28/7/13

Δεν είναι εξευτελισμένος ακόμα ο θεσμός του Κοινοβουλίου. Κινδυνεύει όμως...








Το επίπεδο της Βουλής

Κάποιοι έχουν βαλθεί να εξευτελίσουν εντελώς τον θεσμό του Κοινοβουλίου. Ο τρόπος με τον οποίο συμπεριφέρονται, ομιλούν και υβρίζουν είναι απαράδεκτος και δείχνει πόσο χαμηλά έχει πέσει το επίπεδο της πολιτικής στην Ελλάδα. Δυστυχώς δεν προέρχονται από ένα μόνο κόμμα. Οι ύβρεις, οι απειλές και οι βαριές κουβέντες του καφενείου δίνουν και παίρνουν σε κρίσιμες συνεδριάσεις. Κάτι όμως πρέπει να γίνει. Αν συνεχισθεί η κατάσταση, το Κοινοβούλιο θα αρχίσει πλέον να θυμίζει άλλες, "ανώμαλες" εποχές και στην κοινωνία θα δημιουργηθεί ένα κλίμα εμφύλιας σύρραξης. Αυτό που βλέπουμε καθημερινά στη Βουλή μπορεί να είναι η απαρχή ενός επικίνδυνου κατήφορου.

Σας άρεσε; Αν ναι, τραβάτε να συγχαρείτε τα παιδιά της Καθημερινής, αυτής της έκτακτης εφημερίδας της Δεξιάς (και πιό συγκεκριμένα της ΧΑ. Συγγνώμη της ΝΔ. Τα μπερδεύω συνέχεια αυτά τα δύο κόμματα γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα), από δημοσίευσή της το παραπάνω μαργαριτάρι.

Κάποιοι πάνε να εξευτελίσουν την Βουλή, λένε. Έτσι αόριστα, "κάποιοι". Δύσκολη αποστολή μας περιμένει, όλους εμάς τους φίλους του αινίγματος, που είμαστε ταγμένοι στο σταυρόλεξο, το ρέμπους και την τρίλιζα. 

Λέτε να εννοούν τους άνεργους; Γιατί δεν παραείναι ξεφτύλα, να έχεις μιά κυβέρνηση που δίνει ρέστα για να σε σώσει κι΄εσύ ο αχάριστος να επιμένεις να είσαι άνεργος; 

Ή μήπως ξευτιλίζει η ρουφιάνα η νεολαία τον θεσμό, καθώς ρίχνει μαύρη πέτρα πίσω της και τραβάει για καλύτερη τύχη στη ξενητιά;

Ή λέτε να εξευτελίζουν την Βουλή όλοι αυτοί που "συμφωνούν" μεν με το κυβερνητικό έργο, αλλά για καλό και γιά κακό πάνε και αυτοκτονούν; Εδώ υπάρχει σίγουρα κάποιο ψίγμα αλήθειας, μη το κρύβουμε. Γιατί κύριε νεκρέ δεν μπορείς εσύ να πας και να ψηφίζεις για λογαριασμό σου τον κύριο Τάδε στην Βουλή και μετά να τον αφήνεις μόνο και αβοήθητο, μόνο και μόνο επειδή σε έπιασε απελπισία επειδή δεν έχεις να πάρεις γάλα στο παιδί σου. Δεν είναι ξεφτύλα που αφήνουμε τον Κυριάκο Μητσοτάκη να κάνει απολύσεις μόνος του και να μη μπορεί μετά να κοιμηθεί από τύψεις;

Δύσκολο αυτό το μέρος του αινίγματος, ας το αφήσουμε αναπάντητο γιά πιό δυνατούς λύτες. Πάμε στην επόμενη πρόταση. Τόχουνε κάνει μπουρδέλο, το μπουρδέλο, λέει η Καθημερινή, μάπα κατάσταση, φτου κακά. Και όσον αφορά το επίπεδο, βοήθα Βαγγελίστρα μου, λέει. Πεσμένο το επίπεδο, πολύ χαμηλά μάλιστα, λέει, μιά πρόταση που εκτός της μικρής δόσης γεωγραφίας που χωρίς αμφιβολία περιέχει, μας κάνει ευτυχισμένους και με διάφορα άλλα σημαντικά μεγέθη. 

Όπως πχ το βάθος. Έχει πέσει χαμηλά το πολιτικό επίπεδο, άρα κάποτε ήταν υψηλό. Δηλαδή όταν πήγαινες την Καθαρά Δευτέρα στο ύψωμα να αμολήσεις αετό και ρώταγες τη μάνα σου -που σου έκανε "κεφάλι"- μαμά τι είναι εκείνο το γαλάζιο με τη δάδα κι΄εκείνο το άλλο, το πράσινο με τον μισό σκαντζόχοιρο, που πετάνε τόσο ψηλά, η απάντησή της μόνο "αετοί παιδί μου" δεν ήταν. 

Μετά μιλάνε γιά ύβρεις! Που; Στο Κοινοβούλιο ρε συ, ναι!
Όσοι βρίσκεστε σε απόλυτο σκοτάδι και αδυνατείτε να ακολουθήσετε, μην απελπίζεστε. Ο αρθρογράφος ανάβει ξαφνικά ένα φωτάκι: Οι "απαράδεκτοι" δεν προέρχονται μόνο από ένα κόμμα! Ωχ! Αμάν! Τι ήτανε αυτό; Και γιατί έσβησε ξαφνικά το φωτάκι; Τι έγινε ρε μάστορα, θα μας βγάλεις τη σπλήνα τώρα; Τι μισόλογα είναι αυτά; Δηλαδή; Κάνα όνομα δεν παίζει; Μη μείνουμε πάλι με την περιέργεια ρε συ.

Αλλά το καλύτερο το φύλαξε γιά το τέλος ο καλλιτέχνης της Καθημερινής: Μίλησε για παλιές "ανώμαλες εποχές" ο πιανίστας! Όχι, δε λέω, καλά έκανε. Γιατί μπορεί να μπερδευόμασταν με τις σημερινές, τις...ομαλές και να το κάναμε χυλό το ιμάμ μπαϊλντί.

Αλλά τελικά δεν είμαστε και τόσο γκάου, γιατί όλη αυτή η αθλιότητα για την οποία κρούει ο αρθρογράφος της Καθημερινής τον...τον ποιόν άραγε; "μπορεί να είναι η απαρχή ενός επικίνδυνου κατήφορου". Μπορεί, σίγουρο πάντως δεν είναι. Άρα ελπίζουμε ότι μέχρι τώρα πάμε καλά.

Σαν να φοβάται λιγουλάκι ο άνθρωπος, ακούγεται. Σαν να περνούσε μέχρι σήμερα καλά και ξαφνικά ξεπετιέται κάτι βίαιο και αποκρουστικό, που του χαλάει την ζαχαρένια και φέρνει ένα σωρό εφιάλτες στα μέχρι σήμερα γλυκά όνειρά του. Την εμφύλια σύρραξη φοβάται το παιδί, ούτε τον νεοναζισμό, ούτε την πλήρη παράδοση της Ελληνικής Δημοκρατίας στην έξωθεν και έσωθεν μαρμάγκα, ούτε την καραμπινάτη, βαρβάτη εξαθλίωση του μέσου πολίτη.

Καλά κάνει και φοβάται. Είναι γνωστό αυτό το...καπρίτσιο της Ιστορίας και επαναλαμβάνεται τακτικά ανά τους αιώνες. Όπως πχ τα 1789, τα 1918, όταν σιχτιρίζονται οι φτωχοί και δίνουν μία στην κουφάλα τον τροχό, να γυρίσει, να γαμήσουνε επιτέλους κι΄αυτοί, δεν γίνεται ντε μόνο οι άλλοι. Πολλοί εξ αυτών των "άλλων" ανακαλύπτει τότε ξαφνικά ότι δεν ενοχλείται πλέον από πονοκεφάλους, πράγμα απολύτως φυσιολογικό γιά ανθρώπους χωρίς κεφάλι. 

Έτσι είναι, νόμος της φύσης. Άμα φτάσει ο κόμπος στο χτένι, άμα του τα πάρεις του άλλου όλα, τη δουλειά του, το μισθό του, το σπίτι του, την αξιοπρέπειά του, το παρόν και το μέλλον του, τα όνειρά του, την μπουκιά του, τότε παίρνει μπροστά αυτό το παράξενο μοτοράκι που βρίσκεται στο DNA μας και μας πάει κατά εκεί που ορίζει ο νόμος της ζωής: Ή αυτοί, ή εμείς. Κι΄εκεί ακριβώς ξυπνάνε αρκετοί χωρίς κεφάλι.

Το πιό όμορφο της υπόθεσης, κανείς δεν μπορεί να γνωρίζει πότε θα "σημάνουν αυτές οι καμπάνες". Μπορεί σε δέκα, σε πενήντα, σε εκατό χρόνια. Αλλά μπορεί και τον ερχόμενο Δεκέμβριο ή ακόμα και μεθαύριο. Καλά κάνεις και ανησυχείς δημοσιογράφε του Σαμαρά!












Απελθέτω απ΄εμού το Κοινοβούλιον τούτο





Ωραία παιδική χαρά η Βουλή των Ελλήνων. (Αν ορισμένοι τώρα δεν συμφωνήσουν με το "παιδική χαρά" επειδή προτιμούν τον επιστημονικό όρο "μπουρδέλο", τα παράπονα στον Καμίνης σας. Εμείς δεν είμαστε δήμαρχοι, μπλόγκερς είμαστε, ότι μας κατέβει γράφουμε).

Ήταν που ήταν στραβό το κλήμα της κοινοβουλευτικής φαρσοκωμωδίας -που έχει ανεβάσει από την μεταπολίτευση και μετά ο δικομματικός θίασος- το έφαγε και ο (νεοναζιστικός) γάϊδαρος, πάμε για φρέσκα. Ναι φρέσκα, γιατί με τα μπαγιάτικα δεν βλέπω να κάνουμε χαΐρι.

Αύγουστος μπαίνει σε λίγες μέρες, οι μύγες παίρνουν τα πάνω τους και με την αναισθησία που διακατέχει ένα μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας (που δεν λέει να κουνήσει ούτε δαχτυλάκι για να αμυνθεί) προβλέπεται να ρίξουν φέτος πολύ ξύγκι. Ήδη, αόρατες μεν, τις ακούς να ζουζουνίζουν έντονα και προβληματίζεσαι που ο ήρωας λαός δεν λέει να τις πάρει χαμπάρι. Μπορεί να ενοχλεί η ανεργία και η φτώχεια, αλλά δεν βλέπω την "σιωπηρή πλειοψηφία" να...μυγιάζεται και τόσο έντονα.

Μόνο όταν...ευαισθητοποιείται η κρυάδα που ακούει στο υπέροχο ονοματάκι "δημοκρατικό τόξο" δείχνει να υπάρχει μύγα, η οποία μάλιστα ενοχλεί, αλλιώς όλα καλά πηγαίνουν. Αυτά τα δήθεν, αυτά του κώλου, που λέει ο λαός, οι γνωστές φαφαριές φου μας τσαμφουνάνε οι εφιστήμονες της νουδοφασόκας και τα μηντιακά τους φαφαγαλάκια (μα γιατί πατάω Πι και βγαίνει Φι;) περί φασιστικής δυσωδίας της Χρυσής Αυγής (α, διορθώθηκε) και φτου της και σα δε ντρέπεται κοτζάμου νεοναζιστική οργάνωση του κερατά και παμήτε να φτιάξουμε Αντιρατσιστικό, να δουλέψουμε τον κόσμο, ότι με Αντιρατσιστικά καταπολεμείται ο ρατσισμός, άσε που αποπροσανατολίζουμε έτσι και από το καθαυτό πρόβλημα τον ήδη αποπροσανατολισμένο ηρωϊκό λαό.

Κάπως έτσι. Αρνούνται το Ολοκαύτωμα οι καλλιτέχνες της Χρυσής Αυγής, νδροπή και φτου τους. Και προσβάλουν την Δημοκρατία, ξαναφτού τους. Ποιοί τα λένε αυτά; Οι καραδημοκράτες του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ και τα μήντια της αλληλομάσας, που την έχουνε περάσει γενεές δεκατέσσερεις την αγαπητή κυρία Δημοκρατία. Η Δημοκρατία τους μάρανε ξαφνικά και την πέσανε δημοκρατικοτοξικώς στην στοκαρία της Χρυσής Αυγής οι αξιαγάπητοι καρααθώοι της ελληνικής πολιτικής, αυτοί οι ουδέποτε αμαρτήσαντες.

Μα φυσικά θα αρνηθεί η Χρυσή Αυγή το Ολοκαύτωμα! Ναζιστικό κόμμα είναι, τι να αρνιόταν δηλαδή; Το "Mein Kampf" του Αδόλφου; Αλλά σιγά τα ωά τώρα με τις ενεσντεαπέδεςς της Χρυσής Αυγής. Άμα σηκώνεις εσύ κύριε δημοκρατικέ τόξε αντιανθρωπικούς τοίχους στους Έβρους, να μη μπαίνει ψυχή και να πάνε να πνίγονται οι "μη έχοντες που την κεφαλήν κτλ" στο Αιγαίο, άμα κάνεις μπλόκα α λα Κατοχή και επιχειρήσεις "σκούπα" και Ξένιους Δίες σαν να μαζεύεις σκόρπια πρόβατα και όχι ανθρώπους, άμα επιτρέπεις σε κάθε ντόπιο καθήκι να τους πίνει το αίμα και να τους τρώει το μεδούλι στην μαύρη σκλαβοεργασία στις Μανωλάδες και στα σπίτια και παντού όπου ανθεί η γλυκειά μαύρη εργασία, άμα βάζεις τις κωλοφυλλάδες σου να ρίχνουν ανθρωπιστικές ομοβροντίες τύπου "Αλβανοί ληστές, βιαστές" κτλ, άμα κατασκευάζεις κολαστήρια "κέντρων φιλοξενίας" και αφήνεις ελεύθερα τα αποβράσματα του νεοναζισμού γιά ότι πογκρόμ κατά αλλοδαπών γουστάρει η άρρωστη ψυχή τους, ε τότε δεν έχεις το δικαίωμα, να "θιγείς" από τις όποιες κούφιες των όποιων Κασιδιαρέων. ΠΑΣΟΚ και ΝΔ είναι οι δημιουργοί, οι θετοί γονείς της Χρυσής Αυγής και ας κάνουν πως δεν γνωρίζουν το μπάσταρδο τέκνο τους.

Μας περιμένουν πανέμορφες φάσεις κοινοβουλευτικού ρεζιλέματος και γενικά σύγχρονης νεοελληνικής πολιτικής κατάντιας από το κωλοχανείο που ακούει στο γλυκό ονοματάκι Βουλή των Ελλήνων. Όλη η νομενκλατούρα του σύγχρονου ελληνικού πολιτισμού δίνει κάθε μέρα εκεί παρών: ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΧΑ, τι άλλο μπορούσαμε να περιμένουμε; Μόνο μία απορία παραμένει ακόμα: Τι κάθονται και περιμένουν εκεί μέσα τα κόμματα της Αριστεράς;







Δεν μειώθηκαν οι εξαγωγές! Χοντρό ψέμα!





Όλα αυτά έξω πάνε. Έτσι μειώνονται οι εξαγωγές;



Τι σου είναι η αντιμνημονιακή προπαγάνδα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΚΚΕ! Και καλά όσο δημοσίευαν μόνο τα κομματικά τους έντυπα, η Αυγή και ο Ριζοσπάστης, όλον αυτό τον χείμαρρο ψευδών ειδήσεων, τώρα κατάφεραν να τον περάσουν και στα έντυπα του πάλαι ποτέ δικομματισμού!

Όπως "Το Έθνος" πχ, που από σήμερα πρέπει να συγκαταλέγεται στα δημοσιογραφικά όργανα της Αριστεράς. Υπερβολές; Σίγουρα όχι! Γιατί εκεί που γράφανε, ότι τα μέτρα αρχίζουν και αποδίδουν και ότι άναψε ένα φωτάκι στην άλλη άκρη του τούνελ και όλα βαίνουν αισίως και η ανταγωνιστικότητα πήρε αμπάριζα και αρχίζει επιτέλους να βγάζει καρπούς και ζήτω οι εξαγωγές που πήραν τα πάνω τους, πρώτο και αλάνθαστο σημάδι ότι η νεοφιλελεύθερη πολιτική που εφαρμόζουν οι καλλιτέχνες της Τρόϊκας και οι εγχώριοι καρπαζοεισπράκτορές της είναι σωστή και σωτήρια, αλλάζουν ξαφνικά ρότα αναδύωντας μάλιστα έντονη μυρωδιά...Μαρξισμού-Λενινισμού!

Η είδηση που σέρβιρε σήμερα Το Έθνος είναι συγκλονιστική όσο και ψευδής:

ΜΕΙΩΘΗΚΑΝ ΟΙ ΕΞΑΓΩΓΕΣ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΤΟ ΠΡΩΤΟ ΠΕΝΤΑΜΗΝΟ ΤΟΥ 2013!

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=22770&subid=2&pubid=63864648

Αποκλείεται! Αφού αυξήθηκαν πέρσυ λόγω των ευεργετικών μέτρων της Τρόϊκας και της τρόϊκας της τρικομματικής, πως γίνεται να μειώνονται φέτος; Δεν γίνονται αυτά τα πράγματα. Τα μέτρα αποδίδουν. Το είπε και ο Σόιμπλε: Τα μέτρα αποδίδουν. Κάνει τώρα λάθος ολόκληρος Σόϊμπλε; Όχι φυσικά. Τα περί μείωσης των εξαγωγών είναι άθλια προπαγάνδα δημοσιογράφων-πρακτόρων των κομμάτων της Αριστεράς που κατάφεραν να εισχωρήσουν στο Έθνος. Δεν υπάρχει άλλη εξήγηση.

Ο ιδιοκτήτης της εφημερίδας, κύριος Μπόμπολας, που μας είχε συνηθίσει σε έγκυρη, δημοκρατική, ουδέτερη, αντικειμενική και ιδιαίτερα μη διαπλεκόμενη δημοσιογραφία, πρέπει να αναλάβει επιτέλους τις ευθύνες του.

Ο λαός απαιτεί: Έξω από το ΕΘΝΟΣ οι πράκτορες της Αντιπολίτευσης, για να ξαναγίνει η εφημερίδα αυτό που ήταν: Ο Παρθενώνας της  έγκριτης Δημοσιογραφίας.




Κατακαημένη Αράχωβα...



Περί ανέμων, υδάτων και πέναλτυ...





Χαμός στην κερκίδα! Πέφτουν οι ριγέ στον αγωνιστικό χώρο να φάνε τον άρχοντα του αγώνα "μα σα δε ντρέπεσαι ρε κύριε πουλημένε διαιτητά να δίνεις στο τελευταίο λεπτό τέτοιο ψόφιο μπέναλτυ;"

Οι "άλλοι", οι αντίπαλοι, την έχουνε αράξει στο κέντρο και σπάνε πλάκα. Στις κερκίδες η Ελλάδα αναστενάζει, που λέει το τραγούδι, αλλά πετάει και καμμιά καρέκλα, να ξεδώσει     -κι΄ας μη λέει το τραγούδι- και μπουκάλια και κροτίδες και άλλα αθλητικά αντικείμενα, μη μας πούνε ότι είμαστε καθυστερημένοι (ως προς την...ευγενή άμμιλα της υπόθεσης).

Κάποτε βαριέται να διαμαρτύρεται η αδικημένη ομάς, το χώνει ο αντίπαλος στο γάμα, κρατάει ο άρχων του αγών τα καθιερωμένα δεκαπέντε λεπτά καθυστέρηση μήπως και πέσει κάνας παίχτης των αδικηθέντων στην ευρύτερη μεγάλη περιοχή των αντιπάλων, να πατσίσει το πέτσινο μπέναλτυ, να πάνε όλοι με το αμαξάκι τους και όχι με το τεθωρακισμένο της ΕΛ.ΑΣ στα σπίτια τους, αλλά αφού δε λέει να πέσει κανένας, πατάει κάποτε μιά σφυριξιά και ματς ήτανε και πάει.

Πάει ο Μαύρος στα αποδυτήρια, βάζει το βίντεο να λαλήσει και τι να δει; Όντως πέτσινος ο πέναλτυς και αδικία μεγάλη. Ένα σφάξιμο τρελλό, σφάξιμο κάθε άλλο παρά απατηλό, που λέει το γνωστό αθλητικό εμβατήριο. Βγαίνει μετά στην συνέντευξη τύπου ο μαυρούκος με μιά μούρη να: Σεγνώμες πολλές περικαλώ, είδα το βίντεο και μούρθε να πάω και να φλομώσω τη ΔΗΜΑΡ στις χριστοπαναγίες: Χυλός το πεναλτάκι. Συγνώμη, πρώτη φορά μου ξανασυμβαίνει, την άλλη φορά θα κάψω τσι άλλοι...

Γυρίζει όμως η φάση πίσω; Όχι! Ή μήπως γυρίζουν οι χαμένοι βαθμοί;

Τώρα που μπαφιάσαμε από ποδοσφαιρικό δεν πάμε να δούμε τώρα τι άλλο γυρίζει ή δεν γυρίζει, να περάσει η ώρα; Όχι ότι υπάρχει λόγος ή ανάγκη, έτσι από περιέργεια. Αλλά και γιά να αποδείξουμε, ότι όλα μπάλλα είναι και κυλάνε.

Ας ξεκινήσουμε -εντελώς τυχαία- με κάτι που μας απασχολεί ιδιαίτερα. Πχ η Τρόϊκα. Λοιπόν; Γυρίζει η ρουφιάνα;

Αμέ! Σιγά μη κολώσει η Τρόϊκα. Φυσικά γυρίζει. Αφού έχει να μαζέψει τόσο χαρτί, πως να μην γύριζε; Εσείς άμα περνάγατε από ένα μέρος που είχανε τρελλαθεί οι τράπεζες και μοιράζανε στο κοινό όσο χαρτονόμισμα μπορούσε να κουβαλήσει ο καθένας, δεν θα πηγαινοερχόσασταν; Η Τρόϊκα γυρίζει λοιπόν. Με άλλα λόγια, έχει τα ίδια χούγια που έχει και ο γεροπλανήτης μας! Γυρίζει. Μόνο που ο πλανήτης γυρίζει γύρω από τον εαυτό του και δεν πειράζει ούτε κουνούπι, ενώ η Τρόϊκα γυρίζει πίσω σε μας για να μας πιεί το αίμα.

΄Ερχεται, κάθεται, γδέρνει, μαδάει, ρημάζει και όταν κάποτε μπαφιάσει από το πολύ γη και ύδωρ, σηκώνεται και φεύγει. Πίσω, στο πόδι της, αφήνει τα τσιράκια της, αλλά όχι για πολύ: Η Τρόϊκα έρχεται και ξανάρχεται και ματαξανάρχεται, όπως έρχονται και οι ζωχάδες αν υποφέρεις από αιμορροΐδες και κάνεις τη μαλακία να φας Τσίλι κον Κάρνε. Η επιστροφή της είναι πάντοτε ένα ιδιαίτερο κοσμικό-κοινωνικό γεγονός! Έρχεται αύριο η Τρόϊκα, γράφουν έντρομες οι φυλλάδες και...χαίρεται ο κοσμάκης που επιτέλους κάποιος έρχεται.

Τι δουλειά έχει η Τρόικα με την πέτσινη εσχάτη των ποινών που έδωσε ο άρχων του αγώνα; Βασικά καμμία. Άσχετο. Όλα ξεκίνησαν όταν την είχα πέσει στο contra.gr να δω τι έκανε ο Αντετοκούμπο ενάντια στους νεαρούς άνδρες της Ισπανίας (μεγάλο στραπάτσο η Εθνική) και βρέθηκα ξαφνικά αντιμέτωπος με ένα ποδοσφαιρικό ποστάκι, που ανέλυε τον γνωστό επιστημονικό όρο "παράγκα". (Κάποιος μάγκας έγραφε για την παράγκα του ελληνικού ποδοσφαίρου και έτσι κολλημένος που είμαι, δεν ήθελε πολύ να μου ξεφύγει ο έλεγχος και από αθλητικά να προκύψουν μνημονιακά. Και να δείτε, που θα καταφέρω τελικά να τα κολλήσω τα δύο άσχετα και να μείνουν όλοι ευχαριστημένοι).

Λέγαμε για τον διαιτητή που έκαψε τους ριγέ. Ε και; Άνθρωπος δεν είναι; Λάθη κάνει. Του ξεφεύγουν. Ενώ η Τρόϊκα; Κάνει λάθη η Τρόϊκα; Ε όχι και η Τρόϊκα! Πως να κάνει ένα ζώο λάθος; Εδώ είναι όλα προγραμματισμένα και προμελετημένα. Και πως να μην είναι; Δεν αποφασίζει η Τρόϊκα μέσα σε κλάσματα δευτερολέπτου όπως το Κοράκι, αλλά πολλά τέρμινα πριν κάνει τη λαδιά της και πάρει μιά ολόκληρη χώρα στο λαιμό της. Και δεν μπαίνει η Τρόϊκα σε περιττές αθλητικές διαδικασίες, όπως το ματς, αλλά "την κάνει" αμέσως στην ουσία: Βαράμε πέναλτυ!

Βγάζει η Βρυξέλλα λοιπόν ένα φιρμάνι και ξηγιέται σπαθί: Ίνα σωθεί η Πατρίς σας από τον υποβιβασμόν εις την εκτός Ευρώ Εθνικήν, ήτοι καταστροφή -δεν σας λέμε ποιανού μη ξυπνήσετε και μας φάτε την σπλήνα- είμεθα αναγκασμένοι να σας στήσουμε στο τέρμα/στον τοίχο και να σας φλομώσουμε πέναλτυ και μέτρα. Επώδυνα πέναλτυ και μέτρα, αλλά έτσι είναι οι ποινές, οι θεραπείες και οι διασώσεις: Πονάνε, αλλά κάνουν καλό.

Μετά τρέχουν και φωνάζουν το λαό: Ρε συ μικρέ, ρε συ μεσαίε, ρε συ μικρομεσαίε, γιά ελάτε ρε εδώ, να σας βάλω εναλλάξ ή ταυτόχρονα και τους δυό μαζί στο τέρμα, να σας ρίξω κάτι πεναλτάκια, να σας φλομώσω στα γκολ ρε, μήπως και δείτε κάποτε μιά άσπρη μέρα.

Τι να κάνει ο κόσμος, τέτοια θέλει: Άρτον και πέναλτυ. Πάει λοιπόν και στήνεται κάτω απ΄ τα γκολπόστ.

Γκολπόστ; Τι γκολπόστ, αυτά έχουν δεκαπέντε μέτρα πλάτος και πέντε μέτρα ύψος! Ρε συ Τρόϊκα, φωνάζει ένας μικρός που πήγε να ξεκινήσει ως βασικός, τρομάρα να τούρθει. Τι τέρμα είναι ετούτο ρε συ μάστορα; Που να πιάσεις εδώ σουτ;

Ο Τρόϊκας που είχε στήσει την μπάλλα στα τρία μέτρα και ήταν έτοιμος να πάρει 55 μέτρα φόρα και να εκτελέσει, δεν έχασε την αναισθησία του. Και ποιός σου είπε, ότι πρέπει να πιάσεις οπωσδήποτε κάτι, τον ρωτάει με νόημα.

Τάχασε ο τερματοφύλαξ, αλλά τι να κάνει; Φοράει τα γάντια του και λαμβάνει θέση πάνω στην γραμμή.

Και γαμώ το γάντι, του χώνει ο αντίπαλος σωτήρας.

-Ε ναι, ένεκα τερματοφύλαξ, καμαρώνει ανίδεος ο πορτιέρο.

Αχά, κακιώνει ο τροϊκατζής. Γάντι Αντίντας, τεκμήριο ευμάρειας. Να μου πλερώσεις γαντοχαράτσι της τάξεως των....πόσο κόστισαν τα γάντια;

-Περίπου 32 ευρά, απαντάει ο αδικοστημένος τερματοφύλακας.

Χαράτσι της τάξης των περίπου 32 ευρών, συμπληρώνει ο άλλος.

Και άρχισε επιτέλους η διαδικασία των πέναλτυ; Μπα! Συνεχίστηκε η διαδικασία γδυσίματος:

Παπουτσάκι με βιδωτές τάπες επίσης Αντίντας βλέπω χαμουράκο τερματοφυλακάκο....

Σωβρακάκι Κάππα με ενίσχυση αφρολέξ που σκίζει βλέπω....

Φανελίτσα γαμάτη με το νούμερο ένα και χρυσή ρίγα....

Σλιπάκι των "5 ευρώ τα τρία" βλέπω μόρτη....

Να μην πολυλογώ, τον αφήνει τον τέρμα όπως τον γέννησε η μάνα του! Τι να κάνει ο τέρμας, σωτηρία είναι αυτή, δεν είναι παίξε-γέλασε. Σταυρώνει τα χέρια του πάνω από το επίμαχο σημείο του ανδρισμού του (μη λέμε συνέχεια αρχίδια και αρχίδια και χάσουμε τους σεμνότυφους από αναγνώστες), μη τον πάρουνε τα σκάγια και του τα κάνει τούμπανο, κλείνει τα μάτια του και περιμένει. Τον βλέπει ο εκτελεστής και βάζει τα γέλια: Μα έτσι πας εσύ να αποσοβήσεις το μοιραίο ρε τερματοφύλαξ; Ξέχνα τα αυτά τα παλιομοδίτικα. Άλλαξαν τώρα οι κανονισμοί. Κατέβασε τα ρολά λοιπόν, γύρνα και πέσε στα τέσσερα!

Ο τυπάκος στο τέρμα δεν ήταν κουτός. Ίσως να μην πολυείχε από δαύτα που προσπαθούσε να προστατεύσει με τα χέρια του, ίσως να είχε καλομάθει, να εκτελεί μιά ολόκληρη ζωή ο ίδιος πέναλτυ-μαϊμού, αλλά όταν είδε τον εκτελεστή να κατεβάζει το παντελονάκι του, κατάλαβε ότι άμα ήτανε να πιάσει κάτι, αυτό θα ήτανε μάλλον το μακρύτερο από τα τρία. Καλά ρε φίλε, λέει στον σωτήρα, τι ρολά να κατεβάσω αφού εσύ θέλεις όπως φαίνεται μόνο να με πηδήξεις;

Ο αντίπαλος κούνησε συγκαταβατικά το κεφάλι του (το πάνω). Ναι έχεις δίκιο, λέει, αλλά βλέπουν και παιδιά και δεν κάνει. Κατέβασέ τα τά ρολά και γύρνα να τελειώνουμε.

Τρία ολόκληρα χρόνια η ίδια διαδικασία πέναλτυ! Όλοι μας, ο ένας μετά τον άλλο, κάτω από τα γκολπόστ. Με το ίδιο πάντα αποτέλεσμα. Όλα μέσα! Σκισμένα δίχτυα και όλα τα "άλλα" ξεσκισμένα. Και πάντα πριν αρχίσει η "διαδικασία", το ίδιο...έθιμο: Μονοήμερες Γενικές Απεργίες, να μη λένε οι επόμενες γενεές,  ότι τον φάγαμε χωρίς να κουνήσουμε ούτε δαχτυλάκι.

Τι, δεν φταίμε εμείς; Ε ποιός φταίει τότε; Ποιός έστειλε δια της ψήφου του τον απατεώνα τον Γιωργάκη να κάνει κουμάντο στην παράγκα της Βουλής; Και ποιός επέτρεψε μετά δια της ανοχής του το τραπεζοσκυλολόϊ του Παπαδημοτίποτα; Και ποιός έστειλε τον ύστατο των τελευταίων, τον πιό ανάξιο εκ των χαραμοφάηδων, τον ουραγό εκ των υποβιβασμένων, το πιό αδίστακτο ακροδεξιό ντουβλούκι διέθετε η παρακμιακή ΝΔ στου Μαξίμου για πρωθυπουργό; Και ποιός επιμένει να ανέχεται την πράσινη μούχλα της πασοκοπανούκλας στην διακυβέρνηση του τόπου;

Λοιπόν;

Θα μείνουμε εκεί που είμαστε, κάτω από το τέρμα ή θα κάνουμε επιτέλους και τίποτα άλλο ποδοσφαιρικό; Υπάρχει και η κόντρα, μη το ξεχνάμε, η αντεπίθεση. Όσο κυλάει ακόμα ο αγώνας, όσο δεν έχουν τελειώσει τα 90 λεπτά. Γιατί μετά την λήξη του αγώνα, ουδέν λάθος αναγνωρίζεται από την διαιτησία, την Ομοσπονδία και από την ζωή...








27/7/13

Σε τούτη τη ζωή, σύντροφοι! Μέρος δεύτερο



Η...επιχείρηση προσαρμόζεται στις σύγχρονες ανάγκες




Μιά μέρα μετά τις Αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 γράφω το παρακάτω "αιρετικό" και το αναρτώ σε φιλικό μου -στο ΚΚΕ προσκείμενο- μπλογκ. Το αποτέλεσμα; Δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία...

Ας του ρίξουμε μιά ματιά...






Σε τούτη τη ζωή, σύντροφοι!




Λέω: Να ξεκινήσω με ροπαλιές και στο τέλος να πω κάνα ανέκδοτο να γελάσουμε ή ανάποδα;

Βασικά ούτε ροπαλιές γουστάρω, ούτε να επουλώνω πληγές με αστειάκια και ανέκδοτα. Εμένα μου αρέσει η ζωή όπως είναι, με τα καλά της και με τα ανάποδά της. Και σήμερα που μας έχει βάλει κάτω η μαρμάγκα και μας ξεσκίζει, το πίνω αγόγγυστα μέχρι πάτο, το πικρό ποτήρι. Όχι ότι μου αρέσει, απλά πίνω αυτό που μου προσφέρει το κατάστημα. Δεν κλείνω τα μάτια μου ή κάνω πως δεν βλέπω. Πίνω, πονάω, σκέφτομαι, προβληματίζομαι, ζω.

Τελικά αποφάσισα να ξεκινήσω με ανέκδοτο, παλιά μου τέχνη κόσκινο ως βραχόκηπος και φυσικά σαν Γιώργος. Τέρμα ο πρόλογος. Στο ψαχνό τώρα.

Ας πούμε ότι ανοίξαμε επιχείρηση, όχι το Κόμμα, ένας από μας, ας πούμε ένα... ...αδιαβροχάδικο. Καλό μαγαζί, αδιάβροχα για όλα τα πορτοφόλια: Γαλότσες Υεμένης (δεν ξέρω αν υπάρχουν, αλλά ακούγεται στυλάτο), ομπρέλες παντός καιρού και νεροποντής, μεγαλεία πράγματα. Και επειδή είμαστε και γαμώ τους επειχειρηματίες εμείς οι κομμουνιστές, δεν πάμε να το ανοίξουμε στο κέντρο της πόλης, που έχει κάθε τριακοστή δέκατη έκτη Τετάρτη Τρίωρη Παναττική ο γίγαντας Παναγόπουλος και τα κάνει λίμπα η κουκουλαστυνομία, αλλά πάμε εκεί που δεν υπάρχει καθόλου ανταγωνισμός: Φερ΄ειπείν στην...Σαχάρα!

Κεντρικό το μαγαζί, αφού δεν έχει η έρημος γωνίες για να είναι γωνιακό, φτηνό ενοίκιο, σχεδόν τζάμπα (τι σχεδόν;), άφθονος χώρος για να παρκάρουν οι πελάτες, ιδανικές συνθήκες με άλλα λόγια. Στα θετικά σίγουρα, ότι δεν χρειάζεται να αγοράζεις συνέχεια εμπόρευμα, μιά φορά το κάνεις και ξεμπερδεύεις. Ντάξει, κάτι κονομάς. Περνάει που και που κάνα καραβάνι της εργατικής τάξης, καλώς τα συντρόφια, καλώς σε βρήκαμε σύντροφε αυτοαπασχολούμενε (αυτός που την εφεύρε αυτή την λέξη, να του χαλάσει ο αναφτήρας του! Τι, δεν καπνίζει; Ε τότε να ΜΗ του χαλάσει η τιβί και να τον φλομώνει ο Πρετεντέρης στο ψέμα! Αυτό και αν είναι κατάρα!).

Καθήστε παιδιά, άντε προκειμένου να στεκόμαστε όρθιοι, ας κάτσουμε. Τους κερνάς νερό, σε κερνάνε χουρμά, βγάζουνε και τους ναργιλέδες και αρχίζει το "φύσα-ρούφα πάτα τόνε", το συνηθίζει απαξάπαντο το βεδουινικό προλεταριάτο το ευγενές αυτό σπορ. Αυτό το αναφέρω για να καταλάβετε τι θα εννοούσα, αν έκανα λόγο για "δουλειές με φούντες".

Στο τέλος κάτι αγοράζουν:

Παιδιά, κάνα αδιαβροχάκι καλό, για καλό και για κακό;

-Μπα, τι να το κάνουμε ρε μάστορα; Αλλά αν είχες το Κεφάλαιο του Μαρξ στα κινέζικα, που μας έχει καλεσμένους στην γιορτή του μεθαύριο ο σύντροφος πρέσβης της Κίνας, του αγίου Τσανγκ Τσουνγκ είναι, και λέμε να του το πάμε δώρο, να το διαβάσει ο άθρωπος, γιατί στην Κινεζία που να τα βρούνε τέτοια βιβλία...

Ε τυχαίνει τώρα κατά διαβολική σύμπτωση να έχεις προσφορά το Κεφάλαιο του Μαρξ στα κινεζικέ! Είπαμε, λίγος τζίρος γίνεται.

Λίγη τύχη χρειάζεται μόνο. Εκεί που πονάει λίγο, είναι η γκρίνια της κυράς σου: Αχ, που σε πίστεψα και άφησα τα ωραία μου, η βλαμένη! Θα βγαίνουμε κάθε μέρα έξω, έλεγες, και πως να φανταζόμουνα ότι δεν θα αφήναμε αμμόλοφο για αμμόλοφο, που σώθηκαν τα χεράκια μου να ξεσκονίζω όλη τη μέρα, αχαΐρευτε. Θα ζήσουμε στην εξοχή και στον καθαρό αέρα, ε; Και δεν θα μας λείπει τίποτα ε; Και θα κολυμπάμε στο χρήμα και θα στέλνουμε κάθε μήνα ένα διακαχίλιαρο βοήθεια στον Ριζοσπάστη, ε;

Καλά, αυτά στα λένε ακόμα και όταν μένεις στην Εκάλη...

Αλλά τώρα που πήραμε φόρα, δε μας σταματάει κανένας παιδιά! Ακούστε σατανική τροπή η ιστορία! Ξαφνικά, που λέτε, εκεί που έβρεχε μία στα 100 Παρί-Ντακάρ, ανοίγουνε μιά ωραία ημέρα οι ουρανοί και γίνεται το "πω ρε πούστη μου βροχή!"!

Έβρεξε μισή ώρα για να βρέξει, έβρεξε τρεις ώρες για να του δείξει τι εστί υγρό στοιχείο, έβρεξε πέντε μέρες συνέχεια για να "βοήθεια βουλιάζουμε", έβρεχε τρεις βδομάδες συνέχεια, να σπάσει για καλά της άμμου ο τσαμπουκάς! Ολημερίς καρεκλοπόδαρα, τα βράδυα δε σταμάτα! Τρελλάθηκε ο επιχειρηματίας! Γενέκα, τοιμάσου γιά σκληρή δουλειά, έρχονται χιλιάδες πελάτες τρεχάλα! Και είναι όλοι τους Λούτσα! Το είπε και η μάντισσα μαθηματικός-μετεωρολόγος στο δελτίο της ΕΜΥ: Αγαπητοί βεδουΐνοι και βεδουΐνισσες την βάψατε! Η βροχόφτωση δε θα σταματήσει μέχρι να γίνουμε όλοι παπάρα.

Τι έγινε; Τίποτα δεν έγινε ρε σεις! Μα το Γαλαξείδι μπάϊ νάϊτ, αν δε πιστεύετε! Δεν πάτησε ψυχή! Ούτε καραβάνια, ούτε μεμονωμένος βεδουΐνος, ούτε αλεπού της ερήμου, αν νογάτε καθόλου από "βάστα Ρόμμελ"! Ο ουρανός ξεκολώθηκε να βρέχει και ο αδιαβροχάς δεν πούλησε ούτε νάϊλον σακούλα, να την περάσεις πρόχειρα πάνω σου, να δεις το ματς!

Τι έγινε σε τούτη την κωλοέρημο; Χαμός έγινε ρε! Ποτάμια έπεφταν από πάνω! Πλημμύρισε όλη η Σαχάρα και το προάστιο! Να φανταστείτε, τον προαστιακό Όαση-Πυραμίδες, τον αγόρασε η ΑΝΕΚ! Βγαίνεις κι΄ εσύ, κομμουνιστής αυτοαπασχολούμενος άνθρωπος του Θεού και αρχίζεις τις φωνές:

Εμπρός λαέ, μη σκύβεις το κεφάλι, ή θα ντυθείς αδιάβροχα-ή θα μουσκέψεις πάλι!

Τίποτα, δεν πατάει ψυχή!

Ρε μπεκάτε μέσα, να πάρετε καμμιά ομπρέλλα παλιοκερατάδες θεμά τη φύτρα σας, γιά κάτι τέτοιες...μετεωρολογικές εσωστρέφειες το στήσαμε το μαγαζί!

Τίποτα! Ούτε μπαίνουν μέσα, ούτε σκύβουν το κεφάλι. Αφού σε φτύνουν, δεν γίνεται με σκυφτό το κεφάλι...

Τι καταλάβατε; Τίποτα; Μα που έπεσα ρε γαμώτο; Άντε να το κάνω ακόμα πιό λιανά.

Πέστε ένα κόμμα! ΚΚΕ; Και εγώ αυτό θα έλεγα, για δες σύμπτωση. Ερώτηση: Κάνει ποτέ λάθη ένα κόμμα σαν το ΚΚΕ; Απάντηση: Στο παρόν ποτέ! Αλάνθαστο! Είναι σαν ένα λεωφορείο που κάνει μία μόνο διαδρομή: Καπιταλισμός-Κομμουνισμός, μέσω Λαϊκής Εξουσίας. Όπως λέμε Αθήνα-Λαμία, μέσω Καμμένου Βούρλου. Ποιόν δρόμο θα ακολουθήσει το λεωφορείο; Τον σωστό. Ακόμα και αν το δείτε στο Μέτσοβο, στο Διδυμότειχο μπλουζ ή κάπου μεταξύ Τυροσαπουνακέϊκων και Λεωνίδιου. Είπαμε, το ΚΚΕ δεν κάνει λάθη στο παρόν.

Μερικές φορές όμως, ελάχιστες φορές, μετά από καμμιά σαρανταριά χρονάκια, αρχίζει και ψιλοβρωμάει αυτό που ήταν τόσο σωστό στο παρελθόν: Ρε συ κοίτα να δεις διαδρομή που έκανε ο οδηγός, Αθήνα-Λαμία μέσω Αντίς Αμπέμπα, τους βγήκε ο σοσιαλισμός...αηδόνι με τόση βενζίνα, λάδια που κάψανε. Χώρια τα διόδια!

Πάμε φουλαριστοί προς τη Λαϊκή Εξουσία, σου λέει η Αλέκα. Σωστός προορισμός, μιά χαρά λεωφορείο και διάλειμμα για κατούρημα στου Λεβέντη. Και να μη ζμπρώχνουνε οι επιβάτες που περιμένουν στις στάσεις, όλοι θα πάρουνε.

Ζμπρώχνουν; Περιμένουν στην στάση; Μπορεί, αλλά όχι για να μπούνε στο δικό ΜΑΣ λεωφορείο! Το δικό μας πάει με τους δικούς μας, με όσους είχε. Από τους άλλους δεν μπαίνει ψυχή! Άρα...όλα δουλεύουν ρολόϊ!

Τα συμπεράσματά μας;

Ακολουθούμε την σωστή τακτική!

Ποιός το λέει;

Εμείς! Και αν δεν έχει απήχηση στους...φιλάθλους, δεν χάθηκε ο κόσμος. Δεν πάμε γιά πρωτάθλημα βλέπετε, ας μη γεμίσει το γήπεδο. Λίγοι και καλοί.

Και άμα παίρναμε περισσότερους ψήφους στις εκλογές; Θα ίσχυε σαν μία από τα ίδια, σαν επιτυχία ή μήπως σαν αποτυχία; Ας το εξετάσουμε.

Λέμε ότι ήρθανε τα πάνω κάτω, περισσότερο από ότι ήρθαν και πήρε το ΚΚΕ 21%! Πρώτο κόμμα δηλαδή πριν τον Σύριζα την ΝΔ και το Πασόκ και την Τρέμη να παριστάνει από την τρεμούλα το κομπρεσέρ. Ας πούμε και ότι τα αποτελέσματα των άλλων κομμάτων ήταν παραπλήσια των χθεσινών.

Ρωτάω: Τι θα έκανε το κόμμα την διερευνητική εντολή;

Απαντάω: Ότι θα την κάνει και αύριο ή μεθαύριο, όταν θα την έχουν επιστρέψει τα κόμματα με τα υψηλότερα εκλογικά ποσοστά. Θα την επιστρέψει στον παππού.

Και; Δεν έχει και, αυξάνουμε τα...ποσοστά μας κατά βούληση και σπάμε τα νεύρα των συντρόφων κάνοντας πάλι την ίδια ερώτηση:

Και τώρα τι θα την κάναμε την διερευνητική εντολή...

α) Άμα πιάναμε 25%...

β) Άμα φτάναμε τα 30%...

γ) Άμα 35%...

δ) Άμα βγάζαμε αυτοδύναμη κυβέρνηση;

Τι, αν γίνονται αυτά τα πράγματα; Πως δεν γίνονται; Στην χώρα και στην εποχή που ζούμε αρκεί ένα επικοινωνιακό πυροτέχνημα γιά να βρεθεί ένα κόμμα στα άκρα: Από εντελώς πάνω, έως πιό κάτω και από την Δόξα Δράμας.

Η περίπτωση α) είναι ακριβώς η ίδια με την περίπτωση των 21%, με την ίδια κατάληξη: Επιστροφή της εντολής.

Η β); Μα όπως και η α)! Το ΚΚΕ δεν συμμετέχει σε καμμία κυβέρνηση, είτε έχει 8,5%, είτε 30%. Δηλαδή πηδάμε την περίπτωση γ) που ανήκει στην ίδια κατηγορία και πάμε στην πολύ ...πιθανή περίπτωση, που το κόμμα είναι σε θέση να σχηματίσει αυτοδύναμη κυβέρνηση. Τι κάνουμε εδώ; Αλλά χρειαζόμαστε και μία ακόμα παράμετρο για να μπορούμε να δώσουμε μια σοβαρή απάντηση σε μια τόσο σοβαρή ερώτηση. Εδώ θα στηριχθούμε στις εμπειρίες που κάναμε μετά από δύο χρόνια απίστευτων περικοπών και λιτότητας: Μετά από ένα τσουνάμι βαρβαρότητας, μετά από δύο μνημόνια και ένα Μεσοπρόθεσμο, μετά από ένα και εκατομμύριο ανέργους το ΚΚΕ αύξησε την εκλογική του επιρροή κατά 18.823 ψήφους.

Άρα, με αυτόν τον ρυθμό...ανάπτυξης βρισκόμαστε μετά από ακριβώς 192 χρόνια, 96 μνημόνια και 48 Μεσοπρόθεσμα στην ιδιαίτερα ευτυχή θέση να μετράμε 2.334.431 ψήφους και ζήτω η αυτοδυναμία!

Εγώ είμαι υπομονετικός άνθρωπος και περιμένω, οι άλλοι όμως;

Συμπέρασμα; Δεν καιγόμαστε για τα ποσοστά! Σιγά τον πολυέλαιο τώρα. Τι να τα κάνεις τα ποσοστά, αν κάνεις σωστή πολιτική; Αυτό μετράει. Ακόμα και αν ακολουθείς στραβή στρατηγική! Όλα τα λεφτά είναι η σωστή πολιτική. Και αυτός που βγάζει αυτό το συμπέρασμα, ότι είναι σωστή η πολιτική σου, δεν είναι ούτε τα κανάλια, ούτε οι πολιτικοί παρατηρητές, ούτε οι στατιστικοί, ούτε ο λαός, ούτε οι εχθροί ή οι φίλοι σου. Αυτός είσαι εσύ ο ίδιος. Αμέ!

Κάνεις δηλαδή αυτοκριτική και σε βρίσκεις και γαμώ! Και αφού σε βρίσκεις και γαμώ με μία μονάδα πάνω στις εκλογές, θα σε βρίσκεις το ίδιο και με πέντε πάνω ή και με δέκα. Τώρα πόσο σωστό θα σε βρίσκεις, άμα αρχίσει ξέρω γω καμμιά κατρακύλα και αρχίσουν ξαφνικά να πέφτουν τα ποσοστά σου, αυτό δεν το γνωρίζουμε. Γιατί και η μείωση της εκλογικής σου δύναμης είναι μέσα στο παιχνίδι, μη το ξεχνάμε.*

Το ΚΚΕ επιμένει σε μία τακτική που ΔΕΝ επικροτεί ο πολίτης. Πάει τελείωσε! Ο πολίτης βρίσκεται μέσα σε μια λαίλαπα που σαρώνει την ύπαρξή του και αντί να μας πλησιάζει, μας αποφεύγει! Ούτε η μεγαλύτερη δυνατή θηριωδία, η μητέρα όλων των κρίσεων, είναι αρκετή για να βρει ο πολίτης τον δρόμο προς το ΚΚΕ! Γιατί δεν πρόκειται γιά κρισούλα, ή κρίση, ή μεγάλη κρίση, αλλά για το μεγαλύτερο δυνατό χτύπημα της τραπεζοπιστωτικοεργοδοτικής μαρμάγκας! Εδώ και δύο χρόνια! Χαλάει ο κόσμος, οι πολίτες πνίγονται και ψάχνουν απεγνωσμένα σανίδες σωτηρίας, και τις βρίσκουν παντού αλλού εκτός του ΚΚΕ!

Άρα...σωστή η τακτική.

Εκεί, στο ίδιο μέρος, σημειωτόν, ούτε βήμα μπροστά! Και ας σκίζονται τα μέλη του στην δουλειά, και ας γίνονται όλοι κομμάτια στον αγώνα. Ξέρω φυσικά, ότι φταίει ο ρουφιάνος ο...λαός, που δεν φρόντισε να διαθέτει στην ώρα του ταξική συνείδηση και τα μήντια που κάνουν τη δουλειά τους (να πολεμάνε το ΚΚΕ) και η τρύπα του όζοντος, που φταίει τελικά για πολύ περισσότερα πράγματα, από ότι νομίζαμε, αλλά άμα είσαι κομμουνιστής πρέπει να τα βάζεις όλα κάτω και να τους δίνεις να καταλάβουνε, μέχρι να αποφασίσεις να τα αφομειώσεις.

Και βγαίνουνε κάτι ταμπέλλες που δείχνουν τις τάσεις του εκλογικού σώματος και σου έρχεται να βάλεις τα κλάματα, όταν βλέπεις ότι ούτε τους ΑΝΕΡΓΟΥΣ μπορούμε να συσπειρώσουμε στο κόμμα! Η τακτική που ακολουθούμε δεν απόδωσε, δεν αποδίδει και όπως δείχνουν τα πράγματα δεν πρόκειται να αποδώσει ποτέ σε τούτη τη ζωή. Και επειδή εμείς δεν πιστεύουμε σε ζωές μετά θάνατον και άλλα τέτοια θεοτικά, ρωτάμε;

Πότε τότε σύντροφοι;

Συμμαχίες (εκτός μεταξύ μας) δεν κάνουμε, σε κυβερνήσεις δεν συμμετέχουμε, τα εκλογικά μας ποσοστά δεν μας ενδιαφέρουνε, την πατάτα την ξεσκίζουμε, τα δεν πληρώνω δεν τα πάμε, τις σπίθες τις απεχθανόμαστε, τους αγανακτισμένους τους τρώμε λάχανο και γενικά καταφέρνουμε να έχουμε πάντα τόσο έντονα δίκαιο, που δεν τολμάει να μας πλησιάσει κανείς! Με αποτέλεσμα η πιό καλά οργανωμένη, η πιό μαχητική, πιό συνειδητή, πιό αποφασισμένη και η πιό μάχιμη ομάδα της ελληνικής κοινωνίας να...κάθεται και να βλέπει.

Είπαμε ότι δεν κάνουμε λάθη. Άρα ας μη ξεκινήσουμε να μιλάμε για επικοινωνιακές πατάτες και "δεν το εννοούσαμε έτσι, μας ξέφυγε". Αλλά αυτό με την "δαιμονοποίηση" του Σύριζα δεν παίζεται με τίποτα! Μιλάμε για τα βασικά, για την αλφαβήτα της επικοινωνίας, κάτι που κατέχουν ακόμα και τα "ερασιτεχνικά" σωματεία:

Μη βαράς αυτόν που βαράνε οι εχθροί σου! Τελικά εσύ θα χάσεις!

Μη πυροβολάς τον πιανίστα που είναι πρώτος στα τσαρτ. Θα σου έρθει μπούμερανγκ!

Η άνοδος του Σύριζα δεν οφείλεται μόνο στην δουλειά που κάνουν τα μέλη του, ή στο σιχτίρ της κοινωνίας, ένα μεγάλο μέρος είναι αποτέλεσμα της μαζικής στοχοποίησης του Σύριζα από την λαομίσητη κυβέρνηση του πασόκ. Η κόντρα αυτή που κράτησε μήνες, η καλύτερη διαφήμιση για τον Σύριζα! Και τώρα ερχόμαστε εμείς και κάνουμε τα ίδια! Απατεώνες οι Συριζαίοι, ψεύτες οι Συριζαίοι, κοροϊδεύουν τον λαό οι Συριζαίοι, τέτοια όμορφα. (Για τα οποία εγώ διαφωνώ ΚΑΘΕΤΑ, γιατί άλλο η ιδεολογική αντιπαράθεση και άλλο το μπινελίκι και η λάσπη. Δεν μας τιμάει καθόλου να στολίζουμε ψεύτη και απατεώνα το Σύριζα, απλά γιατί οι άνθρωποι δεν είναι ούτε το ένα, ούτε το άλλο. Δεν είναι ο κάθε ένας που δεν πιστεύει σε αυτά που πιστεύουμε εμείς ψεύτης και απατεώνας).

Και μετά από την ΕΕ, το ΔΝΤ, τα εγχώρια και ξένα μήντια, μετά τον ΣΕΒ, μετά την πασόκα και την νουδού, τρέχει να συμπληρώσει και το ΚΚΕ την λίστα των φανατικών αντισυριζικών, και ας λειτουργεί αυτό απολύτως θετικά για τον πολιτικό αντίπαλο.

Ήμαρτον!

Τι θέλω επιτέλους; Το έχω πει τόσες και τόσες φορές: Το ΚΚΕ είναι ένα δεμένο λιοντάρι! Καιρός είναι να το αφήσουμε ελεύθερο! Καιρός να ρισκάρουμε! Για τους εργαζόμενους, για τους συνταξιούχους, γιά τους άνεργους, για όλο τον λαό. Γιατί δεν υπάρχουμε για να παραμένουμε ατσαλάκωτοι στην βιτρίνα, αλλά για να τρώμε χώμα, να παλεύουμε, να σπάμε τα μούτρα μας, να σηκωνόμαστε ξανά, να κερδίζουμε και να χάνουμε μάχες, να ματώνουμε.

Το ΚΚΕ υπάρχει για τον λαό και όχι για το ΚΚΕ και θα υπάρχει ως κόμμα όσο το θέλει και το χρειάζεται ο λαός. Δεν είναι μόνο ανάγκη, αλλά και ύψιστο καθήκον του ΚΚΕ, όχι μόνο να βρίσκεται δίπλα, αλλά να είναι ένα με τον λαό. Το φαινόμενο της απομάκρυνσης της κοινωνίας από το ΚΚΕ, και μάλιστα σε εποχή ΜΕΙΖΟΝΟΣ ταξικής επίθεσης, είναι επιεικώς απαράδεκτο. Δεν πάει, πως να το πω; Ας σταματήσουμε επιτέλους να λιβανίζουμε την μοναδικότητά μας, ας βάλουμε τον κώλο μας κάτω και ας ψάξουμε να βρούμε τι κάναμε λάθος και τι φταίει. Και γρήγορα μάλιστα! 

Και ότι κάτι δεν πάει καλά, μόνο μυστικό δεν είναι πιά...



* Η υπογράμμιση έγινε μετέπειτα





Ακολούθησε -ούτε Κασσάνδρα να ήμουν- το φιάσκο των εκλογών του Μάη και Ιούνη, με το ΚΚΕ να χάνει το μισό της κοινοβουλευτικής του επιρροής. Το συνέδριο που ακολούθησε βοήθησε να βγουν τα απαραίτητα συμπεράσματα: Λαθάκια έγιναν μεν, αλλά ο κορμός της πολιτικής του κόμματος είναι σωστός. Και με τον Κουτσούμπα αντί της Αλέκας στο τιμόνι βουρ στον ίδιο πατσά. Τέρμα.

Πέρασαν σχεδόν τρία χρόνια από την ανάρτηση του παραπάνω άρθρου, τρία χρόνια σιωπής. Το μπλογκ έπαψε να κάνει αναφορές και να σχολιάζει την πολιτική του ΚΚΕ, μακριά και αγαπημένα, που λέει ο λαός. Οι λόγοι; Ένας μόνο: Φυγοδικία. Με άλλα λόγια βαρέθηκα την -πολλές φορές- καννιβαλική προδιάθεση (ορισμένων) για αντιπαράθεση άνευ όρων και μέχρι τελικής πτώσεως. Ε τώρα γέμισαν πάλι οι μπαταρίες και είμαι πάλι έτοιμος για...φρέσκα.

Συμπεράσματα από όλη αυτή την...σιωπηρή περίοδο; Πολλά. Το σημαντικότερο: Κάνεις κακό στο ΚΚΕ αν δεν του ασκείς κριτική.

Πάμε παιδιά!




ΕΕ: Σκίζει η Ελλάδα! Και γαμώ τις προόδους!



Ορατή και αισθητή η βελτίωση...


Τι είναι τέλος πάντων αυτό που ονομάζουμε Ελλάδα; Κάμποι, βουνά, παραλίες, θάλασσα, πόλεις και χωριά; Καμμιά δεκαριά εκατομμύρια "εγχώριοι" ιθαγενείς και κάνα δύο ακόμα "εισαγωγής"; Σίγουρα μέσα είμαστε. Βάλτε και την γλώσσα, την μουσική, τις τέχνες, τα ήθη και έθιμα, τον πολιτισμό, την ιστορία και νάτηνα και μάλιστα μούρλια η αστραφτερή Ελλαδίτσα μας. (Μη δίνετε και τόση σημασία στο "αστραφτερή". Μπλογκ είμαστε, ότι θέλουμε γράφουμε).

Και αφού καταφέραμε να δώσουμε σάρκα και οστά στην λέξη "Ελλάδα", πάμε να προσπαθήσουμε το ίδιο με τον όρο "κατάσταση στην Ελλάδα". Τι πα να πει "κατάσταση στην Ελλάδα"; Γιατί δεν μπορεί να υφίσταται μόνο μία που ισχύει για όλους. Συνήθως οι "καταστάσεις" είναι σαν τραμπάλα: Ο ένας βρίσκεται στον αέρα, ο άλλος στο έδαφος. Δεν γίνεται να υφίσταται μία κατάσταση που κάνει όλο τον λαό ευτυχισμένο, και τον πλούσιο και τον φτωχό. Ακόμα και οι όροι "κατάσταση της οικονομίας" όπως και η "πολιτική κατάσταση" είναι τόσο γενικοί και αφηρημένοι που δεν επαρκούν ούτε για συζήτηση στο καφενείο. Αν θέλουμε λοιπόν να μιλήσουμε για "κατάσταση", οφείλουμε να είμαστε ακριβείς και συγκεκριμένοι. Διαλλέγουμε και παίρνουμε:

Η κατάσταση...

της Παιδείας
της Υγείας
της Απασχόλησης
της Πρόνοιας
των Ταμείων

κτλ, κτλ...

Χαλαρώστε φίλοι μου, δεν θα το κάνουμε πυρηνική φυσική. Μία αξιολόγηση ορισμένων πραγματικών στοιχείων είναι η "κατάσταση" και τίποτα άλλο. Όπως αξιολογείται το νέο απόκτημα της ομάδας μας: Αυτά τα θετικά, αυτά τα αρνητικά, σούμα σουμάρουμ "Θεός ο Σαβιόλα" ή "μάπα ο Καρέλης, σιγά το όνομα". (Κοίτα παράδειγμα που μου κατέβηκε, καταπράσινο βραχάκι ων!).

Αυτά ως πρόλογος. Τώρα πάμε να βουτήξουμε στα βαθιά. Τι διαβάζουμε τώρα τελευταία όλο και συχνότερο στους ναούς της δημοσιογραφίας όπως Το Έθνος, Το Βήμα, Τα Νέα αλλά και στην...οχετευτική τους εκδοχή όπως το MEGA το ΣΚΑΕΙ (μπουμ!) κτλ κτλ; Ακριβώς αυτό που έσταξε σήμερα ο νεοφιλελεύθερος Ταλιμπάν και επίτροπος της Περιφερειακής Πολιτικής της ΕΕ, Γιοχάνες Χαν:

"...αισθητή η βελτίωση της κατάστασης στην Ελλάδα..."

Δεν πρωτοτύπησε φυσικά το τσόκαρο της ΕΕ, όλα τα τσόκαρα της Ενωμένης Ευρωτσογλαναρίας στο ίδιο μήκος κύματος εκπέμπουν. Ολόφρεσκο το στοκάρισμα του Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε ακόμα στ΄αυτιά μας:

"...η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο. Σημάδια ανάκαμψης..."

Και εδώ τα παίρνουμε μετρητοίς. Τι εννοούν οι άνθρωποι; Μήπως ομόρφηνε ξαφνικά η χώρα μας; Μήπως απόκτησαν οι πόλεις μας ξαφνικά ρυμοτομία; Μήπως πρασίνησαν πάλι τα φαλακρά βουνά μας και εξαφανίστηκε το μπετόν από τις παραλίες μας; Μήπως απόκτησε κοινωνική μόρφωση και ήθος ο λαός και άρχισε να ξαναγράφει "χρυσές σελίδες"; Ή μήπως ξεπετάχτηκαν με την μία δέκα Θεοδωράκηδες και Χατζηδάκηδες και άλλοι τόσοι Ρίτσοι, Σεφέρηδες, Καζαντζάκηδες, Λουντέμηδες, Θεοτοκόπουλοι, μαζί με πλήθος φωτισμένων φιλοσόφων, επιστημόνων, εφευρετών με αποτέλεσμα να μην έρχεται πλέον η νύχτα στη χώρα μας από τόσο φως; Ποιά Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο; Ποιά είναι τα σημάδια της ανάκαμψης;

Μήπως θα πρέπει να αναζητήσουμε την απάντηση στις "αισθητές βελτιώσεις των καταστάσεων";

Πχ την κατάσταση της Παιδείας; Όπου η βελτίωση είναι όντως αισθητή στους εκπαιδευτικούς που χάνουν την δουλειά τους, όπως στους μαθητές και γονείς που βλέπουν τα σχολεία τους να βάζουν λουκέτο;

Ή να το αφήσουμε αυτό επειδή είναι...άτυχο παράδειγμα και να πάμε στην κατάσταση στην Υγεία; Τι, να το αφήσουμε κι΄αυτό καλύτερα, επειδή κόβουν φάρμακα, κόβουν διαγνωστικές υπηρεσίες, κόβουν προσωπικό αλλά και ολόκληρα νοσοκομεία; Ντάξει, σας κάνω τη χάρη. Δεν θα χαλάσουμε τις καρδιές μας. Πάμε αλλού. Που; Όπου νάναι! Όπου γουστάρει η καρδούλα σας! Στο θεματάκι της Απασχόλησης πχ. Στα νουμεράκια της ανεργίας. Ή στην Πρόνοια και στα επιδοματάκια. Πάμε στα εργατικά, αν θέλετε. Στις συγκοινωνίες. Στα κοινοβουλευτικά. Στα της Δημοκρατίας. Στα κοινωνικά δικαιώματα. Στα περί αλληλεγγύης και στα ανθρώπινα. Πάμε στον παράδεισο των ΜΜΕ. Είπα, όπου θέλετε!

Δεν βλέπω να βγαίνει η πασιέντζα της "κατάστασης" ούτε με στημένη τράπουλα! Αυτά που βλέπω εγώ, όπως και όλος αυτός ο παράξενος λαός, οι εξαθλιωμένοι και απελπισμένοι συμπατριώτες μου, είναι άλλα: Ξεσκισμένη οικονομία, ξεσκισμένη κοινωνία, καραξεσκισμένη κοινοβουλευτική δημοκρατία. Γης μαδιάμ! Κόλαση του Δάντη! Αποκάλυψη του Ιωάννη! Ανεργία που τσακίζει ζωή και όνειρα, φτώχεια, απελπισία, χαρατσοτσουνάμια και φοροεπιδρομές, ξεπούλημα κινητών τε και ακινήτων, finito la musica, passato la fiesta! Αυτά βλέπουμε εμείς. Τα εκατομμύρια αυτών που περνάνε τα πάνδεινα στα σκοτεινά μνημονιακά μπουντρούμια των ντόπιων και ξένων καθαρμάτων που λυμαίνονται τον τόπο και τις ζωές μας, αυτά βλέπουν. Ούτε βελτιώσεις, ούτε σημάδια ανάκαμψης, ούτε το μουνί της Χάϊδως που μας σερβίρει ο απατεώνας Σαμαράς σαν success story!

Τα νεοφιλελεύθερα ταλιμπανόσκυλα όπως οι αξιάτιμοι κύριοι κύριοι Σόϊμπλε και Χαν και τα εγχώρια παλιοκάθικα της συγκυβέρνησης βλέπουν κάποιο άλλο έργο. Τα 1,5 εκατομμύρια ανέργων, τους άστεγους, τη νεολαία που ρίχνει μαύρη πέτρα και μεταναστεύει, τα γερόντια που δεν έχουν να βάλουν πετρέλαιο να ζεστάνουν τα κόκκαλά τους, τους συμπολίτες μας που αυτοκτονούν, τους ελεεινούς απελπισμένους που βγάζουν στην Συγγρού τα απομεινάρια της υπερηφάνειάς τους καθώς στήνονται στην ουρά των σισσυτίων μίσους των νεοναζιστών γιά ένα μαρούλι και μισό κιλό κρεμμύδια, την αρμάδα των νεόπτωχων, τα γράφουν οι κύριοι Σόϊμπλε, Χαν, Σαμαράς και Βενιζέλος, αυτοί οι λακέδες των Μεγάλων Συμφερόντων, τα τσοπανόσκυλα του Κεφαλαίου και ταυτόχρονα...Σωτήρες μας, στ΄αρχίδια τους. Έστω σ΄αυτά που έχουν. Σε ότι τους απόμεινε. Γι΄αυτούς η Ελλάδα βρίσκεται σε καλό δρόμο: Γονατισμένη, στα τέσσερα, προσκυνημένη και -παρόλες τις κατάρες- πρόθυμη. Και το παραδάκι έχει βρει κατηφορικό δρόμο και κυλάει τσιφ στες τσεπάρες των ξένων τραπεζών. Οι οποίες πράγματι δείχνουν σημάδια ανάκαμψης.

Εμείς;

Εμείς* περιμένουμε να βγει ο πρώτος στο "κλαρί". Και ο πρώτος είναι πάντα ο άλλος. Και όσο είναι ο άλλος ο πρώτος, η επανάστασή μας περιορίζεται στο FACEBOOK, στο TWITTER και στα μπλογκς. Βούτυρο στο ψωμί των Σόιμπλε, Χαν, Σαμαρά και Βενιζέλου.

Στ΄αρχίδια μας; Τα φάγαμε εμείς τα ψωμιά μας; Έχουμε ακόμα λίγα, φτάνουν; Τι, εμείς θα αλλάξουμε τον κόσμο; Τι, αράζουμε πρώτα να περάσει το καλοκαιράκι και μετά βλέπουμε;

Μα δεν έχετε καταλάβει ακόμα, ότι κάθε μέρα που υπομένουμε τα καθάρματα, προδίδουμε τα όνειρα των παιδιών μας;













20/7/13

Μάπες Άδωνι: Σκίζει καλσόν η μούργα!






Έξω απ΄τα δόντια. Χτύπησαν τον Άδωνι; Του έριξαν έναν καφέ, τον έσπρωξαν και του έχωσαν μία στην μάπα; Τόλμησε Έλληνας να σηκώσει χέρι και να χτυπήσει το υστερικό, αφιονισμένο φασιστοτόμαρο το οποίο κατάφερε καβαλώντας έναν από τους δύο Δούρειους Ίππους αυτής της ατιμασμένης χώρας, την ΝΔ, να μπει στην Βουλή και να γίνει μάλιστα και υπουργός;

ΝΑ ΑΓΙΑΣΕΙ ΤΟ ΧΕΡΙ ΤΟΥ!

Έφριξαν τα κανάλια-βόθροι: Φρίκη, κινδυνεύει η Δημοκρατία, τώρα χτυπάνε και υπουργούς! Γιά τα έμμισθα πρετεντεράκια της παπαγαλομπομπολαρίας η φρίκη δεν έχει προηγούμενο. Κινδυνεύει η Δημοκρατία επειδή σήκωσε ένας σιχτιρισμένος το (άγιο) χέρι του και έσκασε μία χλιαρή στον ελεεινό ρατσιστή υπουργό, σκίζουν τα καλσόν τους οι μάστορες των δημόσεων χέσεων της συγκυβέρνησης. Ένα καλσόν το οποίο δεν διέτρεξε κανένα κίνδυνο, όπως κανένα κίνδυνο δεν διέτρεξε και η αχ τόσο ακριβή μας Δημοκρατία, όταν οι ΦΑΣΙΣΤΕΣ εισχώρησαν στο κοινοβούλιο και γίνανε  υπουργοί της κυβέρνησης οι ξενόφοβοι και οι ρατσιστές.

Οι ύστατοι των τελευταίων, οι ουραγοί του ήθους και πρωτομάστορες της ολικής έκλειψης του πολιτισμού, οι ΠΑΣΟΚοι, σκίσανε -ελλείψει καλσόν, τι να το κάνει το καλσόν η πουτάνα, αχρείαστο στην στάση που προτιμά- την πράσινη κουρελού της Αλλαγής. Κάτι τέτοιες ενέργειες "...στρέφονται εναντίον των δημοκρατικών θεσμών..." ωρύεται το επιτελείο του άτυχου* σοσιαλιστή Βενιζέλου, χωρίς όμως να μας πληροφορήσει τι γίνεται με τον δημοκρατικό θεσμό, όταν αυτός πέσει-αφεθεί στα χέρια ενός φασίστα. 

Γιά την μαμά-ΝΔ, την θεόγκαβη από το δεξί μάτι τσατσά, απάντησε ο "τεράστια ποσότης ήθους" και "τρομερή οροσειρά πολιτικού ύψους", Σίμος Κεδίκογλου, γνωστός και σαν "χυλός". Καταδικάζει ο χυλός και περιμένει να κάνουν το ίδιο τα κόμματα "που θέλουν να ανήκουν στο δημοκρατικό τόξο". Τι απαντάμε εδώ σαν μπλογκ που δεν φημίζεται και τόσο για την αθυροστομία του; Άντε και γαμήσου παλιοτόμαρο, χυλέ!

Οι δεξιοί της Δημοκρατικής Αριστεράς, οι ναι-και-όχι Τσε Γκεβάρες της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής, οι κορώνα-γράμματα indoor αγωνιστές, αυτοί που άνοιξαν διάπλατα τον Μαρξισμό για να αερίζεται, εξέφρασαν την ανησυχία τους που ξαφνικά έπεσε θύμα βίας ένας ακροδεξιός (ενώ η παράδοση ήθελε αλλοδαπούς για θύματα). 

Όχι, δεν έχουν καταλάβει ακόμα που βρίσκονται οι λινάτσες του καθεστώτος και οι "μία εχθράκια-μία τσιράκια" της ΔΗΜΑΡ. Δεν αποτελεί ο τίτλος "χτυπήσανε υπουργό" είδηση, που δικαιολογεί τέτοια έκπληξη και πανικό. Η πραγματική έκπληξη και ο πραγματικός πανικός κρύβονται ανάμεσα στο κενό μεταξύ των λέξεων "χτυπήσανε" και "υπουργό". Εκεί που λείπουν οι λέξεις "μόνο έναν".


* Άτυχος ο Βενιζέλος γιατί η εποχή που ζούμε δεν επιφυλάσσει στους εκλεκτούς τους σοσιαλισμού ηχητικές ομοβροντίες τύπου "Τσοβόλα, δώστα όλα". Έτσι ο ατυχής Ευάγγελος θα πρέπει να δεχτεί ότι έχει μείνει. Όπως το 
"Βε-νι-ζέλο. Ήταν οίκος ανοχής και τόκανες μπουρδέλο!"

Δημοσκοπήσεις: Ο γδαρμένος γδάρσιμο δεν φοβάται



Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση* οι Έλληνες προτιμούν παλούκι στον κώλο!           ( *Στην σημερινή Ημερησία)

Όχι εμείς δεν δέρνουμε! Εμείς, ο λαός, είμαστε άψογοι. Ούτε πέτρες πετάμε, ούτε γκαζάκια βάζουμε, ούτε την κυβέρνηση βρίζουμε, ούτε πολιτικούς προπηλακίζουμε. Ά-ψο-γοι! 

Εμείς δεν καταλαβαίνουμε από αντιλαϊκά μέτρα, από φτώχεια, από ανεργία και οτιδήποτε άλλο νοσηρό πέφτει απάνω μας και μας τσακίζει. Εμείς φίλε είμαστε από άλλο ανέκδοτο. 

Εμείς μπορεί να μπήκαμε απονήρευτοι, αγαθοί, πρωτάρες στην κρίση, αλλά μετά προσέξαμε και το μάθαμε απ΄έξω το μάθημα: Ο κόσμος δεν αλλάζει με πορείες και γενικές απεργίες. Και από αυτή τη θεωρητική σοφία, δημιουργήσαμε την δική μας εφαρμοσμένη σοφία: Το καθιστικό μας.

Ναι, εμείς φίλε βγάλαμε τα συμπεράσματά μας και μετά αράξαμε στις πολυθρόνες μας για να τα χωνέψουμε. Τελείωσε!  Καταλληλότερος πρωθυπουργός ο Σαμαράς (ακουμπώντας στο δεκανίκι Βενιζέλος). Βρέξει-χιονίσει! Δεν πάει να κλείσει τα πάντα! Δεν πάει να ρημάξει το σύμπαν! Το βλέπουμε σε όλες τις δημοσκοπήσεις: Νέα Δημοκρατία και Λιγδοπασόκ μας γαμάνε τα πρέκια και εμείς το χαβά μας: Εκεί, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ!

Πριν από τα γεγονότα της ΕΡΤ, πρώτος στις προτιμήσεις ο Σαμαράς. Μετά το κλείσιμο της ΕΡΤ, το ίδιο! Δηλαδή όλος αυτός ο κόσμος που ξεσκίστηκε, όλοι αυτοί που χάσανε την δουλειά τους πάλι Σαμαρά ψηφίζουν; Και η αγέρωχη δημοσιοϋπαλλήλα που χάνει με το τελευταίο πολυνομοσχέδιο  τα αυγά και τα πασχάλια της πάλι Σαμαρά; Γιατί τα ποσοστά αυτών που επιμένουν στον τύπο που γαμεί το κεφάλι του, ο μαλάκας, παραμένουν ίδια! Ή μήπως το...φαινόμενο δεν εξηγείται με την νορμάλ λογική (και αριθμητική) και πρέπει να ζητήσουμε την εξήγηση στην παραψυχολογία και στο βουντού;

Γιατί δεν πάει ρε παιδιά. Ας φτιάξουμε μαζί λοιπόν ένα μοντελάκι, μιά μικρογραφία της χώρας μας για να απλουστευθεί το πρόβλημα και ας προσπαθήσουμε να δούμε τι συμβαίνει.

Μήτσος, Ελένη, Κώστας, Μαρία, Γιώργος, Κατερίνα, Παντελής, Βάσω, Νίκος και Αλέκα. Αυτό που λέμε λαός. Κάνουμε μιά δημοσκόπηση, να δούμε αν θέλει ο λαός να κάνουμε δημοσκόπηση και οι Μήτσος, Ελένη, Κώστας, Μαρία, Γιώργος, Κατερίνα, Παντελής και Βάσω απαντούν, και δε κάνεις ρε βράχο; Ο Νίκος είναι δύσκολος τύπος και δε γουστάρει. Η Αλέκα έχει πάει για ψάρεμα και δεν την πετύχαμε για να την ρωτήσουμε. (Όπως βλέπετε το δημοψήφισμά μας δίνει τέλος στα αντιφεμινιστικά που θέλουν τις Αλέκες να απουσιάζουν στο κομμωτήριο). Πάμε να δούμε τα ποσοστά.

Ναι, 80%, όχι 10%, δεν ξέρω/είμαι στο κομμωτήριο/είμαι στο ψάρεμα 10%. Περίφημα! Πάμε παρακάτω. Πιό δύσκολο τώρα. Η ερώτηση είναι η εξής: Λαέ, για να σωθεί η χώρα πρέπει να κόψουμε ΕΝΑ κεφάλι. Τι λες; Τα αποτελέσματα είναι ανελέητα: 90% να κόψουμε, 10% είμαι ακόμα στο ψάρεμα! Τώρα το κάνουμε πιό σύνθετο:

Λαέ αφού συμφωνείς ότι πρέπει να γίνουν θυσίες, τι θάλεγες να κόβαμε το κεφάλι του Μήτσου; Και για να πολιτικοποιηθεί η δημοσκόπηση βάζουμε και τα κόμματα της αντιπολίτευσης μέσα, τα οποία ως γνωστόν δεν γουστάρουν αποκεφαλισμούς. 

Αποτελέσματα: 60% ναι, να του το κόψουμε του κερατά! 10% δεν γνωρίζω/δεν ξέρω/μόλις γύρισα από το ψάρεμα, 10% όχι γιατί είναι και γαμώ τα παιδιά, 20% αφήστε τις μαλακίες ρε τώρα που γίναμε ζευγάρι!

Άρα 60% Σαμαράς και λαέ σκύψε το κεφάλι.

Του το κόβουμε του Μήτσου το κεφάλι. Πάντα θεωρητικά φυσικά αλλά για να δώσουμε λίγο ρεαλισμό στην φάση, του κόβουμε του Μήτσου ας πούμε τον πρωινό καφέ. Στην συνέχεια ακολουθούν διαδοχικές δημοσκοπήσεις με ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο. Μόνο τα ονόματα των θυμάτων αλλάζουν.

Πχ: Αφού πέτυχαν τα πρώτα μέτρα τόσο, δεν κόβουμε και τα κεφάλια της Ελένης, του Κώστα, της Μαρίας, του Γιώργου και της Κατερίνας να το σιγουρέψουμε 100%;

Αποτελέσματα: 60% Ναι, να τους τα κόψουμε! 60% Σαμαράς! Παράλογο; Καθόλου! Κόβουμε το μεσημεριανό φαγητό των πέντε θυμάτων και συνεχίζουμε. Τώρα το χοντραίνουμε ακόμα πιό πολύ, όσοι δεν έχουν γερά νεύρα, καλύτερα να πάνε σε άλλο μπλογκ να διαβάσουν. Η ερώτηση του επόμενου δημοψηφίσματος είναι: Λαέ, πως ανέχεσαι τέσσερεις να περνάνε καλά και έξη να υποφέρουν; Να τους κόψουμε τα κεφάλια και αυτών, να σωθεί πατόκορφα η Πατρίς;

60% Σαμαράς;

Μάγοι είσαστε;

Είπαμε, άψογος ο λαός! Και δεν αρκείται μόνο στην τυφλή υποταγή, αλλά επιμένει να τους προτιμάει! 

Ο λαός γουστάρει, βίτσιο είναι. Ξεχάστε τον λαό...




ΥΓ: Πολλοί φίλοι με ρωτάνε για εναλλακτικές λύσεις, για ιδέες, πρωτοβουλίες, γιά τρόπους αντίστασης κτλ. Μέχρι τώρα ήμουν σχετικά συγκρατημένος, τώρα όμως είμαι έτοιμος και αρχίζω αμέσως:

Φίλε, αν έχεις παιδί, λέγε του εκατό φορές την ημέρα το εξής: Κερατά, αν σε δω να χρησιμοποιείς ξένες πλάτες για το συμφέρον σου, θα σου κόψω τα πόδια. Και αν σε δω, να παίρνεις την θέση ενός άλλου, που είναι πιό άξιος από σένα, θα σου κόψω το κεφάλι!

Αν δεν έχετε παιδιά, μην κάνετε την μαλακία και κάνετε. Περιμένετε μέχρι να πεθάνετε, οπότε το πρόβλημα λύνεται από μόνο του....




19/7/13

Τι χρειάζεται ένας Υπουργός Υγείας για να επισκευθεί νοσοκομείο;






Ερώτηση: 

Τι χρειάζεται ένας υπουργός Υγείας για να "επισκευθεί" μεγάλο νοσοκομείο της πρωτεύουσας;

Απάντηση:

Ε δεν θα χρειάζεται πέντε-έξη τάγματα στρατού και κάνα δυο-τρείς τεθωρακισμένες μεραρχίες;


Καλά, να μην υπερβάλλουμε, μόνο δύο διμοιρίες ΜΑΤ κουβάλησε (εκτός της προσωπικής του φρουράς) στο Αττικό Νοσοκομείο ο νέος υπουργός Υγείας, Άδωνις Γεωργιάδης. Η "επίσκεψη" του υπουργού ήταν άψογα σχεδιασμένη, μέχρι και την τελευταία λεπτομέρεια. Το σχέδιο της επίσκεψης υπό τον κωδικό "Πολιορκία του Μεσσολογγίου, αλλά από την ανάποδη" εμπνεύστηκε και επεξεργάστηκε ο ίδιος ο υπουργός, που ως γνωστόν είναι ιστορικός και πλασιέ βιβλίων στο επάγγελμα. Πλασιέ βιβλίων και ιστορικός.

Σύμφωνα με το στρατηγικό σχέδιο επίσκεψης, οι ένοπλες επισκεπτικές δυνάμεις του υπουργείου Υγείας θα περικύκλωναν το νοσοκομείο από γη και ουρανό, παρεμποδίζοντας έτσι την είσοδο επικίνδυνων συριζαιοαναρχοαναρχικών αλλά και πιθανή Έξοδο των ασθενών.

Η "επίσκεψη" και ιδιαίτερα η κατάληψη του υψώματος ΕΙ (εξωτερικά ιατρεία) -όπου ήταν ταμπουρωμένη άοπλη πλην όμως ισχυρώς κραυγάζουσσα ομάς κουμμουνιστογιατρών και λοιπών δυνάμεων κρούσης του εχθρού- ήταν πολύ επεισοδιακή. Ιδιαίτερα στο ευαίσθητο κεφάλαιο "ΕτΜ" (εισβολή του μουσαφίρη), όπου θέλαμε-δε θέλαμε γίναμε μάρτυρες συγκλονηστικών σκηνών, αφού οι περισσότεροι των λαϊκών δυνάμεων τύγχαναν ελαφρώς έως λίαν πεινασμένοι.

Συγκεκριμένα, τις άψογα διαμαρτυρόμενος εκ των καλών, προσεπάθησε να επιτεθεί κοσμίως κατά του εν λόγω υπουργού, μετά απολύτου επιτυχίας. Ο κύριος Γεωργιάδης εδέχθει την μβουνίαν κατευθείαν πάνω στα τσαούλια! Αίμα δεν εχύθει, διατί ως γνωστόν αι βρυκόλακαι δεν έχουν δικό τους και αναγκάζονται να πίνουν ξένον. Φασίσται πίνουν ξένον, αλλά μόνο ελληνικόν ξένον. Όχι πίνουμε!

Σε ερώτηση πράκτορα της NSA που παρακολουθούσε τα Babyfon ελέγχου του τμήματος Μαιευτικής ο δράστης απάντησε ως εξής: Πως τον πέτυχα στην μάπα; Κοντός ο πούστης, δύσκολος στόχος. Και άμα χάνεις όπως εγώ προς τα πάνω στο σημάδι, για να πετύχεις μύτη, πρέπει να σημαδεύεις αφαλό. Τελικά με την βοήθεια του Μπάμπη, τον πέτυχα. Τον κράταγε ο Μπάμπης, ρώτησε σε άπταιστα ελληνικά ένας διπλανός που άκουγε ανερυθρίαστα και κατά τα φαινόμενα πρέπει να ήταν Έλληνας. Όχι, απάντησε ο άλλος, είχε χαλάσει το αμάξι μου και άμα δεν ερχότανε ο Μπάμπης να με πάρει με το δικό του, καταλαβαίνετε....

Ο παθών υπουργός έδειξε αναστατωμένος και ανακατεμένος από το επισκευτικό αυτό περιστατικό. Μου επιτέθηκε ο φασισμός αλλά εγώ δεν μασάω κι΄ο Άρης κάνει πόλεμο μ΄αντάρτες παληκάρια, είπε με την γνωστή βαρβάτη, μπασαδούρικη φωνή του στα πληρωμένα παλιοτομαράκια που έστειλε ο Μπόμπολας για ανταπόκριση από το πεδίο της μάχης. Συγγνώμη, του MEGA ήταν, γράψτε λάθος.

Ένα παπαγαλάκι δεν μάσησε. Κύριε Γεωργιάδη μας, που σώζετε την Ελλαδίτσα μας, μάλλον μπερδέψατε το "Das Kapital" του Μαρξ με το "Mein Kampf" του Αδόλφου, όπως λέγεται στα γερμανικά το "μπερδεύω την βούρτσα με την ρημάδα την απαυτή", του λέει με νόημα το πτηνό. Σόρρυ παιδιά, μπερδεύτηκα, αλλά θα το ξαναπώ, γαμώ το κεφάλι μου, ο μαλάκας, απαντάει με ετοιμότητα ο κοντός.

ΑΥΡΙΟ: Εκλεκτές δυνάμεις του υπουργείου Υγείας καταλαμβάνουν μετά άγρια μάχη το Άσυλο Ανιάτων!

Μη το χάσετε!














ΥΓ: Ο υπουργός εδέχθει και μία κούπα καφέ, αλλά δεν γνωρίζουμε που τον πήρε ή αν πρόκειται γιά καθαρά τρομοκρατική ενέργεια ή απλό κέρασμα.




















ΥΓ 2: Μάλλον για ελαφρύς ανάλατος έδειχνε




















ΥΓ 3: Όχι ο καφές...


Μα καλά, τι έχουν πάθει όλοι με τον Παπούλια; Μέλι έχει;






Μερικές φορές αμφιβάλλεις και για τα απλά, τα αυτονόητα. Λες, μήπως δεν πάω εγώ καλά και όλοι οι άλλοι είναι εντάξει;
Άνθρωπος είσαι, σκέφτεσαι, λες, κάνεις, μέχρι να σε βάλει κάποτε χάμω η ξεσκισμένη η αμφιβολία και να σε κάνει "λέτε να μου φτάσουν εκατό χιλιάδες συνεδρίες κύριε ψυχαναλυτά;"...

Ξέρω γω, αναρωτιέσαι, μήπως δεν ζούν όλοι αυτοί στην κοσμάρα τους, αλλά εγώ - ο έχων την περίφημη μύγα και μυγιάζομαι- είμαι εκείνος που την έχει ψιλοσαλτάρει;

Να, όπως στην περίπτωση των Αλέξη Τσίπρα και Μανώλη Γλέζου  όπως και του νέου Γ.Γ. του ΚΚΕ, Δημήτρη Κουτσούμπα, που δεν είχαν προφανώς τίποτα καλύτερο να κάνουν, από μία "κίνηση ιδιαίτερου συμβολισμού"  ή από μία "εθιμοτυπική επίσκεψη" στο άβουλο όργανο της Τρόϊκας, τον άνθρωπο που αναβίβασε την επίκυψη σε επιστήμη, που υπόγραψε κάθε ΚΑΘΕ ΚΑΘΕ ΚΑΘΕ τερατούργημα των δοτών κυβερνήσεων και υποβίβασε το Σύνταγμα των Ελλήνων σε ΚΩΛΟΧΑΡΤΟ, τον Κάρολο Παπούλια.

Δεν το καταλαβαίνω κύριοι!

Τι κίνηση ιδιαίτερου συμβολισμού ωρέ ΣΥΡΙΖΑίοι; Δηλαδή; Τι συμβολισμός μπορεί να παίξει, όταν πας -από μόνος σου παρακαλώ- χωρίς να σε έχει εξαναγκάσει κανείς, χωρίς το παραμικρό ίχνος βίας, να σφίξεις το κουλό ενός σαλτιμπάγκου, που έχει βάλει σφραγίδα και υπογραφή νομιμότητας σε ότι ανώμαλο ιεροεξεταστικό ξέρασε η νοσηρή φαντασία της Τρόϊκας και των άθλιων ντόπιων λακέδων της;

Δεν μπορώ να καταλάβω. Μήπως έτυχε να έχετε φάει υπέρ του δέοντος, σε μία εποχή που εκτός Βουλής πέφτει λόρδα και χάσατε την επαφή με το αντικειμενάκι; Γιατί αυτά τα χαχαχά χουχουχού του Γλέζου με τον αρχικουΐσλινγκ της Δημοκρατίας δεν εξηγούνται αλλιώς.

Τι μήνυμα στείλατε στην ρουφιάνα την κοινωνία; Που ήταν κρυμμένος η κουφάλα ο συμβολισμός και δεν τον πήραμε χαμπάρι;

Ο Κουτσούμπας; Ντάξει, νέος στην ηγεσία του ΚΚΕ ο σύντροφος, δεν είχε ξαναπάει προεδρικό μέγαρο και τον έτρωγε η περιέργεια. Λες νάχει χρυσές κάνουλες ο νεροχύτης του παππού; Λες νάναι από μάρμαρο Τοσκάνης ο μπιντές του; 

Ντάξει, ανθρώπινα, ήταν όμως απαραίτητο να πάει; Γιατί, δεν μπορούσε να ρωτήσει την Αλέκα; Συντρόφισσα το και το, λέω να πάω να κόψω τα κόζια, τι λες; Η Αλέκα θα τούλεγε. Μήτσο, πολύ λούσο ο Παπούλιας, αλλά μέχρι εκεί. Τζάμπα την ώρα σου θα χάσεις. Δεν είναι πιά αυτός που ήτανε, τώρα έγινε πιό επικίνδυνος. Ναι, εκεί που λέγαμε, ε δεν θα τον βρει ως γέρο άνθρωπο  κάνα σχετικό με την ηλικία του, ξέρω γω...ακράτεια ούρων πχ, τον βρίσκει ακράτεια υπογραφών! Και όταν κάποιος ρουφιάνος σφουγγοκωλάριος του χάρισε ένα στυλό, παρατάει τα τσάγια και τις θερμοφόρες και πάει και πέφτει με τα μούτρα στην υπογράφα! 

Μιλάμε για...παρανάλωμα υπογραφής: Υπογράφει τα πάντα: Από κανιά χιλιοστή Προεδρικά Διατάγματα της φωτιάς, μέχρι τις ταπέτες και τις μοκέτες του προεδρικού μεγάρου! Μιλάμε για μεγάλη περίπτωση ασπόνδυλου. Και μοναδική περίπτωση καμπούρας με απόλυτη έλλειψη σπονδυλικής στήλης...

Πήγε τελικά ο σ. Κουτσούμπας. Δώσανε τα χέρια, καλώς τον αετό της Ρούμελης, καλώς σας βρήκαμε γηραλέο όργανο της αστικής δημοκρατίας, τέτοια όμορφα. Και του είπε για τα του συνεδρίου του ΚΚΕ ο ΓΓ και για όλα αυτά που πρεσβεύει το ΚΚΕ, και χάρηκε πάρα πολύ ο πασοκοπρόεδρος της δικομματικής νουδουπασοκοδημοκρατίας που ξεσκίζει τον τόπο, και τραβάγανε τα κανάλια φιλμ, μη χάσουμε, και για να μην φανεί αγενής άρχισε να λέει στον Κουτσούμπα τα δικά του:

Αχ αγαπητέ εχθρέ κύριε Κουτσούμπα μου, αχ κρίμας που δεν προλάβατε να γίνετε ΓάμαΓάμα πριν την 25η Μαρτίου και να στηνόσαστε δίπλα μου στην επισήμων. Μούρλια παρέλαση σας λέω! Χάσατε.

Αφήνω τον Παπούλια (που τον γράφω κανονικά) και βουτάω τώρα τον Κουτσούμπα και τον Τσίπρα (που δεν τους γράφω). 

ΟΚ, στην Βουλή πρέπει (;) να πααίνουμε, ένεκα που πέφτει και παραδάκι, που σφίξανε τα οικονομικά γάλατα στην κρίση και δεν μας φτάνει ούτε γιά να αγοράσει ο καθένας μας την 18η Μπρυμαίρ του Λ. Βοναπάρτη, έχταχτο -βιβλίο. Ένα έχει ο σ. Μαΐλης και το δάνειζε σε όλους, αλλά δυστυχώς το έβαλε κάπου σε μια αποθήκη πατάτας από την οποία περνούσε εντελώς τυχαία και περιμένουμε τώρα την επόμενη σοδειά.

ΟΚ, πάμε στην Βουλή γιατί πρέπει (;) και γιατί συμφέρει (;). Στον Παπούλια γιατί πάμε; Εθιμοτυπικά; Εθιμοτυπικά εν καιρώ καθόδου ακρίδας βαρβάρων; Εδώ ο κόσμος καίγεται κι΄εμείς χτενίζουμε την εθιμοτυπία μας; Δηλαδή θα έχανε το ΚΚΕ, αν έβγαινε ο νέος ΓΓ στα μήντια και πέταγε δυό βαρβάτες και κομμουνιστικότατες αντωνυμίες; "Δεν σε γουστάρει ο λαός γερο-Κουΐσλινγκ, δεν σε γουστάρει το ΚΚΕ, αλλά ούτε κι΄εγω. Δεν έρχομαι ούτε στην κηδεία σου μπάρμπα".

Και ο Τσίπρας; Αν δεν πήγαινε στο προεδρικό μέγαρο θα του πέφτανε μήπως τα ποσοστά; Τι, είχε ανία και δεν ήξερε τι να κάνει; Και γιατί δεν με πήρε ένα τηλέφωνο, να του χώσω δωρεάν 123 ιδέες; Φερ΄ειπείν, αντί να χάνει τον πολύτιμό του χρόνο αλλά και συμπάθειες στον λαό με την κολοκύθα του Παπούλια, να βούταγε ντουντούκες, σημαίες και πανώ και καμμιά χιλιοστή νοματαίους και να τράβαγε να περικύκλωνε συμβολικά το κανάλι της διαπλοκής, το MEGA. Και γαμώ (το κεφάλι μου, μαλάκα) τους συμβολισμούς!

Μη τρώτε τώρα τα λυσσακά σας, δεν θα ερχότανε ούτε το τέλος του κεφαλαίου "ο ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία", ούτε δεν θα φούσκωνε η ζύμη της Λαϊκής Εξουσίας, αν δεν πηγαίνανε. Σίγουρα, όταν έγραφε ο Λένιν το "Ένα βήμα μπροστά, δύο πίσω" σίγουρα δεν εννοούσε, αν έχεις πάρει το δρόμο γιά το προεδρικό μέγαρο, σκέψου το καλύτερα και γύρνα πίσω. Αλλά ούτε και ο Γκράμσι φαίνεται να έδινε και τόσο πολύ σημασία στους Παπούλιες, άρα ούτε ιδεολογικό θέμα είναι, ούτε θέμα τακτικής ή στρατηγικής. Είναι μονάχα ζήτημα...αφής, οσμής, ακοής. 

Μιά φορά ρε γαμώτο. Μόνο μιά φορά. Τώρα που έπαψε η λογική να κρατάει το τιμόνι στα χέρια της, τώρα που όπου πάμε, πάμε τραβώντας σαν σκλάβοι κουπί και με μιά τεράστια τρύπα στο πανί. 

Τώρα, μιά φορά ρε, τώρα σταματάς να είσαι επιστημονικός αναλυτής, αφήνεις μιά φορά την διαλεκτική να ξεκουράζεται στο χωλ, παρατάς τα χλιαρά και αποστειρωμένα κοινοβουλευτικά και κατεβαίνεις εκεί κάτω που χτυπιέται και οδύρεται ο αφηνιασμένος κοσμάκης και μοιράζεσαι το χάλι του. Όχι σαν δάσκαλος, σαν καθοδηγητής, αλλά σαν ένας απ΄αυτούς. 

Αφήνεις το χέρι σου να ψιλαφήσει τις πληγές του, επιτρέπεις στην μύτη σου να ανεχθεί και να συμφιλιωθεί με την μπόχα που αναδύει, ακούς την άναρχη τρελή βοή του και-το πιο σπουδαίο- αφήνεις να σε ακουμπίσουν. 

Όχι ρε σεις σύντροφοι, κύριοι, φίλοι, δεν πάμε για το θεαθήναι στον Παπούλια. Το ξέρω ότι δεν είναι επανάσταση αυτό, ούτε καν Μαρξισμός, ένα ταπεινό μήνυμα, ένα απλό γαμωσταυρίδι είναι. Όπως όλα αυτά τα γαμωσταυρίδια που αχολογούν γύρω μας, παντού. Ποιός από όλους αυτούς που υποφέρουν τα πάνδεινα θα πήγαινε για εθιμοτυπική επίσκεψη στον θλιβερό νενέκο της Δημοκρατίας; Ε; Γιατί τότε να πας εσύ;

Τέρμα οι εθιμοτυπίες και οι συμβολισμοί με την ακρίδα. Δεν μπορεί να την έχουν πέσει οριζόντια και κάθετα στην κοινωνία και να την ξεσκίζουνε κι΄εσύ να πίνεις μαζί τους τσαγάκι. Ο κόσμος είναι θυμωμένος αγαπητοί σύντροφοι, θυμώστε κι΄εσείς. Και αν σας είναι κομματάκι δύσκολο και χρειαζόσαστε βοήθεια, ακολουθήστε την παρακάτω συνταγή:

Χαρίζουμε όλη την βουλευτική/κομματική μας αμοιβή στο κόμμα, αρχίζουμε να τρώμε από τα "έτοιμα" και όταν κάποτε τελειώσουν, εκεί να δεις τότε φίλε μου θυμό!



17/7/13

Μείωση του ΦΠΑ στην εστίαση: Θα ξεκωλοθούμε στη μάσα!






Θρίαμβος!

Τελικά δεν μπορέσαμε να περιμένουμε άλλο, το σηκώσαμε το γαμημένο! 

Απίστευτο και όμως αληθινό: 

....Η Ελλάδα μπορεί να σπάει κάθε ρεκόρ στην ανεργία

....μπορεί να αφήνει όλο και πιό συχνά τους κάδους     απορριμάτων στην...διάθεση των πολιτών της

....μπορεί να έχει χιλιάδες άστεγους

....μπορεί να κρατάει τα σκήπτρα στις αυτοκτονίες

....μπορεί να έχει γίνει η χώρα της απόγνωσης και της απελπισίας

....μπορεί να έχει ξεπουλήσει ορατά τε και αόρατα

....μπορεί να έχει παραδώσει τα κλειδιά του μαγαζιού στον κλέφτη

....μπορεί να διώχνει πάλι τα παιδιά της στην ξενητιά

....μπορεί να έχει ρημάξει κοινωνικά και εργατικά δικαιώματα

....μπορεί να ξεσκίζεται στην φτώχεια και στη ανέχεια

αλλά -καθήστε καλά- η χώρα έχει και τα βαρβάτα της: 

Γουστάρει καλοπέραση!

Αμέ. 

Μειώνουν τον ΦΠΑ στην εστίαση! Τέτοιος θρίαμβος! Περίφημη είδηση πχ για τον άστεγο, που εκεί που θα έδινε για σουβλάκια πίτα με πατατούλες, σαλατίτσα, τζατζικάκι και τις πρασινούλες του να πάνε τα φαρμάκια κάτω, ευρά 12 και τριάκοντα, τώρα θα βολεύεται σχεδόν τζάμπα: Μόνο με 11 και τριάντα! Συνεχίζουμε τον λογαριασμό, να δούμε όλο το πραγματικό εύρος του θριάμβου.

Ένα ευρώ λιγότερο το γεύμα, είπαμε. Ε δεν θα πάει τρεις φορές την εβδομάδα έξω, τώρα που είναι και καλοκαιράκι; Άρα, τρία ευρώ την βδομάδα στην μπάντα. Επί 4, 12 τον μήνα! Επί 12, 144 ευρώ τον χρόνο. Δηλαδή, αν ζοριζότανε λιγάκι και έβγαινε διπλάσιες φορές έξω, θα είχε να πληρώσει το χαράτσι, αν είχε σπίτι! Μάλλον δεν είναι και τόσο σόϊ το παράδειγμα με τον άστεγο....

Ας πάρουμε τη γιαγιά μας, που τολμάει να έχει συνταξούλα 350 ευρώ και κάτι εγγονάκια με ίντερνετ, άρα και ανάγκες. Λέμε τώρα, ξεκινάει η γιαγιά να πάει σαν άνθρωπος μιά φορά στα μπουζούκια. Χλωμό και τούτο, αφήστε το...

Ναι, αλλά άμα ήταν το παράδειγμα ένας άνεργος, θα ήταν λιγότερο...χλωμό; Ή καρκινοπαθής, ή κάποιος άλλος χρόνια άρρωστος ή συνάνθρωπος ΜΕΑ με πετσοκομμένα επιδόματα και κομμένα φάρμακα θα έσκιζε το μέτρο καλύτερα; Ρωτάω.

Μία κοινωνία πεθαίνει στα σκοτεινά κελάρια της πιό μαύρης Ιεράς Εξέτασης γνώρισε ποτέ ο τόπος και ο δήμιος της κάνει...σκόντο στα σουβλάκια της!

Ήμαρτον παλιοτόμαρα! Ήμαρτον σκουλήκια!



Σαμαράς: Πολλοί τα παλαμάρια έκοψαν, την μαλακία ουδείς







"...κόψαμε τα παλαμάρια..."

Αντώνης Σαμαράς, γαμώ το κεφάλι μου Μαλάκα, κατά την αναγγελία της μείωσης του ΦΠΑ στην εστίαση.




...να κόβανε και την μαλακία, γαμώ το κεφάλι μου!


Και επίσημα μαλάκας ο Σαμαράς!






Ποιοί από όλους τους Έλληνες μας κυβερνούν;

Οι πιό ικανοί;
Εντάξει, το παίρνω πίσω. Πλάκα έκανα.
Οι πιό έντιμοι;
Παλιό, αλλά καλό. Πολύ γέλιο, ε;

Πριν αρχίσω τα "γαλλικά" και δεν σταματάω με τίποτα, ας αφήσω την "εξουσία" να απαντήσει μόνη της. Απολαύστε πολιτισμό, ήθος και άλλες "φίλαθλες ιδιότητες" από το στοματάκι του τσαχπίνη πρωθυπουργού-πατριδοσώστη Αντώνη Σαμαρά. Σκασμός στα πίσω καθίσματα παρακαλώ!


Λάθος βίντεο Α. Σαμαρά von allthewebnews

Γράφει το news247 (αφού δεν είχε να κάνει τίποτα καλύτερο):



"...Ξέσπασμα Σαμαρά, μετά από σαρδάμ στην εξαγγελία για τον ΦΠΑ. Το αμοντάριστο βίντεο που δεν έπρεπε να μεταδοθεί (Vid)

Ωστόσο, κατά λάθος, αρχικά δόθηκαν στον αέρα αμοντάριστα πλάνα, με τον πρωθυπουργό να κάνει σαρδάμ, να διακόπτει και να απομακρύνεται από το μικρόφωνο.
Μόλις κάνει το λάθος, σταματά λέγοντας "θα την ξαναπώ" και χωρίς φυσικά να πιστεύει ότι δεν θα υπάρξει μοντάζ, βγαίνει από το πλάνο και μονολογεί εκνευρισμένος, "Γ....ω το κεφάλι μου μ.........α".
Τα πλάνα αυτά, ενώ δεν έπρεπε να σταλούν, μεταδόθηκαν και αναμένονται εξηγήσεις από τους υπεύθυνους, που με το λάθος τους, εξέθεσαν τον πρωθυπουργό..."


Θεϊκή εμφάνιση πρωθυπουργού: Πρότυπο για την άνεργη νεολαία μας, πρότυπο για την γιαγιά που δεν χάνει παράσταση στην εκκλησία, πρότυπο γιά τον συνταξιούχο που δεν έχει σάλιο να  κολλήσει γραμματόσημο (και αναγκάζεται να καταφύγει σε email), πρότυπο για όσους τρέχουν και δεν φτάνουν, πρότυπο για όλους.

"Γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα"

Σαμαράς μπροστά σε τριάντα άτομα τεχνικών του ΣΚΑΕΙ (μπαμ) και -αποσπόντα- μπροστά σε ολόκληρο τον ελληνικό και μη λαό.

"Γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα"

Όχι, για να δουν ορισμένοι ηλίθιοι (αχ τι καλός ο κύριος Σαμαράς, έκτακτος!), ότι πίσω από τα αποστειρωμένα, στημένα, κυριλέ, γαμάτα, αστραφτερά, πρωθυπουργοχλιδάτα στιγμιότυπα υπάρχει η πραγματική όψη της (αμοντάριστης) αλήθειας, αυτή που -παρόλη τη λεβάντα που έχουν ψεκάσει πάνω με το κιλό- βρωμοκοπάει σκατά.

"Γαμώ το κεφάλι μου, μαλάκα"

Αντώνης Σαμαράς, πρόεδρος της ΝΔ, πρωθυπουργός!

Τα σαΐνια του ΣΚΑΕΙ (μπαμ) την κάνανε την φλούδα τους και αντί να αντικαταστήσουνε το βίντεο με το σαρδάμ, το στείλανε προς τέρψην και αγαλλίασην όλων ημών, στους αιθέρες. Πολύ γέλιο! Ανίκανα τα παιδιά του καναλιού, αλλά παράγουν έργο...

Δίδαγμα: Αφού αυτοαποκαλείται ο πρωθυπουργός της χώρας "μαλάκας", λύνεται το πρόβλημα που είχαμε με την ρουφιάνα δεοντολογία και το σαβουάρ βιβρ από μόνο του. Μαλάκας επίσημα από σήμερα ο Σαμαράς και με την άδεια της αστυνομίας μάλιστα. Εις ένδειξη σεβασμού προς τον θεσμό όμως, θα γράφεται η λέξη μαλάκας με κεφαλαίο μι, μη τα ισοπεδώσουμε όλα ντε.

Πάμε για μία δοκιμή:

Ο πρωθυπουργός της Ελλάδας, Α. Σαμαράς-Μαλάκας, πολύ Μαλάκας γαμώ το κεφάλι του, ανακοίνωσε ότι αντί να παίξει την χώρα κορώνα-γράμματα, απλώς "θα την παίξει".

Ποιοί από όλους τους Έλληνες μας κυβερνούν είπαμε;

Οι πιό μαλάκες;
Λάθος! Οι μαλάκες!

Οι πιό μαλάκες είμαστε εμείς που τους ψηφίζουμε.











15/7/13

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΥΓΙΕΙΝΗΣ Η ΣΥΓΚΥΒΕΡΝΗΣΗ;





Μου αρέσει που μιλάνε οι παρακμιακοί της συγκυβέρνησης για "εξυγίανση". 

Να άνοιγε ένα ινστιτούτο υγιεινής με το όνομα "Εκκενώσεις Βόθρων ο Αχόρταγος" να το καταλάβαινα. Aλλά το πυώδες απόστημα των ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, ο υπερθετικός της σαπίλας και εξυγίανση, δεν κατεβαίνει ούτε ζμπρώχνοντας με την βούρτσα της τουαλέτας.

Δεν υποφέρονται με τίποτα οι λίγδηδες της συγκυβέρνησης ρε παιδιά. Τι λέτε, δεν κάνουμε καμμία γενική απεργία (που την...τρέμουν κυριολεκτικά), να τους...ρίξουμε; 


11/7/13

Ξαναχτύπησαν οι ψυχοπαθείς με τα πριόνια!





Τι είπατε; 

Νέο αντιλαϊκό πογκρόμ;
Νέο σκίσημο του λαού σαν νάτανε χασές;
Νέα βάρβαρη επιδρομή κατά της κοινωνίας;
Νέα μετρουλάκια;
Νέες απολύσεις;
Νέα κόλαση του Δάντη;

Όχι, θα καθόντουσαν να σκάσουνε τα καθήκια της δικομματικής! 

Πέσατε από τα σύννεφα; Γιατί, περιμένατε άλλα; Πόσες φορές ακούσαμε αυτό το ηλίθιο στερεότυπο "αυτά ήταν, δεν έχει άλλα μέτρα"; Πόσες φορές κληθήκαμε να χάψουμε-και χάψαμε- αμάσητο τον αποκρουστικό βάτραχο, που ακούει στο θεσπέσιο όνομα "υποσχέσεις της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ";

Αμέτρητες φορές; Και τώρα;

Γουστάρει η πέτσα μας και άλλη "σωτηρία"; Μήπως έχουμε ακόμα αμφιβολίες; Λέτε να είναι η πατέντα του Σαμαρά και του Βενιζέλου το σωστό, το εισιτήριο γιά την παραδείσια Καλοπέραση του Αύριο και νά είμαστε εμείς τα ντουβάρια, οι ηλίθιοι και οι μαλάκες; Ρωτάω.

Δηλαδή τι λέτε να κάνουμε τώρα; Να την ξαναπέσουμε οριζόντια στις Μονοήμερες των ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ -έτοιμη την είχανε-, αυτές τις θλιβερές παραστάσεις "λαϊκής αντίστασης" που αποδείχτηκαν ΟΤΙ ΠΡΕΠΕΙ για κυβέρνηση, Τρόϊκα και σύστημα γενικά; Και δεν καθόμαστε καλύτερα σπιτάκια μας, να φτύνουμε ψηλά και να καρτεράμε αγέρωχοι τον πανηγυρικό θρίαμβο του Νόμου της Βαρύτητας;

Φιλαράκια, κάποτε τελειώνουν τα προσχήματα και τα παραμύθια, κάποτε παύει και η καλύτερη κομματική ντουρασέλ να παράγει ενέργεια, κάποτε τελειώνουν τα έτοιμα, στερεύουν οι ελπίδες, κάποτε σώνεται το κωλόχαρτο του φόβου που μοίραζαν σαν συμβόλαιο ευημερίας τόσο απλόχερα τα ψυχάρια και πρετεντέρια της διαπλοκής. Κάποτε τελειώνουν και σε τούτον τον καταραμένο τόπο, τα ψέμματα. Ε τι λέτε; Δεν τελείωσαν σιγά-σιγά κι΄εδώ σ΄εμάς;

Ε;

Δεν έφτασε επιτέλους ο ρουφιάνος κόμπος στο χτένι;

Ε, δεν έχει τώρα "απαιτούμε να σταματήσουν τα βάρβαρα αντιλαϊκά μέτρα" και τα γνωστά "μη σκύβεις το κεφάλι" και δεν συμμαζεύεται. Όποιος δεν γουστάρει την συμμορία που έπεσε σαν ακρίδα στις ζωές μας, την τελειώνει! Όποιος δεν "την βρίσκει και...τόσο" με την κατάσταση, την αλλάζει. Αμέσως. Εδώ και τώρα! Όποιος θέλει να λέει στα παιδιά του αργότερα "τους πάλαιψα όσο μπορούσα τους ξεφτίλες", βγαίνει στα μήντια, στις πλατείες και στους δρόμους και δίνει το σύνθημα: Ρίχνουμε την δοτή κυβέρνηση, απαλλάσουμε τον τόπο από την χολέρα.

Και μετά; Σοβαρά τώρα, ρωτάς τι θα προκύψει μετά; Πας καλά; Θέτεις τέτοιες ερωτήσεις πριν τραβήξεις καζανάκι κάθε φορά που πας στον καμπινέ; Άντε τώρα!

Το ξαναλέω: Ο αφανισμός των κομμάτων της παρακμής, ΝΔ και ΠΑΣΟΚ, δεν είναι, ούτε μπορεί να είναι αυτοσκοπός. Είναι η αρχή! Απαραίτητη προϋπόθεση κάθε είδους αρχής! Λοιπόν, θέλεις να αλλάξεις κάτι στον τόπο και στη ζωή σου; Οτιδήποτε! Θέλεις; Ε βούτα τότε την σκούπα και στείλε την Κόπρο της συγκυβέρνησης εκεί που πρέπει: Στις δαγκάνες της Δικαιοσύνης. Όχι αύριο ή μεθαύριο. Σήμερα!

Και αν είσαι ξέρω γω...δύσκολος ή περισσότερο...απαιτητικός και δεν σε πολυκαίει αυτό το θεματάκι, μη ξεχνάς:

Δόσεις έρχονται ακόμα άφθονες μαλ...φιλαράκο!