28/11/10

Μυστικοί Δείπνοι ή ίσως το "κοινωνικό πασόκ" που λέει ο Τσίπρας

 

Περί Μυστικών Δείπνων του πασόκ, τόσο μυστικών, που τους έχει ο κόσμος τούμπανο, αναφέρεται ο τύπος μέσω της Real News. Πήγαν τα παιδιά στου Δημητράκη του Λιντζέρη το τσαρδί, μια ενδεκάδα ολόκληρη χωρίς αναπληρωματικούς όμως: 

 

Βενιζέλος στο τέρμα, άντε να μπει η μπάλλα μέσα! Κόφτης ο Λοβέρδος. Οι υπόλοιποι παίχτες, Λιντζέρης, Αποστολάκης (μα ακόμα παίζει αυτός ρε παιδιά;), Κωνσταντινόπουλος, Τάκης Ρήγας, Τόνια Αντωνίου, Γιώργος Λιάνης, Κώστας Βέρρας. Ένας λείπει, εκτός και αν μετράει ο Βενιζέλος για διπλός, τέσπα.

 






Ήταν να πάει και ο Γ.Φλωρίδης, αλλά είχε πάθει θλάση και προτίμησε να δει το ματς από την τηλεόραση. Οι Νάσος Αλευράς και Κώστας Καρτάλης που ήταν καλεσμένοι, έμειναν για άγνωστους προσωπικούς λόγους εκτός αποστολής. Διαβάζουμε σχετικά....




"Σύμφωνα με το ρεπορτάζ, ο Βενιζέλος δέχτηκε “πιεστικές” ερωτήσεις σχετικά με το γιατί δεν λαμβάνει περισσότερες αποστάσεις από τον Γ. Παπανδρέου ώστε να καταστεί ενεργός εσωκομματικός πόλος." 


Από την άλλη πλευρά εντείνονται υπόγειες διεργασίες στο ΠΑΣΟΚ με τον πρώην υπουργό από το Κιλκίς να ετοιμάζεται για “κίνηση” ή “τάση” στο εσωτερικό του κόμματος στις αρχές του νέου έτους, σύμφωνα με το ρεπορτάζ. 


Μαζί με τον κ. Φλωρίδη στελέχη όπως Αλευράς, Μερεντίτη, Μανίκας, Νεονάκης, Νικολάου, Κατσικαρέλης κ.α. συγκροτούν την πιο οργανωμένη εσωκομματική ομάδα μαζί με την “Αριστερή Πρωτοβουλία” του Γ. Παναγιωτακόπουλου. 



Το Μαξίμου – σύμφωνα με το ρεπορτάζ – εκτιμά ότι σχηματίζονται στο εσωτερικό του ΠΑΣΟΚ “ρυάκια” που, όταν θα αρχίσει να αμφισβητείται εντονότερα από την κοινωνία ο Γ. Παπανδρέου, θα αναλάβουν δράση και θα αναζητήσουν πρόσωπο που θα μπορεί κάποια στιγμή να διεκδικήσει την ηγεσία. 



Το Μαξίμου προβληματίζουν επίσης δηλώσεις βουλευτών ότι δεν είναι διατεθειμένοι να ψηφίζουν πλέον “ακραία πράγματα” αλλά και ότι τέσσερα χρόνια μετά το 2007 υπάρχει ομάδα βουλευτών που δύσκολα “πλησιάζεται” από την ηγεσία. Σύμφωνα με πληροφορίες της Real σε αυτή περιλαμβάνονται οι Νασιώκας, Αλευράς, Μερεντίτη, Κωνσταντινόπουλος, Κατρίνης, Γερανίδης κ.α. “Σύνολο 15 βουλευτές” αναφέρουν χαρακτηριστικά κύκλοι του Μαξίμου"


http://4.bp.blogspot.com/_w0H6ufItWas/S9U9tv_G6dI/AAAAAAAAR7Y/aWB-ogRasHw/s1600/%CF%80%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%B3%CE%B9%CF%89%CF%84%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CF%80%CE%BF%CF%85%CE%BB%CE%BF%CF%82.JPG




















Νάτον τον λεβέντη τον Παναγιωτακόπουλο της "Αριστερής Πρωτοβουλίας" του πασόκ!


"Δεν μπορούμε να είμαστε οι σοσιαλιστές της λιτότητας" φωνάζει ο Γ.Παναγιωτακόπουλος που έχει...κρανιωθεί με την πολιτική του τροϊκικού πασόκ, σε σημείο να βρίσκεται ακόμα...μέσα στο κόμμα! Τέτοια τσαντήλα!


Βαράει πάνω στο τραπέζι λοιπόν και λέει "παρά το ηχηρό μήνυμα των τελευταίων εκλογών, η κυβέρνηση συνεχίζει να εκπλήσσει αρνητικά με τις επιλογές της. Ολοένα και περισσότερο διολισθαίνει σε ακόμη πιο συντηρητικές πολιτικές, κατ' εντολή της τρόικας"


Κατόπιν κάνει λόγο ο "Άρης παίρνει τ΄άρματα" του πασόκ για "απαξίωση και μετάλλαξη του κινήματος", και για "διαζύγιο από τις κοινωνικές ομάδες που παραδοσιακά το στήριξαν", και για την έλλειψη εντολής για τέτοιες πολιτικές, και ότι το κίνημα δεν έχει δώσει καμία λευκή επιταγή σε κανένα και να τσακιστούνε να πάνε σε συνέδριο!

http://2.bp.blogspot.com/_a5UHHbdqz0g/SylJLb7ZrFI/AAAAAAAABzM/qRRisL-GXGU/s400/backstab%5B1%5D.jpg


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Κάπως έτσι λειτουργεί και λειτουργούσε πάντα το πασόκ. Για να λέμε όμως και του πανελλήνιου σουρεαλιστή ρεζίλη το δίκαιο, κάπως έτσι έχουν τα πράγματα και στην νδ.

 

Όταν δεν υπάρχει συγκεκριμένο ιδανικό, ιδεολογία, πιστεύω, εκτός της κονόμας φυσικά, ή αξιοκρατία για να συγκρατήσει τον ενδοκομματικό συφερτό σε μια "κοίτη", το μαχαίρωμα, και μάλιστα το πισώπλατο, είναι η μοναδική μέθοδος ανόδου στην κομματική ιεραρχία και ο μοναδικός τρόπος λύσεων λογαριασμών. 

 

Ας μιλάνε αυτοί για συνέδρια, επιτροπές και πρασινογάλαζα άλογα, το "φαΐ" ψήνεται αλλού!

 

Είναι φυσικά γνωστά αυτά στα υψηλόβαθμα στελέχη, με τον ίδιο τρόπο σκέφτονται και ενεργούν όλοι. Το ότι οι Πάνχοντροι και οι  Βενιζέλοι δεν πάνε ούτε με σφαίρες τον αρχηγό και ότι άμα μπορούσανε να του βγάλουνε το μάτι, θα του βγάζανε και τα δύο, το γνωρίζουν ακόμα και οι νεαρές πέτρες! 

 

Αλλά τι να κάνουνε; Ανοιχτά δεν γίνεται τίποτα, γιατί άμα πέσει ο Τζώρτζης, πέφτουνε και οι χοντροί, το οποίο σημαίνει ότι πίσω τους τρέχει ο...αδυνατισμένος, λόγω μέτρων, λαός δια το πονηρόν. Τα μαχαίρια ακονίζονται στο παρασκήνιο λοιπόν και είναι τόσο πολλά, που μπορείς να εφοδιάσεις πενήντα εστιατόρια!

 

Για τους παμφάγους αρχιχοντρούς του κινήματος η αρχηγία Παπανδρέου είναι το μοναδικό που δεν "πάει με τίποτα κάτω"! Διαόλου κάλτσες και οι δυο, τρέχουν με τον αρχηγό κατοστάρι IQ και τον αφήνουν...τέταρτο, αλλά στο κόμμα τρώνε την σκόνη του! 

 

Βαρύ, να έχεις και συ σαν άνθρωπος το όνειρο να γίνεις κάποτε πρωθυπουργός, με την αξία σου και τον τσαμπουκά σου, και να βλέπεις το κοινό να μη λογαριάζει τον άρτον που του προσφέρεις και να προτιμάει θεάματα!

 

Σκληρό να βλέπεις κόμμα και λαό να τον ρωτάει γεμάτος αγωνία, τι ξέρει, τι κατέχει, για να τον αποθεώσει ή να τον απορρίψει, και αυτός να απαντάει "ξέρω να με λένε Παπανδρέου" και αυτό να είναι αρκετό για να τον μεταφέρει σε κλάσματα δευτερολέπτου στην κορυφή Ολύμπου και Έβερεστ!

 

Ακόμα σκληρότερο για την παχύσαρκη πλευρά του πασόκ είναι το γεγονός, ότι μόνο αυτός ο Παπανδρέου, η συγκεκριμένη μετριότητα, είναι ικανός να ανταπεξέλθει πολιτικά, ρητορικά, πνευματικά στις απαιτήσεις της τροϊκικής επιτήρησης! 

 

Μόνο ο ολίγον τι κοντραπλακές Παπανδρέου μπορεί να περάσει το δίλημμα "μέτρα ή χρεωκοπία" με αληθοφάνεια στον λαό. O αποχαυνωμένος, ηλίθιος οπαδός προτιμάει πάντα τον ηγέτη που του μοιάζει, για να το πούμε λίγο...λυρικά.

 

Τις βουλευτικές εκλογές δεν θα τις κέρδιζε ούτε ο ένας χοντρός, ούτε ο πάνχοντρος, ο άλλος! 

 

Ο μεν Πάγκαλος δεν είναι ο τύπος που τσαμπουνάει σοσιαλιστικές σαπουνόφουσκες, όπως βίρα την άγκυρα, πάμε για Αλλαγή, πρώτα ο μαλάκας ο πολίτης, θα τον σηκώσουμε τον ήλιο, ναι ρε, σίγουρα, όπως ο Γιωργάκης που σου ρίχνει δεκαπέντε καντάρια σοσιαχλαμάρες μονοκοπανιά και μάλιστα τόσο πειστικά που τις πιστεύει και ο ίδιος! 

 

Ο αντιπρόεδρος είναι και ζωχάς, άντε να κερδίσεις εκλογές αν σου κοπανήσει προεκλογικά κάνα "ναι ρε κουφάλες, μαζί τα φάγαμε και σας ξεσκίζω και νόμιμα άμα με ψηφίσετε".

 

Ο Βενιζέλος έχει σε σύγκριση με τον Γιωργάκη ένα τρομερό ντεσαβαντάζ: Κατέχει το ελληνικό σε τέτοιο βαθμό, που μόνο λίγοι εκλεκτοί και ιδιαίτερα μορφωμένοι τον καταλαβαίνουν! Σε βασανίζει! Σου λέει την κύρια πρόταση, μετά αμολάει δώδεκα δευτερεύουσες και αναρωτιέσαι στο τέλος, καλά, ποιά ήταν η κύρια πρόταση;

 

Ο Γιωργάκης δεν αντιμετωπίζει τέτοια προβλήματα. Αυτά τα ελληνικά τα οποία σκοτώνει, είναι απλά και μετρημένα! Τον ακούει ο λαός και μαγεύεται: Για δε ρε Μήτσο, σα και μένανε μιλάει ο μάστορας!

 

Ο Γιωργάκης είναι τόσο μάστορας στο παρλεβού φρανσέ, αλλά στα ελληνικά, που καταφέρνει, άθελά του, να μιλάει με υπονοούμενα και να τον καταλαβαίνουν όλοι ρε σεις! Γιατί νομίζετε δεν είχε ούτε ένας Έλληνας απορίες με εκείνο το τρομερό "όλοι στις κάλτσες";

 

Εκτός των "βαρέων όπλων" υπάρχουν ακόμα ένα σωρό περιορισμένου βεληνεκούς ηγετικές φυσιογνωμίες, που αναζητούν προστασία, ζεστασιά και θαλπωρή στην αγκαλιά κάποιου πρωτοκλασσάτου στελέχους, πάντα με το αζημίωτο φυσικά. Αυτό λειτουργεί πολύ απλά: 

 

Ξεχωρίζω μεν από την μάζα, αλλά επειδή δεν φτουράω για περισσότερα, διατηρώ και επαυξάνω τα ήδη υπάρχοντα ακολουθώντας καριέρα κολαούζου: Πότε με τον ένα, πότε με τον άλλον, αλλά πάντα με τον πιό ισχυρό! Λάμδα, όμικρον, βήτα, έψιλον, ρο, δέλτα, όμικρον, σίγμα!

 

Εκτός προσωπικών μαχαιρωμάτων έχουμε και συλλογικά: Ομάδες, ομαδούλες, φατρίες, πρωτοβουλίες, αριστεροί, ανανεωτικοί, εργασιακοί, συνδικαλιστές, ευρωπαϊστές, προλεταριακοί, νησιώτες, στερεοελλαδίτες, ότι φανταστεί ο νους σας! 

 

Μέσα στο πασόκ υπάρχουν σίγουρα και ομάδες που δεν γουστάρουν τον ήλιο για έμβλημα του κινήματος, οι οποίες θα προτιμούσαν κάτι άλλο, ξέρω γω το φεγγάρι! Δεν υπάρχει πρόβλημα, στην σημερινή εποχή μπορείς να είσαι ταυτόχρονα και "σοσιαλιστής" και σκοταδιστής.


Κοινό όλων των "ρευμάτων" είναι η έλλειψη μιας ηγετικής φυσιογνωμίας, το κόλλημα πάνω σε μια συγκεκριμένη πολιτική ή κοινωνική ετικέτα και το αλληλομαχαίρωμα μεταξύ τους! Η πρωτοκλασσάτη εσωκομματική εξουσία δίνει στα ρεύματα το προνόμιο του κλόουν του βασιλιά: 

 

Επιτρέπει την κριτική απαγορεύοντας το πριόνισμα. Αυτή η "ανοχή" λειτουργεί σαν φίμωτρο και χαλινάρι: Και δεν λένε κάτι, μιλώντας, και δεν δρουν πραγματικά. Όλα μένουν ως έχουν.

 

Αυτό που μετράει είναι, ότι αυτοί οι διαφορετικοί άνθρωποι, αυτές οι διαφορετικές τάσεις, το σύνολο όλων των ρευμάτων και προσωπικοτήτων του πασόκ εξυπηρετεί μια χαρούλα τα συμφέροντα των δυναστών της κοινωνίας μας, και θα λογοδοτήσει συνολικά όταν έρθει το πλήρωμα του χρόνου.





Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου