20/12/14

Τρεις σίγουροι τρόποι γιά να εκλεχθεί (δικομματικός) Πρόεδρος Δημοκρατίας





Τρόπος πρώτος.

Χριστούγεννα έρχονται, αρχίζουμε τα κάλαντα: Καλήν ημέραν Έλληνες, κι΄ αν δεν γουστάρετε να καταστραφείτε τώρα που σχεδόν βγήκατε από την κρίση, άστε τον κ. Δήμα να μπει στ΄αρχοντικό σας κτλ. Η εκτέλεση από τους γνωστούς-γνωστούς: Η μικτή χορωδία  Συγκυβέρνηση, ΕΕ, ΜΜΕ. Όλες αι μεγάλαι αρτίσται. Οι Φωνές! Τα πιό βαθειά λαρύγγια!




Τρόπος δεύτερος.

Χριστούγεννα έρχονται, αρχίζουμε να χτυπάμε ανεξάρτητους βουλευτές και βουλευτές των ΑΝΕΛ με γνωστά εορταστικά άσματα στο...φιλότιμο: Ω έλαττον, ω έλαττον, άειντε να γίνεις μείζον.




Τρόπος τρίτος.

Χριστούγεννα έρχονται, αρχίζουμε να κάνουμε τα δωράκια μας. Τι δωράκια; Εξαρτάται τον αποδέκτη. Αν πχ θέλουμε να αγοράσουμε ένα δωράκι γιά κάποιο γουρούνι, η καλύτερη επιλογή θα ήταν -ανάλογα με τις ανάγκες του γουρουνιού- μιά ορισμένη ποσότητα βούρκου.   Λάσπη, βρωμόνερο, αποφάγια, δυσωδία. Ότι ονειρεύεται η μύτη ενός γουρουνιού.

Τα πράγματα δυσκολεύουν ελαφρώς, αν θέλουμε να κάνουμε ένα δωράκι σε ορισμένους βουλευτές της αντιπολίτευσης. Δυσκολεύουν γιατί δεν γίνεται να τους πιάσεις δημόσια και να τους ξηγηθείς...χριστουγεννιάτικα: Βάλε τα ολίγα ετούτα κατοσταροχίλιαρα στην απομέσα και ενεργήσου ψηφοδημακώς αγαπητέ Ανεξάρτητε. Δεν γίνεται για έναν απλό λόγο: Γουρούνια δεν υπάρχουν στην ελληνική πολιτική. Και πολύ περισσότερο δεν υπάρχει βούρκος.

Τελικά φαίνεται να μην υπάρχει τρίτος τρόπος. Λυπάμαι, αλλά πρέπει να περιοριστούμε στους δυό πρώτους. Καλά Χριστούγεννα...



ΥΓ: Οι τρεις παραπάνω τυχαίες φωτογραφίες; Εντελώς τυχαία ρε παιδιά!

Ή εκλέγουμε Πρόεδρο, ή πάμε γιά jumb ball





Το είπε ο Σαμαράς στην Κ.Ο της ΝΔ: Όλα στον αέρα αν δεν ψηφιστεί ο Δήμας.

Έχουμε την μπάλλα στα χέρια μας, εξαρτούνται όλα από εμάς. Ψηφίζουμε Δήμα, ρίχνουμε την κρίση οριστικά στο καναβάτσο. Δεν ψηφίζουμε Δήμα, ρίχνουμε την μπάλλα στον αέρα.

Ρίχνουμε την μπάλλα στον αέρα, κάτι σαν τζάμπ-μπωλ δηλαδή. Τι είναι το τζαμπ-μπωλ;  Είναι η λεγόμενη αναπήδηση. Όταν ο διαιτητής πετάει την μπάλλα μεταξύ δύο αντιπάλων σε κάποιον από τους κύκλους του αγωνιστικού χώρου. Η διαφορά μεταξύ κατοχής της μπάλλα και τζαμπ-μπωλ, όλα στον αέρα δηλαδή, είναι κάτι παραπάνω από δραματική: Στην κατοχή της μπάλλας ο κάτοχός της γαμάει και δέρνει ή έχει το δικαίωμα να αναλάβει σχετική " πρωτοβουλία", στο τζαμπ-μπωλ αντιθέτως χάνει -τουλάστιχον- προσωρινά τον έλεγχό της. Σε περίπτωση ανακατάληψης του τοπιού ο πρώην δράστης-κάτοχος αποκτά ξανά το δικαίωμα να ξαναπηδήξει τον αντίπαλο. Εξ ου και αναπήδηση.

Καταλαβαίνετε την δυσχερή θέση του Σαμαρά: Ψηφίζουμε Δήμα, έχουμε άλλη μία επίθεση. Η διάρκειά της ένα και μισό έτος παρακαλώ. Μέχρι το τέλος της θητείας της μαυροπράσινης  μαρμάγκας δηλαδή. Δεν ψηφίζουμε Δήμα, πάμε σε τζαμπ-μπωλ! Εκλογές. Και εκεί μπορεί να κερδίσει το τζαμπ-μπωλ ο αντίπαλος και από αναπήδηση να γίνει κανονικό πήδημα και ο χαμένος να είναι αυτή τη φορά αυτός o ίδιος ο Σαμαράς. (Μη πάει ο νου σας στο πονηρό. Πονηρό είναι το πήδημα μόνο πριν γίνει συνήθεια).

Είπε και άλλα ο Σαμαράς. Μας έβγαλε από την κρίση, λέει. Άρα έχουμε όλοι δουλειά, χρήματα να ζήσουμε, πάει η φτώχεια. Να σκεφτείτε ξαναβάλαμε πετρέλαιο και οι άστεγοι κάνουν ουρές για στεγαστικά στις τράπεζες. Με άλλα λόγια πάμε μπροστά, λέει, και αν χάσει την κατοχή, θα έρθουν άλλοι και θα μας πάνε πίσω. Φυσικά δεν είναι το ίδιο με την σημερινή κατάσταση, που πάμε...μπροστά και μας πάει αυτός από πίσω.

Ο Σαμαράς μίλησε ακόμα και για τα τρία όπλα που έχει στο οπλοστάσιό της η κυβέρνηση: Την "επιτυχία που έχει αποδεχθεί η ίδια η Ευρώπη", την...αλήθεια και την...ευθύνη. Ας τα πάμε με την σειρά, εκμεταλλευόμενοι τις όποιες...μπασκετικές μας γνώσεις.

Α) Επιτυχία. Όντως τα κατάφερε η συγκυβέρνηση. Με συνεχές πρέσινγκ σε όλο το γήπεδο και σχεδόν σε όλο το λαό, με παγίδες παντού. Και με μαν-του-μαν στα κανάλια και με ζώνες (σφιγμένες) και με ότι φανταστεί ο νους. Το αποτέλεσμα δεν χωράει αμφιβολίες: Πλήρης εξαθλίωση της κοινωνίας, πλήρης κατάρρευση της οικονομίας, καθολικό πισωγύρισμα στα εργατικά δικαιώματα, ολική καταστροφή. Το νεοφιλελεύθερο σενάριο της εγχώριας και αλλοδαπής μαρμάγκας τέθηκε ένα προς ένα σε εφαρμογή. Με απόλυτη επιτυχία, σίγουρα.

Ο φουκαράς λαός υποτάχθηκε στην μοίρα του. Τι να κάνει; Όσο παιζόταν το ματσάκι, έκανε ότι μπορούσε: Και πικ εντ ρολ (ξεκινάμε πορεία, πενετρέϊσον προς Σύνταγμα, μας την πέφτει η μπατσαρία, ψιλοκαβγάς και τους ζυγούς λύσατε, μαρς) και "τρίωρες Παναττικές" τριγωνικές επιθέσεις του γίγαντα Παπαγόπουλου και επιθέσεις "μόσιον" ή αλλιώς αμέτρητες και ατέλειωτες γενικές απεργίες. Αποτέλεσμα; Με τα mega και σία κρεμμασμένα στα χέρια του έσπασε τα καλάθια! Και παρόλα αυτά, όταν ήταν να ξεκινήσει νέο ματσάκι, δεν υποτασσόταν στα κέφια μιάς κλήρωσης, αλλά διάλλεγε μόνος του: Τον ίδιο αντίπαλο! Τον ΙΔΙΟ, καταλαβαίνετε;

Πως γίνεται αυτό; Απλά: Αυτή η κοινωνία είναι μεγαλωμένη μέσα στα σκατά, γι΄αυτό δεν την πολυενοχλεί η δυσωδία της σκατίλας. Σάπιο σύστημα, σάπιο παρόν, σάπια όνειρα. Η παρακμή ενός λαού, που έμαθε να πιστεύει, ότι το καθήκον τού κάθε πολίτη είναι να τακτοποιηθεί ο ίδιος και μετά ως γονιός να τακτοποιήσει τα παιδιά του. Το τραγικό και συνάμα άθλιο της υπόθεσης, η παρθένες αυτές λεξούλες, τακτοποιούμαι-τακτοποιώ, συνοδεύονται σε τούτη την χώρα πάντα με εισαγωγικά.

Τώρα αν παρεξηγηθεί κανένας, ας μου κόψει την...συνδρομή. Να σας το πω και διαφορετικά φίλοι μου: Πως θα χαρακτηρίζατε εσείς μιά κοινωνία, που ακούει τον πρωθυπουργό της χώρας της, να λέει στα κανάλια ΓΑΜΩ ΤΟ ΚΕΦΑΛΙ ΜΟΥ, ΜΑΛΑΚΑ και ΠΕΣ ΣΤΟΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΑΚΙΑ, ΟΙ ΕΠΟΜΕΝΟΙ ΤΡΕΙΣ ΠΟΥ ΘΑ ΠΑΝΕ, ΝΑ ΤΟΥΣ ΓΑΜΗΣΕΙ και αυτή να ξύνει απλά τα αρχίδια της; Σκεφτείτε να το έλεγε κανένας Ομπάμα, ή Μέρκελ, τι θα γινότανε.


Β) Αλήθεια. Το σύστημα ΝΔ/ΠΑΣΟΚ στηρίζεται αποκλειστικά πάνω στην αλήθεια. Ότι γίνεται δηλαδή με τα σπίτια μας, που στηρίζονται πάνω σε θεμέλια και στις θρησκείες μας που στηρίζονται πάνω στον φόβο μας, ακριβώς αυτό το ίδιο συμβαίνει με την νουδοπασόκα και την αλήθεια. Νουδοπασόκα και αλήθεια, ο μεγάλος πανανθρώπινος γρίφος: Τι ήταν πρώτα; Η Αλήθεια ή η νουδοπασόκα; Τι, δεν καταλαβαίνετε τι εννοώ; Να το κάνω τότε μπασκετικά λιανά, να καταλάβετε ρε παιδιά.

Βγαίνει στα μήντια ο μικρός Γιαννακόπουλος και λέει: Πανάθες μου, αγοράστε 20.000 διαρκείας! Φέρνω πίσω Ομπράντοβιτς-πόρομ-πορόμ-πομ-πέρομ και υπογράφω Stephen Curry, Kevin Durant, Dwyane Wade, LeBron James, Paul George και Carmelo Anthony! Και κρίμα που δεν παίζουν πιά Wilkins και ΜJ, αλλά τι να κάνω, αυτά έχει η ζωή.

Ακούει πας έκαστος Πανάθας, πάει πουλάει το σπίτι του και αγοράζει διαρκείας. Φτάνει η ευλογημένη ώρα, βουτάει το σκακόλ του, βάζει στην τσέπα το πόϊντ λέϊζέρ του, κάνει γαργάρα να ανοίξει ο καταπιώνας του και δυό ώρες πριν αρχίσει το ματς -κόντρα στον Κόροιβο Αμαλιάδας το εν λόγω παιχνίδι- μεγάλο ματς- νάσου τον στην Καλογρέζα με το μάτι καρφωμένο στην φυσούνα.

Ο πρώτος που βγαίνει, ο...Πεδουλάκης. Και μετά Μητσάρας, Χαραλαμπόπουλος, Μποχωρίδης, Μαυροκεφαλίδης, Φώτσης, Τσαρτσαρής (πείστηκε να συνεχίσει, αλλά μόνο γιά τρία χρόνια), Σλότερ, Παππάς, Γιάνκοβιτς, Παπαγιάννης, Μπλουμς, Ράϊτ. Ο Μπατίστας τραυματίας όπως γνωρίζετε. Πριν προλάβει ο κόσμος να ρίξει στον πρόεδρο ότι χρήσιμο ή άχρηστο έχει στην τσέπη του, βγαίνει ο τελευταίος στην γραμματεία, βουτάει ένα μικρόφωνο και αρχίζει τις συγγνώμες: Καταλαβαίνω τον πόνο σου πράσινο πλήθος, αλλά όσο και αν παρακαλέσαμε τον Γιώργο Σιγάλα να ενταχθεί στο ρόστερ μας, αυτός δεν πείστηκε.

Τι; Θα έσπαγε το παγκόσμιο ρεκόρ κατεδάφισης κλειστού γυμναστηρίου από τα μέσα προς τα έξω; Τι, θα θρηνούσαμε θύματα; Ακριβώς! Έτσι θα γινόταν στο μπάσκετ. Εκεί η μοβόρα η μάζα, δεν χάφτει εύκολα...αλήθειες. Ακριβώς έτσι λειτουργεί και η...αλήθεια της νουδοπασόκας. Μόνο εντελώς αντίθετα. Βγαίνουν οι τύποι και φιλάνε σταυρούς στα κανάλια: Ψηφάτε μας ρε. Να γαμήσουμε το ξεσκισμένο το μνημόνιο ρε. Να διώξουμε τη ρουφιάνα την τρόϊκα ρε. Να ρε, φιλάμε σταυρό α δε πιστεύετε ρε.

Τι να κάνει ο κακόμοιρος λαός, μεγάλος όρκος, πιστεύει. Πιστεύει και ξαναψηφάει. (Μικρό διάλειμμα για αναψυκτικά και φασκέλωμα). Όταν ξανασβήνουν τα φώτα, επιστρέφει πάλι το σκοτάδι στην ζωή του λαού: ΚΑΙ μνημόνιο, ΚΑΙ νέα μέτρα, ΚΑΙ τρόϊκα, ΚΑΙ φτου κι΄απ΄την αρχή. Μα τι κάνεις ρε ρουφιάνο, ρωτάς εσύ σαν παθών. Εσύ δεν έλεγες άλλα ρε; Εσύ δεν έταζες το αντίθετο;

Κατόπιν εορτής τα παίρνει πάντα ο λαός στο κρανίο. Μόνο κατόπιν εορτής. Και στην επόμενη...εορτή, πάλι τα ίδια. Ψήφος στο ΠΑΣΟΚ επειδή έλεγε ψέματα ο Καραμανλής, ψήφο στη ΝΔ επειδή έλεγε ψέματα ο μαιτρ του είδους, Παπαπαπάρας, ψήφο στον Σαμαρά, να ψεύδεται στέρεο με τον ψεύτη Χονδροβενιζέλο. Και δεν γκρεμίζεται ΤΙΠΟΤΑ φίλοι μου, Ούτε καν φούρνος...

Ε, δεν είναι αυτή αλήθεια; Και ταυτόχρονα και επιτυχία;

Γ)Ευθύνη. Ξύπνιος ο Σαμαράς, δεν μιλάει γιά ποιόν η ευθύνη. Στο μπάσκετ είναι ξεκάθαρη η ευθύνη. Έτσι ευθύνεται ο πρόεδρος γιά την επιλογή προπονητή, ο προπονητής γιά την πορεία της ομάδας, η εντός έδρας τοιαύτη γιά την διεξαγωγή του αγώνα. Απλά πράγματα. Και αν έρθουν τούμπα οι προσδοκίες, αρχίζουν τα κλαμπατσίμπανα: Φάλα πρόεδρα, Ομπράντοβιτς έλεγες, Αργύρης ήρθε. Φάλα Αργύρη, μας φλόμωσες στο παραμύθι για πλουραλισμό και φουλ επίθεση και τα ματσάκια λήγουν 15-10. Κτλ κτλ...

Αυτά στο μπάσκετ. Αλλά στην πολιτική; Εκεί τα πράγματα είναι λίγο πιό πολύπλοκα. Δηλαδή; Να, στην πολιτική πχ ευθύνεται κατά βάση ο προηγούμενος. Οι προηγούμενοι κατέστρεψαν την χώρα, εμείς την σώσαμε. Τσίφτικα πράγματα. Και επειδή αυτό είναι οξύμωρο, γιατί δεν γίνεται να είσαι ταυτόχρονα ΚΑΙ καταστροφέας ΚΑΙ σωτήρας, στην πραγματικότητα είσαι μόνο ένα από δαύτα. Βλέποντας τα χάλια αυτής της χώρας, δεν χωράνε αμφιβολίες ποιός ήταν ο ρόλος του -κατά τα άλλα σίγουρα...παρθένου- δικομματισμού. Μιλάνε περί ευθύνης, χωρίς να μπαίνουν στον κόπο, να το κάνουν λίγο λιανά τα παιδιά. Και τι να έλεγαν; Ότι δεν γίνεται να χαλάσουν τις καρδιές τους με τα "οικεία πρόσωπα" των Βρυξελλών; Ότι δεν γίνεται να στεναχωρηθεί ο καημένος ο Σόϊμπλε, που είναι και καρφωμένος σε αναπηρική πολυθρόνα; Ότι δεν πάει να χαλάσει η προσπάθεια  της Νεοφιλελετσαρίας, τώρα που το γήπεδο είναι κατηφωρικό και τσουλάει όλο το χαρτί από μόνο του από τις τσέπες των πολλών, στις τσέπες των ολίγων; Δεν λέγονται αυτά ντε.

Ή Δήμα λοιπόν, ή τζάμπωλ, η νέα εκδοχή του "ή εμείς, ή τα τανκς". Ο γίγαντας λαός το ψιλοσκέφτεται: Τι, ρωτάει.  Να πάμε -τώρα που όπου νάναι σκάει (εμένα μου λες;) φως στην άλλη άκρη του τούνελ- να αφήσουμε την σιγουριά της φτώχειας και της ανεργίας και να στηθούμε γιά την αβεβαιότητα κάποιου τζάμπωλ σε κάποιο κύκλο του γηπέδου; Έχει και τον βόθρο των αγορασμένων/πουλημένων/άθλιων ΜΜΕ να τον λιβανίζει με φόβο και τρόμο, δεν θέλει και πολύ να το ματαξανασκεφτεί. Χάσαμε τα αυγά και τα πασχάλια μας, λένε, μισθούς, συντάξεις, δουλειές, σπίτια, παρόν και μέλλον. Να χάσουμε τώρα και το τζάμπωλ και να μείνουμε μετά ταπί με ταπί, χωρίς στον ήλιο μοίρα;

Το τραγικό της υπόθεσης είναι, ότι ο λαός αγνοεί δυστυχώς το πραγματικό του ύψος. Από το πολύ σκύψιμο έχει ξεχάσει, ότι ψηλότερος σέντερ απ΄ αυτόν δεν έχει περάσει ποτέ απ΄ τα γήπεδα! Όταν το καταλάβει κάποτε, θα πάει από μόνος του να πηδήσει...








11/12/14

Δήμας ή τα τανκς


Φωτό: Από την προετοιμασία του υποψήφιου Προέδρου της Δημοκρατίας: Εδώ στην εύκολη άσκηση "υπογράφω όπου μου λένε".


Με ζώνουν μαύρα φίδια! Προσπαθεί μεν ο Σαμαράς γιά τους 180, αλλά δύσκολα τα πράγματα. Ναι, δύσκολα τα πράγματα παιδιά. Πέφτει παραδάκι στη ζούλα, πέφτουν υποσχέσεις, πέφτουν πιέσεις και δημόσιες χέσεις, πέφτει προπαγάνδα στα μήντια, να τρώει ο Γκαίμπελς και στο παιδί του να μη δίνει, μόνο τα απαραίτητα κουκιά δεν λένε να πέσουν και μας τρώει η αβεβαιότητα και η ανησυχία. Μια στιγμή ρε. Δηλαδή τι φταίμε εμείς, ένας ολόκληρος λαός, που δεν στέκεται στα καλά του αυτό το κωλοκοινοβούλιο, να κάτσει κάτω και να βγάλει Πρόεδρο της Δημοκρατίας, να ευφρανθούν οι Αγορές, να πάρει το Χρηματιστήριο τα πάνω του και να σωθεί η χώρα; 

Μα τι παράξενοι αθρώποι αυτοί της Αντιπολίτευσης ρε παιδιά; Αφού βλέπουν ότι οι Αγορές γουστάρουν Δήμα, γιατί στριτζώνουν τότε τα ποδάρια τους;  Μα να μην νογάνε, ότι το πάνε το κάθε "Δήμας" (και τα παρεμφερή του "Παπαδήμος" κτλ) τα παιδιά και δεν μπορούνε να λειτουργήσουνε άνευ; Μα δεν βλέπουνε τι βουτιά κάνει από απελπισία το Χρηματιστήριο στο κενό όταν προκύπτει δημαλειψανδρία; Μα δεν βλέπουν τι ταραχή και ψυχολογικό περαδώθε πέφτει στους αγωνιστές του MEGA, να υποφέρει ολόκληρος Πρετεντέρης και να τρέμει ολόκληρη Τρέμη; Μυστήρια πράγματα...

Η υπόθεση εκλογής νέου Παπούλια στην θέση του Παπούλια είναι υπόθεση ζωής και θανάτου. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν επιτέλους οι Ανεξάρτητοι -όλων των αποχρώσεων- της Βουλής και να αναλάβουν επιτέλους τις ανευθυνότητές τους. Και να διαλυθούν επιτέλους γιά το καλό του έθνους οι ΑΝΕΛ και η ΔΗΜΑΡ, αντί να διασπάζονται γιά το θεαθήναι κατά το καυλούν. Οι Αγορές γουστάρουν Δήμα, τελεία και παύλα. Τον πάνε τον άνθρωπο, τους κάνει, τους τσουλάει. Γιά ελάτε εσείς στην θέση τους. Τι θα κάνατε, αν ήσαστε Αγορά και θέλατε οπωσδήποτε τον Άλφα και το σαμαροβενίζελο σας σέρβιρε έναν Γάμα; Και ύστερα σας πλάκωναν στις εκλογές και συναφείς κρυάδες, όπου καλείται να μιλήσει ο μαλ....ο κυρίαρχος λαός; Τι σας πιάνει ανατριχίλα; Εμένανε να δείτε!

Ο Δήμας δεν είναι όποια-όποια ποσότης κυρίες και κύριοι. Ο Δήμας έχει περάσει μάλιστα και από Επιτροπή. Τέτοια μεγαλεία. Μιλάμε γιά υπέρ αναγκαία διά τσι Δανεισταί ποσότης. Η εκλογή του δεν έχει κόκκαλα. Τον καταπίνεις, άμα θες ή αγαπάς τον τόπο, αμάσητον με την μία. Διακόσια παληκάρια να τον ψηφίσουν και τελείωσε. Πανεύκολο. Ακόμα και άμα δεν σου "καθήσει" το ματσάκι, το πας γιά 180 ψήφους στην παράταση και άμα είναι ακόμα ισόπαλο, βαράς πεναλτάκια. Πάλι με 180 ψήφους. Μέχρι εκεί καλά. Μετά αρχίζει το δράμα των Δανειστών, των Αγορών, του Χρηματιστηρίου Αθηνών, άρα και του Έθνους: Μετά πάμε σε εκλογές! Όχι επειδή το έκανε έτσι η φύση και αρέσει να μεταβολίζεται με αυτόν τον τρόπο η ρουφιάνα η πολιτική, αλλά επειδή κάτι τέτοια κρύα προβλέπει το μαλακισμένο καταστατικό.

Εκλογές;

Εκλογές;

Είστε στα καλά σας ρε;

Τώρα που...καρφωθήκαμε στις θέσεις μας και γίναμε από "μόνο", "στέρεο", και φτάσαμε στην άλλη άκρη του τούνελ και αναγκαστήκαμε να φορέσουμε από το εκεί άπλετο φως γυαλιά ηλίου και είμαστε έτοιμοι να σαρώσουμε τα βιοτικά επίπεδα και φέρτε μας την Γερμανία, τώρα εκλογές ρε; Μα πάτε καλά ρε; Να πέσει ο Σύριζας πάνω μας και να μας φλομώσει στην Δικτατορία του Προλεταριάτου και να τρέχουμε και να μη φτάνουμε; Τώρα που καταφέραμε να πληρώνουμε τα λυσσακά μας -έχουμε δεν έχουμε- σε 100 έως 100.000 δόσεις; Τώρα που χτυπήσαμε διάνα πρωτογενές πλεόνασμα και φούλαρε η οικονομία και δεν βρίσκουμε υπαλλήλους και εργάτες και αρχίσαμε να κάνουμε εισαγωγή από την υποβαθμισμένη Ολλανδία; Τι; Δεν πήρε μπροστά η Οικονομία και η ανεργία ακόμα στα ύψη; Ε, δεν είπα τίποτα άλλο: Έτοιμοι να πάρουμε μπροστά είμαστε, στο τσαφ. Έναν Δήμα παίρνουμε μόνο ακόμα στο λεωφορείο και φεύγουμε.

Δεν είδατε τι είπε γιά το θέμα Δήμα αυτή η εκπρόσωπος της γαμημένης της Κομισιόν χτες; Βγαίνει η -αγάμητη μάλλον αυτή- κυρία στο γυαλί και αρχίζει το αχνοσιροπάτο κουραμπιεδομελομακάρονο: Έχταχτος κύριος αυτός ο κύριος Δήμας, και γαμώ τσι υποψήφιοι. Και έτσι μόνο διασώζεται η διάσωση της Ελλάδας και εύγε στο σαμαροβενίζελο διά τούτηνα την καταπληχτική υποψηφιότης.

Τώρα μη σας πάει στο πονηρό ο νους. Μόνο περί ανάμειξης στην εσωτερική πολιτική της υπόδουλης χώρας δεν πρόκειται, να τα πείτε αλλού αυτά που ξέρετε.

Οι στιγμές είναι κρίσιμες αγαπητοί κοινοβουλευτικοί εκπρόσωποι των Δανεισ....εεε του Ελληνικού Λαού. Ο Δήμας είναι ο μοναδικός μονόδρομος που οδηγεί στην Νιρβάνα της Διάσωσης και της Ευημερίας. Και ο Δήμας είναι όπως ο προκάτοχός του, αρτιμελής. Τίποτα δεν του λείπει. Μπορεί κι΄αυτός να υπογράφει τροϊκικά Προεδρικά Διατάγματα ταυτόχρονα και με τα δύο του κουλ....εεεε χέρια.








5/12/14

Ο Τσαουσόπουλος στέλνει στο διάολο τους Σύρους μετανάστες και ζητά να φύγουν για να ξεβρομίσει ο τόπος




Μερικές φορές δεν μπορώ να πιστέψω αυτά που διαβάζω. Αναρωτιέμαι, αν είναι δυνατόν, να υπάρχουν στην εποχή μας τέτοιοι ανθρωποειδείς βόθροι, όπως η ύβρις του Είδους που ακούει στο τόσο μελωδικό όνομα Τσαουσόπουλος. Μιλάμε γιά την υπέρτατη ντροπή, γιά απόλυτη έλλειψη πολιτισμού, ήθους και ανθρωπιάς, γιά την υπέρτατη κατρακύλα. Περαιτέρω σχόλια περιττά.

Η είδηση που προκαλεί έντονη αναγούλα δημοσιεύθηκε σήμερα στο news247.gr


Ο Τσαουσόπουλος στέλνει στο διάολο τους Σύρους μετανάστες και ζητά να φύγουν για να ξεβρομίσει ο τόπος


Σε ένα ντελίριο μίσους και απρεπών εκφράσεων ο ραδιοφωνικός παραγωγός μίλησε με όρους που μόνο ντροπή και οργή μπορούν να προκαλέσουν σε όποιους τους ακούσει, αναφορικά με τους Σύρους απεργούς πείνας της πλατείας Συντάγματος.
Σε ένα παραλήρημα απίστευτων εκφράσεων ο γενικός διευθυντής και ραδιοφωνικός παραγωγός του Radio Deejay και του Rock FM καταφέρθηκε εναντίον των μεταναστών από τη Συρία, χαρακτηρίζοντάς τους "κουρελαρία".

Ο κύριος Τσαουσόπουλος που κατάφερε να ξεπεράσει κάθε προηγούμενο αναισθησίας και απανθρωπιάς, φρόντισε εν όψει Χριστουγέννων να διαολοστείλει τους απεργούς πείνας που βρίσκονται στο Σύνταγμα, αφού σύμφωνα με τα λεγόμενά του πρέπει "να τελειώνουμε, να ξεβρομίσει ο τόπος".
Στην εκπομπή της 27 Νοεμβρίου ο ραδιοφωνικός παραγωγός έβγαλε τον υπέρτατο λόγο μισαλλοδοξίας και έλλειψης συμπόνοιας για τον συνάνθρωπο λέγοντας: "Στο διάολο, σπίτι σας. Σε παρακαλώ τώρα να περπατάω στην Αθήνα, να πηγαίνω σε σοβαρό ραντεβού και να βλέπω κουρελαρία; Έχετε υπόψη σας ότι η πληρότητα των ξενοδοχείων τα Χριστουγεννα αγγίζει το 100%. Τι να κάνουμε δηλαδή. Έλα να τελειώνουμε, να ξεβρομίσει ο τόπος". Οι απαράδεκτες δηλώσεις του κυκλοφόρησαν στο διαδίκτυο σήμερα, με έναν Σύρο γιατρό νεκρό στα σύνορα με την Αλβανία και δεκάδες να συνεχίζουν την απεργία πείνας στην πλατεία Συντάγματος.
Δες το χαρακτηριστικό απόσπασμα από την εκπομπή του μεταξύ 00.40 και 02.00...


Τα πήρε στο κρανίο για τα μάρμαρα ο Σαμαράς!



Πω πω βαγγελίστρα μου! Ποιός είδε τον Σαμαρά και δεν φοβήθηκε! Τούρκος έγινε όταν άκουσε την είδηση περί δανεισμού γλυπτών του Παρθενώνα από το Βρετανικό Μουσείο στο ρωσικό μουσείο Ερμιτάζ. Να φανταστείτε, εκείνη την ώρα είχε συνάντηση με τον Νταβούτογλου και άρχισε ξαφνικά να του μιλάει στα τούρκικα χωρίς την βοήθεια του διερμηνέα. Μιλάμε γιά άπταιστα τούρκικα, άνευ ακσάν. Τόσο Τούρκος.

Τι, λέει. Δανείσανε τα Ελγίνεια στους Ρώσους; Κάνανε τέτοιο πράμα, γαμώ το κεφάλι μου μαλάκα; Θα τους σκίσω ρε! Θα βάλω τον Πρετεντέρη να τους τα χώσει χύμα ρε. Θα στείλω τον Μπαλτάκο, που είναι εξπέρ στις ρίζες, να τους ξεριζώσει ρε. Κουφάλες να πάτε να δανείσετε τα Μάρμαρα λίγο πριν φανεί φως στην άλλη άκρη του τούνελ! Πίσω ρε! (Εδώ δεν ξεκαθάρισε τι εννοούσε. Ορισμένοι ακροατές το παρεξήγησαν και στήθηκαν στην γνωστή και ως σαξές στόρυ στάση στα τέσσερα). Ρε άτιμοι, εμείς δεν δανείζουμε τον πολιτισμό μας ρε. Ούτε τον τεμμαχίζουμε, ούτε τον πουλάμε, πολύ μάλλον ξεπουλάμε, ούτε τον δανείζουμε, ούτε τον παραχωρούμε ρε.

Ο Νταβούτογλου, γάτα ο Τούρκος,  είχε ανοίξει έναν χάρτη της τουρκικής ΑΟΖ (από Μαύρη Θάλασσα μέχρι τα Στενά του Γιβραλτάρ) και έκανε δήθεν ότι διάβαζε, να περάσει η ώρα. Στην πραγματικότητα όμως έκοβε -ως είθισται στις διπλωματικές επισκέψεις- τα κόζια. Και φαίνεται να τα έκοβε μιά χαρά, αν κρίνουμε από το πλατύ, γεμάτο νόημα χαμόγελό του.  Αν ήταν κακός άνθρωπος, θα μπορούσε και να χλεύαζε: Σιγά το καλσόν ρε Σαμαρά. Εδώ ξεπουλήσατε την ζωή τριών γενεών και δεν αφήσατε πέτρα πάνω στην πέτρα και κάνεις έτσι γιά ένα παλιομάρμαρο;

Λέμε τώρα. Ευτυχώς όμως που ο Νταβούτογλου είναι κύριος και δεν μπαίνει σε τέτοιες σκέψεις. Γιατί -που ξέρεις- αν έμπαινε σε τέτοιες σκέψεις, μπορεί να προέκυπτε και κάνα θέμα δανεισμού της...Θράκης.


Όλα γιά τους 180!





Οχτώ έγιναν τα παληκάρια, που υπογράφουν το κείμενο γιά την εκλογή νέας Γλάστρας-Προέδρου της Δημοκρατίας. Πρόκειται γιά πέντε ανεξάρτητα παληκάρια και τρία της ΔΗΜΑΡ. Ναι της ΔΗΜΑΡ. Ενός κόμματος δηλαδή που έχει πάψει πλέον να χρησιμοποιεί ο κάθε αξιοπρεπής παπατζής αυτής της χώρας. Τι να πούνε οι άνθρωποι; Εδώ ΔΗΜΑΡ, εκεί ΔΗΜΑΡ, που είναι η ΔΗΜΑΡ; Αφού είναι πλέον ανύπαρκτη. Αφού η κοινωνία την έχει πνίξει στο σάλιο με τόσο φτύσιμο. Τώρα πως γίνεται και υπογράφουν οι ανύπαρκτοι ένα τέτοιο κείμενο, άλλο ανέκδοτο.

Γιά τον γίγαντα Τατσόπουλο που υπογράφει και αυτός το κείμενο, ούτε κουβέντα. Αυτός δεν είναι ανύπαρκτος φυσικά. Αυτός είναι ο ίδιος ανέκδοτο.

Άγνωστος ο λόγος που έβαλε τους οχτώ βουλευτές στον κόπο, να συντάξουν ένα τέτοιο κείμενο. Δεν φαντάζομαι να υπάρχει κάποιο υλικό ενδιαφέρον. Μάλλον γιά συναισθηματική πολιτική επιλογή πρόκειται. Αυτό που ο λαός ονομάζει "λεφτά αισθήματα"...


Δημοτικοί σύμβουλοι στο ρινγκ






Αιρετοί μας...

Την Δημοκρατία σίγουρα εμείς την "εφεύραμε"...
Και σίγουρα μας αρέσει η Δημοκρατία...
Μόνο εκείνο το "εκλέγειν" δεν λέει να μας κάτσει...

Κάτι κακές γλώσσες λένε μάλιστα, ότι αν αφαιρέσει κάποιος το δικαίωμα του "εκλέγειν" από τον Έλληνα, μειώνεται το ποσοστό των μαλάκηδων κατά 60%!