολιτισμός" χωρίς ιερό και όσιο.

Απέχω! Όχι μόνο επειδή έχω πάει να ξεράσω...

4/11/13

Η εικόνα του εκτελεστή!
















Οι...φωτογραφίες του δράστη του Ν. Ηρακλείου που έδωσε στην δημοσιότητα η ΕΛ.ΑΣ συγκλονίζουν το Πανελλήνιο! 

Από το ΕΘΝΟΣ μέχρι την zougla.gr, όλη η δημοσιογραφική αφρόκρεμα αυτού του ένδοξου έθνους έσπευσε να δημοσιεύσει το συγκλονιστικό φωτογραφικό υλικό, που έδωσε προς έξωθεν κατανάλωση η ακόμα πιό συγκλονιστική ΕΛ.ΑΣ.

Τα πρωτοσέλιδα δίνουν και παίρνουν: Από το "νάτοι, νάτοι, οι δο-λο-φό-νοι", μέχρι το "αυτό είναι το πρόσωπο του στυγνού εκτελεστή".

Όμως όλα αυτά δεν είναι τίποτα άλλο, παρά η μισή αλήθεια. Και μόνο εμείς, εδώ, σε τούτο το σεμνό αλλά τολμηρό μπλογκ τολμάμε το αυτονόητο: Τη δημοσίευση ΟΛΩΝ των φωτογραφιών που αποικονίζουν τον δράστη της προσωπικής τραγωδίας της κυρίας Τρέμη και του κύριου Πρετεντέρη.

1η και 3η φωτογραφία: Πανοραμική άποψη του δολοφόνου, όπως την συνέλαβε η κάμερα της Χ.Α.

2η Φωτογραφία: Τοπίο στην ομίχλη όπου πίσω από το δέντρο (;) πολλά μπορεί να κρύβονται.

4η φωτογραφία: (Υποθετικού χαρακτήρα) Αν ο δράστης κρατούσε κερί και η κάμερα τον έπαιρνε από πίσω, κάπως έτσι δεν θα έδειχνε;

5η φωτογραφία: Προσέξτε τον τύπο δίπλα από το δέντρο!

Να προσθέσουμε, ότι οι φωτογραφίες που επιλεκτικά δημοσίευσε η ΕΛ.ΑΣ, εδώ η πρώτη και η τρίτη, είναι οι μοναδικές που μπορεί να οδηγήσουν την Αντιτρομοκρατική στην σύλληψη των ενόχων. Η ομοιότητα με τρομοκρατικά άτομα είναι κάτι περισσότερο από καταπληκτική.

Αν προσέξετε καλά, η θολούρα στις φωτογραφίες δεν ήταν ικανή για να αποκρυφθούν εντελώς τα...άκρα.



...κατακαημένη Αράχωβα....


Περί αποσταθεροποίησης





Πείτε ένα κακό!

Ανεργία.

Πολύ ωραία. Πείτε και άλλο ένα.

Μεγάλη ανεργία.

Τέλεια. Άντε κι΄ άλλο ένα.

Ανεργία της αρκούδας.

Υπέροχα. Κι΄ άμα σας έλεγα να μην την σερβίρετε χωρίς γαρνιτούρα, τι θα βάζατε;

Μείωση μισθών, μείωση συντάξεων, τσεκούρεμα επιδομάτων, αυτοκτονίες, άστεγοι, λουκέτα, φοροεπιδρομή, φτώχεια, εξαθλίωση, ρήμαγμα ορατών τε και αοράτων, ρατσισμός και ξενοφοβία, ξεπούλημα δημόσιας περιουσίας, κόλαση του Δάντη...

Μόνο αυτά;

Τι μόνο αυτά; Λίγα είναι; 

Ε φυσικά λίγα είναι! Με όλα τα παραπάνω υποφέρουμε μεν λιγάκι, αλλά δεν παύουμε να είμαστε...σταθεροποιημένοι. Έτσι μας λένε τουλάστιχον η συγκυβέρνηση και τα συγκυβερνώντα παπαγαλάκια των διαπλεκόμενων ΜΜΕ. 

Σταθεροποιημένοι λοιπόν και η εκτέλεση, η δολοφονία, η προβοκάτσια, πείτε το όπως θέλετε των δύο χρυσαυγιτών, συμβάν...αποσταθεροποίησης

Δηλαδή;

Θα μείνουν πιό άνεργοι οι άνεργοι;

Θα κρυώνουν περισσότερο οι γέροι που δεν έχουν να βάλουν πετρέλαιο;

Θα έρθουν μήπως οι δανειστές και θα μας ξαναπάρουν τα σώβρακα;

Τίποτα φυσικά από όλα αυτά. Αποσταθεροποίηση γιά τα αρπακτικά της συμμορίας που απαρτίζει την κυβέρνηση σημαίνει κίνδυνος να χάσουν το καρπούζι και το μαχαίρι και να βρεθούν όλως αιφνιδίως εκτός εξουσίας. Αποσταθεροποίηση γιά την λίγδα της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ σημαίνει μειοψηφία σε μελλοντική Εξεταστική και ουρά στα εδώλια της Δικαιοσύνης.

Πείτε μιά μέρα!

Τρίτη;

Όχι συγκεκριμένη μέρα ρε! Διαλέξτε κάτι από το προχθές έως το μεθαύριο.

Αύριο; 

Υπέροχη επιλογή για την έναρξη της αποσταθεροποίησης...

Αμάν και πότε!



Ψάρια υπάρχουν




Πρώτη θέση παγκοσμίως στην παραγωγή τσιπούρας και λαβρακίου η Ελλάδα!

Σκίσαμε πάλι στην τσιπούρα και στο λαυράκι, αφήνωντας την Τουρκία μίλια πίσω μας να κλαίγεται με το αργυρό μετάλλιο. Μεγάλη πρωτιά: Γύρω στους 10.000 τόνους το μήνα παράγει τεχνιέντως η δύσμοιρη ελληνική θάλασσα, που από μόνη της και χωρίς ξένη βοήθεια ούτε να σηκώσει τα χέρια της ψηλά για να παραδοθεί δεν μπορεί.

Το ψαρικό την κάνει οριζοντίως για εξωτερικό. Ελάχιστη ποσότης παραμένει εν Ελλάδι, στην οποία ισχύει λόγω λιτότητας, δηλαδή λόγω σωτηρίας από την καταστροφή, το γνωστό ΦΑΤΕ ΜΑΤΙΑ ΨΑΡΙΑ.

Εκεί όμως που η χώρα μας σκίζει και μάλιστα άνευ ανταγωνισμού, είναι στην παραγωγή μαλακίων. Ή κάπως έτσι. Εδώ η παραγωγή παραμένει στην χώρα: Όπου γυρίσει το μάτι σου μαλάκια. Ή κάπως έτσι...

Χαμός στην ΚΕ της ΔΗΜΑΡ! Μπαϊράκι σηκώνει η κεντροαριστερά




Mεγαλεία πράματα στην ΔΗΜΑΡ! 

Φύγανε οι...συνιστώσες από τον ΣΥΡΙΖΑ και πέσανε μαζεμένες στο κόμμα του Φωτάκη Κουβέλη! Ας όψονται οι...σοσιαλιστικές πόρτες της ΔΗΜΑΡ που ήταν ορθάνοιχτες, προσκαλώντας κάθε...σοσιαλιστή περιπατητή να μπει μέσα.

Τα αποτελέσματα αυτού του "μπέτε σκύλοι, αλέστε", συνταρακτικά: Ομάδα Φωτακικών, ομάδα Λυκουδικών, ομάδα "58κικών", ομάδα πασόκων, ομάδα ΔΗΜΑΡ μλ, ομάδα ΜΛ ΔΗΜΑΡ, ομάδα ΔΗΜΑΡ εσωτερικού, ομάδα "μία είναι η ομάδα". 

Και όμως, το κόμμα του Φωτάκη Κουβέλη εξακολουθεί να έχει όραμα, ιδεολογία και όραμα και ιδεολογία, αλλά και όραμα και ιδεολογία, ανεξάρτητα οράματος και ιδεολογίας των διαφόρων ομάδων που το αποτελούν. 

Το ματσάκι μεταξύ Βεζύριδων και επίδοξων Βεζύριδων στην θέση των Βεζύριδων έληξε με 76-24 υπέρ των πρώτων. Μιά νίκη των πασοκικών επί των περισσότερο πασοκικών που φέρνει τον...καραγκιόζη εκεί που ανήκει: Στην παράγκα του. Η μελλοντική διάσπαση του κόμματος τους επόμενους μήνες στο θέατρο σκιών του δημοκρατικού σοσιαλισμού της ενορίας σας.

Στα ίχνη μιάς απλής Δευτέρας του Νοέμβρη











Χαμόγελο; 

Τι χαμόγελο; 

Εύκολο είναι;



Μήπως θα έπρεπε να μένανε τα μαγαζιά ανοιχτά όλο το 24ωρο;
365 μέρες τον χρόνο;








3/11/13

Έλαμψε στην πρεμιέρα της εργάσιμης Κυριακής ο ΒΙΤΡΙΝΕΛΛΗΝΑΣ!



ΨΩΝΙΑ


Σαν βγεις στα μαγαζιά γιά κάνα μπλουζάκι
να εύχεσαι να΄ναι μακρύς ο πεζόδρομος,
γεμάτος μπουτίκ, γεμάτες προσφορές κι΄εκπτώσεις.

Την συνείδησή σου και τα ιδανικά σου,
την θυμωμένη σου ψυχή μη τα φοβάσαι,
τέτοια στα μαγαζιά ποτέ σου δε θα βρεις,
αν η αγοραστική σου ικανότητα υψηλή, αν εκλεκτή
ΑΑ΄ ποιότητα το πνεύμα και το σώμα σου αγγίζει.

Τη συνείδησή σου, τα ιδανικά σου, 
 την θυμωμένη σου ψυχή δεν θα συναντήσεις
όσο σε ενδιαφέρει μόνο το περιεχόμενο
της σακούλας με τα ψώνια που έφερες πάλι σπίτι σου.

Να εύχεσαι νάναι μακρύς ο εμπορικός δρόμος.
Πολλά τα κυριακάτικα πρωινά να΄ναι
που με τι ευχαρίστηση, τι χαρά
θα μπαίνεις σε Mall πρωτοειδομένα,
θα σταματάς σε παπουτσάδικα ιταλικά,
τις εκλεκτές πραμάτειες ν΄αποκτήσεις,
τσάντες κι΄αναπτήρες, φούστες και γυαλιά
κι΄ ηδονικά αρώματα κάθε λογής, 
όσο μπορείς περισσότερα J΄Adore, Poison, Dior Homme και Higher.
Σε πολυκαταστήματα κάθε λογής να πας,
να μάθεις και να πάθεις από τους πωλητές τους εξειδικευμένους.

Πάντα στο νου σου νάχεις τα καταστήματα.
Το φτάσιμο εκεί είν΄ ο προορισμός σου.
Αλλά μη βιάζεις τα ψώνια διόλου.
Καλύτερα χρόνια ατέλειωτα να διαρκέσουν
και γέρος η γριά ν΄αράξεις στον καναπέ σου,
ταπί φυσικά, αφού τα ξόδεψες για φρουφρού κι΄αρώματα,
προσδοκώντας να σου δώσουν δικαίωση και παράδεισο οι βιτρίνες.

Τα μαγαζιά σου έδωσαν την όμορφη βόλτα για ψώνια.
Χωρίς αυτά ίσως να μην έβγαινες ούτε μέχρι το περίπτερο.
Άλλα δεν έχουν να σου δώσουν.

Και αν τα βρήκες τελικά ακριβά, τα μαγαζιά δεν σε γελάσανε,
έτσι ηλίθιος που είσαι, τόσο μαλάκας, 
δεν πρόκειται να καταλάβεις ποτέ "καταναλωτικό όρνιο" τι σημαίνει.


Ἰθάκη

Σὰ βγεῖς στὸν πηγαιμὸ γιὰ τὴν Ἰθάκη,
νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος,
γεμάτος περιπέτειες, γεμάτος γνώσεις.
Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν θυμωμένο Ποσειδῶνα μὴ φοβᾶσαι,
τέτοια στὸν δρόμο σου ποτέ σου δὲν θὰ βρεῖς,
ἂν μέν᾿ ἡ σκέψις σου ὑψηλή, ἂν ἐκλεκτὴ
συγκίνησις τὸ πνεῦμα καὶ τὸ σῶμα σου ἀγγίζει.
Τοὺς Λαιστρυγόνας καὶ τοὺς Κύκλωπας,
τὸν ἄγριο Ποσειδῶνα δὲν θὰ συναντήσεις,
ἂν δὲν τοὺς κουβανεῖς μὲς στὴν ψυχή σου,
ἂν ἡ ψυχή σου δὲν τοὺς στήνει ἐμπρός σου.
Νὰ εὔχεσαι νά ῾ναι μακρὺς ὁ δρόμος.
Πολλὰ τὰ καλοκαιρινὰ πρωινὰ νὰ εἶναι
ποῦ μὲ τί εὐχαρίστηση, μὲ τί χαρὰ
θὰ μπαίνεις σὲ λιμένας πρωτοειδωμένους.
Νὰ σταματήσεις σ᾿ ἐμπορεῖα Φοινικικά,
καὶ τὲς καλὲς πραγμάτειες ν᾿ ἀποκτήσεις,
σεντέφια καὶ κοράλλια, κεχριμπάρια κ᾿ ἔβενους,
καὶ ἡδονικὰ μυρωδικὰ κάθε λογῆς,
ὅσο μπορεῖς πιὸ ἄφθονα ἡδονικὰ μυρωδικά.
Σὲ πόλεις Αἰγυπτιακὲς πολλὲς νὰ πᾷς,
νὰ μάθεις καὶ νὰ μάθεις ἀπ᾿ τοὺς σπουδασμένους.
Πάντα στὸ νοῦ σου νά ῾χεις τὴν Ἰθάκη.
Τὸ φθάσιμον ἐκεῖ εἶν᾿ ὁ προορισμός σου.
Ἀλλὰ μὴ βιάζεις τὸ ταξίδι διόλου.
Καλλίτερα χρόνια πολλὰ νὰ διαρκέσει.
Καὶ γέρος πιὰ ν᾿ ἀράξεις στὸ νησί,
πλούσιος μὲ ὅσα κέρδισες στὸν δρόμο,
μὴ προσδοκώντας πλούτη νὰ σὲ δώσει ἡ Ἰθάκη.
Ἡ Ἰθάκη σ᾿ ἔδωσε τ᾿ ὡραῖο ταξίδι.
Χωρὶς αὐτὴν δὲν θά ῾βγαινες στὸν δρόμο.
Ἄλλα δὲν ἔχει νὰ σὲ δώσει πιά.
Κι ἂν πτωχικὴ τὴν βρεῖς, ἡ Ἰθάκη δὲν σὲ γέλασε.
Ἔτσι σοφὸς ποὺ ἔγινες, μὲ τόση πεῖρα,
ἤδη θὰ τὸ κατάλαβες οἱ Ἰθάκες τὶ σημαίνουν.










7/9/13

...και ο Βραχόκηπος στο πλευρό του ελληνικού τουρισμού





Κλειστόν λόγω διακοπών....



...θα πουν ορισμένοι, τώρα που θα...εξεγερθεί ο λαός πάει ετούτος εδώ για μπάνια;
Εντάξει βρε παιδιά, άμα ξεκινήσει η...επανάσταση, μου σφυράτε κι΄έρχομαι....

2/9/13

Έρευνα της ΓΣΕΕ: Θα πείτε τη δουλειά-δουλίτσα κερατάδες!



Μην αγχώνεστε. Ξέχασαν το "δεν" μπροστά από το "ζητείται"

Επιτέλους ευχάριστα νέα: Σύμφωνα με "προφητεία" της ΙΝΕ-ΓΣΣΕ δεν θα χρειαστούμε ούτε 30 χρόνια, εκεί γύρω στα είκοσι, για να δούμε το ποσοστό ανεργίας να αγγίζει πάλι το 10%.

Η λίγδα των συνκουΐσλινγκ της κυβέρνησης δεν φάνηκε να εντυπωσιάζεται και ιδιαίτερα με το αποτέλεσμα της έρευνας των εργατοπατέρων της ΓΣΕΕ και έτρεξε αμέσως να ρίξει ικανόν αριθμόν ντενεκέδων ύδατος στην εν λόγω φωτιά: Μεγάλη κακία με τα ποσοστά η ΓΣΕΕ και φτου της σα δε ντρέπεται, και μάπα πράμα ποσοστά, και όλα πάνε καλά, και μειώθηκε μάλιστα το ποσοστό αύξησης της ανεργίας, οπότε ζήτω και σε λίγο σωθήκαμε!

Το επιχείρημα, του επιχειρήματος, ω επιχείρημα! ΜΕΙΩΘΗΚΕ ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΑΥΞΗΣΗΣ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ! Σαν να λέμε, ζήτω, ουρά, και πάλι ζήτω, φούνταραν σήμερα πέντε πλοία και πνίγηκαν χίλιοι πεντακόσιοι νοματαίοι! Και γαμώ τα ποσοστά, αφού προχτές φούνταραν δέκα πλοία και πνίγηκαν εκατό επιβάτοι παραπάνω. Όχι παίζουμε...

Τι σημαίνουν τα νούμερα της ΓΣΕΕ (τα στοιχεία, όχι τα άλλα νούμερα) για τον...σεξουαλικά ενεργό πληθυσμό και ιδιαίτερα για τα ζευγάρια που θέλουν να κάνουν παιδιά; Θυμόσαστε εκείνο το παλιό, του Τζιμάκου του Πανούση, το "γαμάτε γιατί χανόμαστε"; Ξεχάστε το! Το νέο σλόγκαν είναι πιά το "τα προφυλακτικά σας και τα μάτια σας".






1/9/13

Υπουργού γιός, του παππού μου ο παππούς. Υπουργού γιός, του παππού μου ο πατέρας, κι΄ ο παππούς μου υπουργός κι΄αυτός...




Το μήλο πέφτει κάτω από τη μηλιά, λέει η γνωστή λαϊκή παροιμία. Μιά παροιμία που πηγαίνει γάντι στα καθεστώτα άναρχου νεποτισμού και ιδιαίτερα στην ειδική περίπτωση της παγκόσμιας πρωτοπόρου του είδους, Ελλάδας. Μιά μικρή αληθινή ιστορία γεμάτη πόνο, έρωτα, πολιτική και πάθος, μόνο στον βραχόκηπο.



Ο δόκτωρ δόκτωρ Ιωάννης Νικολάου Κεσές θυσιάστηκε γιά την πολιτική. Το τίμημα μπορεί να ήταν ακριβό γιά την υποφέρουσα ανθρωπότητα και το χτύπημα γιά την Επιστήμη πισώπλατο και βάρβαρο, αλλά πολιτική είναι αυτή, ξεμυαλίζει, ξελογιάζει. Ο δρ. δρ. Κεσές, μονάκριβο παιδί γνωστής αθηναϊκής μεγελομεγάλης οικογένειας με τετρακόσιες εβδομηνταπέντε διασυνδέσεις με την...ατυχή νομενκλατούρα της ευρύτερης περιοχής Κολωνακίου, τελείωσε κάποτε με απίστευτες υπερωρίες των φροντιστηριακών του δασκάλων το Λύκειο και βάλθηκε να επιβεβαιώσει το αρχαίο δικομματικό ρητό: Πατρός επιφανούς νουδοπασόκου, πας υιός κόπρος.  

Ο πατήρ, Νικόλαος Ιωάννου Κεσές, εγγονός του γνωστού και μη εξεραιτέου πρώην βουλευτή της Κεντρο"αριστερο"δεξιάς και τετράκις υπουργού Δημοσίων Σχέσεων και Προστασίας Δημοσίου (διάβαζε "ιδίου") Συμφέροντος, Ιωάννη Νικολάου Κεσέ, δεν τα είχε βρει όλα έτοιμα. Ο πατέρας του ίσα που τα έφερνε βόλτα με το μεροκάματο που έπαιρνε ως δικομματικός (ισόβιος) δήμαρχος της ιεράς και ιστορικής πόλεως των....δεν το λέμε, μη βγει της πόλης το όνομα και λένε μετά, της έβγαλε ο πούστης ο βράχος το όνομα, αντί το μάτι, να έπαιρνε κανονικό και νόμιμο επίδομα τυφλού και όχι επίδομα-μαϊμού τυφλού όπως παίρνει σήμερα η πόλη. Την εποχή εκείνη βλέπετε, δεν είχε ακόμα προλάβει ο Τσοβόλας να τα δώσει όλας (το σίγμα χάριν ευφωνίας) και τα πασοκονουδοκοπρόσκυλα ήταν αναγκασμένα να τρώνε μόνο με δώδεκα (αντί τριανταπέντε) μασέλες.

Ο μπαμπάς λοιπόν μπορεί να μην μπόρεσε να μπει ο ίδιος στην Βουλή, αλλά για τον γιόκα του, τον Γιαννάκη, είχε μεγάλα όνειρα: Αχ και να δείτε που θα γίνει κάποτε υπουργός ο κανακάρης μου, έλεγε ο περήφανος πατέρας καθώς έβλεπε το νεογέννητο να μην θηλάζει απλά στο στήθος της μανούλας του, αλλά να την...αρμέγει. Όνειρα χτισμένα στην άμμο. 

Γιατί;

Γιατί το παιδάκι εξελίχθηκε εντελώς διαφορετικά, από ότι προέβλεπε το...καταστατικό: Όχι απλά ανίκανος, ανάξιος, ντουβλούκι και αρχιπανίβλακας, αλλά και πάτος ηθικής, η επιτομή του καθάρματος! Θα πείτε τώρα, τι εξελίχθηκε διαφορετικά, μας λες, όλοι τους έτσι δεν είναι; Δίκιο έχετε αγαπητοί αναγνώστες και αναγνωστοπουλίνες, μεγάλο κεφάλαιο ο κοπρίτης της ιστορίας μας και μέγα πολιτικό ταλέντο. Μέχρι και πρωθυπουργία χτύπαγε το παιδί, φτου του (και) για να μην αβασκαθεί....

Να το στείλετε στο εξωτερικό, να σπουδάσει οικονομικές και πολιτικές επιστήμες το παιδί, έδωσε κάποτε το σύνθημα ο παππούς, που γνώριζε πόσο χρήσιμες για πολιτική καριέρα είναι οι σπουδές στις δύο αυτές κατ΄εξοχήν μαϊμού κατευθύνσεις. Μαϊμού επιστήμες, αχρείαστες, κομμένες και ραμμένες στα μέτρα της δικομματικής οικογενειοκρατείας. Ε, αφού κατέφερε κάποτε ο Γιαννάκης (με βίαιο τάκλιν στον αστράγαλο της γνώσης και στην κνήμη της αξίας) να πάρει το ξεσκισμένο Απολυτήριο Λυκείου, πέσανε με τα μούτρα στο ψάξιμο πανεπιστημίου εξωτερικού αντάξιο της φήμης (και ανικανότητας) της εν λόγω οικογένειας.

Γερμανία; Απαπαπαπαπά! Εκεί χορηγούνται μόνο μαϊμού διδακτορικοί τίτλοι, να τελειώσεις τις σπουδές σου, πρέπει όμως μόνος σου.

Ιταλία; Ε όχι και Ιταλία ο γιός του Νικόλαου Κεσέ και εγγονός του Ιωάννη Κεσέ και δισέγγονος του Νίκου Κεσέ! Ούτε και Αγγλία, εκεί έχει μόνο ντόλτσε βίτα και ναρκωτικό η φοίτηση. Τι μένει; Μα μόνο η Αμερική!

Τυχερή Αμερική! Ε, αφού πέρασε καλά με Κολόμβο και Κορτές, με τον Ιωάννη Νικολάου Κεσέ δεν θα περνούσε;


Συνεχίζεται...